قُلْ اُوْحِيَ اِلَيَّ اَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوْٓا اِنَّا سَمِعْنَا قُرْاٰنًا عَجَبًاۙ

qul ūḥiya ilayya annahustama‘a nafarum minal-jinni fa qālū innā sami‘nā qur'ānan ‘ajabā(n).

A fɔ (E Muhamadu) ko: «A jigira ne ma ko jinɛw kulu dɔ tun be lamɛnni kɛra», u ko: «An ye (alikurana) kalan kabakoman dɔ mɛn.

يَّهْدِيْٓ اِلَى الرُّشْدِ فَاٰمَنَّا بِهٖۗ وَلَنْ نُّشْرِكَ بِرَبِّنَآ اَحَدًاۖ

yahdī ilar-rusydi fa'āmannā bih(ī), wa lan nusyrika birabbinā aḥadā(n).

(min) b’an bila sira ɲuman kan, an lanin b’o la. Ani, an tɛna foyi jɛn n’an Matigi ye abada.

وَّاَنَّهٗ تَعٰلٰى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَّلَا وَلَدًاۖ

wa annahū ta‘ālā jaddu rabbinā mattakhaża ṣāḥibataw wa lā waladā(n).

Can lo, an Matigi ka bon ni nɔɔrɔ ye; Muso t’a fɛ, a ma den sɔrɔ fana.»

وَّاَنَّهٗ كَانَ يَقُوْلُ سَفِيْهُنَا عَلَى اللّٰهِ شَطَطًاۖ

wa annahū kāna yaqūlu safīhunā ‘alallāhi syaṭaṭā(n).

Tiɲɛ na, an cɛma kunfitɔw tun be to ka kuma minw fɔ, olu tun be dan na Ala kama.

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ تَقُوْلَ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۙ

wa annā ẓanannā allan taqūlal-insu wal-jinnu ‘alallāhi każibā(n).

ani tiɲɛ na, an tun b’a miiri ko adamadenw ni jinɛw tɛna ngalon kuma fɔ Ala kan.

وَّاَنَّهٗ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ الْاِنْسِ يَعُوْذُوْنَ بِرِجَالٍ مِّنَ الْجِنِّ فَزَادُوْهُمْ رَهَقًاۖ

wa annahū kāna rijālum minal insi ya‘ūżūna birijālim minal-jinni fa zādūhum rahaqā(n).

Tiɲɛ na, mɔgɔ dɔw tun be adamadenw cɛma minw tun be boliyɔrɔ ɲini mɔgɔw fɛ jinɛw cɛma, nka u (jinɛw) y’u (adamadenw) tunu.

وَّاَنَّهُمْ ظَنُّوْا كَمَا ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ اَحَدًاۖ

wa annahum ẓannū kamā ẓanantum allay yab‘aṡallāhu aḥadā(n).

Tiɲɛ na, olu (jinɛw) tun be miiri i n’a fɔ aw (Mɛki mushiriw) minw b’a miiri ko Ala tɛna mɔgɔ si kunu (lakunbalon na).

وَّاَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاۤءَ فَوَجَدْنٰهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيْدًا وَّشُهُبًاۖ

wa annā lamasnas-samā'a fa wajadnāhā muli'at ḥarasan syadīdaw wa syuhubā(n).

Tiɲɛ na, anw (jinɛw) y’a ɲini ka sankolo (gundow) lɔn, o la, an y’a ye ko a fanin be kɔrɔsilikɛla barikamanw na ani tasumamanw na.

وَّاَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِۗ فَمَنْ يَّسْتَمِعِ الْاٰنَ يَجِدْ لَهٗ شِهَابًا رَّصَدًاۖ

wa annā kunnā naq‘udu minhā maqā‘ida lis-sam‘(i), famay yastami‘il-āna yajid lahū syihābar raṣadā(n).

ani tiɲɛ na, anw (jinɛw) tun be se ka yɔrɔ caaman minɛ sankolo la ka lamɛnni kɛ (kibaruyakow la). Nka sisan, mɔgɔ o mɔgɔ (min b’a ɲinina ka) lamɛnni kɛ (i n’a fɔ) siga t’a la, tasuma biɲɛw be dogora (k’a jeni).

وَّاَنَّا لَا نَدْرِيْٓ اَشَرٌّ اُرِيْدَ بِمَنْ فِى الْاَرْضِ اَمْ اَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًاۙ

wa annā lā nadrī asyarrun urīda biman fil-arḍi am arāda bihim rabbuhum rasyadā(n).

Ani tiɲɛ na, an (jinɛw) t’a lɔn (o latangali be yen) ni juguman lo b’a fɛ mɔgɔw fɛ dugukolo kan, walima n’u ka Matigi b’a fɛ ka ɲumanya sɔrɔ u ye.

وَّاَنَّا مِنَّا الصّٰلِحُوْنَ وَمِنَّا دُوْنَ ذٰلِكَۗ كُنَّا طَرَاۤىِٕقَ قِدَدًاۙ

wa annā minnaṣ-ṣāliḥūna wa minnā dūna żālik(a), kunnā ṭarā'iqa qidadā(n).

Ani tiɲɛ na, an (jinɛw) cɛma, mɔgɔ dɔw be yen minw be Ala bato ani mɔgɔ dɔw be yen minw be ɲɔgɔn sɔsɔ. An ye sira wɛrɛw ta.

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ نُّعْجِزَ اللّٰهَ فِى الْاَرْضِ وَلَنْ نُّعْجِزَهٗ هَرَبًاۖ

wa annā ẓanannā allan nu‘jizallāha fil-arḍi wa lan nu‘jizahū harabā(n).

Tiɲɛ na, anw (jinɛw) tun be sigasiga ko an tɛna se ka bɔ Ala ka sebagaya la dugukolo kan, an fana tɛna se ka bɔ a la.

وَّاَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدٰىٓ اٰمَنَّا بِهٖۗ فَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِرَبِّهٖ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَّلَا رَهَقًاۖ

wa annā lammā sami‘nal-hudā āmannā bih(ī), famay yu'mim birabbihī falā yakhāfu bakhsaw wa lā rahaqā(n).

Ani tiɲɛ na, tuma min na an (jinɛw) ye (alikurana) ɲɛminɛli mɛn, an lara o la. O la, mɔgɔ o mɔgɔ lara Ala la, kuun t’a la ka siran bɔnɛ wala jurumu ɲɛ.

وَّاَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُوْنَ وَمِنَّا الْقٰسِطُوْنَۗ فَمَنْ اَسْلَمَ فَاُولٰۤىِٕكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا

wa annā minnal-muslimūna wa minnal-qāsiṭūn(a), faman aslama fa ulā'ika taḥarrau rasyadā(n).

Ani silamɛw be yen an cɛma ani minw be bɔ tiɲɛ na, olu fana be yen. Ni silamɛ ye mɔgɔ o mɔgɔ ye, o tuma na, u ye sira tilennin sugandi.

وَاَمَّا الْقٰسِطُوْنَ فَكَانُوْا لِجَهَنَّمَ حَطَبًاۙ

wa ammal-qāsiṭūna fa kānū lijahannama ḥaṭabā(n).

Minw bɔra tiɲɛ na, olu be kɛ jahanama tasuma ye.»

وَّاَنْ لَّوِ اسْتَقَامُوْا عَلَى الطَّرِيْقَةِ لَاَسْقَيْنٰهُمْ مَّاۤءً غَدَقًاۙ

wa allawistaqāmū ‘alaṭ-ṭarīqati la'asqaināhum mā'an gadaqā(n).

Ani n’u tun tora ka tagama tilennin na o sira kan (silamɛya), an tun bena jii caaman di u ma.

لِّنَفْتِنَهُمْ فِيْهِۗ وَمَنْ يُّعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهٖ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًاۙ

linaftinahum fīh(i), wa may yu‘riḍ ‘an żikri rabbihī yasluk-hu ‘ażāban ṣa‘adā(n).

O cogo la, An bena u kɔrɔbɔ. Ni mɔgɔ o mɔgɔ ka ban a Matigi ta lasɔmini ma, siga t’a ra, Ala bɛna o tigi bla ɲangiliba dɔ ra.

وَّاَنَّ الْمَسٰجِدَ لِلّٰهِ فَلَا تَدْعُوْا مَعَ اللّٰهِ اَحَدًاۖ

wa annal-masājida lillāhi falā tad‘ū ma‘allāhi aḥadā(n).

Tiɲɛ na, misiriw ye Ala ta ye. O ra, aw kana foyi bato a kɔnɔ ni Ala tɛ.

وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًاۗ ࣖ

wa annahū lammā qāma ‘abdullāhi yad‘ūhu kādū yakūnūna ‘alaihi libadā(n).

Ani tiɲɛ na, tuma min na Ala ka baaraden (Muhamadu) wulila k’a bato (ka seli kɛ), u (jinɛw) y’a lamini.

قُلْ اِنَّمَآ اَدْعُوْا رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِهٖٓ اَحَدًا

qul innamā ad‘ū rabbī wa lā usyriku bihī aḥadā(n).

A fɔ (Muhamadu) ko: «Tiɲɛ na, ne bɛ ne Matigi dɔrɔn le bato, ne tɛ foyi fara a kan.»

قُلْ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا رَشَدًا

qul innī lā amliku lakum ḍarraw wa lā rasyadā(n).

A fɔ (Muhamadu) ko: «Ne tɛ se ka kojugu kɛlɛ, walima ka ɲumanya lase i ma.»

قُلْ اِنِّيْ لَنْ يُّجِيْرَنِيْ مِنَ اللّٰهِ اَحَدٌ ەۙ وَّلَنْ اَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا ۙ

qul innī lay yujīranī minallāhi aḥad(un), wa lan ajida min dūnihī multaḥadā(n).

A fɔ (Muhamadu) ko: «Tiɲɛ na, foyi tɛ se ka ne tanga (Ala ka ɲangili ma) ani ne tɛna dogoyɔrɔ sɔrɔ ale kɔ.

اِلَّا بَلٰغًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِسٰلٰتِهٖۗ وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ

illā balāgam minallāhi wa risālātih(ī), wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū fa inna lahū nāra jahannama khālidīna fīhā abadā(n).

(Ne dɔrɔn) be (lasɔmini) lase ka bɔ Ala n’a ka cikan fɛ. Ni mɔgɔ o mɔgɔ ye Ala n'a ka ciden ban, siga t'a la, jahanama ɲangili bena sɔrɔ, u bena to yen abada.»

حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ فَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ اَضْعَفُ نَاصِرًا وَّاَقَلُّ عَدَدًاۗ

Ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna fasaya‘lamūna man aḍ‘afu nāṣiraw wa aqallu ‘adadā(n).

O la, n’u ye (ɲangili) ye min be siranya bila u la, o tuma na, u bena a lɔn dɛmɛbaga minw barika ka dɔgɔ ani u ka dɔgɔ.

قُلْ اِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ اَمْ يَجْعَلُ لَهٗ رَبِّيْٓ اَمَدًا

qul in adrī aqarībum mā tū‘adūna am yaj‘alu lahū rabbī amadā(n).

A fɔ (Muhamadu) ko: «Ne m’a lɔn ni ɲangili min fɔra aw ye, o ka surun, walima ni ne Matigi y’a latigɛ ko wagati ka jan hali bi.»

عٰلِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلٰى غَيْبِهٖٓ اَحَدًاۙ

‘Ālimul-gaibi falā yuẓhiru ‘alā gaibihī aḥadā(n).

A bɛ fɛn yebaliw lɔn, nka a tɛ fɛn yebaliw yira mɔgɔ si ra.

اِلَّا مَنِ ارْتَضٰى مِنْ رَّسُوْلٍ فَاِنَّهٗ يَسْلُكُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ رَصَدًاۙ

illā manirtaḍā mir rasūlin fa innahū yasluku mim baini yadaihi wa min khalfihī raṣadā(n).

Ni cidenw tɛ, a sɔnna minw ma, o tuma na, tiɲɛ na, a ye kɔrɔsilikɛlaw (mɛlɛkɛw) ci u ɲɛfɛ ani u kɔfɛ.

لِّيَعْلَمَ اَنْ قَدْ اَبْلَغُوْا رِسٰلٰتِ رَبِّهِمْ وَاَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَاَحْصٰى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا ࣖ

liya‘lama an qad ablagū risālāti rabbihim wa aḥāṭa bimā ladaihim wa aḥṣā kulla syai'in ‘adadā(n).

Walisa a k’a lɔn ko ciradenw y’u Matigi ka cikan fɔ tiɲɛn na, k’a sɔrɔ (a ka lɔnniya) be min sɔrɔ, o b’o la, ani a be fɛɛn bɛɛ jati kelen kelen.

قُلْ اُوْحِيَ اِلَيَّ اَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوْٓا اِنَّا سَمِعْنَا قُرْاٰنًا عَجَبًاۙ

qul ūḥiya ilayya annahustama‘a nafarum minal-jinni fa qālū innā sami‘nā qur'ānan ‘ajabā(n).

A fɔ (E Muhamadu) ko: «A jigira ne ma ko jinɛw kulu dɔ tun be lamɛnni kɛra», u ko: «An ye (alikurana) kalan kabakoman dɔ mɛn.

يَّهْدِيْٓ اِلَى الرُّشْدِ فَاٰمَنَّا بِهٖۗ وَلَنْ نُّشْرِكَ بِرَبِّنَآ اَحَدًاۖ

yahdī ilar-rusydi fa'āmannā bih(ī), wa lan nusyrika birabbinā aḥadā(n).

(min) b’an bila sira ɲuman kan, an lanin b’o la. Ani, an tɛna foyi jɛn n’an Matigi ye abada.

وَّاَنَّهٗ تَعٰلٰى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَّلَا وَلَدًاۖ

wa annahū ta‘ālā jaddu rabbinā mattakhaża ṣāḥibataw wa lā waladā(n).

Can lo, an Matigi ka bon ni nɔɔrɔ ye; Muso t’a fɛ, a ma den sɔrɔ fana.»

وَّاَنَّهٗ كَانَ يَقُوْلُ سَفِيْهُنَا عَلَى اللّٰهِ شَطَطًاۖ

wa annahū kāna yaqūlu safīhunā ‘alallāhi syaṭaṭā(n).

Tiɲɛ na, an cɛma kunfitɔw tun be to ka kuma minw fɔ, olu tun be dan na Ala kama.

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ تَقُوْلَ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۙ

wa annā ẓanannā allan taqūlal-insu wal-jinnu ‘alallāhi każibā(n).

ani tiɲɛ na, an tun b’a miiri ko adamadenw ni jinɛw tɛna ngalon kuma fɔ Ala kan.

وَّاَنَّهٗ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ الْاِنْسِ يَعُوْذُوْنَ بِرِجَالٍ مِّنَ الْجِنِّ فَزَادُوْهُمْ رَهَقًاۖ

wa annahū kāna rijālum minal insi ya‘ūżūna birijālim minal-jinni fa zādūhum rahaqā(n).

Tiɲɛ na, mɔgɔ dɔw tun be adamadenw cɛma minw tun be boliyɔrɔ ɲini mɔgɔw fɛ jinɛw cɛma, nka u (jinɛw) y’u (adamadenw) tunu.

وَّاَنَّهُمْ ظَنُّوْا كَمَا ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ اَحَدًاۖ

wa annahum ẓannū kamā ẓanantum allay yab‘aṡallāhu aḥadā(n).

Tiɲɛ na, olu (jinɛw) tun be miiri i n’a fɔ aw (Mɛki mushiriw) minw b’a miiri ko Ala tɛna mɔgɔ si kunu (lakunbalon na).

وَّاَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاۤءَ فَوَجَدْنٰهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيْدًا وَّشُهُبًاۖ

wa annā lamasnas-samā'a fa wajadnāhā muli'at ḥarasan syadīdaw wa syuhubā(n).

Tiɲɛ na, anw (jinɛw) y’a ɲini ka sankolo (gundow) lɔn, o la, an y’a ye ko a fanin be kɔrɔsilikɛla barikamanw na ani tasumamanw na.

وَّاَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِۗ فَمَنْ يَّسْتَمِعِ الْاٰنَ يَجِدْ لَهٗ شِهَابًا رَّصَدًاۖ

wa annā kunnā naq‘udu minhā maqā‘ida lis-sam‘(i), famay yastami‘il-āna yajid lahū syihābar raṣadā(n).

ani tiɲɛ na, anw (jinɛw) tun be se ka yɔrɔ caaman minɛ sankolo la ka lamɛnni kɛ (kibaruyakow la). Nka sisan, mɔgɔ o mɔgɔ (min b’a ɲinina ka) lamɛnni kɛ (i n’a fɔ) siga t’a la, tasuma biɲɛw be dogora (k’a jeni).

وَّاَنَّا لَا نَدْرِيْٓ اَشَرٌّ اُرِيْدَ بِمَنْ فِى الْاَرْضِ اَمْ اَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًاۙ

wa annā lā nadrī asyarrun urīda biman fil-arḍi am arāda bihim rabbuhum rasyadā(n).

Ani tiɲɛ na, an (jinɛw) t’a lɔn (o latangali be yen) ni juguman lo b’a fɛ mɔgɔw fɛ dugukolo kan, walima n’u ka Matigi b’a fɛ ka ɲumanya sɔrɔ u ye.

وَّاَنَّا مِنَّا الصّٰلِحُوْنَ وَمِنَّا دُوْنَ ذٰلِكَۗ كُنَّا طَرَاۤىِٕقَ قِدَدًاۙ

wa annā minnaṣ-ṣāliḥūna wa minnā dūna żālik(a), kunnā ṭarā'iqa qidadā(n).

Ani tiɲɛ na, an (jinɛw) cɛma, mɔgɔ dɔw be yen minw be Ala bato ani mɔgɔ dɔw be yen minw be ɲɔgɔn sɔsɔ. An ye sira wɛrɛw ta.

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ نُّعْجِزَ اللّٰهَ فِى الْاَرْضِ وَلَنْ نُّعْجِزَهٗ هَرَبًاۖ

wa annā ẓanannā allan nu‘jizallāha fil-arḍi wa lan nu‘jizahū harabā(n).

Tiɲɛ na, anw (jinɛw) tun be sigasiga ko an tɛna se ka bɔ Ala ka sebagaya la dugukolo kan, an fana tɛna se ka bɔ a la.

وَّاَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدٰىٓ اٰمَنَّا بِهٖۗ فَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِرَبِّهٖ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَّلَا رَهَقًاۖ

wa annā lammā sami‘nal-hudā āmannā bih(ī), famay yu'mim birabbihī falā yakhāfu bakhsaw wa lā rahaqā(n).

Ani tiɲɛ na, tuma min na an (jinɛw) ye (alikurana) ɲɛminɛli mɛn, an lara o la. O la, mɔgɔ o mɔgɔ lara Ala la, kuun t’a la ka siran bɔnɛ wala jurumu ɲɛ.

وَّاَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُوْنَ وَمِنَّا الْقٰسِطُوْنَۗ فَمَنْ اَسْلَمَ فَاُولٰۤىِٕكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا

wa annā minnal-muslimūna wa minnal-qāsiṭūn(a), faman aslama fa ulā'ika taḥarrau rasyadā(n).

Ani silamɛw be yen an cɛma ani minw be bɔ tiɲɛ na, olu fana be yen. Ni silamɛ ye mɔgɔ o mɔgɔ ye, o tuma na, u ye sira tilennin sugandi.

وَاَمَّا الْقٰسِطُوْنَ فَكَانُوْا لِجَهَنَّمَ حَطَبًاۙ

wa ammal-qāsiṭūna fa kānū lijahannama ḥaṭabā(n).

Minw bɔra tiɲɛ na, olu be kɛ jahanama tasuma ye.»

وَّاَنْ لَّوِ اسْتَقَامُوْا عَلَى الطَّرِيْقَةِ لَاَسْقَيْنٰهُمْ مَّاۤءً غَدَقًاۙ

wa allawistaqāmū ‘alaṭ-ṭarīqati la'asqaināhum mā'an gadaqā(n).

Ani n’u tun tora ka tagama tilennin na o sira kan (silamɛya), an tun bena jii caaman di u ma.

لِّنَفْتِنَهُمْ فِيْهِۗ وَمَنْ يُّعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهٖ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًاۙ

linaftinahum fīh(i), wa may yu‘riḍ ‘an żikri rabbihī yasluk-hu ‘ażāban ṣa‘adā(n).

O cogo la, An bena u kɔrɔbɔ. Ni mɔgɔ o mɔgɔ ka ban a Matigi ta lasɔmini ma, siga t’a ra, Ala bɛna o tigi bla ɲangiliba dɔ ra.

وَّاَنَّ الْمَسٰجِدَ لِلّٰهِ فَلَا تَدْعُوْا مَعَ اللّٰهِ اَحَدًاۖ

wa annal-masājida lillāhi falā tad‘ū ma‘allāhi aḥadā(n).

Tiɲɛ na, misiriw ye Ala ta ye. O ra, aw kana foyi bato a kɔnɔ ni Ala tɛ.

وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًاۗ ࣖ

wa annahū lammā qāma ‘abdullāhi yad‘ūhu kādū yakūnūna ‘alaihi libadā(n).

Ani tiɲɛ na, tuma min na Ala ka baaraden (Muhamadu) wulila k’a bato (ka seli kɛ), u (jinɛw) y’a lamini.

قُلْ اِنَّمَآ اَدْعُوْا رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِهٖٓ اَحَدًا

qul innamā ad‘ū rabbī wa lā usyriku bihī aḥadā(n).

A fɔ (Muhamadu) ko: «Tiɲɛ na, ne bɛ ne Matigi dɔrɔn le bato, ne tɛ foyi fara a kan.»

قُلْ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا رَشَدًا

qul innī lā amliku lakum ḍarraw wa lā rasyadā(n).

A fɔ (Muhamadu) ko: «Ne tɛ se ka kojugu kɛlɛ, walima ka ɲumanya lase i ma.»

قُلْ اِنِّيْ لَنْ يُّجِيْرَنِيْ مِنَ اللّٰهِ اَحَدٌ ەۙ وَّلَنْ اَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا ۙ

qul innī lay yujīranī minallāhi aḥad(un), wa lan ajida min dūnihī multaḥadā(n).

A fɔ (Muhamadu) ko: «Tiɲɛ na, foyi tɛ se ka ne tanga (Ala ka ɲangili ma) ani ne tɛna dogoyɔrɔ sɔrɔ ale kɔ.

اِلَّا بَلٰغًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِسٰلٰتِهٖۗ وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ

illā balāgam minallāhi wa risālātih(ī), wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū fa inna lahū nāra jahannama khālidīna fīhā abadā(n).

(Ne dɔrɔn) be (lasɔmini) lase ka bɔ Ala n’a ka cikan fɛ. Ni mɔgɔ o mɔgɔ ye Ala n'a ka ciden ban, siga t'a la, jahanama ɲangili bena sɔrɔ, u bena to yen abada.»

حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ فَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ اَضْعَفُ نَاصِرًا وَّاَقَلُّ عَدَدًاۗ

Ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna fasaya‘lamūna man aḍ‘afu nāṣiraw wa aqallu ‘adadā(n).

O la, n’u ye (ɲangili) ye min be siranya bila u la, o tuma na, u bena a lɔn dɛmɛbaga minw barika ka dɔgɔ ani u ka dɔgɔ.

قُلْ اِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ اَمْ يَجْعَلُ لَهٗ رَبِّيْٓ اَمَدًا

qul in adrī aqarībum mā tū‘adūna am yaj‘alu lahū rabbī amadā(n).

A fɔ (Muhamadu) ko: «Ne m’a lɔn ni ɲangili min fɔra aw ye, o ka surun, walima ni ne Matigi y’a latigɛ ko wagati ka jan hali bi.»

عٰلِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلٰى غَيْبِهٖٓ اَحَدًاۙ

‘Ālimul-gaibi falā yuẓhiru ‘alā gaibihī aḥadā(n).

A bɛ fɛn yebaliw lɔn, nka a tɛ fɛn yebaliw yira mɔgɔ si ra.

اِلَّا مَنِ ارْتَضٰى مِنْ رَّسُوْلٍ فَاِنَّهٗ يَسْلُكُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ رَصَدًاۙ

illā manirtaḍā mir rasūlin fa innahū yasluku mim baini yadaihi wa min khalfihī raṣadā(n).

Ni cidenw tɛ, a sɔnna minw ma, o tuma na, tiɲɛ na, a ye kɔrɔsilikɛlaw (mɛlɛkɛw) ci u ɲɛfɛ ani u kɔfɛ.

لِّيَعْلَمَ اَنْ قَدْ اَبْلَغُوْا رِسٰلٰتِ رَبِّهِمْ وَاَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَاَحْصٰى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا ࣖ

liya‘lama an qad ablagū risālāti rabbihim wa aḥāṭa bimā ladaihim wa aḥṣā kulla syai'in ‘adadā(n).

Walisa a k’a lɔn ko ciradenw y’u Matigi ka cikan fɔ tiɲɛn na, k’a sɔrɔ (a ka lɔnniya) be min sɔrɔ, o b’o la, ani a be fɛɛn bɛɛ jati kelen kelen.