Q.S Jumuha (اَلْجُمُعَة) - 11 Vɛrise hakɛ

يُسَبِّحُ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوْسِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

yusabbiḥu lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍil-malikil-quddūsil-‘azīzil-ḥakīm(i).

Fɛɛn minw be sankolo la ani minw be dugukolo kan, olu be Ala bonya tuma bɛɛ. Maharaja, min ka senu ka tɛmɛ bɛɛ kan, min ka bon ni bɛɛ ye, min ka hakilitigi ka bon ni bɛɛ ye.

هُوَ الَّذِيْ بَعَثَ فِى الْاُمِّيّٖنَ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ

huwal-lażī ba‘aṡa fil-ummiyyīna rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

Ale lo ye ciden ci jama dɔ ma min ma kalan kɛ, k’a bɔ u yɛrɛ cɛma, min y’a ka ayataw kalan u ye, k’u (niw) saniya, k’u kalan kitabu ni hakilitigiya (sunna) la, hali ni fɔlɔ, u tun be fili gwɛnin kɔnɔ.

وَّاٰخَرِيْنَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوْا بِهِمْۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُۙ

wa ākharīna minhum lammā yalḥaqū bihim, wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Ani (ani) mɔgɔ wɛrɛw ma ka bɔ minw ma jɛn n’u ye. Ani, ale lo ye Sebagayatigi ye, Hakilitigiba lo.

ذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

Żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

Ala ka nilifɛn le ye nin ye, a b’a di min ma; ani Ala ka nɛɛma ka bon.

مَثَلُ الَّذِيْنَ حُمِّلُوا التَّوْرٰىةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوْهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ اَسْفَارًاۗ بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

maṡalul-lażīna ḥummilut-taurāta ṡumma lam yaḥmilūhā kamaṡalil-ḥimāri yaḥmilu asfārā(n), bi'sa maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātillāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Mɔgɔ minw ka baara dira u ma ka tawurata ta, nka o kɔ, u t’a ta (u t’a kɛ) o ntalen be i n’a fɔ fali min be gafe gwiliman ta. Mɔgɔ minw be Ala ka ayataw sɔsɔ, olu ka ntalen ka jugu kosɔbɛ. Ala fana tɛ kojugukɛlaw bila sira kan.

قُلْ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ هَادُوْٓا اِنْ زَعَمْتُمْ اَنَّكُمْ اَوْلِيَاۤءُ لِلّٰهِ مِنْ دُوْنِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul yā ayyuhal-lażīna hādū in za‘amtum annakum auliyā'u lillāhi min dūnin-nāsi fa tamannawul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

A fɔ (Muhamadu) ko: "E Yahutuw! N'aw b'a miiri ko aw le ye Ala ka kanubaga ye, mɔgɔ wɛrɛw tɛ, o tuma na, aw k'aw ka saya makɔnɔ, n'aw ye mɔgɔ tilennin ye."

وَلَا يَتَمَنَّوْنَهٗٓ اَبَدًاۢ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالظّٰلِمِيْنَ

wa lā yatamannaunahū abadam bimā qaddamat aidīhim, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

O tɛna a miiri fana ko saya bɛna kɛ o yɛrɛ boro ka kojugu min kɛ, o kosɔn wagati bɛɛ. Ala fana ye kojugukɛlaw bɛɛ lɔnbaga ye.

قُلْ اِنَّ الْمَوْتَ الَّذِيْ تَفِرُّوْنَ مِنْهُ فَاِنَّهٗ مُلٰقِيْكُمْ ثُمَّ تُرَدُّوْنَ اِلٰى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

qul innal-mautal-lażī tafirrūna minhu fa innahū mulāqīkum ṡumma turaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

A fɔ ko: «Tiɲɛ na, aw bɛ boli saya min ma, o bɛna aw kunbɛn, o kɔ, aw bɛna kɔsegi (Ala ma), min bɛ ko yebali ni ko tiɲɛ lɔn, o tuma na, aw ye min kɛ, a bɛna o fɔ aw ye.»

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نُوْدِيَ لِلصَّلٰوةِ مِنْ يَّوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ وَذَرُوا الْبَيْعَۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nūdiya liṣ-ṣalāti miy yaumil-jumu‘ati fas‘au ilā żikrillāhi wa żarul-bai‘(a), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

Aw larabagaw! Ni aw weelera ka na jumalon seli kɛ, o tuma na, aw k’aw hakili to Ala la yɔrɔnin kelen, ka sanni ni feereli to yen. O tun bena fisaya i ma n’i tun b’o lɔn.

فَاِذَا قُضِيَتِ الصَّلٰوةُ فَانْتَشِرُوْا فِى الْاَرْضِ وَابْتَغُوْا مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

fa iżā quḍiyatiṣ-ṣalātu fantasyirū fil-arḍi wabtagū min faḍlillāhi ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).

Ni delili kɛra ka ban, o kɔ, aw ka jɛnsɛn dugukolo kan, ka Ala ka nɛɛma ɲini, ka Ala hakili to Ala la tuma caman, walisa aw ka se ka ɲɛtaga sɔrɔ.

وَاِذَا رَاَوْا تِجَارَةً اَوْ لَهْوًا ۨانْفَضُّوْٓا اِلَيْهَا وَتَرَكُوْكَ قَاۤىِٕمًاۗ قُلْ مَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ مِّنَ اللَّهْوِ وَمِنَ التِّجَارَةِۗ وَاللّٰهُ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ ࣖ

wa iżā ra'au tijāratan au lahwaninfaḍḍū ilaihā wa tarakūka qā'imā(n), qul mā ‘indallāhi khairum minal-lahwi wa minat-tijārah(ti), wallāhu khairur-rāziqīn(a).

Ani n’u ye jagokɛyɔrɔ dɔ walima tulon dɔ ye, u be taga yen o yɔrɔnin bɛɛ ani u b’i (Muhamadu) to yen i lɔnin be (waajuli kɛra). A fɔ ko: «Fɛɛn min be Ala fɛ, o ka fisa ni tulon ni jago ye», ani Ala le ye balo dibaga ye.