Q.S Mariyamu (مَرْيَم) - 98 Vɛrise hakɛ

كۤهٰيٰعۤصۤ ۚ

kāf hā yā ‘aīn ṣād.

Kaf Ha Ya 'Ain Shad

ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهٗ زَكَرِيَّا ۚ

Żikru raḥmati rabbika ‘abdahū zakariyyā.

Min kalanna, o ye) i Matigi ka makari ɲɛfɔli ye a ka baaraden Zakariya ma, .

اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا

iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).

(o kɔrɔ, n’a b’a Matigi deli ni kan ɲuman ye.

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا

qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).

A (Zakariya) ko: «Ne Matigi, tiɲɛ na, ne kolow barika ka dɔgɔ, ne kungolo fanin be nɛrɛmuguman na, ne ma nisɔngoya abada ka i deli, ne Matigi.

وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ

wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).

Ani tiɲɛ na, n sanin kɔ, n be hami n somɔgɔw la, hali ni n muso tɛ den sɔrɔbaga ye, o la, i ka den di n ma ka bɔ i fɛ,

يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا

yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).

ale le bɛna ne ta cɛn sɔrɔ, ka Yakuba ta somɔgɔw ta cɛn sɔrɔ; ne Matigi, i ye a kɛ mɔgɔ barakaman ye.»

يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا

yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).

(Ala ko): "E Zakariya! An be dencɛ dɔ kibaro dii ma min tɔgɔ ko Yahya, an ma deli k'o tɔgɔ di a ma fɔlɔ."

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).

A (Zakariya) ko: «E, ne Matigi, ne bɛna den sɔrɔ cogo di, k’a sɔrɔ ne muso tɛ den sɔrɔbaga ye, ne (n yɛrɛ) kɔrɔbayara kosɛbɛ tiɲɛ na?»

قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).

(Ala) ko: «O lo.» I Matigi ko: «A ka nɔgɔ ne fɛ, tiɲɛ na, ne y’i dan ka kɔn o ɲɛ, hali ni (o wagati la) i tun tɛ ni cogoya si ye fiyo.»

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).

A (Zakariya) ko: «Ne Matigi, tagamasiɲɛ dɔ di ne ma.» (Ala) ko: «I ka tagamasiɲɛ ye ko i ti se ka baro kɛ ni adamadenw ye suu saba kɔnɔ, hali n’i ka kɛnɛ.»

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

O la, a bɔra mihrab kɔnɔ ka taga a ka mɔgɔw fɛ, o kɔ, a y’u bolo yira; i ye i yɛrɛ bonya sɔgɔma ni wula fɛ.

يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ

yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).

E Yahya! I ka gafe (Tawurata) ta (kalan) ni hakili ye. An ye hakilitigiya di a ma k’a to denmisɛnman;

وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ

wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).

ani (An be) makari (mɔgɔ wɛrɛw la) ka bɔ An fɛ ani ka saniya (ka bɔ jurumun na). Alaɲasiranbaga fana lo;

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا

wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).

ani a tun b’a yɛrɛ di a bangebagaw ma kosɛbɛ, a tun tɛ mɔgɔ bonyabaga ye (walima) mɔgɔ murutinin.

وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ

wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).

A wololon na, a salon, ani a kunulon na, hɛra bɛna kɛ a ye.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).

Ani, aw ye Mariyamu ka maana fɔ (Muhamadu) kitabu kɔnɔ, (o ye) tuma min na a y’a yɛrɛ gwɛn ka bɔ a ka denbaya kɔnɔ ka taga yɔrɔ dɔ la kɔrɔn fan fɛ (Baitulmaqdis), .

فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا

fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).

o kɔ, a ka fani dɔ don (min k’a latanga) o ma; o kɔ, An y’an ka hakili (Jibril) ci a ma, o la, a y’a yɛrɛ yira a ɲɛfɛ adamaden dafanin na.

قَالَتْ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِالرَّحْمٰنِ مِنْكَ اِنْ كُنْتَ تَقِيًّا

qālat innī a‘ūżu bir-raḥmāni minka in kunta taqiyyā(n).

A ko: «Tiɲɛ na, ne be n’ yɛrɛ latanga Ala ma, min ye makaribaga ye, n’i ye Alaɲasiranbaga ye.»

قَالَ اِنَّمَآ اَنَا۠ رَسُوْلُ رَبِّكِۖ لِاَهَبَ لَكِ غُلٰمًا زَكِيًّا

qāla innamā ana rasūlu rabbik(a), li'ahaba laki gulāman zakiyyā(n).

A (Jibril) ko: «Tiɲɛ na, ne ye ciden dɔrɔn ye ka bɔ i Matigi fɛ, ka dencɛ senuman ka nilifɛn lase i ma.»

قَالَتْ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ وَّلَمْ اَكُ بَغِيًّا

qālat annā yakūnu lī gulāmuw wa lam yamsasnī basyaruw wa lam aku bagiyyā(n).

A (Maryam) ko: «Ne bɛ se ka dencɛ sɔrɔ cogo di, k’a sɔrɔ mɔgɔ si (cɛ) ma maga ne ra abada, ne tɛ kakalayabaga ye!»

قَالَ كَذٰلِكِۚ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌۚ وَلِنَجْعَلَهٗٓ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّاۚ وَكَانَ اَمْرًا مَّقْضِيًّا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyin(un), wa linaj‘alahū āyatal lin-nāsi wa raḥmatam minnā, wa kāna amram maqḍiyyā(n).

A (Jibril) ko: “O lo.” I Matigi ko: "Nin ka nɔgɔ ne fɛ, ani ko an k'a kɛ tagamasiɲɛ ye (Ala ka bonya) adamadenw fɛ, ani hinu ye ka bɔ an fɛ; o ye ko ye min latigɛra ka ban."

۞ فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهٖ مَكَانًا قَصِيًّا

fa ḥamalathu fantabażat bihī makānan qaṣiyyā(n).

O la, ale (Mariyamu) kɔnɔtiɲɛna, o kɔ, a y’a yɛrɛ gwɛn n’a kɔnɔ ye yɔrɔjan dɔ la.

فَاَجَاۤءَهَا الْمَخَاضُ اِلٰى جِذْعِ النَّخْلَةِۚ قَالَتْ يٰلَيْتَنِيْ مِتُّ قَبْلَ هٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَّنْسِيًّا

fa ajā'ahal-makhāḍu ilā jiz‘in nakhlah(ti), qālat yā laitanī mittu qabla hāżā wa kuntu nas-yam mansiyyā(n).

O kɔ, denmisɛnya dimi y'a jagoya (ka sinsin) datiri yiri dɔ jukɔrɔ, a (Maryam) ko, "O, cogo di (ɲuman) ne sara ka kɔn nin ɲɛ, ani ne kɛra mɔgɔ ye min ma kɔrɔsi ani min ɲinɛna."

فَنَادٰىهَا مِنْ تَحْتِهَآ اَلَّا تَحْزَنِيْ قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا

fa nādāhā min taḥtihā allā taḥzanī qad ja‘ala rabbuki taḥtaki sariyyā(n).

O la, a (Jibril) y’a fɔ a ye ni kulekan ye ka bɔ yɔrɔ dɔ la min ka dɔgɔ ko: «I kana nisɔngoya, tiɲɛ na, i Matigi ye baji dɔ kɛ i jukɔrɔ.»

وَهُزِّيْٓ اِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ۖ

wa huzzī ilaiki bijiz‘in-nakhlati tusāqiṭ ‘alaiki ruṭaban janiyyā(n).

Aw ye dati yiri jukɔrɔyɔrɔ yuguyugu ka ɲɛsin aw ma, a bɛna dati mɔninw bɔn aw kan.

فَكُلِيْ وَاشْرَبِيْ وَقَرِّيْ عَيْنًا ۚفَاِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ اَحَدًاۙ فَقُوْلِيْٓ اِنِّيْ نَذَرْتُ لِلرَّحْمٰنِ صَوْمًا فَلَنْ اُكَلِّمَ الْيَوْمَ اِنْسِيًّا ۚ

fa kulī wasyrabī wa qarrī ‘ainā(n), fa immā tarayinna minal-basyari aḥadā(n), fa qūlī innī nażartu lir-raḥmāni ṣauman falan ukallimal-yauma insiyyā(n).

O ra, aw ye domuni kɛ, ka min, ka ɲagari. N'i ye mɔgɔ dɔ ye, o tuma na, a fɔ ko: «Tiɲɛ na, ne ye layidu ta ko ne bena sun don Ala ye, hinɛbagaba, o la, ne tɛna kuma mɔgɔ si fɛ bi.»

فَاَتَتْ بِهٖ قَوْمَهَا تَحْمِلُهٗ ۗقَالُوْا يٰمَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْـًٔا فَرِيًّا

fa atat bihī qaumahā taḥmiluh(ū), qālū yā maryamu laqad ji'ti syai'an fariyyā(n).

O kɔ, a (Mariyamu) y’a ta ka taga n’a ye (denmisɛn) a ka mɔgɔw fɛ k’a minɛ. O (a ka mɔgɔw) ko: «E Mariyamu, tiɲɛ na, i nana ni kojuguba dɔ ye.»

يٰٓاُخْتَ هٰرُوْنَ مَا كَانَ اَبُوْكِ امْرَاَ سَوْءٍ وَّمَا كَانَتْ اُمُّكِ بَغِيًّا ۖ

yā ukhta hārūna kāna abūkimra'a sau'iw wa mā kānat ummuki bagiyyā(n).

E, Haruna (Mariyamu) balimamuso! I facɛ tɛ mɔgɔjugu ye, i bamuso fana tɛ jɛnɛyakɛbaga ye.»

فَاَشَارَتْ اِلَيْهِۗ قَالُوْا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا

fa asyārat ilaīh(i), qālū kaifa nukallimu man kāna fil-mahdi ṣabiyyā(n).

O kama, a (Mariyam) y’a bolo ɲɛsin a (dencɛ) ma. U ko: “An bena kuma denmisɛnnin fɛ cogo di min bele be yɛlɛyɛlɛnan na?”

قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ

qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).

A (Isa) ko: «Tiɲɛ na, ne ye Ala ka baaraden ye, a ye kitabu (Injil) di ne ma, a ye ne kɛ kira ye.

وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ

wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).

A ye ne kɛ mɔgɔ barikaman ye n’ be yɔrɔ o yɔrɔ, a ye yamaruya di n’ ma ko n’ ka seli kɛ ani ka zaka sara n’ ka ɲɛnamaya bɛɛ la.

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا

wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).

ani ne tun b’a yɛrɛ di ne bamuso ma, a ma ne kɛ yɛrɛbonyabaga ye, walama ka ne kɛ tɔɔrɔbaga ye.

وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا

was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).

Ne worolon, ani ne salon, ani ne kunulon, Ala bɛna hɛra sɔrɔ ne ra.»

ذٰلِكَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚقَوْلَ الْحَقِّ الَّذِيْ فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

Żālika ‘īsabnu maryam(a), qaulal-ḥaqqil-lażī fīhi yamtarūn(a).

O tun ye Yezu ye, Mariyamu dencɛ, (min y’a fɔ) kuma tiɲɛnw na, u tun be sigasiga tiɲɛn min na .

مَا كَانَ لِلّٰهِ اَنْ يَّتَّخِذَ مِنْ وَّلَدٍ سُبْحٰنَهٗ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ۗ

mā kāna lillāhi ay yattakhiża miw waladin subḥānah(ū), iżā qaḍā amran fa innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

A ma bɛn Ala ma ka den sɔrɔ, nɔɔrɔ ka kɛ a ye. Ni a b’a fɛ ka sariya dɔ sigi, a b’a fɔ a ye dɔrɔn ko: «Be!» O la, o lo.

وَاِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

(Isa ko): "Tiɲɛ na, Ala ye ne ka Matigi ye, aw ka Matigi lo, aw k'a bato. Nin ye sira tilennin ye."

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْۚ فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fa wailul lil-lażīna kafarū mim masyhadi yaumin ‘aẓīm(in).

O la, jɛnkuluw (minw tun be yen) u cɛma (Yahutuw ni kerecɛnw) tun tɛ kelen ye. O ra, bɔnɛ bɛna mɔgɔ minw ma la a ra, ni o ka lonba ye!

اَسْمِعْ بِهِمْ وَاَبْصِرْۙ يَوْمَ يَأْتُوْنَنَا لٰكِنِ الظّٰلِمُوْنَ الْيَوْمَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

asmi‘ bihim wa abṣir, yauma ya'tūnanā lākiniẓ-ẓālimūnal-yauma fī ḍalālim mubīn(in).

U nana an fɛ loon min na, u tun be mɛnni kɛ cogo min na, u ɲɛɛ tun gwɛnin lo cogo min na. Nka bi (duniɲa kɔnɔ) kojugukɛlaw be fili gwɛnin na.

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ اِذْ قُضِيَ الْاَمْرُۘ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ وَّهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa anżirhum yaumal-ḥasrati iż quḍiyal-amr(u), wa hum fī gaflatiw wa hum lā yu'minūn(a).

Ani, i ka lasɔmini di u ma (Muhamadu) nimisa loon koo la, (o ye) tuma min na koow bɛɛ latigɛra, k’a sɔrɔ u tun be laɲinita la, u tun ma la a la.

اِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْاَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ ࣖ

innā naḥnu nariṡul-arḍa wa man ‘alaihā wa ilainā yurja‘ūn(a).

Tiɲɛ na, dugukolo n’a kɔnɔfɛnw bɛɛ ye anw le ye, u bena kɔsegi an kelen ma.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِبْرٰهِيْمَ ەۗ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi ibrāhīm(a), innahū kāna ṣiddīqan nabiyyā(n).

Ani ka Ibrayima ka maana fɔ (Muhamadu) kitabu kɔnɔ, tiɲɛ na, a tun ye mɔgɔ tilennin ye kosɔbɛ, kira.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِيْ عَنْكَ شَيْـًٔا

iż qāla li'abīhi yā abati lima ta‘budu mā lā yasma‘u wa lā yubṣiru wa lā yugnī ‘anka syai'ā(n).

(Aw hakili to a la) tuma min na a (Ibrahima) y'a fɔ a fa ye ko: "E n fa! Mun na i be fɛɛn dɔ bato min tɛ mɛn, min tɛ ye, min tɛ se k'i dɛmɛ hali dɔɔnin?

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ قَدْ جَاۤءَنِيْ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِيْٓ اَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا

yā abati innī qad jā'anī minal-‘ilmi mā lam ya'tika fattabi‘nī ahdika ṣirāṭan sawiyyā(n).

E, ne facɛ! Tiɲɛ na, lɔnniya dɔ nana ne fɛ min ma di aw ma, o la, tugu ne kɔ, ne bena sira tilennin yira aw la.

يٰٓاَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطٰنَۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ عَصِيًّا

yā abati lā ta‘budisy-syaiṭān(a), innasy-syaiṭāna kāna lir-raḥmāni ‘aṣiyyā(n).

E, ne facɛ! Kana Sutana bato. Tiɲɛn na, Sutana be mɛnni kɛ Ala fɛ, ale min ye hinɛbaga ye.

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يَّمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ فَتَكُوْنَ لِلشَّيْطٰنِ وَلِيًّا

yā abati innī akhāfu ay yamassaka ‘ażābum minar-raḥmāni fa takūna lisy-syaiṭāni waliyyā(n).

E, ne facɛ! Ne bɛ hamina kosɛbɛ, ko Ala ta hinantigi ta ɲangiri bɛna ben aw kan, janko aw ni Sutana ka kɛ teriw ye.»

قَالَ اَرَاغِبٌ اَنْتَ عَنْ اٰلِهَتِيْ يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ لَاَرْجُمَنَّكَ وَاهْجُرْنِيْ مَلِيًّا

qāla arāgibun anta ‘an ālihatī yā ibrāhīm(u), la'illam tantahi la'arjumannaka wahjurnī maliyyā(n).

A (a facɛ) ko: "I be ne ka alaw kɔniya wa, e Ibrahima? N'i ma o lalɔ, siga t'a la, ne bena i bon ni kabakuru ye, o la, i ka ne to yen wagatijan kɔnɔ."

قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا

qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).

A (Ibrahima) ko: "Hɛrɛ ka kɛ i ye, ne bena yafa ɲini i ye n Matigi fɛ. Tiɲɛ na, a ka ɲi ne ma kosɛbɛ."

وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا

wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).

Ne bena n yɛrɛ mabɔ aw la ani aw be min bato ka fara Ala kan, n’ bena n’ Matigi deli, n’ jigi b’a la ko n’ tɛna nisɔngoya n’ ka Matigi delili la.”

فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا

falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).

O la, tuma min na a (Ibrahima) y’a yɛrɛ mabɔ u la ani u tun be min bato Ala kɔ, an ye Isiyaka ni Yakuba di a ma. An ka o bɛɛ kelen kelen kɛ kira ye.

وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ

wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).

An y’an ka hinu dɔw di u ma ani an y’u kɛ kumaɲumanw ni kumaɲumanw yiridenw ye.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مُوْسٰٓىۖ اِنَّهٗ كَانَ مُخْلَصًا وَّكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi mūsā, innahū kāna mukhlaṣaw wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

Ani ka (Muhamadu) fɔ, Musa ka maana min be sɔrɔ kitabu kɔnɔ (Al-Qur’an). Tiɲɛn na, a tun ye mɔgɔ sugandinin ye, ciden ani kira.

وَنَادَيْنٰهُ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ الْاَيْمَنِ وَقَرَّبْنٰهُ نَجِيًّا

wa nādaināhu min jānibiṭ-ṭūril-aimani wa qarrabnāhu najiyyā(n).

An y’a weele ka bɔ kulu kinin fɛ (Sinayi) ani an y’a gwɛrɛ a la ka baro kɛ n’a ye.

وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا

wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).

An ye an ka nɛɛma dɔw di a ma, o ye ko a balimacɛ Haruna kɛra kira ye.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ

ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

Ani ka (Muhamadu) fɔ, Isimayɛli ka maana min be sɔrɔ kitabu kɔnɔ (Al-Qur’an). Tiɲɛn na, a tun ye a ka kuma tigi ye, ciden ani kira.

وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا

wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).

A y’a fɔ a ka denbayamɔgɔw ye ko u ka seli kɛ ani ka zaka sara, ani a tun ye mɔgɔ ye min tun ka di a Matigi ye.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِدْرِيْسَۖ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi idrīs(a), innahū kāna ṣādiqan nabiyyā(n).

Ani ka Idrisi ka maana fɔ (Muhamadu) ye kitabu kɔnɔ (Alikurana). Tiɲɛn na, tiɲɛn koo tun ka di a ye ani kira tun lo .

وَّرَفَعْنٰهُ مَكَانًا عَلِيًّا

wa rafa‘nāhu makānan ‘aliyyā(n).

An k’a kɔrɔta ka taga bonyaba dɔ ra.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩

ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).

Ala ye nɛɛma minw kɛ, o ye kiraw ye minw bɔra Adama bɔnsɔnw na, ani an nana ni minw ye (kurun kɔnɔ) ni Nuhun ye, ani Ibrayima ni Isirayɛli (Yakuba) bɔnsɔnw na, ani an ye minw bilasira ani an ye minw sugandi. Ni Ala ka ayataw kalanna o ma, hinantigiba, o bɛ biri ka kasi.

۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).

O kɔ, nɔnabilabaga dɔ bɛna na o kɔ, min tɛ delili jate, ka tugu a yɛrɛ negelakow kɔ, o kɔ, o bɛna tunu,

اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ شَيْـًٔا ۙ

illā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna syai'ā(n).

Ni mɔgɔ minw nimisara, ka la a la, ka kɛwale ɲumanw kɛ, o tuma na, u bena don sankolo la, u tɛna kojugu kɛ u la hali dɔɔni.

جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدَ الرَّحْمٰنُ عِبَادَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّهٗ كَانَ وَعْدُهٗ مَأْتِيًّا

jannāti ‘adninil-latī wa‘adar-raḥmānu ‘ibādahū bil-gaib(i), innahū kāna wa‘duhū ma'tiyyā(n).

o ye sankolo 'Adn ye min layidu tara Ala hinanba fɛ a ka baarakɛlaw ye, hali ni (sankolo) tɛ ye. Tiɲɛn na, (Ala ka layidu) bena dafa tiɲɛn na.

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا اِلَّا سَلٰمًاۗ وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيْهَا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

lā yasma‘ūna fīhā lagwan illā salāmā(n), wa lahum rizquhum fīhā bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

O tɛ kuma gwansan si mɛn o kɔnɔ, fɔ foli dɔrɔn. Sɔgɔma ni wulafɛ balo be sɔrɔ o kɔnɔ .

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا

tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).

O ye alijɛnɛ ye, an bena min to an ka baarakɛlaw ye, minw be Ala bato tuma bɛɛ.

وَمَا نَتَنَزَّلُ اِلَّا بِاَمْرِ رَبِّكَۚ لَهٗ مَا بَيْنَ اَيْدِيْنَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذٰلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ۚ

wa mā natanazzalu illā bi'amri rabbik(a), lahū mā baina aidīnā wa mā khalfanā wa mā baina żālika wa mā kāna rabbuka nasiyyā(n).

An (Jibirili) ma jigi, fɔɔ i Matigi ka cikan. Fɛɛn o fɛɛn be an ɲafɛ, ani fɛɛn o fɛɛn be an kɔfɛ, ani fɛɛn o fɛɛn be u ni ɲɔgɔn cɛ, o bɛɛ ye ale ta ye, i Matigi tɛ ɲinɛ o kɔ.

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهٖۗ هَلْ تَعْلَمُ لَهٗ سَمِيًّا ࣖ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā fa‘budhu waṣṭabir li‘ibādatih(ī), hal ta‘lamu lahū samiyyā(n).

(Ale ye) Matigi (min be) sankolo ni dugukolo ani fɛɛn o fɛɛn be u ni ɲɔgɔn cɛ, o la, aw k’a bato ani aw k’aw yɛrɛ minɛ a batoli la. Yala i b’a lɔn ko fɛɛn dɔ be yen min be se ka kɛ kelen ye wa?

وَيَقُوْلُ الْاِنْسَانُ ءَاِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ اُخْرَجُ حَيًّا

wa yaqūlul-insānu a'iżā mā mittu lasaufa ukhraju ḥayyā(n).

Ani mɔgɔw (lannabaliw) b'a fɔ ko: «Yala tiɲɛ lo ko ni ne sara, loon dɔ, ne bena kunu tiɲɛn na wa?»

اَوَلَا يَذْكُرُ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْـًٔا

awalā yażkurul-insānu annā khalaqnāhu min qablu wa lam yaku syai'ā(n).

Yala adamaden t’a miiri ko an y’a dan tiɲɛ na ka kɔn, hali ni (ka kɔn) a cogoya tun tɛ yen fiyo wa?

فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيٰطِيْنَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا

fa wa rabbika lanaḥsyurannahum wasy-syayāṭīna ṡumma lanuḥḍirannahum ḥaula jahannama jiṡiyyā(n).

O la, i Matigi tɔgɔ la, tiɲɛn na, an bena u lajɛn ni Sutana ye, o kɔ, an bena u bila jahanama lamini na u gɛrɛfɛ.

ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيْعَةٍ اَيُّهُمْ اَشَدُّ عَلَى الرَّحْمٰنِ عِتِيًّا ۚ

Ṡumma lananzi‘anna min kulli syī‘atin ayyuhum asyaddu ‘alar-raḥmāni ‘itiyyā(n).

O tuma na, mɔgɔ minw ka kan ka mɛnni kɛ Ala fɛ ka tɛmɛ bɛɛ kan, an bena olu bɔ u cɛma, siga t’a la, minw ye hinɛbaga ye.

ثُمَّ لَنَحْنُ اَعْلَمُ بِالَّذِيْنَ هُمْ اَوْلٰى بِهَا صِلِيًّا

Ṡumma lanaḥnu a‘lamu bil-lażīna hum aulā bihā ṣiliyyā(n).

Ka fara o kan, minw ka kan ka (bila) jahanama kɔnɔ, an b’olu lɔn ka ɲɛ tiɲɛn na.

وَاِنْ مِّنْكُمْ اِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا ۚ

wa im minkum illā wāriduhā, kāna ‘alā rabbika ḥatmam maqḍiyyā(n).

Ani mɔgɔ si tɛ aw cɛ ra min tɛna taga o yɔrɔ ra (jahanama). Nin ye sariya ye min sigira aw Matigi ye.

ثُمَّ نُنَجِّى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّنَذَرُ الظّٰلِمِيْنَ فِيْهَا جِثِيًّا

Ṡumma nunajjil-lażīnattaqau wa nażaruẓ-ẓālimīna fīhā jiṡiyyā(n).

O tuma na, an bena Alaɲasiranbagaw kisi, ka kojugukɛlaw to (jahanama) kɔnɔ u gɛrɛfɛ.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓاۙ اَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ خَيْرٌ مَّقَامًا وَّاَحْسَنُ نَدِيًّا

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū, ayyul-farīqaini khairum maqāmaw wa aḥsanu nadiyyā(n).

Ani tuma min na An ka aya gwɛninw kalanna u ye (o kɔrɔ), kafiriw y'a fɔ lanabagaw ye ko: «Juru fila nunu cɛma, jumɛn ka sigiyɔrɔ ka fisa n'u ka lajɛnw ye?»

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍ هُمْ اَحْسَنُ اَثَاثًا وَّرِءْيًا

wa kam ahlaknā qablahum min qarnin hum aḥsanu aṡāṡaw wa ri'yā(n).

An ye mɔgɔ joli (kafiriw) halaki u ɲɛfɛ, hali ni so kɔnɔ minanw tun ka fisa n’u ye, ani u tun ka di ɲɛɛ ye.

قُلْ مَنْ كَانَ فِى الضَّلٰلَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمٰنُ مَدًّا ەۚ حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ اِمَّا الْعَذَابَ وَاِمَّا السَّاعَةَ ۗفَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضْعَفُ جُنْدًا

qul man kāna fiḍ-ḍalālati falyamdud lahur-raḥmānu maddā(n), ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna immal-‘ażāba wa immas-sā‘ata fa saya‘lamūna man huwa syarrum makānaw wa aḍ‘afu jundā(n).

A fɔ (Muhamadu) ko: «Mɔgɔ o mɔgɔ be fili la, Ala, makaribaga, a ka (waati) janya a ye, walisa n’u y’a ye ko min be siranna u kan, n’o ye ɲangili ye wo, n’o ye kiyato ye, o tuma na, u k’a lɔn jɔn lo be yɔrɔ jugu la ani jɔn lo ka kɛlɛbolo barika ka dɔgɔ.”

وَيَزِيْدُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اهْتَدَوْا هُدًىۗ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ مَّرَدًّا

wa yazīdullāhul-lażīnahtadau hudā(n), wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairum maraddā(n).

Minw ye bilasirali sɔrɔ, Ala bena dɔ fara bilasirali kan. Ani, kɛwale ɲumanw banbaliw bena sara ɲuman sɔrɔ i Matigi fɛ ani u bena laban ɲuman sɔrɔ.

اَفَرَاَيْتَ الَّذِيْ كَفَرَ بِاٰيٰتِنَا وَقَالَ لَاُوْتَيَنَّ مَالًا وَّوَلَدًا ۗ

afa ra'aital-lażī kafara bi'āyātinā wa qāla la'ūtayanna mālaw wa waladā(n).

O kɔ, yala i ye mɔgɔ dɔ ye min be an ka ayataw sɔsɔ, k’a fɔ ko: “Siga t’a la, nafolo ni denw bena di ne ma.”

اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۙ

aṭṭala‘al-gaiba amittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

Yala a ye fɛɛn yebaliw ye wala a ye jɛnɲɔgɔnya dɔ kɛ ni Ala ye, min ye makaribaga ye wa?

كَلَّا ۗسَنَكْتُبُ مَا يَقُوْلُ وَنَمُدُّ لَهٗ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ۙ

kallā, sanaktubu mā yaqūlu wa namuddu lahū minal-‘ażābi maddā(n).

O tɛ fewu! A ka kuma minw fɔ, an bɛna o sɛbɛ, an bɛna a ta ɲangili lase a dafa ma;

وَّنَرِثُهٗ مَا يَقُوْلُ وَيَأْتِيْنَا فَرْدًا

wa nariṡuhū mā yaqūlu wa ya'tīnā fardā(n).

A ka min fɔ, an bɛna o cɛn, a bɛna na an kelen le fɛ.

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لِّيَكُوْنُوْا لَهُمْ عِزًّا ۙ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal liyakūnū lahum ‘izzā(n).

U ye ala wɛrɛw sugandi minw tɛ Ala ye, walisa o alaw ka kɛ u latangabagaw ye.

كَلَّا ۗسَيَكْفُرُوْنَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ࣖ

kallā, sayakfurūna bi‘ibādatihim wa yakūnūna ‘alaihim ḍiddā(n).

O tɛ fewu! Kɔfɛ, u (batolikɛlaw) bena ban u ka batoli la a ma, ka kɛ u juguw ye.

اَلَمْ تَرَ اَنَّآ اَرْسَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ تَؤُزُّهُمْ اَزًّا ۙ

alam tara annā arsalnasy-syayāṭīna ‘alal-kāfirīna ta'uzzuhum azzā(n).

Yala aw m’a ye ko an ye nin jinaw ci kafiriw fɛ tiɲɛ na, k’u jija (ka kakalaya kɛ) sɔbɛ la wa?

فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْۗ اِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ۗ

falā ta‘jal ‘alaihim, innamā na‘uddu lahum ‘addā(n).

O la, i (Muhamadu) kana teliya (ka ɲangili ɲini) u kama, bari an be jateminɛ kɛ ni tiɲɛn ye (tɔɔrɔ loon nata) u ye.

يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِيْنَ اِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْدًا

yauma naḥsyurul-muttaqīna ilar-raḥmāni wafdā(n).

(Aw ye aw hakiri to a ra) lon min na, an ye mɔgɔ minw siran Ala ɲa, olu lajɛn i n’a fɔ mɔgɔw minw be bonya la a kan.

وَنَسُوْقُ الْمُجْرِمِيْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ وِرْدًا ۘ

wa nasūqul-mujrimīna ilā jahannama wirdā(n).

ani An bɛna kanminɛbaliw bila ka taga jahanama ra, minnɔgɔ bɛ o ra.

لَا يَمْلِكُوْنَ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۘ

lā yamlikūnasy-syafā‘ata illā manittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

U tɛ se ka delili kɛ (dɛmɛ) fɔɔ minw ye jɛnɲɔgɔnya kɛ ni (Ala) ye, min ye makaribaga ye.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا ۗ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladā(n).

O ko: «(Ala) den dɔ bɛ Hiritigi fɛ.»

لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْـًٔا اِدًّا ۙ

laqad ji'tum syai'an iddā(n).

Can lo, aw nana ni kojuguba le ye;

تَكَادُ السَّمٰوٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْاَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا ۙ

takādus-samāwātu yatafaṭṭarna minhu wa tansyaqqul-arḍu wa takhirrul-jibālu haddā(n).

sankolo tun bɛ ɲini ka kari, dugukolo farafara, kuruw benna, (o kumaw kosɔn),

اَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمٰنِ وَلَدًا ۚ

an da‘au lir-raḥmāni waladā(n).

sabu u b’a jati ko (Ala) ye hinɛbaga ye ka deenw sɔrɔ.

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لِلرَّحْمٰنِ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا ۗ

wa mā yambagī lir-raḥmāni ay yattakhiża waladā(n).

Ani, (Ala) hinɛbaga tɛ se ka deenw sɔrɔ.

اِنْ كُلُّ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اِلَّآ اٰتِى الرَّحْمٰنِ عَبْدًا ۗ

in kullu man fis-samāwāti wal-arḍi illā ātir-raḥmāni ‘abdā(n).

Mɔgɔ si tɛ sankolow ni dugukolo kan, nka a bɛna na (Ala) hinanba fɛ i n’a fɔ baaraden.

لَقَدْ اَحْصٰىهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ۗ

laqad aḥṣāhum wa ‘addahum ‘addā(n).

A (Ala) y’u hakɛ latigɛ tiɲɛn na, k’u jati ni jatebɔ tigitigiw ye.

وَكُلُّهُمْ اٰتِيْهِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَرْدًا

wa kulluhum ātīhi yaumal-qiyāmati fardā(n).

O kelen kelen bɛɛ bɛna na Ala fɛ kelen kelen lahara lon na.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمٰنُ وُدًّا

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sayaj‘alu lahumur-raḥmānu wuddā(n).

Tiɲɛ na, minw lara a la, ka kɛwale ɲumanw kɛ, kɔfɛ (Ala) Hinɛtigi bena hinɛ don u la (u dusukunw na).

فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِيْنَ وَتُنْذِرَ بِهٖ قَوْمًا لُّدًّا

fa innamā yassarnāhu bilisānika litubasysyira bihil-muttaqīna wa tunżira bihī qaumal luddā(n).

O la, tiɲɛ na, an y’a (alikurana) nɔgɔya i ka kan na (Muhamadu), walisa n’a ye, i ka se ka kibaro diiman di Alaɲasiranbagaw ma, ani walisa i ka se ka lasɔmini kɛ jama murutininw ma.

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍۗ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا ࣖ

wa kam ahlaknā qablahum min qarn(in), hal tuḥissu minhum min aḥadin au tasma‘u lahum rikzā(n).

An ka siya caman halaki o ɲa. Yala i (Muhamadu) y’u dɔ ye wa, walima i y’u ka pɛrɛnkanw mɛn wa?