Q.S Ati-Tahrimu (اَلتَّحْرِيم) - 12 Vɛrise hakɛ

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

E, cira! Ala ye min daga aw ye, mun na aw b'o bali? Yala aw b’a fɛ ka aw ta musow ko diya wa? Ala ye yafalikɛla ye, hinɛbaga ye.

قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qad faraḍallāhu lakum taḥillata aimānikum, wallāhu maulākum, wa huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

Tiɲɛ na, Ala y’i waajibiya k’i yɛrɛ bɔ i ka dajuruw la; ani Ala ye aw latangabaga ye, ale lo ye ko bɛɛ lɔnbaga ye, ko bɛɛ lɔnbaga lo.

وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).

Ani aw hakili b’a la tuma min na Nabi tun be baro kɛra dogo la koo dɔ kan n’a ka muso dɔ ye (Hafsah). O kɔ, a ye koo nin fɔ (Aisyah ye) ani Ala y’o koo fɔ a ye (Nabi), o kɔ, (Nabi) y’a dɔ fɔ (Hafsah ye) ka yɔrɔ tɔ kelen dogo. O la, tuma min na a (Kira) ye baro nin fɔ a ye (Hafsah), a y’a ɲininga ko: «Jɔn lo y’o fɔ i ye?» Nabi y'a jaabi ko: «Min ye ne lalɔnniya, o ye Ala ye, min be koo bɛɛ lɔn, min be koo bɛɛ lamɛn.»

اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ

in tatūbā ilallāhi faqad ṣagat qulūbukumā, wa in taẓāharā ‘alaihi fa innallāha huwa maulāhu wa jibrīlu wa ṣāliḥul-mu'minīn(a), wal-malā'ikatu ba‘da żālika ẓahīr(un).

N’aw fila bɛɛ nimisara Ala fɛ, o tuma na, aw fila bɛɛ dusukunw be yɛlɛma (ka sɔn tiɲɛ ma); ani n’aw fila bɛɛ ye ɲɔgɔn dɛmɛ ka kira tɔɔrɔ, o tuma na, tiɲɛ na, Ala bena kɛ a latangabaga ye ani (ani) Jibirili ni lanabagaw ɲumanw; ani ka fara o kan, mɛlɛkɛw le ye a dɛmɛbagaw ye.

عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا

‘asā rabbuhū in ṭallaqakunna ay yubdilahū azwājan khairam minkunna muslimātim mu'minātin qānitātin tā'ibātin ‘ābidātin sā'iḥātin ṡayyibātiw wa abkārā(n).

N’a (Kira) y’i ka furu sa, n’a sɔrɔ Ala bena a nɔnabila ni muso dɔw ye minw ka fisa n’i ye, muso minw be mɛnni kɛ, minw limaniyara, minw be mɛnni kɛ, minw be nimisa, minw be batoli kɛ, minw be sunɔgɔ, minw ye firiyamusow ye ani minw ye sunguruw ye.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْلِيْكُمْ نَارًا وَّقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰۤىِٕكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُوْنَ اللّٰهَ مَآ اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qū anfusakum wa ahlīkum nāraw waqūduhan-nāsu wal-ḥijāratu ‘alaihā malā'ikatun gilāẓun syidādul lā ya‘ṣūnallāha mā amarahum wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).

Aw larabagaw! I yɛrɛ n’i ka denbaya tanga jahanama tasuma ma, min ka tasuma ye mɔgɔw ni kabakuruw ye; Lakɔlɔsibagaw ye mɛlɛkɛw ye minw ka gwɛlɛ ani u ka gwɛlɛ, minw tɛ Ala ka cikanw tiɲɛ, u be min fɔ u ye, u b’o kɛ tuma bɛɛ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna kafarū lā ta‘tażīrul-yaum(a), innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

E, kafiriw! Kana sababuw ɲini bi. Tiɲɛ na, i bena sara dɔrɔn lo sɔrɔ ka kɛɲɛ n’i ka baara ye.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا تُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَّصُوْحًاۗ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ يَوْمَ لَا يُخْزِى اللّٰهُ النَّبِيَّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۚ نُوْرُهُمْ يَسْعٰى بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَتْمِمْ لَنَا نُوْرَنَا وَاغْفِرْ لَنَاۚ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū tūbū ilallāhi taubatan naṣūḥā(n), ‘asā rabbukum ay yukaffira ‘ankum sayyi'ātikum wa yudkhilakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), yauma lā yukhzillāhun-nabiyya wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), nūruhum yas‘ā baina aidīhim wa bi'aimānihim yaqūlūna rabbanā atmim lanā nūranā wagfir lanā, innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Aw larabagaw! Aw ye nimisa Ala fɛ ni nimisali saniyalenba ye, jigiya b’a la ko aw Matigi bena aw ka filiw jɔɔsi k’aw don alijɛnɛ kɔnɔ, bajiw be jigi min jukɔrɔ, loon min na Ala tɛna kira ni mɔgɔ minw lara n’a ye, olu nisɔngoya; k’a sɔrɔ o ta yeelen tun bɛ mɛnɛmɛnɛna o ɲa fɛ, ani o kinin fɛ, k’a sɔrɔ o tun b’a fɔra ko: «An Matigi, an ta yeelen dafa an ye, ka yafa an ma, can ra, ele le ye Sebagayabaga ye fɛn bɛɛ kan.»

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْۗ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

E, cira! Aw ye kafiriw ni filankafow kɛlɛ, ka fariya kɛ o ra. U ka yɔrɔ ye jahanama ye ani o ka jugu i n’a fɔ yɔrɔ min ka ɲi ka kɔsegi.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ

Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).

Ala ye ntalen dɔ la kafiriw ye, Nuhun muso ni Luti muso. O fila bɛɛ bɛ Alaɲasiranbaga fila ka kɔrɔsili kɔrɔ, an ta baaradenw cɛ ra; o kɔ, muso fila nunu y'u cɛ fila janfa, nka u cɛ fila ma se k'u dɛmɛ hali dɔɔni ka bɔ Ala ka (tɔɔrɔ) ma; a fɔra (muso fila nunu ye) ko: «Aw fila bɛɛ ka taga jahanama la ni minw be taga (jahanama) la.»

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا امْرَاَتَ فِرْعَوْنَۘ اِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِيْ عِنْدَكَ بَيْتًا فِى الْجَنَّةِ وَنَجِّنِيْ مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهٖ وَنَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَۙ

wa ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna āmanumra'ata fir‘aun(a), iż qālat rabbibni lī ‘indaka baitan fil jannati wa najjinī min fir‘auna wa ‘amalihī wa najjinī minal qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Ala ye ntalen dɔ lase lanabagaw ma, Farahuna muso, tuma min na a ko: "Ne Matigi, i ka bon dɔ lɔ ne ye n'i ye alijɛnɛ kɔnɔ, ka ne kisi Farahuna n'a ka kɛwalew ma, ka ne kisi mɔgɔ tilenbaliw ma."

وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔

wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).

ani Mariyamu, Imran denmuso, min y’a ka bonya mara, o kɔ, an ye an ka (dannan) hakili dɔ fiyɛ a kɔnɔ; a k’a Matigi ta kumaw ni a ta kitabuw sinsin; a tun ye mɔgɔ kanminɛbagaw dɔ le ye.