Ασπάσου το Ισλάμ, κάνε κλικ εδώ
Ισλάμ Αλ-Χακ: Κοράνι & Χαντίθ
(Αληθινό Ισλάμ)

Q.S Ατ-Τάουμπα (اَلتَّوْبَة) - 129 Αριθμός στίχων

(Συγχώρεση)

Qari

Murottal Audio

1

بَرَاۤءَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖٓ اِلَى الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَۗ

barā'atum minallāhi wa rasūlihī ilal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīn(a).

(Αυτή είναι η δήλωση) της διακοπής των σχέσεων με τον Αλλάχ και τον Αγγελιοφόρο Του προς τους πολυθεϊστές με τους οποίους έχετε συνάψει συμφωνία (μαζί τους).


2

فَسِيْحُوْا فِى الْاَرْضِ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَّاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۙوَاَنَّ اللّٰهَ مُخْزِى الْكٰفِرِيْنَ

fasīḥū fil-arḍi arba‘ata asyhuriw wa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa anallāha mukhzil-kāfirīn(a).

Ταξιδέψτε λοιπόν στη γη για τέσσερις μήνες και να ξέρετε ότι δεν μπορείτε να αποδυναμώσετε τον Αλλάχ και ότι ο Αλλάχ ταπεινώνει τους άπιστους.


3

وَاَذَانٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖٓ اِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْاَكْبَرِ اَنَّ اللّٰهَ بَرِيْۤءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ەۙ وَرَسُوْلُهٗ ۗفَاِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۚ وَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

wa ażānum minallāhi wa rasūlihī ilan-nāsi yaumal-ḥajjil akbari annallāha barī'um minal-musyrikīn(a), wa rasūluh(ū), fa in tubtum fa huwa khairul lakum, wa in tawallaitum fa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa basysyiril-lażīna kafarū bi‘ażābin alīm(in).

Και ένα διάταγμα (ειδοποίηση) από τον Αλλάχ και τον Αγγελιοφόρο Του προς την ανθρωπότητα την ημέρα του μεγάλου Χατζ, ότι πράγματι ο Αλλάχ και ο Αγγελιοφόρος Του είναι απαλλαγμένοι από τους πολυθεϊστές. Έπειτα, αν εσείς (οι πολυθεϊστές) μετανοήσετε, τότε είναι καλύτερο για εσάς, και αν στραφείτε, τότε να ξέρετε ότι δεν μπορείτε να αποδυναμώσετε τον Αλλάχ. Και δώστε καλά νέα στους άπιστους (ότι θα λάβουν) μια οδυνηρή τιμωρία,


4

اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوْكُمْ شَيْـًٔا وَّلَمْ يُظَاهِرُوْا عَلَيْكُمْ اَحَدًا فَاَتِمُّوْٓا اِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ اِلٰى مُدَّتِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

illal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīna ṡumma lam yanquṣūkum syai'aw wa lam yuẓāhirū ‘alaikum aḥadan fa atimmū ilaihim ‘ahdahum ilā muddatihim, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

Εκτός από εκείνους τους πολυθεϊστές που έχουν συνάψει συμφωνία μαζί σας και δεν έχουν μειώσει (το περιεχόμενο της συμφωνίας) ούτε στο ελάχιστο ούτε έχουν βοηθήσει κανέναν που είναι εχθρός σας, οπότε τηρήστε την υπόσχεσή τους προς αυτούς μέχρι την προθεσμία. Πράγματι, ο Αλλάχ αγαπά τους ευσεβείς.


5

فَاِذَا انْسَلَخَ الْاَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ وَخُذُوْهُمْ وَاحْصُرُوْهُمْ وَاقْعُدُوْا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍۚ فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَخَلُّوْا سَبِيْلَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa iżansalakhal-asyhurul-ḥurumu faqtulul-musyrikīna ḥaiṡu wajattumūhum wa khużūhum waḥṣurūhum waq‘udū lahum kulla marṣad(in), fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa khallū sabīlahum, innallāha gafūrur raḥīm(un).

Όταν περάσουν οι μήνες του χαράμ, πολεμήστε τους πολυθεϊστές όπου κι αν τους βρείτε, συλλάβετέ τους και περικυκλώστε τους και προσέξτε τους. Αν μετανοήσουν και προσευχηθούν και πληρώσουν ζακάτ, τότε δώστε τους ελευθερία. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Επιεικής, Πολυεύσπλαχνος.


6

وَاِنْ اَحَدٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ اسْتَجَارَكَ فَاَجِرْهُ حَتّٰى يَسْمَعَ كَلٰمَ اللّٰهِ ثُمَّ اَبْلِغْهُ مَأْمَنَهٗ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa in aḥadum minal-musyrikīnastajāraka fa ajirhu ḥattā yasma‘a kalāmallāhi ṡumma ablighu ma'manah(ū), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘lamūn(a).

Και αν κάποιος από τους πολυθεϊστές ζητήσει την προστασία σου, τότε προστάτεψέ τον, ώστε να ακούσει τον λόγο του Αλλάχ, και μετά οδήγησε τον σε ένα ασφαλές μέρος για αυτόν. Αυτό συμβαίνει επειδή είναι ένας λαός που δεν γνωρίζει.


7

كَيْفَ يَكُوْنُ لِلْمُشْرِكِيْنَ عَهْدٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ رَسُوْلِهٖٓ اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِۚ فَمَا اسْتَقَامُوْا لَكُمْ فَاسْتَقِيْمُوْا لَهُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

kaifa yakūnu lil-musyrikīna ‘ahdun ‘indallāhi wa ‘inda rasūlihī illal-lażīna ‘āhattum ‘indal-masjidil-ḥarām(i), famastaqāmū lakum fastaqīmū lahum, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

Πώς μπορεί να υπάρξει συμφωνία (ασφαλής) μεταξύ του Αλλάχ και του Αγγελιοφόρου Του με τους πολυθεϊστές, εκτός από εκείνους με τους οποίους έχετε συνάψει συμφωνία (μαζί τους) κοντά στο Μεγάλο Τζαμί (Χουντάιμπιγια), οπότε εφόσον αυτοί συμπεριφέρονται έντιμα απέναντί σας, θα πρέπει να συμπεριφέρεστε και εσείς έντιμα απέναντί τους. Πράγματι, ο Αλλάχ αγαπά τους ευσεβείς.


8

كَيْفَ وَاِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ لَا يَرْقُبُوْا فِيْكُمْ اِلًّا وَّلَا ذِمَّةً ۗيُرْضُوْنَكُمْ بِاَفْوَاهِهِمْ وَتَأْبٰى قُلُوْبُهُمْۚ وَاَكْثَرُهُمْ فٰسِقُوْنَۚ

kaifa wa iy yaẓharū ‘alaikum lā yarqubū fīkum illaw wa lā żimmah(tan), yurḍūnakum bi'afwāhihim wa ta'bā qulūbuhum, wa akṡaruhum fāsiqūn(a).

Πώς είναι δυνατόν (να υπάρχει τέτοια συμφωνία), παρόλο που αν νικήσουν εναντίον σας, δεν θα διατηρήσουν συγγενικές σχέσεις μαζί σας και δεν θα (ούτε θα τηρήσουν) τη συμφωνία. Σας ευχαριστούν με το στόμα τους, ενώ η καρδιά τους τους απορρίπτει. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι κακοί άνθρωποι (δεν τηρούν τις υποσχέσεις τους).


9

اِشْتَرَوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ اِنَّهُمْ سَاۤءَ مَاكَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

isytarau bi'āyātillāhi ṡaman qalīlan fa ṣaddū ‘an sabīlih(ī), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).

Πουλάνε τα εδάφια του Αλλάχ σε χαμηλή τιμή και εμποδίζουν (τους ανθρώπους) από τον δρόμο του Αλλάχ. Πράγματι, αυτό που κάνουν είναι κακό.


10

لَا يَرْقُبُوْنَ فِيْ مُؤْمِنٍ اِلًّا وَّلَا ذِمَّةً ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُعْتَدُوْنَ

lā yarqubūna fī mu'minin illaw wa lā żimmah(tan),ulā'ika humul-mu‘tadūn(a)

Δεν διατηρούν συγγενικές σχέσεις με τους πιστούς και δεν τηρούν συμφωνίες. Και αυτοί είναι που ξεπερνούν τα όρια.


11

فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ ۗوَنُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa ikhwānukum fid-dīn(i), wa nufaṣṣīlul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

Και αν μετανοήσουν, τελέσουν την προσευχή και πληρώσουν τη ζακάτ, τότε (είναι) αδελφοί σας στη θρησκεία. Εμείς διευκρινίζουμε τα εδάφια για έναν λαό που γνωρίζει.


12

وَاِنْ نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ فَقَاتِلُوْٓا اَىِٕمَّةَ الْكُفْرِۙ اِنَّهُمْ لَآ اَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُوْنَ

wa in nakaṡū aimānahum mim ba‘di ‘ahdihim wa ṭa‘anū fī dīnikum fa qātilū a'immatal-kufr(i), innahum lā aimāna lahum la‘allahum yantahūn(a).

Και αν παραβιάσουν τον όρκο τους μετά τη συμφωνία και προσβάλουν τη θρησκεία σας, τότε πολεμήστε αυτούς τους άπιστους ηγέτες. Στην πραγματικότητα, είναι άνθρωποι που δεν μπορούν να τηρήσουν τις υποσχέσεις τους, ελπίζουμε ότι θα σταματήσουν.


13

اَلَا تُقَاتِلُوْنَ قَوْمًا نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوْا بِاِخْرَاجِ الرَّسُوْلِ وَهُمْ بَدَءُوْكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ اَتَخْشَوْنَهُمْ ۚفَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشَوْهُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

alā tuqātilūna qauman nakaṡū aimānahum wa hammū bi'ikhrājir-rasūli wa hum bada'ūkum awwala marrah(tin), atakhsyaunahum, fallāhu aḥaqqu an takhsyauhu in kuntum mu'minīn(a).

Γιατί δεν πολεμάτε εκείνους που παραβίασαν τον όρκο τους και σκόπευαν να διώξουν τον Αγγελιοφόρο, και εκείνους που σας πολέμησαν πρώτοι; Μήπως τους φοβάστε, ενώ τον Αλλάχ έχετε περισσότερο δικαίωμα να φοβάστε, αν είστε πιστοί;


14

قَاتِلُوْهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللّٰهُ بِاَيْدِيْكُمْ وَيُخْزِهِمْ وَيَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَيَشْفِ صُدُوْرَ قَوْمٍ مُّؤْمِنِيْنَۙ

qātilūhum yu‘ażżibhumullāhu bi'aidīkum wa yukhzihim wa yanṣurkum ‘alaihim wa yasyfi ṣudūra qaumim mu'minīn(a).

Πολεμήστε τους, γιατί ο Αλλάχ θα τους βασανίσει με τη μεσολάβησή σας και θα τους ταπεινώσει, και θα σας βοηθήσει (με τη νίκη) εναντίον τους, και θα ανακουφίσει τις καρδιές εκείνων που πιστεύουν.


15

وَيُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوْبِهِمْۗ وَيَتُوْبُ اللّٰهُ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa yużhib gaiẓa qulūbihim, wa yatūbullāhu ‘alā may yasyā'(u), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

και απομακρύνει την οργή από τις καρδιές τους (των πιστών). Και ο Αλλάχ δέχεται τη μετάνοια από όσους θέλει. Ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης, Πάνσοφος.


16

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تُتْرَكُوْا وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَلَمْ يَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلَا رَسُوْلِهٖ وَلَا الْمُؤْمِنِيْنَ وَلِيْجَةً ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

am ḥasibtum an tutrakū wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa lam yattakhiżū min dūnillāhi wa lā rasūlihī wa lal-mu'minīna walījah(tan), wallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).

Νομίζετε μήπως ότι θα μείνετε μόνοι σας, ενώ ο Αλλάχ δεν έχει ακόμη γνωστοποιήσει ποιοι από εσάς αγωνίζονται σκληρά και δεν έχουν πιστούς φίλους εκτός από τον Αλλάχ, τον Αγγελιοφόρο Του και τους πιστούς; Ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης ό,τι κάνετε.


17

مَا كَانَ لِلْمُشْرِكِيْنَ اَنْ يَّعْمُرُوْا مَسٰجِدَ اللّٰهِ شٰهِدِيْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْرِۗ اُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۚ وَ فِى النَّارِ هُمْ خٰلِدُوْنَ

mā kāna lil-musyrikīna ay ya‘murū masājidallāhi syāhidīna ‘alā anfusihim bil-kufr(i), ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum, wa fin-nāri hum khālidūn(a).

Δεν είναι πρέπον για τους πολυθεϊστές να ευημερούν στο τζαμί του Αλλάχ, παρόλο που παραδέχονται ότι οι ίδιοι είναι άπιστοι. Οι πράξεις τους πάνε χαμένες και θα παραμείνουν στην κόλαση για πάντα.


18

اِنَّمَا يَعْمُرُ مَسٰجِدَ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ وَلَمْ يَخْشَ اِلَّا اللّٰهَ ۗفَعَسٰٓى اُولٰۤىِٕكَ اَنْ يَّكُوْنُوْا مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ

innamā ya‘muru masājidallāhi man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāta wa lam yakhsya illallāh(a), fa ‘asā ulā'ika ay yakūnū minal-muhtadīn(a).

Πράγματι, αυτοί που ευημερούν στο τζαμί του Αλλάχ είναι μόνο όσοι πιστεύουν στον Αλλάχ και την Ημέρα της Κρίσης, και (ακόμα) τελούν τις προσευχές, πληρώνουν ζακάτ και δεν φοβούνται (τίποτα) εκτός από τον Αλλάχ. Έτσι, ελπίζουμε ότι θα είναι μεταξύ εκείνων που θα λάβουν καθοδήγηση.


19

۞ اَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاۤجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَجَاهَدَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ لَا يَسْتَوٗنَ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۘ

aja‘altum siqāyatal-ḥājji wa ‘imāratal-masjidil-ḥarāmi kaman āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa jāhada fī sabīlillāh(i), lā yastawūna ‘indallāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Εξισώνετε εκείνους (τους ανθρώπους) που δίνουν ποτά σε εκείνους που εκτελούν το Χατζ και φροντίζουν το Μεγάλο Τζαμί με εκείνους που πιστεύουν στον Αλλάχ και την Ημέρα της Κρίσης και αγωνίζονται στο δρόμο του Αλλάχ; Δεν είναι ίσοι ενώπιον του Αλλάχ. Ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άδικους ανθρώπους.


20

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).

Όσοι πίστεψαν και μετανάστευσαν και αγωνίστηκαν στον δρόμο του Αλλάχ, με τον πλούτο και την ψυχή τους, έχουν ανώτερη θέση ενώπιον του Αλλάχ. Αυτοί είναι που νικούν.


21

يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِّنْهُ وَرِضْوَانٍ وَّجَنّٰتٍ لَّهُمْ فِيْهَا نَعِيْمٌ مُّقِيْمٌۙ

yubasysyiruhum rabbuhum biraḥmatim minhu wa riḍwāniw wa jannātil lahum fīhā na‘īmum muqīm(un).

Ο Θεός τους ευαρεστεί δίνοντάς τους χάρη, ευχαρίστηση και παράδεισο, και αυτοί αποκτούν αιώνια ευχαρίστηση σε αυτό,


22

خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗاِنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

khālidīna fīhā abadā(n), innallāha ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).

Θα μείνουν εκεί για πάντα. Πράγματι, με τον Αλλάχ υπάρχει μεγάλη ανταμοιβή.


23

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْٓا اٰبَاۤءَكُمْ وَاِخْوَانَكُمْ اَوْلِيَاۤءَ اِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الْاِيْمَانِۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū ābā'akum wa ikhwānakum auliyā'a inistaḥabbul-kufra ‘alal-īmān(i), wa may yatawallahum minkum fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Μην κάνετε τους πατέρες και τους αδελφούς σας προστάτες σας, αν προτιμούν την απιστία από την πίστη. Όποιος από εσάς τους πάρει ως προστάτες του, αυτοί είναι οι άδικοι.


24

قُلْ اِنْ كَانَ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْ وَاِخْوَانُكُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيْرَتُكُمْ وَاَمْوَالُ ِۨاقْتَرَفْتُمُوْهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسٰكِنُ تَرْضَوْنَهَآ اَحَبَّ اِلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَجِهَادٍ فِيْ سَبِيْلِهٖ فَتَرَبَّصُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

qul in kāna ābā'ukum wa abnā'ukum wa ikhwānukum wa azwājukum wa ‘asyīratukum wa amwāluniqtaraftumūhā wa tijāratun takhsyauna kasādahā wa masākinu tarḍaunahā aḥabba ilaikum minallāhi wa rasūlihī wa jihādin fī sabīlihī fa tarabbaṣū ḥattā ya'tiyallāhu bi'amrih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

Πες: «Αν οι πατέρες σας, οι γιοι σας, οι αδελφοί σας, οι σύζυγοί σας, οι συγγενείς σας, ο πλούτος που αποκτήσατε, το εμπόριο που φοβάστε ότι θα φθίνει, και οι κατοικίες στις οποίες απολαμβάνετε, είναι πιο αγαπητά σε εσάς από τον Αλλάχ και τον Αγγελιοφόρο Του και τον αγώνα για τον σκοπό Του, τότε περιμένετε μέχρι ο Αλλάχ να φέρει την απόφασή Του». Και ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τον ανυπάκουο λαό.


25

لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ فِيْ مَوَاطِنَ كَثِيْرَةٍۙ وَّيَوْمَ حُنَيْنٍۙ اِذْ اَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْـًٔا وَّضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُّدْبِرِيْنَۚ

laqad naṣarakumullāhu fī mawāṭina kaṡīrah(tin), wa yauma ḥunain(in), iż a‘jabatkum kaṡratukum falam tugni ‘ankum syai'aw wa ḍāqat ‘alaikumul-arḍu bimā raḥubat ṡumma wallaitum mudbirīn(a).

Πράγματι, ο Αλλάχ σας έχει βοηθήσει (τους πιστούς) σε πολλά πεδία μαχών, και (θυμηθείτε) τη Μάχη της Χουνέιν, όταν ο μεγάλος αριθμός σας σας έκανε υπερήφανους, αλλά (ο μεγάλος αριθμός τους) δεν σας ωφέλησε καθόλου, και η απέραντη γη φαινόταν περιορισμένη για εσάς, οπότε γυρίσατε πίσω και φύγατε άτσαλα.


26

ثُمَّ اَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَعَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَاَنْزَلَ جُنُوْدًا لَّمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ

Ṡumma anzalallāhu sakīnatahū ‘alā rasūlihī wa ‘alal-mu'minīna wa anzala junūdal lam tarauhā wa ‘ażżabal-lażīna kafarū, wa żālika jazā'ul-kāfirīn(a).

Έπειτα ο Αλλάχ κατέβασε την ειρήνη στον Αγγελιοφόρο Του και σε όσους πίστεψαν, και κατέβασε στρατούς (αγγέλους) που εσείς δεν μπορείτε να δείτε, και επέβαλε τιμωρία στους άπιστους. Αυτή είναι η ανταμοιβή για τους άπιστους.


27

ثُمَّ يَتُوْبُ اللّٰهُ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ṡumma yatūbullāhu mim ba‘di żālika ‘alā may yasyā'(u), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Μετά από αυτό, ο Αλλάχ δέχεται τη μετάνοια εκείνων που επιθυμεί. Ο Αλλάχ είναι Επιεικής, Πολυεύσπλαχνος.


28

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْمُشْرِكُوْنَ نَجَسٌ فَلَا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هٰذَا ۚوَاِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيْكُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖٓ اِنْ شَاۤءَۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-musyrikūna najasun falā yaqrabul-masjidal-ḥarāma ba‘da ‘āmihim hāżā, wa in khiftum ‘ailatan fa saufa yugnīkumullāhu min faḍlihī in syā'(a), innallāha ‘alīmun ḥakīm(un).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Στην πραγματικότητα, οι πολυθεϊστές είναι ακάθαρτοι (ακάθαρτες ψυχές), επομένως δεν πρέπει να πλησιάζουν το Μεγάλο Τζαμί μετά από αυτό το έτος. Και αν ανησυχείτε μήπως φτωχύνετε (επειδή οι άπιστοι δεν έρχονται), τότε ο Αλλάχ θα σας δώσει πλούτο από τη χάρη Του, αν το θελήσει. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης, Πάνσοφος.


29

قَاتِلُوا الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَلَا يُحَرِّمُوْنَ مَا حَرَّمَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَلَا يَدِيْنُوْنَ دِيْنَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حَتّٰى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَّدٍ وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ ࣖ

qātilul-lażīna lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil-ākhiri wa lā yuḥarrimūna mā ḥarramallāhu wa rasūluhū wa lā yadīnūna dīnal-ḥaqqi minal-lażīna ūtul-kitāba ḥattā yu‘ṭul-jizyata ‘ay yadiw wa hum ṣāgirūn(a).

Πολεμήστε εκείνους που δεν πιστεύουν στον Αλλάχ και την Ημέρα της Κρίσης, εκείνους που δεν απαγορεύουν ό,τι απαγόρευσε ο Αλλάχ και ο Αγγελιοφόρος Του, και εκείνους που δεν πιστεύουν στην αληθινή θρησκεία (τη θρησκεία του Αλλάχ), (δηλαδή τους ανθρώπους) στους οποίους έχει δοθεί το Βιβλίο, μέχρι να πληρώσουν το τζίζια (φόρο) υπάκουα, ενώ βρίσκονται σε κατάσταση υποταγής.


30

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).

Και οι Εβραίοι είπαν: «Ο Ουζάιρ, ο γιος του Αλλάχ», και οι Χριστιανοί είπαν: «Ο Μεσσίας, ο γιος του Αλλάχ». Αυτά είναι τα λόγια που βγαίνουν από το στόμα τους. Μιμήθηκαν τα λόγια των προηγούμενων απίστων. Ο Αλλάχ τους καταράζεται· πώς όμως γύρισαν την πλάτη τους;


31

اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).

Έκαναν τους ευσεβείς ανθρώπους (τους Εβραίους) και τους μοναχούς τους (τους Χριστιανούς) θεούς εκτός από τον Αλλάχ, και (επίσης) τον Μεσσία, γιο της Μαρίας· παρόλο που τους ειπώθηκε να λατρεύουν μόνο τον Παντοδύναμο Θεό, δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός από Αυτόν. Δόξα τω Θεώ από ό,τι συνωμότησαν μεταξύ τους.


32

يُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّطْفِـُٔوْا نُوْرَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللّٰهُ اِلَّآ اَنْ يُّتِمَّ نُوْرَهٗ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

yurīdūna ay yuṭfi'ū nūrallāhi bi'afwāhihim wa ya'ballāhu illā ay yutimma nūrahū wa lau karihal-kāfirūn(a).

Ήθελαν να σβήσουν το φως (τη θρησκεία) του Αλλάχ με το στόμα τους (τον λόγο) τους, αλλά ο Αλλάχ αρνήθηκε, θέλοντας αντ' αυτού να τελειοποιήσει το φως Του, παρόλο που οι άπιστοι δεν το ήθελαν.


33

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖۙ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُوْنَ

huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa lau karihal-musyrikūn(a).

Αυτός είναι που έστειλε τον Αγγελιοφόρο Του με καθοδήγηση (το Κοράνι) και τη θρησκεία της αλήθειας, ανώτερη από όλες τις θρησκείες, ακόμα κι αν οι πολυθεϊστές την αντιπαθούν.


34

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Πράγματι, πολλοί από τους ευσεβείς ανθρώπους και τους μοναχούς τους καταβροχθίζουν τον πλούτο των ανθρώπων με ψευδή τρόπο και εμποδίζουν (τους ανθρώπους) από τον δρόμο του ΑΛΛΑΧ. Και εκείνοι που συσσωρεύουν χρυσό και ασήμι και δεν τα ξοδεύουν στο δρόμο του ΑΛΛΑΧ, και μετά δώστε τους καλά νέα, (ότι θα λάβουν) μια οδυνηρή τιμωρία.


35

يَّوْمَ يُحْمٰى عَلَيْهَا فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوٰى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوْبُهُمْ وَظُهُوْرُهُمْۗ هٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ فَذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْنِزُوْنَ

yauma yuḥmā ‘alaihā fī nāri jahannama fa tukwā bihā jibāhuhum wa junūbuhum wa ẓuhūruhum, hāżā mā kanaztum li'anfusikum fa żūqū mā kuntum taknizūn(a).

(Θυμηθείτε) την ημέρα που ο χρυσός και το ασήμι θερμάνθηκαν στην Κόλαση, και μετά σιδέρωσαν τα μέτωπα, τα πλευρά και τις πλάτες τους (λέγοντάς τους): «Αυτή είναι η περιουσία σας που κρατήσατε για τον εαυτό σας, οπότε γευτείτε (τις συνέπειες) όσων κρατήσατε».


36

اِنَّ عِدَّةَ الشُّهُوْرِ عِنْدَ اللّٰهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ مِنْهَآ اَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ ەۙ فَلَا تَظْلِمُوْا فِيْهِنَّ اَنْفُسَكُمْ وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِيْنَ كَاۤفَّةً كَمَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ كَاۤفَّةً ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

inna ‘iddatasy-syuhūri ‘indallāhiṡnā ‘asyara syahran fī kitābillāhi yauma khalaqas-samāwāti wal-arḍa minhā arba‘atun ḥurum(un), żālikad-dīnul-qayyim(u), falā taẓlimū fīhinna anfusakum wa qātilul-musyrikīna kāffatan kamā yuqātilūnakum kāffah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

Πράγματι, ο αριθμός των μηνών σύμφωνα με τον Αλλάχ είναι δώδεκα μήνες, (όπως) στο διάταγμα του Αλλάχ όταν δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη, από τους οποίους υπάρχουν τέσσερις μήνες που απαγορεύονται. Αυτό είναι (το διάταγμα της) ευθείας θρησκείας, οπότε μην αδικείτε τους εαυτούς σας (στον τέταρτο μήνα), και πολεμήστε όλους τους πολυθεϊστές όπως πολεμούν κι αυτοί όλους εσάς. Και να ξέρετε ότι ο Αλλάχ είναι με τους ευσεβείς.


37

اِنَّمَا النَّسِيْۤءُ زِيَادَةٌ فِى الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُحِلُّوْنَهٗ عَامًا وَّيُحَرِّمُوْنَهٗ عَامًا لِّيُوَاطِـُٔوْا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللّٰهُ فَيُحِلُّوْا مَا حَرَّمَ اللّٰهُ ۗزُيِّنَ لَهُمْ سُوْۤءُ اَعْمَالِهِمْۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ ࣖ

innaman-nasī'u ziyādatun fil-kufri yuḍallu bihil-lażīna kafarū yuḥillūnahū ‘āmaw wa yuḥarrimūnahū ‘āmal liyuwāṭi'ū ‘iddata mā ḥarramallāhu fa yuḥillū mā ḥarramallāh(u), zuyyina lahum sū'u a‘mālihim, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

Στην πραγματικότητα, η καθυστέρηση (του μήνα χαράμ) μόνο αυξάνει την απιστία. Οι άπιστοι παραπλανώνται από αυτήν (την αναβολή), την καθιστούν νόμιμη σε ένα χρόνο και την καθιστούν παράνομη σε ένα άλλο έτος, ώστε να μπορούν να συμμορφώνονται με τον αριθμό των πραγμάτων που ο Αλλάχ έχει απαγορεύσει, και ταυτόχρονα καθιστούν νόμιμο ό,τι ο Αλλάχ έχει απαγορεύσει. (Ο Σατανάς) έκανε τις κακές τους πράξεις να φαίνονται όμορφες σε αυτούς. Και ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί αυτούς που δεν πιστεύουν.


38

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَا لَكُمْ اِذَا قِيْلَ لَكُمُ انْفِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اثَّاقَلْتُمْ اِلَى الْاَرْضِۗ اَرَضِيْتُمْ بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا مِنَ الْاٰخِرَةِۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا قَلِيْلٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū mā lakum iżā qīla lakumunfirū fī sabīlillāhiṡ-ṡāqaltum ilal-arḍ(i), araḍītum bil-ḥayātid-dun-yā minal-ākhirah(ti), famā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā fil-ākhirati illā qalīl(un).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Γιατί όταν σας λένε: «Πηγαίνετε (να πολεμήσετε) στον δρόμο του Αλλάχ», νιώθετε βάρος και θέλετε να μείνετε εκεί που βρίσκεστε; Προτιμάτε τη ζωή σε αυτόν τον κόσμο από τη ζωή στη μετά θάνατον ζωή; Ακόμα κι αν η απόλαυση της ζωής σε αυτόν τον κόσμο (σε σύγκριση με τη ζωή) στη μετά θάνατον ζωή είναι μόνο μικρή.


39

اِلَّا تَنْفِرُوْا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوْهُ شَيْـًٔاۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

illā tanfirū yu‘ażżibkum ‘ażāban alīmā(n), wa yastabdil qauman gairakum wa lā taḍurrūhu syai'ā(n), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Αν δεν πάτε (να πολεμήσετε), ο Αλλάχ σίγουρα θα σας τιμωρήσει με οδυνηρό μαρτύριο και θα σας αντικαταστήσει με άλλον λαό, και δεν θα Τον βλάψετε καθόλου. Και ο Αλλάχ είναι Παντοδύναμος πάνω σε όλα.


40

اِلَّا تَنْصُرُوْهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّٰهُ اِذْ اَخْرَجَهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثَانِيَ اثْنَيْنِ اِذْ هُمَا فِى الْغَارِ اِذْ يَقُوْلُ لِصَاحِبِهٖ لَا تَحْزَنْ اِنَّ اللّٰهَ مَعَنَاۚ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلَيْهِ وَاَيَّدَهٗ بِجُنُوْدٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِيْنَ كَفَرُوا السُّفْلٰىۗ وَكَلِمَةُ اللّٰهِ هِيَ الْعُلْيَاۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

illā tanṣurūhu faqad naṣarahullāhu iż akhrajahul-lażīna kafarū ṡāniyaṡnaini iż humā fil-gāri iż yaqūlu liṣāḥibihī lā taḥzan innallāha ma‘anā, fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alaihi wa ayyadahū bijunūdil lam tarauhā wa ja‘ala kalimatal-lażīna kafarus-suflā, wa kalimatullāhi hiyal-‘ulyā, wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

Αν δεν τον είχατε βοηθήσει (τον Μωάμεθ), ο Αλλάχ θα τον είχε βοηθήσει όταν οι άπιστοι τον έδιωξαν (από τη Μέκκα). Ενώ ήταν ένας από τους δύο ανθρώπους όταν και οι δύο ήταν στη σπηλιά, εκείνη τη στιγμή είπε στον φίλο του: «Μην λυπάσαι, ο Αλλάχ είναι μαζί μας». Έτσι ο Αλλάχ έστειλε ειρήνη σε αυτόν (τον Μωάμεθ) και τον βοήθησε με έναν στρατό (αγγέλους) που εσείς δεν είδατε, και έκανε το κάλεσμα των απίστων να μειωθεί. Και ο λόγος του Αλλάχ είναι υψηλός. Ο Αλλάχ είναι παντοδύναμος, πάνσοφος.


41

اِنْفِرُوْا خِفَافًا وَّثِقَالًا وَّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

infirū khifāfaw wa ṡiqālaw wa jāhidū bi'amwālikum wa anfusikum fī sabīlillāh(i), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

Φύγετε είτε νιώθετε ελαφροί είτε βαριοί, και αγωνιστείτε με την περιουσία σας και την ψυχή σας στο δρόμο του Αλλάχ. Αυτό είναι καλύτερο για εσάς, αν το γνωρίζετε.


42

لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِيْبًا وَّسَفَرًا قَاصِدًا لَّاتَّبَعُوْكَ وَلٰكِنْۢ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُۗ وَسَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْۚ يُهْلِكُوْنَ اَنْفُسَهُمْۚ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ ࣖ

lau kāna ‘araḍan qarībaw wa safaran qāṣidal lattaba‘ūka wa lākim ba‘udat ‘alaihimusy-syuqqah(tu), wa sayaḥlifūna billāhi lawistaṭa‘nā lakharajnā ma‘akum, yuhlikūna anfusahum, wallāhu ya‘lamu innahum lakāżibūn(a).

Αν (αυτό που τους αποκαλείτε) υπάρχουν εύκολα οφέλη και το ταξίδι δεν είναι πολύ μακρινό, σίγουρα θα σας ακολουθήσουν, αλλά ο προορισμός τους φαίνεται πολύ μακρινός. Θα ορκιστούν στο (όνομα) του Αλλάχ: «Αν μπορούμε, σίγουρα θα πάμε μαζί σας». Κατέστρεψαν τον εαυτό τους και ο Αλλάχ γνώριζε ότι ήταν αληθινά ψεύτες.


43

عَفَا اللّٰهُ عَنْكَۚ لِمَ اَذِنْتَ لَهُمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَتَعْلَمَ الْكٰذِبِيْنَ

‘afallāhu ‘ank(a), lima ażinta lahum ḥattā yatabayyana lakal-lażīna ṣadaqū wa ta‘lamal-kāżibīn(a).

Ο Αλλάχ σε συγχωρεί (ω Μουχάμμαντ). Γιατί τους έδωσες την άδεια (να μην πάνε σε πόλεμο) μέχρι που έγινε σαφές σε σένα ποιοι ήταν αληθινοί (απαγόρευσαν) και πριν γνωρίσεις ποιοι ήταν ψεύτες;


44

لَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ اَنْ يُّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالْمُتَّقِيْنَ

lā yasta'żinukal-lażīna yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri ay yujāhidū bi'amwālihim wa anfusihim, wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).

Όσοι πιστεύουν στον Αλλάχ και την Ημέρα της Κρίσης δεν θα σου ζητήσουν άδεια (να μην συμμετάσχεις) για να πολεμήσεις στον τζιχάντ με τον πλούτο και την ψυχή τους. Ο Αλλάχ γνωρίζει τους ευσεβείς.


45

اِنَّمَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَارْتَابَتْ قُلُوْبُهُمْ فَهُمْ فِيْ رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُوْنَ

innamā yasta'żinukal-lażīna lā yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wartābat qulūbuhum fahum fī raibihim yataraddadūn(a).

Πράγματι, αυτοί που θα σου ζητήσουν άδεια (από εσένα, Μωάμεθ), είναι μόνο εκείνοι που δεν πιστεύουν στον Αλλάχ και στην Ημέρα της Κρίσης, και οι καρδιές τους είναι αμφίβολες, γι' αυτό και πάντα ταλαντεύονται στην αμφιβολία.


46

۞ وَلَوْ اَرَادُوا الْخُرُوْجَ لَاَعَدُّوْا لَهٗ عُدَّةً وَّلٰكِنْ كَرِهَ اللّٰهُ انْۢبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيْلَ اقْعُدُوْا مَعَ الْقٰعِدِيْنَ

wa lau arādul-khurūja la'a‘addū lahū ‘uddataw wa lākin karihallāhumbi‘āṡahum fa ṡabbaṭahum wa qīlaq‘udū ma‘al-qā‘idīn(a).

Και αν είχαν σκοπό να φύγουν, θα είχαν κάνει προετοιμασίες γι' αυτό, αλλά ο Αλλάχ δεν έδειξε την εύνοιά τους, γι' αυτό και εξασθένισε την επιθυμία τους και τους ειπώθηκε: «Μείνετε με όσους έμειναν πίσω».


47

لَوْ خَرَجُوْا فِيْكُمْ مَّا زَادُوْكُمْ اِلَّا خَبَالًا وَّلَاَوْضَعُوْا خِلٰلَكُمْ يَبْغُوْنَكُمُ الْفِتْنَةَۚ وَفِيْكُمْ سَمّٰعُوْنَ لَهُمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالظّٰلِمِيْنَ

wa lau kharajū fīkum mā zādūkum illā khabālaw wa la'auḍa‘ū khilālakum yabgūnakumul-fitnah(ta), wa fīkum sammā‘ūna lahum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

Αν (έρθουν μαζί σας), σίγουρα δεν θα αυξήσουν (τη δύναμή σας), αντίθετα μόνο θα δημιουργήσουν χάος, και σίγουρα θα ορμήσουν στα κενά στις τάξεις σας για να δημιουργήσουν χάος (στις τάξεις σας), ενώ ανάμεσά σας υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά αρέσκονται να ακούν (τα λόγια τους). Ο Αλλάχ γνωρίζει τους άδικους.


48

لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ مِنْ قَبْلُ وَقَلَّبُوْا لَكَ الْاُمُوْرَ حَتّٰى جَاۤءَ الْحَقُّ وَظَهَرَ اَمْرُ اللّٰهِ وَهُمْ كٰرِهُوْنَ

laqadibtagawul-fitnata min qablu wa qallabū lakal-umūra ḥattā jā'al-ḥaqqu wa ẓahara amrullāhi wa hum kārihūn(a).

Πράγματι, πριν από αυτό είχαν ήδη προσπαθήσει να δημιουργήσουν χάος και να σας κανονίσουν διάφορα είδη τεχνασμάτων (να ανατρέψουν τα πράγματα), μέχρι που ήρθε η αλήθεια (η βοήθεια του Αλλάχ) και επικράτησαν οι (θρησκευτικές) υποθέσεις του Αλλάχ, παρόλο που δεν τους άρεσε.


49

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ ائْذَنْ لِّيْ وَلَا تَفْتِنِّيْۗ اَلَا فِى الْفِتْنَةِ سَقَطُوْاۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢ بِالْكٰفِرِيْنَ

wa minhum may yaqūlu'żal lī wa lā taftinnī, alā fil-fitnati saqaṭū, wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).

Και ανάμεσά τους είναι αυτός που λέει: «Δώσε μου την άδεια (να μην πάω σε πόλεμο) και μην με κάνεις να πέσω σε πειρασμό».


50

اِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۚ وَاِنْ تُصِبْكَ مُصِيْبَةٌ يَّقُوْلُوْا قَدْ اَخَذْنَآ اَمْرَنَا مِنْ قَبْلُ وَيَتَوَلَّوْا وَّهُمْ فَرِحُوْنَ

in tuṣibka ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibka muṣībatuy yaqūlū qad akhażnā min qablu wa yatawallau wa hum fariḥūn(a).

Αν εσύ (ο Μωάμεθ) τύχεις καλού, δεν θα είναι ευτυχισμένοι. Αν όμως σε βρει κάποια συμφορά, λένε: «Πράγματι, από την αρχή προσέχαμε (να μην πάμε σε πόλεμο)», και γυρίζουν πίσω με χαρά.


51

قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Πες (ο Μωάμεθ): «Τίποτα δεν θα μας συμβεί εκτός από αυτό που ο Αλλάχ έχει ορίσει για εμάς. Αυτός είναι ο προστάτης μας και μόνο στον Αλλάχ εμπιστεύονται οι πιστοί».


52

قُلْ هَلْ تَرَبَّصُوْنَ بِنَآ اِلَّآ اِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِۗ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ اَنْ يُّصِيْبَكُمُ اللّٰهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِنْدِهٖٓ اَوْ بِاَيْدِيْنَاۖ فَتَرَبَّصُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ مُّتَرَبِّصُوْنَ

qul hal tarabbaṣūna binā illā iḥdal-ḥusnayain(i), wa naḥnu natarabbaṣu bikum ay yuṣībakumullāhu bi‘ażābim min ‘indihī au bi'aidīnā, fa tarabbaṣū innā ma‘akum mutarabbiṣūn(a).

Πες (ω Μουχάμμαντ), «Δεν μας περιμένετε παρά μόνο για ένα από τα δύο καλά πράγματα (νίκη ή μαρτύριο). Και εμείς περιμένουμε από εσάς να σας τιμωρήσει ο Αλλάχ από τον Εαυτό Του ή από τα χέρια μας. Γι' αυτό περιμένετε, πράγματι, περιμένουμε μαζί σας.»


53

قُلْ اَنْفِقُوْا طَوْعًا اَوْ كَرْهًا لَّنْ يُّتَقَبَّلَ مِنْكُمْ ۗاِنَّكُمْ كُنْتُمْ قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

qul anfiqū ṭau‘an au karhal lay yutaqabbala minkum, innakum kuntum qauman fāsiqīn(a).

Πες (στον Μωάμεθ): «Δώστε την περιουσία σας εκούσια ή απρόθυμα, αλλά (οι δωρεές σας) δεν θα γίνουν δεκτές. Είστε πράγματι ασεβείς άνθρωποι».


54

وَمَا مَنَعَهُمْ اَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقٰتُهُمْ اِلَّآ اَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَبِرَسُوْلِهٖ وَلَا يَأْتُوْنَ الصَّلٰوةَ اِلَّا وَهُمْ كُسَالٰى وَلَا يُنْفِقُوْنَ اِلَّا وَهُمْ كٰرِهُوْنَ

wa mā mana‘ahum an tuqbala minhum nafaqātuhum illā annahum kafarū billāhi wa birasūlihī wa lā ya'tūnaṣ-ṣalāta illā wa hum kusālā wa lā yunfiqūna illā wa hum kārihūn(a).

Και αυτό που εμποδίζει τις δωρεές τους να γίνουν δεκτές είναι επειδή δεν πιστεύουν στον Αλλάχ και στον Αγγελιοφόρο Του και δεν τελούν προσευχές, αλλά είναι τεμπέληδες και δεν ξοδεύουν (ούτε καν) τον πλούτο τους, αλλά είναι απρόθυμοι (αναγκασμένοι).


55

فَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

falā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu liyu‘ażżibahum bihā fil-ḥayātid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).

Μην σε εντυπωσιάζουν λοιπόν ο πλούτος και τα παιδιά τους. Πράγματι, η πρόθεση του Αλλάχ είναι να τους τιμωρήσει σε αυτή την κοσμική ζωή και θα πεθάνουν ως άπιστοι.


56

وَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ اِنَّهُمْ لَمِنْكُمْۗ وَمَا هُمْ مِّنْكُمْ وَلٰكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَّفْرَقُوْنَ

wa yaḥlifūna billāhi innahum laminkum, wa mā hum minkum wa lākinnahum qaumuy yafraqūn(a).

Και ορκίζονται (οι υποκριτές) στον Αλλάχ ότι είναι από εσάς, αλλά δεν είναι από εσάς, αλλά είναι άνθρωποι που σας φοβούνται.


57

لَوْ يَجِدُوْنَ مَلْجَاً اَوْ مَغٰرٰتٍ اَوْ مُدَّخَلًا لَّوَلَّوْا اِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُوْنَ

lau yajidūna malja'an au magārātin au muddakhalal lawallau ilaihi wa hum yajmaḥūn(a).

Αν βρουν καταφύγιο, σπηλιές ή τρύπες (στο έδαφος), θα πάνε (θα τρέξουν) εκεί το συντομότερο δυνατό.


58

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّلْمِزُكَ فِى الصَّدَقٰتِۚ فَاِنْ اُعْطُوْا مِنْهَا رَضُوْا وَاِنْ لَّمْ يُعْطَوْا مِنْهَآ اِذَا هُمْ يَسْخَطُوْنَ

wa minhum may yalmizuka fiṣ-ṣadaqāt(i), fa in u‘ṭū minhā raḍū wa illam yu‘ṭau minhā iżā hum yaskhaṭūn(a).

Και ανάμεσά τους είναι εκείνοι που σε επικρίνουν σχετικά με την ελεημοσύνη (ζακάτ). Αν τους δοθεί μερίδιο, είναι ευχαριστημένοι, αλλά αν δεν τους δοθεί μερίδιο, θυμώνουν.


59

وَلَوْ اَنَّهُمْ رَضُوْا مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗۙ وَقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِيْنَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ وَرَسُوْلُهٗٓ اِنَّآ اِلَى اللّٰهِ رٰغِبُوْنَ ࣖ

wa lau annahum raḍū mā ātāhumullāhu wa rasūluh(ū), wa qālū ḥasbunallāhu sayu'tīnallāhu min faḍlihī wa rasūluhū innā ilallāhi rāgibūn(a).

Και αν ήταν πραγματικά ευχαριστημένοι με αυτό που τους έδωσε ο Αλλάχ και ο Αγγελιοφόρος Του, και έλεγαν: «Ο Αλλάχ είναι αρκετός για εμάς, ο Αλλάχ και ο Αγγελιοφόρος Του θα μας δώσουν μέρος από τη γενναιοδωρία Του. Πράγματι, εμείς είμαστε αυτοί που ελπίζουμε στον Αλλάχ».


60

۞ اِنَّمَا الصَّدَقٰتُ لِلْفُقَرَاۤءِ وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْعٰمِلِيْنَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوْبُهُمْ وَفِى الرِّقَابِ وَالْغٰرِمِيْنَ وَفِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَابْنِ السَّبِيْلِۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

innamaṣ-ṣadaqātu lil-fuqarā'i wal-masākīni wal-‘āmilīna ‘alaihā wal-mu'allafati qulūbuhum wa fir-riqābi wal-gārimīna wa fī sabīlillāhi wabnis-sabīl(i), farīḍatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

Πράγματι, το ζακάτ είναι μόνο για τους φτωχούς, τους άπορους, τους εισπράκτορες ζακάτ, εκείνους των οποίων οι καρδιές έχουν μαλακώσει (προσηλυτιστεί), για να (απελευθερώσουν) σκλάβους, να (απελευθερώσουν) όσους έχουν χρέη, για τον σκοπό του Αλλάχ και για όσους βρίσκονται σε ταξίδι, ως υποχρέωση από τον Αλλάχ. Ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης, Πάνσοφος.


61

وَمِنْهُمُ الَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ النَّبِيَّ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ اُذُنٌ ۗقُلْ اُذُنُ خَيْرٍ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِيْنَ وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ رَسُوْلَ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa minhumul-lażīna yu'żūnan nabiyya wa yaqūlūna huwa użun(un), qul użunu khairil lakum yu'minu billāhi wa yu'minu lil-mu'minīna wa raḥmatul lil-lażīna āmanū minkum, wal-lażīna yu'żūna rasūlallāhi lahum ‘ażābun alīm(un).

Και ανάμεσά τους (των υποκριτών) υπάρχουν εκείνοι που προσέβαλαν τον Προφήτη (Μωάμεθ) και είπαν: «Ο Προφήτης πίστεψε όλα όσα άκουσε». Πες: «Πιστεύει σε όλα όσα είναι καλά για εσάς, πιστεύει στον Αλλάχ, πιστεύει στους πιστούς και είναι έλεος για τους πιστούς ανάμεσά σας». Και όσοι πληγώσουν τον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ θα υποστούν οδυνηρή τιμωρία.


62

يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَكُمْ لِيُرْضُوْكُمْ وَاللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اَحَقُّ اَنْ يُّرْضُوْهُ اِنْ كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ

yaḥlifūna billāhi lakum liyurḍūkum wallāhu wa rasūluhū aḥaqqu ay yurḍūhu in kānū mu'minīn(a).

Σας ορκίζονται στο (όνομα) του Αλλάχ ότι θα σας ευχαριστήσουν, ενώ θα ήταν πιο σωστό για τον Αλλάχ και τον Αγγελιοφόρο Του να ζητήσουν την έγκρισή Του, αν ήταν πιστοί.


63

اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّهٗ مَنْ يُّحَادِدِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاَنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدًا فِيْهَاۗ ذٰلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيْمُ

alam ya‘lamū annahū may yuḥādidillāha wa rasūlahū fa anna lahū nāru jahannama khālidan fīhā, żālikal khizyul-‘aẓīm(u).

Δεν ξέρουν (οι υποκριτές) ότι όποιος αντιτίθεται στον Αλλάχ και στον Αγγελιοφόρο Του, τότε η κόλαση είναι κόλαση γι' αυτόν, εκεί θα μείνει για πάντα. Αυτή είναι μεγάλη προσβολή.


64

يَحْذَرُ الْمُنٰفِقُوْنَ اَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُوْرَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلِ اسْتَهْزِءُوْاۚ اِنَّ اللّٰهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُوْنَ

yaḥżarul-munāfiqūna an tunazzala ‘alaihim sūratun tunabbi'uhum bimā fī qulūbihim, qulistahzi'ū, innallāha mukhrijum mā taḥżarūn(a).

Αυτοί οι υποκριτές φοβούνται ότι θα αποκαλυφθεί μια σούρα που εξηγεί τι κρύβεται στις καρδιές τους. Πες τους: «Συνεχίστε να κοροϊδεύετε (τον Αλλάχ και τον Αγγελιοφόρο Του)». Πράγματι, ο Αλλάχ θα αποκαλύψει αυτό που φοβάστε.


65

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّمَا كُنَّا نَخُوْضُ وَنَلْعَبُۗ قُلْ اَبِاللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ وَرَسُوْلِهٖ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِءُوْنَ

wa la'in sa'altahum layaqūlunna innamā kunnā nakhūḍū wa nal‘ab(u), qul abillāhi wa āyātihī wa rasūlihī kuntum tastahzi'ūn(a).

Και αν τους ρωτήσεις, σίγουρα θα σου απαντήσουν: «Μάλιστα, απλώς αστειευόμασταν και παίζαμε». Πες: «Γιατί κοροϊδεύετε πάντα τον Αλλάχ, τα εδάφιά Του και τον Αγγελιοφόρο Του;»


66

لَا تَعْتَذِرُوْا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ ۗ اِنْ نَّعْفُ عَنْ طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْكُمْ نُعَذِّبْ طَاۤىِٕفَةً ۢ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا مُجْرِمِيْنَ ࣖ

lā ta‘tażirū qad kafartum ba‘da īmānikum, in na‘fu ‘an ṭā'ifatim minkum nu‘ażżib ṭā'ifatam bi'annahum kānū mujrimīn(a).

Δεν χρειάζεται να ζητήσετε συγχώρεση, γιατί έχετε απιστήσει αφού πιστέψατε. Αν συγχωρήσουμε μερικούς από εσάς (επειδή έχουν μετανοήσει), σίγουρα θα τιμωρήσουμε την άλλη ομάδα επειδή είναι πράγματι αμαρτωλοί.


67

اَلْمُنٰفِقُوْنَ وَالْمُنٰفِقٰتُ بَعْضُهُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمُنْكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوْفِ وَيَقْبِضُوْنَ اَيْدِيَهُمْۗ نَسُوا اللّٰهَ فَنَسِيَهُمْ ۗ اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

al-munāfiqūna wal-munāfiqātu ba‘ḍuhum mim ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-munkari wa yanhauna ‘anil-ma‘rūfi wa yaqbiḍūna aidiyahum, nasullāha fa nasiyahum, innal-munāfiqīna humul-fāsiqūn(a).

Οι υποκριτές, άνδρες και γυναίκες, είναι (το ίδιο) μεταξύ τους, διατάζουν (να κάνουν) το κακό και εμποδίζουν (να κάνουν) το καλό και σφίγγουν τα χέρια τους (τσιγκούνηδες). Λησμόνησαν τον Αλλάχ, έτσι και ο Αλλάχ ξέχασε αυτούς. Πράγματι, οι υποκριτές είναι οι ασεβείς.


68

وَعَدَ اللّٰهُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْمُنٰفِقٰتِ وَالْكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ هِيَ حَسْبُهُمْ ۚوَلَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيْمٌۙ

wa‘adallāhul-munāfiqīna wal-munāfiqāti wal-kuffāra nāra jahannama khālidīna fīhā, hiya ḥasbuhum, wa la‘anahumullāh(u), wa lahum ‘ażābum muqīm(un).

Ο Αλλάχ υπόσχεται (απειλεί) τους υποκριτές και τους άπιστους άνδρες και γυναίκες με κόλαση. Θα παραμείνουν σε αυτήν. Αυτή (η κόλαση) είναι αρκετή γι' αυτούς. Ο Αλλάχ τους καταράστηκε και θα λάβουν αιώνια τιμωρία,


69

كَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ كَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْكُمْ قُوَّةً وَّاَكْثَرَ اَمْوَالًا وَّاَوْلَادًاۗ فَاسْتَمْتَعُوْا بِخَلَاقِهِمْ فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِخَلَاقِكُمْ كَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ بِخَلَاقِهِمْ وَخُضْتُمْ كَالَّذِيْ خَاضُوْاۗ اُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

kal-lażīna min qablikum kānū asyadda minkum quwwataw wa akṡara amwālaw wa aulādā(n), fastamta‘ū bikhalāqihim fastamta‘tum bikhalāqikum kamastamta‘al-lażīna min qablikum bikhalāqihim wa khuḍtum kal-lażī khāḍū, ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

(Η κατάσταση σας, υποκριτές και πολυθεϊστές), είναι όπως εκείνων πριν από εσάς, είναι ισχυρότεροι από εσάς και έχουν περισσότερο πλούτο και παιδιά. Έτσι, απόλαυσαν το μερίδιό τους, και εσείς απόλαυσατε το μερίδιό σας όπως εκείνοι πριν από εσάς απόλαυσαν το μερίδιό τους, και μιλάτε για (ψεύτικα πράγματα) όπως μιλάνε γι' αυτά. Οι πράξεις τους σε αυτόν τον κόσμο και στη μέλλουσα ζωή πάνε χαμένες. Αυτοί είναι που χάνουν.


70

اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

Δεν τους έφτασαν νέα για εκείνους που ήταν πριν από αυτούς, δηλαδή για τον λαό του Νώε, του Άδ, του Σαμούντ, του λαού του Αβραάμ, του λαού της Μαδιάμ και των κατοίκων των χωρών που είχαν καταστραφεί; Αγγελιοφόροι ήρθαν σε αυτούς φέρνοντας σαφείς αποδείξεις. Ο Αλλάχ δεν τους αδίκησε, αλλά αδίκησαν τον εαυτό τους.


71

وَالْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَيُطِيْعُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاُولٰۤىِٕكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wal-mu'minūna wal-mu'minātu ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa yuṭī‘ūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika sayarḥamuhumullāh(u), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

Και όσοι πίστεψαν, άνδρες και γυναίκες, μερικοί από αυτούς γίνονται βοηθοί των άλλων. Διατάζουν το καλό και απαγορεύουν το κακό, τελούν τις προσευχές, πληρώνουν τη ζακάτ και υπακούν στον Αλλάχ και στον Αγγελιοφόρο Του. Θα τους δοθεί έλεος από τον Αλλάχ. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι παντοδύναμος, πάνσοφος.


72

وَعَدَ اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَمَسٰكِنَ طَيِّبَةً فِيْ جَنّٰتِ عَدْنٍ ۗوَرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

wa‘adallāhul-mu'minīna wal-mu'mināti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa masākina ṭayyibatan fī jannāti ‘adn(in), wa riḍwānum minallāhi akbar(u), żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

Ο Αλλάχ υπόσχεται στους πιστούς, άνδρες και γυναίκες, ότι θα βρουν τον παράδεισο κάτω από τον οποίο ρέουν ποτάμια, θα παραμείνουν εκεί για πάντα και θα βρουν μια καλή θέση στον παράδεισο Adn. Και η ευχαρίστηση του Αλλάχ είναι μεγαλύτερη. Αυτή είναι μια μεγάλη νίκη.


73

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ ۗوَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannamu wa bi'sal-maṣīr(u).

Ω, Προφήτη! Πολέμησε τους άπιστους και τους υποκριτές και να είσαι σκληρός μαζί τους. Η θέση τους είναι η κόλαση. Και αυτό είναι το χειρότερο μέρος για να επιστρέψεις.


74

يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ مَا قَالُوْا ۗوَلَقَدْ قَالُوْا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوْا بَعْدَ اِسْلَامِهِمْ وَهَمُّوْا بِمَا لَمْ يَنَالُوْاۚ وَمَا نَقَمُوْٓا اِلَّآ اَنْ اَغْنٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ مِنْ فَضْلِهٖ ۚفَاِنْ يَّتُوْبُوْا يَكُ خَيْرًا لَّهُمْ ۚوَاِنْ يَّتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللّٰهُ عَذَابًا اَلِيْمًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚوَمَا لَهُمْ فِى الْاَرْضِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

yaḥlifūna billāhi mā qālū, wa laqad qālū kalimatal-kufri wa kafarū ba‘da islāmihim wa hammū bimā lam yanālū, wa mā naqamū illā an agnāhumullāhu wa rasūluhū min faḍlih(ī), fa iy yatūbū yaku khairal lahum, wa iy yatawallau yu‘ażżibhumullāhu ‘ażāban alīman fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum fil-arḍi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

(Οι υποκριτές) ορκίζονται στο όνομα του Αλλάχ ότι δεν θα πουν (τίποτα που να βλάπτει τον Μωάμεθ). Μάλιστα, έχουν εκστομίσει λόγια απιστίας και έχουν γίνει άπιστοι μετά το Ισλάμ και επιθυμούν ό,τι δεν μπορούν να επιτύχουν, και δεν θα κατηγορούσαν (τον Αλλάχ και τον Αγγελιοφόρο Του), αν ο Αλλάχ και ο Αγγελιοφόρος Του είχαν δώσει τη χάρη Του πάνω τους. Έτσι, αν μετανοήσουν, είναι καλύτερα γι' αυτούς, και αν γυρίσουν πίσω, ο Αλλάχ σίγουρα θα τους τιμωρήσει με μια οδυνηρή τιμωρία σε αυτόν τον κόσμο και στη μέλλουσα ζωή, και δεν θα έχουν κανέναν προστάτη ή βοηθό στη γη.


75

۞ وَمِنْهُمْ مَّنْ عٰهَدَ اللّٰهَ لَىِٕنْ اٰتٰىنَا مِنْ فَضْلِهٖ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُوْنَنَّ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa minhum man ‘āhadallāha la'in ātānā min faḍlihī lanaṣṣaddaqanna wa lanakūnanna minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Και ανάμεσά τους είναι εκείνοι που έχουν υποσχεθεί στον Αλλάχ: «Αν ο Αλλάχ μας δώσει από τη γενναιοδωρία Του, σίγουρα θα δώσουμε ελεημοσύνη και θα είμαστε από τους δίκαιους».


76

فَلَمَّآ اٰتٰىهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖ بَخِلُوْا بِهٖ وَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

falammā ātāhum min faḍlihī bakhilū bihī wa tawallau wa hum mu‘riḍūn(a).

Όταν ο Αλλάχ τους έδωσε από τη γενναιοδωρία Του, έγιναν τσιγκούνηδες και στράφηκαν μακριά, και ήταν πάντα αντίθετοι (στην αλήθεια).


77

فَاَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلٰى يَوْمِ يَلْقَوْنَهٗ بِمَآ اَخْلَفُوا اللّٰهَ مَا وَعَدُوْهُ وَبِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ

fa a‘qabahum nifāqan fī qulūbihim ilā yaumi yalqaunahū bimā akhlafullāha mā wa‘adūhu wa bimā kānū yakżibūn(a).

Έτσι ο Αλλάχ φύτεψε την υποκρισία στις καρδιές τους μέχρι την ημέρα που Τον συνάντησαν, επειδή αθέτησαν την υπόσχεση που Του είχαν δώσει και επειδή συνήθιζαν να λένε ψέματα.


78

اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَنَجْوٰىهُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

alam ya‘lamū annallāha ya‘lamu sirrahum wa najwāhum wa annallāha ‘allāmul-guyūb(i).

Δεν ξέρουν μήπως ότι ο Αλλάχ γνωρίζει τα μυστικά τους και τους ψιθύρους τους, και ότι ο Αλλάχ γνωρίζει όλα όσα είναι αόρατα;


79

اَلَّذِيْنَ يَلْمِزُوْنَ الْمُطَّوِّعِيْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ فِى الصَّدَقٰتِ وَالَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ اِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُوْنَ مِنْهُمْ ۗسَخِرَ اللّٰهُ مِنْهُمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

allażīna yalmizūnal-muṭṭawwi‘īna minal-mu'minīna fiṣ-ṣadaqāti wal-lażīna lā yajidūna illā juhdahum fa yaskharūna minhum, sakhirallāhu minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(Υποκριτές) είναι εκείνοι που επικρίνουν τους πιστούς που δίνουν ελεημοσύνη πρόθυμα και που (υβρίζουν) εκείνους που λαμβάνουν (για να δώσουν ελεημοσύνη) μόνο όσο μπορούν, τότε αυτοί οι υποκριτές τους προσβάλλουν. Ο Αλλάχ θα εκδικηθεί την προσβολή τους και θα υποστούν μια οδυνηρή τιμωρία.


80

اِسْتَغْفِرْ لَهُمْ اَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْۗ اِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِيْنَ مَرَّةً فَلَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

istagfir lahum au lā tastagfir lahum, in tastagfir lahum sab‘īna marratan falay yagfirallāhu lahum, żālika bi'annahum kafarū billāhi wa rasūlih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

(Είναι το ίδιο) είτε ζητάς (Μωάμεθ) συγχώρεση γι' αυτούς είτε δεν ζητάς συγχώρεση γι' αυτούς. Ακόμα κι αν ζητήσεις συγχώρεση γι' αυτούς εβδομήντα φορές, ο Αλλάχ δεν θα τους συγχωρήσει. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν πιστεύουν στον Αλλάχ και στον Αγγελιοφόρο Του. Και ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους ασεβείς.


81

فَرِحَ الْمُخَلَّفُوْنَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلٰفَ رَسُوْلِ اللّٰهِ وَكَرِهُوْٓا اَنْ يُّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَالُوْا لَا تَنْفِرُوْا فِى الْحَرِّۗ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ اَشَدُّ حَرًّاۗ لَوْ كَانُوْا يَفْقَهُوْنَ

fariḥal-mukhallafūna bimaq‘adihim khilāfa rasūlillāhi wa karihū ay yujāhidū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wa qālū lā tanfirū fil-ḥarr(i), qul nāru jahannama asyaddu ḥarrā(n), lau kānū yafqahūn(a).

Όσοι έμειναν πίσω (δεν συμμετείχαν στον πόλεμο) ήταν ευτυχείς να κάθονται ήσυχα μετά τον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ (ειρήνη σε αυτόν). Δεν ήθελαν να πολεμήσουν με τον πλούτο και τη ζωή τους στον δρόμο του Αλλάχ και είπαν: «Μην ξεκινήσετε (να πολεμήσετε) σε αυτή τη ζέστη». Πες (ω Μουχάμμαντ), «Η φωτιά της Κόλασης είναι πιο καυτή», αν μόνο το ήξεραν.


82

فَلْيَضْحَكُوْا قَلِيْلًا وَّلْيَبْكُوْا كَثِيْرًاۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

falyaḍḥakū qalīlaw walyabkū kaṡīrā(n), jazā'am bimā kānū yaksibūn(a).

Ας γελάσουν λοιπόν λίγο και ας κλάψουν πολύ, ως απάντηση σε αυτό που κάνουν πάντα.


83

فَاِنْ رَّجَعَكَ اللّٰهُ اِلٰى طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوْكَ لِلْخُرُوْجِ فَقُلْ لَّنْ تَخْرُجُوْا مَعِيَ اَبَدًا وَّلَنْ تُقَاتِلُوْا مَعِيَ عَدُوًّاۗ اِنَّكُمْ رَضِيْتُمْ بِالْقُعُوْدِ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَاقْعُدُوْا مَعَ الْخٰلِفِيْنَ

fa ir raja‘akallāhu ilā ṭā'ifatim minhum fasta'żanūka lil-khurūji faqul lan takhrujū ma‘iya abadaw wa lan tuqātilū ma‘iya ‘aduwwā(n), innakum raḍītum bil-qu‘ūdi awwala marrah(tin), faq‘udū ma‘al-khālifīn(a).

Αν λοιπόν ο Αλλάχ σε επιστρέψει (Μωάμεθ) σε μια ομάδα από αυτούς (υποκριτές), τότε σου ζητήσουν άδεια να βγουν (για να πολεμήσουν), και μετά πες: «Δεν μπορείς να βγεις μαζί μου για πάντα και δεν μπορείς να πολεμήσεις τον εχθρό μαζί μου. Πράγματι, ήσουν πρόθυμος να μην πας (για να πολεμήσεις) από την αρχή. Γι' αυτό κάθισε (μείνε) με εκείνους που δεν πηγαίνουν (για να πολεμήσουν).»


84

وَلَا تُصَلِّ عَلٰٓى اَحَدٍ مِّنْهُمْ مَّاتَ اَبَدًا وَّلَا تَقُمْ عَلٰى قَبْرِهٖۗ اِنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَمَاتُوْا وَهُمْ فٰسِقُوْنَ

wa lā tuṣalli ‘alā aḥadim minhum māta abadaw wa lā taqum ‘alā qabrih(ī), innahum kafarū billāhi wa rasūlihī wa mātū wa hum fāsiqūn(a).

Και μην προσεύχεσαι ποτέ (Μωάμεθ) για κάποιον που πεθαίνει ανάμεσά τους (των υποκριτών), και μην στέκεσαι (προσεύχεσαι) πάνω από τον τάφο του. Πράγματι, δεν πίστευαν στον Αλλάχ και στον Αγγελιοφόρο Του και πέθαναν σε κατάσταση ανομίας.


85

وَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَاَوْلَادُهُمْۗ اِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

wa lā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu ay yu‘ażżibahum bihā fid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).

Και μην εκπλήσσεσαι (Μωάμεθ) με τον πλούτο και τα παιδιά τους. Πράγματι, με αυτό ο Αλλάχ θέλει να τους βασανίσει σε αυτόν τον κόσμο και να χαθεί η ζωή τους, ενώ βρίσκονται σε κατάσταση απιστίας.


86

وَاِذَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ اَنْ اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَجَاهِدُوْا مَعَ رَسُوْلِهِ اسْتَأْذَنَكَ اُولُوا الطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُوْا ذَرْنَا نَكُنْ مَّعَ الْقٰعِدِيْنَ

wa iżā unzilat sūratun an āminū billāhi wa jāhidū ma‘a rasūlihista'żanaka uluṭ-ṭauli minhum wa qālū żarnā nakum ma‘al-qā‘idīn(a).

Και αν κατέβαινε μια σούρα (που διατάζει τους υποκριτές), «Πιστέψτε στον Αλλάχ και πολεμήστε με τον Αγγελιοφόρο Του», σίγουρα οι πλούσιοι και ισχυροί ανάμεσά τους θα σας ζητούσαν άδεια (να μην πολεμήσουν) και θα έλεγαν: «Ας είμαστε με αυτούς που κάθονται (μένουν στο σπίτι)».


87

رَضُوْا بِاَنْ يَّكُوْنُوْا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُوْنَ

raḍū bi'ay yakūnū ma‘al-khawālifi wa ṭubi‘a ‘alā qulūbihim fahum lā yafqahūn(a).

Είναι πρόθυμοι να είναι με ανθρώπους που δεν πηγαίνουν στον πόλεμο, και οι καρδιές τους είναι κλειστές, έτσι δεν καταλαβαίνουν (τη χαρά της πίστης και του τζιχάντ).


88

لٰكِنِ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ جَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْخَيْرٰتُ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

lākinir-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim, wa ulā'ika lahumul-khairāt(u), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Αλλά ο Αγγελιοφόρος και όσοι πίστεψαν μαζί του, πολέμησαν τον πόλεμο με τον πλούτο και τη ζωή τους. Απέκτησαν αγαθά. Αυτοί είναι οι τυχεροί άνθρωποι.


89

اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

a‘addallāhu lahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

Ο Αλλάχ ετοίμασε γι' αυτούς κήπους, κάτω από τους οποίους ρέουν ποτάμια, όπου θα μείνουν για πάντα. Αυτή είναι μια μεγάλη νίκη.


90

وَجَاۤءَ الْمُعَذِّرُوْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ وَقَعَدَ الَّذِيْنَ كَذَبُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗسَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa jā'al-mu‘ażżirūna minal-a‘rābi liyu'żana lahum wa qa‘adal-lażīna każabullāha wa rasūlah(ū), sayuṣībul-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).

Και μεταξύ των Βεδουίνων Αράβων ήρθαν (στον Προφήτη) δίνοντας λόγους, για να τους δοθεί άδεια (να μην πάνε σε πόλεμο), ενώ εκείνοι που είπαν ψέματα στον Αλλάχ και στον Αγγελιοφόρο Του, κάθισαν σιωπηλοί. Στο μέλλον, όσοι από αυτούς δεν πιστεύουν θα υποστούν μια οδυνηρή τιμωρία.


91

لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاۤءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضٰى وَلَا عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ مَا يُنْفِقُوْنَ حَرَجٌ اِذَا نَصَحُوْا لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ مَا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ مِنْ سَبِيْلٍ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ

laisa ‘alaḍ-ḍu‘afā'i wa lā ‘alal-marḍā wa lā ‘alal-lażīna lā yajidūna mā yunfiqūna ḥarajun iżā naṣaḥū lillāhi wa rasūlih(ī), mā ‘alal-muḥsinīna min sabīl(in), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Δεν υπάρχει αμαρτία (για το να μην πάνε στον πόλεμο) για τους αδύναμους, τους ασθενείς και εκείνους που δεν παίρνουν αυτό που ξοδεύουν, αν είναι ειλικρινείς στον Αλλάχ και στον Αγγελιοφόρο Του. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να κατηγορούμε τους ανθρώπους που κάνουν το καλό. Και ο Αλλάχ είναι Επιεικής, Πολυεύσπλαχνος,


92

وَّلَا عَلَى الَّذِيْنَ اِذَا مَآ اَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَآ اَجِدُ مَآ اَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ ۖتَوَلَّوْا وَّاَعْيُنُهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا اَلَّا يَجِدُوْا مَا يُنْفِقُوْنَۗ

wa lā ‘alal-lażīna iżā mā atauka litaḥmilahum qulta lā ajidu mā aḥmilukum ‘alaih(i), tawallau wa a‘yunuhum tafīḍu minad dam‘i ḥazanan allā yajidū mā yunfiqūn(a).

Και δεν υπάρχει (ούτε αμαρτία) για όσους έρχονται σε σένα (Μωάμεθ), ώστε να τους δώσεις ένα όχημα, και μετά να πεις: «Δεν πήρα όχημα για να σε πάρω», και μετά επιστρέφουν, ενώ τα μάτια τους τρέχουν δάκρυα επειδή είναι λυπημένοι, επειδή δεν πήραν όσα επρόκειτο να ξοδέψουν (για να πάνε στον πόλεμο).


93

۞ اِنَّمَا السَّبِيْلُ عَلَى الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ وَهُمْ اَغْنِيَاۤءُۚ رَضُوْا بِاَنْ يَّكُوْنُوْا مَعَ الْخَوَالِفِۙ وَطَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۔

innamas-sabīlu ‘alal-lażīna yasta'żinūnaka wa hum agniyā'(u), raḍū bi'ay yakūnū ma‘al-khawālif(i), wa ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim fahum lā ya‘lamūn(a).

Στην πραγματικότητα, η αιτία (να κατηγορήσεις) είναι μόνο σε εκείνους που σου ζήτησαν άδεια (να μην πάνε σε πόλεμο), παρόλο που ήταν πλούσιοι. Είναι πρόθυμοι να είναι με ανθρώπους που δεν πολεμούν και ο Αλλάχ έχει κλειδώσει τις καρδιές τους, έτσι δεν γνωρίζουν (τις συνέπειες των πράξεών τους).


94

يَعْتَذِرُوْنَ اِلَيْكُمْ اِذَا رَجَعْتُمْ اِلَيْهِمْ ۗ قُلْ لَّا تَعْتَذِرُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكُمْ قَدْ نَبَّاَنَا اللّٰهُ مِنْ اَخْبَارِكُمْ وَسَيَرَى اللّٰهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُوْلُهٗ ثُمَّ تُرَدُّوْنَ اِلٰى عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

ya‘tażirūna ilaikum iżā raja‘tum ilaihim, qul lā ta‘tażirū lan nu'mina lakum qad nabba'anallāhu min akhbārikum wa sayarallāhu ‘amalakum wa rasūluhū ṡumma turaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

Αυτοί (οι υποκριτές που δεν συμμετείχαν στον πόλεμο) θα σας εξηγήσουν τους λόγους όταν επιστρέψετε σε αυτούς. Πες (στον Μωάμεθ): «Μην βρίσκετε δικαιολογίες. Δεν πιστεύουμε πια σε εσάς, πράγματι, ο Αλλάχ μας ενημέρωσε για τα νέα σας. Και ο Αλλάχ θα δει το έργο σας, (όπως και) ο Αγγελιοφόρος Του, και μετά θα επιστρέψετε στον (Αλλάχ) τον Παντογνώστη όλων των αοράτων και των πραγματικών, και μετά θα σας αναφέρει τι έχετε κάνει.»


95

سَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَكُمْ اِذَا انْقَلَبْتُمْ اِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوْا عَنْهُمْ ۗ فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمْ ۗ اِنَّهُمْ رِجْسٌۙ وَّمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

sayaḥlifūna billāhi lakum iżanqalabtum ilaihim litu‘riḍū ‘anhum, fa a‘riḍū ‘anhum, innahum rijs(un), wa ma'wāhum jahannamu jazā'am bimā kānū yaksibūn(a).

Θα σας ορκιστούν στο όνομα του Αλλάχ, όταν επιστρέψετε σε αυτούς, ότι θα απομακρυνθείτε από αυτούς. Απομακρυνθείτε λοιπόν από αυτούς, γιατί πράγματι έχουν βρώμικες ψυχές και η θέση τους είναι η κόλαση, ως ανταμοιβή για όσα έχουν κάνει.


96

يَحْلِفُوْنَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ ۚفَاِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يَرْضٰى عَنِ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ

yaḥlifūna lakum litarḍau ‘anhum, fa in tarḍau ‘anhum fa innallāha lā yarḍā ‘anil-qaumil-fāsiqīn(a).

Θα σου ορκιστούν ότι θα τους δεχτείς. Αλλά ακόμα κι αν τους δεχτείς, ο Αλλάχ δεν θα ευαρεστηθεί με τους ασεβείς.


97

اَلْاَعْرَابُ اَشَدُّ كُفْرًا وَّنِفَاقًا وَّاَجْدَرُ اَلَّا يَعْلَمُوْا حُدُوْدَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

al-a‘rābu asyaddu kufraw wa nifāqaw wa ajdaru allā ya‘lamū ḥudūda mā anzalallāhu ‘alā rasūlih(ī), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

Οι Βεδουίνοι Άραβες είναι πιο ισχυροί στην απιστία και την υποκρισία τους, και είναι φυσικό να μην γνωρίζουν τους νόμους που ο Αλλάχ αποκάλυψε στον Αγγελιοφόρο Του. Ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης, Πάνσοφος.


98

وَمِنَ الْاَعْرَابِ مَنْ يَّتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَّيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَاۤىِٕرَ ۗعَلَيْهِمْ دَاۤىِٕرَةُ السَّوْءِ ۗوَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa minal-a‘rābi may yattakhiżu mā yunfiqu magramaw wa yatarabbaṣu bikumud-dawā'ir(a), ‘alaihim dā'iratus-sau'(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

Και ανάμεσα στους Βεδουίνους Άραβες υπάρχουν εκείνοι που θεωρούν ό,τι ξοδεύουν (στον δρόμο του Αλλάχ) ως απώλεια· περιμένουν να σας βρει κίνδυνος, αυτοί είναι που θα πληγούν από τον κίνδυνο. Ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης και Ακούει τα πάντα.


99

وَمِنَ الْاَعْرَابِ مَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ قُرُبٰتٍ عِنْدَ اللّٰهِ وَصَلَوٰتِ الرَّسُوْلِ ۗ اَلَآ اِنَّهَا قُرْبَةٌ لَّهُمْ ۗ سَيُدْخِلُهُمُ اللّٰهُ فِيْ رَحْمَتِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa minal-a‘rābi may yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhiri wa yattakhiżu mā yunfiqu qurubātin ‘indallāhi wa ṣalawātir-rasūl(i), alā innahā qurbatul lahum, sayudkhiluhumullāhu fī raḥmatih(ī), innallāha gafūrur raḥīm(un).

Και ανάμεσα στους Βεδουίνους Άραβες υπάρχουν εκείνοι που πιστεύουν στον Αλλάχ και στην Ημέρα της Κρίσης, και βλέπουν ό,τι ξοδεύουν (στον δρόμο του Αλλάχ) ως τρόπο για να πλησιάσουν τον Αλλάχ και ως τρόπο για να (αποκτήσουν) την προσευχή του Αγγελιοφόρου. Να ξέρετε, πράγματι, ότι η προσφορά είναι ένας τρόπος για να πλησιάσουν (στον Αλλάχ). Αργότερα, ο Αλλάχ θα τους εισάγει στον παράδεισο του ελέους Του. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Συγχωρετικός, Πολυεύσπλαχνος.


100

وَالسّٰبِقُوْنَ الْاَوَّلُوْنَ مِنَ الْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ وَالَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُمْ بِاِحْسَانٍۙ رَّضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ تَحْتَهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

was-sābiqūnal-awwalūna minal-muhājirīna wal-anṣāri wal-lażīnattaba‘ūhum bi'iḥsān(in), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anhu wa a‘adda lahum jannātin tajrī taḥtahal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

Και εκείνοι που ήταν οι πρώτοι που (ασπάστηκαν το Ισλάμ) μεταξύ των Μουχατζιρίνων και των Ανσάρ, και εκείνοι που τους ακολούθησαν πιστά, ο Αλλάχ ήταν ευχαριστημένος μαζί τους και ήταν ευχαριστημένοι με τον Αλλάχ. Ο Αλλάχ ετοίμασε γι' αυτούς κήπους κάτω από τους οποίους ρέουν ποτάμια. Εκεί θα μείνουν για πάντα. Αυτή είναι μια μεγάλη νίκη.


101

وَمِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ مُنٰفِقُوْنَ ۗوَمِنْ اَهْلِ الْمَدِيْنَةِ مَرَدُوْا عَلَى النِّفَاقِۗ لَا تَعْلَمُهُمْۗ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْۗ سَنُعَذِّبُهُمْ مَّرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّوْنَ اِلٰى عَذَابٍ عَظِيْمٍ ۚ

wa mimman ḥaulakum minal-a‘rābi munāfiqūn(a),wa min ahlil-madīnati maradū ‘alan nifāq(i), lā ta‘lamuhum, naḥnu na‘lamuhum, sanu‘ażżibuhum marrataini ṡumma yuraddūna ilā ‘ażābin ‘aẓīm(in).

Και ανάμεσα στους Βεδουίνους που ζουν γύρω σας υπάρχουν υποκριτές. Και ανάμεσα στους κατοίκους της Μεδίνας υπάρχουν υποκριτές, που υπερβάλλουν στην υποκρισία τους. Εσύ (ω Μωάμεθ) δεν τους γνωρίζεις, αλλά Εμείς τους γνωρίζουμε. Θα τους τιμωρήσουμε δύο φορές, και μετά θα επιστρέψουν σε ένα μεγάλο μαρτύριο.


102

وَاٰخَرُوْنَ اعْتَرَفُوْا بِذُنُوْبِهِمْ خَلَطُوْا عَمَلًا صَالِحًا وَّاٰخَرَ سَيِّئًاۗ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa ākharūna‘tarafū biżunūbihim khalaṭū ‘amalan ṣāliḥaw wa ākhara sayyi'ā(n), ‘asallāhu ay yatūba ‘alaihim, innallāha gafūrur raḥīm(un).

Και (υπάρχουν επίσης) άλλοι άνθρωποι που παραδέχονται τις αμαρτίες τους, αναμειγνύουν την καλή εργασία με άλλη κακή εργασία. Ας ελπίσουμε ότι ο Αλλάχ θα δεχτεί τη μετάνοιά τους. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Επιεικής, Πολυεύσπλαχνος.


103

خُذْ مِنْ اَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيْهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْۗ اِنَّ صَلٰوتَكَ سَكَنٌ لَّهُمْۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

khuż min amwālihim ṣadaqatan tuṭahhiruhum wa tuzakkīhim bihā wa ṣalli ‘alaihim, inna ṣalātaka sakanul lahum, wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

Πάρε ζακάτ από τον πλούτο τους, για να τους καθαρίσεις και να τους εξαγνίσεις, και προσευχήσου γι' αυτούς. Πράγματι, η προσευχή σου (τους φέρνει) ηρεμία. Ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης και Ακούει τα πάντα.


104

اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهٖ وَيَأْخُذُ الصَّدَقٰتِ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

alam ya‘lamū annallāha huwa yaqbalut-taubata ‘an ‘ibādihī wa ya'khużuṣ-ṣadaqāti wa annallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).

Δεν ξέρουν ότι ο Αλλάχ δέχεται τη μετάνοια των δούλων Του και δέχεται την ελεημοσύνη τους, και ότι ο Αλλάχ είναι ο Δεκτικός της μετάνοιας, ο Πολυεύσπλαχνος;


105

وَقُلِ اعْمَلُوْا فَسَيَرَى اللّٰهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُوْلُهٗ وَالْمُؤْمِنُوْنَۗ وَسَتُرَدُّوْنَ اِلٰى عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۚ

wa quli‘malū fa sayarallāhu ‘amalakum wa rasūluhū wal-mu'minūn(a), wa saturaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

Και πες: «Εργαστείτε, και ο Αλλάχ θα δει το έργο σας, όπως και ο Αγγελιοφόρος Του και οι πιστοί. Και θα επιστρέψετε στον Γνώστη του αόρατου και του ορατού, και θα σας ενημερώσει για όσα κάνατε.»


106

وَاٰخَرُوْنَ مُرْجَوْنَ لِاَمْرِ اللّٰهِ اِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَاِمَّا يَتُوْبُ عَلَيْهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa ākharūna murjaunal li'amrillāhi immā yu‘ażżibuhum wa immā yatūbu ‘alaihim, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

Και υπάρχουν (επίσης) και άλλοι άνθρωποι που είναι σε αναστολή μέχρι να αποφασίσει ο Αλλάχ. Ίσως ο Αλλάχ τους τιμωρήσει και ίσως ο Αλλάχ δεχτεί τη μετάνοιά τους. Ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης, Πάνσοφος.


107

وَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مَسْجِدًا ضِرَارًا وَّكُفْرًا وَّتَفْرِيْقًاۢ بَيْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَاِرْصَادًا لِّمَنْ حَارَبَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَيَحْلِفُنَّ اِنْ اَرَدْنَآ اِلَّا الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

wal-lażīnattakhażū masjidan ḍirāraw wa kufraw wa tafrīqam bainal-mu'minīna wa irṣādal liman ḥāraballāha wa rasūlahū min qabl(u), wa layaḥlifunna in aradnā illal-ḥusnā, wallāhu yasyhadu innahum lakāżibūn(a).

Και (ανάμεσα στους υποκριτές) υπάρχουν μερικοί που χτίζουν τζαμιά για να βλάψουν (τους πιστούς), για να προκαλέσουν απιστία και διχασμό μεταξύ των πιστών, και για να περιμένουν την έλευση εκείνων που πολέμησαν τον Αλλάχ και τον Αγγελιοφόρο Του πριν από πολύ καιρό. Ορκίζονται, «Εμείς μόνο το καλό επιδιώκουμε». Και ο Αλλάχ μαρτυρεί ότι είναι ψεύτες (στους όρκους τους).


108

لَا تَقُمْ فِيْهِ اَبَدًاۗ لَمَسْجِدٌ اُسِّسَ عَلَى التَّقْوٰى مِنْ اَوَّلِ يَوْمٍ اَحَقُّ اَنْ تَقُوْمَ فِيْهِۗ فِيْهِ رِجَالٌ يُّحِبُّوْنَ اَنْ يَّتَطَهَّرُوْاۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِيْنَ

lā taqum fīhi abadā(n), lamasjidun ussisa ‘alat-taqwā min awwali yaumin aḥaqqu an taqūma fīh(i), fīhi rijāluy yuḥibbūna ay yataṭahharū, wallāhu yuḥibbul-muṭṭahhirīn(a).

Μην προσεύχεστε στο τζαμί για πάντα. Πράγματι, ένα τζαμί που ιδρύθηκε με βάση την ευσέβεια, από την πρώτη μέρα είναι πιο κατάλληλο για εσάς να προσεύχεστε σε αυτό. Μέσα υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να καθαριστούν. Ο Αλλάχ αγαπά τους καθαρούς ανθρώπους.


109

اَفَمَنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى تَقْوٰى مِنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ اَمْ مَّنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهٖ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

afaman assasa bun-yānahū ‘alā taqwā minallāhi wa riḍwānin khairun am man assasa bun-yānahū ‘alā syafā jurufin hārin fanhāra bihī fī nāri jahannam(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Είναι, λοιπόν, καλύτεροι εκείνοι που χτίζουν κτίρια (τζαμιά) από αφοσίωση στον Αλλάχ και την ευχαρίστησή Του, ή εκείνοι που χτίζουν τα κτίριά τους στην άκρη ενός φαραγγιού που καταρρέει, και μετά (το κτίριο) καταρρέει μαζί τους στην Κόλαση; Ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άδικους ανθρώπους.


110

لَا يَزَالُ بُنْيَانُهُمُ الَّذِيْ بَنَوْا رِيْبَةً فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلَّآ اَنْ تَقَطَّعَ قُلُوْبُهُمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ

lā yazālu bun-yānuhumul-lażī banau rībatan fī qulūbihim illā an taqaṭṭa‘a qulūbuhum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

Το κτίριο που έχτισαν ήταν πάντα αιτία αμφιβολίας στις καρδιές τους, μέχρι που οι καρδιές τους ράγισαν. Και ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης, Πάνσοφος.


111

۞ اِنَّ اللّٰهَ اشْتَرٰى مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اَنْفُسَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَۗ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيَقْتُلُوْنَ وَيُقْتَلُوْنَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ وَالْقُرْاٰنِۗ وَمَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ مِنَ اللّٰهِ فَاسْتَبْشِرُوْا بِبَيْعِكُمُ الَّذِيْ بَايَعْتُمْ بِهٖۗ وَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

innallāhasytarā minal-mu'minīna anfusahum wa amwālahum bi'anna lahumul-jannah(ta), yuqātilūna fī sabīlillāhi fa yaqtulūna wa yuqtalūna wa‘dan ‘alaihi ḥaqqan fit-taurāti wal-injīli wal-qur'ān(i), wa man aufā bi‘ahdihī minallāhi fastabsyirū bibai‘ikumul-lażī bāya‘tum bih(ī), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

Πράγματι, ο Αλλάχ αγόρασε από τους πιστούς και τις ζωές και τον πλούτο τους δίνοντάς τους τον παράδεισο. Πολεμούν στο δρόμο του Αλλάχ, ώστε να σκοτώσουν ή να θανατωθούν, (ως) αληθινή υπόσχεση από τον Αλλάχ στην Τορά, το Ευαγγέλιο και το Κοράνι. Και ποιος τηρεί τις υποσχέσεις του καλύτερα από τον Αλλάχ; Γι' αυτό να είστε ευχαριστημένοι με τις αγοραπωλησίες που έχετε κάνει, και αυτή είναι η μεγάλη νίκη.


112

اَلتَّاۤىِٕبُوْنَ الْعٰبِدُوْنَ الْحٰمِدُوْنَ السَّاۤىِٕحُوْنَ الرّٰكِعُوْنَ السّٰجِدُوْنَ الْاٰمِرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَالنَّاهُوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَالْحٰفِظُوْنَ لِحُدُوْدِ اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

at tā'ibūnal-‘ābidul-ḥāmidūnas-sā'iḥūnar-rāki‘ūnas-sājidūnal-āmirūna bil-ma‘rūfi wan-nāhūna ‘anil-munkari wal-ḥāfiẓūna liḥudūdillāh(i), wa basysyiril-mu'minīn(a).

Αυτοί είναι που μετανοούν, λατρεύουν, δοξάζουν (τον Αλλάχ), περιπλανώνται (για χάρη της γνώσης και της θρησκείας), υποκλίνονται, προσκυνούν, διατάζουν το καλό και αποτρέπουν το κακό και τηρούν τους νόμους του Αλλάχ. Και κάνουν ευτυχισμένους όσους πιστεύουν.


113

مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ يَّسْتَغْفِرُوْا لِلْمُشْرِكِيْنَ وَلَوْ كَانُوْٓا اُولِيْ قُرْبٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

mā kāna lin-nabiyyi wal-lażīna āmanū ay yastagfirū lil-musyrikīna wa lau kānū ulī qurbā mim ba‘di mā tabayyana lahum annahum aṣḥābul-jaḥīm(i).

Δεν είναι πρέπον για τον Προφήτη και τους πιστούς να ζητούν συγχώρεση (από τον Αλλάχ) για τους πολυθεϊστές, ακόμα κι αν είναι συγγενείς τους, αφού τους έχει γίνει σαφές ότι οι πολυθεϊστές είναι οι κάτοικοι της Κόλασης.


114

وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ اِلَّا عَنْ مَّوْعِدَةٍ وَّعَدَهَآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهٗٓ اَنَّهٗ عَدُوٌّ لِّلّٰهِ تَبَرَّاَ مِنْهُۗ اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَاَوَّاهٌ حَلِيْمٌ

wa mā kānastigfāru ibrāhīma li'abīhi illā ‘am mau‘idatiw wa‘adahā iyyāh(u), falammā tabayyana lahū annahū ‘aduwwul lillāhi tabarra'a minh(u), inna ibrāhīma la'awwāhun ḥalīm(un).

Όσο για το αίτημα του Ιμπραήμ για συγχώρεση (στον Αλλάχ) για τον πατέρα του, δεν ήταν άλλο παρά λόγω μιας υπόσχεσης που είχε δώσει στον πατέρα του. Έτσι, όταν έγινε σαφές στον Αβραάμ ότι ο πατέρας του ήταν εχθρός του Αλλάχ, ο Αβραάμ τον χώρισε. Πράγματι, ο Ιμπραήμ ήταν ένας πολύ ευγενικός και καλόκαρδος άνθρωπος.


115

وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِلَّ قَوْمًاۢ بَعْدَ اِذْ هَدٰىهُمْ حَتّٰى يُبَيِّنَ لَهُمْ مَّا يَتَّقُوْنَۗ اِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

wa mā kānallāhu liyuḍilla qaumam ba‘da iż hadāhum ḥattā yubayyina lahum mā yattaqūn(a), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

Και ο Αλλάχ δεν θα παραπλανήσει ποτέ κανέναν λαό, αφού πρώτα τους δώσει την καθοδήγηση, ώστε να τους γίνει σαφές τι πρέπει να αποφεύγουν. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης των πάντων.


116

اِنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۗ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

innallāha lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yuḥyī wa yumīt(u), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

Πράγματι, στον Αλλάχ ανήκει η δύναμη των ουρανών και της γης. Αυτός δίνει ζωή και θάνατο. Δεν έχετε κανέναν προστάτη ή βοηθό εκτός από τον Αλλάχ.


117

لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ

laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).

Πράγματι, ο Αλλάχ δέχτηκε τη μετάνοια του Προφήτη, των Μουχατζιρίνων και των Ανσάρ, οι οποίοι ακολούθησαν τον Προφήτη σε δύσκολες στιγμές, αφού οι καρδιές μιας ομάδας από αυτούς σχεδόν στράφηκαν αλλού, τότε ο Αλλάχ δέχτηκε τη μετάνοιά τους. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Παντελεήμων, Παντελεήμων απέναντί τους,


118

وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).

και στους τρεις που έμειναν πίσω. Μέχρι που η γη φάνηκε περιορισμένη γι' αυτούς, αν και ήταν ευρύχωρη, και οι ψυχές τους έγιναν περιορισμένες γι' αυτούς, και συνειδητοποίησαν ότι δεν υπήρχε καταφύγιο από τον Αλλάχ παρά μόνο σε Αυτόν, τότε ο Αλλάχ δέχτηκε τη μετάνοιά τους, ώστε να παραμείνουν στη μετάνοιά τους. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Αποδέκτης της Μετάνοιας, ο Πολυεύσπλαχνος.


119

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَكُوْنُوْا مَعَ الصّٰدِقِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa kūnū ma‘aṣ-ṣādiqīn(a).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Να φοβάστε τον Αλλάχ και να είστε με τους δίκαιους.


120

مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

Δεν είναι πρέπον για τους κατοίκους της Μεδίνας και τους Βεδουίνους που ζουν γύρω τους να μην συνοδεύουν τον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ (στο πεδίο της μάχης), ούτε είναι πρέπον να αγαπούν τον εαυτό τους περισσότερο από τον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν πλήττονται από δίψα, κόπωση ή πείνα στον δρόμο του Αλλάχ, ούτε πατούν σε μέρος που προκαλεί την οργή των απίστων, ούτε προκαλούν κακό στον εχθρό, παρά μόνο αν αυτό καταγραφεί γι' αυτούς ως καλή πράξη. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν σπαταλά την ανταμοιβή εκείνων που κάνουν το καλό.


121

وَلَا يُنْفِقُوْنَ نَفَقَةً صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً وَّلَا يَقْطَعُوْنَ وَادِيًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lā yunfiqūna nafaqatan ṣagīrataw wa lā kabīrataw wa lā yaqṭa‘ūna wādiyan illā kutiba lahum liyajziyahumullāhu aḥsana mā kānū ya‘malūn(a).

Και δεν δίνουν ελεημοσύνη, μικρή ή μεγάλη, ούτε διασχίζουν κοιλάδα (για τζιχάντ), παρά μόνο αν τους έχει γραφτεί (ως καλή πράξη), για να τους ανταμείψει ο Αλλάχ με κάτι καλύτερο από αυτό που έκαναν.


122

۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُوْنَ لِيَنْفِرُوْا كَاۤفَّةًۗ فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَاۤىِٕفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوْا فِى الدِّيْنِ وَلِيُنْذِرُوْا قَوْمَهُمْ اِذَا رَجَعُوْٓا اِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُوْنَ ࣖ

wa mā kānal-mu'minūna liyanfirū kāffah(tan), falau lā nafara min kulli firqatim minhum ṭā'ifatul liyatafaqqahū fid-dīni wa liyunżirū qaumahum iżā raja‘ū ilaihim la‘allahum yaḥżarūn(a).

Και δεν είναι πρέπον να πάνε όλοι οι πιστοί (στο πεδίο της μάχης). Γιατί δεν πηγαίνουν μερικοί από κάθε ομάδα τους για να εμβαθύνουν τις θρησκευτικές τους γνώσεις και να προειδοποιήσουν τον λαό τους όταν επιστρέψει, ώστε να μπορούν να προστατεύσουν τον εαυτό τους.


123

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَاتِلُوا الَّذِيْنَ يَلُوْنَكُمْ مِّنَ الْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوْا فِيْكُمْ غِلْظَةًۗ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qātilul-lażīna yalūnakum minal-kuffāri wal-yajidū fīkum gilẓah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

Ω, πιστοί! Πολεμήστε τους άπιστους γύρω σας και αφήστε τους να νιώσουν την ακλόνητη στάση σας και να ξέρετε ότι ο Αλλάχ είναι με τους ευσεβείς.


124

وَاِذَا مَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ فَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ اَيُّكُمْ زَادَتْهُ هٰذِهٖٓ اِيْمَانًاۚ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَزَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّهُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā mā unzilat sūratun fa minhum may yaqūlu ayyukum zādathu hāżihī īmānā(n), fa ammal-lażīna āmanū fa zādathum īmānaw wa hum yastabsyirūn(a).

Και όταν αποκαλύφθηκε μια σούρα, τότε ανάμεσά τους (των υποκριτών) υπήρχαν εκείνοι που έλεγαν: «Ποιος από εσάς αύξησε την πίστη του με (την αποκάλυψη) αυτής της σούρας;» Όσο για εκείνους που πιστεύουν, αυτή η σούρα αυξάνει την πίστη τους και αισθάνονται ευτυχισμένοι.


125

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا اِلٰى رِجْسِهِمْ وَمَاتُوْا وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

wa ammal-lażīna fī qulūbihim maraḍun fa zādathum rijsan ilā rijsihim wa mātū wa hum kāfirūn(a).

Και όσο για εκείνους που έχουν ασθένεια στις καρδιές τους, τότε (με αυτή τη σούρα) η υπάρχουσα απιστία τους θα αυξηθεί και θα πεθάνουν ως άπιστοι.


126

اَوَلَا يَرَوْنَ اَنَّهُمْ يُفْتَنُوْنَ فِيْ كُلِّ عَامٍ مَّرَّةً اَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لَا يَتُوْبُوْنَ وَلَا هُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

awalā yarauna annahum yuftanūna fī kulli ‘āmim marrataini ṡumma lā yatūbūna wa lā hum yażżakkarūn(a).

Και δεν βλέπουν ότι δοκιμάζονται μία ή δύο φορές το χρόνο, κι όμως δεν μετανοούν ούτε δίνουν προσοχή;


127

وَاِذَا مَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ نَّظَرَ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍۗ هَلْ يَرٰىكُمْ مِّنْ اَحَدٍ ثُمَّ انْصَرَفُوْاۗ صَرَفَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

wa iżā mā unzilat sūratun naẓara ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍ(in), hal yarākum min aḥadin ṡummanṣarafū, ṣarafallāhu qulūbahum bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

Και όταν αποκαλύφθηκε μια σούρα, κοίταξαν ο ένας τον άλλον (ενώ έλεγαν): «Υπάρχει κάποιος (από τους Μουσουλμάνους) που σας βλέπει;» Μετά από αυτό έφυγαν. Ο Αλλάχ απέστρεψε τις καρδιές τους, επειδή ήταν λαός που δεν καταλάβαινε.


128

لَقَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ عَزِيْزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيْصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِيْنَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

laqad jā'akum rasūlum min anfusikum ‘azīzun ‘alaihi mā ‘anittum ḥarīṣun ‘alaikum bil-mu'minīna ra'ūfur raḥīm(un).

Πράγματι, σας έχει έρθει ένας αγγελιοφόρος από τον λαό σας, του οποίου η ταλαιπωρία είναι βαριά, (αυτός) πραγματικά επιθυμεί (πίστη και σωτηρία) για εσάς, είναι ευγενικός και ελεήμων προς όσους πιστεύουν.


129

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

Αν λοιπόν απομακρυνθούν (από την πίστη), τότε πες (ω Μουχάμμαντ), "Ο Αλλάχ μου είναι αρκετός. Δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός από Αυτόν. Σε Αυτόν εμπιστεύομαι και Αυτός είναι ο Κύριος του Μεγάλου Θρόνου."