Q.S Ιμπραήμ (إِبْرَاهِيم) - 52 Αριθμός στίχων

الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ بِاِذْنِ رَبِّهِمْ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ

alif lām rā, kitābun anzalnāhu ilaika litukhrijan-nāsa minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), bi'iżni rabbihim ilā ṣirāṭil-‘azīzil-ḥamīd(i).

Άλιφ Λαμ Ρα. (Αυτό είναι) το Βιβλίο που σου στείλαμε (Μωάμεθ) για να βγάλεις τους ανθρώπους από το σκοτάδι στο λαμπερό φως με την άδεια του Θεού, (δηλαδή) προς το μονοπάτι του Θεού, του Παντοδύναμου, του Πιο Αξιέπαινου.

اللّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَوَيْلٌ لِّلْكٰفِرِيْنَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيْدٍۙ

allāhil-lażī lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa wailul lil-kāfirīna min ‘ażābin syadīd(in).

Στον Αλλάχ ανήκουν όλα όσα υπάρχουν στους ουρανούς και στη γη. Αλίμονο σε όσους δεν πιστεύουν τον Αλλάχ, γιατί θα τιμωρηθούν αυστηρά.

ۨالَّذِيْنَ يَسْتَحِبُّوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ

allażīna yastaḥibbūnal-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirati wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), ulā'ika fī ḍalālim ba‘īd(in).

(Δηλαδή) εκείνοι που προτιμούν τη ζωή αυτού του κόσμου από τη Μέλλουσα Ζωή, και εμποδίζουν (τους ανθρώπους) από τον δρόμο του Αλλάχ και επιθυμούν την ακολασία. Αυτοί βρίσκονται σε βαθιά πλάνη.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهٖ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ ۗفَيُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

wa mā arsalnā mir rasūlin illā bilisāni qaumihī liyubayyina lahum, fa yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Και δεν στείλαμε κανέναν αγγελιοφόρο παρά μόνο στη γλώσσα του λαού του, για να τους εξηγήσει. Έτσι ο Αλλάχ παραπλανά όποιον θέλει και καθοδηγεί όποιον θέλει. Αυτός είναι ο Παντοδύναμος, ο Σοφός.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اَنْ اَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ وَذَكِّرْهُمْ بِاَيّٰىمِ اللّٰهِ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā an akhrij qaumaka minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa żakkirhum bi'ayyāmillāh(i), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

Και πράγματι, στείλαμε τον Μωυσή με τα σημάδια Μας (της δύναμης), (και του προστάξαμε): «Βγάλε τον λαό σου από το σκοτάδι στο λαμπερό φως και υπενθύμισέ τους τις ημέρες του Αλλάχ». Πράγματι, σε αυτό υπάρχουν σημάδια (της δύναμης του Αλλάχ) για κάθε έναν που είναι υπομονετικός και ευγνώμων.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

Και (θυμηθείτε) όταν ο Μωυσής είπε στον λαό του: «Θυμηθείτε την εύνοια του Αλλάχ σε εσάς, όταν σας έσωσε από τους οπαδούς του Φαραώ. Σας υπέβαλαν σε οδυνηρά βασανιστήρια και έσφαξαν τους γιους σας και άφησαν πίσω τις κόρες σας, καθώς αυτή ήταν μια μεγάλη δοκιμασία από τον Κύριό σας.

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكُمْ لَىِٕنْ شَكَرْتُمْ لَاَزِيْدَنَّكُمْ وَلَىِٕنْ كَفَرْتُمْ اِنَّ عَذَابِيْ لَشَدِيْدٌ

wa iż ta'ażżana rabbukum la'in syakartum la'azīdannakum wa la'in kafartum inna ‘ażābī lasyadīd(un).

Και (θυμήσου) όταν ο Κύριός σου ανακοίνωσε: «Πράγματι, αν είσαι ευγνώμων, σίγουρα θα αυξήσω (τις χάρες) σε εσένα, αλλά αν αρνηθείς (τις χάρες Μου), τότε η τιμωρία Μου θα είναι σίγουρα πολύ βαριά».

وَقَالَ مُوْسٰٓى اِنْ تَكْفُرُوْٓا اَنْتُمْ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۙفَاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ حَمِيْدٌ

wa qāla mūsā in takfurū antum wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), fa innallāha laganiyyun ḥamīd(un).

Και ο Μωυσής είπε: «Αν εσύ και όλοι όσοι βρίσκονται στη γη αρνηθείτε (τις ευλογίες του Αλλάχ), τότε ο Αλλάχ είναι πράγματι Πλούσιος, Άξιος Αξιοδοξίας.»

اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۗ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗ لَا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا اللّٰهُ ۗجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرَدُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فِيْٓ اَفْوَاهِهِمْ وَقَالُوْٓا اِنَّا كَفَرْنَا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ وَاِنَّا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ

alam ya'tikum naba'ul-lażīna min qablikum qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wal-lażīna mim ba‘dihim, lā ya‘lamuhum illallāh(u), jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fa raddū aidiyahum fī afwāhihim wa qālū innā kafarnā bimā ursiltum bihī wa innā lafī syakkim mimmā tad‘ūnanā ilaihi murīb(in).

Δεν σας έφτασαν νέα για εκείνους που ήταν πριν από εσάς, τον λαό του Νώε, του Αδ, του Σαμούντ και εκείνους που ήρθαν μετά από αυτούς; Κανείς δεν τους γνώριζε εκτός από τον Αλλάχ. Αγγελιοφόροι ήρθαν σε αυτούς με σαφείς αποδείξεις, αλλά έκλεισαν τα στόματά τους (από μίσος) και είπαν: «Δεν πιστεύουμε σε εσάς και έχουμε έντονες αμφιβολίες για αυτό που μας καλείτε».

۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).

Οι αγγελιοφόροι τους είπαν: «Υπάρχει κάποια αμφιβολία για τον Αλλάχ, τον Δημιουργό των ουρανών και της γης; Σας καλεί (να πιστέψετε) για να συγχωρήσει μερικές από τις αμαρτίες σας και να αναβάλει (το μαρτύριο) σας μέχρι τον καθορισμένο χρόνο;» Είπαν: «Είστε απλώς άνθρωποι σαν εμάς. Θέλετε να μας εμποδίσετε από το να (λατρεύουμε) αυτό που λάτρευαν οι πρόγονοί μας, γι' αυτό φέρτε μας ξεκάθαρη απόδειξη.»

قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ اِنْ نَّحْنُ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَمُنُّ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَمَا كَانَ لَنَآ اَنْ نَّأْتِيَكُمْ بِسُلْطٰنٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

qālat lahum rusuluhum in naḥnu illā basyarum miṡlukum wa lākinnallāha yamunnu ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa mā kāna lanā an na'tiyakum bisulṭānin illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Οι αγγελιοφόροι τους τούς είπαν: «Είμαστε μόνο άνθρωποι σαν εσάς, αλλά ο Αλλάχ δίνει γενναιοδωρία σε όποιον θέλει από τους δούλους Του. Δεν είναι σωστό να σας φέρουμε καμία απόδειξη παρά μόνο με την άδεια του Αλλάχ. Και μόνο στον Αλλάχ πρέπει να εμπιστεύονται οι πιστοί.»

وَمَا لَنَآ اَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنَا سُبُلَنَاۗ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلٰى مَآ اٰذَيْتُمُوْنَاۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ ࣖ

wa mā lanā allā natawakkala ‘alallāhi wa qad hadānā subulanā, wa lanaṣbiranna ‘alā mā āżaitumūnā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).

Και γιατί να μην εμπιστευτούμε τον Αλλάχ, αφού Εκείνος μας έχει δείξει τον δρόμο, και αληθινά, θα παραμείνουμε υπομονετικοί με τις ταραχές που μας κάνετε; Και μόνο στον Αλλάχ υποτάσσονται όσοι εμπιστεύονται;

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِّنْ اَرْضِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظّٰلِمِيْنَ ۗ

wa qālal-lażīna kafarū lirusulihim lanukhrijannakum min arḍinā au lata‘ūdunna fī millatinā, fa auḥā ilaihim rabbuhum lanuhlikannaẓ-ẓālimīn(a).

Και οι άπιστοι είπαν στους αποστόλους τους: «Θα σας διώξουμε σίγουρα από τη γη μας ή θα επιστρέψετε πραγματικά στη θρησκεία μας». Έτσι ο Θεός τους αποκάλυψε: «Σίγουρα θα καταστρέψουμε τον άδικο λαό».

وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗذٰلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِيْ وَخَافَ وَعِيْدِ

wa lanuskinannakumul-arḍa mim ba‘dihim, żālika liman khāfa maqāmī wa khāfa wa‘īd(i).

Και σίγουρα θα σε τοποθετήσουμε σε εκείνες τις χώρες μετά από αυτούς. Αυτό (είναι για) εκείνους που φοβούνται (να αντιμετωπίσουν) την παρουσία Μου και φοβούνται τις απειλές Μου.

وَاسْتَفْتَحُوْا وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍۙ

wastaftaḥū wa khāba kullu jabbārin ‘anīd(in).

Και ζήτησαν τη νίκη και την καταστροφή όλων όσων ενήργησαν αυθαίρετα και πεισματικά,

مِّنْ وَّرَاۤىِٕهٖ جَهَنَّمُ وَيُسْقٰى مِنْ مَّاۤءٍ صَدِيْدٍۙ

miw warā'ihī jahannamu wa yusqā mim mā'in ṣadīd(in).

μπροστά του υπάρχει η κόλαση και θα του δοθεί να πιει νερό με πύον,

يَّتَجَرَّعُهٗ وَلَا يَكَادُ يُسِيْغُهٗ وَيَأْتِيْهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّمَا هُوَ بِمَيِّتٍۗ وَمِنْ وَّرَاۤىِٕهٖ عَذَابٌ غَلِيْظٌ

yatajarra‘uhū wa lā yakādu yusīguhū wa ya'tīhil-mautu min kulli makāniw wa mā huwa bimayyit(in), wa miw warā'ihī ‘ażābun galīẓ(un).

Κατάπιε (το πύον νερό) και μόλις που μπορούσε να το καταπιεί και ο θάνατος (κίνδυνος) τον βρήκε από παντού, αλλά δεν πέθανε, και μπροστά του (υπήρχε ακόμα) μια βαριά τιμωρία.

مَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ اَعْمَالُهُمْ كَرَمَادِ ِۨاشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ يَوْمٍ عَاصِفٍۗ لَا يَقْدِرُوْنَ مِمَّا كَسَبُوْا عَلٰى شَيْءٍ ۗذٰلِكَ هُوَ الضَّلٰلُ الْبَعِيْدُ

maṡalul-lażīna kafarū birabbihim a‘māluhum karamādinisytaddat bihir-rīḥu fī yaumin ‘āṣif(in), lā yaqdirūna mimmā kasabū ‘alā syai'(in), żālika huwaḍ-ḍalālul-ba‘īd(u).

Η παραβολή των ανθρώπων που δεν πιστεύουν στον Κύριό τους, οι πράξεις τους είναι σαν στάχτες που παρασύρονται από έναν δυνατό άνεμο σε μια δυνατή θυελλώδη μέρα. Δεν έχουν καμία δύναμη (όφελος) από αυτό για το οποίο έχουν εργαστεί (στον κόσμο). Αυτό είναι ένα μεγάλο σφάλμα.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيْدٍۙ

alam tara annallāha khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), iy yasya' yużhibkum wa ya'ti bikhalqin jadīd(in).

Δεν βλέπεις ότι ο Αλλάχ έπλασε τους ουρανούς και τη γη με αλήθεια; Αν το θελήσει, θα σας καταστρέψει και θα φέρει μια νέα δημιουργία (για να σας αντικαταστήσει).

وَّمَا ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ بِعَزِيْزٍ

wa mā żālika ‘alallāhi bi‘azīz(in).

και αυτό δεν είναι δύσκολο για τον Αλλάχ.

وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ جَمِيْعًا فَقَالَ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ ۗقَالُوْا لَوْ هَدٰىنَا اللّٰهُ لَهَدَيْنٰكُمْۗ سَوَاۤءٌ عَلَيْنَآ اَجَزِعْنَآ اَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِنْ مَّحِيْصٍ ࣖ

wa barazū lillāhi jamī‘an fa qālaḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā min ‘ażābillāhi min syai'(in), qālū lau hadānallāhu lahadainākum, sawā'un ‘alainā ajazi‘nā am ṣabarnā mā lanā mim maḥīṣ(in).

Και όλοι (στο πεδίο Μαχσιάρ) συγκεντρώθηκαν για να αντιμετωπίσουν την παρουσία του Αλλάχ, τότε οι αδύναμοι είπαν στους αλαζόνες: «Πράγματι, ήμασταν ακόλουθοί σας, οπότε μπορείτε να μας γλιτώσετε έστω και λίγο από την τιμωρία του Αλλάχ;» Απάντησαν: «Αν μας είχε καθοδηγήσει ο Αλλάχ, θα μπορούσαμε να σας καθοδηγήσουμε. Είναι το ίδιο για εμάς είτε παραπονιόμαστε είτε κάνουμε υπομονή. Δεν έχουμε πουθενά να ξεφύγουμε.»

وَقَالَ الشَّيْطٰنُ لَمَّا قُضِيَ الْاَمْرُ اِنَّ اللّٰهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُّكُمْ فَاَخْلَفْتُكُمْۗ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍ اِلَّآ اَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِيْ ۚفَلَا تَلُوْمُوْنِيْ وَلُوْمُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ مَآ اَنَا۠ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّۗ اِنِّيْ كَفَرْتُ بِمَآ اَشْرَكْتُمُوْنِ مِنْ قَبْلُ ۗاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa qālasy-syaiṭānu lammā quḍiyal-amru innallāha wa‘adakum wa‘dal-ḥaqqi wa wa‘attukum fa akhlaftukum, wa mā kāna liya ‘alaikum min sulṭānin illā an da‘autukum fastajabtum lī, falā talūmūnī wa lūmū anfusakum, wa mā ana bimuṣrikhikum wa mā antum bimuṣrikhiyy(a), innī kafartu bimā asyraktumūni min qabl(u), innaẓ-ẓālimīna lahum ‘ażābun alīm(un).

Και ο Σατανάς είπε, όταν το ζήτημα (ο λογαριασμός) λύθηκε: «Πράγματι, ο Αλλάχ σας υποσχέθηκε μια αληθινή υπόσχεση, και κι εγώ σας υποσχέθηκα, αλλά την παραβίασα. Δεν έχω καμία δύναμη πάνω σας, εκτός από το ότι σας κάλεσα και υπακούσατε στην κλήση μου. Γι' αυτό, μην με ονειδίζετε, αλλά ονειδίστε τον εαυτό σας. Δεν μπορώ να σας βοηθήσω, ούτε κι εσείς δεν μπορείτε να με βοηθήσετε. Πράγματι, δεν ανέχομαι τις πράξεις σας που μου αποδίδετε συντρόφους (στον Αλλάχ) από το παρελθόν». Πράγματι, οι άδικοι θα έχουν οδυνηρό μαρτύριο.

وَاُدْخِلَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا بِاِذْنِ رَبِّهِمْۗ تَحِيَّتُهُمْ فِيْهَا سَلٰمٌ

wa udkhilal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā bi'iżni rabbihim, taḥiyyatuhum fīhā salām(un).

Και όσοι πίστεψαν και έκαναν καλές πράξεις, θα μπουν σε κήπους όπου κάτω από αυτούς ρέουν ποτάμια. Θα παραμείνουν εκεί με την άδεια του Κυρίου τους. Η έκφραση σεβασμού τους στον παράδεισο είναι οι χαιρετισμοί.

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ اَصْلُهَا ثَابِتٌ وَّفَرْعُهَا فِى السَّمَاۤءِۙ

alam tara kaifa ḍaraballāhu maṡalan kalimatan ṭayyibatan kasyajaratin ṭayyibatin aṣluhā ṡābituw wa far‘uhā fis-samā'(i).

Δεν έχεις σκεφτεί πώς ο Αλλάχ παρουσιάζει μια παραβολή με καλά λόγια, σαν ένα καλό δέντρο, του οποίου οι ρίζες είναι σταθερές και τα κλαδιά του βρίσκονται στον ουρανό;

تُؤْتِيْٓ اُكُلَهَا كُلَّ حِيْنٍ ۢبِاِذْنِ رَبِّهَاۗ وَيَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

tu'tī ukulahā kulla ḥīnim bi'iżni rabbihā, wa yaḍribullāhul-amṡāla lin-nāsi la‘allahum yatażakkarūn(a).

(Το δέντρο) αποδίδει τους καρπούς του ανά πάσα στιγμή με την άδεια του Κυρίου του. Και ο Αλλάχ παρουσιάζει αυτές τις παραβολές για την ανθρωπότητα, για να θυμούνται.

وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيْثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيْثَةِ ِۨاجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْاَرْضِ مَا لَهَا مِنْ قَرَارٍ

wa maṡalu kalimatin khabīṡatin kasyajaratin khabīṡatinijtuṡṡat min fauqil-arḍi mā lahā min qarār(in).

Και το παράδειγμα μιας κακής λέξης είναι σαν ένα κακό δέντρο, του οποίου οι ρίζες έχουν ξεριζωθεί από την επιφάνεια της γης· δεν μπορεί να σταθεί (όρθιο) ούτε στο ελάχιστο.

يُثَبِّتُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِۚ وَيُضِلُّ اللّٰهُ الظّٰلِمِيْنَۗ وَيَفْعَلُ اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ ࣖ

yuṡabbitullāhul-lażīna āmanū bil-qauliṣ-ṣābiti fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), wa yuḍillullāhuẓ-ẓālimīn(a), wa yaf‘alullāhu mā yasyā'(u).

Ο Αλλάχ επιβεβαιώνει (την πίστη) όσων πιστεύουν με λόγια σταθερά (στη ζωή) σε αυτόν τον κόσμο και στη μέλλουσα ζωή. Και ο Αλλάχ παραπλανά τους άδικους, και ο Αλλάχ κάνει ό,τι θέλει.

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ بَدَّلُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ كُفْرًا وَّاَحَلُّوْا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِۙ

alam tara ilal-lażīna baddalū ni‘matallāhi kufraw wa aḥallū qaumahum dāral-bawār(i).

Δεν έχεις προσέξει εκείνους που αντάλλαξαν τις χάρες του Αλλάχ με την ανυπακοή στον Αλλάχ και βύθισαν τον λαό τους στην κοιλάδα της καταστροφής;

جَهَنَّمَ ۚيَصْلَوْنَهَاۗ وَبِئْسَ الْقَرَارُ

jahannama yaṣlaunahā, wa bi'sal-qarār(u).

δηλαδή στην Κόλαση· θα μπουν σε αυτήν· και αυτή είναι μια άσχημη κατοικία.

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ قُلْ تَمَتَّعُوْا فَاِنَّ مَصِيْرَكُمْ اِلَى النَّارِ

wa ja‘alū lillāhi andādal liyuḍillū ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ū fa inna maṣīrakum ilan-nār(i).

Και αυτοί (οι άπιστοι) έχουν δημιουργήσει αντιπάλους στον Αλλάχ για να απομακρύνουν (τους ανθρώπους) από τον δρόμο Του. Πες (ω Μουχάμμαντ): «Χαίρε, γιατί ο τελικός προορισμός σου είναι η Φωτιά».

قُلْ لِّعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خِلٰلٌ

qul li‘ibādiyal-lażīna āmanū yuqīmuṣ-ṣalāta wa yunfiqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatam min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khilāl(un).

Πες (Μωάμεθ) στους δούλους Μου που πίστεψαν: «Ας προσευχηθούν, ας ξοδέψουν μέρος από την τροφή που παρέχουμε κρυφά ή φανερά, πριν έρθει η ημέρα που δεν θα υπάρχει πια αγορά και πώληση και φιλία».

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْاَنْهٰرَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, wa sakhkhara lakumul-fulka litajriya fil-baḥri bi'amrih(ī), wa sakhkhara lakumul-anhār(a).

Ο Αλλάχ είναι Αυτός που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και έστειλε νερό (βροχή) από τον ουρανό, έπειτα με αυτό (το νερό της βροχής) έβγαλε διάφορους καρπούς ως τροφή για εσάς. Και υπέταξε πλοία για να πλέουν στις θάλασσες σύμφωνα με τη θέλησή Του, και υπέταξε τα ποτάμια για εσάς.

وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَاۤىِٕبَيْنِۚ وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ

wa sakhkhara lakumusy-syamsa wal-qamara dā'ibaīn(i), wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a).

Και έχει υποτάξει σε εσάς τον ήλιο και τη σελήνη, που περιστρέφονται συνεχώς (στις τροχιές τους) και έχει υποτάξει σε εσάς τη νύχτα και την ημέρα.

وَاٰتٰىكُمْ مِّنْ كُلِّ مَا سَاَلْتُمُوْهُۗ وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَاۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَظَلُوْمٌ كَفَّارٌ ࣖ

wa ātākum min kulli mā sa'altumūh(u), wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innal-insāna laẓalūmun kaffār(un).

Και σας έχει δώσει όλα όσα Του ζητάτε. Και αν μετρήσετε τις ευλογίες του Αλλάχ, σίγουρα δεν θα μπορέσετε να τις μετρήσετε. Πράγματι, οι άνθρωποι είναι πολύ άδικοι και πολύ αρνητές (των ευλογιών του Αλλάχ).

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ اٰمِنًا وَّاجْنُبْنِيْ وَبَنِيَّ اَنْ نَّعْبُدَ الْاَصْنَامَ ۗ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżal-balada āminaw wajnubnī wa baniyya an na‘budal-aṣnām(a).

Και (θυμήσου), όταν ο Αβραάμ προσευχήθηκε: «Θεέ μου, κάνε αυτή τη χώρα (τη Μέκκα) ασφαλή χώρα και φυλάξ' εμένα, τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου από το να λατρεύουμε είδωλα».

رَبِّ اِنَّهُنَّ اَضْلَلْنَ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِۚ فَمَنْ تَبِعَنِيْ فَاِنَّهٗ مِنِّيْۚ وَمَنْ عَصَانِيْ فَاِنَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

rabbi innahunna aḍlalna kaṡīram minan-nās(i), faman tabi‘anī fa innahū minnī, wa man ‘aṣānī fa innaka gafūrur raḥīm(un).

Κύριε, αυτά τα είδωλα έχουν οδηγήσει πολλούς ανθρώπους σε παραπλάνηση. Όποιος με ακολουθεί, τότε αυτός ο άνθρωπος είναι ανάμεσά μου, και όποιος με παρακούσει, τότε Εσύ είσαι ο Πλέον Συγχωρητικός, ο Πλέον Ελεήμων.

رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ

rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).

Κύριε, πράγματι έχω τοποθετήσει μερικούς απόγονους μου σε μια κοιλάδα όπου δεν υπάρχουν καλλιέργειες κοντά στο σπίτι Σου (Μπαϊτουλάχ) που είσαι σεβαστός, Κύριε (δηλαδή) για να μπορούν να προσευχηθούν, οπότε κάνε τις καρδιές μερικών ανθρώπων να κλίνουν προς αυτούς και δώσε τους τροφή από φρούτα, ελπίζοντας ότι θα είναι ευγνώμονες.

رَبَّنَآ اِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِيْ وَمَا نُعْلِنُۗ وَمَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

rabbanā innaka ta‘lamu mā nukhfī wa mā nu‘lin(u), wa mā yakhfā ‘alallāhi min syai'in fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

Κύριέ μας, Εσύ γνωρίζεις πραγματικά τι κρύβουμε και τι αποκαλύπτουμε· και τίποτα δεν είναι κρυφό από τον Αλλάχ, ούτε στη γη ούτε στους ουρανούς.

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ وَهَبَ لِيْ عَلَى الْكِبَرِ اِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبِّيْ لَسَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

al-ḥamdu lillāhil-lażī wahaba lī ‘alal-kibari ismā‘īla wa isḥāq(a), inna rabbī lasamī‘ud-du‘ā'(i).

Δόξα τω Θεώ, ο Αλλάχ, που μου χάρισε στα γεράματά μου τον Ισμαήλ και τον Ισαάκ. Πράγματι, ο Θεός μου ακούει (επιτρέπει) τις προσευχές.

رَبِّ اجْعَلْنِيْ مُقِيْمَ الصَّلٰوةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْۖ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاۤءِ

rabbij‘alnī muqīmaṣ-ṣalāti wa min żurriyyatī, rabbanā wa taqabbal du‘ā'(i).

Θεέ μου, κάνε εμένα και τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου ανθρώπους που συνεχίζουν να προσεύχονται. Θεέ μας, σε παρακαλώ δέξου την προσευχή μου.

رَبَّنَا اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ يَوْمَ يَقُوْمُ الْحِسَابُ ࣖ

rabbanagfir lī wa liwālidayya wa lil-mu'minīna yauma yaqūmul-ḥisāb(u).

Ω Κύριέ μας, συγχώρεσε εμένα και τους γονείς μου και όλους όσους πιστεύουν την Ημέρα της Κρίσης (την Ημέρα της Κρίσης).

وَلَا تَحْسَبَنَّ اللّٰهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظّٰلِمُوْنَ ەۗ اِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيْهِ الْاَبْصَارُۙ

wa lā taḥsabannallāha gāfilan ‘ammā ya‘maluẓ-ẓālimūn(a), innamā yu'akhkhiruhum liyaumin tasykhaṣu fīhil-abṣār(u).

Και μην νομίζεις ότι ο Αλλάχ είναι αδιάφορος για όσα κάνουν οι άδικοι άνθρωποι. Πράγματι, ο Αλλάχ θα τους καθυστερήσει μέχρι την ημέρα που θα ανοίξουν τα μάτια τους.

مُهْطِعِيْنَ مُقْنِعِيْ رُءُوْسِهِمْ لَا يَرْتَدُّ اِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ ۚوَاَفْـِٕدَتُهُمْ هَوَاۤءٌ ۗ

muhṭi‘īna muqni‘ī ru'ūsihim lā yartaddu ilaihim ṭarfuhum, wa af'idatuhum hawā'(un).

Έρχονται βιαστικά (για να απαντήσουν στο κάλεσμα) με υψωμένα τα κεφάλια τους, ενώ τα μάτια τους δεν ανοιγοκλείζουν και οι καρδιές τους είναι άδειες.

وَاَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيْهِمُ الْعَذَابُۙ فَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رَبَّنَآ اَخِّرْنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۙ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَۗ اَوَلَمْ تَكُوْنُوْٓا اَقْسَمْتُمْ مِّنْ قَبْلُ مَا لَكُمْ مِّنْ زَوَالٍۙ

wa anżirin-nāsa yauma ya'tīhimul-‘ażāb(u), fa yaqūlul-lażīna ẓalamū rabbanā akhkhirnā ilā ajalin qarīb(in), nujib da‘wataka wa nattabi‘ir-rusul(a), awalam takūnū aqsamtum min qablu mā lakum min zawāl(in).

Και προειδοποιήστε (Μωάμεθ) τους ανθρώπους την ημέρα (που) η τιμωρία θα τους έρθει, τότε οι άδικοι θα πουν: «Κύριέ μας, δώσε μας την ευκαιρία (να επιστρέψουμε στον κόσμο) έστω και για μια στιγμή, θα υπακούσουμε στο κάλεσμά Σου και θα ακολουθήσουμε τους αποστόλους». (Στους ειπώθηκε): «Δεν ορκιστήκατε προηγουμένως (στη γη) ότι δεν θα χαθείτε ποτέ;»

وَّسَكَنْتُمْ فِيْ مَسٰكِنِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الْاَمْثَالَ

wa sakantum fī masākinil-lażīna ẓalamū anfusahum wa tabayyana lakum kaifa fa‘alnā bihim wa ḍarabnā lakumul-amṡāl(a).

Και έζησες στη θέση ανθρώπων που αδικούν τον εαυτό τους, και σου έχει γίνει σαφές τι τους έχουμε κάνει και σου έχουμε δώσει αρκετές παραβολές.

وَقَدْ مَكَرُوْا مَكْرَهُمْ وَعِنْدَ اللّٰهِ مَكْرُهُمْۗ وَاِنْ كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُوْلَ مِنْهُ الْجِبَالُ

wa qad makarū makrahum wa ‘indallāhi makruhum, wa in kāna makruhum litazūla minhul-jibāl(u).

Και πράγματι, έχουν κάνει απάτη, παρόλο που ο Αλλάχ (γνωρίζει και θα ανταμείψει) την απάτη τους. Και πράγματι, η απάτη τους δεν είναι ικανή να εξαλείψει τα βουνά.

فَلَا تَحْسَبَنَّ اللّٰهَ مُخْلِفَ وَعْدِهٖ رُسُلَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

falā taḥsabannallāha mukhlifa wa‘dihī rusulah(ū), innallāha ‘azīzun żun tiqām(in).

Επομένως, ποτέ μην νομίζετε ότι ο Αλλάχ αθέτησε την υπόσχεσή Του προς τους Αγγελιοφόρους Του. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι παντοδύναμος και εκδικητικός.

يَوْمَ تُبَدَّلُ الْاَرْضُ غَيْرَ الْاَرْضِ وَالسَّمٰوٰتُ وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ

yauma tubaddalul-arḍu gairal-arḍi was-samāwātu wa barazū lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).

(Δηλαδή) την ημέρα (που) η γη αντικαθίσταται από μια άλλη γη και (ομοίως) τον ουρανό, και αυτοί (οι άνθρωποι) συγκεντρώνονται (στην Παντάνγκ Μαχσιάρ) για να αντιμετωπίσουν τον Αλλάχ, τον Παντοδύναμο, τον Δυνατό.

وَتَرَى الْمُجْرِمِيْنَ يَوْمَىِٕذٍ مُّقَرَّنِيْنَ فِى الْاَصْفَادِۚ

wa taral-mujrimīna yauma'iżim muqarranīna fil-aṣfād(i).

Και εκείνη την ημέρα θα δείτε αμαρτωλούς μαζί δεμένους με αλυσίδες.

سَرَابِيْلُهُمْ مِّنْ قَطِرَانٍ وَّتَغْشٰى وُجُوْهَهُمُ النَّارُۙ

sarābīluhum min qaṭirāniw wa tagsyā wujūhahumun-nār(u).

Τα ρούχα τους ήταν φτιαγμένα από πίσσα και τα πρόσωπά τους ήταν καλυμμένα με φωτιά της κόλασης,

لِيَجْزِيَ اللّٰهُ كُلَّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

liyajziyallāhu kulla nafsim mā kasabat, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

ώστε ο Αλλάχ να ανταμείψει τον καθένα για αυτό που προσπαθεί. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι γρήγορος στους υπολογισμούς Του.

هٰذَا بَلٰغٌ لِّلنَّاسِ وَلِيُنْذَرُوْا بِهٖ وَلِيَعْلَمُوْٓا اَنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّلِيَذَّكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

hāżā balāgul lin-nāsi wa liyunżarū bihī wa liya‘lamū annamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa liyażżakkara ulul-albāb(i).

Και αυτό (το Κοράνι) είναι μια (τέλεια) εξήγηση για την ανθρωπότητα, για να προειδοποιηθούν από αυτό, για να γνωρίσουν ότι Αυτός είναι ο Ένας Θεός, και για να προσέξουν οι άνθρωποι που έχουν συνείδηση.