Q.S Για-Σιν (يس) - 83 Αριθμός στίχων

يٰسۤ ۚ

yā sīn.

Ya Sin

وَالْقُرْاٰنِ الْحَكِيْمِۙ

wal-qur'ānil-ḥakīm(i).

Μα το Κοράνι, το οποίο είναι γεμάτο σοφία,

اِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۙ

innaka laminal-mursalīn(a).

Πράγματι, εσύ (Μωάμεθ) είσαι ένας από τους αποστόλους,

عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍۗ

‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

(που βρίσκεται) σε ευθεία πορεία,

تَنْزِيْلَ الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِۙ

tanzīlal-‘azīzir-raḥīm(i).

(ως αποκάλυψη) που στάλθηκε από (τον Αλλάχ) τον Παντοδύναμο, τον Πολυεύσπλαχνο,

لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اُنْذِرَ اٰبَاۤؤُهُمْ فَهُمْ غٰفِلُوْنَ

litunżira qaumam mā unżira ābā'uhum fahum gāfilūn(a).

για να προειδοποιήσεις έναν λαό του οποίου οι πρόγονοι δεν προειδοποιήθηκαν, γι' αυτό και ήταν απρόσεκτοι.

لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلٰٓى اَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

laqad ḥaqqal-qaulu ‘alā akṡarihim fahum lā yu'minūn(a).

Πράγματι, η λέξη (τιμωρία) σίγουρα θα εφαρμοστεί στους περισσότερους από αυτούς, επειδή δεν πιστεύουν.

اِنَّا جَعَلْنَا فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْ اَغْلٰلًا فَهِيَ اِلَى الْاَذْقَانِ فَهُمْ مُّقْمَحُوْنَ

innā ja‘alnā fī a‘nāqihim aglālan fa hiya ilal-ażqāni fahum muqmaḥūn(a).

Πράγματι, έχουμε βάλει αλυσίδες στους λαιμούς τους, έπειτα τα χέρια τους (σηκώνονται) στο πηγούνι τους, έτσι κοιτάζουν ψηλά.

وَجَعَلْنَا مِنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ سَدًّا وَّمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَاَغْشَيْنٰهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُوْنَ

wa ja‘alnā mim baini aidīhim saddaw wa min khalfihim saddan fa agsyaināhum fahum lā yubṣirūn(a).

Και φτιάξαμε ένα χώρισμα (τείχος) μπροστά τους και ένα χώρισμα πίσω τους, και κλείσαμε (τα μάτια τους) για να μην μπορούν να δουν.

وَسَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ ءَاَنْذَرْتَهُمْ اَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa sawā'un ‘alaihim a'anżartahum am lam tunżirhum lā yu'minūn(a).

Και το ίδιο ισχύει και για αυτούς, είτε τους προειδοποιήσεις είτε όχι, ούτε αυτοί θα πιστέψουν.

اِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمٰنَ بِالْغَيْبِۚ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَّاَجْرٍ كَرِيْمٍ

innamā tunżiru manittaba‘aż-żikra wa khasyiyar-raḥmāna bil-gaib(i), fa basysyirhu bimagfiratiw wa ajrin karīm(in).

Στην πραγματικότητα, προειδοποιείς μόνο σε εκείνους που θέλουν να ακολουθήσουν τις προειδοποιήσεις και που φοβούνται τον Αλλάχ, τον Πολυεύσπλαχνο, παρόλο που δεν Τον βλέπουν. Γι' αυτό, δώσε τους καλά νέα με συγχώρεση και ευγενή ανταμοιβή.

اِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتٰى وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوْا وَاٰثَارَهُمْۗ وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ فِيْٓ اِمَامٍ مُّبِيْنٍ ࣖ

innā naḥnu nuḥyil-mautā wa naktubu mā qaddamū wa āṡārahum, wa kulla syai'in aḥṣaināhu fī imāmim mubīn(in).

Πράγματι, Εμείς είμαστε που ζωντανεύουμε τους νεκρούς και Εμείς είμαστε που καταγράφουμε ό,τι έχουν κάνει και τα ίχνη που (αφήνουν πίσω τους). Και έχουμε συγκεντρώσει τα πάντα σε ένα σαφές Βιβλίο (Λάουχ Μαχφουζ).

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا اَصْحٰبَ الْقَرْيَةِۘ اِذْ جَاۤءَهَا الْمُرْسَلُوْنَۚ

waḍrib lahum maṡalan aṣḥābal-qaryah(ti), iż jā'ahal-mursalūn(a).

Και κάντε παράδειγμα γι' αυτούς, τους κατοίκους μιας πόλης, όταν έρχονται σε αυτούς αγγελιοφόροι.

اِذْ اَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوْهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوْٓا اِنَّآ اِلَيْكُمْ مُّرْسَلُوْنَ

iż arsalnā ilaihimuṡnaini fa każżabūhumā fa ‘azzaznā biṡāliṡin faqālū innā ilaikum mursalūn(a).

(Αυτό συνέβη) όταν τους στείλαμε δύο αγγελιοφόρους, και τους διέψευσαν και τους δύο. Τότε τους ενισχύσαμε με έναν τρίτο, και οι τρεις είπαν: «Πράγματι, εμείς είμαστε αυτοί που σας στείλαμε».

قَالُوْا مَآ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَاۙ وَمَآ اَنْزَلَ الرَّحْمٰنُ مِنْ شَيْءٍۙ اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَكْذِبُوْنَ

qālū mā antum illā basyarum miṡlunā, wa mā anzalar-raḥmānu min syai'(in), in antum illā takżibūn(a).

Αυτοί (οι κάτοικοι της γης) απάντησαν: «Είστε απλώς άνθρωποι σαν εμάς, και (ο Αλλάχ) ο Πολυεύσπλαχνος δεν έχει αποκαλύψει τίποτα. Είστε απλώς ψεύτες.»

قَالُوْا رَبُّنَا يَعْلَمُ اِنَّآ اِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُوْنَ

qālū rabbunā ya‘lamu innā ilaikum lamursalūn(a).

Είπαν: «Ο Κύριός μας γνωρίζει ότι είμαστε οι αγγελιοφόροι Του προς εσάς».

وَمَا عَلَيْنَآ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa mā ‘alainā illal-balāgul-mubīn(u).

Και η υποχρέωσή μας είναι μόνο να μεταφέρουμε (τις εντολές του Αλλάχ) με σαφήνεια.

قَالُوْٓا اِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهُوْا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ

qālū innā taṭayyarnā bikum, la'il lam tantahū lanarjumannakum wa layamassannakum minnā ‘ażābun alīm(un).

Απάντησαν: «Πράγματι, είχαμε ατυχία εξαιτίας σου. Πράγματι, αν δεν σταματήσεις (να μας καλείς), σίγουρα θα σε λιθοβολήσουμε και σίγουρα θα νιώσεις ένα οδυνηρό μαρτύριο από εμάς».

قَالُوْا طَاۤىِٕرُكُمْ مَّعَكُمْۗ اَىِٕنْ ذُكِّرْتُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

qālū ṭā'irukum ma‘akum, a'in żukkirtum, bal antum qaumum musrifūn(a).

Είπαν (οι αγγελιοφόροι): «Η συμφορά σας οφείλεται σε εσάς. Μήπως επειδή σας δόθηκε προειδοποίηση; Είστε, στην πραγματικότητα, λαός που παραβιάζει τα όρια.»

وَجَاۤءَ مِنْ اَقْصَا الْمَدِيْنَةِ رَجُلٌ يَّسْعٰى قَالَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِيْنَۙ

wa jā'a min aqṣal-madīnati rajuluy yas‘ā qāla yā qaumittabi‘ul-mursalīn(a).

Και ερχόμενος από την άκρη της πόλης, ένας άντρας είπε βιαστικά: «Ω, λαέ μου! Ακολουθήστε τους αγγελιοφόρους».

اتَّبِعُوْا مَنْ لَّا يَسْـَٔلُكُمْ اَجْرًا وَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ۔

ittabi‘ū mal lā yas'alukum ajraw wa hum muhtadūn(a).

Ακολουθήστε ανθρώπους που δεν σας ζητούν τίποτα σε αντάλλαγμα· και αυτοί είναι που καθοδηγούνται.

وَمَا لِيَ لَآ اَعْبُدُ الَّذِيْ فَطَرَنِيْ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa mā liya lā a‘budul-lażī faṭaranī wa ilaihi turja‘ūn(a).

Και δεν υπάρχει λόγος να μην λατρεύω (τον Αλλάχ) που με δημιούργησε και μόνο σε Αυτόν θα επιστρέψετε.

ءَاَتَّخِذُ مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً اِنْ يُّرِدْنِ الرَّحْمٰنُ بِضُرٍّ لَّا تُغْنِ عَنِّيْ شَفَاعَتُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يُنْقِذُوْنِۚ

a'attakhiżu min dūnihī ālihatan iy yuridnir-raḥmānu biḍurril lā tugni ‘annī syafā‘atuhum syai'aw wa lā yunqiżūn(i).

Γιατί να λατρεύω άλλους θεούς εκτός από Αυτόν; Αν ο Παντελεήμων (ο Αλλάχ) θελήσει να μου προκαλέσει συμφορά, η βοήθειά τους δεν θα μου φανεί χρήσιμη και δεν θα μπορέσουν να με σώσουν.

اِنِّيْٓ اِذًا لَّفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

innī iżal lafī ḍalālim mubīn(in).

Στην πραγματικότητα, αν το έκανα αυτό, σίγουρα θα έκανα σαφές λάθος.

اِنِّيْٓ اٰمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُوْنِۗ

innī āmantu birabbikum fasma‘ūn(i).

Πράγματι, πίστεψα στον Κύριό σας· ακούστε λοιπόν (την ομολογία μου).

قِيْلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ ۗقَالَ يٰلَيْتَ قَوْمِيْ يَعْلَمُوْنَۙ

qīladkhulil-jannah(ta), qāla yā laita qaumī ya‘lamūn(a).

Του ειπώθηκε: «Μπες στον παράδεισο». Αυτός (ο άνθρωπος) είπε: «Θα ήταν καλό αν ο λαός μου ήξερε,

بِمَا غَفَرَ لِيْ رَبِّيْ وَجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُكْرَمِيْنَ

bimā gafaralī rabbī wa ja‘alanī minal-mukramīn(a).

αυτό που έκανε τον Κύριό μου να με συγχωρέσει και να με κάνει έναν από εκείνους που έχουν δοξαστεί.

۞ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى قَوْمِهٖ مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ جُنْدٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِيْنَ

wa mā anzalnā ‘alā qaumihī mim ba‘dihī min jundim minas-samā'i wa mā kunnā munzilīn(a).

Και αφού (πέθανε), δεν στείλαμε στρατό από τον ουρανό στον λαό του, και δεν είχαμε ανάγκη να τον στείλουμε.

اِنْ كَانَتْ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَاِذَا هُمْ خٰمِدُوْنَ

in kānat illā ṣaiḥataw wāḥidatan fa'iżā hum khāmidūn(a).

Δεν υπήρχε καμία τιμωρία γι' αυτούς εκτός από μια μόνο κραυγή· και πέθαναν αμέσως.

يٰحَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِۚ مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

yā ḥasratan ‘alal-‘ibād(i), mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Πόση λύπη είχαν αυτοί οι υπηρέτες, κάθε φορά που ερχόταν ένας αγγελιοφόρος σε αυτούς, πάντα τον κορόιδευαν.

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ اَنَّهُمْ اِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

alam yarau kam ahlaknā qablahum minal-qurūni annahum ilaihim lā yarji‘ūn(a).

Δεν ξέρουν πόσους λαούς πριν από αυτούς καταστρέψαμε; Από αυτούς τους λαούς (που τους καταστρέψαμε) κανένας δεν επέστρεψε σε αυτούς.

وَاِنْ كُلٌّ لَّمَّا جَمِيْعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُوْنَ ࣖ

wa in kullul lammā jamī‘ul ladainā muḥḍarūn(a).

Και κάθε (λαός), τα πάντα θα παρουσιαστούν σε Μας.

وَاٰيَةٌ لَّهُمُ الْاَرْضُ الْمَيْتَةُ ۖاَحْيَيْنٰهَا وَاَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُوْنَ

wa āyatul lahumul-arḍul-maitah(tu), aḥyaināhā wa akhrajnā minhā ḥabban faminhu ya'kulūn(a).

Και σημάδι (της μεγαλοσύνης του Αλλάχ) γι' αυτούς είναι η νεκρή (άγονη) γη. Δώσαμε ζωή στη γη και βγάλαμε από αυτήν σιτάρι, κι έτσι έφαγαν από αυτό.

وَجَعَلْنَا فِيْهَا جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ وَّفَجَّرْنَا فِيْهَا مِنَ الْعُيُوْنِۙ

wa ja‘alnā fīhā jannātim min nakhīliw wa a‘nābiw wa fajjarnā fīhā minal-‘uyūn(i).

Και φτιάξαμε εκεί κήπους με χουρμαδιές και σταφύλια, και κάναμε να αναβλύσουν εκεί πηγές νερού,

لِيَأْكُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖۙ وَمَا عَمِلَتْهُ اَيْدِيْهِمْ ۗ اَفَلَا يَشْكُرُوْنَ

liya'kulū min ṡamarihī wa mā ‘amilathu aidīhim, afalā yasykurūn(a).

για να φάνε από τον καρπό του και από το έργο των χεριών τους. Γιατί λοιπόν δεν είναι ευγνώμονες;

سُبْحٰنَ الَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ وَمِنْ اَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُوْنَ

subḥānal-lażī khalaqal-azwāja kullahā mimmā tumbitul-arḍu wa min anfusihim wa mimmā lā ya‘lamūn(a).

Δόξα τω Θεώ, ο Αλλάχ, που δημιούργησε τα πάντα ανά δύο, από ό,τι φυτρώνει η γη, από τον εαυτό τους και από ό,τι δεν γνωρίζουν.

وَاٰيَةٌ لَّهُمُ الَّيْلُ ۖنَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَاِذَا هُمْ مُّظْلِمُوْنَۙ

wa āyatul lahumul-lailu naslakhu minhun-nahāra fa'iżā hum muẓlimūn(a).

Και σημάδι (της μεγαλοσύνης του Αλλάχ) γι' αυτούς είναι η νύχτα. Απομακρύναμε την ημέρα από (τη νύχτα), και αμέσως βρέθηκαν (στο) σκοτάδι,

وَالشَّمْسُ تَجْرِيْ لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِۗ

wasy-syamsu tajrī limustaqarril lahā, żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

και ο ήλιος περιφέρεται στην τροχιά του. Αυτή είναι η απόφαση (του Αλλάχ) του Παντοδύναμου, του Παντογνώστη.

وَالْقَمَرَ قَدَّرْنٰهُ مَنَازِلَ حَتّٰى عَادَ كَالْعُرْجُوْنِ الْقَدِيْمِ

wal-qamara qaddarnāhu manāzila ḥattā ‘āda kal-‘urjūnil-qadīm(i).

Και έχουμε ορίσει έναν τόπο κυκλοφορίας για τη σελήνη, έτσι ώστε (αφού φτάσει στον τελευταίο τόπο κυκλοφορίας της) να επιστρέψει σαν τη μορφή ενός παλιού σωρού.

لَا الشَّمْسُ يَنْۢبَغِيْ لَهَآ اَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا الَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ ۗوَكُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

lasy-syamsu yambagī lahā an tudrikal-qamara wa lal-lailu sābiqun-nahār(i), wa kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

Είναι αδύνατο για τον ήλιο να προλάβει τη σελήνη, και η νύχτα δεν μπορεί να προσπεράσει την ημέρα. Ο καθένας περιφέρεται στη δική του τροχιά.

وَاٰيَةٌ لَّهُمْ اَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ

wa āyatul lahum annā ḥamalnā żurriyyatahum fil-fulkil-masyḥūn(i).

Και ένα σημάδι γι' αυτούς είναι ότι μεταφέραμε τους απογόνους τους σε πλοία φορτωμένα με φορτίο,

وَخَلَقْنَا لَهُمْ مِّنْ مِّثْلِهٖ مَا يَرْكَبُوْنَ

wa khalaqnā lahum mim miṡlihī mā yarkabūn(a).

και δημιουργήσαμε (επίσης) γι' αυτούς (άλλα μεταφορικά μέσα) παρόμοια με αυτά που χρησιμοποιούν.

وَاِنْ نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيْخَ لَهُمْ وَلَاهُمْ يُنْقَذُوْنَۙ

wa in nasya' nugriqhum falā ṣarīkha lahum wa lā hum yunqażūn(a).

Και αν θελήσουμε, θα τους πνιγούμε. Δεν υπήρχε λοιπόν γι' αυτούς κανένας βοηθός και ούτε σώθηκαν.

اِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ

illā raḥmatam minnā wa matā‘an ilā ḥīn(in).

αλλά (τους σώσαμε) με το μεγάλο έλεός μας και για να τους χαρίσουμε χαρά για ένα διάστημα.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّقُوْا مَا بَيْنَ اَيْدِيْكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā qīla lahumuttaqū mā baina aidīkum wa mā khalfakum la‘allakum turḥamūn(a).

Και όταν τους ειπωθεί: «Να φοβάστε την τιμωρία που έχετε μπροστά σας (σε αυτόν τον κόσμο) και την τιμωρία που θα έρθει (στη μετά θάνατον ζωή) για να ελεηθείτε».

وَمَا تَأْتِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ مِّنْ اٰيٰتِ رَبِّهِمْ اِلَّا كَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَ

wa mā ta'tīhim min āyatim min āyāti rabbihim illā kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

Και κάθε φορά που τους ερχόταν κάποιο σημάδι από τα σημάδια του Θεού, πάντα απέφευγαν αυτό.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۙقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنُطْعِمُ مَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ اَطْعَمَهٗٓ ۖاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iżā qīla lahum anfiqū mimmā razaqakumullāh(u), qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū anuṭ‘imu mal lau yasyā'ullāhu aṭ‘amah(ū), in antum illā fī ḍalālim mubīn(in).

Και όταν τους λέγεται: «Δαπανήστε ένα μέρος από την τροφή που σας έχει δώσει ο Αλλάχ», οι άπιστοι λένε σε αυτούς που πιστεύουν: «Είναι σωστό να ταΐζουμε εκείνους που, αν ο Αλλάχ το ήθελε, θα τους τάιζε; Είστε πράγματι σε ξεκάθαρο λάθος».

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

Και (οι άπιστοι) είπαν: «Πότε θα πραγματοποιηθεί η υπόσχεση (της Ημέρας της Ανάστασης) αν είστε ειλικρινείς;»

مَا يَنْظُرُوْنَ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُوْنَ

mā yanẓurūna illā ṣaiḥataw wāḥidatan ta'khużuhum wa hum yakhiṣṣimūn(a).

Περίμεναν μόνο μια κραυγή, η οποία θα τους κατέστρεφε ενώ πολεμούσαν.

فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ تَوْصِيَةً وَّلَآ اِلٰٓى اَهْلِهِمْ يَرْجِعُوْنَ ࣖ

falā yastaṭī‘ūna tauṣiyataw wa lā ilā ahlihim yarji‘ūn(a).

Έτσι, δεν μπορούν να συντάξουν διαθήκη και (επίσης) δεν μπορούν να επιστρέψουν στις οικογένειές τους.

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَاِذَا هُمْ مِّنَ الْاَجْدَاثِ اِلٰى رَبِّهِمْ يَنْسِلُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri fa'iżā hum minal-ajdāṡi ilā rabbihim yansilūn(a).

Τότε η σάλπιγγα σάλπισε και αμέσως βγήκαν από τους τάφους τους (ζωντανοί) και πήγαν στον Κύριό τους.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَا مَنْۢ بَعَثَنَا مِنْ مَّرْقَدِنَا ۜهٰذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمٰنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُوْنَ

qālū yā wailanā mam ba‘aṡanā mim marqadinā…hāżā mā wa‘adar-raḥmānu wa ṣadaqal-mursalūn(a).

Είπαν: «Αλίμονο σε εμάς! Ποιος μας σήκωσε από το κρεβάτι μας (τον τάφο);» Αυτό υποσχέθηκε (ο Αλλάχ) ο Πολυεύσπλαχνος και αληθινός στους αγγελιοφόρους Του.

اِنْ كَانَتْ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَاِذَا هُمْ جَمِيْعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُوْنَ

in kānat illā ṣaiḥataw wāḥidatan fa'iżā hum jamī‘ul ladainā muḥḍarūn(a).

Αυτή η κραυγή ήταν μόνο μία φορά, και αμέσως όλοι τους έφεραν ενώπιόν Μας (για να λογαριαστούμε μαζί τους).

فَالْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔا وَّلَا تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fal-yauma lā tuẓlamu nafsun syai'aw wa lā tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

Έτσι, εκείνη την Ημέρα κανείς δεν θα υποστεί καμία ζημιά, και δεν θα ανταμοιφθείτε παρά μόνο σύμφωνα με όσα έχετε κάνει.

اِنَّ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِيْ شُغُلٍ فٰكِهُوْنَ ۚ

inna aṣḥābal-jannatil-yauma fī syugulin fākihūn(a).

Πράγματι, οι κάτοικοι του Παραδείσου εκείνη την Ημέρα θα διασκεδάζουν με τις δραστηριότητές τους.

هُمْ وَاَزْوَاجُهُمْ فِيْ ظِلٰلٍ عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِ مُتَّكِـُٔوْنَ ۚ

hum wa azwājuhum fī ẓilālin ‘alal-arā'iki muttaki'ūn(a).

Αυτοί και οι σύντροφοί τους ήταν στη σκιά, ακουμπισμένοι σε καναπέδες.

لَهُمْ فِيْهَا فَاكِهَةٌ وَّلَهُمْ مَّا يَدَّعُوْنَ ۚ

lahum fīhā fākihatuw wa lahum mā yadda‘ūn(a).

Στον παράδεισο θα πάρουν καρπούς και ό,τι θέλουν.

سَلٰمٌۗ قَوْلًا مِّنْ رَّبٍّ رَّحِيْمٍ

salāmun qaulam mir rabbir raḥīm(in).

(Σε αυτούς λέγεται), «Σαλάμ», ως χαιρετισμός από τον Παντελεήμονα Θεό.

وَامْتَازُوا الْيَوْمَ اَيُّهَا الْمُجْرِمُوْنَ

wamtāzul-yauma ayyuhal-mujrimūn(a).

Και (ειπώθηκε στους άπιστους): «Χωρίστε (από τους πιστούς) σήμερα, ω αμαρτωλοί!»

۞ اَلَمْ اَعْهَدْ اِلَيْكُمْ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اَنْ لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطٰنَۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

alam a‘had ilaikum yā banī ādama allā ta‘budusy-syaiṭān(a), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

Δεν σας έχω διατάξει, παιδιά και εγγόνια του Αδάμ, να μην λατρεύετε τον Σατανά; Πράγματι, ο Σατανάς είναι πραγματικός εχθρός σας.

وَاَنِ اعْبُدُوْنِيْ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa ani‘budūnī, hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

και λατρέψτε Με. Αυτός είναι ο ευθύς δρόμος.

وَلَقَدْ اَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيْرًا ۗاَفَلَمْ تَكُوْنُوْا تَعْقِلُوْنَ

wa laqad aḍalla minkum jibillan kaṡīrā(n), afalam takūnū ta‘qilūn(a).

Και πράγματι, αυτός (ο διάβολος) έχει παραπλανήσει πολλούς από εσάς. Δεν θα καταλάβετε λοιπόν;

هٰذِهٖ جَهَنَّمُ الَّتِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

hāżihī jahannamul-latī kuntum tū‘adūn(a).

Αυτή είναι η (κόλαση) της Κόλασης για την οποία σας είχαν προειδοποιήσει προηγουμένως.

اِصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

iṣlauhal-yauma bimā kuntum takfurūn(a).

Μπες σε αυτό σήμερα, επειδή το αρνιόσουν.

اَلْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلٰٓى اَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَآ اَيْدِيْهِمْ وَتَشْهَدُ اَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

al-yauma nakhtimu ‘alā afwāhihim wa tukallimunā aidīhim wa tasyhadu arjuluhum bimā kānū yaksibūn(a).

Σήμερα κλείσαμε τα στόματά τους· τα χέρια τους θα μιλήσουν σε Εμάς και τα πόδια τους θα μαρτυρήσουν για όσα έκαναν.

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَطَمَسْنَا عَلٰٓى اَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَاَنّٰى يُبْصِرُوْنَ

wa lau nasyā'u laṭamasnā ‘alā a‘yunihim fastabaquṣ-ṣirāṭa fa annā yubṣirūn(a).

Και αν θέλαμε, θα τους στερούσαμε την όραση, ώστε να τρέχουν να βρουν δρόμο. Πώς λοιπόν θα μπορούσαν να δουν;

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَمَسَخْنٰهُمْ عَلٰى مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوْا مُضِيًّا وَّلَا يَرْجِعُوْنَ ࣖ

wa lau nasyā'u lamasakhnāhum ‘alā makānatihim famastaṭā‘ū muḍiyyaw wa lā yarji‘ūn(a).

Και αν το θέλαμε, θα είχαμε αλλάξει τη μορφή τους εκεί που βρίσκονταν, έτσι ώστε να μην μπορούν πλέον να περπατήσουν ούτε να επιστρέψουν.

وَمَنْ نُّعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِى الْخَلْقِۗ اَفَلَا يَعْقِلُوْنَ

wa man nu‘ammirhu nunakkishu fil-khalq(i), afalā ya‘qilūn(a).

Και σε όποιον παρατείνουμε τη ζωή του, θα τον επιστρέψουμε στην αρχή της ύπαρξής του. Γιατί λοιπόν δεν καταλαβαίνουν;

وَمَا عَلَّمْنٰهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهٗ ۗاِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ وَّقُرْاٰنٌ مُّبِيْنٌ ۙ

wa mā ‘allamnāhusy-syi‘ra wa mā yambagī lah(ū), in huwa illā żikruw wa qur'ānum mubīn(un).

Και δεν του διδάξαμε ποίηση (στον Μωάμεθ) και η ποίηση δεν ήταν κατάλληλη γι' αυτόν. Το Κοράνι δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα σαφές μάθημα και βιβλίο,

لِّيُنْذِرَ مَنْ كَانَ حَيًّا وَّيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

liyunżira man kāna ḥayyaw wa yaḥiqqal-qaulu ‘alal-kāfirīn(a).

ώστε αυτός (ο Μωάμεθ) να προειδοποιήσει τους ζωντανούς (την καρδιά του) και ώστε η κρίση (azab) να είναι βέβαιη για τους άπιστους.

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا خَلَقْنَا لَهُمْ مِّمَّا عَمِلَتْ اَيْدِيْنَآ اَنْعَامًا فَهُمْ لَهَا مٰلِكُوْنَ

awalam yarau annā khalaqnā lahum mimmā ‘amilat aidīnā an‘āman fahum lahā mālikūn(a).

Και δεν βλέπουν ότι δημιουργήσαμε γι' αυτούς ζώα, από όσα δημιουργήσαμε με τη δύναμή Μας, και ότι αυτά έχουν κυριαρχία πάνω τους;

وَذَلَّلْنٰهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوْبُهُمْ وَمِنْهَا يَأْكُلُوْنَ

wa żallalnāhā lahum fa minhā rakūbuhum wa minhā ya'kulūn(a).

Και τα έχουμε υποτάξει (τα ζώα) σε αυτά· μερικά από αυτά είναι για την άμαξα και μερικά από αυτά είναι για την τροφή τους.

وَلَهُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ وَمَشَارِبُۗ اَفَلَا يَشْكُرُوْنَ

wa lahum fīhā manāfi‘u wa masyārib(u), afalā yasykurūn(a).

Και αποκομίζουν διάφορα οφέλη και ποτά από αυτό. Γιατί λοιπόν δεν είναι ευγνώμονες;

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لَّعَلَّهُمْ يُنْصَرُوْنَ ۗ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal la‘allahum yunṣarūn(a).

Και δέχονται πράξεις άλλες εκτός από τον Αλλάχ, για να λάβουν βοήθεια.

لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَهُمْۙ وَهُمْ لَهُمْ جُنْدٌ مُّحْضَرُوْنَ

lā yastaṭī‘ūna naṣrahum, wa hum lahum jundum muḥḍarūn(a).

Δεν μπορούσαν (τα είδωλα) να τους βοηθήσουν, παρόλο που ήταν ένας στρατός έτοιμος να τους φυλάξει.

فَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ ۘاِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

falā yaḥzunka qauluhum, innā na‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a).

Μην σε λυπούν λοιπόν τα λόγια τους (ω, Μωάμεθ). Γνωρίζουμε, πράγματι, τι κρύβουν και τι δηλώνουν.

اَوَلَمْ يَرَ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ

awalam yaral-insānu annā khalaqnāhu min nuṭfatin fa'iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).

Και δεν βλέπει ο άνθρωπος ότι τον δημιουργήσαμε από μια σταγόνα σπέρματος, και τελικά αποδείχθηκε φανερός εχθρός;

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًا وَّنَسِيَ خَلْقَهٗۗ قَالَ مَنْ يُّحْيِ الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيْمٌ

wa ḍaraba lanā maṡalaw wa nasiya khalqah(ū), qāla may yuḥyil-‘iẓāma wa hiya ramīm(un).

Και μας έδωσε παραβολές και ξέχασε την προέλευση του συμβάντος· είπε: «Ποιος μπορεί να αναζωογονήσει τα θρυμματισμένα κόκαλα;»

قُلْ يُحْيِيْهَا الَّذِيْٓ اَنْشَاَهَآ اَوَّلَ مَرَّةٍ ۗوَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيْمٌ ۙ

qul yuḥyīhal-lażī ansya'ahā awwala marrah(tin), wa huwa bikulli khalqin ‘alīm(un).

Πες (ο Μωάμεθ), «Αυτός που θα το ζωντανέψει είναι (ο Αλλάχ) που το δημιούργησε πρώτος. Και είναι Παντογνώστης για όλα τα πλάσματα,

ۨالَّذِيْ جَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الشَّجَرِ الْاَخْضَرِ نَارًاۙ فَاِذَآ اَنْتُمْ مِّنْهُ تُوْقِدُوْنَ

allażī ja‘ala lakum minasy-syajaril-akhḍari nārā(n), fa'iżā antum minhu tūqidūn(a).

(Ο Αλλάχ) είναι που σας φτιάχνει φωτιά από χλωρό ξύλο και μετά εσείς ανάβετε (φωτιά) από αυτό.

اَوَلَيْسَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يَّخْلُقَ مِثْلَهُمْ ۗبَلٰى وَهُوَ الْخَلّٰقُ الْعَلِيْمُ

awa laisal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa biqādirin ‘alā ay yakhluqa miṡlahum, balā wa huwal-khallāqul-‘alīm(u).

Και δεν είναι (ο Αλλάχ) που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη, ικανός να αναδημιουργήσει κάτι παρόμοιο (τα κατεστραμμένα σώματά τους); Αλήθεια, και Αυτός είναι ο Παντοδύναμος Δημιουργός, ο Παντογνώστης.

اِنَّمَآ اَمْرُهٗٓ اِذَآ اَرَادَ شَيْـًٔاۖ اَنْ يَّقُوْلَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

innamā amruhū iżā arāda syai'an ay yaqūla lahū kun fa yakūn(u).

Πράγματι, όταν επιθυμεί κάτι, του λέει μόνο «Γέννα!». Αυτό ακριβώς είναι.

فَسُبْحٰنَ الَّذِيْ بِيَدِهٖ مَلَكُوْتُ كُلِّ شَيْءٍ وَّاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

fa subḥānal-lażī biyadihī malakūtu kulli syai'iw wa ilaihi turja‘ūn(a).

Δόξα τω Θεώ (Αλλάχ) στα χέρια Του οποίου βρίσκεται η κυριαρχία πάνω σε όλα τα πράγματα και σε Αυτόν θα επιστρέψετε.