Q.S Αλ-Αράφ (اَلْأَعْرَاف) - 206 Αριθμός στίχων

الۤمّۤصۤ ۚ

alif lām mīm ṣād.

Αλίφ Λαμ Μιμ Σαντ.

كِتٰبٌ اُنْزِلَ اِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ فِيْ صَدْرِكَ حَرَجٌ مِّنْهُ لِتُنْذِرَ بِهٖ وَذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

kitābun unzila ilaika falā yakun fī ṣadrika ḥarajum minhu litunżira bihī wa żikrā lil-mu'minīn(a).

(Αυτό είναι) το Βιβλίο που σου αποκαλύφθηκε (ω, Μωάμεθ). Μην σε ενοχλεί, λοιπόν, για να προειδοποιήσεις με αυτό και να γίνει μάθημα για τους πιστούς.

اِتَّبِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَ

ittabi‘ū mā unzila ilaikum mir rabbikum wa lā tattabi‘ū min dūnihī auliyā'(a), qalīlam mā tażakkarūn(a).

Ακολούθησε ό,τι σου έχει σταλεί από τον Κύριό σου και μην ακολουθήσεις κανέναν άλλον εκτός από Αυτόν ως ηγέτη σου. Παίρνεις πολύ λίγα μαθήματα.

وَكَمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا فَجَاۤءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا اَوْ هُمْ قَاۤىِٕلُوْنَ

wa kam min qaryatin ahlaknāhā fa jā'ahā ba'sunā bayātan au hum qā'ilūn(a).

Πόσες χώρες έχουμε καταστρέψει, που η βασανιστήριό μας ήρθε (στους κατοίκους τους) τη νύχτα ή όταν αναπαύονταν την ημέρα.

فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).

Έτσι, όταν η βασανιστήριό μας ήρθε πάνω τους, το παράπονό τους δεν ήταν τίποτα περισσότερο από το να λένε: «Πράγματι, εμείς ήμασταν οι άδικοι».

فَلَنَسْـَٔلَنَّ الَّذِيْنَ اُرْسِلَ اِلَيْهِمْ وَلَنَسْـَٔلَنَّ الْمُرْسَلِيْنَۙ

fa lanas'alannal-lażīna ursila ilaihim wa lanas'alannal-mursalīn(a).

Τότε σίγουρα θα ρωτήσουμε τους ανθρώπους που έχουν λάβει την κλήση (από τους αποστόλους) και θα ρωτήσουμε (επίσης) τους αποστόλους,

فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَّمَا كُنَّا غَاۤىِٕبِيْنَ

fa lanaquṣṣanna ‘alaihim bi‘ilmiw wa mā kunnā gā'ibīn(a).

και σίγουρα θα τους ενημερώσουμε με τη γνώση μας, και δεν είμαστε μακριά (από αυτούς).

وَالْوَزْنُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّۚ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

wal-waznu yauma'iżinil-ḥaqq(u), faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Η ζυγαριά εκείνη την ημέρα (γίνεται το μέτρο της) δικαιοσύνης. Όποιος λοιπόν ζυγίσει τη ζυγαριά (την καλοσύνη), αυτός είναι ο τυχερός.

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَظْلِمُوْنَ

wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum bimā kānū bi'āyātinā yaẓlimūn(a).

Και όσο για εκείνους των οποίων η ζυγαριά (των καλών πράξεων) είναι ελαφριά, τότε αυτοί είναι που έβλαψαν τον εαυτό τους επειδή αρνήθηκαν τα Σημεία Μας.

وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).

Και πράγματι, σας έχουμε τοποθετήσει στη γη και εκεί σας έχουμε παράσχει (πηγή) διαβίωσης. (Αλλά) εσείς είστε πολύ λίγο ευγνώμονες.

وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ

wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).

Και πράγματι, σας δημιουργήσαμε, μετά σας πλάσαμε (σώματα), και μετά είπαμε στους αγγέλους: «Προσκυνηθείτε στον Αδάμ». Έτσι προσκυνήθηκαν εκτός από τον Σατανά. Αυτός (ο Ιμπλίς) δεν είναι από αυτούς που προσκυνούν.

قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(Ο Αλλάχ) είπε: «Τι σε εμπόδισε (ώστε) να μην προσκυνήσεις (στον Αδάμ) όταν σου το είπα;» (Ο Ιμπλίς απάντησε: «Είμαι καλύτερος από αυτόν. Εσύ με έπλασες από φωτιά, ενώ αυτόν τον έπλασες από γη.»

قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ

qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).

(Ο Αλλάχ) είπε: «Κατέβα από αυτόν (τον ουρανό)· γιατί δεν πρέπει να καυχιέσαι σε αυτόν. Βγες έξω! Πράγματι, είσαι ένα από τα ταπεινά πλάσματα.»

قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

(Ο Σατανάς) απάντησε: «Δώσε μου μια αναβολή, μέχρι την ημέρα που θα αναστηθούν».

قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ

qāla innaka minal-munẓarīn(a).

(Ο Αλλάχ) είπε: «Είναι αλήθεια, είσαι από εκείνους που τους έχει δοθεί αναστολή χρόνου».

قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ

qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).

(Ο Ιμπλίς) απάντησε: «Επειδή με παρέσυρες, σίγουρα θα συνεχίσω να τους εμποδίζω από το ίσιο μονοπάτι Σου,

ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ

Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).

τότε σίγουρα θα τους καταπιέσω από μπροστά, από πίσω, από δεξιά και από αριστερά τους. Και δεν θα βρεις τους περισσότερους από αυτούς ευγνώμονες.

قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).

(Ο Αλλάχ) είπε: «Βγείτε από εκεί (τον παράδεισο) ταπεινωμένοι και διωγμένοι! Πράγματι, όποιος από αυτούς σας ακολουθήσει, σίγουρα θα γεμίσω την κόλαση με όλους σας.»

وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).

Και (ο Αλλάχ είπε), «Ω, Αδάμ! Μείνε με τη γυναίκα σου στον παράδεισο και φάε ό,τι θέλεις και οι δύο. Αλλά μην πλησιάσεις αυτό το δέντρο. (Αν πλησιάσεις) και οι δύο θα είσαι από τους αδικοχαμένους.»

فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ

fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).

Τότε ο Σατανάς ψιθύρισε κακές σκέψεις σε αυτούς για να αποκαλύψει τα απόκρυφα μέρη τους (που είχαν) καλυφθεί. Και (ο Σατανάς) είπε: «Ο Θεός σας απαγόρευσε μόνο και στους δύο να πλησιάσετε σε αυτό το δέντρο, για να μην γίνετε και οι δύο άγγελοι ούτε να γίνετε αιώνιοι άνθρωποι (στον παράδεισο).»

وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ

wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).

Και ορκίστηκε (ο Σατανάς) και στους δύο: «Πράγματι, είμαι ένας από τους συμβούλους σας».

فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).

Αυτός (ο Σατανάς) τους αποπλάνησε με δόλο. Όταν δοκίμασαν τον καρπό του δέντρου, η γύμνια του έγινε φανερή σε αυτούς, έτσι άρχισαν να τον καλύπτουν με τα φύλλα του Παραδείσου. Ο Θεός τους φώναξε: «Δεν σας απαγόρευσα να φάτε αυτό το δέντρο και δεν σας είπα ότι ο Σατανάς είναι και για τους δύο σας ανοιχτός εχθρός;»

قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

Και οι δύο είπαν: «Κύριέ μας, αδικήσαμε τους εαυτούς μας. Αν δεν μας συγχωρέσεις και δεν μας ελεήσεις, σίγουρα θα είμαστε από τους χαμένους».

قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

(Ο Αλλάχ) είπε, «Κατεβείτε! Θα είστε σε έχθρα μεταξύ σας. Η γη είναι η κατοικία και η ευχαρίστησή σας μέχρι τον καθορισμένο χρόνο.»

قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ

qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).

(Ο Αλλάχ) λέει: «Εκεί θα ζήσετε, εκεί θα πεθάνετε και από εκεί (και) θα αναστηθείτε».

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).

Ω, απόγονοι του Αδάμ! Πράγματι, σας έχουμε δώσει ρούχα για να καλύψετε τη γύμνια σας και για να σας στολίσουμε. Αλλά τα ρούχα της ευσέβειας είναι καλύτερα. Αυτά είναι μερικά από τα σημάδια της δύναμης του Αλλάχ, ελπίζουμε ότι θα τα θυμηθούν.

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطٰنُ كَمَآ اَخْرَجَ اَبَوَيْكُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءٰتِهِمَا ۗاِنَّهٗ يَرٰىكُمْ هُوَ وَقَبِيْلُهٗ مِنْ حَيْثُ لَا تَرَوْنَهُمْۗ اِنَّا جَعَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

yā banī ādama lā yaftinannakumusy-syaiṭānu kamā akhraja abawaikum minal-jannati yanzi‘u ‘anhumā libāsahumā liyuriyahumā sau'ātihimā, innahū yarākum huwa wa qabīluhū min ḥaiṡu lā taraunahum, innā ja‘alnasy-syayāṭīna auliyā'a lil-lażīna lā yu'minūn(a).

Ω, παιδιά του Αδάμ! Μην αφήσετε τον Σατανά να σας εξαπατήσει, όπως έδιωξε τους γονείς σας από τον Παράδεισο, γδύνοντάς τους τα ρούχα τους για να αποκαλύψουν τα απόκρυφα μέρη τους. Πράγματι, αυτός και οι ακόλουθοί του σας βλέπουν από εκεί που εσείς δεν μπορείτε να τους δείτε. Πράγματι, έχουμε κάνει τους διαβόλους αρχηγούς των απίστων.

وَاِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً قَالُوْا وَجَدْنَا عَلَيْهَآ اٰبَاۤءَنَا وَاللّٰهُ اَمَرَنَا بِهَاۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِۗ اَتَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iżā fa‘alū fāḥisyatan qālū wajadnā ‘alaihā ābā'anā wallāhu amaranā bihā, qul innallāha lā ya'muru bil-faḥsyā'(i), ataqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

Και όταν διαπράττουν μια απαράδεκτη πράξη, λένε: «Βρήκαμε τους προγόνους μας να το κάνουν αυτό, και ο Αλλάχ μας είπε να το κάνουμε». Πες: «Πράγματι, ο Αλλάχ δεν διατάζει ποτέ κακές πράξεις. Γιατί λέτε για τον Αλλάχ ό,τι δεν ξέρετε;»

قُلْ اَمَرَ رَبِّيْ بِالْقِسْطِۗ وَاَقِيْمُوْا وُجُوْهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۗ كَمَا بَدَاَكُمْ تَعُوْدُوْنَۗ

qul amara rabbī bil-qisṭ(i), wa aqīmū wujūhakum ‘inda kulli masjidiw wad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), kamā bada'akum ta‘ūdūn(a).

Πες, «Ο Κύριός μου μου είπε να ενεργώ δίκαια. Στρέψε το πρόσωπό σου (στον Αλλάχ) σε κάθε προσευχή και λατρέψε Αυτόν αποδίδοντας τη λατρεία σου αποκλειστικά σε Αυτόν. Θα επιστρέψετε σε Αυτόν όπως δημιουργηθήκατε αρχικά.»

فَرِيْقًا هَدٰى وَفَرِيْقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلٰلَةُ ۗاِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

farīqan hadā wa farīqan ḥaqqa ‘alaihimuḍ-ḍalālah(tu), innahumuttakhażusy-syayāṭīna auliyā'a min dūnillāhi wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

Μερικοί από αυτούς τους καθοδήγησε, ενώ άλλοι δίκαια παραπλανήθηκαν. Πήραν τους δαίμονες ως προστάτες αντί για τον Αλλάχ, νομίζοντας ότι καθοδηγούνταν.

۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ

yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

Ω, απόγονοι του Αδάμ! Φορέστε τα ωραία σας ρούχα κάθε φορά που (μπαίνετε) στο τζαμί, φάτε και πιείτε, αλλά μην το παρακάνετε. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αγαπά τους υπερβολές.

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِيْنَةَ اللّٰهِ الَّتِيْٓ اَخْرَجَ لِعِبَادِهٖ وَالطَّيِّبٰتِ مِنَ الرِّزْقِۗ قُلْ هِيَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

qul man ḥarrama zīnatallāhil-latī akhraja li‘ibādihī waṭ-ṭayyibāti minar-rizq(i), qul hiya lil-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā khāliṣatay yaumal-qiyāmah(ti), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

Πες (Μωάμεθ), «Ποιος απαγόρευσε τα στολίδια που ο Αλλάχ έχει προμηθεύσει για τους δούλους Του και την καλή τροφή; Πες, «Όλα αυτά είναι για όσους πιστεύουν στη ζωή αυτού του κόσμου, και μόνο (για αυτούς) την Ημέρα της Κρίσης». Έτσι εξηγούμε τα εδάφια για όσους γνωρίζουν.

قُلْ اِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْاِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَاَنْ تُشْرِكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

qul innamā ḥarrama rabbiyal-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭana wal-iṡma wal-bagya bigairil-ḥaqqi wa an tusyrikū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

Πες (Μωάμεθ), «Ο Κύριός μου απαγορεύει μόνο όλες τις ορατές και κρυφές απαράδεκτες πράξεις, τις αμαρτωλές πράξεις, τις άδικες πράξεις χωρίς βάσιμο λόγο, και (σας απαγορεύει) να συνδέετε συντρόφους με τον Αλλάχ σε κάτι, ενώ δεν έχει αποκαλύψει λόγο γι' αυτό, και (σας απαγορεύει) να μιλάτε για τον Αλλάχ ό,τι δεν γνωρίζετε».

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ اَجَلٌۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

wa likulli ummatin ajal(un), fa iżā jā'a ajaluhum lā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

Και κάθε λαός έχει ένα θάνατο (χρονικό όριο). Όταν έρθει ο θάνατός του, δεν μπορεί να ζητήσει ούτε μια στιγμή καθυστέρησης ή επιτάχυνσης.

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْۙ فَمَنِ اتَّقٰى وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

yā banī ādama immā ya'tiyannakum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī, famanittaqā wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Ω, απόγονοι του Αδάμ! Αν έρθουν σε εσάς αγγελιοφόροι από ανάμεσά σας, που θα σας διηγηθούν τα εδάφιά Μου, τότε όποιος είναι δίκαιος και επανορθώνει, τότε δεν υπάρχει φόβος γι' αυτούς, ούτε θα θρηνήσουν.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Όσοι όμως αρνούνται τα εδάφιά μας και υπερηφανεύονται γι' αυτά, αυτοί είναι οι κάτοικοι της κόλασης· εκεί θα παραμείνουν για πάντα.

فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يَنَالُهُمْ نَصِيْبُهُمْ مِّنَ الْكِتٰبِۗ حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْۙ قَالُوْٓا اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), ulā'ika yanāluhum naṣībuhum minal-kitāb(i), ḥattā iżā jā'athum rusulunā yatawaffaunahum, qālū aina mā kuntum tad‘ūna min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

Ποιος είναι πιο άδικος από αυτόν που επινοεί ψέματα εναντίον του Αλλάχ ή που αρνείται τα εδάφιά Του; Θα λάβουν το μερίδιο που ορίζεται στο Βιβλίο μέχρι να έρθουν οι αγγελιοφόροι μας (άγγελοι) σε αυτούς για να τους πάρουν τη ζωή. Αυτοί (οι άγγελοι) είπαν: «Ποιον θεό λατρεύετε συνήθως εκτός από τον Αλλάχ;» Αυτοί (οι πολυθεϊστές) απάντησαν: «Όλα έχουν εξαφανιστεί από εμάς». Και μαρτυρούν εναντίον τους ότι είναι άπιστοι.

قَالَ ادْخُلُوْا فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ فِى النَّارِۙ كُلَّمَا دَخَلَتْ اُمَّةٌ لَّعَنَتْ اُخْتَهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا ادَّارَكُوْا فِيْهَا جَمِيْعًا ۙقَالَتْ اُخْرٰىهُمْ لِاُوْلٰىهُمْ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ اَضَلُّوْنَا فَاٰتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ەۗ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَعْلَمُوْنَ

qāladkhulū fī umamin qad khalat min qablikum minal-jinni wal-insi fin-nār(i), kullamā dakhalat ummatul la‘anat ukhtahā, ḥattā iżaddārakū fīhā jamī‘ā(n), qālat ukhrāhum li'ūlāhum rabbanā hā'ulā'i aḍallūnā fa ātihim ‘ażāban ḍi‘fam minan-nār(i), qāla likullin ḍi‘fuw wa lākil lā ta‘lamūn(a).

Ο Αλλάχ λέει: «Μπείτε στη φωτιά της κόλασης με την ομάδα των τζιν και των ανθρώπων που ήταν πριν από εσάς. Κάθε φορά που μπαίνει ένας λαός, καταριέται τους αδελφούς του, έτσι ώστε όταν όλοι μπουν, αυτός που (μπήκε) αργότερα (σε) αυτόν που (μπήκε) πρώτος, «Κύριέ μας, μας έχουν παραπλανήσει. Φέρε πάνω τους το μαρτύριο της κόλασης διπλάσιο». Ο Αλλάχ λέει: «Καθένας από αυτούς θα λάβει (μαστίγωμα) διπλάσιο, αλλά εσείς δεν ξέρετε».

وَقَالَتْ اُوْلٰىهُمْ لِاُخْرٰىهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa qālat ūlāhum li'ukhrāhum famā kāna lakum ‘alainā min faḍlin fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum taksibūn(a).

Και αυτός που (μπήκε) πρώτος είπε σε αυτόν που (μπήκε) αργότερα: «Δεν έχεις το παραμικρό πλεονέκτημα έναντι μας. Γι' αυτό, υπέστη την τιμωρία για αυτό που έκανες».

اِنَّ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ اَبْوَابُ السَّمَاۤءِ وَلَا يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ حَتّٰى يَلِجَ الْجَمَلُ فِيْ سَمِّ الْخِيَاطِ ۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُجْرِمِيْنَ

innal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā lā tufattaḥu lahum abwābus-samā'i wa lā yadkhulūnal-jannata ḥattā yalijal-jamalu fī sammil-khiyāṭ(i), wa każālika najzil-mujrimīn(a).

Πράγματι, όσοι αρνούνται τα σημάδια μας και υπερηφανεύονται γι' αυτά, οι πύλες του ουρανού δεν θα ανοιχτούν γι' αυτούς, ούτε θα εισέλθουν στον Παράδεισο, μέχρι να περάσει μια καμήλα από την τρύπα μιας βελόνας. Έτσι ανταμείβουμε όσους κάνουν το κακό.

لَهُمْ مِّنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَّمِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ

lahum min jahannama mihāduw wa min fauqihim gawāsy(in), wa każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

Γι' αυτούς, τα στρώματα ύπνου είναι από φωτιά της κόλασης και από πάνω τους υπάρχουν κουβέρτες (από φωτιά της κόλασης). Έτσι ανταμείβουμε τους αδικοχαμένους.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, ulā'ika aṣḥābul-jannah(ti), hum fīhā khālidūn(a).

Και όσοι πιστεύουν και κάνουν καλές πράξεις, δεν θα επιβαρύνουμε κανέναν παρά μόνο σύμφωνα με τις δυνατότητές του. Αυτοί είναι οι κάτοικοι του ουρανού, όπου θα παραμείνουν.

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُۚ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ هَدٰىنَا لِهٰذَاۗ وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَآ اَنْ هَدٰىنَا اللّٰهُ ۚ لَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۗ وَنُوْدُوْٓا اَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin tajrī min taḥtihimul-anhār(u), wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī hadānā lihāżā, wa mā kunnā linahtadiya lau lā an hadānallāh(u), laqad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), wa nūdū an tilkumul-jannatu ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

Και ξεριζώσαμε την εκδίκηση από τα στήθη τους, κάτω από τα οποία έρεαν ποτάμια. Είπαν: «Δόξα τω Θεώ, ο Αλλάχ, που μας έδειξε αυτόν τον παράδεισο. Δεν θα είχαμε καθοδηγηθεί αν ο Αλλάχ δεν μας είχε δείξει. Πράγματι, οι αγγελιοφόροι του Κυρίου μας ήρθαν φέρνοντας την αλήθεια». Τους είπαν: «Αυτός είναι ο παράδεισος που σας κληρονομήθηκε εξαιτίας αυτών που κάνατε».

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ اَصْحٰبَ النَّارِ اَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُّمْ مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۗقَالُوْا نَعَمْۚ فَاَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ اَنْ لَّعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa nādā aṣḥābul-jannati aṣḥāban-nāri an qad wajadnā mā wa‘adanā rabbunā ḥaqqan fahal wajattum mā wa‘ada rabbukum ḥaqqā(n), qālū na‘am, fa ażżana mu'ażżinum bainahum al la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

Και οι κάτοικοι του ουρανού φώναξαν στους κατοίκους της κόλασης: «Πράγματι, έχουμε λάβει αυτό που μας υποσχέθηκε ο Θεός, είναι αλήθεια. Έχετε λάβει αυτό που σας υποσχέθηκε ο Θεός;» Απάντησαν: «Σωστά». Τότε ο καλών (άγγελος) ανακοίνωσε ανάμεσά τους: «Η κατάρα του Αλλάχ είναι στους άδικους,

اَلَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ كٰفِرُوْنَۘ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati kāfirūn(a).

(Δηλαδή) εκείνοι που εμποδίζουν (άλλους) από το μονοπάτι του Αλλάχ και επιδιώκουν να τον εκτρέψουν. Αυτοί είναι που αρνούνται τη Μετά θάνατον Ζωή.

وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌۚ وَعَلَى الْاَعْرَافِ رِجَالٌ يَّعْرِفُوْنَ كُلًّا ۢ بِسِيْمٰىهُمْۚ وَنَادَوْا اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْۗ لَمْ يَدْخُلُوْهَا وَهُمْ يَطْمَعُوْنَ

wa bainahumā ḥijāb(un), wa ‘alal-a‘rāfi rijāluy ya‘rifūna kullam bisīmāhum, wa nādau aṣḥābal-jannati an salāmun ‘alaikum, lam yadkhulūhā wa hum yaṭma‘ūn(a).

Και ανάμεσά τους (των κατοίκων του Παραδείσου και της Κόλασης) υπάρχει ένα πέπλο, και στο Άραφ (το υψηλότερο μέρος) υπάρχουν άνθρωποι που αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον, ο καθένας από τα δικά του σημάδια. Θα φωνάξουν στους κατοίκους του Παραδείσου, «Ειρήνη σε εσάς». Δεν έχουν εισέλθει ακόμα, αλλά είναι πρόθυμοι (να εισέλθουν).

۞ وَاِذَا صُرِفَتْ اَبْصَارُهُمْ تِلْقَاۤءَ اَصْحٰبِ النَّارِۙ قَالُوْا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa iżā ṣurifat abṣāruhum tilqā'a aṣḥābin-nāri qālū rabbanā lā taj‘alnā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Και όταν τα μάτια τους στραφούν προς τους κατοίκους της Κόλασης, θα πουν: «Κύριέ μας, μην μας βάλεις ανάμεσα στους αδικοπραξούντες».

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْاَعْرَافِ رِجَالًا يَّعْرِفُوْنَهُمْ بِسِيْمٰىهُمْ قَالُوْا مَآ اَغْنٰى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa nādā aṣḥābul-a‘rāfi rijālay ya‘rifūnahum bisīmāhum qālū mā agnā ‘ankum jam‘ukum wa mā kuntum tastakbirūn(a).

Και εκείνοι που βρίσκονταν πάνω από το Άραφ (το υψηλότερο μέρος) καλούσαν αυτούς που γνώριζαν με σημάδια, λέγοντας: «Ο πλούτος που έχεις συγκεντρώσει και για τον οποίο είσαι περήφανος, (αποδεικνύεται ότι) δεν σου είναι χρήσιμος».

اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمْتُمْ لَا يَنَالُهُمُ اللّٰهُ بِرَحْمَةٍۗ اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَ

ahā'ulā'il-lażīna aqsamtum lā yanāluhumullāhu biraḥmah(tin), udkhulul-jannata lā khaufun ‘alaikum wa lā antum taḥzanūn(a).

Αυτοί είναι οι άνθρωποι για τους οποίους ορκιστήκατε ότι δεν θα λάβουν έλεος από τον Αλλάχ;» (Ο Αλλάχ είπε), «Μπείτε στον Παράδεισο! Δεν θα υπάρχει φόβος για εσάς, ούτε θα θρηνήσετε.»

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ النَّارِ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ اَفِيْضُوْا عَلَيْنَا مِنَ الْمَاۤءِ اَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۗقَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكٰفِرِيْنَۙ

wa nādā aṣḥābun-nāri aṣḥābal-jannati an afīḍū ‘alainā minal-mā'i au mimmā razaqakumullāh(u), qālū innallāha ḥarramahumā ‘alal-kāfirīn(a).

Οι κάτοικοι της κόλασης επικαλούνται τους κατοίκους του ουρανού: «Ρίξτε μας (λίγο) νερό ή ό,τι τροφή σας έχει δώσει ο Αλλάχ». Απάντησαν: «Πράγματι, ο Αλλάχ τα έχει απαγορεύσει και τα δύο στους άπιστους».

الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

(δηλαδή) εκείνους που κάνουν τη θρησκεία τους παιχνίδι και αστείο, και έχουν εξαπατηθεί από τη ζωή του κόσμου. Έτσι, σήμερα (την Ημέρα της Κρίσης), τους ξεχνάμε όπως ξέχασαν προηγουμένως τη σημερινή συνάντηση, και επειδή αρνήθηκαν τα εδάφιά μας.

وَلَقَدْ جِئْنٰهُمْ بِكِتٰبٍ فَصَّلْنٰهُ عَلٰى عِلْمٍ هُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa laqad ji'nāhum bikitābin faṣṣalnāhu ‘alā ‘ilmin hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

Πράγματι, τους φέραμε το Βιβλίο (το Κοράνι), το οποίο εξηγήσαμε με βάση τη γνώση, ως καθοδήγηση και έλεος για όσους πιστεύουν.

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا تَأْوِيْلَهٗۗ يَوْمَ يَأْتِيْ تَأْوِيْلُهٗ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ نَسُوْهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۚ فَهَلْ لَّنَا مِنْ شُفَعَاۤءَ فَيَشْفَعُوْا لَنَآ اَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ قَدْ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

hal yanẓurūna illā ta'wīlah(ū), yauma ya'tī ta'wīluhū yaqūlul-lażīna nasūhu min qablu qad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), fahal lanā min syufa‘ā'a fa yasyfa‘ū lanā au nuraddu fa na‘mala gairal-lażī kunnā na‘mal(u), qad khasirū anfusahum wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

Δεν περιμένουν απλώς την απόδειξη της αλήθειας (το Κοράνι); Την ημέρα που έφτασε η απόδειξη της αλήθειας, οι άνθρωποι που την είχαν αγνοήσει προηγουμένως είπαν: «Πράγματι, οι αγγελιοφόροι του Κυρίου μας ήρθαν φέρνοντας την αλήθεια. Υπάρχει λοιπόν κάποιος μεσολαβητής για εμάς που θα μας βοηθήσει ή για να επιστρέψουμε (στον κόσμο) ώστε να κάνουμε καλές πράξεις σε αντίθεση με ό,τι κάναμε πριν;» Στην πραγματικότητα έχουν βλάψει τον εαυτό τους και ό,τι δημιούργησαν πριν έχει εξαφανιστεί από αυτούς.

اِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهٗ حَثِيْثًاۙ وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُوْمَ مُسَخَّرٰتٍۢ بِاَمْرِهٖٓ ۙاَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْاَمْرُۗ تَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ

inna rabbakumullāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), yugsyil-lailan-nahāra yaṭlubuhū ḥaṡīṡā(n), wasy-syamsa wal-qamara wan-nujūma musakhkharātim bi'amrih(ī), alā lahul-khalqu wal-amr(u), tabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

Πράγματι, ο Κύριός σας είναι ο Αλλάχ, που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη σε έξι αιώνες, και στη συνέχεια κατοίκησε στον Άρς. Έκλεισε τη νύχτα για την ημέρα που ακολούθησε γρήγορα. (Δημιούργησε) τον ήλιο, τη σελήνη και τα αστέρια υποταγμένα στην εντολή Του. Να θυμάστε! Όλη η δημιουργία και οι υποθέσεις είναι δικαίωμά Του. Δόξα τω Αλλάχ, Κυρίαρχε όλων των κόσμων.

اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ

ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

Προσευχήσου στον Θεό σου με ταπεινή καρδιά και απαλή φωνή. Πράγματι, δεν Του αρέσουν αυτοί που παραβιάζουν τα όρια.

وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).

Και μην προκαλείτε κακό στη γη αφού (δημιουργήθηκε) καλά. Προσευχηθείτε σε Αυτόν με φόβο και ελπίδα. Πράγματι, το έλεος του Αλλάχ είναι πολύ κοντά σε εκείνους που κάνουν το καλό.

وَهُوَ الَّذِيْ يُرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالًا سُقْنٰهُ لِبَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَنْزَلْنَا بِهِ الْمَاۤءَ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ كَذٰلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتٰى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), ḥattā iżā aqallat saḥāban ṡiqālan suqnāhu libaladim mayyitin fa anzalnā bihil-mā'a fa akhrajnā bihī min kulliṡ-ṡamarāt(i), każālika nukhrijul-mautā la‘allakum tażakkarūn(a).

Είναι Αυτός που φυσάει τον άνεμο ως κομιστή καλών ειδήσεων, πριν από την άφιξη του ελέους Του (της βροχής), έτσι ώστε όταν ο άνεμος φέρνει σύννεφα, τα οδηγούμε σε μια άγονη περιοχή, έπειτα ρίχνουμε βροχή σε εκείνη την περιοχή. Έπειτα καλλιεργούμε με αυτή τη βροχή διάφορα είδη καρπών. Έτσι ανασταίνουμε τους νεκρούς, ελπίζουμε ότι θα μάθετε το μάθημα.

وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهٗ بِاِذْنِ رَبِّهٖۚ وَالَّذِيْ خَبُثَ لَا يَخْرُجُ اِلَّا نَكِدًاۗ كَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّشْكُرُوْنَ ࣖ

wal-baladuṭ-ṭayyibu yakhruju nabātuhū bi'iżni rabbih(ī), wal-lażī khabuṡa lā yakhruju illā nakidā(n), każālika nuṣarriful-āyāti liqaumiy yasykurūn(a).

Και η γη είναι καλή, τα φυτά φυτρώνουν άφθονα με την άδεια του Θεού· και το φτωχό έδαφος, οι καλλιέργειες που φυτρώνουν μαραίνονται. Έτσι εξηγούμε ξανά και ξανά τα σημάδια (της μεγαλοσύνης Μας) για όσους είναι ευγνώμονες.

لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Πράγματι, στείλαμε τον Νώε στον λαό του, και τότε είπε: «Ω, λαέ μου! Λατρέψτε τον Αλλάχ! Δεν υπάρχει άλλος θεός (λατρεία) για εσάς εκτός από Αυτόν. Πράγματι, φοβάμαι ότι θα βασανιστείτε από τιμωρία την τρομερή Ημέρα (της Κρίσης).»

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qālal mala'u min qaumihī innā lanarāka fī ḍalālim mubīn(in).

Οι ηγέτες του λαού του είπαν: «Πράγματι, βλέπουμε ότι βρίσκεστε σε ξεκάθαρο σφάλμα».

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Αυτός (ο Νώε) απάντησε: «Ω, λαέ μου! Δεν έχω πλανηθεί, αλλά είμαι Αγγελιοφόρος από τον Κύριο όλων των κόσμων.»

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنْصَحُ لَكُمْ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

uballigukum risālāti rabbī wa anṣaḥu lakum wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

Σας μεταφέρω το μήνυμα του Κυρίου μου, σας δίνω συμβουλές και γνωρίζω από τον Αλλάχ όσα εσείς δεν γνωρίζετε.»

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).

Και μήπως απορείτε που ήρθε μια υπενθύμιση από τον Κύριό σας μέσω ενός ανθρώπου από εσάς, για να σας προειδοποιήσει και να γίνετε ευσεβείς και να ελεηθείτε;

فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ

fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).

Έτσι τον αρνήθηκαν (τον Νώε). Έπειτα, τον σώσαμε και όσους ήταν μαζί του στο πλοίο. Πνίγουμε όσους αρνήθηκαν τα εδάφιά μας. Πράγματι, αυτοί είναι άνθρωποι τυφλοί (στα μάτια της καρδιάς τους).

۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

Και στον λαό της Αδ (στείλαμε) τον Χουντ, τον αδελφό τους. Είπε: «Ω, λαέ μου! Λατρέψτε τον Αλλάχ! Δεν υπάρχει άλλος θεός (λατρεία) για εσάς εκτός από Αυτόν. Γιατί λοιπόν δεν φοβάστε τον Αλλάχ;»

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ سَفَاهَةٍ وَّاِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī innā lanarāka fī safāhatiw wa innā lanaẓunnuka minal-kāżibīn(a).

Οι ηγέτες των απίστων από τον λαό του είπαν: «Πράγματι, σε θεωρούμε εντελώς τρελό και σε θεωρούμε από εκείνους που λένε ψέματα».

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ سَفَاهَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī safāhatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Αυτός (ο Χουντ) απάντησε: «Ω, λαέ μου! Δεν είμαι τρελός, αλλά είμαι ο Αγγελιοφόρος του Κυρίου όλων των κόσμων.»

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ اَمِيْنٌ

uballigukum risālāti rabbī wa ana lakum nāṣiḥun amīn(un).

Σας μεταφέρω το μήνυμα του Κυρίου μου και σας δίνω αξιόπιστες συμβουλές.

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).

Και μήπως εκπλήσσεστε που σας ήρθε μια υπενθύμιση από τον Κύριό σας μέσω ενός ανθρώπου από εσάς, για να σας προειδοποιήσει; Θυμηθείτε όταν σας έκανε διαδόχους μετά τον λαό του Νώε, και σας προτίμησε σε δύναμη και σε ανάστημα. Θυμηθείτε λοιπόν τις χάρες του ΑΛΛΑΧ, για να πετύχετε.

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهٗ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lina‘budallāha waḥdahū wa nażara mā kāna ya‘budu ābā'unā, fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

Είπαν: «Ήρθες σε εμάς για να λατρέψεις μόνο τον Αλλάχ και να εγκαταλείψεις ό,τι λάτρευαν οι πρόγονοί μας; Απόδειξέ μας, λοιπόν, την απειλή σου, αν είσαι ειλικρινής!»

قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ

qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

Αυτός (ο Χουντ) απάντησε: «Πράγματι, μίσος και οργή από τον Θεό θα σας βρουν. Θέλετε να διαφωνήσετε μαζί μου για τα ονόματα (είδωλα) που εσείς και οι πρόγονοί σας δημιουργήσατε, παρόλο που ο Αλλάχ δεν έχει αποκαλύψει πληροφορίες γι' αυτό; Αν ναι, περιμένετε! Πράγματι, κι εγώ είμαι μαζί σας ανάμεσα σε εκείνους που περιμένουν.»

فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ

fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).

Έτσι, με το έλεός μας σώσαμε αυτόν (τον Χουντ) και όσους ήταν μαζί του, και καταστρέψαμε μέχρι τέλους όσους διέψευσαν τα σημάδια μας. Δεν είναι πιστοί.

وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).

Και στον λαό του Σαμούντ (στείλαμε) τον αδελφό τους, τον Σάλεχ. Είπε: «Ω, λαέ μου! Λατρέψτε τον Αλλάχ! Δεν υπάρχει άλλος θεός (λατρεία) για εσάς εκτός από Αυτόν. Πράγματι, σας έχει έρθει μια ξεκάθαρη απόδειξη από τον Κύριό σας. Αυτή η καμήλα από τον Αλλάχ είναι σημάδι για εσάς. Αφήστε την να βόσκει στη γη του Αλλάχ, μην την βλάψετε, αλλιώς θα υποστείτε ένα οδυνηρό μαρτύριο.»

وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

Και θυμηθείτε όταν σας έκανε χαλίφηδες μετά τον λαό του Άδ και σας τοποθέτησε στη γη. Στα πεδινά μέρη χτίζετε παλάτια και στους λόφους τα σκαλίζετε σε σπίτια. Θυμηθείτε λοιπόν τις ευλογίες του Αλλάχ και μην προκαλείτε ζημιές στη γη.

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِمَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ اَتَعْلَمُوْنَ اَنَّ صٰلِحًا مُّرْسَلٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلَ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lil-lażīnastuḍ‘ifū liman āmana minhum ata‘lamūna anna ṣāliḥam mursalum mir rabbih(ī), qālū innā bimā ursila bihī mu'minūn(a).

Οι αλαζόνες ηγέτες είπαν σε εκείνους που θεωρούνταν αδύναμοι, δηλαδή σε εκείνους που είχαν πιστέψει ανάμεσα στον λαό τους: «Γνωρίζετε ότι ο Σάλεχ είναι αγγελιοφόρος από τον Κύριό του;» Είπαν: «Πράγματι, πιστεύουμε σε αυτά που είπε».

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا بِالَّذِيْٓ اٰمَنْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qālal-lażīnastakbarū innā bil-lażī āmantum bihī kāfirūn(a).

Αυτοί που καυχιούνται λένε: «Πράγματι, αρνούμαστε αυτά που πιστεύετε».

فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).

Έπειτα έσφαξαν την καμήλα και ενήργησαν αλαζονικά ενάντια στην εντολή του Κυρίου τους. Είπαν: «Ω, Σάλεχ! Απόδειξέ μας την απειλή σου, αν είναι αλήθεια ότι είσαι ένας από τους αγγελιοφόρους».

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Τότε τους χτύπησε ένας σεισμός και κείτονταν νεκροί στα ερείπια των σπιτιών τους.

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).

Τότε (ο Σάλεχ) τους άφησε λέγοντας: «Ω, λαέ μου! Σας μετέφερα το μήνυμα του Κυρίου μου και σας συμβούλεψα. Δεν σας αρέσουν όμως αυτοί που δίνουν συμβουλές.»

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

Και (στείλαμε επίσης) τον Λουτ, όταν είπε στον λαό του: «Γιατί κάνετε μια αποτρόπαια πράξη, την οποία κανείς δεν έχει κάνει πριν από εσάς (σε αυτόν τον κόσμο);

اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).

Πράγματι, έχετε εκδηλώσει την επιθυμία σας για άνδρες, όχι για γυναίκες. Είστε αληθινά ένας λαός που ξεπερνά τα όρια.

وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

wa mā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijūhum min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

Και η απάντηση του λαού του δεν ήταν άλλη από το να πει: «Διώξτε τους (τον Λουτ και τους οπαδούς του) από τη χώρα σας, είναι άνθρωποι που θεωρούν τους εαυτούς τους άγιους».

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

Έπειτα σώσαμε αυτόν και τους ακολούθους του, εκτός από τη γυναίκα του, η οποία ήταν μεταξύ εκείνων που έμειναν πίσω.

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

Και τους ρίξαμε βροχή (πέτρες). Προσέξτε λοιπόν τι συμβαίνει σε αυτόν που αμαρτάνει.

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).

Και στον λαό της Μαδιάμ (στείλαμε) τον Σουάιμπ, τον αδελφό τους. Είπε: «Ω, λαέ μου! Λατρέψτε τον Αλλάχ. Δεν υπάρχει άλλος θεός (λατρεία) για εσάς εκτός από Αυτόν. Πράγματι, σας έχουν έρθει σαφείς αποδείξεις από τον Κύριό σας. Τελειοποιήστε τα μέτρα και τις ζυγαριές και μην βλάψετε κανέναν στο ελάχιστο. Μην προκαλείτε ζημιά στη γη αφού (δημιουργήθηκε) καλά. Αυτό είναι καλύτερο για εσάς, αν είστε πιστοί.»

وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

Και μην κάθεστε σε κανένα μονοπάτι τρομάζοντας και εμποδίζοντας τους πιστούς από το μονοπάτι του Αλλάχ και θέλοντας να τον εκτρέψετε. Θυμηθείτε όταν ήσασταν λίγοι, τότε ο Αλλάχ αύξησε τον αριθμό σας. Και δώστε προσοχή σε όσους κάνουν ζημιά.

وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔

wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

Αν υπάρχει μια ομάδα ανάμεσά σας που πιστεύει (στις διδασκαλίες) που έστειλα για να τις μεταδώσω, και υπάρχει (επίσης) μια ομάδα που δεν πιστεύει, τότε να είστε υπομονετικοί μέχρι να κρίνει ο Αλλάχ ανάμεσά μας. Αυτός είναι ο καλύτερος κριτής.

۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).

Οι αλαζόνες ηγέτες της φυλής Σουάιμπ είπαν: «Ω, Σουάιμπ! Σίγουρα θα διώξουμε εσένα και τους πιστούς από τη χώρα μας, εκτός αν επιστρέψεις στη θρησκεία μας». Ο Σουάιμπ είπε: «Θα μας διώξεις (θα μας διώξεις), παρόλο που δεν μας αρέσει;»

قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ

qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).

Πράγματι, θα είχαμε επινοήσει ένα μεγάλο ψέμα εναντίον του Αλλάχ, αν επιστρέφαμε στη θρησκεία σας, αφού ο Αλλάχ μας είχε ελευθερώσει από αυτήν. Και δεν είναι πρέπον να επιστρέψουμε σε Αυτόν, εκτός αν ο Αλλάχ, ο Κύριός μας, το θέλει. Η γνώση του Κυρίου μας περιλαμβάνει τα πάντα. Μόνο στον Αλλάχ εμπιστευόμαστε. Κύριέ μας, κρίνε ανάμεσα σε εμάς και τον λαό μας με δικαιοσύνη. Εσύ είσαι ο καλύτερος κριτής.

وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ

wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).

Και οι ηγέτες του λαού του (Σουάιμπ), που ήταν άπιστοι, είπαν (μεταξύ τους): «Πράγματι, αν ακολουθήσετε τον Σουάιμπ, σίγουρα εσείς θα είστε αυτοί που θα χάσετε».

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Τότε τους χτύπησε ένας σεισμός και κείτονταν νεκροί στα ερείπια των σπιτιών τους.

الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ

al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).

Οι άνθρωποι που αρνήθηκαν τον Σουάιμπ ήταν σαν να μην είχαν ζήσει ποτέ σε εκείνη (τη χώρα). Όσοι αρνούνται τον Σουάιμπ είναι αυτοί που χάνουν.

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).

Έτσι ο Σουάιμπ τους άφησε λέγοντας: «Ω, λαέ μου! Σας μετέφερα το μήνυμα του Κυρίου μου και σας συμβούλεψα. Πώς λοιπόν θα θρηνήσω για τους άπιστους;»

وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّآ اَخَذْنَآ اَهْلَهَا بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُوْنَ

wa mā arsalnā fī qaryatim min nabiyyin illā akhażnā ahlahā bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yaḍḍarra‘ūn(a).

Και δεν στείλαμε προφήτη σε κάποια χώρα (και οι κάτοικοί της απέρριψαν αυτόν τον προφήτη), αλλά προκαλέσαμε στους κατοίκους της κακουχίες και βάσανα, ώστε να (υποταχθούν) ταπεινώνοντας τον εαυτό τους.

ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتّٰى عَفَوْا وَّقَالُوْا قَدْ مَسَّ اٰبَاۤءَنَا الضَّرَّاۤءُ وَالسَّرَّاۤءُ فَاَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

Ṡumma baddalnā makānas-sayyi'atil-ḥasanata ḥattā ‘afau wa qālū qad massa ābā'anaḍ-ḍarrā'u was-sarrā'u fa akhażnāhum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Έπειτα αντικαταστήσαμε την ταλαιπωρία με ηδονή (ώστε να αυξηθούν οι απόγονοι και ο πλούτος τους), και τότε είπαν: «Πράγματι, οι πρόγονοί μας βίωσαν ταλαιπωρία και ηδονή», οπότε τους επιβάλαμε ξαφνικά μαρτύριο χωρίς να το καταλάβουν.

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُرٰٓى اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكٰتٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ وَلٰكِنْ كَذَّبُوْا فَاَخَذْنٰهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

wa lau anna ahlal-qurā āmanū wattaqau lafataḥnā ‘alaihim barakātim minas-samā'i wal ardḍi wa lākin każżabū fa akhażnāhum bimā kānū yaksibūn(a).

Και αν οι άνθρωποι της γης πίστευαν και ήταν ευσεβείς, θα τους είχαμε χαρίσει ευλογίες από τους ουρανούς και τη γη, αλλά αποδείχθηκαν ψεύτες (τα εδάφιά μας), οπότε τους τιμωρήσαμε σύμφωνα με όσα είχαν κάνει.

اَفَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا بَيَاتًا وَّهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَۗ

afa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā bayātaw wa hum nā'imūn(a).

Μήπως λοιπόν οι κάτοικοι των πόλεων αισθάνονται ασφαλείς από την τιμωρία Μας που έρχεται τη νύχτα ενώ κοιμούνται;

اَوَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَّهُمْ يَلْعَبُوْنَ

awa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā ḍuḥaw wa hum yal‘abūn(a).

Ή μήπως οι κάτοικοι της πόλης νιώθουν ασφαλείς από την τιμωρία Μας που θα έρθει το πρωί ενώ παίζουν;

اَفَاَمِنُوْا مَكْرَ اللّٰهِۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

afa aminū makrallāh(i), falā ya'manu makrallāhi illal-qaumul khāsirūn(a).

Ή μήπως αισθάνονται ασφαλείς από την (απροσδόκητη) τιμωρία του Αλλάχ; Κανείς δεν αισθάνεται ασφαλής από την τιμωρία του Αλλάχ εκτός από τους ηττημένους.

اَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ اَهْلِهَآ اَنْ لَّوْ نَشَاۤءُ اَصَبْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْۚ وَنَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lil-lażīna yariṡūnal-arḍa mim ba‘di ahlihā allau nasyā'u aṣabnāhum biżunūbihim, wa naṭba‘u ‘alā qulūbihim fahum lā yasma‘ūn(a).

Ή μήπως δεν είναι σαφές σε εκείνους που κληρονομούν τη γη μετά τους κατοίκους της ότι αν θέλαμε, σίγουρα θα τους τιμωρούσαμε για τις αμαρτίες τους, και σφραγίζουμε τις καρδιές τους, ώστε να μην ακούσουν (το μάθημα).

تِلْكَ الْقُرٰى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤىِٕهَاۚ وَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا مِنْ قَبْلُۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِ الْكٰفِرِيْنَ

tilkal-qurā naquṣṣu ‘alaika min ambā'ihā, wa laqad jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānū liyu'minū bimā każżabū min qabl(u), każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā qulūbil-kāfirīn(a).

Αυτές είναι οι χώρες (που καταστρέψαμε). Σου διηγούμαστε μερικές από τις ιστορίες τους. Οι αγγελιοφόροι τους είχαν έρθει σε αυτούς με σαφείς αποδείξεις. Αλλά δεν πίστεψαν ούτε σε ό,τι είχαν αρνηθεί προηγουμένως. Έτσι ο Αλλάχ σφραγίζει τις καρδιές των απίστων.

وَمَا وَجَدْنَا لِاَكْثَرِهِمْ مِّنْ عَهْدٍۚ وَاِنْ وَّجَدْنَآ اَكْثَرَهُمْ لَفٰسِقِيْنَ

wa mā wajadnā li'akṡarihim min ‘ahd(in), wa iw wajadnā akṡarahum lafāsiqīn(a).

Και δεν βλέπουμε τους περισσότερους από αυτούς να εκπληρώνουν τις υποσχέσεις τους. Αντίθετα, αυτό που διαπιστώσαμε ήταν ότι οι περισσότεροι από αυτούς ήταν πραγματικά κακοί άνθρωποι.

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

Μετά από αυτούς, στείλαμε τον Μωυσή με τις αποδείξεις μας στον Φαραώ και στους ηγέτες του λαού του, και αυτοί αρνήθηκαν τις αποδείξεις. Προσέξτε λοιπόν τι συμβαίνει σε εκείνους που κάνουν ζημιά.

وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Και ο Μωυσής είπε: «Ω, Φαραώ! Είμαι πράγματι αγγελιοφόρος από τον Κύριο όλων των κόσμων,

حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).

Είμαι υποχρεωμένος να πω την αλήθεια για τον Αλλάχ. Πράγματι, ήρθα σε εσάς με σαφή απόδειξη από τον Κύριό σας, οπότε αφήστε τα παιδιά του Ισραήλ να πάνε μαζί μου.

قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

Αυτός (ο Φαραώ) απάντησε: «Αν είναι αλήθεια ότι έφερες απόδειξη, τότε απόδειξέ την, ότι είσαι ένας από τους ειλικρινείς ανθρώπους».

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

Τότε (ο Μωυσής) πέταξε το ραβδί του, και ξαφνικά το ραβδί έγινε ένα πραγματικά μεγάλο φίδι.

وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

Και έβγαλε το χέρι του, ξαφνικά έγινε άσπρο (λαμπερό) για όσους το έβλεπαν.

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ

qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).

Οι ηγέτες των Φαραώ είπαν: «Αυτός ο άνθρωπος είναι πραγματικά ένας έξυπνος μάγος,

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).

ποιος θέλει να σας διώξει από τη γη σας;» (Ο Φαραώ είπε): «Τότε τι προτείνετε;»

قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ

qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

(Οι αρχηγοί) απάντησαν: «Κρατήστε (για λίγο) αυτόν και τον αδελφό του και στείλτε μερικούς ανθρώπους στις πόλεις για να συγκεντρώσουν (τους μάγους),

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).

για να σου φέρουν όλους τους έξυπνους μάγους.

وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

Και οι μάγοι ήρθαν στον Φαραώ και είπαν: «Θα λάβουμε κάποια αμοιβή αν νικήσουμε;»

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).

Αυτός (ο Φαραώ) απάντησε: «Ναι, στην πραγματικότητα πρέπει να είσαι από εκείνους που είναι κοντά μου».

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).

Είπαν (οι μάγοι): «Ω, Μωυσή! Εσύ θα ρίξεις πρώτος ή εμείς θα ρίξουμε;»

قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ

qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).

Αυτός (ο Μωυσής) απάντησε: «Πετάξτε το (πρώτα)!» Αφού λοιπόν το πέταξαν, μάγεψαν τα μάτια του λαού και τον έκαναν να τρομάξει, επειδή έδειξαν μεγάλη (εκπληκτική) μαγεία.

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ

wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

Και αποκαλύψαμε στον Μωυσή: «Πέτα κάτω το ραβδί σου!» Έτσι ξαφνικά κατάπιε όλα τα ψεύδη τους.

فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ

fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).

Τότε αποδείχθηκε η αλήθεια, και όλα όσα έκαναν ήταν μάταια.

فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ

fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).

Έτσι ηττήθηκαν σε εκείνο το μέρος και έγιναν ένας αξιοκαταφρόνητος λαός.

وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ

wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

Και οι μάγοι έπεσαν αμέσως κάτω και προσκύνησαν.

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

Είπαν: «Πιστεύουμε στον Κύριο όλων των κόσμων,

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(δηλαδή) ο Κύριος του Μωυσή και του Ααρών.

قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).

Ο Φαραώ είπε: «Γιατί πιστεύεις σε αυτόν πριν σου δώσω την άδειά μου; Στην πραγματικότητα, αυτό είναι στην πραγματικότητα ένα τέχνασμα που έχεις σχεδιάσει σε αυτή την πόλη, για να διώξεις τους κατοίκους της. Αργότερα θα μάθεις (τις συνέπειες των πράξεών σου)

لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).

Σίγουρα θα σας κόψω τα χέρια και τα πόδια σταυρωτά (δεξί χέρι και αριστερό πόδι ή αντίστροφα) και μετά θα σας σταυρώσω όλους.

قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ

qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

Αυτοί (οι μάγοι) απάντησαν: «Πράγματι, θα επιστρέψουμε στον Κύριό μας».

وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).

Και δεν μας εκδικήθηκες, αλλά επειδή πιστέψαμε στα εδάφια του Κυρίου μας όταν ήρθαν σε εμάς.» (Προσεύχονταν), «Κύριέ μας, δώσε μας υπομονή και πεθάντε ως Μουσουλμάνοι (παραδιδόμενοι σε Σένα)».

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰى وَقَوْمَهٗ لِيُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَيَذَرَكَ وَاٰلِهَتَكَۗ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَنَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْۚ وَاِنَّا فَوْقَهُمْ قٰهِرُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumi fir‘auna atażaru mūsā wa qaumahū liyufsidū fil-arḍi wa yażaraka wa ālihatak(a), qāla sanuqattilu abnā'ahum wa nastaḥyī nisā'ahum, wa innā fauqahum qāhirūn(a).

Και οι ηγέτες του λαού του Φαραώ είπαν: «Θα αφήσετε τον Μωυσή και τον λαό του να προκαλέσουν όλεθρο σε αυτή τη γη (την Αίγυπτο) και να εγκαταλείψουν εσάς και τους θεούς σας;» (Ο Φαραώ) απάντησε: «Θα σκοτώσουμε τους γιους τους και θα αφήσουμε τις κόρες τους ζωντανές και πράγματι έχουμε πλήρη εξουσία πάνω τους».

قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

Ο Μωυσής είπε στον λαό του: «Ζητήστε βοήθεια από τον Αλλάχ και κάντε υπομονή. Στ' αλήθεια (αυτή) η γη ανήκει στον Αλλάχ· θα την κληρονομήσει σε όποιον θέλει από τους δούλους Του. Και το (καλό) τέλος είναι για τους ευσεβείς.»

قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).

Αυτοί (ο λαός του Μωυσή) είπαν: «Ήμασταν καταπιεσμένοι (από τον Φαραώ) πριν έρθεις σε εμάς και αφού ήρθες». Ο Μωυσής απάντησε: «Ας ελπίσουμε ότι ο Κύριός σου θα καταστρέψει τους εχθρούς σου και θα σε κάνει χαλίφη στη γη· και μετά θα δει πώς θα τα πας».

وَلَقَدْ اَخَذْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِيْنَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

wa laqad akhażnā āla fir‘auna bis-sinīna wa naqṣim minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yażżakkarūn(a).

Και πράγματι, τιμωρήσαμε τον Φαραώ και τον λαό του (προκαλώντας) πολλά χρόνια ξηρασίας και έλλειψης καρπών, ώστε να πάρουν ένα μάθημα.

فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Έπειτα, όταν τους έρχεται το καλό (ευημερία), λένε: «Αυτό οφείλεται στις (προσπάθειές μας) μας». Και αν βρίσκονταν σε δύσκολη θέση, κατηγόρησαν τον Μωυσή και τους οπαδούς του για την ατυχία. Να ξέρετε ότι η μοίρα τους είναι στα χέρια του Αλλάχ, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς δεν το γνωρίζουν.

وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).

Και είπαν (στον Μωυσή): «Όποια απόδειξη κι αν μας φέρεις για να μας μαγέψεις, δεν θα σε πιστέψουμε».

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).

Έτσι, στείλαμε πάνω τους καταιγίδες, ακρίδες, ψείρες, βατράχους και αίμα (το πόσιμο νερό μετατράπηκε σε αίμα) ως σαφή σημάδια, αλλά παρέμειναν αλαζόνες και ήταν ένας αμαρτωλός λαός.

وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوْا يٰمُوْسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ لَىِٕنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۚ

wa lammā waqa‘a ‘alihimur-rijzu qālū yā mūsad‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), la'in kasyafta ‘annar-rijza lanu'minanna laka wa lanursilanna ma‘aka banī isrā'īl(a).

Και όταν τους χτύπησε η τιμωρία (η οποία έχει εξηγηθεί), είπαν: «Ω, Μωυσή! Ζήτησε για εμάς από τον Κύριό σου σύμφωνα με την υπόσχεσή Του προς εσένα. Αν μπορέσεις να μας απομακρύνεις από αυτήν την τιμωρία, σίγουρα θα πιστέψουμε σε Σένα και σίγουρα θα αφήσουμε τα παιδιά του Ισραήλ να φύγουν μαζί σου».

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ اِلٰٓى اَجَلٍ هُمْ بَالِغُوْهُ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumur-rijza ilā ajalin hum bāligūhu iżā hum yankuṡūn(a).

Όταν όμως αφαιρέσαμε την τιμωρία από αυτούς μέχρι την προθεσμία που έπρεπε να τηρήσουν, αθέτησαν την υπόσχεσή τους.

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

fantaqamnā minhum fa agraqnāhum fil-yammi bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

Έτσι τιμωρήσαμε μερικούς από αυτούς, και μετά τους πνίξαμε στη θάλασσα, επειδή αρνήθηκαν τα Σημεία Μας και αδιαφορούσαν για τα Σημεία Μας.

وَاَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِيْنَ كَانُوْا يُسْتَضْعَفُوْنَ مَشَارِقَ الْاَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنٰى عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۙ بِمَا صَبَرُوْاۗ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهٗ وَمَا كَانُوْا يَعْرِشُوْنَ

wa auraṡnal-qaumal-lażīna kānū yustaḍ‘afūna masyāriqal-arḍi wa magāribahal-latī bāraknā fīhā, wa tammat kalimatu rabbikal-ḥusnā ‘alā banī isrā'īl(a), bimā ṣabarū, wa dammarnā mā kāna yaṣna‘u fir‘aunu wa qaumuhū wa mā kānū ya‘risyūn(a).

Και κληροδοτήσαμε στους καταπιεσμένους λαούς τα ανατολικά και δυτικά μέρη της γης, τα οποία είχαμε ευλογήσει. Και ο λόγος του καλού σου Κυρίου έχει τελειοποιηθεί (ως υπόσχεση) για τα παιδιά του Ισραήλ λόγω της υπομονής τους. Και καταστρέψαμε ό,τι είχε δημιουργήσει ο Φαραώ και ο λαός του και ό,τι είχαν χτίσει.

وَجَاوَزْنَا بِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْبَحْرَ فَاَتَوْا عَلٰى قَوْمٍ يَّعْكُفُوْنَ عَلٰٓى اَصْنَامٍ لَّهُمْ ۚقَالُوْا يٰمُوْسَى اجْعَلْ لَّنَآ اِلٰهًا كَمَا لَهُمْ اٰلِهَةٌ ۗقَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

wa jāwaznā bibanī isrā'īlal-baḥra fa atau ‘alā qaumiy ya‘kufūna ‘alā aṣnāmil lahum, qālū yā mūsaj‘al lanā ilāhan kamā lahum ālihah(tun), qāla innakum qaumun tajhalūn(a).

Και σώσαμε τα παιδιά του Ισραήλ πέρα από εκείνη τη θάλασσα (το βόρειο τμήμα της Ερυθράς Θάλασσας). Όταν έφτασαν σε έναν λαό που συνέχιζε να λατρεύει είδωλα, (τα παιδιά του Ισραήλ) είπαν: «Ω, Μωυσής! Φτιάξ' μας έναν θεό (είδωλο) όπως έχουν πολλοί θεοί (είδωλα)». (Ο Μωυσής) απάντησε: «Πράγματι, εσείς είστε ανόητοι άνθρωποι».

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ مُتَبَّرٌ مَّا هُمْ فِيْهِ وَبٰطِلٌ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

inna hā'ulā'i mutabbarum mā hum fīhi wa bāṭilum mā kānū ya‘malūn(a).

Πράγματι, θα καταστραφούν (από τις πεποιθήσεις) που έχουν και ό,τι έχουν κάνει θα είναι μάταιο.

قَالَ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْكُمْ اِلٰهًا وَّهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

qāla agairallāhi abgīkum ilāhaw wa huwa faḍḍalakum ‘alal-‘ālamīn(a).

Είπε (ο Μωυσής): «Είναι σωστό να αναζητήσω για εσάς άλλον θεό εκτός από τον Αλλάχ, παρόλο που Εκείνος σας έχει προκρίνει πάνω από όλους τους ανθρώπους (εκείνη την εποχή);»

وَاِذْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۚ يُقَتِّلُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż anjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażāb(i), yuqattilūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

Και (θυμηθείτε, ω παιδιά του Ισραήλ) όταν σας σώσαμε από (τον Φαραώ) και τον λαό του, που σας υπέβαλαν σε σκληρά βασανιστήρια, σκότωσαν τους γιους σας και έσωσαν τη ζωή των θυγατέρων σας. Και σε αυτή την περίπτωση, αυτή είναι μια μεγάλη δοκιμασία από τον Κύριό σας.

۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ

wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).

Και υποσχεθήκαμε στον Μωυσή (που μας έδωσε την Τορά) τριάντα νύχτες, και συμπληρώσαμε τον αριθμό των νυχτών με δέκα (περισσότερες νύχτες), έτσι ο χρόνος που ο Αλλάχ είχε ορίσει σαράντα νύχτες ήταν τέλειος. Και ο Μωυσής είπε στον αδελφό του (δηλαδή) τον Χαρούν: «Αντικατάστησέ με στην (οδήγηση) του λαού μου, και βελτίωσε (τον εαυτό σου και τον λαό σου), και μην ακολουθείς το μονοπάτι εκείνων που κάνουν κακό».

وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).

Και όταν ο Μωυσής ήρθε στο (μουντζάτ) την ώρα που είχαμε ορίσει και ο Θεός του είχε μιλήσει (απευθείας), (ο Μωυσής) είπε: «Κύριέ μου, εμφανίσου σε μένα για να Σε δω». (Ο Αλλάχ) είπε: «Δεν θα (μπορέσεις να) Με δεις, αλλά κοίτα το βουνό, αν παραμείνει στη θέση του (όπως συνήθως) σίγουρα θα μπορέσεις να Με δεις». Έτσι, όταν ο Κύριός του αποκάλυψε (τη Μεγαλειότητά Του) στο βουνό, το βουνό καταστράφηκε και ο Μωυσής έπεσε αναίσθητος. Αφού ο Μωυσής ανέκτησε τις αισθήσεις του, είπε: «Δόξα τω Θεώ, μετανοώ σε Σένα και είμαι ο πρώτος που πίστεψε».

قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنِّى اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسٰلٰتِيْ وَبِكَلَامِيْ ۖفَخُذْ مَآ اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

qāla yā mūsā inniṣṭafaituka ‘alan-nāsi birisālātī wa bikalāmī, fa khuż mā ātaituka wa kum minasy-syākirīn(a).

(Ο Αλλάχ) είπε, «Ω, Μωυσή! Πράγματι, σε διάλεξα (προτίμησα) ανάμεσα σε άλλους ανθρώπους (στην εποχή σου) για να μεταφέρεις το Μήνυμά Μου και τα Λόγια Μου, γι' αυτό κράτησε γερά ό,τι σου έχω δώσει και να είσαι ανάμεσα σε εκείνους που είναι ευγνώμονες.»

وَكَتَبْنَا لَهٗ فِى الْاَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَّتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍۚ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَّأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوْا بِاَحْسَنِهَا ۗسَاُورِيْكُمْ دَارَ الْفٰسِقِيْنَ

wa katabnā lahū fil-alwāḥi min kulli syai'im mau‘iẓataw wa tafṣīlal likulli syai'(in), fa khużhā biquwwatiw wa'mur qaumaka ya'khużū bi'aḥsanihā, sa'urīkum dāral-fāsiqīn(a).

Και γράψαμε στον Μωυσή στις πλάκες (Τορά) τα πάντα ως μάθημα και εξήγηση για όλα τα πράγματα. Έτσι (είπαμε): «Κράτα το γερά και πες στον λαό σου να το κρατήσει όσο καλύτερα μπορεί, θα σου δείξω τη γη των ασεβών».

سَاَصْرِفُ عَنْ اٰيٰتِيَ الَّذِيْنَ يَتَكَبَّرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ وَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

sa'aṣrifu ‘an āyātiyal-lażīna yatakabbarūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, wa iy yarau sabīlar-rusydi lā yattakhiżūhu sabīlā(n), wa iy yarau sabīlal-gayyi yattakhiżūhu sabīlā(n), żālika bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

Θα απομακρύνω από τα σημάδια (της δύναμής Μου) όσους καυχιούνται στη γη χωρίς βάσιμο λόγο. Ακόμα κι αν έβλεπαν κάθε σημάδι (της δύναμής Μου), πάλι δεν θα πίστευαν σε αυτό. Και αν δουν ένα μονοπάτι που οδηγεί στην καθοδήγηση, δεν θα το ακολουθήσουν, αλλά αν δουν ένα μονοπάτι πλάνης, το ακολουθούν. Αυτό συμβαίνει επειδή αρνούνται τα σημάδια Μας και είναι πάντα αδιάφοροι γι' αυτά.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wa liqā'il-ākhirati ḥabiṭat a‘māluhum, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).

Και όσοι αρνούνται τα σημάδια (τη δύναμή) μας και (αρνούνται) την ύπαρξη της μέλλουσας ζωής, οι πράξεις τους είναι μάταιες. Θα ανταμειφθούν σύμφωνα με όσα έχουν κάνει.

وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).

Και ο λαός του Μωυσή, μετά την αναχώρησή του (στο Όρος Σινά), έφτιαξε από στολίδια (χρυσό) ένα μοσχάρι με σώμα και φωνή που ούρλιαζε. Δεν ήξεραν ότι το μοσχάρι δεν μπορούσε να τους μιλήσει ούτε να τους δείξει τον δρόμο; Το πήραν (σαν είδωλο). Ήταν άδικοι.

وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

Και όταν μετάνιωσαν για τις πράξεις τους και συνειδητοποίησαν ότι είχαν παραστρατήσει, είπαν: «Αν ο Κύριός μας δεν μας ελεήσει και δεν μας συγχωρέσει, σίγουρα θα είμαστε από τους χαμένους».

وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Και όταν ο Μωυσής επέστρεψε στον λαό του, θύμωσε και λύπηκε και είπε: «Τι φρικτά πράγματα κάνατε όσο έλειπα! Θέλετε να παραβιάσετε την υπόσχεση του Κυρίου σας;» Ο Μωυσής πέταξε κάτω την πλάκα (την Τορά) και άρπαξε το κεφάλι του αδελφού του (Χαρούν) τραβώντας το προς το μέρος του. (Ο Χαρούν) είπε: «Ω, γιε της μητέρας μου! Αυτός ο λαός με θεωρούσε αδύναμο και παραλίγο να με σκοτώσει, οπότε μην κάνεις τους εχθρούς σου να πανηγυρίζουν με την ατυχία μου, και μην με κάνεις άδικο άνθρωπο».

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِاَخِيْ وَاَدْخِلْنَا فِيْ رَحْمَتِكَ ۖوَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ

qāla rabbigfirlī wa li'akhī wa adkhilnā fī raḥmatik(a), wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

(Ο Μωυσής) προσευχήθηκε: «Κύριέ μου, συγχώρεσε εμένα και τον αδελφό μου και εισάγε μας στο έλεός Σου, και Εσύ είσαι ο πιο Ελεήμων από όλους τους ελεήμονες».

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ

innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).

Πράγματι, όσοι φτιάχνουν (άγαλμα) μοσχαριού (για να το λατρεύουν), μια μέρα θα δεχτούν οργή από τον Κύριό τους και ταπείνωση στη ζωή αυτού του κόσμου. Έτσι ανταμείβουμε όσους λένε ψέματα.

وَالَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ ثُمَّ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِهَا وَاٰمَنُوْٓا اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti ṡumma tābū mim ba‘dihā wa āmanū inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

Και όσοι έπραξαν το κακό, μετά μετανοούν και πιστεύουν, σίγουρα μετά από αυτό ο Κύριός σας είναι Πλέον Συγχωρετικός, Πλέον Ελεήμων.

وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُّوْسَى الْغَضَبُ اَخَذَ الْاَلْوَاحَۖ وَفِيْ نُسْخَتِهَا هُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُوْنَ

wa lammā sakata ‘am mūsal-gaḍabu akhażal-alwāḥ(a), wa fī nuskhatihā hudaw wa raḥmatul lil-lażīna hum lirabbihim yarhabūn(a).

Και αφού ο θυμός του Μωυσή κόπασε, πήρε (πίσω) τις πλάκες (την Τορά). Στα γραπτά του υπάρχει καθοδήγηση και έλεος για όσους φοβούνται τον Κύριό τους.

وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ

wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).

Και ο Μωυσής διάλεξε εβδομήντα άτομα από τον λαό του για να (μας ζητήσουν μετάνοια) την ώρα που είχαμε ορίσει. Όταν τους χτύπησε σεισμός, ο Μωυσής είπε: «Κύριέ μου, αν ήθελες, θα τους είχες καταστρέψει κι εμένα πριν από αυτό. Θα μας καταστρέψεις εξαιτίας των πράξεων εκείνων που δεν έχουν κατανόηση ανάμεσά μας; Αυτή είναι μόνο μια δοκιμασία από Εσένα. Παραπλανάς με αυτή τη δοκιμασία όποιον θέλεις και καθοδηγείς όποιον θέλεις. Εσύ είσαι ο ηγέτης μας, γι' αυτό συγχώρεσέ μας και δώσε μας έλεος. Εσύ είσαι ο καλύτερος συγχωρών.»

۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ

waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).

Και όρισε για εμάς καλοσύνη σε αυτόν τον κόσμο και στη μέλλουσα ζωή. Πράγματι, επιστρέφουμε (μετανιώνουμε) σε Σένα. (Ο Αλλάχ) λέει: «Θα επιβάλω την τιμωρία Μου σε όποιον θέλω και το έλεός Μου καλύπτει τα πάντα. Έτσι, θα δώσω το έλεός Μου σε εκείνους που είναι ευσεβείς, που πληρώνουν τη ζακάτ και που πιστεύουν στα εδάφιά Μας.»

اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

(Δηλαδή) εκείνοι που ακολουθούν τον Αγγελιοφόρο, τον Προφήτη που είναι ουμμί (δεν μπορεί να διαβάσει και να γράψει) του οποίου το (όνομα) βρίσκουν γραμμένο στην Τορά και στο Ευαγγέλιο που έχουν, που τους διατάζει να κάνουν το σωστό και απαγορεύει το κακό, και που επιτρέπει όλα όσα είναι καλά γι' αυτούς και απαγορεύει όλα όσα είναι κακά γι' αυτούς, και τους απελευθερώνει από τα βάρη και τα δεσμά που τους βαραίνουν. Όσο για εκείνους που πιστεύουν σε αυτόν, τον δοξάζουν, τον βοηθούν και ακολουθούν το λαμπρό φως που του αποκαλύφθηκε (το Κοράνι), αυτοί είναι οι τυχεροί άνθρωποι.

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).

Πες (Μωάμεθ), «Ω, άνθρωποι! Πράγματι, εγώ είμαι ο Αγγελιοφόρος του Αλλάχ σε όλους σας, που κατέχει το βασίλειο των ουρανών και της γης. Δεν υπάρχει άλλος θεός (που έχει το δικαίωμα να λατρεύεται) εκτός από Αυτόν, που δίνει ζωή και προκαλεί θάνατο, έτσι πιστεύετε στον Αλλάχ και στον Αγγελιοφόρο Του, (δηλαδή) τον Προφήτη Ούμι που πιστεύει στον Αλλάχ και στα λόγια Του (τα βιβλία Του). Ακολουθήστε τον, για να καθοδηγηθείτε.»

وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ

wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

Και ανάμεσα στον λαό του Μωυσή υπήρχε ένας λαός που καθοδηγούσε (τους ανθρώπους) με βάση την αλήθεια και με αυτήν (επίσης) ενεργούσαν δίκαια και εφάρμοζαν δικαιοσύνη.

وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

Και τους χωρίσαμε σε δώδεκα φυλές, καθεμία από τις οποίες ήταν μεγάλη σε αριθμό, και αποκαλύψαμε στον Μωυσή, όταν ο λαός του τού ζήτησε νερό, «Χτύπα την πέτρα με το ραβδί σου!» Έτσι, δώδεκα πηγές νερού ανάβλυσαν από αυτήν (την πέτρα). Κάθε φυλή γνωρίζει το δικό της σημείο πόσης. Και τους σκιάσαμε με σύννεφα και τους στείλαμε κάτω μάννα και σάλβα. (Είπαμε): «Φάτε καλά από την τροφή που σας έχουμε δώσει». Δεν μας αδίκησαν, αλλά αυτοί είναι που πάντα αδίκησαν τον εαυτό τους.

وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).

Και (θυμηθείτε), όταν τους ειπώθηκε (στα παιδιά του Ισραήλ): «Μείνετε σε αυτή τη γη (Μπαϊτουλμακντίς) και φάτε από (τα προϊόντα της) όπου θέλετε». Και πείτε: «Ελευθερώστε μας από τις αμαρτίες μας και μπείτε από την πύλη υποκλινόμενοι, και θα συγχωρήσουμε τα λάθη σας». Αργότερα θα αυξήσουμε (τις αμοιβές) σε όσους κάνουν το καλό.

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ

fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).

Έτσι, οι άδικοι ανάμεσά τους αντικατέστησαν (αυτά τα λόγια) με λόγια που δεν τους είχαν ειπωθεί, οπότε τους επιβάλαμε τιμωρία από τον ουρανό εξαιτίας της αδικίας τους.

وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).

Και ρώτησε τους γιους Ισραήλ για τη γη που βρίσκεται κοντά στη θάλασσα, όταν παραβίασαν το Σάββατο, και όταν τα ψάρια έφτασαν σε αυτούς, επέπλεαν στην επιφάνεια του νερού, αλλά τις ημέρες εκτός του Σαββάτου, δεν έφτασαν σε αυτούς. Έτσι τους δοκιμάσαμε επειδή ήταν ασεβείς.

وَاِذْ قَالَتْ اُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُوْنَ قَوْمًاۙ ۨاللّٰهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ قَالُوْا مَعْذِرَةً اِلٰى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa iż qālat ummatum minhum lima ta‘iẓūna qaumā(n), allāhu muhlikuhum au mu‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdā(n), qālū ma‘żiratan ilā rabbikum wa la‘allahum yattaqūn(a).

Και (θυμηθείτε) όταν ένας λαός ανάμεσά τους είπε: «Γιατί συμβουλεύετε έναν λαό που θα καταστραφεί ή θα τιμωρηθεί από τον Αλλάχ με μια πολύ σκληρή τιμωρία;» Απάντησαν: «Για να έχουμε μια δικαιολογία (χωρίς ευθύνη) ενώπιον του Κυρίου σας, και για να είναι ευσεβείς».

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).

Έτσι, αφού ξέχασαν αυτά για τα οποία είχαν προειδοποιηθεί, σώσαμε εκείνους που απαγόρευαν στους ανθρώπους να κάνουν το κακό και επιβάλαμε σκληρή τιμωρία στους αδικοπραξούντες, επειδή πάντα έκαναν το κακό.

فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ

falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).

Έτσι, αφού έγιναν αλαζόνες για όλα όσα ήταν απαγορευμένα, τους είπαμε: «Να είστε ταπεινοί πίθηκοι».

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ يَّسُوْمُهُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۗ اِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iż ta'ażżana rabbuka layab‘aṡanna ‘alaihim ilā yaumil-qiyāmati may yasūmuhum sū'al-‘ażāb(i), inna rabbaka lasarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

Και (θυμήσου), όταν ο Κύριός σου ανακοίνωσε ότι πράγματι, θα έστελνε ανθρώπους που θα τους επέβαλλαν (τους Εβραίους) την χειρότερη τιμωρία μέχρι την Ημέρα της Κρίσης. Πράγματι, ο Κύριός σου είναι πολύ γρήγορος στην τιμωρία, και πράγματι είναι Πλέον Συγχωρητικός, Πλέον Ελεήμων.

وَقَطَّعْنٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اُمَمًاۚ مِنْهُمُ الصّٰلِحُوْنَ وَمِنْهُمْ دُوْنَ ذٰلِكَ ۖوَبَلَوْنٰهُمْ بِالْحَسَنٰتِ وَالسَّيِّاٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhum fil-arḍi umamā(n), minhumuṣ-ṣāliḥūna wa minhum dūna żālik(a), wa balaunāhum bil-ḥasanāti was-sayyi'āti la‘allahum yarji‘ūn(a).

Και τους χωρίσαμε σε αυτόν τον κόσμο σε διάφορες ομάδες. Ανάμεσά τους υπάρχουν ευσεβείς άνθρωποι και υπάρχουν κι αυτοί που δεν είναι. Και τους δοκιμάσαμε με καλές (ευαισθήσεις) και κακές (συμφορές), για να επιστρέψουν (στην αλήθεια).

فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

Έπειτα, μετά από αυτούς, ήρθε μια γενιά που κληρονόμησε την Τορά και πήρε τα ταπεινά αγαθά αυτού του κόσμου. Τότε είπαν: «Θα συγχωρεθούμε». Και αν κάτι παρόμοιο με αυτόν τον κόσμο τους ερχόταν, θα το έπαιρναν κι αυτό. Δεν ήταν άραγε δεσμευμένοι με μια συμφωνία στο Βιβλίο (Τόρα) ότι δεν θα έλεγαν τίποτα για τον Αλλάχ παρά μόνο την αλήθεια, ακόμα κι αν είχαν μάθει ό,τι υπήρχε σε αυτό; Η κατοικία της Μέλλουσας Ζωής είναι καλύτερη για όσους φοβούνται τον Αλλάχ. Δεν καταλαβαίνετε λοιπόν;

وَالَّذِيْنَ يُمَسِّكُوْنَ بِالْكِتٰبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۗ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُصْلِحِيْنَ

wal-lażīna yumassikūna bil-kitābi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), innā lā nuḍī‘u ajral-muṣliḥīn(a).

Και όσοι τηρούν το Βιβλίο (την Τορά) και προσεύχονται, (θα ανταμειφθούν). Πράγματι, Εμείς δεν θα στερήσουμε από τους δίκαιους την αμοιβή τους.

۞ وَاِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَاَنَّهٗ ظُلَّةٌ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهٗ وَاقِعٌۢ بِهِمْۚ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ ࣖ

wa iż nataqnal-jabala fauqahum ka'annahum ẓullatuw wa ẓannū annahū wāqi‘um bihim, khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).

Και (θυμηθείτε) όταν υψώσαμε το βουνό από πάνω τους, ήταν σαν (το βουνό) να είχε σκιαστεί από ένα σύννεφο και ήταν σίγουροι ότι (το βουνό) θα έπεφτε πάνω τους. (Και τους είπαμε): «Κρατήστε γερά αυτό που σας έχουμε δώσει και θυμηθείτε πάντα τι υπάρχει μέσα σε αυτό, ώστε να γίνετε ευσεβείς άνθρωποι».

وَاِذْ اَخَذَ رَبُّكَ مِنْۢ بَنِيْٓ اٰدَمَ مِنْ ظُهُوْرِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَاَشْهَدَهُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْۚ اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْۗ قَالُوْا بَلٰىۛ شَهِدْنَا ۛاَنْ تَقُوْلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غٰفِلِيْنَۙ

wa iż akhaża rabbuka mim banī ādama min ẓuhūrihim żurriyyatahum wa asyhadahum ‘alā anfusihim, alastu birabbikum, qālū balā - syahidnā - an taqūlū yaumal-qiyāmati innā kunnā ‘an hāżā gāfilīn(a).

Και (θυμήσου) όταν ο Κύριός σου έβγαλε από την τράχηλο (τη σπονδυλική στήλη) τους απογόνους του Αδάμ τους απογόνους τους και ο Αλλάχ πήρε μαρτυρία εναντίον των πνευμάτων τους (λέγοντας): «Δεν είμαι ο Κύριός σας;» Απάντησαν: «Ναι (Είσαι ο Κύριός μας), καταθέτουμε μαρτυρία». (Το κάναμε αυτό) για να μην πείτε την Ημέρα της Ανάστασης: «Πράγματι, εκείνη την εποχή ήμασταν αδιάφοροι για αυτό».

اَوْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اَشْرَكَ اٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّنْۢ بَعْدِهِمْۚ اَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُوْنَ

au taqūlū innamā asyraka ābā'unā min qablu wa kunnā żurriyyatam mim ba‘dihim, afatuhlikunā bimā fa‘alal-mubṭilūn(a).

Ή μήπως πείτε: «Πράγματι, οι πατέρες μας έκαναν άλλους συντρόφους με τον Θεό από παλιά, και εμείς είμαστε απόγονοι που ήρθαμε μετά από αυτούς. Θα μας καταστρέψεις λοιπόν για τις πράξεις εκείνων που παραστρατήθηκαν;»

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa la‘allahum yarji‘ūn(a).

Και έτσι εξηγήσαμε τα εδάφια, ώστε να επιστρέψουν (στην αλήθεια).

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ الَّذِيْٓ اٰتَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَاَتْبَعَهُ الشَّيْطٰنُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'al-lażī ātaināhu āyātinā fansalakha minhā fa atba‘ahusy-syaiṭānu fa kāna minal-gāwīn(a).

Και απήγγειλε σε αυτούς (τον Μωάμεθ) τα νέα του ατόμου στο οποίο έχουμε δώσει τα εδάφιά μας, και μετά αποστασιοποιείται από τα εδάφια, και μετά τον ακολουθεί ο Σατανάς (μέχρι να μπει σε πειρασμό), και μετά γίνεται ένας από εκείνους που έχουν παραστρατήσει.

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).

Και αν θέλαμε, θα τον είχαμε ανεβάσει (στο επίπεδο του) με αυτό (το εδάφιο), αλλά εκείνος έτεινε προς τον κόσμο και ακολούθησε τις (κατώτερες) επιθυμίες του, τότε το παράδειγμά του είναι σαν σκύλου, αν τον διώξεις, του βγάζεις τη γλώσσα και αν τον αφήσεις, βγάζει κι αυτός τη γλώσσα του. Αυτή είναι η παραβολή εκείνων που αρνούνται τα εδάφιά μας. Πείτε λοιπόν αυτές τις ιστορίες για να τους κάνετε να σκεφτούν.

سَاۤءَ مَثَلًا ۨالْقَوْمُ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاَنْفُسَهُمْ كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ

sā'a maṡalanil-qaumul-lażīna każżabū bi'āyātinā wa anfusahum kānū yaẓlimūn(a).

Πολύ άσχημο είναι το παράδειγμα εκείνων που αρνούνται τα εδάφιά μας· αδικούν τον εαυτό τους.

مَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِيْۚ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

may yahdillāhu fa huwal-muhtadī, wa may yuḍlil fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

Όποιος καθοδηγείται από τον Αλλάχ, αυτός είναι καθοδηγημένος· και όποιον ο Αλλάχ παραπλανήσει, αυτοί είναι που χάνουν.

وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيْرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۖ لَهُمْ قُلُوْبٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اَعْيُنٌ لَّا يُبْصِرُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اٰذَانٌ لَّا يَسْمَعُوْنَ بِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْغٰفِلُوْنَ

wa laqad żara'nā lijahannama kaṡīram minal-jinni wal-ins(i), lahum qulūbul lā yafqahūna bihā wa lahum a‘yunul lā yabṣirūna bihā wa lahum āżānul lā yasma‘ūna bihā, ulā'ika kal-an‘āmi bal hum aḍall(u), ulā'ika humul-gāfilūn(a).

Και πράγματι, θα γεμίσουμε την κόλαση με κόλαση, τιμωρώντας πολλά από τα τζίνι και τους ανθρώπους. Έχουν καρδιές, αλλά δεν τις χρησιμοποιούν για να κατανοήσουν (στίχους του Αλλάχ) και έχουν μάτια (αλλά) δεν τα χρησιμοποιούν για να δουν (τα σημάδια της δύναμης του Αλλάχ), και έχουν αυτιά (αλλά) δεν τα χρησιμοποιούν για να ακούσουν (στίχους του Αλλάχ ). Είναι σαν ζώα, ακόμα πιο διεστραμμένα. Αυτοί είναι που είναι απρόσεκτοι.

وَلِلّٰهِ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى فَادْعُوْهُ بِهَاۖ وَذَرُوا الَّذِيْنَ يُلْحِدُوْنَ فِيْٓ اَسْمَاۤىِٕهٖۗ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۖ

wa lillāhil-asmā'ul-ḥusnā fad‘ūhu bihā, wa żarul-lażīna yulḥidūna fī asmā'ih(ī), sayujzauna mā kānū ya‘malūn(a).

Και ο Αλλάχ έχει το Άσμαουλ-χουσνά (το καλύτερο όνομα), γι' αυτό ρωτήστε Τον αποκαλώντας το Άσμαουλ-χουσνά και αφήστε όσους παρερμηνεύουν τα ονόματά Του. Αργότερα θα λάβουν ανταμοιβή για ό,τι έχουν κάνει.

وَمِمَّنْ خَلَقْنَآ اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

wa mimman khalaqnā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

Και ανάμεσα σε αυτούς που δημιουργήσαμε, υπάρχουν άνθρωποι που τους καθοδηγούν με βάση την αλήθεια, και έτσι ενεργούν δίκαια.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).

Και όσους αρνούνται τα Σημεία Μας, θα τους οδηγήσουμε σταδιακά (προς την καταστροφή), με τρόπο που δεν γνωρίζουν.

وَاُمْلِيْ لَهُمْ ۗاِنَّ كَيْدِيْ مَتِيْنٌ

wa umlī lahum, inna kaidī matīn(un).

Και θα τους δώσω χρονικό όριο. Πράγματι, το σχέδιό Μου είναι πολύ σταθερό.

اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوْا مَا بِصَاحِبِهِمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

awalam yatafakkarū mā biṣāḥibihim min jinnah(tin), in huwa illā nażīrum mubīn(un).

Και δεν συλλογίζονται ότι ο σύντροφός τους (ο Μωάμεθ) δεν είναι τρελός, αλλά μόνο ένας σαφής προειδοποιητής;

اَوَلَمْ يَنْظُرُوْا فِيْ مَلَكُوْتِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا خَلَقَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍ وَّاَنْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ قَدِ اقْتَرَبَ اَجَلُهُمْۖ فَبِاَيِّ حَدِيْثٍۢ بَعْدَهٗ يُؤْمِنُوْنَ

awalam yanẓurū fī malakūtis-samāwāti wal-arḍi wa mā khalaqallāhu min syai'iw wa an ‘asā ay yakūna qadiqtaraba ajaluhum, fa bi'ayyi ḥadīṡim ba‘dahū yu'minūn(a).

Και δεν συλλογίζονται τη βασιλεία των ουρανών και της γης και όλα όσα δημιούργησε ο Αλλάχ, και ίσως η ώρα τους (της καταστροφής) να έχει πλησιάσει; Τότε ποια νέα θα πιστέψουν μετά από αυτά;

مَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَا هَادِيَ لَهٗ ۖوَيَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

may yuḍlilillāhu falā hādiya lah(ū), wa yażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

Όποιον ο Αλλάχ επιτρέψει να παραστρατήσει, κανείς δεν μπορεί να τον καθοδηγήσει. Ο Αλλάχ τον επιτρέπει να παρασυρθεί στο λάθος του.

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْۚ لَا يُجَلِّيْهَا لِوَقْتِهَآ اِلَّا هُوَۘ ثَقُلَتْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا تَأْتِيْكُمْ اِلَّا بَغْتَةً ۗيَسْـَٔلُوْنَكَ كَاَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘inda rabbī, lā yujallīhā liwaqtihā illā huw(a), ṡaqulat fis-samāwāti wal-arḍ(i), lā ta'tīkum illā bagtah(tan), yas'alūnaka ka'annaka ḥafiyyun ‘anhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāhi wa lākinna akṡaran nāsi lā ya‘lamūn(a).

Σε ρωτούν (Μωάμεθ) για την Ώρα: «Πότε θα συμβεί;» Πες: «Πράγματι, η γνώση της Αποκάλυψης είναι στον Κύριό μου· κανείς (κανείς) δεν μπορεί να εξηγήσει τον χρόνο της εμφάνισής της εκτός από Αυτόν. (Η Αποκάλυψη) είναι πολύ σοβαρή (η αναταραχή της για τα πλάσματα) που στους ουρανούς και στη γη, δεν θα έρθει σε εσάς παρά μόνο ξαφνικά». Σε ρωτούν σαν να το ξέρεις. Πες (Μωάμεθ): «Πράγματι, η γνώση (της Ημέρας της Κρίσης) είναι στον Αλλάχ, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το γνωρίζουν».

قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).

Πες (Μωάμεθ): «Δεν έχω καμία δύναμη να ωφελήσω τον εαυτό μου ούτε να αποτρέψω τη ζημιά, εκτός από ό,τι θέλει ο Αλλάχ. Αν γνώριζα το αόρατο, θα έκανα όσο το δυνατόν περισσότερο καλό και δεν θα με έβρισκε κανένα κακό. Είμαι μόνο προειδοποιητής και φέρων καλά νέα για όσους πιστεύουν».

۞ هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰىهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيْفًا فَمَرَّتْ بِهٖ ۚفَلَمَّآ اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَىِٕنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

huwal-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw waja‘ala minhā zaujahā liyaskuna ilaihā, falammā tagasysyāhā ḥamalat ḥamlan khafīfan fa marrat bih(ī), falammā aṡqalad da‘awallāha rabbahumā la'in ātaitanā ṣāliḥan lanakūnanna minasy-syākirīn(a).

Αυτός είναι που σας έπλασε από μια ψυχή (τον Αδάμ) και από αυτήν έπλασε τη σύντροφό του, για να είναι ευχαριστημένος μαζί της. Έτσι, αφού την έσμιξε, (η γυναίκα του) συνέλαβε μια ελαφριά μήτρα, και συνέχισε να αισθάνεται ελαφριά (για κάποιο χρονικό διάστημα). Έπειτα, όταν ένιωσε βαρύς, και οι δύο (ο σύζυγος και η γυναίκα) ρώτησαν τον Αλλάχ, τον Κύριό τους (λέγοντας): «Αν μας δώσεις ένα ευσεβές παιδί, φυσικά θα είμαστε πάντα ευγνώμονες».

فَلَمَّآ اٰتٰىهُمَا صَالِحًا جَعَلَا لَهٗ شُرَكَاۤءَ فِيْمَآ اٰتٰىهُمَا ۚفَتَعٰلَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

falammā ātāhumā ṣāliḥan ja‘alā lahū syurakā'a fīmā ātāhumā, fa ta‘ālallāhu ‘ammā yusyrikūn(a).

Αφού λοιπόν τους έδωσε και στους δύο ένα ευσεβές παιδί, έκαναν συνεταίρους με τον Αλλάχ στο παιδί που τους είχε δώσει. Έτσι, ο Αλλάχ είναι Ύψιστος πάνω σε ό,τι συνωμόζουν μεταξύ τους.

اَيُشْرِكُوْنَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَۖ

ayusyrikūna mā lā yakhluqu syai'aw wa hum yukhlaqūn(a).

Γιατί συνδέουν (τον Αλλάχ με) κάτι (ένα είδωλο) που δεν μπορεί να δημιουργήσει τίποτα; Παρόλο που (τα είδωλα) τα ίδια δημιουργήθηκαν.

وَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ لَهُمْ نَصْرًا وَّلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wa lā yastaṭī‘ūna lahum naṣraw wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

Και αυτά (τα είδωλα) δεν μπορούν να βοηθήσουν τους λάτρεις τους, ούτε μπορούν να βοηθήσουν τους εαυτούς τους.

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَتَّبِعُوْكُمْۗ سَوَۤاءٌ عَلَيْكُمْ اَدَعَوْتُمُوْهُمْ اَمْ اَنْتُمْ صٰمِتُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yattabi‘ūkum, sawā'un ‘alaikum ada‘autumūhum am antum ṣāmitūn(a).

Και αν εσείς (ω πολυθεϊστές) τους επικαλεστείτε (τα είδωλα) για να σας καθοδηγήσουν, τα είδωλα δεν θα μπορέσουν να δεχτούν την κλήση σας. Είναι το ίδιο (αποτέλεσμα) είτε τους επικαλεστείτε είτε σιωπάτε.

اِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ عِبَادٌ اَمْثَالُكُمْ فَادْعُوْهُمْ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi ‘ibādun amṡālukum fad‘ūhum falyastajībū lakum in kuntum ṣādiqīn(a).

Πράγματι, αυτά (τα είδωλα) που επικαλείστε εκτός από τον Αλλάχ είναι (αδύναμα) πλάσματα που είναι επίσης παρόμοια με εσάς. Επικαλέστε τα λοιπόν και ας κάνουν δεκτό το αίτημά σας, αν είστε ειλικρινής άνθρωπος.

اَلَهُمْ اَرْجُلٌ يَّمْشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَيْدٍ يَّبْطِشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَعْيُنٌ يُّبْصِرُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۗ قُلِ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ كِيْدُوْنِ فَلَا تُنْظِرُوْنِ

alahum arjuluy yamsyūna bihā am lahum aidiy yabṭisyūna bihā am lahum a‘yunuy yubṣirūna bihā am lahum āżānuy yasma‘ūna bihā, qulid‘ū syurakā'akum ṡumma kīdūni falā tunẓirūn(i).

Έχουν (τα είδωλα) πόδια για να περπατούν, ή χέρια για να κρατιούνται γερά, ή μάτια για να βλέπουν, ή αυτιά για να ακούν; Πες (στον Μωάμεθ): «Καλέστε (τα είδωλά σας) που θεωρείτε συνεταίρους του Αλλάχ, έπειτα κάντε ένα κόλπο (για να με βλάψετε) και μην καθυστερείτε άλλο.»

اِنَّ وَلِيِّ َۧ اللّٰهُ الَّذِيْ نَزَّلَ الْكِتٰبَۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصّٰلِحِيْنَ

inna waliyyiyallāhul-lażī nazzalal-kitāb(a), wa huwa yatawallaṣ-ṣāliḥīn(a).

Πράγματι, ο προστάτης μου είναι ο Αλλάχ, που έστειλε το Βιβλίο (το Κοράνι). Αυτός προστατεύει τους ευσεβείς.

وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَكُمْ وَلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī lā yastaṭī‘ūna naṣrakum wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

Και τα είδωλα που επικαλείστε εκτός από τον Αλλάχ δεν μπορούν να σας βοηθήσουν, ούτε καν οι ίδιοι οι ίδιοι δεν μπορούν να βοηθήσουν.»

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَسْمَعُوْاۗ وَتَرٰىهُمْ يَنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ وَهُمْ لَا يُبْصِرُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yasma‘ū, wa tarāhum yanẓurūna ilaika wa hum lā yubṣirūn(a).

Και αν τους επικαλεστείς (τα είδωλα) για να σε καθοδηγήσουν, δεν θα μπορέσουν να σε ακούσουν. Και τους βλέπεις να σε κοιτάζουν, παρόλο που δεν κοιτάζουν.

خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ

khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).

Να είσαι επιεικής και να λες στους ανθρώπους να κάνουν ό,τι είναι σοφό, και μην δίνεις σημασία στους ανόητους.

وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū samī‘un ‘alīm(un).

Και αν ο Σατανάς έρθει να σε βάλει σε πειρασμό, τότε κατέφυγε στον Αλλάχ. Πράγματι, Αυτός είναι που ακούει τα πάντα, που γνωρίζει τα πάντα.

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا اِذَا مَسَّهُمْ طٰۤىِٕفٌ مِّنَ الشَّيْطٰنِ تَذَكَّرُوْا فَاِذَا هُمْ مُّبْصِرُوْنَۚ

innal-lażīnattaqau iżā massahum ṭā'ifum minasy-syaiṭāni tażakkarū fa iżā hum mubṣirūn(a).

Πράγματι, όσοι φοβούνται τον Αλλάχ, όταν τους κατακλύσει μια κακή σκέψη (αμαρτίας) από τον Σατανά, αμέσως θυμούνται τον Αλλάχ, και τότε βλέπουν (τα λάθη τους).

وَاِخْوَانُهُمْ يَمُدُّوْنَهُمْ فِى الْغَيِّ ثُمَّ لَا يُقْصِرُوْنَ

wa ikhwānuhum yamuddūnahum fil-gayyi ṡumma lā yuqṣirūn(a).

Και οι φίλοι τους (οι άπιστοι και οι ασεβείς) βοηθούν τους διαβόλους στο να τους παραπλανούν, και αυτοί δεν σταματούν (να τους παραπλανούν).

وَاِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِاٰيَةٍ قَالُوْا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَاۗ قُلْ اِنَّمَآ اَتَّبِعُ مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ مِنْ رَّبِّيْۗ هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa iżā lam ta'tihim bi'āyatin qālū lau lajtabaitahā, qul inamā attabi‘u mā yūḥā ilayya mir rabbī, hāżā baṣā'iru mir rabbikum wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yu'minūn(a).

Και αν εσύ (Μωάμεθ) δεν τους διαβάσεις κανένα εδάφιο, λένε: «Γιατί δεν επινοείς μόνος σου το εδάφιο;» Πες (Μωάμεθ): «Πράγματι, εγώ ακολουθώ μόνο ό,τι μου αποκάλυψε ο Κύριός μου. (Το Κοράνι) αυτά είναι σαφείς αποδείξεις από τον Κύριό σας, καθοδήγηση και έλεος για όσους πιστεύουν.»

وَاِذَا قُرِئَ الْقُرْاٰنُ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ وَاَنْصِتُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā quri'al-qur'ānu fastami‘ū lahū wa anṣitū la‘allakum turḥamūn(a).

Και όταν απαγγέλλεται το Κοράνι, ακούστε και σιωπήστε, για να λάβετε έλεος.

وَاذْكُرْ رَّبَّكَ فِيْ نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَّخِيْفَةً وَّدُوْنَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ وَلَا تَكُنْ مِّنَ الْغٰفِلِيْنَ

ważkur rabbaka fī nafsika taḍarru‘aw wa khīfataw wa dūnal-jahri minal-qauli bil-guduwwi wal-āṣāli wa lā takum minal-gāfilīn(a).

Και να θυμάστε τον Κύριό σας στις καρδιές σας με ταπεινότητα και φόβο, και χωρίς να υψώνετε τη φωνή σας, πρωί και βράδυ, και μην είστε από τους απρόσεκτους.

اِنَّ الَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيُسَبِّحُوْنَهٗ وَلَهٗ يَسْجُدُوْنَ ࣖ ۩

innal-lażīna ‘inda rabbika lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa yusabbiḥūnahū wa lahū yasjudūn(a).

Πράγματι, όσοι είναι με τον Κύριό σου δεν διστάζουν να λατρεύουν τον Αλλάχ και Τον καθαρίζουν και μόνο σε Αυτόν προσκυνούν.