Q.S Αζ-Ζουχρούφ (اَلزُّخْرُف) - 89 Αριθμός στίχων

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

Χα Μιμ

وَالْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ ۙ

wal-kitābil-mubīn(i).

Για χάρη του σαφούς Βιβλίου (του Κορανίου).

اِنَّا جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَۚ

innā ja‘alnāhu qur'ānan ‘arabiyyal la‘allakum ta‘qilūn(a).

Έχουμε γράψει το Κοράνι στα Αραβικά για να το καταλάβετε.

وَاِنَّهٗ فِيْٓ اُمِّ الْكِتٰبِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيْمٌ ۗ

wa innahū fī ummil-kitābi ladainā la‘aliyyun ḥakīm(un).

Και πράγματι, το Κοράνι βρίσκεται στο Βιβλίο Ummul (Lauh Mahfuzh) μαζί μας, αληθινά (υψηλής) αξίας και γεμάτο σοφία.

اَفَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحًا اَنْ كُنْتُمْ قَوْمًا مُّسْرِفِيْنَ

afa naḍribu ‘ankumuż-żikra ṣafḥan an kuntum qaumam musrifīn(a).

Θα σταματήσουμε λοιπόν να σας στέλνουμε τα εδάφια του Κορανίου, επειδή είστε λαός που παραβιάζει τα όρια;

وَكَمْ اَرْسَلْنَا مِنْ نَّبِيٍّ فِى الْاَوَّلِيْنَ

wa kam arsalnā min nabiyyin fil-awwalīn(a).

Και πόσους προφήτες έχουμε στείλει στους προηγούμενους λαούς.

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim min nabiyyin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Και κάθε φορά που ερχόταν σε αυτούς ένας προφήτης, τον κορόιδευαν πάντα.

فَاَهْلَكْنَآ اَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشًا وَّمَضٰى مَثَلُ الْاَوَّلِيْنَ

fa ahlaknā asyadda minhum baṭsyaw wa maḍā maṡalul-awwalīn(a).

Γι' αυτό καταστρέψαμε εκείνους που ήταν ισχυρότεροι ανάμεσά τους και το παράδειγμα των προηγούμενων λαών έχει χαθεί.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيْزُ الْعَلِيْمُۙ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunna khalaqahunnal-‘azīzul-‘alīm(u).

Και αν τους ρωτήσεις: «Ποιος δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη;» Σίγουρα θα απαντήσουν: «Τα πάντα δημιουργήθηκαν από τον Παντοδύναμο, τον Παντογνώστη».

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّجَعَلَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ ۚ

allażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa ja‘ala lakum fīhā subulal la‘allakum tahtadūn(a).

Αυτός που έκανε τη γη κατοικία σας και έφτιαξε μονοπάτια στη γη για να καθοδηγηθείτε.

وَالَّذِيْ نَزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍۚ فَاَنْشَرْنَا بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًا ۚ كَذٰلِكَ تُخْرَجُوْنَ

wal-lażī nazzala minas-samā'i mā'am biqadar(in), fa'ansyarnā bihī baldatam maitā(n), każālika tukhrajūn(a).

Και αυτός που έστειλε νερό από τον ουρανό με το (απαραίτητο) μέτρο, και με αυτό το νερό αναζωογονήσαμε μια νεκρή (άγονη) γη. Έτσι θα βγείτε (από τον τάφο).

وَالَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْفُلْكِ وَالْاَنْعَامِ مَا تَرْكَبُوْنَۙ

wal-lażī khalaqal-azwāja kullahā wa ja‘ala lakum minal-fulki wal-an‘āmi mā tarkabūn(a).

Και δημιούργησε τα πάντα ανά δύο και έφτιαξε πλοία για εσάς και τα ζώα στα οποία επιβαίνουν.

لِتَسْتَوٗا عَلٰى ظُهُوْرِهٖ ثُمَّ تَذْكُرُوْا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ اِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُوْلُوْا سُبْحٰنَ الَّذِيْ سَخَّرَ لَنَا هٰذَا وَمَا كُنَّا لَهٗ مُقْرِنِيْنَۙ

litastawū ‘alā ẓuhūrihī ṡumma tażkurū ni‘mata rabbikum iżastawaitum ‘alaihi wa taqūlū subḥānal-lażī sakhkhara lanā hāżā wa mā kunnā lahū muqrinīn(a).

Ώστε να καθίσετε ανάσκελα και μετά να θυμηθείτε την εύνοια του Κυρίου σας όταν καθίσατε πάνω του· και να πείτε: «Δόξα τω Θεώ (Αλλάχ) που μας υπέταξε όλα αυτά, παρόλο που προηγουμένως δεν μπορούσαμε να τα ελέγξουμε,

وَاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُوْنَ

wa innā ilā rabbinā lamunqalibūn(a).

και πράγματι θα επιστρέψουμε στον Κύριό μας.

وَجَعَلُوْا لَهٗ مِنْ عِبَادِهٖ جُزْءًا ۗاِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ ࣖ

wa ja‘alū lahū min ‘ibādihī juz'ā(n), innal-insāna lakafūrum mubīn(un).

Και θεωρούν μερικούς από τους υπηρέτες Του ως δικούς Του. Πράγματι, η ανθρωπότητα είναι αποστάτης (των ευλογιών του Θεού) σε κοινή θέα.

اَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنٰتٍ وَّاَصْفٰىكُمْ بِالْبَنِيْنَ ۗ

amittakhażū mimmā yakhluqu banātiw wa aṣfākum bil-banīn(a).

Είναι σωστό γι' Αυτόν να πάρει μια κόρη από αυτές που δημιούργησε και να σου δώσει έναν γιο;

وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمٰنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌ

wa iżā busysyira aḥaduhum bimā ḍaraba lir-raḥmāni maṡalan ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).

Και αν σε κάποιον από αυτούς δοθούν τα καλά νέα για αυτό που (η γέννηση μιας κόρης) χρησιμοποιείται ως παράδειγμα για (τον Αλλάχ) τον Παντελεήμονα, το πρόσωπό του γίνεται κατάμαυρο, επειδή συγκρατεί τη λύπη (και τον θυμό).

اَوَمَنْ يُّنَشَّؤُا فِى الْحِلْيَةِ وَهُوَ فِى الْخِصَامِ غَيْرُ مُبِيْنٍ

awamay yunasysya'u fil-ḥilyati wa huwa fil-khiṣāmi gairu mubīn(in).

Και είναι πρέπον (να είναι παιδί του Θεού) για κάποιον που ανατράφηκε ως στολίδι ενώ δεν είναι σε θέση να δώσει σταθερούς και σαφείς λόγους σε μια διαφωνία;

وَجَعَلُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ الَّذِيْنَ هُمْ عِبٰدُ الرَّحْمٰنِ اِنَاثًا ۗ اَشَهِدُوْا خَلْقَهُمْ ۗسَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْـَٔلُوْنَ

wa ja‘alul-malā'ikatal-lażīna hum ‘ibādur raḥmāni ināṡā(n), asyahidū khalqahum, satuktabu syahādatuhum wa yus'alūn(a).

Και έκαναν τους αγγέλους των δούλων (του Αλλάχ) του Πολυεύσπλαχνου ως γυναίκες. Παρακολούθησαν τη δημιουργία (των αγγέλων); Αργότερα η μαρτυρία τους θα καταγραφεί και θα λογοδοτήσουν.

وَقَالُوْا لَوْ شَاۤءَ الرَّحْمٰنُ مَا عَبَدْنٰهُمْ ۗمَا لَهُمْ بِذٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ اِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَۗ

wa qālū lau syā'ar-raḥmānu mā ‘abadnāhum, mā lahum biżālika min ‘ilm(in), in hum illā yakhruṣūn(a).

Και είπαν: «Αν ήθελε (ο Αλλάχ) ο Πολυεύσπλαχνος, δεν θα τους λατρεύαμε (τους αγγέλους).» Δεν έχουν την παραμικρή γνώση γι' αυτό. Δεν είναι τίποτα περισσότερο από εικασίες.

اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا مِّنْ قَبْلِهٖ فَهُمْ بِهٖ مُسْتَمْسِكُوْنَ

am ātaināhum kitābam min qablihī fahum bihī mustamsikūn(a).

Ή μήπως τους δώσαμε κάποιο βιβλίο πριν, και εκείνοι το τήρησαν;

بَلْ قَالُوْٓا اِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّهْتَدُوْنَ

bal qālū innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muhtadūn(a).

Είπαν μάλιστα: «Πράγματι, διαπιστώσαμε ότι οι πρόγονοί μας ήταν πιστοί σε μια θρησκεία και μας έχουν καθοδηγήσει να ακολουθήσουμε τα βήματά τους».

وَكَذٰلِكَ مَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّذِيْرٍۙ اِلَّا قَالَ مُتْرَفُوْهَآ ۙاِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّقْتَدُوْنَ

wa każālika mā arsalnā min qablika fī qaryatim min nażīr(in), illā qāla mutrafūhā, innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muqtadūn(a).

Και ομοίως, όταν στείλαμε έναν προειδοποιητή πριν από εσάς (ω Μουχάμμαντ) σε μια χώρα, οι πλούσιοι κάτοικοί της έλεγαν: «Πράγματι, βρήκαμε τους πατέρες μας να ακολουθούν μια θρησκεία, και εμείς ακολουθούμε μόνο τα βήματά τους».

۞ قٰلَ اَوَلَوْ جِئْتُكُمْ بِاَهْدٰى مِمَّا وَجَدْتُّمْ عَلَيْهِ اٰبَاۤءَكُمْۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qāla awalau ji'tukum bi'ahdā mimmā wajattum ‘alaihi ābā'akum, qālū innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).

(Ο Αγγελιοφόρος) είπε: «Θα τον ακολουθήσετε ακόμα κι αν σας φέρω μια θρησκεία καλύτερη από αυτήν που ακολούθησαν οι πατέρες σας;» Είπαν: «Πράγματι, δεν πιστεύουμε σε αυτά που σας δόθηκε εντολή να μεταδώσετε».

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ ࣖ

fantaqamnā minhum fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

Έπειτα τους καταστρέψαμε, οπότε δείτε τι θα συμβεί σε εκείνους που αρνούνται (την αλήθεια).

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖٓ اِنَّنِيْ بَرَاۤءٌ مِّمَّا تَعْبُدُوْنَۙ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi wa qaumihī innanī barā'um mimmā ta‘budūn(a).

Και (θυμήσου) όταν ο Ιμπραήμ είπε στον πατέρα του και στον λαό του: «Πράγματι, αποστασιοποιούμαι από αυτό που λατρεύετε,

اِلَّا الَّذِيْ فَطَرَنِيْ فَاِنَّهٗ سَيَهْدِيْنِ

illāl-lażī faṭaranī fa'innahū sayahdīn(i).

εκτός από τον Αλλάχ που με δημιούργησε· γιατί, αληθινά, Αυτός θα με καθοδηγήσει.

وَجَعَلَهَا كَلِمَةً ۢ بَاقِيَةً فِيْ عَقِبِهٖ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۗ

wa ja‘alahā kalimatam bāqiyatan fī ‘aqibihī la‘allahum yarji‘ūn(a).

Και (ο Ιμπραήμ) έκανε (την ποινή του μονοθεϊσμού) αιώνια ποινή για τους απογόνους του, ώστε να επιστρέψουν (στην ποινή του μονοθεϊσμού).

بَلْ مَتَّعْتُ هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ وَرَسُوْلٌ مُّبِيْنٌ

bal matta‘tu hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā jā'ahumul-ḥaqqu wa rasūlum mubīn(un).

Στην πραγματικότητα, έδωσα σε αυτούς και στους προγόνους τους την απόλαυση της ζωής μέχρι που η αλήθεια (το Κοράνι) ήρθε σε αυτούς μαζί με έναν Αγγελιοφόρο που την εξήγησε.

وَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ وَّاِنَّا بِهٖ كٰفِرُوْنَ

wa lammā jā'ahumul-ḥaqqu qālū hāżā siḥruw wa innā bihī kāfirūn(a).

Όταν όμως η αλήθεια (το Κοράνι) ήρθε σε αυτούς, είπαν: «Αυτή είναι μαγεία και εμείς την αρνούμαστε».

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ عَلٰى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيْمٍ

wa qālū lau lā nuzzila hāżal-qur'ānu ‘alā rajulim minal-qaryataini ‘aẓīm(in).

Και (επίσης) είπαν: «Γιατί αυτό το Κοράνι δεν αποκαλύφθηκε στους μεγάλους (πλούσιους και ισχυρούς) ανθρώπους μιας από αυτές τις δύο χώρες (Μέκκα και Ταΐφ);»

اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).

Μήπως μοιράζουν το έλεος του Κυρίου σου; Εμείς καθορίζουμε τα προς το ζην τους στη ζωή αυτού του κόσμου και έχουμε ανυψώσει μερικούς από αυτούς πάνω από άλλους σε βαθμούς, ώστε μερικοί από αυτούς να ωφεληθούν από άλλους. Και το έλεος του Κυρίου σου είναι καλύτερο από αυτό που συσσωρεύουν.

وَلَوْلَآ اَنْ يَّكُوْنَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَنْ يَّكْفُرُ بِالرَّحْمٰنِ لِبُيُوْتِهِمْ سُقُفًا مِّنْ فِضَّةٍ وَّمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُوْنَۙ

wa lau lā ay yakūnan-nāsu ummataw wāḥidatal laja‘alnā limay yakfuru bir-raḥmāni libuyūtihim suqufam min fiḍḍatiw wa ma‘ārija ‘alaihā yaẓharūn(a).

Και αν δεν εμπόδιζε τους ανθρώπους να γίνουν ένας λαός (στην απιστία), θα είχαμε κάνει για εκείνους που δεν πιστεύουν (στον Αλλάχ) τον Πολυεύσπλαχνο, τις στέγες των σπιτιών τους από ασημένια, καθώς και τις σκάλες που ανεβαίνουν,

وَلِبُيُوْتِهِمْ اَبْوَابًا وَّسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِـُٔوْنَۙ

wa libuyūtihim abwābaw wa sururan ‘alaihā yattaki'ūn(a).

και (φτιάξαμε επίσης) (ασημένιες) πόρτες για τα σπίτια τους, και (επίσης) καναπέδες πάνω στους οποίους ξαπλώνουν,

وَزُخْرُفًاۗ وَاِنْ كُلُّ ذٰلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَالْاٰخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

wa zukhrufā(n), wa in kullu żālika lammā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wal-ākhiratu ‘inda rabbika lil-muttaqīn(a).

και (Κατασκευάζουμε επίσης) κοσμήματα από χρυσό. Και όλα αυτά δεν είναι τίποτα άλλο παρά οι απολαύσεις της εγκόσμιας ζωής, ενώ η ζωή της μετά θάνατον ζωής με τον Κύριό σου είναι φυλαγμένη για όσους είναι ευσεβείς.

وَمَنْ يَّعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمٰنِ نُقَيِّضْ لَهٗ شَيْطٰنًا فَهُوَ لَهٗ قَرِيْنٌ

wa may ya‘syu ‘an żikrir-raḥmāni nuqayyiḍ lahū syaiṭānan fahuwa lahū qarīn(un).

Και όποιος απομακρυνθεί από τις διδασκαλίες του Αλλάχ, του Πολυεύσπλαχνου (το Κοράνι), αφήνουμε τον Σατανά (να τον παραπλανήσει) και γινόμαστε στενός φίλος του.

وَاِنَّهُمْ لَيَصُدُّوْنَهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

wa innahum layaṣuddūnahum ‘anis-sabīli wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

Και πράγματι, αυτοί (οι διάβολοι) τους εμποδίζουν από το σωστό δρόμο, ενώ νομίζουν ότι καθοδηγούνται.

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَنَا قَالَ يٰلَيْتَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِيْنُ

Ḥattā iżā jā'anā qāla yā laita bainī wa bainaka bu‘dal-masyriqaini fa bi'sal-qarīn(u).

Έτσι, όταν εκείνοι που θα αποστραφούν θα έρθουν σε Εμάς (την Ημέρα της Ανάστασης), θα πει: «Ω! Μακάρι (η απόσταση) μεταξύ εμού και εσένα να ήταν όση η απόσταση μεταξύ ανατολής και δύσης! Πράγματι, (ο διάβολος είναι) ο πιο κακός φίλος (για τους ανθρώπους).»

وَلَنْ يَّنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ اِذْ ظَّلَمْتُمْ اَنَّكُمْ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُوْنَ

wa lay yanfa‘akumul-yauma iẓ ẓalamtum annakum fil-‘ażābi musytarikūn(a).

Και (η ελπίδα σας) δεν θα σας ωφελήσει εκείνη την Ημέρα, επειδή αδικήσατε (τον εαυτό σας).

اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ اَوْ تَهْدِى الْعُمْيَ وَمَنْ كَانَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma au tahdil-‘umya wa man kāna fī ḍalālim mubīn(in).

Εσύ, λοιπόν (Μωάμεθ), είσαι ικανός να κάνεις έναν κωφό να ακούσει; Ή (μπορείς) να καθοδηγήσεις έναν τυφλό (στην καρδιά) και έναν άνθρωπο που βρίσκεται σε προφανή πλάνη;

فَاِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَاِنَّا مِنْهُمْ مُّنْتَقِمُوْنَۙ

fa immā nażhabanna bika fa innā minhum muntaqimūn(a).

Έτσι, αν σε προσπεράσουμε (πριν πετύχεις τη νίκη), τότε θα τους τιμωρήσουμε (στη μετά θάνατον ζωή).

اَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِيْ وَعَدْنٰهُمْ فَاِنَّا عَلَيْهِمْ مُّقْتَدِرُوْنَ

au nuriyannakal-lażī wa‘adnāhum fa'innā ‘alaihim muqtadirūn(a).

ή θα σας δείξουμε (την τιμωρία) με την οποία τους έχουμε απειλήσει. Έτσι, πράγματι, έχουμε δύναμη πάνω τους.

فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِيْٓ اُوْحِيَ اِلَيْكَ ۚاِنَّكَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

fastamsik bil-lażī ūḥiya ilaik(a), innaka ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Κρατήσου λοιπόν γερά (στη θρησκεία) που σου αποκαλύφθηκε. Βρίσκεσαι, πράγματι, στον ίσιο δρόμο.

وَاِنَّهٗ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ ۚوَسَوْفَ تُسْـَٔلُوْنَ

wa innahū lażikrul laka wa liqaumik(a), wa saufa tus'alūn(a).

Και πράγματι, το Κοράνι είναι πραγματικά μια προειδοποίηση για εσάς και για τον λαό σας, και μια μέρα θα λογοδοτήσετε.

وَسْـَٔلْ مَنْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُّسُلِنَآ ۖ اَجَعَلْنَا مِنْ دُوْنِ الرَّحْمٰنِ اٰلِهَةً يُّعْبَدُوْنَ ࣖ

was'al man arsalnā min qablika mir rusulinā, aja‘alnā min dūnir-raḥmāni ālihatay yu‘badūn(a).

Και ρώτα (Μωάμεθ) τους αγγελιοφόρους μας που στείλαμε πριν από εσένα: «Μήπως ορίσαμε κάποιον άλλο θεό εκτός από τον Αλλάχ τον Πολυεύσπλαχνο για να λατρεύεται;»

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَقَالَ اِنِّيْ رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa qāla innī rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).

Και πράγματι, στείλαμε τον Μωυσή με τα θαύματά μας στον Φαραώ και στους ηγέτες του λαού του. Έτσι (ο Μωυσής) είπε: «Πράγματι, είμαι αγγελιοφόρος από τον Κύριο όλων των κόσμων».

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِاٰيٰتِنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَضْحَكُوْنَ

falammā jā'ahum bi'āyātinā iżā hum minhā yaḍḥakūn(a).

Έτσι, όταν αυτός (ο Μωυσής) ήρθε σε αυτούς φέρνοντας τα θαύματά Μας, αμέσως τον γέλασαν.

وَمَا نُرِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ اِلَّا هِيَ اَكْبَرُ مِنْ اُخْتِهَاۗ وَاَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa mā nurīhim min āyatin illā hiya akbaru min ukhtihā, wa akhażnāhum bil-‘ażābi la‘allahum yarji‘ūn(a).

Και δεν τους δείξαμε κανένα θαύμα, εκτός κι αν (το θαύμα) ήταν μεγαλύτερο από τα (προηγούμενα) θαύματα. Και τους επιβάλαμε τιμωρία για να επιστρέψουν (στο σωστό δρόμο).

وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ اِنَّنَا لَمُهْتَدُوْنَ

wa qālū yā ayyuhas-sāḥirud‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), innanā lamuhtadūn(a).

Και είπαν: «Ω, μάγε! Παρακαλώ τον Κύριό σου να μας (απελευθερώσει) σύμφωνα με ό,τι σου έχει υποσχεθεί. Εμείς (αν η προσευχή σου εισακουστεί) θα είμαστε αυτοί που θα καθοδηγηθούν».

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumul-‘ażāba iżā hum yankuṡūn(a).

Έτσι, όταν αφαιρέσαμε την τιμωρία από αυτούς, αμέσως αθέτησαν την υπόσχεσή τους.

وَنَادٰى فِرْعَوْنُ فِيْ قَوْمِهٖ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَيْسَ لِيْ مُلْكُ مِصْرَ وَهٰذِهِ الْاَنْهٰرُ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِيْۚ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَۗ

wa nādā fir‘aunu fī qaumihī qāla yā qaumi alaisa lī mulku miṣra wa hāżihil-anhāru tajrī min taḥtī, afalā tubṣirūn(a).

Και ο Φαραώ φώναξε στον λαό του λέγοντας: «Ω, λαέ μου! Δεν είναι δικό μου το βασίλειο της Αιγύπτου; Δεν βλέπετε αυτά τα ποτάμια που κυλούν από κάτω μου;

اَمْ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْ هٰذَا الَّذِيْ هُوَ مَهِيْنٌ ەۙ وَّلَا يَكَادُ يُبِيْنُ

am ana khairum min hāżal-lażī huwa mahīn(un), wa lā yakādu yubīn(u).

Δεν είμαι εγώ καλύτερος από αυτόν τον άνθρωπο (τον Μωυσή) που είναι ταπεινός και που μόλις που μπορεί να εξηγήσει (τα λόγια του);

فَلَوْلَآ اُلْقِيَ عَلَيْهِ اَسْوِرَةٌ مِّنْ ذَهَبٍ اَوْ جَاۤءَ مَعَهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ مُقْتَرِنِيْنَ

falau lā ulqiya ‘alaihi aswiratum min żahabin au jā'a ma‘ahul-malā'ikatu muqtarinīn(a).

Γιατί λοιπόν δεν φορούσε (ο Μωυσής) χρυσά βραχιόλια ή δεν είχε έρθει μαζί του ένας άγγελος για να τον συνοδεύσει;

فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهٗ فَاَطَاعُوْهُ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

fastakhaffa qaumahū fa aṭā‘ūh(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

Έτσι (ο Φαραώ) με αυτά τα λόγια επηρέασε τον λαό του, ώστε να τον υπακούσουν. Πράγματι, αυτοί είναι ένας ασεβής λαός.

فَلَمَّآ اٰسَفُوْنَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

falammā āsafūnantaqamnā minhum fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

Έτσι, όταν μας θύμωσαν, τους τιμωρήσαμε και μετά τους πνίξαμε όλους (στη θάλασσα),

فَجَعَلْنٰهُمْ سَلَفًا وَّمَثَلًا لِّلْاٰخِرِيْنَ ࣖ

fa ja‘alnāhum salafaw wa maṡalal lil-ākhirīn(a).

Έτσι, τους κάναμε τους πρώτους (ανθρώπους) και μάθημα για όσους ήρθαν μετά.

۞ وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا اِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّوْنَ

wa lammā ḍuribabnu maryama maṡalan iżā qaumuka minhu yaṣiddūn(a).

Και όταν ο γιος της Μαριάμ (ο Ισάς) χρησιμοποιήθηκε ως παράδειγμα, ξαφνικά ο λαός σας (η φυλή Κουράις) επευφημούσε εξαιτίας αυτού.

وَقَالُوْٓا ءَاٰلِهَتُنَا خَيْرٌ اَمْ هُوَ ۗمَا ضَرَبُوْهُ لَكَ اِلَّا جَدَلًا ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُوْنَ

wa qālū a'ālihatunā khairun am huw(a), mā ḍarabūhu laka illā jadalā(n), bal hum qaumun khaṣimūn(a).

Και είπαν: «Τι είναι καλύτερο, οι θεοί μας ή αυτός (ο Ιησούς);» Δεν σου είπαν (την παραβολή) παρά μόνο με σκοπό να λογομαχήσουν, στην πραγματικότητα είναι λαός που τους αρέσει να φιλονικούν.

اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).

Αυτός (ο Ισαάς) δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένας δούλος, τον οποίο χαρίσαμε με εύνοια (προφητεία) και τον κάναμε παράδειγμα για τα παιδιά του Ισραήλ.

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَجَعَلْنَا مِنْكُمْ مَّلٰۤىِٕكَةً فِى الْاَرْضِ يَخْلُفُوْنَ

wa lau nasyā'u laja‘alnā minkum malā'ikatan fil-arḍi yakhlufūn(a).

Και αν το θέλαμε, θα είχαμε κάνει αγγέλους (από γενιά σε γενιά) ανάμεσά σας ως αντικαταστάτες σας στη γη.

وَاِنَّهٗ لَعِلْمٌ لِّلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَا وَاتَّبِعُوْنِۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innahū la‘ilmul lis-sā‘ati falā tamtarunna bihā wattabi‘ūn(i), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

Και πράγματι, αυτός (ο Ιησούς) είναι σημάδι της ώρας. Μην έχετε λοιπόν καμία αμφιβολία γι' αυτό και ακολουθήστε με. Αυτός είναι ο ευθύς δρόμος.

وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطٰنُۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

wa lā yaṣuddannakumusy-syaiṭān(u), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

Και ποτέ μην σας αποστρέφει ο Σατανάς. Πράγματι, ο Σατανάς είναι πραγματικός εχθρός σας.

وَلَمَّا جَاۤءَ عِيْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَلِاُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ تَخْتَلِفُوْنَ فِيْهِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa lammā jā'a ‘īsā bil-bayyināti qāla qad ji'tukum bil-ḥikmati wa li'ubayyina lakum ba‘ḍal-lażī takhtalifūna fīh(i), fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Και όταν ο Ιησούς ήρθε με πληροφορίες, είπε: «Πράγματι, ήρθα σε εσάς με σοφία και για να σας εξηγήσω μερικά από αυτά για τα οποία διαφωνείτε, γι' αυτό να φοβάστε τον Αλλάχ και να με υπακούσετε.»

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha huwa rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

Αληθινά, ο Αλλάχ είναι ο Κύριός μου και ο Κύριός σας, γι' αυτό λατρέψτε Αυτόν. Αυτός είναι ο ευθύς δρόμος.

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْ ۚفَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ عَذَابِ يَوْمٍ اَلِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fawailul lil-lażīna ẓalamūmin ‘ażābi yaumin alīm(in).

Αλλά οι ομάδες (που υπάρχουν) διαφέρουν μεταξύ τους, οπότε αλίμονο στους άδικους εξαιτίας της τιμωρίας την οδυνηρή Ημέρα (της Κρίσης).

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا السَّاعَةَ اَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

hal yanẓurūna illas-sā‘ata an ta'tiyahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Μήπως απλώς περιμένουν την Ημέρα της Κρίσης να έρθει ξαφνικά πάνω τους, ενώ οι ίδιοι δεν την γνωρίζουν;

اَلْاَخِلَّاۤءُ يَوْمَىِٕذٍۢ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ اِلَّا الْمُتَّقِيْنَ ۗ ࣖ

al-akhillā'u yauma'iżim ba‘ḍuhum liba‘ḍin ‘aduwwun illal-muttaqīn(a).

Εκείνη την ημέρα, οι στενοί φίλοι θα είναι εχθροί ο ένας του άλλου, εκτός από εκείνους που είναι ευσεβείς.

يٰعِبَادِ لَاخَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَۚ

yā ‘ibādi lā khaufun ‘alaikumul-yauma wa lā antum taḥzanūn(a).

«Ω, δούλοι Μου! Δεν θα υπάρχει φόβος για εσάς εκείνη την ημέρα ούτε θα θρηνήσετε.»

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا مُسْلِمِيْنَۚ

allażīna āmanū bi'āyātinā wa kānū muslimīn(a).

(Συγκεκριμένα) εκείνοι που πιστεύουν στα εδάφιά μας και υποτάσσονται.

اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ اَنْتُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ تُحْبَرُوْنَ

udkhulul-jannata antum wa azwājukum tuḥbarūn(a).

Μπες στον Παράδεισο, εσύ και ο/η σύζυγός σου θα είστε ευτυχισμένοι.

يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِصِحَافٍ مِّنْ ذَهَبٍ وَّاَكْوَابٍ ۚوَفِيْهَا مَا تَشْتَهِيْهِ الْاَنْفُسُ وَتَلَذُّ الْاَعْيُنُ ۚوَاَنْتُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَۚ

yuṭāfu ‘alaihim biṣiḥāfim min żahabiw wa akwāb(in), wa fīhā mā tasytahīhil-anfusu wa talażżul-a‘yun(u), wa antum fīhā khālidūn(a).

Μοιράστηκαν χρυσά πιάτα και ποτήρια, και στον παράδεισο υπήρχε ό,τι επιθυμούσε η καρδιά και ό,τι ήταν ευχάριστο στο μάτι. Και θα κατοικήσετε σε αυτόν.

وَتِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْٓ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa tilkal-jannatul-latī ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

Και αυτός είναι ο παράδεισος που θα κληρονομήσετε λόγω των καλών πράξεων που έχετε κάνει.

لَكُمْ فِيْهَا فَاكِهَةٌ كَثِيْرَةٌ مِّنْهَا تَأْكُلُوْنَ

lakum fīhā fākihatun kaṡīratum minhā ta'kulūn(a).

Στον Παράδεισο υπάρχουν πολλά φρούτα για εσάς, μερικά από τα οποία μπορείτε να φάτε.

اِنَّ الْمُجْرِمِيْنَ فِيْ عَذَابِ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَۖ

innal-mujrimīna fī ‘ażābi jahannama khālidūn(a).

Πράγματι, όσοι αμαρτάνουν θα παραμείνουν αιώνια στα βάσανα της κόλασης.

لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيْهِ مُبْلِسُوْنَ ۚ

lā yufattaru ‘anhum wa hum fīhi mublisūn(a).

Δεν έχει ελαφρυνθεί (η τιμωρία) γι' αυτούς, και απελπίζονται σε αυτήν.

وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْا هُمُ الظّٰلِمِيْنَ

wa mā ẓalamnāhum wa lākin kānū humuẓ-ẓālimīn(a).

Και δεν τους αδικήσαμε, αλλά αυτοί αδίκησαν τον εαυτό τους.

وَنَادَوْا يٰمٰلِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَۗ قَالَ اِنَّكُمْ مّٰكِثُوْنَ

wa nādau yā māliku liyaqḍi ‘alainā rabbuk(a), qāla innakum mākiṡūn(a).

Και φώναξαν, «Ω (Άγγελε) Μαλίκ! Ας μας σκοτώσει ο Κύριός σου». Αυτός απάντησε, «Πράγματι, θα παραμείνετε (σε αυτή την κόλαση)».

لَقَدْ جِئْنٰكُمْ بِالْحَقِّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كٰرِهُوْنَ

laqad ji'nākum bil-ḥaqqi wa lākinna akṡarakum lil-ḥaqqi kārihūn(a).

Πράγματι, ήρθαμε για να σας φέρουμε την αλήθεια, αλλά οι περισσότεροι από εσάς μισείτε την αλήθεια.

اَمْ اَبْرَمُوْٓا اَمْرًا فَاِنَّا مُبْرِمُوْنَۚ

am abramū amran fa innā mubrimūn(a).

Ή μήπως έχουν σχεδιάσει κάποιο κακό σχέδιο; Τότε όντως Εμείς έχουμε σχεδιάσει (εναντίον του σχεδίου τους).

اَمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوٰىهُمْ ۗ بَلٰى وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُوْنَ

am yaḥsabūna annā lā nasma‘u sirrahum wa najwāhum, balā wa rusulunā ladaihim yaktubūn(a).

Ή μήπως νομίζουν ότι δεν ακούμε τα μυστικά τους και τους ψιθύρους τους; Όχι, ακούμε, και οι αγγελιοφόροι μας (άγγελοι) γράφουν πάντα μαζί τους.

قُلْ اِنْ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ وَلَدٌ ۖفَاَنَا۠ اَوَّلُ الْعٰبِدِيْنَ

qul in kāna lir-raḥmāni walad(un), fa ana awwalul-‘ābidīn(a).

Πες (ο Μωάμεθ): «Αν είναι αλήθεια ότι ο Πολυεύσπλαχνος Θεός έχει παιδί, τότε εγώ είμαι αυτός που πρώτος δόξασε (το παιδί).»

سُبْحٰنَ رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

subḥāna rabbis-samāwāti wal-arḍi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

Δόξα τω Κυρίω των ουρανών και της γης, του Κυρίου του Θρόνου, από όσα αποδίδουν.

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a).

Ας βυθιστούν λοιπόν (από λάθος) και ας παίζουν μέχρι να συναντήσουν την ημέρα που τους υποσχέθηκε.

وَهُوَ الَّذِيْ فِى السَّمَاۤءِ اِلٰهٌ وَّ فِى الْاَرْضِ اِلٰهٌ ۗوَهُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ

wa huwal-lażī fis-samā'i ilāhuw wa fil-arḍi ilāh(un), wa huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).

Και Αυτός είναι ο Κύριος (που λατρεύεται) στους ουρανούς και ο Κύριος (που λατρεύεται) στη γη και Αυτός είναι ο Πάνσοφος, ο Παντογνώστης.

وَتَبٰرَكَ الَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۚوَعِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa tabārakal-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, wa ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa ilaihi turja‘ūn(a).

Και Δόξα στον (Αλλάχ) που κατέχει τη βασιλεία των ουρανών και της γης, και ό,τι βρίσκεται ανάμεσά τους· και σε Αυτόν ανήκει η γνώση της Ημέρας της Κρίσης, και σε Αυτόν θα επιστρέψετε.

وَلَا يَمْلِكُ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهِ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa lā yamlikul-lażīna yad‘ūna min dūnihisy-syafā‘ata illā man syahida bil-ḥaqqi wa hum ya‘lamūn(a).

Και όσοι επικαλούνται άλλους εκτός από τον Αλλάχ δεν θα λάβουν μεσολάβηση (βοήθεια στη μετά θάνατον ζωή), εκτός από εκείνους που αναγνωρίζουν την αλήθεια (ταουχίντ) και πιστεύουν σε αυτήν.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ فَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَۙ

wa la'in sa'altahum man khalaqahum layaqūlunnallāhu fa annā yu'fakūn(a).

Και αν τους ρωτήσεις: «Ποιος τους δημιούργησε;» σίγουρα θα απαντήσουν: «Ο Αλλάχ». Πώς, λοιπόν, μπορούν να απομακρυνθούν (από τη λατρεία του Αλλάχ);

وَقِيْلِهٖ يٰرَبِّ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمٌ لَّا يُؤْمِنُوْنَۘ

wa qīlihī yā rabbi inna hā'ulā'i qaumul lā yu'minūn(a).

και (ο Αλλάχ γνωρίζει) τα λόγια του (του Μωάμεθ): «Κύριέ μου, αυτοί είναι άνθρωποι που δεν πιστεύουν».

فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلٰمٌۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faṣfaḥ ‘anhum wa qul salām(un), fa saufa ya‘lamūn(a).

Γυρίστε λοιπόν μακριά τους και πείτε «Σαλάμ (αντίο)». Αργότερα θα γνωρίσουν (την κακή τους μοίρα).