Q.S Αλ-Μααρίτζ (اَلْمَعَارِج) - 44 Αριθμός στίχων

سَاَلَ سَاۤىِٕلٌۢ بِعَذَابٍ وَّاقِعٍۙ

sa'ala sā'ilum bi‘ażābiw wāqi‘(in).

Κάποιος ρώτησε για την τιμωρία που σίγουρα θα συμβεί,

لِّلْكٰفِرِيْنَ لَيْسَ لَهٗ دَافِعٌۙ

lil-kāfirīna laisa lahū dāfi‘(un).

για τους άπιστους, τους οποίους κανείς δεν μπορεί να απορρίψει,

مِّنَ اللّٰهِ ذِى الْمَعَارِجِۗ

minallāhi żil-ma‘ārij(i).

(Τιμωρία) από τον Αλλάχ, που έχει τους τόπους ανόδου.

تَعْرُجُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَالرُّوْحُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗ خَمْسِيْنَ اَلْفَ سَنَةٍۚ

ta‘rujul-malā'ikatu war-rūḥu ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū khamsīna alfa sanah(tin).

Οι άγγελοι και ο Γαβριήλ ανέβηκαν (αντιμέτωποι) προς τον Θεό, σε μια ημέρα που ισοδυναμούσε με πενήντα χιλιάδες χρόνια.

فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيْلًا

faṣbir ṣabran jamīlā(n).

Κάνε λοιπόν υπομονή (Μωάμεθ) με καλή υπομονή.

اِنَّهُمْ يَرَوْنَهٗ بَعِيْدًاۙ

innahum yaraunahū ba‘īdā(n).

Βλέπουν (την καταστροφή) τόσο μακρινή (αδύνατη).

وَّنَرٰىهُ قَرِيْبًاۗ

wa narāhu qarībā(n).

Ενώ το βλέπουμε κοντά (σίγουρα θα συμβεί).

يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ

yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).

(Θυμήσου) την ημέρα που ο ουρανός θα γίνει σαν λιωμένος χαλκός,

وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ

wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).

και τα βουνά είναι σαν φτερά (που πετούν),

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيْمٌ حَمِيْمًاۚ

wa lā yas'alu ḥamīmun ḥamīmā(n).

και ούτε ένας στενός φίλος δεν ρώτησε τον φίλο του,

يُبَصَّرُوْنَهُمْۗ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِيْ مِنْ عَذَابِ يَوْمِىِٕذٍۢ بِبَنِيْهِۙ

yubaṣṣarūnahum, yawaddul-mujrimu lau yaftadī min ‘ażābi yaumi'iżim bibanīh(i).

ενώ κοιτάζονταν μεταξύ τους. Εκείνη την ημέρα, ο αμαρτωλός εύχεται να μπορούσε να λυτρωθεί από την τιμωρία με τα παιδιά του,

وَصَاحِبَتِهٖ وَاَخِيْهِۙ

wa ṣāḥibatihī wa akhīh(i).

και η γυναίκα του και ο αδερφός του,

وَفَصِيْلَتِهِ الَّتِيْ تُـْٔوِيْهِۙ

wa faṣīlatihil-latī tu'wīh(i).

και η οικογένεια που τον προστατεύει (στον κόσμο),

وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًاۙ ثُمَّ يُنْجِيْهِۙ

wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡumma yunjīh(i).

και όλους τους ανθρώπους στη γη, τότε ελπίζουν ότι αυτό θα τους σώσει.

كَلَّاۗ اِنَّهَا لَظٰىۙ

kallā, innahā laẓā.

Απολύτως όχι! Πράγματι, η κόλαση είναι μια ταραγμένη φωτιά,

نَزَّاعَةً لِّلشَّوٰىۚ

nazzā‘atal lisy-syawā.

που απολεπίζει το τριχωτό της κεφαλής.

تَدْعُوْا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰىۙ

tad‘ū man adbara wa tawallā.

Που καλεί εκείνους που γυρίζουν την πλάτη τους και που απομακρύνονται (από τη θρησκεία),

وَجَمَعَ فَاَوْعٰى

wa jama‘a fa'au‘ā.

και το άτομο που συλλέγει (ιδιότητες) και στη συνέχεια τις αποθηκεύει.

۞ اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوْعًاۙ

innal-insāna khuliqa halu‘ā(n).

Πράγματι, οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να τους αρέσει να παραπονιούνται.

اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوْعًاۙ

iżā massahusy-syarru jazū‘ā(n).

Όταν έχει πρόβλημα, παραπονιέται,

وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوْعًاۙ

wa iżā massahul-khairu manū‘ā(n).

και όταν αποκτήσει καλό (πλούτο) γίνεται τσιγκούνης,

اِلَّا الْمُصَلِّيْنَۙ

illal-muṣallīn(a).

εκτός από εκείνους που προσεύχονται,

الَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَاۤىِٕمُوْنَۖ

allażīna hum ‘alā ṣalātihim dā'imūn(a).

όσοι παραμένουν πιστοί στην εκτέλεση των προσευχών τους,

وَالَّذِيْنَ فِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُوْمٌۖ

wal-lażīna fī amwālihim ḥaqqum ma‘lūm(un).

και εκείνοι των οποίων από τον πλούτο έχει τεθεί στην άκρη ένα ορισμένο μέρος,

لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِۖ

lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

για τους (φτωχούς) που ζητούν και για εκείνους που δεν ζητούν,

وَالَّذِيْنَ يُصَدِّقُوْنَ بِيَوْمِ الدِّيْنِۖ

wal-lażīna yuṣaddiqūna biyaumid-dīn(i).

και όσοι πιστεύουν στην ημέρα της κρίσης,

وَالَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَۚ

wal-lażīna hum min ‘ażābi rabbihim musyfiqūn(a).

και εκείνοι που φοβούνται την τιμωρία του Κυρίου τους,

اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُوْنٍۖ

inna ‘ażāba rabbihim gairu ma'mūn(in).

Πράγματι, κανείς δεν αισθάνεται ασφαλής από την τιμωρία του Κυρίου του,

وَّالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

και εκείνοι που φυλάνε τα απόκρυφα μέρη τους,

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

εκτός από τις γυναίκες τους ή τους σκλάβους που κατέχουν τα δεξιά τους χέρια, τότε δεν είναι άξιοι ενοχής.

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَۚ

fa manibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

Έτσι, όποιος βλέπει πέρα από αυτό (όπως η μοιχεία, οι ομοφυλόφιλοι και οι λεσβίες), αυτοί είναι οι άνθρωποι που ξεπερνούν τα όρια.

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رٰعُوْنَۖ

wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā'ūn(a).

Και όσοι τηρούν την εντολή και τις υποσχέσεις τους,

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِشَهٰدٰتِهِمْ قَاۤىِٕمُوْنَۖ

wal-lażīna hum bisyahādātihim qā'imūn(a).

και όσοι μένουν πιστοί στη μαρτυρία τους,

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُوْنَۖ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

και όσοι τηρούν τις προσευχές τους.

اُولٰۤىِٕكَ فِيْ جَنّٰتٍ مُّكْرَمُوْنَ ۗ ࣖ

ulā'ika fī jannātim mukramūn(a).

Δοξάζονται στον ουρανό.

فَمَالِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِيْنَۙ

famālil-lażīna kafarū qibalaka muhṭi‘īn(a).

Γιατί λοιπόν οι άπιστοι έρχονται τρέχοντας μπροστά σου (Μωάμεθ);

عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِيْنَ

‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli ‘izīn(a).

από δεξιά και από αριστερά σε ομάδες;

اَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيْمٍۙ

ayaṭma‘u kullumri'im minhum ay yudkhala jannata na‘īm(in).

Μήπως όλοι οι άπιστοι θέλουν να εισέλθουν στον παράδεισο, ο οποίος είναι γεμάτος απόλαυση;

كَلَّاۗ اِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّمَّا يَعْلَمُوْنَ

kallā, innā khalaqnāhum mimmā ya‘malūn(a).

Αδύνατον! Πράγματι, τους δημιουργήσαμε από ό,τι γνωρίζουν.

فَلَآ اُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشٰرِقِ وَالْمَغٰرِبِ اِنَّا لَقٰدِرُوْنَۙ

falā uqsimu birabbil-masyāriqi wal-magāribi innā laqādirūn(a).

Ορκίζομαι λοιπόν στον Αλλάχ, που ρυθμίζει την ανατολή και τη δύση του ήλιου, της σελήνης και των αστεριών, ότι είμαστε σίγουρα ικανοί,

عَلٰٓى اَنْ نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْۙ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوْقِيْنَ

‘alā an nubaddila khairam minhum, wa mā naḥnu bimasbūqīn(a).

να τους αντικαταστήσουμε με έναν λαό καλύτερο από αυτούς, και δεν μπορούμε να νικηθούμε.

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَۙ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a)

Ας βυθιστούν λοιπόν και ας παίζουν (σε πλάνη) μέχρι να συναντήσουν την ημέρα που τους απειλήθηκε,

يَوْمَ يَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ سِرَاعًا كَاَنَّهُمْ اِلٰى نُصُبٍ يُّوْفِضُوْنَۙ

yauma yakhrujūna minal-ajdāṡi sirā‘an ka'annahum ilā nuṣubiy yūfiḍūn(a).

(δηλαδή) την ημέρα που θα βγουν βιαστικά από τους τάφους τους σαν να πηγαίνουν βιαστικά στα είδωλά τους (στον κόσμο),

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗذٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ ࣖ

khāsyi‘atan abṣāruhum tarhaquhum żillah(tun), żālikal-yaumul-lażī kānū yū‘adūn(a).

Τα βλέμματά τους ήταν στραμμένα προς τα κάτω γεμάτα ταπείνωση. Αυτή ήταν η μέρα για την οποία είχαν απειληθεί.