Q.S Αλ-Μουντάθθιρ (اَلْمُدَّثِّر) - 56 Αριθμός στίχων

يٰٓاَيُّهَا الْمُدَّثِّرُۙ

yā ayyuhal-muddaṡṡir(u).

Ω, εσύ που είσαι καλυμμένος (καλυμμένος)!

قُمْ فَاَنْذِرْۖ

qum fa'anżir.

ξύπνα και μετά δώσε μια προειδοποίηση!

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْۖ

wa rabbaka fakabbir.

και δοξάστε τον Κύριό σας,

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْۖ

wa ṡiyābaka faṭahhir.

και καθάρισε τα ρούχα σου,

وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْۖ

war-rujza fahjur.

και εγκαταλείψτε κάθε κακό (πράξη),

وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُۖ

wa lā tamnun tastakṡir(u).

και μην (ο Μωάμεθ) δίνεις (με σκοπό) να πάρεις περισσότερα (σε αντάλλαγμα).

وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْۗ

wa lirabbika faṣbir.

Και για χάρη του Κυρίου σου, κάνε υπομονή.

فَاِذَا نُقِرَ فِى النَّاقُوْرِۙ

fa iżā nuqira fin-nāqūr(i).

Έτσι, όταν ηχήσει η τρομπέτα,

فَذٰلِكَ يَوْمَىِٕذٍ يَّوْمٌ عَسِيْرٌۙ

fa żālika yauma'iżiy yaumun ‘asīr(un).

τότε ήταν μια πολύ δύσκολη μέρα,

عَلَى الْكٰفِرِيْنَ غَيْرُ يَسِيْرٍ

‘alal-kāfirīna gairu yasīr(in).

για τους άπιστους δεν είναι εύκολο.

ذَرْنِيْ وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيْدًاۙ

Żarnī wa man khalaqtu waḥīdā(n).

Ας ενεργήσω προς αυτόν που ο ίδιος δημιούργησα,

وَّجَعَلْتُ لَهٗ مَالًا مَّمْدُوْدًاۙ

wa ja‘altu lahū mālam mamdūdā(n).

και σου δίνω άφθονο πλούτο,

وَّبَنِيْنَ شُهُوْدًاۙ

wa banīna syuhūdā(n).

και τα παιδιά που είναι πάντα μαζί του,

وَّمَهَّدْتُّ لَهٗ تَمْهِيْدًاۙ

wa mahhattu lahū tamhīdā(n).

και σου δίνω τον ευρύτερο δυνατό χώρο (ζωής).

ثُمَّ يَطْمَعُ اَنْ اَزِيْدَۙ

Ṡumma yaṭma‘u an azīd(a).

Τότε ήθελε πολύ να προσθέσω κι εγώ κάτι σε αυτό.

كَلَّاۗ اِنَّهٗ كَانَ لِاٰيٰتِنَا عَنِيْدًاۗ

kallā, innahū kāna li'āyātinā ‘anīdā(n).

Δεν μπορεί! Πράγματι, έχει αντιταχθεί στα εδάφιά Μας (το Κοράνι).

سَاُرْهِقُهٗ صَعُوْدًاۗ

sa'urhiquhū ṣa‘ūdā(n).

Θα τον επιβαρύνω με μια εξαντλητική ανάβαση.

اِنَّهٗ فَكَّرَ وَقَدَّرَۙ

innahū fakkara wa qaddar(a).

Πράγματι, έχει σκεφτεί και έχει αποφασίσει (ό,τι έχει αποφασίσει),

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

faqutila kaifa qaddar(a).

τότε αλίμονο σε αυτόν! Πώς το αποφασίζει;

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

Ṡumma qutila kaifa qaddar(a).

Πάλι, αλίμονό του! Πώς το αποφασίζει;

ثُمَّ نَظَرَۙ

Ṡumma naẓar(a).

Τότε (σκέφτηκε) σκέφτηκε,

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَۙ

Ṡumma ‘abasa wa basar(a).

έπειτα με ξινό και σκυθρωπό πρόσωπο,

ثُمَّ اَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَۙ

Ṡumma adbara wastakbar(a).

έπειτα απομακρύνθηκαν (από την αλήθεια) και καυχήθηκαν,

فَقَالَ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ يُّؤْثَرُۙ

faqāla in hāżā illā siḥruy yu'ṡar(u).

έπειτα είπε: «Αυτό (το Κοράνι) είναι μόνο μαγεία που διδάχτηκε (από τους αρχαίους).»

اِنْ هٰذَآ اِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِۗ

in hāżā illā qaulul-basyar(i).

Αυτά είναι απλώς ανθρώπινα λόγια.»

سَاُصْلِيْهِ سَقَرَ

sa'uṣlīhi saqar(a).

Αργότερα, θα τον βάλω στην (κόλαση) Σάκαρ,

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا سَقَرُۗ

wa mā adrāka mā saqar(a).

και ξέρεις τι είναι (στην κόλαση) το Σακάρ;

لَا تُبْقِيْ وَلَا تَذَرُۚ

lā tubqī wa lā tażar(u).

Αυτός (ο Σάκαρ) δεν εγκαταλείπει ούτε αφήνει,

لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِۚ

lawwāḥatul lil-basyar(i).

που καίει το ανθρώπινο δέρμα.

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَۗ

‘alaihā tis‘ata ‘asyar(a).

Πάνω από αυτόν είναι δεκαεννέα (φύλακες άγγελοι).

وَمَا جَعَلْنَآ اَصْحٰبَ النَّارِ اِلَّا مَلٰۤىِٕكَةً ۖوَّمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ اِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْاۙ لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَيَزْدَادَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِيْمَانًا وَّلَا يَرْتَابَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْمُؤْمِنُوْنَۙ وَلِيَقُوْلَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْكٰفِرُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَمَا يَعْلَمُ جُنُوْدَ رَبِّكَ اِلَّا هُوَۗ وَمَا هِيَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْبَشَرِ ࣖ

wa mā ja‘alnā aṣḥāban-nāri illā malā'ikah(tan), wa mā ja‘alnā ‘iddatahum illā fitnatal lil-lażīna kafarū, liyastaiqinal-lażīna ūtul-kitāba wa yazdādal-lażīna āmanū īmānaw wa lā yartābal-lażīna ūtul-kitāba wal-mu'minūn(a), wa liyaqūlal-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-kāfirūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), każālika yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa mā ya‘lamu junūda rabbika illā huw(a), wa mā hiya illā żikrā lil-basyar(i).

Και έχουμε κάνει τους φύλακες της κόλασης μόνο αγγέλους· και ορίσαμε τον αριθμό τους μόνο ως δοκιμασία για όσους δεν πιστεύουν, ώστε να πειστούν όσοι τους δίνεται το Βιβλίο, ώστε να αυξηθεί η πίστη τους όσοι πιστεύουν, ώστε να μην αμφιβάλλουν όσοι τους δίνεται το Βιβλίο και οι πιστοί· και ώστε όσοι στις καρδιές τους υπάρχει ασθένεια και όσοι δεν πιστεύουν (να λένε): «Τι θέλει ο Αλλάχ με αυτόν (τον αριθμό) ως παράδειγμα;» Έτσι, ο Αλλάχ επιτρέπει σε όσους θέλει να παραπλανηθούν και καθοδηγεί όσους θέλει να παραπλανήσουν. Και κανείς δεν γνωρίζει τον στρατό του Κυρίου σου εκτός από Αυτόν τον Ίδιο. Και το Σάκαρ δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια προειδοποίηση για τους ανθρώπους.

كَلَّا وَالْقَمَرِۙ

kallā wal-qamar(i).

Όχι! Μα το φεγγάρι,

وَالَّيْلِ اِذْ اَدْبَرَۙ

wal-laili iż adbar(a).

και μέχρι τη νύχτα που θα έχει περάσει,

وَالصُّبْحِ اِذَآ اَسْفَرَۙ

waṣ-ṣubḥi iżā asfar(a).

και μέχρι την αυγή, όταν αρχίσει να ξημερώνει,

اِنَّهَا لَاِحْدَى الْكُبَرِۙ

innahā la'iḥdal-kubar(i).

στην πραγματικότητα (η Σάκαρ) είναι μια από τις πολύ μεγάλες (καταστροφές),

نَذِيْرًا لِّلْبَشَرِۙ

nażīral lil-basyar(i).

ως προειδοποίηση προς την ανθρωπότητα,

لِمَنْ شَاۤءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّتَقَدَّمَ اَوْ يَتَاَخَّرَۗ

liman syā'a minkum ay yataqaddama au yata'akhkhar(a).

(δηλαδή) για όσους από εσάς επιθυμούν να προχωρήσουν ή να υποχωρήσουν.

كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ رَهِيْنَةٌۙ

kullu nafsim bimā kasabat rahīnah(tun).

Ο καθένας είναι υπεύθυνος για ό,τι έχει κάνει,

اِلَّآ اَصْحٰبَ الْيَمِيْنِ ۛ

illā aṣḥābal-yamīn(i).

εκτός από τη δεξιά πτέρυγα,

فِيْ جَنّٰتٍ ۛ يَتَسَاۤءَلُوْنَۙ

fī jannātin - yatasā'alūn(a).

όντας στον παράδεισο, ρώτησαν ο ένας τον άλλον,

عَنِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

‘anil-mujrimīn(a).

για (την κατάσταση) των αμαρτωλών ανθρώπων,

مَا سَلَكَكُمْ فِيْ سَقَرَ

mā salakakum fī saqar(a).

«Τι σε έκανε να μπεις (στην κόλαση) Σάκαρ;»

قَالُوْا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّيْنَۙ

qālū lam naku minal-muṣallīn(a).

Απάντησαν: «Παλιότερα δεν ήμασταν από εκείνους που τελούσαν προσευχές,

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِيْنَۙ

wa lam naku nuṭ‘imul-miskīn(a).

και (επίσης) δεν ταΐζουμε τους φτωχούς,

وَكُنَّا نَخُوْضُ مَعَ الْخَاۤىِٕضِيْنَۙ

wa kunnā nakhūḍu ma‘al-khā'iḍīn(a).

μιλούσαμε κιόλας (για λόγους ματαιοδοξίας) με ανθρώπους που μιλούσαν γι' αυτό,

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّيْنِۙ

wa kunnā nukażżibu biyaumid-dīn(i).

και αρνούμαστε την ημέρα της κρίσης,

حَتّٰىٓ اَتٰىنَا الْيَقِيْنُۗ

Ḥattā atānal-yaqīn(u).

μέχρι να μας βρει ο θάνατος».

فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشّٰفِعِيْنَۗ

famā tanfa‘uhum syafā‘atusy-syāfi‘īn(a).

Έτσι, η μεσολάβηση (βοήθεια) εκείνων που μεσολαβούν δεν τους είναι πλέον χρήσιμη.

فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِيْنَۙ

famā lahum ‘anit-tażkirati mu‘riḍīn(a).

Τότε γιατί (οι άπιστοι) απέφυγαν την προειδοποίηση (του Αλλάχ);

كَاَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنْفِرَةٌۙ

ka'annahum ḥumurum mustanfirah(tun).

σαν να ήταν άγρια γαϊδούρια που έτρεχαν τρομαγμένα,

فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍۗ

farrat min qaswarah(tin).

τρέχω μακριά από το λιοντάρι.

بَلْ يُرِيْدُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّؤْتٰى صُحُفًا مُّنَشَّرَةًۙ

bal yurīdu kullumri'im minhum ay yu'tā ṣuḥufam munasysyarah(tan).

Ακόμα και ο καθένας από αυτούς επιθυμεί να του δοθούν ανοιχτές σελίδες (του βιβλίου).

كَلَّاۗ بَلْ لَّا يَخَافُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

kallā, bal lā yakhāfūnal-ākhirah(ta).

Όχι! Στην πραγματικότητα δεν φοβούνται τη μετά θάνατον ζωή.

كَلَّآ اِنَّهٗ تَذْكِرَةٌ ۚ

kallā innahū tażkirah(tun).

Όχι! Πράγματι, αυτό (το Κοράνι) είναι υπενθύμιση.

فَمَنْ شَاۤءَ ذَكَرَهٗۗ

faman syā'a żakarah(ū).

Όποιος λοιπόν το θέλει, φυσικά και θα πάρει ένα μάθημα από αυτό.

وَمَا يَذْكُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗهُوَ اَهْلُ التَّقْوٰى وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ࣖ

wa mā yażkurūna illā ay yasyā'allāh(u), huwa ahlut-taqwā wa ahlul-magfirah(ti).

Και δεν θα μάθουν από αυτό (το Κοράνι) εκτός αν (αν) το θελήσει ο Αλλάχ. Αυτός είναι ο Θεός που αξίζει (μας) να Τον φοβόμαστε και που έχει το δικαίωμα να συγχωρεί.