Q.S Αλ-Καλάμ (اَلْقَلَم) - 52 Αριθμός στίχων

نۤ ۚوَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُوْنَۙ

nūn, wal-qalami wa mā yasṭurūn(a).

Nun. Με στυλό και αυτά που γράφουν,

مَآ اَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُوْنٍ

mā anta bini‘mati rabbika bimajnūn(in).

Με τη χάρη του Κυρίου σου, εσύ (Μωάμεθ) δεν είσαι τρελός.

وَاِنَّ لَكَ لَاَجْرًا غَيْرَ مَمْنُوْنٍۚ

wa inna laka la'ajran gaira mamnūn(in).

Και πράγματι σίγουρα θα λάβετε μια μεγάλη ανταμοιβή που δεν θα τελειώσει ποτέ.

وَاِنَّكَ لَعَلٰى خُلُقٍ عَظِيْمٍ

wa innaka la‘alā khuluqin ‘aẓīm(in).

Και πράγματι έχετε πραγματικά ευγενή χαρακτήρα.

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُوْنَۙ

fasatubṣiru wa yubṣirūn(a).

Τότε μια μέρα θα δεις εσύ και θα δουν κι αυτοί (οι άπιστοι),

بِاَيِّىكُمُ الْمَفْتُوْنُ

bi'ayyikumul-maftūn(u).

ποιος από εσάς είναι τρελός;

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖۖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

Πράγματι, ο Κύριός σας γνωρίζει καλύτερα ποιος ξεστρατίζει από τον δρόμο Του και Αυτός είναι που γνωρίζει καλύτερα ποιοι είναι οι άνθρωποι που λαμβάνουν καθοδήγηση.

فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِيْنَ

falā tuṭi‘il-mukażżibīn(a).

Μην υπακούτε λοιπόν σε εκείνους που αρνούνται (τα εδάφια του Αλλάχ).

وَدُّوْا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُوْنَۚ

waddū lau tudhinu fayudhinūn(a).

Θέλουν να είσαι επιεικής, οπότε θα είναι κι αυτοί επιεικής.

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِيْنٍۙ

wa lā tuṭi‘ kulla ḥallāfim mahīn(in).

Και μην υπακούτε σε κανέναν που του αρέσει να βρίζει και να προσβάλλει,

هَمَّازٍ مَّشَّاۤءٍۢ بِنَمِيْمٍۙ

hammāzim masysyā'im binamīm(in).

του αρέσει να επικρίνει, που διαδίδει ολοένα και περισσότερο συκοφαντίες,

مَّنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ اَثِيْمٍۙ

mannā‘il lil-khairi mu‘tadin aṡīm(in).

που εμποδίζει κάθε καλό, που ξεπερνά τα όρια και είναι γεμάτος αμαρτίες,

عُتُلٍّۢ بَعْدَ ذٰلِكَ زَنِيْمٍۙ

‘utullim ba‘da żālika zanīm(in).

που έχει βίαιο χαρακτήρα, εκτός από το ότι είναι επίσης διάσημος για τα εγκλήματά του,

اَنْ كَانَ ذَا مَالٍ وَّبَنِيْنَۗ

an kāna żā māliw wa banīn(a).

επειδή είναι πλούσιος και έχει πολλά παιδιά.

اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا قَالَ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَۗ

iżā tutlā ‘alaihi āyātunā qāla asāṭīrul-awwalīn(a).

Όταν του απαγγέλθηκαν τα εδάφιά μας, είπε: «(Αυτά είναι) οι ιστορίες των αρχαίων».

سَنَسِمُهٗ عَلَى الْخُرْطُوْمِ

sanasimuhū ‘alal-khurṭūm(i).

Αργότερα θα βάλουμε ένα σημάδι στον κορμό (του).

اِنَّا بَلَوْنٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِۚ اِذْ اَقْسَمُوْا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِيْنَۙ

innā balaunāhum kamā balaunā aṣḥābal-jannah(ti), iż aqsamū layaṣrimunnahā muṣbiḥīn(a).

Πράγματι, τους δοκιμάσαμε (τους πολυθεϊστές της Μέκκας) όπως δοκιμάσαμε τους ιδιοκτήτες των κήπων, όταν ορκίστηκαν ότι σίγουρα θα θερίσουν (τα προϊόντα) το πρωί,

وَلَا يَسْتَثْنُوْنَ

wa lā yastaṡnūn(a).

αλλά δεν λυπήθηκαν (λέγοντας, «Ινσα Αλλάχ»).

فَطَافَ عَلَيْهَا طَاۤىِٕفٌ مِّنْ رَّبِّكَ وَهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَ

fa ṭāfa ‘alaihā ṭā'ifum mir rabbika wa hum nā'imūn(a).

Τότε μια συμφορά χτύπησε τον κήπο από τον Κύριό σου ενώ κοιμόντουσαν.

فَاَصْبَحَتْ كَالصَّرِيْمِۙ

fa aṣbaḥat kaṣ-ṣarīm(i).

Έτσι ο κήπος έγινε μαύρος σαν μια κατάμαυρη νύχτα,

فَتَنَادَوْا مُصْبِحِيْنَۙ

fa tanādau muṣbiḥīn(a).

έπειτα το πρωί τηλεφώνησαν ο ένας στον άλλον.

اَنِ اغْدُوْا عَلٰى حَرْثِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰرِمِيْنَ

anigdū ‘alā ḥarṡikum in kuntum ṣārimīn(a).

«Βγείτε νωρίς το πρωί στον κήπο σας αν θέλετε να θερίσετε τη σοδειά.»

فَانْطَلَقُوْا وَهُمْ يَتَخَافَتُوْنَۙ

fanṭalaqū wa hum yatakhāfatūn(a).

Έτσι ξεκίνησαν ψιθυρίζοντας.

اَنْ لَّا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِّسْكِيْنٌۙ

allā yadkhulannahal-yauma ‘alaikum miskīn(un).

«Την ημέρα αυτή, μην αφήσετε κανέναν φτωχό να μπει στον κήπο σας.»

وَّغَدَوْا عَلٰى حَرْدٍ قٰدِرِيْنَ

wa gadau ‘alā ḥardin qādirīn(a).

Και ξεκίνησαν το πρωί με σκοπό να εμποδίσουν (τους φτωχούς) παρόλο που μπορούσαν (να τους βοηθήσουν).

فَلَمَّا رَاَوْهَا قَالُوْٓا اِنَّا لَضَاۤلُّوْنَۙ

falammā ra'auhā qālū innā laḍāllūn(a).

Όταν λοιπόν είδαν τον κήπο, είπαν: «Πράγματι, είμαστε αληθινά ένας λαός που έχει παραστρατήσει,

بَلْ نَحْنُ مَحْرُوْمُوْنَ

bal naḥnu maḥrūmūn(a).

ούτε εμείς παίρνουμε τίποτα»,

قَالَ اَوْسَطُهُمْ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُوْنَ

qāla ausaṭuhum alam aqul lakum lau lā tusabbiḥūn(a).

είπε ο σοφότερος ανάμεσά τους: «Δεν σας είπα γιατί δεν δοξάζετε (τον Κύριό σας);»

قَالُوْا سُبْحٰنَ رَبِّنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū subḥāna rabbinā innā kunnā ẓālimīn(a).

Είπαν: «Δόξα στον Κύριό μας, πράγματι, είμαστε ένας άδικος λαός».

فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَلَاوَمُوْنَ

fa'aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatalāwamūn(a).

Έπειτα, αντιμετωπίζονται ο ένας τον άλλον και κατηγορούν ο ένας τον άλλον.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا طٰغِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ṭāgīn(a).

Είπαν: «Αλίμονο σε εμάς! Πράγματι, είμαστε λαός που παραβιάζει τα όρια.»

عَسٰى رَبُّنَآ اَنْ يُّبْدِلَنَا خَيْرًا مِّنْهَآ اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا رٰغِبُوْنَ

‘asā rabbunā ay yubdilanā khairam minhā innā ilā rabbinā rāgibūn(a).

«Ας ελπίσουμε ότι ο Θεός θα μας αντικαταστήσει με έναν καλύτερο (κήπο) από αυτόν. Πράγματι, ελπίζουμε σε συγχώρεση από τον Θεό μας.»

كَذٰلِكَ الْعَذَابُۗ وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

każālikal-‘ażāb(u), wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

Αυτή είναι η τιμωρία (στον κόσμο). Και πράγματι, η τιμωρία στη μετά θάνατον ζωή θα ήταν μεγαλύτερη αν το γνώριζαν.

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

inna lil-muttaqīna ‘inda rabbihim jannātin-na‘īm(i).

Πράγματι, για τους ευσεβείς (θα τους παρασχεθεί) παράδεισος γεμάτος απολαύσεις με τον Κύριό τους.

اَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِيْنَ كَالْمُجْرِمِيْنَۗ

afanaj‘alul-muslimīna kal-mujrimīn(a).

Πρέπει να φερόμαστε στους Μουσουλμάνους σαν αμαρτωλούς (άπιστους);

مَا لَكُمْۗ كَيْفَ تَحْكُمُوْنَۚ

mā lakum, kaifa taḥkumūn(a).

Γιατί το (κάνατε αυτό); Πώς παίρνετε αποφάσεις;

اَمْ لَكُمْ كِتٰبٌ فِيْهِ تَدْرُسُوْنَۙ

am lakum kitābun fīhi tadrusūn(a).

Ή μήπως έχεις κάποιο βιβλίο (που αποκαλύφθηκε από τον Αλλάχ) που μελετάς;

اِنَّ لَكُمْ فِيْهِ لَمَا تَخَيَّرُوْنَۚ

inna lakum fīhi lamā takhayyarūn(a).

στην πραγματικότητα μπορείτε να επιλέξετε ό,τι υπάρχει μέσα.

اَمْ لَكُمْ اَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ اِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُوْنَۚ

am lakum aimānun ‘alainā bāligatun ilā yaumil-qiyāmah(ti), inna lakum lamā taḥkumūn(a).

Ή μήπως λάβατε από Εμάς (υποσχέσεις που ενισχύονται από) όρκους, οι οποίοι θα παραμείνουν σε ισχύ μέχρι την Ημέρα της Ανάστασης, για να αποφασίσετε (όπως επιθυμείτε);

سَلْهُمْ اَيُّهُمْ بِذٰلِكَ زَعِيْمٌۚ

salhum ayyuhum biżālika za‘īm(un).

Ρωτήστε τους: «Ποιος από αυτούς είναι υπεύθυνος για (την απόφαση που ελήφθη);»

اَمْ لَهُمْ شُرَكَاۤءُۚ فَلْيَأْتُوْا بِشُرَكَاۤىِٕهِمْ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَ

am lahum syurakā'(u), falya'tū bisyurakā'ihim in kānū ṣādiqīn(a).

Ή μήπως έχουν συμμάχους; Τότε ας φέρουν τους συμμάχους τους αν είναι αληθινοί άνθρωποι.

يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ وَّيُدْعَوْنَ اِلَى السُّجُوْدِ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَۙ

yauma yuksyafu ‘an sāqiw wa yud‘auna ilas-sujūdi falā yastaṭī‘ūn(a).

(Θυμηθείτε) την ημέρα που τα μοσχάρια εκτέθηκαν και κλήθηκαν να προσκυνήσουν· τότε δεν μπορούν

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗوَقَدْ كَانُوْا يُدْعَوْنَ اِلَى السُّجُوْدِ وَهُمْ سٰلِمُوْنَ

khāsyi‘atan abṣāruhum tarhaquhum żillah(tun), wa qad kānū yud‘auna ilas-sujūdi wa hum sālimun(a).

Τα βλέμματά τους ήταν στραμμένα προς τα κάτω, γεμάτα ταπείνωση. Και μάλιστα, προηγουμένως (στον κόσμο) καλούνταν να προσκυνήσουν όταν ήταν υγιείς (αλλά δεν το έκαναν).

فَذَرْنِيْ وَمَنْ يُّكَذِّبُ بِهٰذَا الْحَدِيْثِۗ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَۙ

fażarnī wa may yukażżibu bihāżal-ḥadīṡi sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).

Αφήστε το λοιπόν σε Μένα (τις υποθέσεις του) και σε εκείνους που αρνούνται αυτά τα λόγια (το Κοράνι). Αργότερα θα τους τιμωρήσουμε σταδιακά από μια κατεύθυνση που δεν γνωρίζουν,

وَاُمْلِيْ لَهُمْۗ اِنَّ كَيْدِيْ مَتِيْنٌ

wa umlī lahum, inna kaidī matīn(un).

και τους έδωσα χρονικό όριο. Πράγματι, το σχέδιό Μου είναι πολύ σταθερό.

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۚ

am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).

Ή μήπως (Μωάμεθ) τους ζητάς αμοιβή, ώστε να είναι επιβαρυμένοι με χρέη;

اَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُوْنَ

am ‘indahumul-gaibu fahum yaktubūn(a).

Ή μήπως γνωρίζουν το αόρατο και μετά το γράφουν;

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوْتِۘ اِذْ نَادٰى وَهُوَ مَكْظُوْمٌۗ

faṣbir liḥukmi rabbika wa lā takun kaṣāḥibil-ḥūt(i), iż nādā wa huwa makẓūm(un).

Γι' αυτό να είσαι υπομονετικός (Μωάμεθ) με τα διατάγματα του Κυρίου σου και να μην είσαι σαν (τον Γιουνούς) τον άνθρωπο που ήταν στην (κοιλιά) ενός ψαριού όταν προσευχόταν με θλιμμένη καρδιά.

لَوْلَآ اَنْ تَدٰرَكَهٗ نِعْمَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ لَنُبِذَ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ مَذْمُوْمٌ

lau lā an tadārakahū ni‘matum mir rabbihī lanubiża bil-‘arā'i wa huwa mażmūm(un).

Αν δεν λάβει αμέσως χάρες από τον Κύριό του, σίγουρα θα ριχτεί στην άγονη γη σε κατάσταση ντροπής.

فَاجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَجَعَلَهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

fajtabāhu rabbuhū faja‘alahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Τότε ο Κύριός του τον επέλεξε και τον έκανε έναν από τους ευσεβείς ανθρώπους.

وَاِنْ يَّكَادُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَيُزْلِقُوْنَكَ بِاَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُوْلُوْنَ اِنَّهٗ لَمَجْنُوْنٌ ۘ

wa iy yakādul-lażīna kafarū layuzliqūnaka bi'abṣārihim lammā sami‘uż żikra wa yaqūlūna innahū lamajnūn(un).

Και πράγματι, αυτοί οι άπιστοι σχεδόν θα σας καταρρίψουν με τα μάτια τους, όταν ακούσουν το Κοράνι και πουν: «Αυτός (ο Μωάμεθ) είναι πραγματικά τρελός».

وَمَا هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa mā huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

Ενώ (το Κοράνι) δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια προειδοποίηση για όλη τη φύση.