Q.S Κουκούλα (هُود) - 123 Αριθμός στίχων

الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اُحْكِمَتْ اٰيٰتُهٗ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ خَبِيْرٍۙ

alif lām rā, kitābun uḥkimat āyātuhū ṡumma fuṣṣilat mil ladun ḥakīmin khabīr(in).

Alif Lam Ra. (Αυτό είναι) ένα βιβλίο του οποίου οι στίχοι είναι τακτοποιημένοι με τάξη και στη συνέχεια εξηγούνται λεπτομερώς, (το οποίο αποκαλύφθηκε) από την πλευρά (του Αλλάχ) του Σοφού, του Πλήρους,

اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنَّنِيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌۙ

allā ta‘budū illallāh(a), innanī lakum minhu nażīruw wa basyīr(un).

ώστε να μην λατρεύετε κανέναν άλλον παρά τον Αλλάχ. Πράγματι, εγώ (ο Μωάμεθ) είμαι προειδοποιητής και φέρων καλά νέα από Αυτόν σε εσάς.

وَّاَنِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَّتَاعًا حَسَنًا اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى وَّيُؤْتِ كُلَّ ذِيْ فَضْلٍ فَضْلَهٗ ۗ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيْرٍ

wa anistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yumatti‘kum matā‘an ḥasanan ilā ajalim musammaw wa yu'ti kulla żī faḍlin faḍlah(ū), wa in tawallau fa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin kabīr(in).

Και να ζητήσετε συγχώρεση από τον Κύριό σας και να μετανοήσετε σε Αυτόν. Σίγουρα θα σας χαρίσει καλή απόλαυση μέχρι τον καθορισμένο χρόνο. Και θα δώσει τη χάρη Του σε όλους όσους κάνουν το καλό. Και αν στραφείτε, τότε αληθινά φοβάμαι ότι η τιμωρία θα σας βρει τη μεγάλη Ημέρα (την Ημέρα της Κρίσης).

اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

ilallāhi marji‘ukum, wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Στον Αλλάχ θα επιστρέψετε. Αυτός είναι Παντοδύναμος για όλα.

اَلَآ اِنَّهُمْ يَثْنُوْنَ صُدُوْرَهُمْ لِيَسْتَخْفُوْا مِنْهُۗ اَلَا حِيْنَ يَسْتَغْشُوْنَ ثِيَابَهُمْ ۙيَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَۚ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ ۔

alā innahum yaṡnūna ṣudūrahum liyastakhfū minh(u), alā ḥīna yastagsyūna ṡiyābahum, ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Θυμήσου, πράγματι (οι υποκριτές) γυρίζουν την πλάτη τους για να κρυφτούν από αυτόν (τον Μωάμεθ). Θυμήσου, όταν σκεπάζονται με ύφασμα, ο Αλλάχ γνωρίζει τι κρύβουν και τι αποκαλύπτουν. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης (όλα) των καρδιών τους.

۞ وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا ۗ كُلٌّ فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa mā min dābbatin fil-arḍi illā ‘alallāhi rizquhā wa ya‘lamu mustaqarrahā wa mustauda‘ahā, kullun fī kitābim mubīn(in).

Και ούτε ένα πλάσμα δεν κινείται (ζει) στη γη, χωρίς ο Αλλάχ να εγγυάται την τροφή του για τα πάντα. Ήξερε πού ζούσε και πού φυλασσόταν. Όλα (γραμμένα) στο πραγματικό Βιβλίο (Λάουχ Μαχφουζ).

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ وَّكَانَ عَرْشُهٗ عَلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا ۗ وَلَىِٕنْ قُلْتَ اِنَّكُمْ مَّبْعُوْثُوْنَ مِنْۢ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُوْلَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmiw wa kāna ‘arsyuhū ‘alal-mā'i liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa la'in qulta innakum mab‘ūṡūna mim ba‘dil-mauti layaqūlannal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

Και Αυτός είναι που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη σε έξι αιώνες, και τον Θρόνο Του πάνω από το νερό, για να δοκιμάσει ποιος από εσάς είναι καλύτερος στις πράξεις. Αν πείτε (στους κατοίκους της Μέκκας): «Πράγματι, θα αναστηθείτε μετά θάνατον», σίγουρα οι άπιστοι θα πουν: «Αυτή είναι μόνο αληθινή μαγεία».

وَلَىِٕنْ اَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِلٰٓى اُمَّةٍ مَّعْدُوْدَةٍ لَّيَقُوْلُنَّ مَا يَحْبِسُهٗ ۗ اَلَا يَوْمَ يَأْتِيْهِمْ لَيْسَ مَصْرُوْفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa la'in akhkharnā ‘anhumul-‘ażāba ilā ummatim ma‘dūdatil layaqūlunna mā yaḥbisuh(ū), alā yauma ya'tīhim laisa maṣrūfan ‘anhum wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Και πράγματι, αν αναβάλλαμε το μαρτύριο εναντίον τους μέχρι τον καθορισμένο χρόνο, θα έλεγαν: «Τι το σταματάει;» Να ξέρετε ότι όταν τους έρθει η τιμωρία, δεν μπορούν να την αποφύγουν. Είναι περικυκλωμένοι από (adzab) που παλιά κορόιδευαν.

وَلَىِٕنْ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنٰهَا مِنْهُۚ اِنَّهٗ لَيَـُٔوْسٌ كَفُوْرٌ

wa la'in ażaqnal-insāna minnā raḥmatan ṡumma naza‘nāhā ‘anh(u), innahū laya'ūsun kafūr(un).

Και αν δίναμε τη χάρη Μας στον άνθρωπο και μετά την παίρναμε πίσω, σίγουρα θα γινόταν απελπισμένος και αχάριστος.

وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ نَعْمَاۤءَ بَعْدَ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ ذَهَبَ السَّيِّاٰتُ عَنِّيْ ۗاِنَّهٗ لَفَرِحٌ فَخُوْرٌۙ

wa la'in ażaqnāhu na‘mā'a ba‘da ḍarrā'a massathu layaqūlanna żahabas-sayyi'ātu ‘annī, innahū lafariḥun fakhūr(un).

Και αν του δώσουμε χαρά αφού τον βρει μια συμφορά, σίγουρα θα πει: «Αυτή η συμφορά εξαφανίστηκε από μένα». Πράγματι, (ένιωθε) πολύ χαρούμενος και περήφανος,

اِلَّا الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ

illal-lażīna ṣabarū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), ulā'ika lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

Εκτός από εκείνους που είναι υπομονετικοί και κάνουν καλές πράξεις, αυτοί θα λάβουν συγχώρεση και μεγάλη ανταμοιβή.

فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَضَاۤىِٕقٌۢ بِهٖ صَدْرُكَ اَنْ يَّقُوْلُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ جَاۤءَ مَعَهٗ مَلَكٌ ۗ اِنَّمَآ اَنْتَ نَذِيْرٌ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ ۗ

fa la‘allaka tārikum ba‘ḍa mā yūḥā ilaika wa ḍā'ikum bihī ṣadruka ay yaqūlū lau lā unzila ‘alaihi kanzun au jā'a ma‘ahū malak(un), innamā anta nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in wakīl(un).

Μπορεί λοιπόν εσύ (Μωάμεθ) να θέλεις να εγκαταλείψεις κάτι από αυτό που σου αποκαλύφθηκε και να στενέψει το στήθος σου εξαιτίας αυτού, επειδή θα πουν: «Γιατί δεν του στάλθηκε θησαυρός ή δεν ήρθε μαζί του άγγελος;» Εσύ είσαι μόνο προειδοποιητής και ο Αλλάχ είναι ο φύλακας των πάντων.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗقُلْ فَأْتُوْا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهٖ مُفْتَرَيٰتٍ وَّادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bi‘asyri suwarim miṡlihī muftarayātiw wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).

Είπαν μάλιστα: «Αυτός (ο Μωάμεθ) επινόησε το Κοράνι». Πες: «(Τότε), φέρτε δέκα σούρα σαν αυτό (το Κοράνι) που είναι επινοημένα, και καλέστε όποιον από εσάς μπορεί εκτός από τον Αλλάχ, αν είστε ειλικρινείς άνθρωποι».

فَاِلَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اُنْزِلَ بِعِلْمِ اللّٰهِ وَاَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚفَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

fa illam yastajībū lakum fa‘lamū annamā unzila bi‘ilmillāhi wa allā ilāha illā huw(a), fahal antum muslimūn(a).

Αν λοιπόν δεν απαντήσουν στην πρόκλησή σας, τότε (πες): «Να ξέρετε ότι (το Κοράνι) αποκαλύφθηκε με τη γνώση του Αλλάχ, και ότι δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός από Αυτόν, οπότε θα υποταχθείτε (στο Ισλάμ);»

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا نُوَفِّ اِلَيْهِمْ اَعْمَالَهُمْ فِيْهَا وَهُمْ فِيْهَا لَا يُبْخَسُوْنَ

man kāna yurīdul-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā nuwaffi ilaihim a‘mālahum fīhā wa hum fīhā lā yubkhasūn(a).

Όποιος επιθυμεί τη ζωή αυτού του κόσμου και τα στολίδια του, σίγουρα θα του δώσουμε (πλήρη ανταμοιβή) για τις πράξεις του σε αυτόν τον κόσμο (στο ακέραιο) και δεν θα αδικηθεί σε αυτόν τον κόσμο.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَيْسَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا النَّارُ ۖوَحَبِطَ مَا صَنَعُوْا فِيْهَا وَبٰطِلٌ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ulā'ikal-lażīna laisa lahum fil-ākhirati illan-nār(u), wa ḥabiṭa mā ṣana‘ū fīhā wa bāṭilum mā kānū ya‘malūn(a).

Αυτοί είναι οι άνθρωποι που δεν αποκτούν (τίποτα) στη μετά θάνατον ζωή εκτός από την κόλαση, και ό,τι έχουν εργαστεί (σε αυτόν τον κόσμο) είναι μάταιο εκεί και ό,τι έχουν κάνει σβήνεται.

اَفَمَنْ كَانَ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖ وَيَتْلُوْهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰىٓ اِمَامًا وَّرَحْمَةًۗ اُولٰۤىِٕكَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِهٖ مِنَ الْاَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهٗ فَلَا تَكُ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْهُ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

afaman kāna ‘alā bayyinatim mir rabbihī wa yatlūhu syāhidum minhu wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), ulā'ika yu'minūna bih(ī), wa may yakfur bihī minal-aḥzābi fan-nāru mau‘iduhū falā taku fī miryatim minhu innahul-ḥaqqu mir rabbika wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

Έτσι, είναι (οι άπιστοι) ίδιοι με ανθρώπους που έχουν ήδη σαφή στοιχεία (το Κοράνι) από τον Κύριό τους, και ακολουθούνται από μάρτυρες από Αυτόν και προηγουμένως είχαν το Βιβλίο του Μωυσή ως οδηγό και έλεος; Πιστεύουν σε αυτό (το Κοράνι). Όποιος το αρνηθεί (το Κοράνι) από τις ομάδες (των Κουράις), τότε η κόλαση είναι ένας τόπος που απειλείται γι' αυτόν. Γι' αυτό μην αμφιβάλλετε για το Κοράνι. Πράγματι, το Κοράνι είναι αληθινά από τον Κύριό σας, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν πιστεύουν.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ اُولٰۤىِٕكَ يُعْرَضُوْنَ عَلٰى رَبِّهِمْ وَيَقُوْلُ الْاَشْهَادُ هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلٰى رَبِّهِمْۚ اَلَا لَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ ۙ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n), ulā'ika yu‘raḍūna ‘alā rabbihim wa yaqūlul-asyhādu hā'ulā'il-lażīna każabū ‘alā rabbihim, alā la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

Και ποιος είναι πιο άδικος από αυτόν που επινοεί ψέματα εναντίον του Αλλάχ; Θα παρουσιαστούν ενώπιον του Κυρίου τους, και οι μάρτυρες θα πουν: «Αυτοί είναι οι άνθρωποι που είπαν ψέματα στον Κύριό τους». Να θυμάστε ότι η κατάρα του Αλλάχ (έχει επιβληθεί) στους άδικους.

الَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۗ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كفِٰرُوْنَ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

(Δηλαδή) εκείνοι που εμποδίζουν τον δρόμο του Αλλάχ και θέλουν να τον κάνουν στρεβλό. Και αυτοί είναι που δεν πιστεύουν στη Μετά θάνατον Ζωή.

اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يَكُوْنُوْا مُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ۘ يُضٰعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ ۗمَا كَانُوْا يَسْتَطِيْعُوْنَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوْا يُبْصِرُوْنَ

ulā'ika lam yakūnū mu‘jizīna fil-arḍi wa mā kāna lahum min dūnillāhi min auliyā'(a), yuḍā‘afu lahumul-‘ażāb(u), mā kānū yastaṭī‘ūnas-sam‘a wa mā kānū yubṣirūn(a).

Δεν μπορούν να αποτρέψουν (το μαρτύριο του Αλλάχ) στη γη, και δεν θα έχουν κανέναν βοηθό εκτός από τον Αλλάχ. Η τιμωρία διπλασιάστηκε γι' αυτούς. Δεν μπορούν να ακούσουν (την αλήθεια) και δεν μπορούν να τη δουν.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

Αυτοί είναι οι άνθρωποι που βλάπτουν τον εαυτό τους, και αυτό που πάντα δημιουργούσαν εξαφανίζεται από μέσα τους.

لَاجَرَمَ اَنَّهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْاَخْسَرُوْنَ

lā jarama annahum fil-ākhirati humul-akhsarūn(a).

Σίγουρα αυτοί (θα είναι) οι άνθρωποι που θα χάσουν τα περισσότερα στη μετά θάνατον ζωή.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاَخْبَتُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْۙ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa akhbatū ilā rabbihim, ulā'ika aṣḥābul-jannati hum fīhā khālidūn(a).

Πράγματι, όσοι πιστεύουν και κάνουν καλές πράξεις και ταπεινώνονται ενώπιον του Θεού, αυτοί είναι οι κάτοικοι του ουρανού, εκεί θα μείνουν για πάντα.

۞ مَثَلُ الْفَرِيْقَيْنِ كَالْاَعْمٰى وَالْاَصَمِّ وَالْبَصِيْرِ وَالسَّمِيْعِۗ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ ࣖ

maṡalul-farīqaini kal-a‘mā wal-aṣammi wal-baṣīri was-samī‘(i), hal yastawiyāni maṡalā(n), afalā tażakkarūn(a).

Η παραβολή των δύο ομάδων (απίστων και πιστών) μοιάζει με ανθρώπους που είναι τυφλοί και κωφοί και ανθρώπους που μπορούν να δουν και να ακούσουν. Είναι οι δύο ομάδες ίδιες; Τότε δεν παίρνετε κάποιο μάθημα;

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۙ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī innī lakum nażīrum mubīn(un).

Και πράγματι, στείλαμε τον Νώε στον λαό του, (είπε): «Πραγματικά, είμαι μια σαφής προειδοποίηση για εσάς,

اَنْ لَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ اَلِيْمٍ

allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin alīm(in).

ώστε να μην λατρεύετε κανέναν άλλον εκτός από τον Αλλάχ. Φοβάμαι πραγματικά ότι θα σας χτυπήσει μια πολύ οδυνηρή ημέρα.

فَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا نَرٰىكَ اِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرٰىكَ اتَّبَعَكَ اِلَّا الَّذِيْنَ هُمْ اَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِۚ وَمَا نَرٰى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍۢ بَلْ نَظُنُّكُمْ كٰذِبِيْنَ

fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā narāka illā basyaram miṡlanā wa mā narākattaba‘aka illal-lażīna hum arāżilunā bādiyar-ra'y(i), wa mā narā lakum ‘alainā min faḍlim bal naẓunnukum kāżibīn(a).

Έτσι, οι ηγέτες που δεν πίστευαν ανάμεσα στον λαό τους είπαν: «Δεν σε βλέπουμε, παρά μόνο έναν (συνηθισμένο) άνθρωπο σαν εμάς, και δεν βλέπουμε κανέναν που να σε ακολουθεί, παρά μόνο τους ταπεινούς ανάμεσά μας που σπεύδουν να πιστέψουν. Δεν βλέπουμε ότι έχεις κάποιο πλεονέκτημα έναντι μας, αντίθετα σε θεωρούμε ψεύτη».

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَاٰتٰىنِيْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِهٖ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْۗ اَنُلْزِمُكُمُوْهَا وَاَنْتُمْ لَهَا كٰرِهُوْنَ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa ātānī raḥmatam min ‘indihī fa ‘ummiyat ‘alaikum, anulzimukumūhā wa antum lahā kārihūn(a).

Είπε (ο Νώε) «Ω, λαέ μου! Τι θα λέγατε αν είχα σαφή απόδειξη από τον Κύριό μου και μου δόθηκε έλεος από Αυτόν, ενώ (αυτή η χάρη) ήταν μεταμφιεσμένη σε εσάς; Μήπως θα σας αναγκάζαμε να την αποδεχτείτε, παρόλο που δεν σας αρέσει;»

وَيٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًاۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

wa yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi mālā(n), in ajriya illā ‘alallāhi wa mā ana biṭāridil-lażīna āmanū, innahum mulāqū rabbihim wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

Και ω λαέ μου! Δεν σας ζητώ πλούτο (σε αντάλλαγμα) για την κλήση μου. Η ανταμοιβή μου είναι μόνο από τον Αλλάχ και ποτέ δεν θα διώξω κάποιον που έχει πιστέψει. Πράγματι, θα συναντήσουν τον Κύριό τους, και αντίθετα σας θεωρώ ανόητο λαό.

وَيٰقَوْمِ مَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ طَرَدْتُّهُمْ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

wa yā qaumi may yanṣurunī minallāhi in ṭarattuhum, afalā tażakkarūn(a).

Και ω λαέ μου! Ποιος θα με βοηθήσει από την (τιμωρία) του Αλλάχ αν τους διώξω; Δεν παίρνετε μαθήματα;

وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

Και δεν σας λέω ότι έχω αποθέματα τροφής και πλούτου από τον Αλλάχ, ούτε γνωρίζω τα αόρατα, ούτε λέω ότι είμαι άγγελος, ούτε λέω σε εκείνους που τα μάτια σας περιφρονούν: «Ο Αλλάχ δεν θα τους δώσει καλό. Ο Αλλάχ γνωρίζει καλύτερα τι υπάρχει στις ψυχές τους. Πράγματι, θα ήμουν από τους άδικους».

قَالُوْا يٰنُوْحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَ كْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū yā nūḥu qad jādaltanā fa akṡarta jidālanā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Είπαν: «Ω, Νου! Πράγματι, διαφωνούσες μαζί μας και παρέτεινες την αντιπαράθεσή σου εναντίον μας. Γι' αυτό, αν είσαι από τους ειλικρινείς, φέρε μας την τιμωρία που απείλησες.»

قَالَ اِنَّمَا يَأْتِيْكُمْ بِهِ اللّٰهُ اِنْ شَاۤءَ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

qāla innamā ya'tīkum bihillāhu in syā'a wa mā antum bimu‘jizīn(a).

Αυτός (ο Νουχ) απάντησε: «Μόνο ο Αλλάχ θα σε τιμωρήσει, αν το θελήσει, και δεν θα μπορέσεις να ξεφύγεις».

وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ

wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).

Και οι συμβουλές μου δεν θα σας φανούν χρήσιμες, ακόμα κι αν θέλω να σας δώσω συμβουλές, αν ο Αλλάχ θέλει να σας παραπλανήσει. Αυτός είναι ο Κύριός σας και σε Αυτόν θα επιστρέψετε.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَعَلَيَّ اِجْرَامِيْ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُجْرِمُوْنَ ࣖ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituhū fa ‘alayya ijrāmī wa ana barī'um mimmā tujrimūn(a).

Ακόμα και αυτοί (οι άπιστοι) είπαν: «Το επινόησε». Πες (ο Μωάμεθ): «Αν το επινοήσω, θα φέρω την αμαρτία και θα είμαι απαλλαγμένος από την αμαρτία που διαπράττετε».

وَاُوْحِيَ اِلٰى نُوْحٍ اَنَّهٗ لَنْ يُّؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ اِلَّا مَنْ قَدْ اٰمَنَ فَلَا تَبْتَىِٕسْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَۖ

wa ūḥiya ilā nūḥin annahū lay yu'mina min qaumika illā man qad āmana falā tabta'is bimā kānū yaf‘alūn(a).

Και αποκαλύφθηκε στον Νώε: «Να ξέρεις ότι δεν θα υπάρχουν πιστοί ανάμεσα στον λαό σου, εκτός από εκείνους που πιστεύουν αληθινά· γι' αυτό μην λυπάσαι για όσα κάνουν.»

وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۚاِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

waṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

Και ναυπήγησε το πλοίο με την επίβλεψη και την καθοδήγηση των αποκαλύψεών Μας, και μην μου μιλάς για τους άδικους. Σίγουρα θα πνιγούν.

وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ

wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).

Και (ο Νώε) άρχισε να χτίζει το πλοίο. Κάθε φορά που οι αρχηγοί του λαού του περνούσαν από δίπλα του, τον κορόιδευαν. Αυτός (ο Νώε) έλεγε: «Αν μας κοροϊδεύετε, θα σας κοροϊδεύουμε όπως μας κοροϊδεύετε κι εσείς».

فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

fa saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

Τότε στο μέλλον θα ξέρετε ποιος θα πληγεί από μια ταπεινωτική τιμωρία και (ποιος) θα πληγεί από μια αιώνια τιμωρία.

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ قُلْنَا احْمِلْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ اٰمَنَ ۗوَمَآ اٰمَنَ مَعَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلٌ

Ḥattā iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), qulnaḥmil fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu wa man āman(a), wa mā āmana ma‘ahū illā qalīl(un).

Μέχρι που ήρθε η διαταγή Μας και το καμίνι (η κουζίνα) έβγαζε νερό, είπαμε: «Φορτώστε σε αυτό (το δοχείο) κάθε ζευγάρι (ζώων) (αρσενικό και θηλυκό), και (επίσης) την οικογένειά σας εκτός από εκείνους που έχουν επηρεαστεί από το προηγούμενο διάταγμα και (φορτώστε επίσης) όσους πιστεύουν». Αποδεικνύεται ότι υπήρχαν μόνο λίγοι πιστοί με τον Νώε.

۞ وَقَالَ ارْكَبُوْا فِيْهَا بِسْمِ اللّٰهِ مَجْرٰ۪ىهَا وَمُرْسٰىهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa qālarkabū fīhā bismillāhi majrêhā wa mursāhā, inna rabbī lagafūrur raḥīm(un).

Και είπε: «Μπείτε όλοι σας μέσα σε αυτό (στο πλοίο) (αναφέροντας) το όνομα του Αλλάχ όταν αυτό πλέει και αγκυροβολεί. Πράγματι, ο Κύριός μου είναι Συγχωρετικός, Πολυεύσπλαχνος.»

وَهِيَ تَجْرِيْ بِهِمْ فِيْ مَوْجٍ كَالْجِبَالِۗ وَنَادٰى نُوْحُ ِۨابْنَهٗ وَكَانَ فِيْ مَعْزِلٍ يّٰبُنَيَّ ارْكَبْ مَّعَنَا وَلَا تَكُنْ مَّعَ الْكٰفِرِيْنَ

wa hiya tajrī bihim fī maujin kal-jibāl(i), wa nādā nūḥunibnahū wa kāna fī ma‘ziliy yā bunayyarkam ma‘anā wa lā takum ma‘al-kāfirīn(a).

Και το πλοίο έπλευσε, μεταφέροντάς τους στα κύματα σαν βουνά. Και ο Νώε φώναξε στον γιο του, όταν αυτός (το παιδί) βρισκόταν σε ένα ερημικό μέρος, «Ω, γιε μου! Έλα μαζί μας (στο πλοίο) και μην είσαι με τους άπιστους».

قَالَ سَاٰوِيْٓ اِلٰى جَبَلٍ يَّعْصِمُنِيْ مِنَ الْمَاۤءِ ۗقَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ اِلَّا مَنْ رَّحِمَ ۚوَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِيْنَ

qāla sa'āwī ilā jabaliy ya‘ṣimunī minal-mā'(i), qāla lā ‘āṣimal-yauma min amrillāhi illā ma raḥim(a), wa ḥāla bainahumal-mauju fa kāna minal-mugraqīn(a).

Αυτός (ο γιος του) απάντησε: «Θα αναζητήσω καταφύγιο σε ένα βουνό που θα με προστατεύσει από την πλημμύρα!» (Ο Νώε) είπε: «Κανείς δεν προστατεύει από το μαρτύριο του Αλλάχ σήμερα εκτός από τον Αλλάχ, τον Πολυεύσπλαχνο.» Και το κύμα γίνεται φράγμα μεταξύ των δύο· τότε αυτός (το παιδί) ήταν ανάμεσα σε εκείνους που πνίγηκαν.

وَقِيْلَ يٰٓاَرْضُ ابْلَعِيْ مَاۤءَكِ وَيٰسَمَاۤءُ اَقْلِعِيْ وَغِيْضَ الْمَاۤءُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُوْدِيِّ وَقِيْلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa qīla yā arḍubla‘ī mā'aki wa yā samā'u aqli‘ī wa gīḍal-mā'u wa quḍiyal-amru wastawat ‘alal-jūdiyyi wa qīla bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Και ειπώθηκε: «Ω γη! Κατάπιε το νερό σου και ω ουρανό (η βροχή!) σταμάτα». Και το νερό υποχώρησε, και η εντολή ολοκληρώθηκε και το πλοίο αγκυροβόλησε στο όρος Τζούντι, και ειπώθηκε: «Ας χαθούν οι άδικοι άνθρωποι».

وَنَادٰى نُوْحٌ رَّبَّهٗ فَقَالَ رَبِّ اِنَّ ابْنِيْ مِنْ اَهْلِيْۚ وَاِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَاَنْتَ اَحْكَمُ الْحٰكِمِيْنَ

wa nādā nūḥur rabbahū fa qāla rabbi innabnī min ahlī, wa inna wa‘dakal-ḥaqqu wa anta aḥkamul-ḥākimīn(a).

Και ο Νώε παρακάλεσε τον Κύριό του λέγοντας: «Κύριέ μου, ο γιος μου είναι από την οικογένειά μου και η υπόσχεσή Σου είναι αληθινή. Εσύ είσαι ο πιο δίκαιος κριτής».

قَالَ يٰنُوْحُ اِنَّهٗ لَيْسَ مِنْ اَهْلِكَ ۚاِنَّهٗ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ فَلَا تَسْـَٔلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنِّيْٓ اَعِظُكَ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

qāla yā nūḥu innahū laisa min ahlik(a), innahū ‘amalun gairu ṣāliḥ(in), falā tas'alnī mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innī a‘iẓuka an takūna minal-jāhilīn(a).

Αυτός (ο Αλλάχ) είπε: «Ω, Νουχ! Πράγματι, αυτός δεν είναι από την οικογένειά σου, επειδή οι πράξεις του δεν είναι καλές, οπότε μην μου ζητάς κάτι που δεν γνωρίζεις (την ουσία του). Σε συμβουλεύω ότι (δεν είσαι από τους ηλίθιους ανθρώπους».

قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِكَ اَنْ اَسْـَٔلَكَ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَاِلَّا تَغْفِرْ لِيْ وَتَرْحَمْنِيْٓ اَكُنْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

qāla rabbi innī a‘ūżu bika an as'alaka mā laisa lī bihī ‘ilm(un), wa illā tagfir lī wa tarḥamnī akum minal-khāsirīn(a).

Αυτός (ο Νουχ) είπε: «Κύριέ μου, πράγματι, ζητώ καταφύγιο σε Σένα για να Σου ζητήσω κάτι που δεν γνωρίζω (την ουσία). Αν δεν με συγχωρέσεις και δεν με ελεήσεις, σίγουρα θα είμαι ένας από τους χαμένους».

قِيْلَ يٰنُوْحُ اهْبِطْ بِسَلٰمٍ مِّنَّا وَبَرَكٰتٍ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اُمَمٍ مِّمَّنْ مَّعَكَ ۗوَاُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ

qīla yā nūḥuhbiṭ bisalāmim minnā wa barakātin ‘alaika wa ‘alā umamim mimmam ma‘ak(a), wa umamun sanumatti‘uhum ṡumma yamassuhum minnā ‘ażābun alīm(un).

Ειπώθηκε, «Ω Νου! Κατέβα με ειρήνη και ευλογίες από Εμάς, για σένα και για όλους τους ανθρώπους (πιστούς) που είναι μαζί σου. Και υπάρχουν άνθρωποι στους οποίους δίνουμε ευχαρίστηση (στην εγκόσμια ζωή), και μετά θα χτυπηθούν από την οδυνηρή μας τιμωρία.»

تِلْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهَآ اِلَيْكَ ۚمَا كُنْتَ تَعْلَمُهَآ اَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هٰذَاۚ فَاصْبِرْۚ اِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

tilka min ambā'il-gaibi nūḥīhā ilaik(a), mā kunta ta‘lamuhā anta wa lā qaumuka min qabli hāżā, faṣbir, innal-‘āqibata lil-muttaqīn(a).

Αυτά είναι μερικά από τα άγνωστα νέα που σου αποκαλύψαμε (Μωάμεθ). Δεν τα γνώριζες ποτέ ούτε εσύ ούτε ο λαός σου πριν από αυτό. Κάνε λοιπόν υπομονή, γιατί η (καλή) κατάληξη είναι για τους ευσεβείς.

وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُفْتَرُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāhum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), in antum illā muftarūn(a).

Και στον λαό της Αδ (στείλαμε) τον αδελφό τους, τον Χουντ. Είπε: «Ω, λαέ μου! Λατρέψτε τον Αλλάχ, δεν υπάρχει άλλος θεός για εσάς εκτός από Αυτόν. (Όλο αυτό το διάστημα) μόνο επινοήσατε πράγματα.

يٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًا ۗاِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى الَّذِيْ فَطَرَنِيْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in ajriya illā ‘alal-lażī faṭaranī, afalā ta‘qilūn(a).

Ω, λαέ μου! Δεν σας ζητώ αποζημίωση για αυτό (το κάλεσμα μου). Η ανταμοιβή μου είναι μόνο από τον Αλλάχ που με δημιούργησε. Δεν καταλαβαίνετε;

وَيٰقَوْمِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًا وَّيَزِدْكُمْ قُوَّةً اِلٰى قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِيْنَ

wa yā qaumistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yursilis-samā'a ‘alaikum midrāraw wa yazidkum quwwatan ilā quwwatikum wa lā tatawallau mujrimīn(a).

Και (ο Χουντ είπε): «Ω, λαέ μου! Ζητήστε συγχώρεση από τον Κύριό σας και μετά μετανοήστε σε Αυτόν. Σίγουρα θα στείλει δυνατή βροχή, θα προσθέσει δύναμη στη δύναμή σας, και μην γίνετε αμαρτωλοί.»

قَالُوْا يٰهُوْدُ مَاجِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَّمَا نَحْنُ بِتَارِكِيْٓ اٰلِهَتِنَا عَنْ قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

qālū yā hūdu mā ji'tanā bibayyinatiw wa mā naḥnu bitārikī ālihatinā ‘an qaulika wa mā naḥnu laka bimu'minīn(a).

Αυτοί (ο λαός της Αδ) είπαν: «Ω, Χουντ! Δεν μας έφερες καμία σαφή απόδειξη, και δεν θα εγκαταλείψουμε τα είδωλά μας εξαιτίας των λόγων σου, ούτε θα σε πιστέψουμε.»

اِنْ نَّقُوْلُ اِلَّا اعْتَرٰىكَ بَعْضُ اٰلِهَتِنَا بِسُوْۤءٍ ۗقَالَ اِنِّيْٓ اُشْهِدُ اللّٰهَ وَاشْهَدُوْٓا اَنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

in naqūlu illa‘tarāka ba‘ḍu ālihatinā bisū'(in), qāla innī usyhidullāha wasyhadū annī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

«Λέμε μόνο ότι μερικά από τα είδωλά μας σε έχουν πλήξει με τρέλα». Αυτός (ο Χουντ) είπε: «Πράγματι, μαρτυρώ για τον Αλλάχ και μαρτυρώ ότι είμαι απαλλαγμένος από ό,τι Του συνδέετε.

مِنْ دُوْنِهٖ فَكِيْدُوْنِيْ جَمِيْعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُوْنِ

min dūnihī fa kīdūnī jamī‘an ṡumma lā tunẓirūn(i).

με άλλους, γι' αυτό εκτελέστε όλες τις απάτες σας εναντίον μου και μην καθυστερείτε άλλο.

اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Πράγματι, εμπιστεύομαι τον Αλλάχ, τον Κύριό μου και Κύριό σας. Κανένα κινούμενο πλάσμα δεν έχει ζωή παρά μόνο Αυτός είναι που κρατάει το τσουλούφι (το κυβερνά). Πράγματι, ο Κύριός μου βρίσκεται στο σωστό (δίκαιο) μονοπάτι.

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖٓ اِلَيْكُمْ ۗوَيَسْتَخْلِفُ رَبِّيْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۗ وَلَا تَضُرُّوْنَهٗ شَيْـًٔا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ

fa in tawallau faqad ablagtukum mā ursiltu bihī ilaikum, wa yastakhlifu rabbī qauman gairakum, wa lā taḍurrūnahū syai'ā(n), inna rabbī ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).

Αν λοιπόν απομακρυνθείτε, τότε σας έχω ενημερώσει για το καθήκον μου ως Απόστολος προς εσάς. Και ο Κύριός μου θα σας αντικαταστήσει με έναν άλλο λαό, ενώ εσείς δεν θα Του προκαλέσετε καμία ζημιά στο παραμικρό. Πράγματι, ο Κύριός μου είναι ο Συντηρητής όλων των πραγμάτων.

وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُوْدًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَنَجَّيْنٰهُمْ مِّنْ عَذَابٍ غَلِيْظٍ

wa lammā jā'a amrunā najjainā hūdaw wal-lażīna āmanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa najjaināhum min ‘ażābin galīẓ(in).

Και όταν ήρθε η τιμωρία μας, σώσαμε με το έλεός μας τον Χουντ και όσους πίστεψαν μαζί του. Τους σώζουμε (και) αυτούς (στη μετά θάνατον ζωή) από αυστηρή τιμωρία.

وَتِلْكَ عَادٌ ۖجَحَدُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهٗ وَاتَّبَعُوْٓا اَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍ

wa tilka ‘ādun jaḥadū bi'āyāti rabbihim wa ‘aṣau rusulahū wattaba‘ū amra kulli jabbārin ‘anīd(in).

Και αυτή είναι (η ιστορία) του λαού της Αδ που αρνήθηκε τα σημάδια (τη δύναμη) του Θεού. Δεν υπάκουσαν στους αποστόλους Του και υπάκουσαν στις εντολές όλων των αυθαίρετων και ανυπάκουων ηγεμόνων.

وَاُتْبِعُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَّيَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اَلَآ اِنَّ عَادًا كَفَرُوْا رَبَّهُمْ ۗ اَلَا بُعْدًا لِّعَادٍ قَوْمِ هُوْدٍ ࣖ

wa utbi‘ū fī hażihid-dun-yā la‘nataw wa yaumal-qiyāmah(ti), alā inna ‘ādan kafarū rabbahum, alā bu‘dal li‘ādin qaumi hūd(in).

Και πάντα ακολουθούνται από κατάρες σε αυτόν τον κόσμο και (παρόμοια) την Ημέρα της Κρίσης. Θυμηθείτε, ο λαός του Αδ δεν πίστευε στον Θεό του. Πράγματι, ο λαός του Αδ, ο λαός του Χουντ, θα χαθεί.

۞ وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا ۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗهُوَ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيْهَا فَاسْتَغْفِرُوْهُ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ قَرِيْبٌ مُّجِيْبٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣālihā(n), qāla yā qaumi‘budullāḥa mā lakum min ilāhin gairuh(ū), huwa ansya'akum minal-arḍi wasta‘marakum fīhā fastagfirūhu ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī qarībum mujīb(un).

και στους Σαμούντ (στείλαμε) τον αδελφό τους, τον Σάλεχ. Είπε: «Ω, λαέ μου! Λατρέψτε τον Αλλάχ, δεν υπάρχει άλλος θεός για εσάς παρά μόνο Αυτόν. Σας έπλασε από τη γη και σας έκανε ευημερούντες, γι' αυτό ζητήστε Του συγχώρεση και μετά μετανοήστε σε Αυτόν. Πράγματι, ο Κύριός μου είναι πολύ κοντά (στο έλεός Του) και δέχεται (τις προσευχές των δούλων Του).»

قَالُوْا يٰصٰلِحُ قَدْ كُنْتَ فِيْنَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هٰذَآ اَتَنْهٰىنَآ اَنْ نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا وَاِنَّنَا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ

qālū yā ṣāliḥu qad kunta fīnā marjuwwan qabla hāżā atanhānā an na‘buda mā ya‘budu ābā'unā wa innanā lafī syakkim mimmā tad‘ūnā ilaihi murīb(in).

Αυτοί (οι Σαμούντ) είπαν: «Ω, Σάλεχ! Πραγματικά, πριν ήσουν ανάμεσά μας, ήσουν ένα άτομο που περίμεναν. Γιατί μας απαγορεύεις να λατρεύουμε ό,τι λάτρευαν οι πρόγονοί μας; Πράγματι, είμαστε πραγματικά σε αμφιβολία και ανησυχία για το τι (θρησκεία) μας επικαλείς.»

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْۗ وَاٰتٰىنِيْ مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ عَصَيْتُهٗ ۗفَمَا تَزِيْدُوْنَنِيْ غَيْرَ تَخْسِيْرٍ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī, wa ātānī minhu raḥmatan famay yanṣurunī minallāhi in ‘aṣaituh(ū), famā tazīdūnanī gaira takhsīr(in).

Αυτός (ο Σάλεχ) είπε: «Ω, λαέ μου! Εξηγήστε μου ότι αν έχω σαφή απόδειξη από τον Κύριό μου και μου έχει δώσει χάρη (προφητεία) από Αυτόν, τότε ποιος θα με βοηθήσει από (την τιμωρία) του Αλλάχ αν Τον παρακούσω; Τότε μόνο θα αυξήσετε τις απώλειές μου.

وَيٰقَوْمِ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيْبٌ

wa yā qaumi hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun qarīb(un).

Και ω λαέ μου! Αυτή είναι μια καμήλα από τον Αλλάχ, ως θαύμα για εσάς, γι' αυτό αφήστε την να τραφεί στη γη του Αλλάχ, και μην την ενοχλείτε με καμία αναστάτωση που θα σας προκαλέσει άμεση τιμωρία.

فَعَقَرُوْهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوْا فِيْ دَارِكُمْ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوْبٍ

fa ‘aqarūhā fa qāla tamatta‘ū fī dārikum ṡalāṡata ayyām(in), żālika wa‘dun gairu makżūb(in).

Έτσι έσφαξαν την καμήλα, και τότε αυτός (ο Σάλεχ) είπε: «Χαρείτε όλοι στα σπίτια σας για τρεις ημέρες. Αυτή είναι μια υπόσχεση που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.»

فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا صٰلِحًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِىِٕذٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيْزُ

falammā jā'a amrunā najjainā ṣāliḥaw wal-lażīna āmanū ma‘ahū biraḥmatim minnā wa min khizyi yaumi'iż(in), inna rabbaka huwal-qawiyyul-‘ażīz(u).

Όταν λοιπόν ήρθε η απόφασή μας, σώσαμε με το έλεός μας τον Σάλεχ και όσους πίστεψαν μαζί του, και τους σώσαμε από την ταπείνωση εκείνη την ημέρα. Πράγματι, ο Κύριός σας είναι Παντοδύναμος, Παντοδύναμος.

وَاَخَذَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

wa akhażal-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Τότε μια βροντερή φωνή έπεσε πάνω στον άδικο λαό, ώστε πέθαναν ξαπλωμένοι στα σπίτια τους

كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَآ اِنَّ ثَمُوْدَا۟ كَفَرُوْا رَبَّهُمْ ۗ اَلَا بُعْدًا لِّثَمُوْدَ ࣖ

ka allam yagnau fīhā, alā inna ṡamūda kafarū rabbahum, alā bu‘dal liṡamūd(a).

Ήταν σαν να μην είχαν ζήσει ποτέ σε εκείνο το μέρος. Θυμηθείτε, ο λαός του Σαμούντ αρνήθηκε τον Θεό του. Θυμηθείτε, ο λαός του Σαμούντ θα χαθεί.

وَلَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰى قَالُوْا سَلٰمًا ۖقَالَ سَلٰمٌ فَمَا لَبِثَ اَنْ جَاۤءَ بِعِجْلٍ حَنِيْذٍ

wa laqad jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā qālū salāmā(n), qāla salāmun famā labiṡa an jā'a bi‘ijlin ḥanīż(in).

Και οι αγγελιοφόροι μας (άγγελοι) είχαν έρθει στον Ιμπραήμ με καλά νέα, και είπαν: «Συγχαρητήρια». Αυτός (ο Ιμπραήμ) απάντησε: «Συγχαρητήρια». Έτσι, λίγο αργότερα, ο Ιμπραήμ σέρβιρε ψητό μοσχάρι.

فَلَمَّا رَآٰ اَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ اِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمِ لُوْطٍۗ

falammā ra'ā aidiyahum lā taṣilu ilaihi nakirahum wa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf innā ursilnā ilā qaumi lūṭ(in).

Όταν λοιπόν είδε ότι τα χέρια τους δεν τον άγγιζαν, (ο Ιμπραήμ) τους υποψιάστηκε και τους φοβήθηκε. Αυτοί (οι άγγελοι) είπαν: «Μη φοβάστε, στάλθηκαμε στον λαό του Λουτ».

وَامْرَاَتُهٗ قَاۤىِٕمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنٰهَا بِاِسْحٰقَۙ وَمِنْ وَّرَاۤءِ اِسْحٰقَ يَعْقُوْبَ

wamra'atuhū qā'imatun fa ḍaḥikat fa basysyarnāhā bi'isḥāq(a), wa miw warā'i isḥāqa ya‘qūb(a).

Και η γυναίκα του σηκώθηκε και χαμογέλασε. Έτσι της δώσαμε τα χαρμόσυνα νέα για τον Ισαάκ, και μετά τον Ισαάκ για τον Ιακώβ.

قَالَتْ يٰوَيْلَتٰىٓ ءَاَلِدُ وَاَنَا۠ عَجُوْزٌ وَّهٰذَا بَعْلِيْ شَيْخًا ۗاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ عَجِيْبٌ

qālat yā wailatā a'alidu wa ana ‘ajūzuw wa hāżā ba‘lī syaikhā(n), inna hāżā lasyai'un ‘ajīb(un).

Αυτή (η γυναίκα του) είπε: «Είναι πραγματικά θαυματουργό, είναι δυνατόν να γεννήσω παιδί όταν είμαι ήδη γριά, και ο άντρας μου είναι πολύ γέρος; Αυτό είναι πραγματικά θαυματουργό».

قَالُوْٓا اَتَعْجَبِيْنَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ رَحْمَتُ اللّٰهِ وَبَرَكٰتُهٗ عَلَيْكُمْ اَهْلَ الْبَيْتِۗ اِنَّهٗ حَمِيْدٌ مَّجِيْدٌ

qālū ata‘jabīna min amrillāhi raḥmatullāhi wa barakātuh(ū), ‘alaikum ahlal-bait(i), innahū ḥamīdum majīd(un).

Είπαν (οι άγγελοι): «Γιατί απορείτε με το διάταγμα του Αλλάχ; (Είναι) το έλεος και οι ευλογίες του Αλλάχ, που ξεχύθηκαν σε εσάς, ω λαέ του Μπάιτ! Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Άξιος Ευχαριστιών, Πολυεύσπλαχνος.»

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ اِبْرٰهِيْمَ الرَّوْعُ وَجَاۤءَتْهُ الْبُشْرٰى يُجَادِلُنَا فِيْ قَوْمِ لُوْطٍ

falammā żahaba ‘an ibrāhīmar rau‘u wa jā'athul busyrā yujādilunā fī qaumi lūṭ(in).

Όταν λοιπόν ο φόβος εξαφανίστηκε από τον Ιμπραήμ και τα χαρμόσυνα νέα έφτασαν σε αυτόν, μας ρώτησε (τους αγγέλους) για τον λαό του Λωτ.

اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَحَلِيْمٌ اَوَّاهٌ مُّنِيْبٌ

inna ibrāhīma laḥalīmun awwāhum munīb(un).

Ο Ιμπραήμ ήταν πραγματικά ευγενικός, ήπιος και του άρεσε να επιστρέφει (στον Αλλάχ).

يٰٓاِبْرٰهِيْمُ اَعْرِضْ عَنْ هٰذَا ۚاِنَّهٗ قَدْ جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۚ وَاِنَّهُمْ اٰتِيْهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُوْدٍ

yā ibrāhīmu a‘riḍ ‘an hāżā, innahū qad jā'a amru rabbik(a), wa innahum ātīhim ‘ażābun gairu mardūd(in).

Ω, Ιμπραήμ! Άφησε αυτή (τη συζήτηση), γιατί ήρθε η εντολή του Κυρίου σου και θα τους χτυπήσει μια τιμωρία που δεν μπορεί να απορριφθεί.

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالَ هٰذَا يَوْمٌ عَصِيْبٌ

wa lammā jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qāla hāżā yaumun ‘aṣīb(un).

Και όταν οι αγγελιοφόροι μας (οι άγγελοι) ήρθαν στον Λουτ, ένιωσε καχυποψία και σφίξιμο στο στήθος του εξαιτίας τους. Αυτός (ο Λουτ) είπε: «Αυτή είναι μια πολύ δύσκολη μέρα».

وَجَاۤءَهٗ قَوْمُهٗ يُهْرَعُوْنَ اِلَيْهِۗ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۗ قَالَ يٰقَوْمِ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنَاتِيْ هُنَّ اَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ فِيْ ضَيْفِيْۗ اَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَّشِيْدٌ

wa jā'ahū qaumuhū yuhra‘ūna ilaih(i), wa min qablu kānū ya‘malūnas-sayyi'āt(i), qāla yā qaumi hā'ulā'i banātī hunna aṭharu lakum fattaqullāha wa lā tukhzūni fī ḍaifī, alaisa minkum rajulur rasyīd(un).

Και ο λαός του ήρθε αμέσως σε αυτόν. Και από την αρχαιότητα έχουν διαπράξει πάντα ειδεχθή πράγματα. Ο Λουτ είπε: «Ω λαέ μου! Αυτές είναι οι κόρες μου (της γης), είναι πιο άγιες για εσάς, γι' αυτό φοβηθείτε τον Αλλάχ και μην ατιμάζετε το (όνομά) μου απέναντι στον φιλοξενούμενό μου. Δεν υπάρχει κανείς ανάμεσά σας που να είναι έξυπνος;»

قَالُوْا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِيْ بَنٰتِكَ مِنْ حَقٍّۚ وَاِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيْدُ

qālū laqad ‘alimta mā lanā fī banātika min ḥaqq(in), wa innaka lata‘lamu mā nurīd(u).

Απάντησαν: «Πράγματι, ξέρεις ότι δεν έχουμε καμία επιθυμία (πόθο) για τις κόρες σου· και σίγουρα ξέρεις τι θέλουμε (πραγματικά).»

قَالَ لَوْ اَنَّ لِيْ بِكُمْ قُوَّةً اَوْ اٰوِيْٓ اِلٰى رُكْنٍ شَدِيْدٍ

qāla lau anna lī bikum quwwatan au āwī ilā ruknin syadīd(in).

Αυτός (ο Λουτ) είπε: «Αν είχα τη δύναμη (να σε απορρίψω) ή αν μπορούσα να βρω καταφύγιο σε μια δυνατή οικογένεια (φυσικά και θα το έκανα).»

قَالُوْا يٰلُوْطُ اِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَّصِلُوْٓا اِلَيْكَ فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ اِلَّا امْرَاَتَكَۗ اِنَّهٗ مُصِيْبُهَا مَآ اَصَابَهُمْ ۗاِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۗ اَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيْبٍ

qālū yā lūṭu innā rusulu rabbika lay yaṣilū ilaika fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wa lā yaltafit minkum aḥadun illamra'atak(a), innahū muṣībuhā mā aṣābahum, inna mau‘idahumuṣ-ṣubḥ(u), alaisaṣ-ṣubḥu biqarīb(in).

Είπαν (οι άγγελοι): «Ω, Λουτ! Είμαστε οι αγγελιοφόροι του Κυρίου σου· δεν θα σε βλάψουν. Βγείτε λοιπόν με την οικογένειά σας στο τέλος της νύχτας και ας μην κοιτάξει κανείς σας πίσω εκτός από τη γυναίκα σας. Σίγουρα θα υποφέρει από το μαρτύριο που τους βρήκε. Η ώρα του μαρτυριά τους θα είναι η αυγή. Δεν είναι κοντά η αυγή;»

فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ مَّنْضُوْدٍ

falammā jā'a amrunā ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihā ḥijāratam min sijjīlim manḍūd(in).

Όταν λοιπόν ήρθε η κρίση μας, ανατρέψαμε τη γη του λαού του Λουτ και ρίξαμε πάνω τους πέτρες από την καιόμενη γη,

مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَۗ وَمَا هِيَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ بِبَعِيْدٍ ࣖ

musawwamatan ‘inda rabbik(a) wa mā hiya minaẓ-ẓālimīna biba‘īd(in).

που του δόθηκε σημάδι από τον Κύριό σου. Και η βασανιστήρια δεν είναι μακριά από τον άδικο.

۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).

Και στους (λαούς της) Μεδιάν (στείλαμε) τον αδελφό τους, τον Σουάιμπ. Είπε: «Ω, λαέ μου! Λατρέψτε τον Αλλάχ, δεν υπάρχει άλλος θεός για εσάς εκτός από Αυτόν. Και μην μειώνετε τα μέτρα και τις ζυγαριές. Πράγματι, σας βλέπω σε καλή κατάσταση (ευημερούντες). Και πράγματι, φοβάμαι ότι θα σας βρει η τιμωρία την ημέρα της καταστροφής (της Κρίσης).

وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

Και ω λαέ μου! Να τηρείτε δίκαια τα μέτρα και τις ζυγαριές, και μην βλάπτετε τους ανθρώπους με τα δικαιώματά τους και μην προκαλείτε κακό στη γη κάνοντας ζημιά.

بَقِيَّتُ اللّٰهِ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ەۚ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

baqiyyatullāhi khairul lakum in kuntum mu'minīn(a), wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

Ό,τι απομένει (νόμιμο) από τον Αλλάχ είναι καλύτερο για εσάς, αν είστε πιστοί. Και εγώ δεν είμαι φύλακάς σας.

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ

qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).

Είπαν, «Ω, Σουάιμπ! Είναι η θρησκεία σου αυτή που σου λέει να εγκαταλείψεις αυτό που λάτρευαν οι πρόγονοί μας ή μας απαγορεύει να διαχειριζόμαστε την περιουσία μας με τον τρόπο που θέλουμε; Πράγματι, είσαι πραγματικά ένας πολύ ευγενικός και έξυπνος άνθρωπος.»

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).

Αυτός (ο Σουάιμπ) είπε: «Ω, λαέ μου! Εξηγήστε μου αν έχω σαφή απόδειξη από τον Κύριό μου και αν μου έχει δοθεί καλή τύχη από Αυτόν (είναι σωστό να παραβαίνω τις εντολές Του); Δεν σκοπεύω να σας παραβιάσω σε ό,τι σας έχω απαγορεύσει. Σκοπεύω μόνο να βελτιώσω την κατάσταση όσο είμαι ακόμα σε θέση. Και η καθοδήγηση που ακολουθώ προέρχεται μόνο από τον Αλλάχ. Σε Αυτόν εμπιστεύομαι και σε Αυτόν (επίσης) επιστρέφω.

وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ

wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).

Και ω λαέ μου! Μην αφήσετε τη σύγκρουση μεταξύ εμού (και εσάς) να σας οδηγήσει σε αμαρτία, ώστε να βασανιστείτε όπως αυτό που έπληξε τον λαό του Νώε, τον λαό του Χουδ ή τον λαό του Σαλέχ, ενώ ο λαός του Λουτ δεν ήταν μακριά σας.

وَاسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ رَحِيْمٌ وَّدُوْدٌ

wastagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī raḥīmuw wadūd(un).

Και ζητήστε συγχώρεση από τον Κύριό σας και μετά μετανοήστε σε Αυτόν. Πράγματι, ο Κύριός μου είναι Πολυεύσπλαχνος, Πολυεύσπλαχνος.

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ

qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).

Είπαν, «Ω, Σουαϊμπ! Δεν καταλαβαίνουμε πολλά από αυτά που λες, αλλά στην πραγματικότητα σε βλέπουμε ως τον πιο αδύναμο ανάμεσά μας. Αν δεν ήταν η οικογένειά σου, θα σε είχαμε λιθοβολήσει, παρόλο που δεν είσαι κάποιο άτομο με επιρροή στον κύκλο μας».

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَهْطِيْٓ اَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاتَّخَذْتُمُوْهُ وَرَاۤءَكُمْ ظِهْرِيًّا ۗاِنَّ رَبِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ

qāla yā qaumi arahṭī a‘azzu ‘alaikum minallāh(i), wattakhażtumūhu warā'akum ẓihriyyā(n), inna rabbī bimā ta‘malūna muḥīṭ(un).

Αυτός (ο Σουάιμπ) απάντησε: «Ω, λαέ μου! Πιστεύετε ότι η οικογένειά μου είναι πιο αξιοσέβαστη από τον Αλλάχ, παρόλο που τον αφήσατε πίσω σας (αγνοήσατε); Να ξέρετε ότι η γνώση του Κυρίου μου περιλαμβάνει και όσα κάνετε.»

وَيٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۗسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌۗ وَارْتَقِبُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ رَقِيْبٌ

wa yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa man huwa kāżib(un), wartaqibū innī ma‘akum raqīb(un).

Και ω λαέ μου! Κάντε σύμφωνα με τις δυνατότητές σας, κι εγώ το κάνω αυτό. Αργότερα θα μάθετε ποιος θα υποστεί ταπεινωτική τιμωρία και ποιος θα πει ψέματα. Και περιμένετε! Πράγματι, εγώ είμαι μαζί σας που περιμένω.

وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَاَخَذَتِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

wa lammā jā'a amrunā najjainā syu‘aibaw wal-lażīna amanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa akhażatil-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī diyārihim jāṡimīn(a).

Όταν λοιπόν ήρθε η απόφασή μας, σώσαμε τον Σουάιμπ και όσους πίστεψαν μαζί του με το έλεός μας. Ενώ οι άδικοι άνθρωποι καταστρέφονται από τον ήχο της βροντής, έτσι ώστε να πεθαίνουν ξαπλωμένοι στα σπίτια τους,

كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَا بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُوْدُ ࣖ

ka allam yagnau fīhā, alā bu‘dal limadyana kamā ba‘idat ṡamūd(u).

σαν να μην είχαν ζήσει ποτέ σε εκείνο το μέρος. Να θυμάστε ότι ο λαός της Μαδιάμ θα χαθεί όπως θα χαθεί και ο λαός της Σαμούντ.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

Και πράγματι, στείλαμε τον Μωυσή με τα σημεία (τη δύναμή) μας και τις σαφείς αποδείξεις μας,

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاتَّبَعُوْٓا اَمْرَ فِرْعَوْنَ ۚوَمَآ اَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيْدٍ

ilā fir‘auna wa mala'ihī fattaba‘ū amra fir‘aun(a), wa mā amru fir‘auna birasyīd(in).

Στον Φαραώ και τους ηγέτες του λαού του, αλλά ακολούθησαν τις εντολές του Φαραώ, παρόλο που οι εντολές του Φαραώ δεν ήταν σωστές (εντολές).

يَقْدُمُ قَوْمَهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَاَوْرَدَهُمُ النَّارَ ۗوَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُوْدُ

yaqdumu qaumahū yaumal-qiyāmati fa auradahumun-nār(a), wa bi'sal-wirdul-maurūd(u).

Αυτός (ο Φαραώ) περπάτησε μπροστά από τον λαό του την Ημέρα της Ανάστασης και μετά τους οδήγησε στην κόλαση. Η κόλαση είναι το χειρότερο μέρος για να μπει κανείς.

وَاُتْبِعُوْا فِيْ هٰذِهٖ لَعْنَةً وَّيَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُوْدُ

wa utbi‘ū fī hāżihī la‘nataw wa yaumal-qiyāmah(ti), bi'sar-rifdul-marfūd(u).

Και ακολουθούνται από κατάρες εδώ (στον κόσμο) και (παρόμοια) την Ημέρα της Ανάστασης. (Το ανάθεμα) είναι το χειρότερο δώρο που δίνεται.

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْقُرٰى نَقُصُّهٗ عَلَيْكَ مِنْهَا قَاۤىِٕمٌ وَّحَصِيْدٌ

Żālika min ambā'il-qurā naquṣṣuhū ‘alaika minhā qā'imuw wa ḥaṣīd(un).

Αυτά είναι μερικά από τα νέα των πόλεων (που έχουν καταστραφεί) που σου έχουμε πει (ω Μουχάμμαντ). Από αυτές υπάρχουν ακόμα ίχνη τους, και υπάρχουν (άλλες) που έχουν καταστραφεί.

وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَمَآ اَغْنَتْ عَنْهُمْ اٰلِهَتُهُمُ الَّتِيْ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ لَّمَّا جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۗ وَمَا زَادُوْهُمْ غَيْرَ تَتْبِيْبٍ

wa mā ẓalamnāhum wa lākin ẓalamū anfusahum famā agnat ‘anhum ālihatuhumul-latī yad‘ūna min dūnillāhi min syai'il lammā jā'a amru rabbik(a), wa mā zādūhum gaira tatbīb(in).

Και δεν τους αδικήσαμε, αλλά αυτοί αδίκησαν τους εαυτούς τους, οπότε ό,τι λάτρευαν εκτός από τον Αλλάχ δεν τους ωφέλησε καθόλου όταν ήρθε η τιμωρία του Κυρίου σου. Μόνο αύξησε την καταστροφή τους.

وَكَذٰلِكَ اَخْذُ رَبِّكَ اِذَآ اَخَذَ الْقُرٰى وَهِيَ ظَالِمَةٌ ۗاِنَّ اَخْذَهٗٓ اَلِيْمٌ شَدِيْدٌ

wa każālika akhżu rabbika iżā akhażal-qurā wa hiya ẓālimah(tun), inna akhżahū alīmun syadīd(un).

Και αυτή είναι η τιμωρία του Κυρίου σου, όταν βασανίζει (τους λαούς) των χωρών που αδικούν. Πράγματι, η τιμωρία Του είναι πολύ οδυνηρή, πολύ βαριά.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الْاٰخِرَةِ ۗذٰلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوْعٌۙ لَّهُ النَّاسُ وَذٰلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُوْدٌ

inna fī żālika la'āyatal liman khāfa ‘ażābal-ākhirah(ti), żālika yaumum majmū‘(un), lahun-nāsu wa żālika yaumum masyhūd(un).

Πράγματι, σε αυτό πρέπει να υπάρχει ένα μάθημα για όσους φοβούνται την τιμωρία της μετά θάνατον ζωής. Αυτή είναι η ημέρα που όλοι οι άνθρωποι συγκεντρώνονται (για να λογαριαστούν μαζί τους), και αυτή είναι η ημέρα που γίνεται μάρτυρας (όλα τα πλάσματα).

وَمَا نُؤَخِّرُهٗٓ اِلَّا لِاَجَلٍ مَّعْدُوْدٍۗ

wa mā nu'akhkhiruhū illā li'ajalim ma‘dūd(in).

Και δεν θα καθυστερήσουμε, παρά μόνο μέχρι μια προκαθορισμένη ώρα.

يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ اِلَّا بِاِذْنِهٖۚ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَّسَعِيْدٌ

yauma ya'ti lā takallamu nafsun illā bi'iżnih(ī), fa minhum syaqiyyuw wa sa‘īd(un).

Όταν έρθει εκείνη η ημέρα, κανείς δεν θα μιλήσει παρά μόνο με την άδειά Του· έτσι μερικοί από αυτούς θα είναι δυστυχισμένοι και μερικοί θα είναι ευτυχισμένοι.

فَاَمَّا الَّذِيْنَ شَقُوْا فَفِى النَّارِ لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّشَهِيْقٌۙ

fa ammal-lażīna syaqū fa fin-nāri lahum fīhā zafīruw wa syahīq(un).

Όσο για εκείνους που είναι δυστυχισμένοι, τότε (η θέση τους είναι) στην κόλαση, εκεί εκπνέουν και εκπνέουν βογκώντας,

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا مَا دَامَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ اِلَّا مَا شَاۤءَ رَبُّكَۗ اِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيْدُ

khālidīna fīhā mā dāmatis-samāwātu wal-arḍu illā mā syā'a rabbuk(a), inna rabbaka fa‘‘ālul limā yurīd(u).

Θα μείνουν εκεί όσο υπάρχει ουρανός και γη, εκτός αν ο Κύριός σου θέλει (διαφορετικά). Πράγματι, ο Κύριός σου είναι ο Εκτελεστής ό,τι θέλει.

۞ وَاَمَّا الَّذِيْنَ سُعِدُوْا فَفِى الْجَنَّةِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا مَا دَامَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ اِلَّا مَا شَاۤءَ رَبُّكَۗ عَطَاۤءً غَيْرَ مَجْذُوْذٍ

wa ammal-lażīna su‘idū fa fil-jannati khālidīna fīhā mā dāmatis-samāwātu wal-arḍu illā mā syā'a rabbuk(a), ‘aṭā'an gaira majżūż(in).

Και όσο για εκείνους που είναι ευτυχισμένοι, τότε (η θέση τους) είναι στον παράδεισο· θα παραμείνουν εκεί όσο υπάρχει ουρανός και γη, εκτός αν ο Κύριός σου θελήσει (διαφορετικά)· ως δώρο που δεν τελειώνει ποτέ.

فَلَا تَكُ فِيْ مِرْيَةٍ مِّمَّا يَعْبُدُ هٰٓؤُلَاۤءِ ۗمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا كَمَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُهُمْ مِّنْ قَبْلُ ۗوَاِنَّا لَمُوَفُّوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوْصٍ ࣖ

falā taku fī miryatim mimmā ya‘budu hā'ulā'(i), mā ya‘budūna illā kamā ya‘budu ābā'uhum min qabl(u), wa innā lamuwaffūhum naṣībahum gaira manqūṣ(in).

Μην αμφιβάλλεις λοιπόν (Μωάμεθ) για το τι λατρεύουν. Λατρεύουν όπως λάτρευαν και οι πρόγονοί τους. Θα ολοκληρώσουμε την αντίποινά μας εναντίον τους χωρίς να την μειώσουμε στο ελάχιστο.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَاخْتُلِفَ فِيْهِ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّهُمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba fakhtulifa fīh(i), wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum, wa innahum lafī syakkim minhu murīb(in).

Και πράγματι, δώσαμε το Βιβλίο (Τορά) στον Μωυσή, και αυτός διαφώνησε γι' αυτό. Και αν δεν υπήρχε προηγούμενο διάταγμα από τον Κύριό σου, η τιμωρία θα είχε εκτελεστεί μεταξύ τους. Πράγματι, αυτοί (οι άπιστοι της Μέκκας) είναι πραγματικά σε αμφιβολία και αμφιβολία γι' αυτό (το Κοράνι).

وَاِنَّ كُلًّا لَّمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ اَعْمَالَهُمْ ۗاِنَّهٗ بِمَا يَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

wa inna kullan lammā layuwaffiyannahum rabbuka a‘mālahum, innahū bimā ya‘malūna khabīr(un).

Και πράγματι, ο Κύριός σου θα τους ανταμείψει πλήρως για τις πράξεις τους. Πράγματι, είναι πολύ προσεκτικός με ό,τι κάνουν.

فَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْاۗ اِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

fastaqim kamā umirta wa man tāba ma‘aka wa lā taṭgau, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Μείνε λοιπόν (Μωάμεθ) (στο σωστό δρόμο), όπως έχει δοθεί εντολή σε σένα και (επίσης) σε όσους μετανοούν μαζί σου, και μην ξεπερνάς τα όρια. Πράγματι, Αυτός βλέπει τα πάντα για όσα κάνετε.

وَلَا تَرْكَنُوْٓا اِلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُۙ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa lā tarkanū ilal-lażīna ẓalamū fa tamassakumun-nār(u), wa mā lakum min dūnillāhi min auliyā'a ṡumma lā tunṣarūn(a).

Και μην κλίνετε προς τους άδικους ανθρώπους που σας κάνουν να σας αγγίζει η φωτιά της κόλασης, ενώ εσείς δεν έχετε κανέναν βοηθό εκτός από τον Αλλάχ, έτσι ώστε να μην βοηθηθείτε.

وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِّنَ الَّيْلِ ۗاِنَّ الْحَسَنٰتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّاٰتِۗ ذٰلِكَ ذِكْرٰى لِلذّٰكِرِيْنَ

wa aqimiṣ-ṣalāta ṭarafayin-nahāri wa zulafam minal-lail(i), innal-ḥasanāti yużhibnas-sayyi'āt(i), żālika żikrā liż-żākirīn(a).

Και να κάνετε προσευχές και στις δύο άκρες της ημέρας (πρωί και βράδυ) και στην αρχή της νύχτας. Οι καλές πράξεις σβήνουν τα λάθη. Αυτή είναι μια προειδοποίηση για όσους θυμούνται πάντα (τον Αλλάχ).

وَاصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

waṣbir fa innallāha lā yaḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

Και να είστε υπομονετικοί, γιατί ο Αλλάχ δεν σπαταλά την ανταμοιβή εκείνων που κάνουν το καλό.

فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُوْنِ مِنْ قَبْلِكُمْ اُولُوْا بَقِيَّةٍ يَّنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِى الْاَرْضِ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّنْ اَنْجَيْنَا مِنْهُمْ ۚوَاتَّبَعَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَآ اُتْرِفُوْا فِيْهِ وَكَانُوْا مُجْرِمِيْنَ

fa lau lā kāna minal-qurūni min qablikum ulū baqiyyatiy yanhauna ‘anil-fasādi fil-arḍi illā qalīlam mimman anjainā minhum, wattaba‘al-lażīna ẓalamū mā utrifū fīhi wa kānū mujrimīn(a).

Γιατί λοιπόν δεν υπήρχε κανείς ανάμεσα στους ανθρώπους πριν από εσάς που να είχε την αρετή να απαγορεύει (να κάνει) την κακία στη γη, εκτός από έναν μικρό αριθμό από αυτούς που έχουμε σώσει; Και οι άδικοι άνθρωποι ενδιαφέρονται μόνο για την απόλαυση και την πολυτέλεια. Και είναι αμαρτωλοί.

وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرٰى بِظُلْمٍ وَّاَهْلُهَا مُصْلِحُوْنَ

wa mā kāna rabbuka liyuhlikal-qurā biẓulmiw wa ahluhā muṣliḥūn(a).

Και ο Κύριός σου δεν θα καταστρέψει χώρες άδικα, εφόσον οι κάτοικοί τους είναι άνθρωποι που κάνουν το καλό.

وَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلَا يَزَالُوْنَ مُخْتَلِفِيْنَۙ

wa lau syā'a rabbuka laja‘alan-nāsa ummataw wāḥidataw wa lā yazālūna mukhtalifīn(a).

Και αν ο Κύριός σου το ήθελε, θα είχε κάνει τους ανθρώπους ένα λαό, αλλά πάντα διίστανται (στις απόψεις τους),

اِلَّا مَنْ رَّحِمَ رَبُّكَ ۗوَلِذٰلِكَ خَلَقَهُمْ ۗوَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

illā mar raḥima rabbuk(a), wa liżālika khalaqahum, wa tammat kalimatu rabbika la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

εκτός από εκείνους στους οποίους ο Κύριός σου έδωσε έλεος. Και γι' αυτό τους δημιούργησε ο Αλλάχ. Η πρόταση (απόφαση) του Κυρίου σου παρέμεινε: «Θα γεμίσω σίγουρα την Κόλαση με όλα τα τζίνι και τους ανθρώπους (που είναι ανυπάκουοι)».

وَكُلًّا نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهٖ فُؤَادَكَ وَجَاۤءَكَ فِيْ هٰذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَّذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

wa kullan naquṣṣu ‘alaika min ambā'ir-rusuli mā nuṡabbitu bihī fu'ādaka wa jā'aka fī hāżihil-ḥaqqu wa mau‘iẓatuw wa żikrā lil-mu'minīn(a).

Και όλες τις ιστορίες των αποστόλων, σου λέμε (Μωάμεθ), ώστε με αυτές τις ιστορίες να ενισχύσουμε τις καρδιές σου· και σε αυτές σου έχει δοθεί (όλη) η αλήθεια, η συμβουλή και η προειδοποίηση για όσους πιστεύουν.

وَقُلْ لِّلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْۗ اِنَّا عٰمِلُوْنَۙ

wa qul lil-lażīna lā yu'minūna‘malū ‘alā makānatikum, innā ‘āmilūn(a).

Και πες (Μωάμεθ) σε αυτούς που δεν πιστεύουν: «Πράξτε σύμφωνα με τη θέση σας· κι εμείς θα πράξουμε,

وَانْتَظِرُوْاۚ اِنَّا مُنْتَظِرُوْنَ

wantaẓirū innā muntaẓirūn(a).

και περιμένετε, πράγματι είμαστε κι εμείς ανάμεσα σε εκείνους που περιμένουν.»

وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاِلَيْهِ يُرْجَعُ الْاَمْرُ كُلُّهٗ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍi wa ilaihi yurja‘ul-amru kulluhū fa‘budhu wa tawakkal ‘alaih(i), wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Και στον Αλλάχ ανήκουν τα μυστικά των ουρανών και της γης, και σε Αυτόν επιστρέφονται όλες οι υποθέσεις. Γι' αυτό, λατρέψτε Αυτόν και εμπιστευτείτε τον εαυτό σας. Και ο Κύριός σας δεν θα μείνει αγνοός των πράξεών σας.