Q.S Αλ-Αχκάφ (اَلْأَحْقَاف) - 35 Αριθμός στίχων

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

Χα Μιμ

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil ‘azīzil-ḥakīm(i).

Αυτό το βιβλίο αποκαλύφθηκε από τον Αλλάχ, τον Παντοδύναμο, τον Σοφότερο.

مَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّ وَاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَمَّآ اُنْذِرُوْا مُعْرِضُوْنَ

mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqqi wa ajalim musammā(n), wal-lażīna kafarū ‘ammā unżirū mu‘riḍūn(a).

Δεν δημιουργήσαμε τους ουρανούς και τη γη και όλα όσα βρίσκονται ανάμεσά τους παρά μόνο με αλήθεια και για μια καθορισμένη χρονική περίοδο. Όσοι όμως δεν πιστεύουν, απομακρύνονται από την προειδοποίηση που τους δόθηκε.

قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِ ۖائْتُوْنِيْ بِكِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ هٰذَآ اَوْ اَثٰرَةٍ مِّنْ عِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), i'tūnī bikitābim min qabli hāżā au aṡāratim min ‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

Πες (στον Μωάμεθ): «Εξηγήστε μου τι λατρεύετε εκτός από τον Αλλάχ· δείξτε μου τι δημιούργησαν από τη γη ή αν συμμετείχαν στη δημιουργία των ουρανών; Φέρτε μου το βιβλίο που υπήρχε πριν από αυτό (το Κοράνι) ή ένα λείψανο της γνώσης (των αρχαίων), αν είστε ειλικρινείς».

وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنْ يَّدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَنْ لَّا يَسْتَجِيْبُ لَهٗٓ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ وَهُمْ عَنْ دُعَاۤىِٕهِمْ غٰفِلُوْنَ

wa man aḍallu mimmay yad‘ū min dūnillāhi mal lā yastajību lahū ilā yaumil-qiyāmati wa hum ‘an du‘ā'ihim gāfilūn(a).

Και ποιος είναι πιο παραστρατημένος από εκείνους που λατρεύουν άλλους εκτός από τον Αλλάχ, οι οποίοι δεν μπορούν να δεχτούν (την προσευχή) τους μέχρι την Ημέρα της Κρίσης και παραμελούν (να δίνουν προσοχή στην) προσευχή τους;

وَاِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوْا لَهُمْ اَعْدَاۤءً وَّكَانُوْا بِعِبَادَتِهِمْ كٰفِرِيْنَ

wa iżā ḥusyiran-nāsu kānū lahum a‘dā'aw wa kānū bi‘ibādatihim kāfirīn(a).

Και όταν οι άνθρωποι συγκεντρωθούν (την Ημέρα της Ανάστασης), η θεότητα θα γίνει εχθρός τους και θα αρνηθεί τη λατρεία που της αποδίδουν.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌۗ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, hāżā siḥrum mubīn(un).

Και όταν τους απαγγέλθηκαν τα ξεκάθαρα εδάφιά μας, εκείνοι που δεν πίστευαν, όταν η αλήθεια ήρθε σε αυτούς, είπαν: «Αυτή είναι αληθινή μαγεία».

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَلَا تَمْلِكُوْنَ لِيْ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗهُوَ اَعْلَمُ بِمَا تُفِيْضُوْنَ فِيْهِۗ كَفٰى بِهٖ شَهِيْدًا ۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗ وَهُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituh(ū), falā tamlikūna lī minallāhi syai'ā(n), huwa a‘lamu bimā tufīḍūna fīh(i), kafā bihī syahīdam bainī wa bainakum, wa huwal-gafūrur-raḥīm(u).

Αντίθετα, λένε: «Αυτός (ο Μωάμεθ) το επινόησε (το Κοράνι).» Πες: «Αν το επινόησα εγώ, δεν θα είχατε καμία δύναμη να με προστατεύσετε από την τιμωρία του Αλλάχ. Αυτός γνωρίζει καλύτερα τι λέτε γι' αυτό. Αυτός είναι αρκετός μάρτυρας ανάμεσα σε μένα και εσάς. Είναι Πολυεύσπλαχνος, Πολυεύσπλαχνος.»

قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِّنَ الرُّسُلِ وَمَآ اَدْرِيْ مَا يُفْعَلُ بِيْ وَلَا بِكُمْۗ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ وَمَآ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul mā kuntu bid‘am minar-rusuli wa mā adrī mā yuf‘alu bī wa lā bikum, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayya wa mā ana illā nażīrum mubīn(un).

Πες (Μωάμεθ), "Δεν είμαι ο πρώτος Αγγελιοφόρος μεταξύ των Αγγελιοφόρων και δεν ξέρω τι θα γίνει σε μένα ή σε εσάς. Ακολουθώ μόνο ό,τι μου αποκαλύφθηκε και είμαι μόνο ένας προειδοποιητής που εξηγεί."

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَكَفَرْتُمْ بِهٖ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى مِثْلِهٖ فَاٰمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi wa kafartum bihī wa syahida syāhidum mim banī isrā'īla ‘alā miṡlihī fa āmana wastakbartum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Πες μου, «Εξηγήστε μου, τι θα λέγατε αν αυτό (το Κοράνι) προερχόταν πράγματι από τον Αλλάχ, και εσείς το αρνηθήκατε, παρόλο που υπήρχε ένας μάρτυρας από τα παιδιά του Ισραήλ που παραδέχτηκε (την αλήθεια) παρόμοια με (αυτή που αναφέρεται στο) Κοράνι και μετά πίστεψε, εσείς καυχιέστε. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τον άδικο λαό.»

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَوْ كَانَ خَيْرًا مَّا سَبَقُوْنَآ اِلَيْهِۗ وَاِذْ لَمْ يَهْتَدُوْا بِهٖ فَسَيَقُوْلُوْنَ هٰذَآ اِفْكٌ قَدِيْمٌ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū lau kāna khairam mā sabaqūnā ilaih(i), wa iż lam yahtadū bihī fasayaqūlūna hāżā ifkun qadīm(un).

Και αυτοί που δεν πιστεύουν λένε σε αυτούς που πιστεύουν: «Αν το Κοράνι ήταν κάτι καλό, σίγουρα δεν θα ήταν άξιοι να μας προηγηθούν (πιστεύοντας) σε αυτό». Αλλά επειδή δεν καθοδηγούνται από αυτό, θα πουν: «Αυτό είναι ένα παλιό ψέμα».

وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰٓى اِمَامًا وَّرَحْمَةً ۗوَهٰذَا كِتٰبٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۖوَبُشْرٰى لِلْمُحْسِنِيْنَ

wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), wa hāżā kitābum muṣaddiqul lisānan ‘arabiyyal liyunżiral-lażīna ẓalamū, wa busyrā lil-muḥsinīn(a).

Και πριν (από το Κοράνι) υπήρχε το Βιβλίο του Μωυσή ως καθοδήγηση και έλεος. Και αυτό (το Κοράνι) είναι ένα βιβλίο που το επιβεβαιώνει στα αραβικά για να προειδοποιήσει όσους αδικούν και να δώσει καλά νέα σε όσους κάνουν το καλό.

اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ

innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Πράγματι, όσοι λένε, «Κύριός μας είναι ο Αλλάχ» και μετά παραμένουν ακλόνητοι, δεν θα υπάρχει φόβος γι' αυτούς ούτε θα θρηνήσουν.

اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۚ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ulā'ika aṣḥābul-jannati khālidīna fīhā, jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

Αυτοί είναι οι κάτοικοι του ουρανού, αιώνιοι σε αυτόν, ως ανταμοιβή για όσα έχουν κάνει.

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).

Και προστάξαμε τους ανθρώπους να κάνουν καλό στους γονείς τους. Η μητέρα του τον είχε συλλάβει με δυσκολία, και τον γέννησε με δυσκολία (επίσης). Η περίοδος της εγκυμοσύνης μέχρι τον απογαλακτισμό είναι τριάντα μήνες, έτσι ώστε όταν (το παιδί) ενηλικιωθεί και φτάσει τα σαράντα χρόνια, να προσεύχεται: «Κύριέ μου, δώσε μου καθοδήγηση ώστε να είμαι ευγνώμων για τις ευλογίες Σου που έχεις χαρίσει σε μένα και στους γονείς μου και για να μπορώ να κάνω καλές πράξεις που Εσύ επιδοκιμάζεις· και δώσε μου καλοσύνη που θα ρέει στα παιδιά και τα εγγόνια μου. Πράγματι, μετανοώ σε Εσένα και αληθινά, είμαι ένας από τους Μουσουλμάνους».

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوْا وَنَتَجَاوَزُ عَنْ سَيِّاٰتِهِمْ فِيْٓ اَصْحٰبِ الْجَنَّةِۗ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ

ulā'ikal-lażīna nataqabbalu ‘anhum aḥsana mā ‘amilū wa natajāwazu ‘an sayyi'atihim fī aṣḥābil-jannah(ti), wa‘daṣ-ṣidqil-lażī kānū yū‘adūn(a).

Αυτοί είναι οι άνθρωποι από τους οποίους δεχόμαστε τις καλές πράξεις που έχουν κάνει και (εκείνοι) των οποίων τα λάθη συγχωρούμε, (θα γίνουν) οι κάτοικοι του Παραδείσου. Αυτή είναι η αληθινή υπόσχεση που τους υποσχέθηκε.

وَالَّذِيْ قَالَ لِوَالِدَيْهِ اُفٍّ لَّكُمَآ اَتَعِدَانِنِيْٓ اَنْ اُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُوْنُ مِنْ قَبْلِيْۚ وَهُمَا يَسْتَغِيْثٰنِ اللّٰهَ وَيْلَكَ اٰمِنْ ۖاِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّۚ فَيَقُوْلُ مَا هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wal-lażī qāla liwālidaihi uffil lakumā ata‘idāninī an ukhraja wa qad khalatil qurūnu min qablī, wa humā yastagīṡānillāha wailaka āmin, inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fayaqūlu mā hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

Και το άτομο που είπε στους γονείς του: «Αχ». Με προειδοποιήσατε εσείς οι δύο ότι θα αναστηθώ (από τον τάφο), παρόλο που αρκετοί άνθρωποι πριν από εμένα είχαν πεθάνει; Τότε οι γονείς ζήτησαν βοήθεια από τον Αλλάχ (λέγοντας): «Αλίμονό σας, πιστέψτε! Πράγματι, η υπόσχεση του Αλλάχ είναι αληθινή». Τότε αυτός (το παιδί) είπε: «Αυτό είναι απλώς ένα παραμύθι των αρχαίων».

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا خٰسِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu fī umamin qad khalat min qablihim minal-jinni wal-ins(i), innahum kānū khāsirīn(a).

Είναι άνθρωποι που έχουν σίγουρα τιμωρηθεί (καταδίκη) μαζί με τους ανθρώπους πριν από αυτούς, από (κατηγορίες) τζίνι και ανθρώπους. Αυτοί είναι που χάνουν.

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۚ وَلِيُوَفِّيَهُمْ اَعْمَالَهُمْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa liyuwaffiyahum a‘mālahum wa hum lā yuẓlamūn(a).

Και κάθε άνθρωπος θα λάβει μια θέση ανάλογα με τις πράξεις του, και για να τους ανταμείψει ο Αλλάχ για τις πράξεις τους και να μην αδικηθούν.

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَذْهَبْتُمْ طَيِّبٰتِكُمْ فِيْ حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَاۚ فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَفْسُقُوْنَ ࣖ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), ażhabtum ṭayyibātikum fī ḥayātikumud-dun-yā wastamta‘tum bihā, fal-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum tastakbirūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tafsuqūn(a).

Και (θυμηθείτε) την Ημέρα που οι άπιστοι θα οδηγηθούν στην Κόλαση (και θα τους ειπωθεί): «Έχετε ξοδέψει τα καλά της κοσμικής σας ζωής και έχετε απολαύσει σε αυτήν. Έτσι, σήμερα θα ανταμειφθείτε με μια ταπεινωτική τιμωρία επειδή ήσασταν αλαζόνες στη γη χωρίς να λαμβάνετε υπόψη την αλήθεια και επειδή ενεργήσατε ανυπάκουα (ανυπακοή στον Αλλάχ)».

۞ وَاذْكُرْ اَخَا عَادٍۗ اِذْ اَنْذَرَ قَوْمَهٗ بِالْاَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖٓ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

ważkur akhā ‘ād(in), iż anżara qaumahū bil-aḥqāfi wa qad khalatin-nużuru mim baini yadaihi wa min khalfihī allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Και θυμήσου (τον Χουντ), τον αδελφό του Άδ, όταν προειδοποίησε τον λαό του για τους αμμόλοφους, και πράγματι, είχαν περάσει προειδοποιητές πριν από αυτόν και μετά από αυτόν (λέγοντας): «Μην λατρεύετε κανέναν άλλον παρά τον Αλλάχ, για να μην φοβηθώ ότι θα σας χτυπήσει τιμωρία σε μια μεγάλη ημέρα».

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ اٰلِهَتِنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lita'fikanā ‘an ālihatinā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Απάντησαν: «Ήρθες σε εμάς για να μας απομακρύνεις από τη λατρεία των θεών μας; Τότε, αν είσαι από τους ειλικρινείς, φέρε μας την τιμωρία με την οποία μας απείλησες».

قَالَ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاُبَلِّغُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

qāla innamal ‘ilmu ‘indallāh(i), wa uballigukum mā ursiltu bihī wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

Αυτός (ο Χουντ) είπε: «Πράγματι, η γνώση (για αυτό) ανήκει μόνο στον Αλλάχ και εγώ (μόνο) σας μεταφέρω ό,τι μου αποκαλύφθηκε, αλλά βλέπω ότι είστε λαός που ενεργεί ανόητα.»

فَلَمَّا رَاَوْهُ عَارِضًا مُّسْتَقْبِلَ اَوْدِيَتِهِمْ قَالُوْا هٰذَا عَارِضٌ مُّمْطِرُنَا ۗبَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهٖ ۗرِيْحٌ فِيْهَا عَذَابٌ اَلِيْمٌۙ

falammā ra'auhu ‘āriḍam mustaqbila audiyatihim, qālū hāżā ‘āriḍum mumṭirunā, bal huwa masta‘jaltum bih(ī), rīḥun fīhā ‘ażābun alīm(un).

Έτσι, όταν είδαν το μαρτύριο με τη μορφή ενός σύννεφου να έρχεται προς τις κοιλάδες τους, είπαν: «Αυτό είναι ένα σύννεφο που θα μας δώσει βροχή». (Όχι!) Αλλά αυτό είναι το μαρτύριο που ζητάτε να επιταχυνθεί (είναι) ένας άνεμος που περιέχει ένα οδυνηρό μαρτύριο,

تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍۢ بِاَمْرِ رَبِّهَا فَاَصْبَحُوْا لَا يُرٰىٓ اِلَّا مَسٰكِنُهُمْۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ

tudammiru kulla syai'im bi'amri rabbihā fa'aṣbaḥū lā yurā illā masākinuhum, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).

που κατέστρεψαν τα πάντα με την εντολή του Κυρίου τους, έτσι ώστε (ο λαός της Αδ) έγιναν αόρατοι (στη γη) παρά μόνο (τα ίχνη) της κατοικίας τους. Έτσι ανταμείβουμε τους αμαρτωλούς.

وَلَقَدْ مَكَّنّٰهُمْ فِيْمَآ اِنْ مَّكَّنّٰكُمْ فِيْهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَّاَبْصَارًا وَّاَفْـِٕدَةًۖ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَآ اَبْصَارُهُمْ وَلَآ اَفْـِٕدَتُهُمْ مِّنْ شَيْءٍ اِذْ كَانُوْا يَجْحَدُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannāhum fīmā im makkannākum fīhi wa ja‘alnā lahum sam‘aw wa abṣāraw wa af'idah(tan), famā agnā ‘anhum sam‘uhum wa lā abṣāruhum wa lā af'idatuhum min syai'in iż kānū yajḥadūna bi'āyātillāhi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Και πράγματι, έχουμε επιβεβαιώσει τη θέση τους (με ευημερία και δύναμη) που ποτέ δεν σας δώσαμε και τους έχουμε δώσει ακοή, όραση και καρδιά, αλλά η ακοή, η όραση και η καρδιά τους δεν τους ωφελούν καθόλου, επειδή (πάντα) αρνούνται τα εδάφια του Αλλάχ και (η απειλή) τιμωρίας την οποία συνήθιζαν να χλευάζουν τους έχει περικυκλώσει.

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُمْ مِّنَ الْقُرٰى وَصَرَّفْنَا الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa laqad ahlaknā mā ḥaulakum minal-qurā wa ṣarrafnal-āyāti la‘allahum yarji‘ūn(a).

Και πράγματι, έχουμε καταστρέψει τις χώρες γύρω σας και έχουμε επίσης εξηγήσει ξανά και ξανά τα σημάδια (του μεγαλείου Μας), ώστε να επιστρέψουν (να μετανοήσουν).

فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ قُرْبَانًا اٰلِهَةً ۗبَلْ ضَلُّوْا عَنْهُمْۚ وَذٰلِكَ اِفْكُهُمْ وَمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

falau lā naṣarahumul-lażīnattakhażū min dūnillāhi qurbānan ālihah(tan), bal ḍallū ‘anhum, wa żālika ifkuhum wa mā kānū yaftarūn(a).

Γιατί λοιπόν δεν μπορούν τα (είδωλα και οι θεοί) που λατρεύουν εκτός από τον Αλλάχ για να έρθουν πιο κοντά (σε Αυτόν) να τους βοηθήσουν; Ακόμα και οι θεοί έχουν εξαφανιστεί από αυτούς; Και αυτό είναι το αποτέλεσμα των ψεμάτων τους και αυτών που συνήθιζαν να επινοούν.

وَاِذْ صَرَفْنَآ اِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُوْنَ الْقُرْاٰنَۚ فَلَمَّا حَضَرُوْهُ قَالُوْٓا اَنْصِتُوْاۚ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا اِلٰى قَوْمِهِمْ مُّنْذِرِيْنَ

wa iż ṣarafnā ilaika nafaram minal-jinni yastami‘ūnal-qur'ān(a), falammā ḥaḍarūhu qālū anṣitū, falammā quḍiya wallau ilā qaumihim munżirīn(a).

Και (θυμήσου) όταν σου παρουσιάσαμε (Μωάμεθ) μια ομάδα τζινν που άκουγαν (την ανάγνωση του) Κορανίου, και όταν παρακολούθησαν (την ανάγνωση) είπαν: «Σιγά (να το ακούσεις)!» Έτσι, όταν τελείωσε, επέστρεψαν στον λαό τους (για να) προειδοποιήσουν.

قَالُوْا يٰقَوْمَنَآ اِنَّا سَمِعْنَا كِتٰبًا اُنْزِلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰى مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّ وَاِلٰى طَرِيْقٍ مُّسْتَقِيْمٍ

qālū yā qaumanā innā sami‘nā kitāban unzila mim ba‘di mūsā muṣaddiqal limā baina yadaihi yahdī ilal-ḥaqqi wa ilā ṭarīqim mustaqīm(in).

Είπαν: «Ω, λαέ μας! Ακούσαμε το Βιβλίο (το Κοράνι) που στάλθηκε μετά τον Μωυσή, επιβεβαιώνοντας (τα βιβλία) που ήρθαν πριν, καθοδηγώντας στην αλήθεια και στο ίσιο μονοπάτι.»

يٰقَوْمَنَآ اَجِيْبُوْا دَاعِيَ اللّٰهِ وَاٰمِنُوْا بِهٖ يَغْفِرْ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُجِرْكُمْ مِّنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

yā qaumanā ajībū dā‘iyallāhi wa āminū bihī yagfir lakum min żunūbikum wa yujirkum min ‘ażābin alīm(in).

Ω, λαέ μας! Δεχτείτε (το κάλεσμα) αυτού (του Μωάμεθ) που επικαλείται τον Αλλάχ. Και πιστέψτε σε Αυτόν, και Αυτός σίγουρα θα συγχωρήσει τις αμαρτίες σας και θα σας ελευθερώσει από την οδυνηρή τιμωρία.

وَمَنْ لَّا يُجِبْ دَاعِيَ اللّٰهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِى الْاَرْضِ وَلَيْسَ لَهٗ مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءُ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa mal lā yujib dā‘iyallāhi falaisa bimu‘jizin fil-arḍi wa laisa lahū min dūnihī auliyā'(u), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

Και όποιος δεν αποδέχεται (το κάλεσμα) εκείνων που επικαλούνται τον Αλλάχ (τον Μωάμεθ), τότε δεν θα μπορέσει να ξεφύγει από την τιμωρία του Αλλάχ στη γη, παρόλο που δεν υπάρχει άλλος προστάτης γι' αυτόν εκτός από τον Αλλάχ. Βρίσκονται σε προφανές σφάλμα.

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ۗبَلٰٓى اِنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awalam yarau annallāhal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa lam ya‘ya bikhalqihinna biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā, balā innahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Και δεν βλέπουν ότι ο Αλλάχ δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και δεν κουράζεται να τα δημιουργεί, και ότι έχει τη δύναμη να ζωντανέψει τους νεκρούς; Πράγματι, έχει δύναμη πάνω σε όλα τα πράγματα.

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗ قَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fażūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

Και (θυμηθείτε) την ημέρα (που) όσοι δεν πιστεύουν θα βρεθούν αντιμέτωποι με την κόλαση, (θα ερωτηθούν): «Δεν είναι αυτό (το αδζάμπ) αλήθεια;» Απάντησαν: «Ναι, μα τον Κύριό μας». Ο Αλλάχ λέει: «Τότε γευτείτε αυτή την τιμωρία επειδή την αρνηθήκατε προηγουμένως».

فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَّهُمْ ۗ كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوْعَدُوْنَۙ لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنْ نَّهَارٍ ۗ بَلٰغٌ ۚفَهَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الْفٰسِقُوْنَ ࣖ

faṣbir kamā ṣabara ulul-‘azmi minar-rusuli wa lā tasta‘jil lahum, ka'annahum yauma yarauna mā yū‘adūn(a), lam yalbaṡū illā sā‘atam min nahār(in), balāg(un), fahal yuhlaku illal-qaumul-fāsiqūn(a).

Κάνε λοιπόν υπομονή (ω Μουχάμμαντ) όπως ήταν υπομονετικοί οι ακλόνητοι απόστολοι, και μην ζητάς να επιταχυνθεί η τιμωρία πάνω τους. Την ημέρα που θα δουν την υποσχεμένη τιμωρία, θα είναι σαν να έχουν μείνει (σε αυτόν τον κόσμο) μόνο για μια σύντομη στιγμή κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το καθήκον σου είναι μόνο να μεταφέρεις. Έτσι, κανείς δεν θα καταστραφεί εκτός από τους ανυπάκουους (που δεν υπακούουν στον Αλλάχ).