Q.S Λυπημένος (ص) - 88 Αριθμός στίχων

صۤ ۗوَالْقُرْاٰنِ ذِى الذِّكْرِۗ

Ṣād, wal-qur'āni żiż-żikr(i).

Shad, από το Κοράνι που περιέχει προειδοποιήσεις.

بَلِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ عِزَّةٍ وَّشِقَاقٍ

balil-lażīna kafarū fī ‘izzatiw wa syiqāq(in).

Όσοι όμως δεν πιστεύουν (βρίσκονται) σε αλαζονεία και εχθρότητα.

كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ فَنَادَوْا وَّلَاتَ حِيْنَ مَنَاصٍ

kam ahlaknā min qablihim min qarnin fanādaw wa lāta ḥīna manāṣ(in).

Πόσους ανθρώπους πριν από αυτούς έχουμε εξοντώσει, και μετά ζήτησαν βοήθεια, παρόλο που (εκείνη την εποχή) δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή για να φύγουν.

وَعَجِبُوْٓا اَنْ جَاۤءَهُمْ مُّنْذِرٌ مِّنْهُمْ ۖوَقَالَ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا سٰحِرٌ كَذَّابٌۚ

wa ‘ajibū an jā'ahum munżirum minhum, wa qālal-kāfirūna hāżā sāḥirun każżāb(un).

Και εξεπλάγησαν που ένας προειδοποιητής (αγγελιοφόρος) ήρθε σε αυτούς από ανάμεσά τους· και οι άπιστοι είπαν: «Αυτός ο άνθρωπος είναι μάγος που λέει πολλά ψέματα».

اَجَعَلَ الْاٰلِهَةَ اِلٰهًا وَّاحِدًا ۖاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ عُجَابٌ

aja‘alal-ālihata ilāhaw wāḥidā(n), inna hāżā lasyai'un ‘ujāb(un).

Έφτιαξε όλους τους θεούς σε έναν Θεό; Πραγματικά, αυτό είναι κάτι πραγματικά εκπληκτικό.

وَانْطَلَقَ الْمَلَاُ مِنْهُمْ اَنِ امْشُوْا وَاصْبِرُوْا عَلٰٓى اٰلِهَتِكُمْ ۖاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ يُّرَادُ ۖ

wanṭalaqal-mala'u minhum animsyū waṣbirū ‘alā ālihatikum, inna hāżā lasyai'uy yurād(u).

Τότε οι ηγέτες τους πήγαν (λέγοντας): «Πηγαίνετε και συνεχίστε να (λατρεύετε) τους θεούς σας, πράγματι αυτό είναι πραγματικά ένα επιθυμητό πράγμα».

مَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِى الْمِلَّةِ الْاٰخِرَةِ ۖاِنْ هٰذَآ اِلَّا اخْتِلَاقٌۚ

mā sami‘nā bihāżā fil-millatil-ākhirah(ti), in hāżā illakhtilāq(un).

Δεν ακούμε ποτέ γι' αυτό στις τελευταίες θρησκείες. Αυτό (που μαρτυρεί για τον Αλλάχ) δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα κατασκευασμένο (ψέμα),

اَؤُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْۢ بَيْنِنَا ۗبَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ ذِكْرِيْۚ بَلْ لَّمَّا يَذُوْقُوْا عَذَابِ ۗ

a'unzila ‘alaihiż-żikru mim baininā, bal hum fī syakkim min żikrī, bal lammā yażūqū ‘ażāb(i).

γιατί αποκαλύφθηκε το Κοράνι σε αυτόν ανάμεσά μας;» Στην πραγματικότητα, αμφιβάλλουν για το Κοράνι Μου, αλλά δεν έχουν νιώσει (την) τιμωρία Μου.

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيْزِ الْوَهَّابِۚ

am ‘indahum khazā'inu raḥmati rabbikal-‘azīzil-wahhāb(i).

Ή μήπως έχουν θησαυροφυλάκιο χάρης από τον Κύριό σου, τον Παντοδύναμο, τον Παντοδύναμο;]

اَمْ لَهُمْ مُّلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗفَلْيَرْتَقُوْا فِى الْاَسْبَابِ

am lahum mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, falyartaqū fil-asbāb(i).

Ή μήπως έχουν βασίλεια ουρανού και γης και ό,τι βρίσκεται ανάμεσά τους; (Αν υπάρχουν), τότε ας ανέβουν τα σκαλιά (για τον ουρανό).

جُنْدٌ مَّا هُنَالِكَ مَهْزُوْمٌ مِّنَ الْاَحْزَابِ

jundum mā hunālika mahzūmum minal-aḥzāb(i).

(Είναι) μια μεγάλη ομάδα στρατιωτών που βρίσκονται εκεί και θα ηττηθούν.

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّعَادٌ وَّفِرْعَوْنُ ذُو الْاَوْتَادِۙ

każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa ‘āduw wa fir‘aunu żul-autād(i).

Πριν από αυτούς, ο λαός του Νώε, ο Άδ και ο Φαραώ, που είχαν μεγάλους στρατούς, είχαν επίσης αρνηθεί (τους αποστόλους),

وَثَمُوْدُ وَقَوْمُ لُوْطٍ وَّاَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الْاَحْزَابُ

wa ṡamūdu wa qaumu lūṭiw wa aṣḥābul-aikah(ti), ulā'ikal-aḥzāb(u).

και (όπως επίσης) ο Σαμούντ, ο λαός του Λουτ και ο λαός της Αϊκά. Αυτές είναι οι ομάδες που έχουν συμμαχήσει (εναντίον των αποστόλων).

اِنْ كُلٌّ اِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ ࣖ

in kullun illā każżabar-rusula faḥaqqa ‘iqāb(i).

Όλοι τους είπαν ψέματα στους αποστόλους, άρα αξίζουν να νιώσουν την τιμωρία Μου.

وَمَا يَنْظُرُ هٰٓؤُلَاۤءِ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً مَّا لَهَا مِنْ فَوَاقٍ

wa mā yanẓuru hā'ulā'i illā ṣaiḥataw wāḥidatam mā lahā min fawāq(in).

Και αυτό που στην πραγματικότητα περίμεναν ήταν απλώς μια κραυγή, η οποία δεν είχε σταματημό.

وَقَالُوْا رَبَّنَا عَجِّلْ لَّنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسَابِ

wa qālū rabbanā ‘ajjil lanā qiṭṭanā qabla yaumil-ḥisāb(i).

Και είπαν: «Κύριέ μας, επιτάχυνε την τιμωρία που μας έχει προοριστεί πριν από την ημέρα της κρίσης».

اِصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوٗدَ ذَا الْاَيْدِۚ اِنَّهٗٓ اَوَّابٌ

iṣbir ‘alā mā yaqūlūna ważkur ‘abdanā dāwūda żal-aid(i), innahū awwāb(un).

Να είσαι υπομονετικός με αυτά που λένε και να θυμάσαι τον δούλο μας τον Νταούδ, που έχει δύναμη. Ήταν πολύ υπάκουος (στον Αλλάχ).

اِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهٗ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِشْرَاقِۙ

innā sakhkharnal-jibāla ma‘ahū yusabbiḥna bil-‘asyiyyi wal-isyrāq(i).

Πράγματι, Εμείς είμαστε που υποτάσσουμε τα βουνά για να δοξάσουμε μαζί Του (τον Νταούντ) το βράδυ και το πρωί,

وَالطَّيْرَمَحْشُوْرَةً ۗ كُلٌّ لَّهٗٓ اَوَّابٌ

waṭ-ṭaira maḥsyūrah(tan), kullul lahū awwāb(un).

και (επίσης, υποτάξαμε) τα πουλιά συγκεντρωμένα. Κάθε ένα από αυτά ήταν πολύ υπάκουο (στον Αλλάχ).

وَشَدَدْنَا مُلْكَهٗ وَاٰتَيْنٰهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ

wa syadadnā mulkahū wa ātaināhul-ḥikmata wa faṣlal-khiṭāb(i).

Και ενισχύσαμε το βασίλειό του και του δώσαμε σοφία και σοφία στην επίλυση ζητημάτων.

۞ وَهَلْ اَتٰىكَ نَبَؤُا الْخَصْمِۘ اِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَۙ

wa hal atāka naba'ul-khaṣm(i), iż tasawwarul-miḥrāb(a).

Και σας έχουν φτάσει νέα για εκείνους που μάλωναν όταν σκαρφάλωσαν στον τοίχο του μιχράμπ;

اِذْ دَخَلُوْا عَلٰى دَاوٗدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوْا لَا تَخَفْۚ خَصْمٰنِ بَغٰى بَعْضُنَا عَلٰى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَآ اِلٰى سَوَاۤءِ الصِّرَاطِ

iż dakhalū ‘alā dāwūda fafazi‘a minhum qālū lā takhaf, khaṣmāni bagā ba‘ḍunā ‘alā ba‘ḍin faḥkum bainanā bil-ḥaqqi wa lā tusyṭiṭ wahdinā ilā sawā'iṣ-ṣirāṭ(i).

Όταν μπήκαν να συναντήσουν τον Νταούντ, εκείνος εξεπλάγη από την άφιξή τους. Είπαν: «Μη φοβάσαι! Είμαστε και οι δύο σε διαμάχη, κάποιοι από εμάς έχουμε αδικήσει ο ένας τον άλλον. Κρίνε λοιπόν μεταξύ μας δίκαια και μην παρεκκλίνεις από την αλήθεια και οδήγησε μας στο ίσιο μονοπάτι».

اِنَّ هٰذَآ اَخِيْ ۗ لَهٗ تِسْعٌ وَّتِسْعُوْنَ نَعْجَةً وَّلِيَ نَعْجَةٌ وَّاحِدَةٌ ۗفَقَالَ اَكْفِلْنِيْهَا وَعَزَّنِيْ فِى الْخِطَابِ

inna hāżā akhī, lahū tis‘uw wa tis‘ūna na‘jataw wa liya na‘jatuw wāḥidah(tun), faqāla aqfilnīhā wa ‘azzanī fil-khiṭāb(i).

Στην πραγματικότητα, ο αδερφός μου είχε ενενήντα εννέα θηλυκές κατσίκες και εγώ είχα μόνο μία, τότε είπε: «Δώσε μου (την κατσίκα σου)! Και με νίκησε στη συζήτηση».

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ اِلٰى نِعَاجِهٖۗ وَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْخُلَطَاۤءِ لَيَبْغِيْ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَقَلِيْلٌ مَّا هُمْۗ وَظَنَّ دَاوٗدُ اَنَّمَا فَتَنّٰهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهٗ وَخَرَّ رَاكِعًا وَّاَنَابَ ۩

qāla laqad ẓalamaka bisu'āli na‘jatika ilā ni‘ājih(ī), wa inna kaṡīram minal-khulaṭā'i layabgī ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍin illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa qalīlum mā hum, wa ẓanna dāwūdu annamā fatannāhu fastagfara rabbahū wa kharra rāki‘aw wa anāb(a).

(Ο Νταούντ) είπε: «Πράγματι, σου έκανε κακό ζητώντας να προστεθεί και η κατσίκα σου στη δική του. Πράγματι, πολλοί από τους ανθρώπους που είναι σύντροφοι αδικούν τους άλλους, εκτός από εκείνους που πιστεύουν και κάνουν καλές πράξεις. Και μόνο λίγοι από αυτούς το κάνουν αυτό». Και ο Νταούντ υποψιάστηκε ότι τον δοκιμάζαμε. Έτσι ζήτησε συγχώρεση από τον Κύριό του, έπειτα έπεσε κάτω και μετανόησε.

فَغَفَرْنَا لَهٗ ذٰلِكَۗ وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ

fa gafarnā lahū żālik(a), wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).

Τότε συγχωρήσαμε (το λάθος του). Και πράγματι, έχει μια θέση που είναι πραγματικά κοντά μας και ένα καλό μέρος για να επιστρέψει.

يٰدَاوٗدُ اِنَّا جَعَلْنٰكَ خَلِيْفَةً فِى الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَضِلُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۢبِمَا نَسُوْا يَوْمَ الْحِسَابِ ࣖ

yā dāwūdu innā ja‘alnāka khalīfatan fil-arḍi faḥkum bainan nāsi bil-ḥaqqi wa lā tattabi‘il-hawā fa yuḍillaka ‘an sabīlillāh(i), innal-lażīna yaḍillūna ‘an sabīlillāhi lahum ‘ażābun syadīdum bimā nasū yaumal-ḥisāb(i).

(Ο Αλλάχ είπε), «Ω, Νταούντ! Σε έχουμε κάνει χαλίφη (ηγεμόνα) στη γη, γι' αυτό κρίνε (τις υποθέσεις) μεταξύ των ανθρώπων δίκαια και μην ακολουθείς τις επιθυμίες σου, γιατί αυτό θα σε οδηγήσει μακριά από τον δρόμο του Αλλάχ. Πράγματι, όσοι ξεστρατίζουν από τον δρόμο του Αλλάχ θα λάβουν βαριά τιμωρία, επειδή ξέχασαν την ημέρα της κρίσης.»

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلًا ۗذٰلِكَ ظَنُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنَ النَّارِۗ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā bāṭilā(n), żālika ẓannul-lażīna kafarū, fawailul lil-lażīna kafarū minan-nār(i).

Και δεν δημιουργήσαμε τους ουρανούς και τη γη και όλα όσα βρίσκονται ανάμεσά τους μάταια. Αυτή είναι η γνώμη των απίστων. Αλίμονο λοιπόν στους απίστους, γιατί θα μπουν στη Φωτιά.

اَمْ نَجْعَلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَالْمُفْسِدِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ اَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِيْنَ كَالْفُجَّارِ

am naj‘alul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kal-mufsidīna fil-arḍ(i), am naj‘alul-muttaqīna kal-fujjār(i).

Πρέπει να φερόμαστε στους πιστούς και στους καλούς ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο που σκορπούν το κακό στη γη; Ή μήπως να θεωρούμε τους φοβούμενους τον Αλλάχ με αυτούς που κάνουν το κακό;

كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ مُبٰرَكٌ لِّيَدَّبَّرُوْٓا اٰيٰتِهٖ وَلِيَتَذَكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ

kitābun anzalnāhu ilaika mubārakul liyaddabbarū āyātihī wa liyatażakkara ulul-albāb(i).

Το Βιβλίο (Αλ-Κοράνι) που σας έχουμε στείλει είναι γεμάτο ευλογίες, ώστε να μπορούν να εκτιμήσουν τα εδάφιά του και να μπορούν οι άνθρωποι με σώας τας φράσεις να πάρουν ένα μάθημα.

وَوَهَبْنَا لِدَاوٗدَ سُلَيْمٰنَۗ نِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌۗ

wa wahabnā lidāwūda wa sulaimān(a), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).

Και στον Νταούντ δώσαμε (έναν γιο που ονομαζόταν) τον Σουλεϊμάν· αυτός είναι ο καλύτερος δούλος. Πράγματι, ήταν πολύ υπάκουος (στον Αλλάχ).

اِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصّٰفِنٰتُ الْجِيَادُۙ

iż ‘uriḍa ‘alaihi bil-‘asyiyyiṣ-ṣāfinātul-jiyād(u).

(Θυμάσαι) όταν ένα απόγευμα του έδειξαν (άλογα) που ήταν ήμερα, (αλλά) πολύ γρήγορα στο τρέξιμο,

فَقَالَ اِنِّيْٓ اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّيْۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِۗ

fa qāla innī aḥbabtu ḥubbal-khairi ‘an żikri rabbī, ḥattā tawārat bil-ḥijāb(i).

Έπειτα είπε: «Πράγματι, αγαπώ όλα τα καλά πράγματα (τα άλογα), που με κάνουν να θυμάμαι (το μεγαλείο του) Κυρίου μου, μέχρι να δύσει ο ήλιος».

رُدُّوْهَا عَلَيَّ ۚفَطَفِقَ مَسْحًا ۢبِالسُّوْقِ وَالْاَعْنَاقِ

ruddūhā ‘alayy(a), faṭafiqa masḥam bis-sūqi wal-a‘nāq(i).

«Φέρτε μου πίσω όλα τα άλογα.» Έπειτα έκοψε τα πόδια και τους λαιμούς των αλόγων.

وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ

wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).

Και πράγματι, δοκιμάσαμε τον Σολομώντα και τον βάλαμε να ξαπλώσει στον θρόνο του σαν σώμα (αδυνατισμένο από ασθένεια), και μετάνιωσε.

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَهَبْ لِيْ مُلْكًا لَّا يَنْۢبَغِيْ لِاَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِيْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

qāla rabbigfir lī wa hab lī mulkal lā yambagī li'aḥadim mim ba‘dī, innaka antal-wahhāb(u).

Είπε: «Κύριέ μου, συγχώρεσέ με και δώσε μου μια βασιλεία που κανείς μετά από μένα δεν θα έχει. Πράγματι, Εσύ είσαι ο Δωρητής».

فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيْحَ تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖ رُخَاۤءً حَيْثُ اَصَابَۙ

fasakhkharnā lahur-rīḥa tajrī bi'amrihī rukhā'an ḥaiṡu aṣāb(a).

Έπειτα υποτάξαμε σε αυτόν τον άνεμο που φυσούσε καλά σύμφωνα με την εντολή του, όπου ήθελε,

وَالشَّيٰطِيْنَ كُلَّ بَنَّاۤءٍ وَّغَوَّاصٍۙ

wasy-syayāṭīna kulla bannā'iw wa gawwāṣ(in).

και (υποταχθήκαμε επίσης σε αυτόν) τους δαίμονες, όλους τους κατασκευαστές και τους δύτες,

وَّاٰخَرِيْنَ مُقَرَّنِيْنَ فِى الْاَصْفَادِ

wa ākharīna muqarranīna fil-aṣfād(i).

και άλλοι (δαίμονες) που είναι δεμένοι με αλυσίδες.

هٰذَا عَطَاۤؤُنَا فَامْنُنْ اَوْ اَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

hāżā ‘aṭā'unā famnun au amsik bigairi ḥisāb(in).

Αυτό είναι το δώρο Μας· τότε δώστε (σε άλλους) ή παρακρατήστε (για τον εαυτό σας) χωρίς υπολογισμό.

وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ ࣖ

wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).

Και πράγματι, έχει μια θέση κοντά σε Εμάς και ένα καλό μέρος για να επιστρέψει.

وَاذْكُرْ عَبْدَنَآ اَيُّوْبَۘ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الشَّيْطٰنُ بِنُصْبٍ وَّعَذَابٍۗ

ważkur ‘abdanā ayyūb(a), iż nādā rabbahū annī massaniyasy-syaiṭānu binuṣbiw wa ‘ażāb(in).

Και θυμήσου τον δούλο μας τον Αγιούμπ, όταν επικαλέστηκε τον Κύριό του: «Πράγματι, με πλήττει ο Σατανάς με βάσανα και συμφορές».

اُرْكُضْ بِرِجْلِكَۚ هٰذَا مُغْتَسَلٌۢ بَارِدٌ وَّشَرَابٌ

urkuḍ birijlik(a), hāżā mugtasalum bāriduw wa syarāb(un).

Ο Αλλάχ λέει): «Χτυπήστε τα πόδια σας· αυτό είναι δροσερό νερό για μπάνιο και ποτό».

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنَّا وَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ

wa wahabnā lahū ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam minnā wa żikrā li'ulil-albāb(i).

Και τον ευλογήσαμε (με την επανένωση) της οικογένειάς του και αυξήσαμε τον αριθμό τους, ως έλεος από εμάς και μάθημα για τους ανθρώπους που έχουν σώας τας φράσεις.

وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِّهٖ وَلَا تَحْنَثْ ۗاِنَّا وَجَدْنٰهُ صَابِرًا ۗنِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌ

wa khuż biyadika ḍigṡan faḍrib bihī wa lā taḥnaṡ, innā wajadnāhu ṣābirā(n), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).

Και πάρε ένα δεμάτι (χόρτο) με το χέρι σου, μετά χτύπησέ το με αυτό και μην παραβείς τον όρκο σου. Πράγματι, τον βρήκαμε (τον Αγιούμπ) υπομονετικό άνθρωπο. Είναι ο καλύτερος δούλος. Πράγματι, ήταν πολύ υπάκουος (στον Αλλάχ).

وَاذْكُرْ عِبٰدَنَآ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ اُولِى الْاَيْدِيْ وَالْاَبْصَارِ

ważkur ‘ibādanā ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūba ulil-aidī wal-abṣār(i).

Και θυμήσου τους δούλους μας: τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ, οι οποίοι έχουν μεγάλη δύναμη και (υψηλή) γνώση.

اِنَّآ اَخْلَصْنٰهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِۚ

innā akhlaṣnāhum bikhāliṣatin żikrad-dār(i).

Πράγματι, τους έχουμε εξαγνίσει (προσφέροντάς τους) υψηλή ηθική, δηλαδή υπενθυμίζοντας πάντα (στους ανθρώπους) τη Μετά θάνατον Ζωή.

وَاِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْاَخْيَارِۗ

wa innahum ‘indanā laminal-muṣṭafainal-akhyār(i).

Και πράγματι, από την πλευρά Μας είναι από τους καλύτερα εκλεκτούς ανθρώπους.

وَاذْكُرْ اِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ ۗوَكُلٌّ مِّنَ الْاَخْيَارِۗ

ważkur ismā‘īla wal-yasa‘a wa żal-kifl(i), wa kullum minal-akhyār(i).

Και θυμηθείτε τον Ισμαήλ, τον Ιλιασά και τον Ζουλκιφλί. Όλοι τους είναι από τους πιο ευγενικούς ανθρώπους.

هٰذَا ذِكْرٌ ۗوَاِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ لَحُسْنَ مَاٰبٍۙ

hāżā żikr(un), wa inna lil-muttaqīna laḥusna ma'āb(in).

Αυτή είναι τιμή (για αυτούς). Και πράγματι, για όσους είναι ευσεβείς (τους παρέχεται) το καλύτερο μέρος για να επιστρέψουν,

جَنّٰتِ عَدْنٍ مُّفَتَّحَةً لَّهُمُ الْاَبْوَابُۚ

jannāti ‘adnim mufattaḥatal lahumul-abwāb(u).

(δηλαδή) οι Κήποι της Εδέμ, των οποίων οι πόρτες είναι ανοιχτές γι' αυτούς,

مُتَّكِـِٕيْنَ فِيْهَا يَدْعُوْنَ فِيْهَا بِفَاكِهَةٍ كَثِيْرَةٍ وَّشَرَابٍ

muttaki'īna fīhā yad‘ūna fīhā bifākihatin kaṡīratiw wa syarāb(in).

σε αυτό ξαπλώνουν (σε καναπέδες) ζητώντας άφθονα φρούτα και ποτά (σε αυτόν τον παράδεισο).

۞ وَعِنْدَهُمْ قٰصِرٰتُ الطَّرْفِ اَتْرَابٌ

wa ‘indahum qāṣirātuṭ-ṭarfi atrāb(un).

και δίπλα τους (υπάρχουν άγγελοι) των οποίων η όραση είναι αμυδρή και οι οποίοι έχουν την ίδια ηλικία.

هٰذَا مَا تُوْعَدُوْنَ لِيَوْمِ الْحِسَابِ

hāżā mā tū‘adūna liyaumil-ḥisāb(i).

Αυτό είναι που σας έχει υποσχεθεί την ημέρα της κρίσης.

اِنَّ هٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهٗ مِنْ نَّفَادٍۚ

ina hāżā larizqunā mā lahū min nafād(in).

Πράγματι, αυτή είναι μια ατελείωτη παροχή από Εμάς.

هٰذَا ۗوَاِنَّ لِلطّٰغِيْنَ لَشَرَّ مَاٰبٍۙ

hāżā, wa inna liṭ-ṭāgīna lasyarra ma'āb(in).

Αυτή είναι (η κατάστασή τους). Και πράγματι, για όσους είναι ανυπάκουοι, υπάρχει σίγουρα ένα κακό μέρος για να επιστρέψουν,

جَهَنَّمَۚ يَصْلَوْنَهَاۚ فَبِئْسَ الْمِهَادُ

jahannam(a), yaṣlaunahā, fabi'sal-mihād(u).

(Στην Κόλαση) στην οποία θα εισέλθουν· αυτή είναι μια άσχημη κατοικία.

هٰذَاۙ فَلْيَذُوْقُوْهُ حَمِيْمٌ وَّغَسَّاقٌۙ

hāżā, falyażūqūhu ḥamīmuw wa gassāq(un).

Αυτή είναι (η τιμωρία της κόλασης), ας τη γευτούν λοιπόν, (το ποτό τους) πολύ ζεστό νερό και πολύ κρύο νερό,

وَّاٰخَرُ مِنْ شَكْلِهٖٓ اَزْوَاجٌۗ

wa ākharu min syaklihī azwāj(un).

και διάφορα άλλα είδη (τιμωριών) παρόμοιων με αυτό.

هٰذَا فَوْجٌ مُّقْتَحِمٌ مَّعَكُمْۚ لَا مَرْحَبًا ۢبِهِمْ ۗ اِنَّهُمْ صَالُوا النَّارِ

hāżā faujum muqtaḥimum ma‘akum, lā marḥabam bihim, innahum ṣālun-nār(i).

(Τους ειπώθηκε), «Αυτή είναι μια μεγάλη ομάδα (ακολούθων σας) που έρχεται μαζί σας (στην κόλαση).» Δεν υπάρχει καλωσόρισμα γι' αυτούς, επειδή στην πραγματικότητα θα πάνε στην κόλαση (είπαν οι ηγέτες τους).

قَالُوْا بَلْ اَنْتُمْ لَا مَرْحَبًاۢ بِكُمْ ۗ اَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوْهُ لَنَاۚ فَبِئْسَ الْقَرَارُ

qālū bal antum lā marḥabam bikum, antum qaddamtumūhu lanā, fabi'sal-qarār(u).

(Οι ακόλουθοί τους απάντησαν), «Στην πραγματικότητα, εσείς είστε αυτοί που (πιο σωστά) δεν τυγχάνουν ευπρόσδεκτης υποδοχής, επειδή εσείς είστε που μας βύθισε στην καταστροφή, οπότε αυτό είναι το χειρότερο μέρος για να μείνει κανείς».

قَالُوْا رَبَّنَا مَنْ قَدَّمَ لَنَا هٰذَا فَزِدْهُ عَذَابًا ضِعْفًا فِى النَّارِ

qālū rabbanā man qaddama lanā hāżā fazidhu ‘ażāban ḍi‘fan fin-nār(i).

Είπαν (ξανά), «Κύριέ μας, όποιος μας βυθίσει σε αυτό (το αδζάμπ), πρόσθεσέ του διπλάσια τιμωρία στην κόλαση».

وَقَالُوْا مَا لَنَا لَا نَرٰى رِجَالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِّنَ الْاَشْرَارِ

wa qālū mā lanā lā narā rijālan kunnā na‘udduhum minal-asyrār(i).

Και (οι ανυπάκουοι) είπαν: «Γιατί δεν κοιτάμε εκείνους τους ανθρώπους που προηγουμένως (στον κόσμο) θεωρούσαμε κακούς (απαράδεκτους) ανθρώπους;»

اَتَّخَذْنٰهُمْ سِخْرِيًّا اَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الْاَبْصَارُ

attakhażnāhum sikhriyyan am zāgat ‘anhumul-abṣār(u).

Τους κοροϊδεύαμε πριν ή μήπως επειδή η όρασή μας δεν μας επέτρεπε να τους δούμε;

اِنَّ ذٰلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ اَهْلِ النَّارِ ࣖ

inna żālika laḥaqqun takhāṣumu ahlin-nār(i).

Πράγματι, αυτό ακριβώς συμβαίνει, (δηλαδή) διαμάχες μεταξύ των κατοίκων της Κόλασης.

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مُنْذِرٌ ۖوَّمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul innamā ana munżir(un), wa mā min ilāhin illallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

Πες (Μωάμεθ), «Εγώ είμαι μόνο προειδοποιητής, δεν υπάρχει άλλος θεός παρά ο Αλλάχ, ο Παντοδύναμος, ο Δυνατός,

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumal-‘azīzul-gaffār(u).

(δηλαδή) Κύριος των ουρανών και της γης και ό,τι βρίσκεται ανάμεσά τους, ο Παντοδύναμος, ο Συγχωρετικός.

قُلْ هُوَ نَبَؤٌا عَظِيْمٌۙ

qul huwa naba'un ‘aẓīm(un).

Πες, «Αυτό (το Κοράνι) είναι σπουδαία νέα,

اَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُوْنَ

antum ‘anhu mu‘riḍūn(a).

που του γύρισες την πλάτη.

مَا كَانَ لِيَ مِنْ عِلْمٍۢ بِالْمَلَاِ الْاَعْلٰٓى اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

mā kāna liya min ‘ilmim bil-mala'il-a‘lā iż yakhtaṣimūn(a).

Δεν είχα την παραμικρή γνώση για τους αλ-μαλάουλ αλά (αγγέλους) όταν μαλώνανε.

اِنْ يُّوْحٰىٓ اِلَيَّ اِلَّآ اَنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

iy yūḥā ilayya illā annamā ana nażīrum mubīn(un).

Μου αποκαλύφθηκε ότι είμαι μόνο ένας σαφής προειδοποιητής.

اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ

iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).

(Θυμήσου) όταν ο Κύριός σου είπε στους αγγέλους: «Πράγματι, θα δημιουργήσω τον άνθρωπο από πηλό».

فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ

fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).

Έπειτα, όταν ολοκληρώσω το περιστατικό και εμφυσήσω το πνεύμα Μου (δημιουργία) μέσα του, τότε υποταχθείτε, προσκυνώντας τον.

فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ

fasajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).

Τότε όλοι οι άγγελοι υποκλίθηκαν,

اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اِسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

illā iblīs(a), istakbara wa kāna minal-kafirīn(a).

εκτός από τον Διάβολο· αυτός καυχιέται και ανήκει στην ομάδα των απίστων.

قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا مَنَعَكَ اَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ ۗ اَسْتَكْبَرْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِيْنَ

qāla yā iblīsu mā mana‘aka an tasjuda limā khalaqtu biyadayy(a), astakbarta am kunta minal-‘ālīn(a).

(Ο Αλλάχ) είπε: «Ω, Σατανά, τι σε εμποδίζει να υποκλιθείς σε αυτό που δημιούργησα με τη δύναμή Μου; Είσαι περήφανος για τον εαυτό σου ή μήπως (νιώθεις) ότι ανήκεις σε μια (ανώτερη) ομάδα;»

قَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla ana khairum minhu khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(Ο Ιμπλίς) είπε: «Είμαι καλύτερος από αυτόν, επειδή με έπλασες από φωτιά, ενώ αυτόν τον έπλασες από γη».

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۖ

qāla fakhruj minhā fa'innaka rajīm(un).

(Ο Αλλάχ) είπε: «Τότε βγες από τον παράδεισο! Πράγματι, είσαι καταραμένο πλάσμα.»

وَّاِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِيْٓ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ

wa inna ‘alaika la‘natī ilā yaumid-dīn(i).

Και πράγματι, η κατάρα Μου παραμένει πάνω σου μέχρι την ημέρα της κρίσης.

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla rabbi fa'anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

(Ο Ιμπλίς) είπε: «Κύριέ μου, άφησέ με άναυδο μέχρι την ημέρα που θα αναστηθούν».

قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ

qāla fa'innaka minal-munẓarīn(a).

(Ο Αλλάχ) είπε: «Τότε, πράγματι, είσαι από εκείνους που τους δίνεται αναστολή,

اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ

ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).

μέχρι την καθορισμένη ημέρα (την Ημέρα της Κρίσης).

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla fabi‘izzatika la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

(Ο Διάβολος) απάντησε: «Μα τη δόξα Σου, σίγουρα θα τους παραπλανήσω όλους,

اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).

εκτός από τους υπηρέτες Σου που είναι εκλεκτοί ανάμεσά τους.

قَالَ فَالْحَقُّۖ وَالْحَقَّ اَقُوْلُۚ

qāla fal-ḥaqq(u), wal-ḥaqqa aqūl(u).

(Ο Αλλάχ) είπε: «Λοιπόν, αυτό που είναι αλήθεια (είναι ο όρκος μου) και μόνο η αλήθεια είναι αυτό που λέω.»

لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكَ وَمِمَّنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'amla'anna jahannama minka wa mimman tabi‘aka minhum ajma‘īn(a).

Πράγματι, θα γεμίσω την κόλαση με εσένα και με όσους σε ακολουθούν ανάμεσα σε όλους αυτούς.»

قُلْ مَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُتَكَلِّفِيْنَ

qul mā as'alukum ‘alaihi min ajriw wa mā ana minal-mutakallifīn(a).

Πες (Μωάμεθ): «Δεν σας ζητώ την παραμικρή αμοιβή για (το κήρυγμά μου) και δεν είμαι από αυτούς που επινοούν πράγματα.»

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ

in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

Αυτό (το Κοράνι) δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια προειδοποίηση προς όλη τη φύση.

وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَاَهٗ بَعْدَ حِيْنٍ ࣖ

wa lata‘lamunna naba'ahū ba‘da ḥīn(in).

Και πράγματι, θα μάθετε (την αλήθεια) των ειδήσεών του (του Κορανίου) μετά από λίγο καιρό.