Q.S Αλ-Ανμπίγια (اَلْأَنْبِيَاء) - 112 Αριθμός στίχων

اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

Οι άνθρωποι έχουν πλησιάσει περισσότερο στον υπολογισμό των πράξεών τους, ενώ βρίσκονται σε κατάσταση παραμέλησης (από αυτόν τον κόσμο), αποστρέφοντας την προσοχή τους (από τη μετά θάνατον ζωή).

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

Κάθε φορά που τους αποκαλύπτεται ένα νέο εδάφιο από τον Θεό, το ακούν ενώ παίζουν.

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

Οι καρδιές τους είναι σε κατάσταση απερισκεψίας. Και οι άδικοι κρύβουν την συζήτησή τους: "Αυτός (ο Μωάμεθ) είναι μόνο ένας άνθρωπος σαν εσένα. Δέχτηκες τη μαγεία ενώ την έβλεπες;"

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

(Ο Μωάμεθ) είπε: «Ο Κύριός μου γνωρίζει (όλα) τα λόγια στους ουρανούς και στη γη, και είναι Παντογνώστης και Ακούει τα πάντα!»

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

Είπαν μάλιστα: «(Το Κοράνι είναι καρπός) συγκεχυμένων ονείρων, ή αποτέλεσμα των κατασκευών του (του Μωάμεθ), ή ακόμα και αν είναι απλώς ποιητής, ας μας φέρει ένα σημάδι (απόδειξη), όπως οι απόστολοι που στάλθηκαν πριν».

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

Οι κάτοικοι μιας γης πριν από αυτούς, την οποία καταστρέψαμε, δεν πίστεψαν (παρόλο που στείλαμε αποδείξεις). Θα πιστέψουν;

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

Και δεν στείλαμε (αποστόλους) πριν από εσένα (Μωάμεθ), παρά μόνο μερικούς άντρες στους οποίους δώσαμε αποκαλύψεις. Ρώτα λοιπόν κάποιον που έχει γνώσεις, αν δεν ξέρεις.

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

Και δεν τους κάναμε (τους αγγελιοφόρους) σώμα που δεν τρώει τροφή και δεν ζουν (ούτε) αιώνια.

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

Τότε εκπληρώσαμε την υπόσχεση (που τους είχαμε υποσχεθεί). Έτσι, τους σώσαμε και όσους θέλαμε, και καταστρέψαμε όσους παραβίασαν.

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

Σας έχουμε στείλει ένα Βιβλίο (το Κοράνι) που περιέχει μια προειδοποίηση για εσάς. Δεν καταλαβαίνετε λοιπόν;

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

Και πόσους (κατοίκους) άδικων χωρών έχουμε καταστρέψει, και δημιουργήσαμε μια άλλη γενιά μετά από αυτούς (ως αντικαταστάτη τους).

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

Έτσι, όταν ένιωσαν την τιμωρία Μας, ξαφνικά έφυγαν μακριά της.

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

Μην τρέχετε βιαστικά· επιστρέψτε στις απολαύσεις της ζωής σας και στις (καλές) κατοικίες σας, για να ερωτηθείτε.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

Είπαν: «Πόσο άθλιοι είμαστε, πράγματι, εμείς είμαστε οι άδικοι».

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

Έτσι, το παράπονό τους συνεχίστηκε μέχρι που τους κάναμε σαν θερισμένη σοδειά που δεν μπορεί να ξαναζήσει.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

Και δεν δημιουργήσαμε τους ουρανούς και τη γη και όλα όσα βρίσκονται ανάμεσά τους για παιχνίδι.

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

Αν είχαμε σκοπό να δημιουργήσουμε ένα παιχνίδι (με γυναίκες και παιδιά), θα το είχαμε δημιουργήσει από εμάς τους ίδιους, αν είχαμε πραγματικά σκοπό να το κάνουμε.

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

Στην πραγματικότητα, αντικαθιστούμε την αλήθεια με την αλήθεια με ψεύτικη, και μετά την αλήθεια την καταστρέψαμε, και αμέσως εξαφανίστηκε. Και αλίμονο σε εσάς, επειδή αποδίδετε στον Αλλάχ ιδιότητες που δεν είναι άξιες Του.

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

Και σε Αυτόν ανήκουν όσοι βρίσκονται στους ουρανούς και στη γη. Και (οι άγγελοι) που βρίσκονται δίπλα Του, δεν έχουν την αλαζονεία να Τον λατρεύουν και (ούτε) νιώθουν κουρασμένοι.

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

Αυτοί (οι άγγελοι) δοξάζουν αδιάκοπα νύχτα και μέρα.

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

Πήραν θεούς από τη γη, που μπορούσαν να αναστήσουν (τους νεκρούς);

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

Αν και οι δύο (στον ουρανό και στη γη) είχαν άλλους θεούς εκτός από τον Αλλάχ, και οι δύο θα είχαν χαθεί. Δόξα στον Αλλάχ, στον οποίο ανήκει ο Θρόνος, από αυτά που αποδίδουν.

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

Αυτός (ο Αλλάχ) δεν ερωτάται για το τι κάνει, αλλά αυτοί είναι που θα ερωτηθούν.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

Ή μήπως δέχονται άλλους θεούς εκτός από Αυτόν; Πες (ο Μωάμεθ): «Πες τους λόγους σου! Αυτό (το Κοράνι) είναι προειδοποίηση για όσους είναι μαζί μου και προειδοποίηση για όσους ήταν πριν από μένα». Αλλά οι περισσότεροι από αυτούς δεν γνωρίζουν την αλήθεια (αλήθεια), γι' αυτό και απομακρύνονται.

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

Και δεν στείλαμε κανέναν αγγελιοφόρο πριν από εσένα (τον Μωάμεθ), παρά να του αποκαλύψουμε ότι δεν υπάρχει άλλος θεός (που αξίζει να λατρεύεται) παρά μόνο Εμένα, γι' αυτό λατρέψτε Με.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

Και είπαν: «Ο Παντελεήμων Θεός έκανε (τον άγγελο) γιο». Δόξα τω Θεώ. Στην πραγματικότητα, αυτοί (οι άγγελοι) είναι δοξασμένοι δούλοι,

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

Δεν μιλούν ενώπιόν Του και εκτελούν τις εντολές Του.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

Αυτός (ο Αλλάχ) γνωρίζει όλα όσα βρίσκονται μπροστά τους (στους αγγέλους) και πίσω τους, και δεν μεσολαβούν παρά μόνο για εκείνους που (ο Αλλάχ) ευαρεστείται, και είναι πάντα προσεκτικοί επειδή Τον φοβούνται.

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

Και όποιος από αυτούς πει, «Αλήθεια, εγώ είμαι θεός εκτός από τον Αλλάχ», τότε Εμείς θα ανταμείψουμε αυτόν τον άνθρωπο με την Κόλαση. Έτσι ανταμείβουμε τους αδικοχαμένους.

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

Και δεν γνωρίζουν οι άπιστοι ότι οι ουρανοί και η γη ήταν ένα ενιαίο κομμάτι, έπειτα τα χωρίσαμε και δημιουργήσαμε κάθε ζωντανό ον από το νερό; Δεν θα πιστέψουν λοιπόν;

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

Και έχουμε τοποθετήσει στη γη σταθερά βουνά για να μην σειστεί μαζί τους, και έχουμε τοποθετήσει σε αυτήν πλατύς δρόμους, για να μπορούν να καθοδηγούνται.

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

Και κάναμε τον ουρανό μια στέγη που προστατεύεται, αλλά αυτοί εξακολουθούν να απομακρύνονται από τα σημάδια (του μεγαλείου του Αλλάχ) (τον ήλιο, τη σελήνη, τον άνεμο, τα σύννεφα, κ.λπ.).

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

Και Αυτός είναι που δημιούργησε τη νύχτα και την ημέρα, τον ήλιο και τη σελήνη, καθένα από τα οποία κινείται στην τροχιά του.

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

Και δεν δημιουργήσαμε αιώνια ζωή για κανέναν άνθρωπο πριν από εσένα (Μωάμεθ). Αν λοιπόν εσύ πεθάνεις, θα επιβιώσουν;

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

Κάθε ζωντανή ψυχή θα γευτεί τον θάνατο. Θα σας δοκιμάσουμε με το κακό και το καλό ως δοκιμασία. Και μόνο σε Εμάς θα επιστρέψετε.

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

Και όταν σε βλέπουν (Μωάμεθ) οι άπιστοι, σε αντιμετωπίζουν μόνο ως αντικείμενο χλευασμού. (Είπαν): «Αυτός είναι που κατήγγειλε τους θεούς σου;» Παρόλο που είναι άνθρωποι που αρνούνται ότι θυμούνται τον Αλλάχ, τον Πολυεύσπλαχνο.

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν βιαστικά. Αργότερα θα σας δείξω τα σημάδια (τη δύναμή) Μου. Μην μου ζητάτε λοιπόν να το επισπεύσω.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

Και λένε: «Πότε θα έρθει η υπόσχεση, αν λέτε την αλήθεια;»

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

Αν οι άπιστοι γνώριζαν, όταν δεν μπορούσαν να διώξουν τη φωτιά της κόλασης από τα πρόσωπα και τις πλάτες τους, δεν έλαβαν βοήθεια (φυσικά δεν ζήτησαν να επιταχυνθεί).

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

Στην πραγματικότητα (η Ημέρα της Κρίσης) θα τους έρθει ξαφνικά, τότε θα πανικοβληθούν· τότε δεν θα μπορέσουν να την αρνηθούν και δεν θα τους δοθεί (ούτε) καθυστέρηση (χρόνου).

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Και πράγματι, οι αγγελιοφόροι πριν από εσάς (τον Μωάμεθ) χλευάστηκαν επίσης, έτσι (τα βασανιστήρια) έπεσαν πάνω σε εκείνους που χλεύαζαν αυτό που (τους αγγελιοφόρους) πάντα χλεύαζαν.

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

Πες: «Ποιος θα σας φυλάξει νύχτα και μέρα από (το μαρτύριο) του Αλλάχ, του Πολυεύσπλαχνου;» Αλλά αυτοί διστάζουν να θυμούνται τον Κύριό τους.

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

Ή μήπως έχουν θεούς που μπορούν να τους προστατεύσουν από Εμάς; Οι θεοί τους δεν είναι ικανοί να βοηθήσουν τον εαυτό τους, ούτε είναι προστατευμένοι από την τιμωρία Μας.

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

Πράγματι, δώσαμε σε αυτούς και στους προγόνους τους απόλαυση (σε αυτόν τον κόσμο) μέχρι να μακρύνουν τη ζωή τους. Δεν βλέπουν ότι φτάνουμε σε μια γη (υπό την κυριαρχία των απίστων) και μειώνουμε την έκτασή της από τα άκρα της; Αυτοί είναι οι νικητές;

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

Πες (Μωάμεθ), «Σας προειδοποιώ μόνο σύμφωνα με την αποκάλυψη». Αλλά οι κουφοί δεν ακούν την κλήση όταν προειδοποιούνται.

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

Και αν πέσει πάνω τους έστω και η παραμικρή τιμωρία από τον Κύριό σου, σίγουρα θα πουν: «Αλίμονό μας! Πράγματι, είμαστε από εκείνους που αδικούν τον εαυτό τους».

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

Και θα στήσουμε τη ζυγαριά της δικαιοσύνης την Ημέρα της Κρίσης, ώστε καμία ψυχή να μην αδικηθεί στο ελάχιστο. Ακόμα κι αν ζυγίζει όσο ένας κόκκος σιναπιού, θα την φέρουμε (την ανταμοιβή). Και είμαστε αρκετοί για να λαμβάνουμε υπόψη.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

Και πράγματι, έχουμε δώσει στον Μωυσή και στον Χαρούν το Φουρκάν (το Βιβλίο της Τορά) και φώτιση και διδασκαλία για τους ευσεβείς.

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

(Δηλαδή) εκείνοι που φοβούνται (την τιμωρία του) Κυρίου τους, αν και δεν Τον βλέπουν, και φοβούνται (τον ερχομό της) Ημέρας της Ανάστασης.

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

Και αυτό (το Κοράνι) είναι μια προειδοποίηση που περιέχει ευλογίες που έχουμε στείλει κάτω. Μήπως λοιπόν το αρνείστε;

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

Και πράγματι, πριν από αυτόν (τον Μωυσή και τον Χαρούν) δώσαμε καθοδήγηση στον Αβραάμ και τον γνωρίζαμε ήδη.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

(Θυμήσου), όταν (ο Ιμπραήμ) είπε στον πατέρα του και στον λαό του: «Τι είναι αυτό το άγαλμα που λατρεύετε με επιμέλεια;»

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

Απάντησαν: «Βρήκαμε τους προγόνους μας να τον λατρεύουν».

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

(Ο Ιμπραήμ) είπε: «Εσύ και οι πρόγονοί σου βρίσκεστε σε ξεκάθαρη πλάνη».

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

Είπαν, «Ήρθες σε εμάς με την αλήθεια ή μήπως παίζεις;»

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

Αυτός (ο Ιμπραήμ) απάντησε: «Στην πραγματικότητα, ο Κύριός σας είναι ο Κύριος (ο ιδιοκτήτης) των ουρανών και της γης· (Αυτός είναι) Αυτός που τα δημιούργησε· και εγώ είμαι ένας από εκείνους που μπορούν να το μαρτυρήσουν αυτό».

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

Και μα τον Αλλάχ, πράγματι, θα εξαπατήσω τα είδωλά σας αφού τα έχετε εγκαταλείψει.

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

Έτσι (ο Ιμπραήμ) συνέτριψε (τα είδωλα) σε κομμάτια, εκτός από το μεγαλύτερο (το γονικό του), ώστε να επιστρέψουν (για να τον ρωτήσουν).

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

Είπαν: «Ποιος το έκανε αυτό εναντίον των θεών μας; Αυτός είναι, πράγματι, ένας από τους αδικοχαμένους».

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

Αυτοί (οι άλλοι) είπαν: «Ακούσαμε ότι υπήρχε ένας νεαρός άνδρας που κατήγγειλε (αυτά τα είδωλα), το όνομά του ήταν Ιμπραήμ».

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

Είπαν: «(Τότε) βγάλτε τον έξω και δείξτε τον στον κόσμο, για να δουν».

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

Ρώτησαν: «Εσύ είσαι αυτός που έκανες αυτό (την πράξη) ενάντια στον θεό μας, Αβραάμ;»

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

Αυτός (ο Ιμπραήμ) απάντησε: «Στην πραγματικότητα, το μεγάλο (άγαλμα) το έκανε, οπότε ρωτήστε τους αν μπορούν να μιλήσουν».

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

Έτσι, συνήλθαν και είπαν: «Πράγματι, εσείς είστε που αδικήσατε τον εαυτό σας».

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

Έπειτα έσκυψαν τα κεφάλια τους (και είπαν): «Εσύ (Αβραάμ) σίγουρα ξέρεις ότι (τα είδωλα) δεν μπορούν να μιλήσουν».

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

Αυτός (ο Ιμπραήμ) είπε: «Γιατί λατρεύετε κάτι άλλο εκτός από τον Αλλάχ, κάτι που δεν μπορεί να σας ωφελήσει ούτε στο ελάχιστο, ούτε (ούτε) σας βλάπτει;»

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

Αλίμονο σε εσάς και σε όσα λατρεύετε εκτός από τον Αλλάχ! Δεν καταλαβαίνετε;

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

Είπαν, «Κάψτε τον και βοηθήστε τους θεούς σας, αν πραγματικά θέλετε να το κάνετε».

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

Είπαμε (ο Αλλάχ): «Ω, φωτιά! Γίνε ψυχρός και σωτήρας για τον Ιμπραήμ!»

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

Και ήθελαν να κάνουν κακό στον Αβραάμ, γι' αυτό και τους κάναμε αυτούς που θα υπέφεραν τις μεγαλύτερες απώλειες.

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

Και σώσαμε αυτόν (τον Ιμπραήμ) και τον Λουτ σε μια γη που είχαμε ευλογήσει για ολόκληρο τον κόσμο.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

Και του χαρίσαμε (του Ιμπραήμ) τον Ισαάκ και τον Ιακώβ ως δώρο. Και κάναμε τον καθένα τους δίκαιο.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

Και τους κάναμε ηγέτες που μας καθοδηγούν με τις εντολές Μας και τους αποκαλύψαμε ότι πρέπει να κάνουν το καλό, να τελούν την προσευχή και να πληρώνουν τη ζακάτ, και ότι μόνο Εμείς πρέπει να τους λατρεύουμε.

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

Στον Λουτ δώσαμε σοφία και γνώση και τον σώσαμε από (την τιμωρία που είχε βρει τους κατοίκους) μιας πόλης που διέπραττε απαράδεκτες πράξεις. Πράγματι, αυτοί είναι κακοί και ασεβείς άνθρωποι.

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Και τον δεχθήκαμε στο έλεός μας. Πράγματι, είναι ένας από τους ευσεβείς ανθρώπους.

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

Και (θυμηθείτε την ιστορία του) Νώε, πριν από αυτό, όταν προσευχήθηκε. Δεχθήκαμε (την προσευχή του) και μετά σώσαμε αυτόν και τους οπαδούς του από μια μεγάλη συμφορά.

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

Και τον βοηθήσαμε από εκείνους που διέψευσαν τα σημάδια μας. Πράγματι, ήταν κακοί άνθρωποι, γι' αυτό τους πνίξαμε όλους.

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

Και (θυμηθείτε την ιστορία) του Νταούντ και του Σουλεϊμάν, όταν και οι δύο αποφάσισαν σχετικά με το χωράφι, επειδή (το χωράφι) είχε καταστραφεί από τις κατσίκες του λαού τους. Και γίναμε μάρτυρες της απόφασης (που δόθηκε) από αυτούς.

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

Και δώσαμε στον Σουλεϊμάν κατανόηση (για έναν πιο ακριβή νόμο)· και σε κάθε έναν δώσαμε σοφία και γνώση, και υποτάξαμε τα βουνά και τα πουλιά, όλα δοξασμένα με τον Νταούντ. Και εμείς είμαστε αυτοί που το κάνουν.

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

Και διδάξαμε (και) στον Νταούντ πώς να φτιάχνει πανοπλίες για εσάς, για να σας προστατεύει στη μάχη. Είστε ευγνώμονες (στον Αλλάχ);

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

Και (υποβάλαμε) στον Σουλεϊμάν έναν πολύ δυνατό άνεμο που φύσηξε κατ' εντολή του στη γη που τον είχαμε ευλογήσει. Και είμαστε Παντογνώστες των πάντων.

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

Και (υποβάλαμε επίσης στον Σολομώντα) μια ομάδα δαιμόνων που βούτηξαν (στη θάλασσα) γι' αυτόν και έκαναν άλλες δουλειές εκτός από αυτές· και Εμείς είμαστε αυτοί που τους φροντίζουμε.

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

Και (θυμηθείτε την ιστορία του) Ιώβ, όταν προσευχήθηκε στον Κύριό του, «(Ω, Κύριέ μου), πράγματι, με χτύπησε μια ασθένεια, παρόλο που Εσύ είσαι ο Πολυεύσπλαχνος Κύριος όλων των ελεήμων».

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

Έτσι, απαντήσαμε (στην προσευχή του), έπειτα εξαλείψαμε την ασθένεια που τον είχε βασανίσει και επιστρέψαμε την οικογένειά του σε αυτόν, και (πολλαπλασιάσαμε τον αριθμό τους) ως έλεος από εμάς, και ως προειδοποίηση σε όλους όσους μας λατρεύουν.

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

Και (θυμηθείτε την ιστορία) τον Ισμαήλ, τον Ίντρις και τον Ζουλκιφλί. Είναι όλοι υπομονετικοί άνθρωποι.

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Και τους παραδώσαμε στο έλεός μας. Πράγματι, είναι ανάμεσα στους ευσεβείς ανθρώπους.

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

Και (θυμηθείτε την ιστορία του) Ζουν Νουν (Ιωνά), όταν έφυγε θυμωμένος, τότε νόμιζε ότι δεν θα του δυσκολεύαμε τα πράγματα, οπότε προσευχήθηκε σε μια πολύ σκοτεινή κατάσταση, «Δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός από Εσένα, Δόξα τω Θεώ. Πράγματι, είμαι ένας από τους αδικοχαμένους».

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

Έτσι απαντήσαμε (στην προσευχή του) και τον σώσαμε από τη θλίψη. Και έτσι σώζουμε τους πιστούς.

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

Και (θυμηθείτε την ιστορία του) Ζαχαρία, όταν προσευχήθηκε στον Θεό του: «Θεέ μου, μην με αφήσεις να ζω μόνος (χωρίς παιδιά) και εσύ είσαι ο καλύτερος κληρονόμος».

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

Έτσι, απαντήσαμε στην προσευχή του και του δώσαμε τον Γιαχία και κάναμε τη γυναίκα του (ικανή να συλλάβει). Πράγματι, πάντα έσπευδαν να (πράξουν) το καλό και προσεύχονταν σε εμάς με ελπίδα και φόβο. Και ήταν ταπεινοί ενώπιόν μας.

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

Και (θυμηθείτε την ιστορία της Μαριάμ) που διατήρησε την τιμή της, και μετά εμφυσήσαμε (το πνεύμα της) από Εμάς στο (σώμα) της. Κάναμε αυτόν και τα παιδιά του σημάδι (της μεγαλοσύνης του Αλλάχ) για όλους τους κόσμους.

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

Πράγματι, αυτή (η θρησκεία του Ταουχίντ) είναι η θρησκεία σας, μία θρησκεία, και Εγώ είμαι ο Θεός σας, γι' αυτό λατρέψτε Με.

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

Αλλά ήταν διχασμένοι στα (θρησκευτικά) τους ζητήματα μεταξύ τους. Κάθε ένας από αυτούς (όλες οι ομάδες) θα επιστρέψει σε Εμάς.

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

Όποιος κάνει καλές πράξεις και πιστεύει, τότε οι προσπάθειές του δεν θα απορριφθούν (χαθούν), και πράγματι, Εμείς είμαστε αυτοί που τις καταγράφουμε γι' αυτόν.

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

Και είναι αδύνατο για (τους κατοίκους) μιας γης που Εμείς καταστρέψαμε, να μην επιστρέψουν (σε Εμάς).

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

Μέχρι που άνοιξαν τα Γιακτζούτζ και τα Μακτζούτζ (τείχη) και κατέβηκαν γρήγορα από όλα τα υψηλά μέρη.

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

Και (όταν) η αληθινή υπόσχεση (η ημέρα της ανάστασης) πλησιάσει, τότε ξαφνικά τα μάτια εκείνων που δεν πίστευαν θα ανοίξουν διάπλατα. (Έλεγαν): «Πόσο άθλιοι είμαστε! Είμαστε εντελώς αδιάφοροι για αυτό, στην πραγματικότητα είμαστε αληθινά άδικοι άνθρωποι».

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

Πράγματι, εσείς (άπιστοι) και ό,τι λατρεύετε εκτός από τον Αλλάχ, είστε καύσιμο για την Κόλαση. (Σίγουρα) θα μπείτε σε αυτήν.

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

Αν (τα είδωλα) ήταν θεοί, φυσικά δεν θα έμπαιναν σε αυτήν (στην κόλαση). Αλλά όλα θα παραμείνουν σε αυτήν για πάντα.

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

Στέναζαν και ούρλιαζαν μέσα σε αυτήν (την κόλαση), και όσοι ήταν μέσα σε αυτήν δεν άκουγαν.

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

Πράγματι, από το παρελθόν για εκείνους για τους οποίους υπήρχε καλό (απόφαση) από Εμάς, θα κρατούνταν μακριά (από την κόλαση).

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

Δεν ακούν τον συριστικό ήχο (της κόλασης) και παραμένουν αιώνιοι (απολαμβάνοντας) όλα όσα επιθυμούν.

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

Η τρομερή έκπληξη δεν θα τους κάνει να νιώσουν λύπη, και οι άγγελοι θα τους καλωσορίσουν (με τα λόγια): «Αυτή είναι η ημέρα σας που σας είχε υποσχεθεί».

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

(Θυμηθείτε) την ημέρα που θα τυλίγουμε τους ουρανούς όπως τυλίγουμε ένα ρολό. Όπως ξεκινήσαμε την πρώτη δημιουργία, έτσι θα την επαναλάβουμε. (Μια) υπόσχεση που σίγουρα θα εκπληρώσουμε· πράγματι, θα την εκπληρώσουμε.

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

Και πράγματι, έχουμε γράψει στο Ζαμπούρ μετά (γραμμένο) στο Αζ-Ζικρ (Λάουχ Μαχφουζ), ότι αυτή η γη θα κληρονομηθεί από τους ενάρετους δούλους Μου.

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

Πράγματι, (ό,τι αναφέρεται) σε αυτό (το Κοράνι) είναι αληθινά (πλήρης) καθοδήγηση για όσους λατρεύουν (τον Αλλάχ).

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

Και δεν σε στείλαμε (Μωάμεθ) παρά μόνο για να είσαι έλεος για όλους τους κόσμους.

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

Πες (Μωάμεθ), «Πράγματι, αυτό που μου αποκαλύφθηκε είναι ότι ο Κύριός σας είναι ο Ένας Θεός, οπότε έχετε υποταχθεί (σε Αυτόν);»

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

Αν λοιπόν απομακρυνθούν, τότε πες (στον Μωάμεθ): «Σου μετέδωσα την ίδια (διδασκαλία) (μεταξύ μας) και δεν ξέρω αν αυτό που απειλείται εναντίον σου είναι κοντά ή μακριά».

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

Πράγματι, Αυτός (ο Αλλάχ) γνωρίζει τι λέτε φανερά και γνωρίζει τι κρύβετε.

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

Και δεν ξέρω, θα μπορούσε να είναι μια δοκιμασία για σένα και μια ευχαρίστηση μέχρι την καθορισμένη ώρα.

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

Είπε (ο Μωάμεθ): «Κύριέ μου, κάνε δίκαιες αποφάσεις. Και ο Κύριός μας είναι Πολυεύσπλαχνος, από τον οποίο ζητάμε βοήθεια για όλα όσα λες».