Ασπάσου το Ισλάμ, κάνε κλικ εδώ
Ισλάμ Αλ-Χακ: Κοράνι & Χαντίθ
(Αληθινό Ισλάμ)

Q.S Αλί Ιμράν (آلِ عِمْرَان) - 200 Αριθμός στίχων

(Η οικογένεια του Ιμράν)

Qari

Murottal Audio

1

الۤمّۤ

alif lām mīm.

Αλίφ Λαμ Μιμ.


2

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُۗ

allāhu lā ilāha illā huwal-ḥayyul-qayyūm(u).

Αλλάχ, δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός από Αυτόν. Ο Παντοδύναμος, ο Οποίος φροντίζει συνεχώς (τα πλάσματά Του).


3

نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَاَنْزَلَ التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۙ

nazzala ‘alaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa anzalat-taurāta wal-injīl(a).

Σου έστειλε (Μωάμεθ) το Βιβλίο (το Κοράνι) που περιέχει την αλήθεια, επιβεβαιώνει τα προηγούμενα (βιβλία) και αποκάλυψε την Τορά και το Ευαγγέλιο,


4

مِنْ قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَاَنْزَلَ الْفُرْقَانَ ەۗ اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

min qablu hudal lin-nāsi wa anzalal-furqān(a), innal-lażīna kafarū bi āyātillāhi lahum ‘ażābun syadīd(un), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).

πριν, ως οδηγό για την ανθρωπότητα, και αποκάλυψε το Αλ-Φουρκάν. Πράγματι, όσοι δεν πιστεύουν τα εδάφια του Αλλάχ θα υποστούν βαριά τιμωρία. Ο Αλλάχ, ο Παντοδύναμος, έχει τιμωρία.


5

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَخْفٰى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

innallāha lā yakhfā ‘alaihi syai'un fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

Για τον Αλλάχ δεν υπάρχει τίποτα κρυφό στη γη και στους ουρανούς.


6

هُوَ الَّذِيْ يُصَوِّرُكُمْ فِى الْاَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاۤءُ ۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

huwal-lażī yuṣawwirukum fil-arḥāmi kaifa yasyā'(u), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Αυτός είναι που σε πλάθει στη μήτρα σύμφωνα με ό,τι θέλει. Δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός από Αυτόν. Ο Παντοδύναμος, ο Πάνσοφος.


7

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ

huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).

Αυτός είναι που σου έστειλε το Βιβλίο (το Κοράνι) (Μωάμεθ). Ανάμεσά τους υπάρχουν εδάφια που είναι απόλυτα, που αποτελούν τα κύρια σημεία του Βιβλίου (το Κοράνι) και άλλα που είναι mutasyabihat. Όσο για εκείνους που στην καρδιά τους τείνουν να παραστρατούν, ακολουθούν το mutashabihat για να αναζητούν συκοφαντίες και να αναζητούν το tawil τους, παρόλο που κανείς δεν γνωρίζει το tawil τους εκτός από τον Αλλάχ. Και αυτοί που έχουν βαθιά γνώση λένε: «Πιστεύουμε σε αυτό (το Κοράνι), όλα είναι από τον Κύριό μας». Κανείς δεν μπορεί να πάρει μάθημα εκτός από τους ανθρώπους που καταλαβαίνουν.


8

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).

(Προσεύχονταν), «Κύριέ μας, μην κλίνεις τις καρδιές μας στην παραπλάνηση αφού μας έχεις δώσει καθοδήγηση, και δώσε μας έλεος από Εσένα, αληθινά Εσύ είσαι ο Δωρητής».


9

رَبَّنَآ اِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

rabbanā innaka jāmi‘un-nāsi liyaumil lā raiba fīh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

«Κύριέ μας, Εσύ είσαι που συγκεντρώνεις την ανθρωπότητα σε μια ημέρα για την οποία δεν υπάρχει αμφιβολία.» Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αθετεί τις υποσχέσεις.


10

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ وَقُوْدُ النَّارِۗ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika hum waqūdun-nār(i).

Πράγματι, για όσους δεν πιστεύουν, τα υπάρχοντά τους και τα παιδιά τους δεν θα ωφελήσουν καθόλου την τιμωρία του Αλλάχ, και θα γίνουν καύσιμο για τη φωτιά της κόλασης.


11

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyātinā, fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).

(Η κατάστασή τους) ήταν σαν την κατάσταση των οπαδών του Φαραώ και εκείνων πριν από αυτούς. Διαψεύδουν τα εδάφιά μας, έτσι ο Αλλάχ τους τιμώρησε για τις αμαρτίες τους. Ο Αλλάχ είναι πολύ αυστηρός στην τιμωρία.


12

قُلْ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَتُغْلَبُوْنَ وَتُحْشَرُوْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ ۗ وَبِئْسَ الْمِهَادُ

qul lil-lażīna kafarū satuglabūna wa tuḥsyarūna ilā jahannam(a), wa bi'sal-mihād(u).

Πες (ω, Μωάμεθ) στους άπιστους: «Σίγουρα θα νικηθείτε και θα οδηγηθείτε στην Κόλαση. Και τι άσχημη κατοικία είναι αυτή.»


13

قَدْ كَانَ لَكُمْ اٰيَةٌ فِيْ فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا ۗفِئَةٌ تُقَاتِلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاُخْرٰى كَافِرَةٌ يَّرَوْنَهُمْ مِّثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ ۗوَاللّٰهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّاُولِى الْاَبْصَارِ

qad kāna lakum āyatun fī fi'atainil taqatā, fi'atun tuqātilu fī sabīlillāhi wa ukhrā kāfiratuy yaraunahum miṡlaihim ra'yal-‘ain(i), wallāhu yu'ayyidu binaṣrihī may yasyā'(u), inna fī żālika la‘ibratal li'ulil-abṣār(i).

Πράγματι, υπάρχει ένα σημάδι για εσάς στις δύο ομάδες που είναι η μία απέναντι στην άλλη. Η μία ομάδα πολεμά στον δρόμο του Αλλάχ, ενώ η άλλη (ομάδα) των απίστων βλέπει με τα ίδια της τα μάτια ότι αυτοί (η μουσουλμανική ομάδα) είναι διπλάσιοι από αυτούς. Ο Αλλάχ ενδυναμώνει με τη βοήθειά Του όποιον θέλει. Πράγματι, σε αυτό υπάρχει ένα μάθημα για όσους έχουν όραση (μάτια της καρδιάς).


14

زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ

zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).

Η αγάπη για αυτό που επιθυμείται γίνεται όμορφη στα μάτια των ανδρών: γυναίκες, παιδιά, σωροί από χρυσάφι και ασήμι, εκλεκτά άλογα, ζώα και καλλιεργημένα χωράφια. Αυτές είναι οι απολαύσεις της ζωής στη γη, και με τον Αλλάχ είναι το καλύτερο μέρος για να επιστρέψει κανείς.


15

۞ قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِّنْ ذٰلِكُمْ ۗ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَاَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِۚ

qul a'unabbi'ukum bikhairim min żālikum, lil-lażīnattaqau ‘inda rabbihim jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa azwājum muṭahharatuw wa riḍwānum minallāh(i), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

Πες: «Να σας πληροφορήσω για κάτι καλύτερο από αυτό;» Γιατί οι δίκαιοι στον Κύριό τους έχουν κήπους κάτω από τους οποίους ρέουν ποτάμια, όπου θα μείνουν για πάντα, και αγνές συζύγους και την ευχαρίστηση του Αλλάχ. Και ο Αλλάχ βλέπει τους δούλους Του.


16

اَلَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اِنَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِۚ

allażīna yaqūlūna rabbanā innanā āmannā fagfir lanā żunūbanā wa qinā ‘ażāban-nār(i).

(Συγκεκριμένα) εκείνοι που προσεύχονται: «Κύριέ μας, πιστεύουμε αληθινά, συγχώρεσέ μας τις αμαρτίες μας και προστάτεψέ μας από την τιμωρία της κόλασης».


17

اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ

aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).

(Επίσης) ο υπομονετικός, ο δίκαιος, ο υπάκουος, αυτός που δίνει τον πλούτο του και αυτός που ζητά συγχώρεση πριν από την αυγή.


18

شَهِدَ اللّٰهُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ قَاۤىِٕمًاۢ بِالْقِسْطِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

syahidallāhu annahū lā ilāha illā huw(a), wal-malā'ikatu wa ulul-‘ilmi qā'imam bil-qisṭ(i), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Ο Αλλάχ δηλώνει ότι δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός από Αυτόν· (ομοίως) άγγελοι και άνθρωποι της γνώσης που τηρούν τη δικαιοσύνη, δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός από Αυτόν, τον Παντοδύναμο, τον Πάνσοφο.


19

اِنَّ الدِّيْنَ عِنْدَ اللّٰهِ الْاِسْلَامُ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

innad-dīna ‘indallāhil-islām(u), wa makhtalafal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, wa may yakfur bi'āyātillāhi fa innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

Πράγματι, η θρησκεία του Αλλάχ είναι το Ισλάμ. Αυτοί στους οποίους δόθηκε το Βιβλίο δεν διέφεραν παρά μόνο αφού απέκτησαν γνώση, από φθόνο μεταξύ τους. Όποιος δεν πιστεύει στα εδάφια του Αλλάχ, τότε ο Αλλάχ είναι γρήγορος στον λογαριασμό.


20

فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

Έπειτα, αν διαφωνήσουν μαζί σου (Μωάμεθ), πες: «Υποτάσσομαι στον Αλλάχ και (το ίδιο κάνουν) όσοι με ακολουθούν». Και πες σε εκείνους που τους έχει δοθεί το Βιβλίο και στους αγράμματους: «Έχετε ασπαστεί το Ισλάμ;» Αν ασπαστούν το Ισλάμ, σημαίνει ότι έχουν λάβει καθοδήγηση, αλλά αν απομακρυνθούν, τότε η υποχρέωσή σου είναι μόνο να την μεταδώσεις. Και ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης των δούλων Του.


21

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِحَقٍّۖ وَّيَقْتُلُوْنَ الَّذِيْنَ يَأْمُرُوْنَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِۙ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

innal-lażīna yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan nabiyyīna bigairi ḥaqq(in), wa yaqtulūnal-lażīna ya'murūna bil-qisṭi minan-nās(i), fabasysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

Πράγματι, εκείνοι που αρνούνται τα εδάφια του Αλλάχ και σκοτώνουν τους προφήτες χωρίς δικαίωμα (για εύλογη αιτία) και σκοτώνουν ανθρώπους που λένε στους ανθρώπους να πράττουν δικαιοσύνη, τους μεταφέρουν τα καλά νέα, τα οποία είναι μια οδυνηρή τιμωρία.


22

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

Αυτοί είναι οι άνθρωποι των οποίων η εργασία σε αυτόν τον κόσμο και στη μετά θάνατον ζωή είναι μάταιη, και δεν έχουν κανέναν βοηθό.


23

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُدْعَوْنَ اِلٰى كِتٰبِ اللّٰهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ وَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yud‘auna ilā kitābillāhi liyaḥkuma bainahum ṡumma yatawallā farīqum minhum wa hum mu‘riḍūn(a).

Δεν σκέφτηκες εκείνους στους οποίους δόθηκε ένα μέρος του Βιβλίου (Τόρα); Κλήθηκαν στο Βιβλίο του Αλλάχ για να κρίνει ανάμεσά τους. Τότε μια ομάδα από αυτούς στράφηκε αλλού, απορρίπτοντας (την αλήθεια).


24

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلَّآ اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍ ۖ وَّغَرَّهُمْ فِيْ دِيْنِهِمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

Żālika bi'annahum qālū lan tamassanan nāru illā ayyāmam ma‘dūdāt(in), wa garrahum fī dīnihim mā kānū yaftarūn(a).

Αυτό συμβαίνει επειδή είπαν: «Η φωτιά της Κόλασης δεν θα μας αγγίξει παρά μόνο για λίγες μέρες». Εξαπατήθηκαν στη θρησκεία τους από αυτά που επινόησαν.


25

فَكَيْفَ اِذَا جَمَعْنٰهُمْ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِۗ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

fakaifa iżā jama‘nāhum liyaumil lā raiba fīh(i), wa wuffiyat kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

Τι θα γινόταν αν τους συγκεντρώσουμε την Ημέρα (της Ανάστασης) για την οποία δεν υπάρχει αμφιβολία για τον ερχομό της, και σε κάθε ψυχή δοθεί η πλήρης ανταμοιβή της για ό,τι έχει κερδίσει, και δεν θα αδικηθούν;


26

قُلِ اللّٰهُمَّ مٰلِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشَاۤءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاۤءُۖ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاۤءُ ۗ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۗ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qulillāhumma mālikal-mulki tu'til-mulka man tasyā'u wa tanzi‘ul-mulka mim man tasyā'(u), wa tu‘izzu man tasyā'u wa tużillu man tasyā'(u), biyadikal-khair(u), innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Πες (Μωάμεθ): «Ω, Κύριε της δύναμης, εσύ δίνεις δύναμη σε όποιον θέλεις και εσύ αφαιρείς δύναμη από όποιον θέλεις. Εξυψώνεις όποιον θέλεις και ταπεινώνεις όποιον θέλεις. Στο χέρι Σου είναι κάθε αγαθό. Πράγματι, εσύ είσαι Παντοδύναμος πάνω σε όλα τα πράγματα.»


27

تُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَتُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

tūlijul-laila fin-nahāri wa tūlijun-nahāra fil-laili wa tukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa tukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa tarzuqu man tasyā'u bigairi ḥisāb(in).

Εσύ βάζεις τη νύχτα μέσα στην ημέρα και βάζεις την ημέρα μέσα στη νύχτα. Και βγάζεις ζωντανούς από τους νεκρούς, και βγάζεις νεκρούς από τους ζωντανούς. Και δίνεις τροφή σε όποιον θέλεις χωρίς υπολογισμό.


28

لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّٰهِ فِيْ شَيْءٍ اِلَّآ اَنْ تَتَّقُوْا مِنْهُمْ تُقٰىةً ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

lā yattakhiżil-mu'minūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), wa may yaf‘al żālika falaisa minallāhi fī syai'(in), illā an tattaqū minhum tuqāh(tan), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wa ilallāhil-maṣīr(u).

Ας μην θεωρούν οι πιστοί ως ηγέτες τους άπιστους, αλλά μάλλον τους πιστούς. Όποιος το κάνει αυτό, δεν θα έχει τίποτα από τον Αλλάχ παρά μόνο ως μέσο προστασίας από αυτό που φοβάστε από αυτούς. Και ο Αλλάχ σας προειδοποιεί για τον Εαυτό Του, και σε Αυτόν είναι η τελική επιστροφή.


29

قُلْ اِنْ تُخْفُوْا مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ اَوْ تُبْدُوْهُ يَعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗوَيَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qul in tukhfū mā fī ṣudūrikum au tubdūhu ya‘lamhullāh(u), wa ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Πες, «Αν κρύψετε ό,τι έχετε στην καρδιά σας ή το αποκαλύψετε, ο Αλλάχ σίγουρα θα το μάθει». Γνωρίζει ό,τι υπάρχει στους ουρανούς και ό,τι υπάρχει στη γη. Ο Αλλάχ είναι Παντοδύναμος πάνω σε όλα.


30

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا ۛوَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوْۤءٍ ۛ تَوَدُّ لَوْ اَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهٗٓ اَمَدًاۢ بَعِيْدًا ۗوَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

yauma tajidu kullu nafsim mā ‘amilat min khairim muḥḍarā(n), wa mā ‘amilat min sū'(in), tawaddu lau anna bainahā wa bainahū amadam ba‘īdā(n), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).

(Θυμηθείτε) την ημέρα (που) κάθε ψυχή θα λάβει (ανταμοιβή) για τις καλές πράξεις που έχει κάνει, (καθώς και ανταμοιβή) για το κακό που έχει κάνει. Ήλπιζε ότι θα υπήρχε μεγάλη απόσταση μεταξύ αυτού και εκείνης (της ημέρας). Και ο Αλλάχ σας προειδοποιεί για τον Εαυτό Του (το μαρτύριο). Ο Αλλάχ είναι Πολυεύσπλαχνος προς τους δούλους Του.


31

قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّوْنَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُوْنِيْ يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul in kuntum tuḥibbūnallāha fattabi‘ūnī yuḥbibkumullāhu wa yagfir lakum żunūbakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Πες (Μωάμεθ): «Αν αγαπάτε τον Αλλάχ, ακολουθήστε με, και ο Αλλάχ θα σας αγαπήσει και θα συγχωρήσει τις αμαρτίες σας». Ο Αλλάχ είναι Επιεικής, Πολυεύσπλαχνος.


32

قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ ۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْكٰفِرِيْنَ

qul aṭī‘ullāha war-rasūl(a), fa'in tawallau fa innallāha lā yuḥibbul-kāfirīn(a).

Πες (ω, Μωάμεθ), «Υπακούστε στον Αλλάχ και στον Αγγελιοφόρο. Αλλά αν στραφείτε μακριά, να ξέρετε ότι ο Αλλάχ δεν αγαπά τους άπιστους».


33

۞ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىٓ اٰدَمَ وَنُوْحًا وَّاٰلَ اِبْرٰهِيْمَ وَاٰلَ عِمْرٰنَ عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

innallāhaṣṭafā ādama wa nūḥaw wa āla ibrāhīma wa āla ‘imrāna ‘alal-‘ālamīn(a).

Πράγματι, ο Αλλάχ επέλεξε τον Αδάμ, τον Νουχ, την οικογένεια του Αβραάμ και την οικογένεια του Ιμράν πάνω από όλους τους ανθρώπους (στην αντίστοιχη εποχή τους),


34

ذُرِّيَّةً ۢ بَعْضُهَا مِنْۢ بَعْضٍۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۚ

Żurriyyatam ba‘ḍuhā mim ba‘ḍ(in), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

(ως) μια γενιά, μερικοί από αυτούς είναι (απόγονοι) άλλων. Ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης και Ακούει τα πάντα.


35

اِذْ قَالَتِ امْرَاَتُ عِمْرٰنَ رَبِّ اِنِّيْ نَذَرْتُ لَكَ مَا فِيْ بَطْنِيْ مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّيْ ۚ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

iż qālatimra'atu ‘imrāna rabbi innī nażartu laka mā fī baṭnī muḥarraran fataqabbal minnī, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).

(Θυμήσου), όταν η γυναίκα του Ιμράν είπε: «Κύριέ μου, πράγματι Σου δίνω έναν όρκο, ό,τι (έμβρυο) στην κοιλιά μου (θα γίνει αργότερα) υπηρέτης που (Σε υπηρετεί), τότε δέξου (αυτόν τον όρκο) από μένα. Πράγματι, Εσύ είσαι ο Παντοακούων, ο Παντογνώστης».


36

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ وَضَعْتُهَآ اُنْثٰىۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْۗ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْاُنْثٰى ۚ وَاِنِّيْ سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَاِنِّيْٓ اُعِيْذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ

falammā waḍa‘athā qālat rabbi innī waḍa‘tuhā unṡā, wallāhu a‘lamu bimā waḍa‘at, wa laisaż-żakaru kal-unṡā, wa innī sammaituhā maryama wa innī u‘īżuhā bika wa żurriyyatahā minasy-syaiṭānir-rajīm(i).

Έτσι, όταν τη γέννησε, είπε: «Κύριέ μου, γέννησα μια κόρη». Παρόλο που ο Αλλάχ γνωρίζει καλύτερα τι γέννησε, και οι άνδρες δεν είναι ίδιοι με τις γυναίκες. «Και της έδωσα το όνομα Μαριάμ, και ζητώ την προστασία Σου για αυτήν και τα παιδιά και τα εγγόνια της από (την παρέμβαση) του καταραμένου διαβόλου».


37

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

Έτσι, Εκείνος (ο Αλλάχ) τον δέχτηκε με καλή αποδοχή, τον μεγάλωσε με καλή ανάπτυξη και ανέθεσε τη φροντίδα του στον Ζαχαρία. Κάθε φορά που ο Ζαχαρίας ερχόταν να τον δει στο μιχράμπ (ειδικό χώρο για λατρεία), έβρισκε φαγητό δίπλα του. Έλεγε: «Ω, Μαριάμ! Από πού το πήρες αυτό;» Εκείνη (η Μαριάμ) απαντούσε: «Είναι από τον Αλλάχ». Πράγματι, ο Αλλάχ δίνει τροφή σε όποιον θέλει χωρίς υπολογισμούς.


38

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).

Εκεί προσευχήθηκε ο Ζαχαρίας στον Θεό του. Είπε: «Κύριέ μου, δώσε μου καλούς απογόνους από το πλευρό Σου, γιατί εσύ είσαι αυτός που ακούει τις προσευχές».


39

فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Τότε οι άγγελοι τον κάλεσαν, καθώς στεκόταν προσευχόμενος στο μιχράμπ, «Ο Αλλάχ σου φέρνει καλά νέα με (τη γέννηση) του Γιαχία, ο οποίος επιβεβαιώνει μια πρόταση (λόγο) από τον Αλλάχ, ένα πρότυπο, ικανό να συγκρατεί τον εαυτό του (από την επιθυμία) και έναν προφήτη ανάμεσα στους ευσεβείς».


40

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَاَتِيْ عَاقِرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكَ اللّٰهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa qad balaganīyal-kibaru wamra'atī ‘āqir(un), qāla każālikallāhu yaf‘alu mā yasyā'(u).

Αυτός (ο Ζαχαρίας) είπε: «Ω, Κύριέ μου, πώς μπορώ να κάνω παιδιά όταν είμαι τόσο γέρος και η γυναίκα μου είναι στείρα;» Αυτός (ο Αλλάχ) είπε: «Έτσι, ο Αλλάχ κάνει ό,τι θέλει.»


41

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗ قَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ اِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْكُرْ رَّبَّكَ كَثِيْرًا وَّسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ ࣖ

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡata ayyāmin illā ramzā(n), ważkur rabbaka kaṡīraw wa sabbiḥ bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).

Αυτός (ο Ζαχαρίας) είπε: «Ω, Κύριέ μου, δώσε μου ένα σημάδι». Ο Αλλάχ είπε: «Ένα σημάδι για σένα είναι να μην μιλάς σε ανθρώπους για τρεις ημέρες, παρά μόνο με σημάδια. Και να αναφέρεις (το όνομα) του Κυρίου σου πολύ, και να Τον δοξάζεις (να Τον δοξάζεις) το βράδυ και το πρωί».


42

وَاِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفٰىكِ عَلٰى نِسَاۤءِ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāhaṣṭafāki wa ṭahharaki waṣṭafāki ‘alā nisā'il-‘ālamīn(a).

Και (θυμήσου) όταν οι άγγελοι είπαν: «Ω, Μαριάμ! Πράγματι, ο Αλλάχ σε διάλεξε, σε καθάρισε και σε έθεσε σε προτεραιότητα πάνω από όλες τις γυναίκες σε όλους τους κόσμους (εκείνη την εποχή).»


43

يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ

yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).

Ω, Μαριάμ! Υπάκουσε στον Κύριό σου, προσκύνησε και υποκλίσου με εκείνους που υποκλίνονται.


44

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).

Αυτά είναι μερικά από τα άγνωστα νέα που σου αποκαλύψαμε (Μωάμεθ), παρόλο που δεν ήσουν μαζί τους όταν έριχναν τα στυλό τους (για να τραβήξουν κλήρο) για το ποιος από αυτούς θα κρατούσε τη Μαρίαμ. Και δεν ήσουν μαζί τους όταν μάλωναν.


45

اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ

iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).

(Θυμήσου) όταν οι άγγελοι είπαν: «Ω, Μαρία! Ο Αλλάχ σου δίνει χαρμόσυνα νέα για έναν λόγο από Αυτόν, του οποίου το όνομα θα είναι Μεσσίας, Ιησούς, γιος της Μαρίας, διακεκριμένος σε αυτόν τον κόσμο και στη Μέλλουσα Ζωή, και ένας από τους πλησιέστερους (στον Αλλάχ).


46

وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَّمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa yukallimun nāsa fil-mahdi wa kahlaw wa minaṣ-ṣāliḥīn(a).

και μίλησε στους ανθρώπους (ενώ) ήταν στην κούνια και όταν είχε μεγαλώσει πλήρως, και ήταν ανάμεσα στους δίκαιους.


47

قَالَتْ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ وَلَدٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكِ اللّٰهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

qālat rabbi annā yakūnu lī waladuw wa lam yamsasnī basyar(un), qāla każālikillāhu yakhluqu mā yasyā'(u), iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).

Αυτή (η Μαριάμ) είπε: «Ω, Κύριέ μου, πώς είναι δυνατόν να αποκτήσω παιδιά, αφού κανένας άντρας δεν με έχει αγγίξει;» Αυτός (ο Αλλάχ) είπε: «Ο Αλλάχ δημιουργεί ό,τι θέλει. Όταν θέλει να διατάξει κάτι, απλώς λέει: «Γέννα!». Έτσι είναι.


48

وَيُعَلِّمُهُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۚ

wa ya‘allimuhul-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a).

Και Αυτός (ο Αλλάχ) του δίδαξε (στον Ισαά) το Βιβλίο, τη Σοφία, την Τορά και το Ευαγγέλιο.


49

وَرَسُوْلًا اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ اَنِّيْ قَدْ جِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۙاَنِّيْٓ اَخْلُقُ لَكُمْ مِّنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ فَاَنْفُخُ فِيْهِ فَيَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ وَاُحْيِ الْمَوْتٰى بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُوْنَ وَمَا تَدَّخِرُوْنَ ۙفِيْ بُيُوْتِكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa rasūlan ilā banī isrā'īl(a), annī qad ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, annī akhluqu lakum minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi fa'anfukhu fihi fayakūnu ṭairam bi'iżnillāh(i), wa ubarri'ul-akmaha wal-abraṣa wa uḥyil-mautā bi'iżnillāh(i), wa unabbi'ukum bimā ta'kulūna wa mā taddakhirūna fī buyūtikum, inna fī żālika la'āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

Και ως Απόστολος των Παιδιών Ισραήλ (είπε), «Έχω έρθει σε εσάς με ένα σημάδι (θαύμα) από τον Κύριό σας, δηλαδή, έφτιαξα για εσάς (κάτι) από τη γη σε σχήμα πουλιού, έπειτα φύσηξα πάνω του, και έγινε πουλί με την άδεια του Αλλάχ. Και θεράπευσα ανθρώπους που ήταν τυφλοί εκ γενετής και ανθρώπους που είχαν λέπρα. Και ζωοποίησα τους νεκρούς με την άδεια του Αλλάχ, και σας λέω τι τρώτε και τι φυλάτε στο σπίτι σας. Αληθώς σε αυτό υπάρχει ένα σημάδι (η αλήθεια της αποστολικής μου ιδιότητας) για εσάς, αν είστε πιστοί.»


50

وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَلِاُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَجِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa li'uḥilla lakum ba‘ḍal-lażī ḥurrima ‘alaikum wa ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Και ως κάποιος που επικυρώνει την Τορά που ήρθε πριν από μένα, και για να σας νομιμοποιήσω μερικά από αυτά που σας ήταν απαγορευμένα. Και έρχομαι σε εσάς φέρνοντας ένα σημάδι (θαύμα) από τον Κύριό σας. Γι' αυτό, να φοβάστε τον Αλλάχ και να με υπακούσετε.


51

اِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Κύριός μου και ο Κύριός σας, γι' αυτό λατρέψτε Αυτόν. Αυτός είναι ο ευθύς δρόμος.


52

۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).

Έτσι, όταν ο Ιησούς ένιωσε την ανυπακοή τους (των παιδιών του Ισραήλ), είπε: «Ποιος θα είναι βοηθός για (την εγκαθίδρυση της θρησκείας του) Αλλάχ;» Οι Χαουάρι (πιστοί φίλοι) απάντησαν: «Είμαστε οι (θρησκευτικοί) βοηθοί του Αλλάχ. Πιστεύουμε στον Αλλάχ και μαρτυρούμε ότι είμαστε Μουσουλμάνοι.


53

رَبَّنَآ اٰمَنَّا بِمَآ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُوْلَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

rabbanā āmannā bimā anzalta wattaba‘nar-rasūla faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

Κύριέ μας, πιστέψαμε σε ό,τι αποκάλυψες και ακολουθήσαμε τον Αγγελιοφόρο, γι' αυτό κατάταξέ μας ανάμεσα στους ανθρώπους που μαρτυρούν.»


54

وَمَكَرُوْا وَمَكَرَ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ ࣖ

wa makarū wa makarallāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

Και αυτοί (οι άπιστοι) απάτησαν, οπότε ο Αλλάχ ανταπέδωσε την απάτη. Και ο Αλλάχ είναι ο καλύτερος εκδικητής της απάτης.


55

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسٰٓى اِنِّيْ مُتَوَفِّيْكَ وَرَافِعُكَ اِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَجَاعِلُ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْكَ فَوْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

iż qālallāhu yā ‘īsā innī mutawaffīka wa rāfi‘uka ilayya wa muṭahhiruka minal-lażīna kafarū wa jā‘ilul-lażīnattaba‘ūka fauqal-lażīna kafarū ilā yaumil-qiyāmah(ti), ṡumma ilayya marji‘ukum fa aḥkumu bainakum fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

(Θυμήσου), όταν ο Αλλάχ είπε: «Ω, Ιησού! Σε πήρα και σε ανέβασα κοντά Μου, και σε καθάρισα από εκείνους που άπιστοι, και έκανα εκείνους που σε ακολούθησαν πάνω από εκείνους που άπιστοι μέχρι την Ημέρα της Κρίσης. Έπειτα, σε Μένα θα επιστρέψετε, και τότε θα σας δώσω μια απόφαση για ό,τι αμφισβητείτε.»


56

فَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَاُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

fa ammal-lażīna kafarū fa u‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdan fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

Όσο για εκείνους που δεν πιστεύουν, θα τους τιμωρήσω με μια πολύ αυστηρή τιμωρία σε αυτόν τον κόσμο και στη μέλλουσα ζωή, ενώ δεν θα έχουν κανέναν βοηθό.


57

وَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ

wa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum, wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

Και όσο για εκείνους που πιστεύουν και κάνουν καλές πράξεις, Αυτός θα τους ανταμείψει τέλεια. Και ο Αλλάχ δεν αγαπά τους άδικους.


58

ذٰلِكَ نَتْلُوْهُ عَلَيْكَ مِنَ الْاٰيٰتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ

Żālika natlūhu ‘alaika minal-āyāti waż-żikril-ḥakīm(i).

Έτσι σου διαβάζουμε (Μωάμεθ) εδάφια και προειδοποιήσεις γεμάτες σοφία.


59

اِنَّ مَثَلَ عِيْسٰى عِنْدَ اللّٰهِ كَمَثَلِ اٰدَمَ ۗ خَلَقَهٗ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

inna maṡala ‘īsā ‘indallāhi kamaṡali ādam(a), khalaqahū min turābin ṡumma qāla lahū kun fayakūn(u).

Πράγματι, η παραβολή (δημιουργία) του Ιησού για τον Αλλάχ είναι σαν (τη δημιουργία) του Αδάμ. Τον έπλασε από τη γη και μετά του είπε: «Γέννα!». Έτσι είναι.


60

اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْمُمْتَرِيْنَ

al-ḥaqqu mir rabbika falā takum minal-mumtarīn(a).

Η αλήθεια είναι από τον Κύριό σου, γι' αυτό μην είσαι από τους αμφιβολούντες.


61

فَمَنْ حَاۤجَّكَ فِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ اَبْنَاۤءَنَا وَاَبْنَاۤءَكُمْ وَنِسَاۤءَنَا وَنِسَاۤءَكُمْ وَاَنْفُسَنَا وَاَنْفُسَكُمْۗ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَّعْنَتَ اللّٰهِ عَلَى الْكٰذِبِيْنَ

faman ḥājjaka fīhi mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilmi faqul ta‘ālau nad‘u abnā'anā wa abnā'akum wa nisā'anā wa nisā'akum wa anfusanā wa anfusakum, ṡumma nabtahil fanaj‘al la‘natallāhi ‘alal-kāżibīn(a).

Όποιος διαφωνεί μαζί σου σε αυτό το θέμα, αφού αποκτήσεις γνώση, πες (στον Μωάμεθ): «Ας καλέσουμε τα παιδιά μας και τα παιδιά σας, τις συζύγους μας και τις συζύγους σας, τους εαυτούς μας και εσάς επίσης, και ας κάνουμε τη διαφορά, ώστε η κατάρα του Αλλάχ να πέσει πάνω σε όσους λένε ψέματα».


62

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

inna hāżā lahuwal-qaṣaṣul-ḥaqq(u), wa mā min ilāhin illallāh(u), wa innallāha lahuwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Πράγματι, αυτή είναι μια αληθινή ιστορία. Δεν υπάρχει άλλος θεός παρά ο Αλλάχ, και πράγματι, ο Αλλάχ είναι παντοδύναμος, πάνσοφος.


63

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).

Αν λοιπόν αποστραφούν, τότε (να ξέρετε) ότι ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης εκείνων που κάνουν κακό.


64

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).

Πες (ω, Μωάμεθ), «Ω, Άνθρωποι του Βιβλίου! Ελάτε σε έναν κοινό λόγο μεταξύ μας και εσάς: να μην λατρεύουμε κανέναν παρά μόνο τον Αλλάχ και να μην συνδέουμε κανέναν μαζί Του, και να μην θεωρούμε κανέναν άρχοντα παρά μόνο τον Αλλάχ. Αν όμως απομακρυνθούν, πες (τους): «Δώστε μαρτυρία ότι είμαστε Μουσουλμάνοι».


65

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمَآ اُنْزِلَتِ التَّوْرٰىةُ وَالْاِنْجِيْلُ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِهٖۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima tuḥājjūna fī ibrāhīma wa mā unzilatit-taurātu wal-injīlu illā mim ba‘dih(ī), afalā ta‘qilūn(a).

Ω, Άνθρωποι του Βιβλίου, γιατί διαφωνείτε για τον Αβραάμ, ενώ η Τορά και το Ευαγγέλιο αποκαλύφθηκαν μετά από αυτόν (τον Ιμπραήμ); Δεν καταλαβαίνετε;


66

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ حَاجَجْتُمْ فِيْمَا لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْمَا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

hā antum hā'ulā'i ḥājajtum fīmā lakum bihī ‘ilmun falima tuḥājjūna fīmā laisa lakum bihī ‘ilm(un), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

Έτσι είστε! Διαφωνείτε για αυτά που γνωρίζετε, αλλά γιατί διαφωνείτε για αυτά που δεν γνωρίζετε; Ο Αλλάχ γνωρίζει ενώ εσείς δεν γνωρίζετε.


67

مَاكَانَ اِبْرٰهِيْمُ يَهُوْدِيًّا وَّلَا نَصْرَانِيًّا وَّلٰكِنْ كَانَ حَنِيْفًا مُّسْلِمًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa mā kāna ibrāhīmu yahūdiyyaw wa lā naṣrāniyyaw wa lākin kāna ḥanīfam muslimā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

Ο Ιμπραήμ δεν ήταν ούτε Εβραίος ούτε Χριστιανός, αλλά ήταν ένας ευθύς άνθρωπος, Μουσουλμάνος και δεν ήταν ένας από τους πολυθεϊστές.


68

اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ

inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).

Οι άνθρωποι που είναι πιο κοντά στον Αβραάμ είναι αυτοί που τον ακολουθούν, και αυτός ο Προφήτης (ο Μωάμεθ) και αυτοί που πιστεύουν. Ο Αλλάχ είναι ο προστάτης όσων πιστεύουν.


69

وَدَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يُضِلُّوْنَكُمْۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

waddaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi lau yuḍillūnakum, wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

Μια ομάδα από τους Λαούς του Βιβλίου θέλει να σας παραπλανήσει, αλλά παραπλανούν μόνο τους εαυτούς τους, αν και δεν το συνειδητοποιούν.


70

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāhi wa antum tasyhadūn(a).

Ω, Άνθρωποι του Βιβλίου! Γιατί αρνείστε τα εδάφια του Αλλάχ, παρόλο που γνωρίζετε (την αλήθεια);


71

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.

Ω, Λαέ του Βιβλίου! Γιατί αναμειγνύετε την αλήθεια με το ψεύδος και κρύβετε την αλήθεια, παρόλο που το γνωρίζετε;


72

وَقَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اٰمِنُوْا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوْٓا اٰخِرَهٗ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۚ

wa qālaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi āminū bil-lażī unzila ‘alal-lażīna āmanū wajhan-nahāri wakfurū ākhirahū la‘allahum yarji‘ūn(a).

Και μια ομάδα από τους Λαούς του Βιβλίου είπε (μεταξύ τους): «Πιστέψτε σε ό,τι αποκαλύφθηκε στους πιστούς στην αρχή της ημέρας και αρνηθείτε το στο τέλος, ώστε να επιστρέψουν (στην απιστία).»


73

وَلَا تُؤْمِنُوْٓا اِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِيْنَكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْهُدٰى هُدَى اللّٰهِ ۙ اَنْ يُّؤْتٰىٓ اَحَدٌ مِّثْلَ مَآ اُوْتِيْتُمْ اَوْ يُحَاۤجُّوْكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللّٰهِ ۚ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۚ

wa lā tu'minū illā liman tabi‘a dīnakum, qul innal-hudā hudallāh(i), ay yu'tā aḥadum miṡla mā ūtītum au yuḥājjūkum ‘inda rabbikum, qul innal-faḍla biyadillāh(i), yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

Και μην πιστεύετε άλλους εκτός από εκείνους που ακολουθούν τη θρησκεία σας. Πες (Μωάμεθ): «Πράγματι, η καθοδήγηση είναι μόνο η καθοδήγηση του Αλλάχ. (Μην πιστεύετε) ότι σε κάποιον θα δοθεί αυτό που σας δίνεται, ή ότι θα σας διαψεύσουν ενώπιον του Κυρίου σας.» Πες (Μωάμεθ): «Πράγματι, η ευλογία είναι στα χέρια του Αλλάχ, και τη δίνει σε όποιον θέλει. Ο Αλλάχ είναι Παντοδύναμος, Παντογνώστης.»


74

يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yakhtaṣṣu biraḥmatihī may yasyā'(u), wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

Αυτός καθορίζει το έλεός Του σε όποιον θέλει. Και ο Αλλάχ έχει μεγάλη χάρη.


75

۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

Και ανάμεσα στους Λαούς του Βιβλίου υπάρχει κάποιος που, αν του εμπιστευτείς πολύ πλούτο, σίγουρα θα σου το επιστρέψει. Υπάρχουν όμως και ανάμεσά τους που, αν του εμπιστευτείς ένα δηνάριο, δεν θα σου το επιστρέψει, εκτός αν το εισπράττεις πάντα. Αυτό συμβαίνει επειδή λένε: «Δεν έχουμε καμία αμαρτία εναντίον των αγράμματων». Λένε ψέματα στον Αλλάχ, παρόλο που το γνωρίζουν.


76

بَلٰى مَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ وَاتَّقٰى فَاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

balā man aufā bi‘ahdihī wattaqā fa innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

Στην πραγματικότητα, όποιος τηρεί τις υποσχέσεις του και είναι ευσεβής, τότε ο Αλλάχ αγαπάει τους ευσεβείς.


77

اِنَّ الَّذِيْنَ يَشْتَرُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَاَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيْلًا اُولٰۤىِٕكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ وَلَا يَنْظُرُ اِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna yasytarūna bi‘ahdillāhi wa aimānihim ṡamanan qalīlan ulā'ika lā khalāqa lahum fil-ākhirati wa lā yukallimuhumullāhu wa lā yanẓuru ilaihim yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

Πράγματι, όσοι ανταλλάσσουν τη διαθήκη του Αλλάχ και τους όρκους τους με μικρό αντίτιμο, δεν θα έχουν κανένα μερίδιο στη Μετά θάνατον Ζωή· ο Αλλάχ δεν θα τους μιλήσει ούτε θα τους κοιτάξει την Ημέρα της Κρίσης, ούτε θα τους καθαρίσει. Γι' αυτούς υπάρχει μια οδυνηρή τιμωρία.


78

وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

Και πράγματι, υπάρχει ανάμεσά τους μια ομάδα που διαστρεβλώνει το Βιβλίο με τις γλώσσες της, για να μην νομίζετε ότι είναι μέρος του Βιβλίου, αλλά δεν είναι από το Βιβλίο, και λένε: «Αυτό είναι από τον Αλλάχ», αλλά δεν είναι από τον Αλλάχ. Λένε ψέματα εναντίον του Αλλάχ, αν και το γνωρίζουν.


79

مَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّؤْتِيَهُ اللّٰهُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُوْلَ لِلنَّاسِ كُوْنُوْا عِبَادًا لِّيْ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ كُوْنُوْا رَبَّانِيّٖنَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُوْنَ الْكِتٰبَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُوْنَ ۙ

mā kāna libasyarin ay yu'tiyahullāhul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata ṡumma yaqūla lin-nāsi kūnū ‘ibādal lī min dūnillāhi wa lākin kūnū rabbāniyyīna bimā kuntum tu‘allimūnal-kitāba wa bimā kuntum tadrusūn(a).

Δεν είναι δυνατόν για κάποιον στον οποίο ο Αλλάχ έχει δώσει το Βιβλίο, μαζί με σοφία και προφητεία, να λέει στους ανθρώπους: «Να είστε λάτρεις μου, όχι λάτρεις του Αλλάχ», αλλά (λέει): «Να είστε υπηρέτες του Αλλάχ, επειδή διδάσκετε το Βιβλίο και επειδή το μελετάτε!»


80

وَلَا يَأْمُرَكُمْ اَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَالنَّبِيّٖنَ اَرْبَابًا ۗ اَيَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ اِذْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ

wa lā ya'murakum an tattakhiżul-malā'ikata wan-nabiyyīna arbābā(n), aya'murukum bil-kufri ba‘da iż antum muslimūn(a).

και όχι (ούτε είναι δυνατόν γι' αυτόν) να σας διατάξει να κάνετε αγγέλους και προφήτες Θεό. Είναι (σωστό) γι' αυτόν να σας πει να γίνετε άπιστος αφού γίνετε Μουσουλμάνοι;


81

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ النَّبِيّٖنَ لَمَآ اٰتَيْتُكُمْ مِّنْ كِتٰبٍ وَّحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهٖ وَلَتَنْصُرُنَّهٗ ۗ قَالَ ءَاَقْرَرْتُمْ وَاَخَذْتُمْ عَلٰى ذٰلِكُمْ اِصْرِيْ ۗ قَالُوْٓا اَقْرَرْنَا ۗ قَالَ فَاشْهَدُوْا وَاَنَا۠ مَعَكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqan-nabiyyīna lamā ātaitukum min kitābiw wa ḥikmatin ṡumma jā'akum rasūlum muṣaddiqul limā ma‘akum latu'minunna bihī wa latanṣurunnah(ū), qāla a'aqrartum wa akhażtum ‘alā żālikum iṣrī, qālū aqrarnā, qāla fasyhadū wa ana ma‘akum minasy-syāhidīn(a).

Και (θυμηθείτε), όταν ο Αλλάχ πήρε τη διαθήκη από τους προφήτες, «Όταν σας δώσω το Βιβλίο και τη σοφία και μετά έρθει σε εσάς ένας Αγγελιοφόρος που θα επιβεβαιώσει ό,τι έχετε, θα πιστέψετε αληθινά σε αυτόν και θα τον βοηθήσετε». Ο Αλλάχ είπε: «Συμφωνείτε και αποδέχεστε τη συμφωνία μαζί Μου σχετικά με αυτό;» Απάντησαν: «Συμφωνούμε». Ο Αλλάχ είπε: «Τότε εσείς (οι προφήτες) καταθέτετε και εγώ θα είμαι μάρτυρας μαζί σας».


82

فَمَنْ تَوَلّٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

faman tawallā ba‘da żālika fa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

Όποιος, λοιπόν, απομακρυνθεί μετά από αυτό, αυτός είναι ο ασεβής.


83

اَفَغَيْرَ دِيْنِ اللّٰهِ يَبْغُوْنَ وَلَهٗ ٓ اَسْلَمَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّاِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

afagaira dīnillāhi yabgūna wa lahū aslama man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa ilaihi yurja‘ūn(a).

Γιατί λοιπόν αναζητούν άλλες θρησκείες εκτός από τη θρησκεία του Αλλάχ, όταν όλα στους ουρανούς και στη γη παραδίδονται σε Αυτόν, (είτε) εκούσια είτε απρόθυμα, και σε Αυτόν μόνο επιστρέφονται;


84

قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).

Πες (Μωάμεθ): «Πιστεύουμε στον Αλλάχ και σε ό,τι αποκαλύφθηκε σε εμάς και σε ό,τι αποκαλύφθηκε στον Αβραάμ, τον Ισμαήλ, τον Ισαάκ, τον Ιακώβ και τους απογόνους τους, και σε ό,τι δόθηκε στον Μωυσή, τον Ιησού και τους προφήτες από τον Κύριό τους. Δεν κάνουμε καμία διάκριση μεταξύ κανενός από αυτούς και μόνο σε Αυτόν παραδοθήκαμε».


85

وَمَنْ يَّبْتَغِ غَيْرَ الْاِسْلَامِ دِيْنًا فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْهُۚ وَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa may yabtagi gairal-islāmi dīnan falay yuqbala minh(u), wa huwa fil-ākhirati minal khāsirīn(a).

Και όποιος επιδιώκει θρησκεία διαφορετική από το Ισλάμ, δεν θα γίνει δεκτός και στη μετά θάνατον ζωή θα είναι από τους ηττημένους.


86

كَيْفَ يَهْدِى اللّٰهُ قَوْمًا كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ وَشَهِدُوْٓا اَنَّ الرَّسُوْلَ حَقٌّ وَّجَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

kaifa yahdillāhu qauman kafarū ba‘da īmānihim wa syahidū annar-rasūla ḥaqquw wa jā'ahumul-bayyināt(u), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Πώς θα καθοδηγήσει ο Αλλάχ έναν λαό που δεν πιστεύει αφού πίστεψε, και αναγνωρίζει ότι ο Αγγελιοφόρος (Μωάμεθ) είναι αληθινός (προφήτης), και ότι τους έχουν φτάσει σαφείς αποδείξεις; Ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άδικους.


87

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ اَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَۙ

ulā'ika jazā'uhum anna ‘alaihim la‘natallāhi wal-malā'ikati wan-nāsi ajma‘īn(a).

Γι’ αυτούς, η τιμωρία είναι ότι οι κατάρες του Αλλάχ, των αγγέλων και ολόκληρης της ανθρωπότητας θα πέσουν πάνω τους.


88

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَۙ

khālidīna fihā, lā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunẓarūn(a).

θα μείνουν εκεί για πάντα, η τιμωρία τους δεν θα ελαφρυνθεί και δεν θα τους δοθεί αναβολή,


89

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).

Εκτός από εκείνους που μετανοούν μετά από αυτό και επανορθώνουν, τότε, αληθώς, ο Αλλάχ είναι Πολυεύσπλαχνος, Πολυεύσπλαχνος.


90

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الضَّاۤلُّوْنَ

innal-lażīna kafarū ba‘da īmānihim ṡummazdādū kufral lan tuqbala taubatuhum, wa ulā'ika humuḍ-ḍāllūn(a).

Πράγματι, όσοι απιστούν αφού πίστεψαν, και μετά αυξάνουν την απιστία τους, δεν θα γίνει δεκτή η μετάνοιά τους, και αυτοί είναι που έχουν παραστρατήσει.


91

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْ اَحَدِهِمْ مِّلْءُ الْاَرْضِ ذَهَبًا وَّلَوِ افْتَدٰى بِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ وَّمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ ࣖ ۔

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun falay yuqbala min aḥadihim mil'ul-arḍi żahabaw wa lawiftadā bih(ī), ulā'ika lahum ‘ażābun alīmuw wa mā lahum min nāṣirīn(a).

Πράγματι, όσοι απιστούν και πεθαίνουν σε δυσπιστία, δεν θα λάβουν (λύτρα) από κανέναν από αυτούς ούτε (με τη μορφή) χρυσού σε όλη τη γη, αν θέλει να εξιλεωθεί με αυτό. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που υφίστανται μια οδυνηρή τιμωρία και δεν έχουν βοηθό.


92

لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوْا مِمَّا تُحِبُّوْنَ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ

lan tanālul-birra ḥattā tunfiqū mimmā tuḥibbūn(a), wa mā tunfiqū min syai'in fa innallāha bihī ‘alīm(un).

Δεν θα αποκτήσετε αρετή μέχρι να ξοδέψετε μέρος του πλούτου που αγαπάτε. Και ό,τι κι αν ξοδέψετε, από αυτό το θέμα, ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης.


93

۞ كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِلَّا مَا حَرَّمَ اِسْرَاۤءِيْلُ عَلٰى نَفْسِهٖ مِنْ قَبْلِ اَنْ تُنَزَّلَ التَّوْرٰىةُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِالتَّوْرٰىةِ فَاتْلُوْهَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

kulluṭ-ṭa‘āmi kāna ḥillal libanī isrā'īla illā mā ḥarrama isrā'īlu ‘alā nafsihī min qabli an tunazzalat-taurāh(tu), qul fa'tū bit-taurāti fatlūhā in kuntum ṣādiqīn(a).

Όλα τα φαγητά είναι χαλάλ για τα παιδιά του Ισραήλ, εκτός από τα φαγητά που απαγόρευσε ο Ισραήλ (ο Ιακώβ) πριν αποκαλυφθεί η Τορά. Πες (στον Μωάμεθ): «Πάρτε λοιπόν την Τορά και διαβάστε την, αν είστε ειλικρινείς άνθρωποι».


94

فَمَنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

fa maniftarā ‘alallāhil-każiba mim ba‘di żālika fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

Όποιος λοιπόν επινοήσει ψέματα εναντίον του Αλλάχ μετά από αυτό, αυτοί είναι οι άδικοι.


95

قُلْ صَدَقَ اللّٰهُ ۗ فَاتَّبِعُوْا مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul ṣadaqallāh(u), fattabi‘ū millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

Πες (Μωάμεθ), «Είναι αλήθεια (όλα όσα) λέει ο Αλλάχ». Ακολουθήστε λοιπόν την ευθεία θρησκεία του Αβραάμ, και δεν είναι από τους πολυθεϊστές.


96

اِنَّ اَوَّلَ بَيْتٍ وُّضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِيْ بِبَكَّةَ مُبٰرَكًا وَّهُدًى لِّلْعٰلَمِيْنَۚ

inna awwala baitiw wuḍi‘a lin-nāsi lal-lażī bibakkata mubārakaw wa hudal lil-‘ālamīn(a).

Πράγματι, ο πρώτος οίκος (λατρείας) που χτίστηκε για τους ανθρώπους ήταν (ο Μπαϊτουλάχ) στη Μπάκκα (Μέκκα), ο οποίος ευλογήθηκε και έγινε οδηγός για όλους τους κόσμους.


97

فِيْهِ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ مَّقَامُ اِبْرٰهِيْمَ ەۚ وَمَنْ دَخَلَهٗ كَانَ اٰمِنًا ۗ وَلِلّٰهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ اِلَيْهِ سَبِيْلًا ۗ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

fīhi āyātum bayyinātum maqāmu ibrāhīm(a), wa man dakhalahū kāna āminā(n), wa lillāhi ‘alan-nāsi ḥijjul-baiti manistaṭā‘a ilaihi sabīlā(n), wa man kafara fa innallāha ganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

Υπάρχουν εκεί σαφή σημάδια, (μεταξύ αυτών) η στάση του Ιμπραήμ. Όποιος εισέλθει σε αυτήν (στην Μπαϊτουλάχ) θα είναι ασφαλής. Και (μεταξύ) των ανθρώπινων υποχρεώσεων απέναντι στον Αλλάχ είναι να πραγματοποιήσει το προσκύνημα στην Μπαϊτουλάχ, δηλαδή για όσους μπορούν να ταξιδέψουν εκεί. Όποιος αρνηθεί (την υποχρέωση) του Χατζ, τότε να ξέρει ότι ο Αλλάχ είναι ο Πλουσιότερος (δεν χρειάζεται τίποτα) από όλους τους κόσμους.


98

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاللّٰهُ شَهِيْدٌ عَلٰى مَا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāh(i), wallāhu syahīdun ‘alā mā ta‘malūn(a).

Πες (στον Μωάμεθ), "Ω, Άνθρωποι του Βιβλίου! Γιατί αρνείστε τα εδάφια του Αλλάχ, ενώ ο Αλλάχ είναι Μάρτυρας όσων κάνετε;"


99

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ تَبْغُوْنَهَا عِوَجًا وَّاَنْتُمْ شُهَدَاۤءُ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana tabgūnahā ‘iwajaw wa antum syuhadā'(u), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Πες (Μωάμεθ), «Ω, Άνθρωποι του Βιβλίου! Γιατί εμποδίζετε αυτούς που πιστεύουν από τον δρόμο του Αλλάχ, ενώ θέλετε να είναι στραβός (ο δρόμος του Αλλάχ), παρόλο που παρακολουθείτε;» Και ο Αλλάχ δεν είναι αγνοός ό,τι κάνετε.


100

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوْا فَرِيْقًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ يَرُدُّوْكُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ كٰفِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ū farīqam minal-lażīna ūtul-kitāba yaruddūkum ba‘da īmānikum kāfirīn(a).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Αν ακολουθήσετε μια ομάδα από αυτούς που τους δόθηκε το Βιβλίο, θα σας μετατρέψουν σε άπιστους αφού πιστέψετε.


101

وَكَيْفَ تَكْفُرُوْنَ وَاَنْتُمْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ اٰيٰتُ اللّٰهِ وَفِيْكُمْ رَسُوْلُهٗ ۗ وَمَنْ يَّعْتَصِمْ بِاللّٰهِ فَقَدْ هُدِيَ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ

wa kaifa takfurūna wa antum tutlā ‘alaikum āyātullāhi wa fīkum rasūluh(ū), wa may ya‘taṣim billāhi faqad hudiya ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Και πώς γίνατε άπιστοι, ενώ σας διαβάζονταν τα εδάφια του Αλλάχ, και ο Αγγελιοφόρος Του (ο Μωάμεθ) ήταν ανάμεσά σας; Όποιος προσκολληθεί στη θρησκεία του Αλλάχ, τότε, πράγματι, θα καθοδηγηθεί στο ίσιο μονοπάτι.


102

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ حَقَّ تُقٰىتِهٖ وَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha ḥaqqa tuqātihī wa lā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Να φοβάστε τον Αλλάχ αληθινά και αληθινά και να Τον φοβάστε μην πεθάνετε εκτός αν είστε Μουσουλμάνοι.


103

وَاعْتَصِمُوْا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيْعًا وَّلَا تَفَرَّقُوْا ۖوَاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ كُنْتُمْ اَعْدَاۤءً فَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهٖٓ اِخْوَانًاۚ وَكُنْتُمْ عَلٰى شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَاَنْقَذَكُمْ مِّنْهَا ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

wa‘taṣimū biḥablillāhi jamī‘aw wa lā tafarraqū, ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż kuntum a‘dā'an fa allafa baina qulūbikum fa aṣbaḥtum bi ni‘matihī ikhwānā(n), wa kuntum ‘alā syafā ḥufratim minan-nāri fa anqażakum minhā, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tahtadūn(a).

Και κρατηθείτε όλοι σας γερά από το σχοινί (τη θρησκεία) του Αλλάχ, και μην χωρίζεστε, και θυμηθείτε την εύνοια του Αλλάχ σε εσάς όταν ήσασταν εχθροί, τότε ο Αλλάχ ένωσε τις καρδιές σας, έτσι ώστε με τη χάρη Του γίνατε αδέρφια, ενώ (εκείνη την εποχή) ήσασταν στην άκρη της αβύσσου της κόλασης, τότε ο Αλλάχ σας έσωσε από εκεί. Έτσι, ο Αλλάχ σας εξηγεί τα εδάφιά Του για να καθοδηγηθείτε.


104

وَلْتَكُنْ مِّنْكُمْ اُمَّةٌ يَّدْعُوْنَ اِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

waltakum minkum ummatuy yad‘ūna ilal-khairi wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkar(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Και ας υπάρχει ανάμεσά σας μια ομάδα ανθρώπων που καλούν στην αρετή, που διατάζουν (να κάνουν) ό,τι είναι αρετό και απαγορεύουν ό,τι είναι κακό. Και αυτοί είναι οι τυχεροί άνθρωποι.


105

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ تَفَرَّقُوْا وَاخْتَلَفُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ۙ

wa lā takūnū kal-lażīna tafarraqū wakhtalafū mim ba‘di mā jā'ahumul-bayyināt(u), wa ulā'ika lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Και μην είστε σαν εκείνους τους ανθρώπους που χωρίζονται και μαλώνουν αφού τους έχουν έρθει σαφείς πληροφορίες. Και αυτοί είναι που θα τιμωρηθούν βαριά.


106

يَّوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوْهٌ وَّتَسْوَدُّ وُجُوْهٌ ۚ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْوَدَّتْ وُجُوْهُهُمْۗ اَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

yauma tabyaḍḍu wujūhuw wa taswaddu wujūh(un), fa ammal-lażīnaswaddat wujūhuhum, akafartum ba‘da īmānikum fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

Εκείνη την ημέρα υπήρχαν λαμπερά λευκά πρόσωπα, καθώς και σκυθρωπά μαύρα πρόσωπα. Όσο για εκείνους με σκυθρωπά μαύρα πρόσωπα (σε αυτούς ειπώθηκε): «Γιατί δεν πιστεύετε αφού έχετε πιστέψει; Γι' αυτό, νιώστε την τιμωρία για την απιστία σας».


107

وَاَمَّا الَّذِيْنَ ابْيَضَّتْ وُجُوْهُهُمْ فَفِيْ رَحْمَةِ اللّٰهِ ۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa ammal lażīnabyaḍḍat wujūhuhum fafī raḥmatillāh(i), hum fīhā khālidūn(a).

Και όσο για εκείνους που τα πρόσωπά τους είναι λευκά και λαμπερά, αυτοί βρίσκονται στη χάρη του Αλλάχ (στον παράδεισο)· εκεί θα παραμείνουν.


108

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعٰلَمِيْنَ

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ālamīn(a).

Αυτά είναι τα εδάφια του Αλλάχ που σας τα διαβάζουμε σωστά, και ο Αλλάχ δεν θέλει να αδικήσει (κανέναν) σε όλους τους κόσμους.


109

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

Και στον Αλλάχ ανήκουν όλα όσα υπάρχουν στους ουρανούς και όλα όσα υπάρχουν στη γη, και στον Αλλάχ επιστρέφονται όλες οι υποθέσεις.


110

كُنْتُمْ خَيْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۗ وَلَوْ اٰمَنَ اَهْلُ الْكِتٰبِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ وَاَكْثَرُهُمُ الْفٰسِقُوْنَ

kuntum khaira ummatin ukhrijat lin-nāsi ta'murūna bil-ma‘rūfi wa tanhauna ‘anil-munkari wa tu'minūna billāh(i), wa lau āmana ahlul-kitābi lakāna khairal lahum, minhumul-mu'minūna wa akṡaruhumul-fāsiqūn(a).

Εσείς (οι Μουσουλμάνοι) είστε οι καλύτεροι άνθρωποι που γεννήθηκαν από τους ανθρώπους, (επειδή) διατάζετε (κάνετε) το σωστό και απαγορεύετε το κακό και πιστεύετε στον Αλλάχ. Αν οι Άνθρωποι του Βιβλίου πίστευαν, θα ήταν καλύτερα γι' αυτούς. Ανάμεσά τους υπάρχουν πιστοί, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς είναι ασεβείς άνθρωποι.


111

لَنْ يَّضُرُّوْكُمْ اِلَّآ اَذًىۗ وَاِنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ يُوَلُّوْكُمُ الْاَدْبَارَۗ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ

lay yaḍurrūkum illā ażā(n), wa iy yuqātilūkum yuwallūkumul-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).

Δεν θα σας βλάψουν παρά μόνο σε μικρά πράγματα, και αν σας πολεμήσουν, σίγουρα θα γυρίσουν πίσω και θα ηττηθούν. Τότε δεν θα έχουν καμία βοήθεια.


112

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

Είναι γεμάτοι ταπείνωση όπου κι αν βρίσκονται, εκτός κι αν (κρατιούνται) από το σχοινί (τη θρησκεία) του Αλλάχ και από το σχοινί (τη διαθήκη) με τους ανθρώπους. Δέχτηκαν την οργή του Αλλάχ και ήταν (πάντα) γεμάτοι δυστυχία. Αυτό συμβαίνει επειδή αρνούνται τα εδάφια του Αλλάχ και σκοτώνουν τους προφήτες, χωρίς κανένα δικαίωμα (σωστό λόγο). Αυτό συμβαίνει επειδή είναι ανυπάκουοι και παραβιάζουν τα όρια.


113

۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ

laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).

Δεν είναι (εντελώς) ίδιοι. Ανάμεσα στους Λαούς του Βιβλίου υπάρχει μια ειλικρινής ομάδα, που διαβάζουν τα εδάφια του Αλλάχ τη νύχτα, και (επίσης) κάνουν γονυπετείς (προσεύχονται).


114

يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِۗ وَاُولٰۤىِٕكَ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yusāri‘ūna fil-khairāt(i), wa ulā'ika minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Πιστεύουν στον Αλλάχ και στην Ημέρα της Κρίσης, διατάζουν το καλό και απαγορεύουν το κακό και σπεύδουν να κάνουν διάφορες καλές πράξεις. Είναι ανάμεσα στους ευσεβείς ανθρώπους.


115

وَمَا يَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُّكْفَرُوْهُ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُتَّقِيْنَ

wa mā yaf‘alūna min khairin falay yukfarūh(u), wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).

Και όποια καλή πράξη κι αν κάνουν, κανείς δεν την αρνείται. Και ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης των ευσεβών.


116

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Πράγματι, αυτοί που δεν πιστεύουν, ούτε ο πλούτος τους ούτε τα παιδιά τους, μπορούν να αντισταθούν στην τιμωρία του Αλλάχ ούτε στο ελάχιστο. Αυτοί είναι οι κάτοικοι της κόλασης και θα μείνουν εκεί για πάντα.


117

مَثَلُ مَا يُنْفِقُوْنَ فِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيْحٍ فِيْهَا صِرٌّ اَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَاَهْلَكَتْهُ ۗ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

maṡalu mā yunfiqūna fī hāżihil-ḥayātid-dun-yā kamaṡali rīḥin fihā ṣirrun aṣābat ḥarṡa qaumin ẓalamū anfusahum fa ahlakath(u), wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin anfusahum yaẓlimūn(a).

Η παραβολή του πλούτου που επενδύουν σε αυτή την κοσμική ζωή είναι σαν άνεμος που περιέχει πολύ κρύο αέρα, ο οποίος χτυπά τα φυτά (που ανήκουν) σε έναν λαό που έχει αδικήσει τον εαυτό του, και μετά ο άνεμος τα καταστρέφει. Ο Αλλάχ δεν τους αδικεί, αλλά εκείνους που αδικούν τον εαυτό τους.


118

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا بِطَانَةً مِّنْ دُوْنِكُمْ لَا يَأْلُوْنَكُمْ خَبَالًاۗ وَدُّوْا مَا عَنِتُّمْۚ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاۤءُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۖ وَمَا تُخْفِيْ صُدُوْرُهُمْ اَكْبَرُ ۗ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْاٰيٰتِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū biṭānatam min dūnikum lā ya'lūnakum khabālā(n), waddū mā ‘anittum, qad badatil-bagḍā'u min afwāhihim, wa mā tukhfī ṣudūruhum akbar(u), qad bayyannā lakumul-āyāti in kuntum ta‘qilūn(a).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Μην κάνετε φίλους εκείνους που είναι έξω από τις τάξεις σας (της ίδιας θρησκείας), τους εμπιστευόμενους σας, γιατί αυτοί σας προκαλούν συνεχώς προβλήματα. Επιδιώκουν την καταστροφή σας. Πράγματι, το μίσος έχει φανερωθεί από τα στόματά τους, και αυτό που κρύβουν οι καρδιές τους είναι χειρότερο. Πράγματι, σας έχουμε διευκρινίσει (τα εδάφιά μας), αν καταλαβαίνετε.


119

هٰٓاَنْتُمْ اُولَاۤءِ تُحِبُّوْنَهُمْ وَلَا يُحِبُّوْنَكُمْ وَتُؤْمِنُوْنَ بِالْكِتٰبِ كُلِّهٖۚ وَاِذَا لَقُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّاۖ وَاِذَا خَلَوْا عَضُّوْا عَلَيْكُمُ الْاَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۗ قُلْ مُوْتُوْا بِغَيْظِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

hā antum ulā'i tuḥibbūnahum wa lā yuḥibbūnakum wa tu'minūna bil-kitābi kullih(ī), wa iżā laqūkum qālū āmannā, wa iżā khalau ‘aḍḍū ‘alaikumul-anāmila minal-gaiẓ(i), qul mūtū bigaiẓikum, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Έτσι είσαι εσύ! Τους συμπαθείς, παρόλο που δεν σε συμπαθούν, και πιστεύεις σε όλα τα βιβλία. Όταν σε συναντούν, λένε, «Πιστεύουμε», και όταν είναι μόνοι, δαγκώνουν τις άκρες των δακτύλων τους επειδή είναι θυμωμένοι και σε μισούν. Πες, «Θα πεθάνεις εξαιτίας του θυμού σου!» Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης όλων των πραγμάτων της καρδιάς.


120

اِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۖ وَاِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَّفْرَحُوْا بِهَا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ ࣖ

in tamsaskum ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibkum sayyi'atuy yafraḥū bihā, wa in taṣbirū wa tattaqū lā yaḍurrukum kaiduhum syai'ā(n), innallāha bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

Αν γίνεις καλά, (αναπόφευκτα) θα λυπηθούν, αλλά αν υποστείς μια καταστροφή, θα χαρούν γι' αυτήν. Αν είσαι υπομονετικός και ευσεβής, τα κόλπα τους δεν θα σε ενοχλήσουν στο ελάχιστο. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι παντοδύναμος σε όλα όσα κάνουν.


121

وَاِذْ غَدَوْتَ مِنْ اَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِيْنَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ ۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

wa iż gadauka min ahlika tubawwi'ul-mu'minīna maqā‘ida lil-qitāl(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

Και (θυμήσου), όταν εσύ (Μωάμεθ) έφυγες το πρωί, άφησες την οικογένειά σου για να τακτοποιήσεις τους πιστούς στις θέσεις μάχης. Ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης και Ακούει τα πάντα.


122

اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Όταν δύο ομάδες από εσάς ήθελαν να αποσυρθούν από φόβο, ενώ ο Αλλάχ ήταν Βοηθός τους, ας εμπιστευτούν οι πιστοί στον Αλλάχ.


123

وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ بِبَدْرٍ وَّاَنْتُمْ اَذِلَّةٌ ۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa laqad naṣarakumullāhu bibadriw wa antum ażillah(tun), fattaqullāha la‘allakum tasykurūn(a).

Και πράγματι, ο Αλλάχ σας βοήθησε στη μάχη του Μπαντρ, παρόλο που ήσασταν αδύναμοι. Γι' αυτό, να φοβάστε τον Αλλάχ, για να είστε ευγνώμονες σε Αυτόν.


124

اِذْ تَقُوْلُ لِلْمُؤْمِنِيْنَ اَلَنْ يَّكْفِيَكُمْ اَنْ يُّمِدَّكُمْ رَبُّكُمْ بِثَلٰثَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُنْزَلِيْنَۗ

iż taqūlu lil-mu'minīna alay yakfiyakum ay yumiddakum rabbukum biṡalāṡati ālāfim minal-malā'ikati munzalīn(a).

(Θυμήσου), όταν εσύ (ω Μωάμεθ) είπες στους πιστούς: «Δεν σας αρκεί που ο Αλλάχ σας βοήθησε με τρεις χιλιάδες αγγέλους που στάλθηκαν (από τον ουρανό);»


125

بَلٰٓى ۙاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا وَيَأْتُوْكُمْ مِّنْ فَوْرِهِمْ هٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُسَوِّمِيْنَ

balā, in taṣbirū wa tattaqū wa ya'tūkum min faurihim hāżā yumdidkum rabbukum bikhamsati ālāfim minal-malā'ikati musawwimīn(a).

«Ναι» (αρκετά). Αν είστε υπομονετικοί και ευσεβείς όταν σας επιτεθούν ξαφνικά, ο Αλλάχ σίγουρα θα σας βοηθήσει με πέντε χιλιάδες αγγέλους που θα φέρουν σύμβολα.


126

وَمَا جَعَلَهُ اللّٰهُ اِلَّا بُشْرٰى لَكُمْ وَلِتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُكُمْ بِهٖ ۗ وَمَا النَّصْرُ اِلَّا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِۙ

wa mā ja‘alahullāhu illā busyrā lakum wa litaṭma'inna qulūbukum bih(ī), wa man-naṣru illā min ‘indillāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

Και ο Αλλάχ δεν το έκανε αυτό (την παροχή ενισχύσεων) παρά μόνο ως χαρμόσυνο μήνυμα για εσάς, και για να ηρεμήσουν οι καρδιές σας με αυτό. Και δεν υπάρχει νίκη παρά μόνο με τον Αλλάχ, τον Παντοδύναμο, τον Πάνσοφο.


127

لِيَقْطَعَ طَرَفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنْقَلِبُوْا خَاۤىِٕبِيْنَ

liyaqṭa‘a ṭarafam minal-lażīna kafarū au yakbitahum fa yanqalibū khā'ibīn(a).

(Ο Αλλάχ σας βοήθησε στη μάχη του Μπαντρ και σας παρείχε βοήθεια) είναι να καταστρέψεις μια ομάδα απίστων ή να τους ταπεινώσεις, ώστε να επιστρέψουν χωρίς να κερδίσουν τίποτα.


128

لَيْسَ لَكَ مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ اَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَاِنَّهُمْ ظٰلِمُوْنَ

laisa laka minal-amri syai'un au yatūba ‘alaihim au yu‘ażżibahum fa innahum ẓālimūn(a).

Δεν είναι δική σου (του Μωάμεθ) δουλειά αν ο Αλλάχ δέχεται τη μετάνοιά τους ή αν τους τιμωρεί, γιατί πράγματι είναι άδικοι.


129

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Και στον Αλλάχ ανήκουν όλα όσα υπάρχουν στους ουρανούς και όλα όσα υπάρχουν στη γη. Συγχωρεί όποιον θέλει και τιμωρεί όποιον θέλει. Και ο Αλλάχ είναι Επιεικής, Πολυεύσπλαχνος.


130

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوا الرِّبٰوٓا اَضْعَافًا مُّضٰعَفَةً ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulur-ribā aḍ‘āfam muḍā‘afah(tan), wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Μην τρώτε διπλή τοκογλυφία και να φοβάστε τον Αλλάχ, για να πετύχετε.


131

وَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِيْٓ اُعِدَّتْ لِلْكٰفِرِيْنَ ۚ

wattaqun-nāral latī u‘iddat lil-kāfirīn(a).

Και φυλαχτείτε από τη φωτιά της κόλασης, η οποία είναι προετοιμασμένη για τους άπιστους.


132

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۚ

wa aṭī‘ullāha war-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

Και υπακούστε στον Αλλάχ και στον Αγγελιοφόρο (Μωάμεθ), για να σας δοθεί έλεος.


133

۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ

wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).

Και σπεύσατε να ζητήσετε συγχώρεση από τον Κύριό σας και να αποκτήσετε τον παράδεισο, που είναι πλατύς όσο οι ουρανοί και η γη, και είναι έτοιμος για τους ευσεβείς.


134

الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ

al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(Συγκεκριμένα) εκείνοι που δίνουν ελεημοσύνη, τόσο σε στιγμές ευκολίας όσο και σε στιγμές δυσκολίας, και εκείνοι που συγκρατούν τον θυμό τους και συγχωρούν τους ανθρώπους. Και ο Αλλάχ αγαπάει αυτούς που κάνουν το καλό,


135

وَالَّذِيْنَ اِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً اَوْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللّٰهَ فَاسْتَغْفَرُوْا لِذُنُوْبِهِمْۗ وَمَنْ يَّغْفِرُ الذُّنُوْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗ وَلَمْ يُصِرُّوْا عَلٰى مَا فَعَلُوْا وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna iżā fa‘alū fāḥisyatan au ẓalamū anfusahum żakarullāha fastagfarū liżunūbihim, wa may yagfiruż-żunūba illallāh(u), wa lam yuṣirrū ‘alā mā fa‘alū wa hum ya‘lamūn(a).

και (επίσης) εκείνοι που, όταν διαπράττουν ειδεχθή πράγματα ή αδικούν τον εαυτό τους, (αμέσως) θυμούνται τον Αλλάχ, και μετά ζητούν συγχώρεση για τις αμαρτίες τους, και ποιος (άλλος) μπορεί να συγχωρήσει τις αμαρτίες τους εκτός από τον Αλλάχ; Και δεν συνέχισαν σε αυτή την αμαρτία, ενώ γνώριζαν.


136

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ مَّغْفِرَةٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَجَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۗ

ulā'ika jazā'uhum magfiratum mir rabbihim wa jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

Η ανταμοιβή τους θα είναι η συγχώρεση από τον Κύριό τους και οι κήποι κάτω από τους οποίους ρέουν ποτάμια, όπου θα μείνουν για πάντα. Και (αυτή είναι) η καλύτερη ανταμοιβή για όσους κάνουν καλές πράξεις.


137

قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌۙ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qad khalat min qablikum sunan(un), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

Πράγματι, έχουν περάσει πριν από εσάς οι Σούννες (του Αλλάχ), γι' αυτό ταξιδέψτε σε (όλα τα άκρα) της γης και δείτε ποιο είναι το τέλος εκείνων που αρνούνται (τους Αγγελιοφόρους).


138

هٰذَا بَيَانٌ لِّلنَّاسِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

hāżā bayānul lin-nāsi wa hudaw wa mau‘iẓatul lil-muttaqīn(a).

Αυτό (το Κοράνι) είναι σαφής πληροφορία για όλη την ανθρωπότητα και οδηγός και μάθημα για τους ευσεβείς.


139

وَلَا تَهِنُوْا وَلَا تَحْزَنُوْا وَاَنْتُمُ الْاَعْلَوْنَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa lā tahinū wa lā taḥzanū wa antumul-a‘launa in kuntum mu'minīn(a).

Και μην (νιώθετε) αδύναμοι, και μην (και) λυπάστε, γιατί εσείς είστε οι υψηλότεροι (στην τάξη), αν είστε πιστοί.


140

اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ

iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

Αν εσείς (στη Μάχη του Ούχουντ) τραυματιστήκατε, τότε αυτοί (στη Μάχη του Μπαντρ) τραυματίστηκαν παρόμοια. Και αυτές τις στιγμές (της επιτυχίας και της καταστροφής) εναλλάσσουμε μεταξύ των ανθρώπων (ώστε να διδαχθούν), και για να διακρίνει ο Αλλάχ τους πιστούς (από τους άπιστους) και για να κάνει μερικούς από εσάς (να πέσουν) μάρτυρες. Και ο Αλλάχ δεν αγαπά τους άδικους.


141

وَلِيُمَحِّصَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَمْحَقَ الْكٰفِرِيْنَ

wa liyumaḥḥiṣallāhul-lażīna āmanū wa yamḥaqal-kāfirīn(a).

και για να καθαρίσει ο Αλλάχ τους πιστούς (από τις αμαρτίες τους) και να καταστρέψει τους άπιστους.


142

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصّٰبِرِيْنَ

am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa ya‘lamaṣ-ṣābirīn(a).

Νομίζετε ότι θα μπείτε στον Παράδεισο, ενώ ο Αλλάχ δεν έχει ακόμη εξακριβώσει ποιοι από εσάς αγωνίζονται σκληρά και δεν έχει εξακριβώσει την υπομονή;


143

وَلَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَلْقَوْهُۖ فَقَدْ رَاَيْتُمُوْهُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ ࣖ

wa laqad kuntum tamannaunal-mauta min qabli an talqauh(u), faqad ra'aitumūhu wa antum tanẓurūn(a).

Και πράγματι ελπίζατε στον θάνατο (μαρτύριο) πριν τον συναντήσετε· έτσι (τώρα) πράγματι τον έχετε δει και είστε μάρτυρες.


144

وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ

wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).

Και ο Μωάμεθ ήταν μόνο ένας Αγγελιοφόρος. Προηγουμένως, αρκετοί απόστολοι είχαν πεθάνει. Αν πεθάνει ή σκοτωθεί, θα επιστρέψετε (αποστάτες); Όποιος επιστρέψει δεν θα βλάψει τον Αλλάχ στο ελάχιστο. Ο Αλλάχ θα ανταμείψει όσους είναι ευγνώμονες.


145

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تَمُوْتَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ كِتٰبًا مُّؤَجَّلًا ۗ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۚ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الْاٰخِرَةِ نُؤْتِهٖ مِنْهَا ۗ وَسَنَجْزِى الشّٰكِرِيْنَ

wa mā kāna linafsin an tamūta illā bi'iżnillāhi kitābam mu'ajjalā(n), wa may yurid ṡawābad-dun-yā nu'tihī minhā, wa may yurid ṡawābal-ākhirati nu'tihī minhā, wa sanajzisy-syākirīn(a).

Και κάθε ζωντανό ον δεν θα πεθάνει παρά μόνο με την άδεια του Αλλάχ, σε προκαθορισμένο χρόνο. Όποιος επιθυμεί την ανταμοιβή αυτού του κόσμου, σίγουρα θα του δώσουμε αυτήν (την εγκόσμια) ανταμοιβή, και όποιος επιθυμεί την ανταμοιβή της μέλλουσας ζωής, θα του δώσουμε (και) αυτήν (την μετά θάνατον) ανταμοιβή, και θα ανταμείψουμε όσους είναι ευγνώμονες.


146

وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ

wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).

Και πόσοι προφήτες πολέμησαν συνοδευόμενοι από μεγάλο αριθμό ευσεβών οπαδών τους. Δεν αποδυναμώθηκαν από τις συμφορές που τους βρήκαν στο δρόμο του Αλλάχ, ούτε λιποθύμησαν, ούτε παραδόθηκαν (στον εχθρό). Και ο Αλλάχ αγαπάει τους υπομονετικούς.


147

وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

Και τα λόγια τους δεν είναι τίποτα άλλο παρά προσευχή: «Κύριέ μας, συγχώρεσέ μας τις αμαρτίες μας και τις υπερβολικές μας πράξεις στις υποθέσεις μας και στήριξέ μας τη θέση μας και βοήθησέ μας ενάντια στους άπιστους».


148

فَاٰتٰىهُمُ اللّٰهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْاٰخِرَةِ ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

fa ātāhumullāhu ṡawābad-dun-yā wa ḥusna ṡawābil-ākhirah(ti), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

Έτσι ο Αλλάχ τους έδωσε μια ανταμοιβή σε αυτόν τον κόσμο και μια καλή ανταμοιβή στη μετά θάνατον ζωή. Και ο Αλλάχ αγαπάει αυτούς που κάνουν το καλό.


149

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَرُدُّوْكُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ul-lażīna kafarū yaruddūkum ‘alā a‘qābikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Αν υπακούσετε στους άπιστους, θα σας γυρίσουν πίσω και θα είστε από τους ηττημένους.


150

بَلِ اللّٰهُ مَوْلٰىكُمْ ۚ وَهُوَ خَيْرُ النّٰصِرِيْنَ

balillāhu maulākum, wa huwa khairun-nāṣirīn(a).

Αλλά μόνο ο Αλλάχ είναι ο προστάτης σας, και Αυτός είναι ο καλύτερος βοηθός.


151

سَنُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَٓا اَشْرَكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا ۚ وَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ ۗ وَبِئْسَ مَثْوَى الظّٰلِمِيْنَ

sanulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba bimā asyrakū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānā(n), wa ma'wāhumun nār(u), wa bi'sa maṡwaẓ-ẓālimīn(a).

Θα βάλουμε φόβο στις καρδιές εκείνων που δεν πιστεύουν, επειδή συνδέουν τον Αλλάχ με κάτι για το οποίο ο Αλλάχ δεν έχει αποκαλύψει πληροφορίες. Και ο τόπος επιστροφής τους είναι η κόλαση. Και (αυτό είναι) το χειρότερο μέρος για να ζήσουν (οι άδικοι).


152

وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّٰهُ وَعْدَهٗٓ اِذْ تَحُسُّوْنَهُمْ بِاِذْنِهٖ ۚ حَتّٰىٓ اِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَآ اَرٰىكُمْ مَّا تُحِبُّوْنَ ۗ مِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الْاٰخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۚ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ṣadaqakumullāhu wa‘dahū iż taḥussūnahum bi'iżnih(ī), ḥattā iżā fasyiltum wa tanāza‘tum fil-amri wa ‘aṣaitum mim ba‘di mā arākum mā tuḥibbūn(a), minkum may yurīdud-dun-yā wa minkum may yurīdul-ākhirah(ta), ṡumma ṣarafakum ‘anhum liyabtaliyakum, wa laqad ‘afā ‘ankum, wallāhu żū faḍlin ‘alal-mu'minīn(a).

Και πράγματι, ο Αλλάχ εκπλήρωσε την υπόσχεσή Του σε εσάς, όταν τους σκοτώσατε με την άδειά Του, μέχρι που γίνατε αδύναμοι και αμφισβητημένοι στο θέμα, και αγνοήσατε την εντολή του Αγγελιοφόρου, αφού ο Αλλάχ σας έδειξε τι θέλατε. Ανάμεσά σας υπάρχουν εκείνοι που επιθυμούν τον κόσμο και ανάμεσά σας υπάρχουν (επίσης) εκείνοι που επιθυμούν τη μετά θάνατον ζωή. Τότε ο Αλλάχ σας απέστρεψε από αυτούς για να σας δοκιμάσει, αλλά πραγματικά σας συγχώρεσε. Και ο Αλλάχ έχει χαρίσματα (που δόθηκαν) στους πιστούς.


153

۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).

(Θυμηθείτε) όταν τρέχατε και δεν κοιτούσατε κανέναν, ενώ ο Αγγελιοφόρος (ο Μωάμεθ) που ήταν ανάμεσα στους άλλους (φίλους) σας καλούσε (την ομάδα που έφυγε τρέχοντας), τότε ο Αλλάχ σας προκάλεσε θλίψη μετά θλίψη, για να μην θρηνήσετε (πια) για ό,τι σας ξέφυγε και για ό,τι σας έτυχε. Και ο Αλλάχ γνωρίζει τι κάνετε.


154

ثُمَّ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ الْغَمِّ اَمَنَةً نُّعَاسًا يَّغْشٰى طَۤاىِٕفَةً مِّنْكُمْ ۙ وَطَۤاىِٕفَةٌ قَدْ اَهَمَّتْهُمْ اَنْفُسُهُمْ يَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۗ يَقُوْلُوْنَ هَلْ لَّنَا مِنَ الْاَمْرِ مِنْ شَيْءٍ ۗ قُلْ اِنَّ الْاَمْرَ كُلَّهٗ لِلّٰهِ ۗ يُخْفُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ مَّا لَا يُبْدُوْنَ لَكَ ۗ يَقُوْلُوْنَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هٰهُنَا ۗ قُلْ لَّوْ كُنْتُمْ فِيْ بُيُوْتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِيْنَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ اِلٰى مَضَاجِعِهِمْ ۚ وَلِيَبْتَلِيَ اللّٰهُ مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

Ṡumma anzala ‘alaikum mim ba‘dil-gammi amanatan nu‘āsay yagsyā ṭā'ifatam minkum, wa ṭā'ifatun qad ahammathum anfusuhum yaẓunnūna billāhi gairal-ḥaqqi ẓanal-jāhiliyyah(ti), yaqūlūna hal lanā minal-amri min syai'(in), qul innal-amra kullahū lillāh(i), yukhfūna fī anfusihim mā lā yubdūna lak(a), yaqūlūna lau kāna lanā minal-amri syai'um mā qutilnā hāhunā, qul lau kuntum fī buyūtikum labarazal-lażīna kutiba ‘alaihimul-qatlu ilā maḍāji‘ihim, wa liyabtaliyallāhu mā fī ṣudūrikum wa liyumaḥḥiṣa mā fī qulūbikum, wallāhu ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Έπειτα, αφού σας κατέκλυσε η λύπη, σας έστειλε μια αίσθηση ασφάλειας (με τη μορφή) υπνηλίας που κάλυψε μια ομάδα από εσάς, ενώ μια άλλη ομάδα ανησυχούσε για τον εαυτό της. Νομίζουν ότι αυτό που δεν είναι αλήθεια για τον Αλλάχ είναι σαν μια αδαής σκέψη. Είπαν: «Μπορούμε να κάνουμε κάτι γι' αυτό;» Πες (Μωάμεθ): «Πράγματι, όλα τα ζητήματα είναι στα χέρια του Αλλάχ». Κρύβουν στις καρδιές τους ό,τι δεν σου αποκαλύπτουν. Είπαν: «Αν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι σε αυτό το θέμα, δεν θα σκοτωνόμασταν (ηττημένοι) εδώ». Πες (Μωάμεθ): «Ακόμα κι αν βρίσκεστε στο σπίτι σας, αυτοί που είναι προορισμένοι να σκοτωθούν σίγουρα θα βγουν (και αυτοί) από τον τόπο όπου σκοτώθηκαν». Ο Αλλάχ (το κάνει αυτό) για να δοκιμάσει τι υπάρχει στο στήθος σας και να καθαρίσει τι υπάρχει στην καρδιά σας. Και ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης των καρδιών.


155

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ

innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).

Πράγματι, όσοι από εσάς στράφηκαν μακριά όταν υπήρξε μια συνάντηση (μάχη) μεταξύ των δύο στρατών, στην πραγματικότητα εκτροχιάστηκαν από τον Σατανά, εξαιτίας ορισμένων λαθών (αμαρτιών) που είχαν διαπράξει (στο παρελθόν), αλλά ο Αλλάχ τους έχει συγχωρέσει αληθινά. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Πλέον Συγχωρετικός, Πλέον Ελεήμων.


156

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَقَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ اِذَا ضَرَبُوْا فِى الْاَرْضِ اَوْ كَانُوْا غُزًّى لَّوْ كَانُوْا عِنْدَنَا مَا مَاتُوْا وَمَا قُتِلُوْاۚ لِيَجْعَلَ اللّٰهُ ذٰلِكَ حَسْرَةً فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takūnū kal-lażīna kafarū wa qālū li'ikhwānihim iżā ḍarabū fil-arḍi au kānū guzzal lau kānū ‘indanā mā mātū wa mā qutilū, liyaj‘alallāhu żālika ḥasratan fī qulūbihim, wallāhu yuḥyī wa yumīt(u), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Μην είστε σαν τους άπιστους που λένε στους αδελφούς τους όταν ταξιδεύουν στη γη ή πηγαίνουν στον πόλεμο: «Αν είχαν μείνει μαζί μας, δεν θα είχαν πεθάνει ούτε θα είχαν σκοτωθεί». (Με λόγια) έτσι, επειδή ο Αλλάχ θέλει να προκαλέσει μια αίσθηση λύπης στις καρδιές τους. Ο Αλλάχ δίνει ζωή και προκαλεί θάνατο, και ο Αλλάχ βλέπει τα πάντα για ό,τι κάνετε.


157

وَلَىِٕنْ قُتِلْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

wa la'in qutiltum fī sabīlillāhi au muttum lamagfiratum minallāhi wa raḥmatun khairum mimmā yajma‘ūn(a).

Και πράγματι, αν πέσετε στο δρόμο του Αλλάχ ή πεθάνετε, πράγματι, η συγχώρεση και το έλεός Του θα είναι καλύτερα (για εσάς) από αυτά (τα λάφυρα) που συλλέγουν.


158

وَلَىِٕنْ مُّتُّمْ اَوْ قُتِلْتُمْ لَاِلَى اللّٰهِ تُحْشَرُوْنَ

wa la'im muttum au qutiltum la'ilallāhi tuḥsyarūn(a).

Και πράγματι, αν πεθάνετε ή πέσετε, σίγουρα στον Αλλάχ θα συγκεντρωθείτε.


159

فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ

fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).

Έτσι, χάρη στη χάρη του Αλλάχ, εσύ (Μωάμεθ) ήσουν ευγενικός απέναντί τους. Αν ενεργήσεις σκληρά και έχεις σκληρή καρδιά, σίγουρα θα αποστασιοποιηθούν από τους γύρω σου. Γι' αυτό, συγχώρεσέ τους και ζήτα συγχώρεση γι' αυτούς και συμβουλεύσου μαζί τους σε αυτό το θέμα. Έπειτα, όταν πάρεις την απόφασή σου, τότε εμπιστεύσου τον Αλλάχ. Πράγματι, ο Αλλάχ αγαπάει εκείνους που εμπιστεύονται σε Αυτόν.


160

اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Αν ο Αλλάχ σας βοηθήσει, κανείς δεν μπορεί να σας νικήσει. Αν όμως ο Αλλάχ σας εγκαταλείψει, ποιος μπορεί να σας βοηθήσει μετά από αυτό; Ας βασίζονται, λοιπόν, οι πιστοί μόνο στον Αλλάχ.


161

وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّغُلَّ ۗوَمَنْ يَّغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa mā kāna linabiyyin ay yagull(a), wa may yaglul ya'ti bimā galla yaumal-qiyāmah(ti), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

Και είναι αδύνατο για έναν προφήτη να προδώσει (σε θέματα λείας πολέμου). Όποιος προδώσει, σίγουρα την Ημέρα της Ανάστασης θα έρθει με αυτό που πρόδωσε. Τότε ο καθένας θα λάβει μια τέλεια ανταμοιβή σύμφωνα με αυτό που έχει κάνει, και δεν θα αδικηθεί.


162

اَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللّٰهِ كَمَنْۢ بَاۤءَ بِسَخَطٍ مِّنَ اللّٰهِ وَمَأْوٰىهُ جَهَنَّمُ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

afamanittaba‘a riḍwānallāhi kamam bā'a bisakhaṭim minallāhi wa ma'wāhu jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u),

Υπάρχει, λοιπόν, κάποιος που ακολουθεί την ευχαρίστηση του Αλλάχ όπως κάποιος που επιστρέφει για να φέρει την οργή του Αλλάχ και τη θέση του στην κόλαση; Αυτό είναι το χειρότερο μέρος για να επιστρέψει κανείς.


163

هُمْ دَرَجٰتٌ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌ ۢبِمَا يَعْمَلُوْنَ

hum darajātun ‘indallāh(i), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

Η (θέση) τους είναι σε βαθμούς ενώπιον του Αλλάχ, και ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης όσων κάνουν.


164

لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

Πράγματι, ο Αλλάχ έδωσε χάρη στους πιστούς όταν (ο Αλλάχ) έστειλε έναν Αγγελιοφόρο (τον Μωάμεθ) ανάμεσά τους, ο οποίος τους απήγγειλε τους στίχους Του, καθάρισε (τις ψυχές) τους και τους δίδαξε το Βιβλίο (το Κοράνι) και τη Σούννα, παρόλο που προηγουμένως, βρίσκονταν σε προφανές σφάλμα.


165

اَوَلَمَّآ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَدْ اَصَبْتُمْ مِّثْلَيْهَاۙ قُلْتُمْ اَنّٰى هٰذَا ۗ قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اَنْفُسِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awa lammā aṣābatkum muṣībatun qad aṣabtum miṡlaihā, qultum annā hāżā, qul huwa min ‘indi anfusikum, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Και γιατί εκπλήσσεστε όταν σας χτυπάει μια συμφορά (ήττα στο Ούχουντ), ενώ εσείς έχετε προκαλέσει μια συμφορά διπλάσια στους εχθρούς σας στο Μπαντρ; Ρωτάτε: «Από πού προήλθε αυτή (η ήττα);» Πείτε: «Είναι από εσάς τους ίδιους». Πράγματι, ο Αλλάχ έχει δύναμη πάνω σε όλα τα πράγματα.


166

وَمَآ اَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِ فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ

wa mā aṣābakum yaumal-taqal-jam‘āni fa bi'iżnillāhi wa liya‘lamal-mu'minīn(a).

Και αυτό που σας συνέβη όταν συναντήθηκαν οι δύο στρατοί ήταν με την άδεια του Αλλάχ, και για να δοκιμάσει ο Αλλάχ αυτούς που ήταν αληθινοί πιστοί.


167

وَلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ نَافَقُوْا ۖوَقِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوِ ادْفَعُوْا ۗ قَالُوْا لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًا لَّاتَّبَعْنٰكُمْ ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَىِٕذٍ اَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْاِيْمَانِ ۚ يَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِهِمْ مَّا لَيْسَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُوْنَۚ

wa liya‘lamal-lażīna nāfaqū, wa qīla lahum ta‘ālau qātilū fī sabīlillāhi awidfa‘ū, qālū lau na‘lamu qitālal lattaba‘nākum, hum lil-kufri yauma'iżin aqrabu minhum lil-īmān(i), yaqūlūna bi'afwāhihim mā laisa fī qulūbihim, walllāhu a‘lamu bimā yaktumūn(a).

Και για να δοκιμάσουν τους υποκριτές, τους ειπώθηκε: «Ελάτε να πολεμήσετε στον δρόμο του Αλλάχ ή να υπερασπιστείτε τον εαυτό σας». Είπαν: «Αν ξέραμε (πώς) να πολεμήσουμε, θα σας ακολουθούσαμε». Εκείνη την ημέρα ήταν πιο κοντά στην απιστία παρά στην πίστη. Λένε με το στόμα τους ό,τι δεν συμφωνεί με αυτό που έχουν στις καρδιές τους. Και ο Αλλάχ γνωρίζει καλύτερα τι κρύβουν.


168

اَلَّذِيْنَ قَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُوْا لَوْ اَطَاعُوْنَا مَا قُتِلُوْا ۗ قُلْ فَادْرَءُوْا عَنْ اَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū li'ikhwānihim wa qa‘adū lau aṭā‘ūnā mā qutilū, qul fadra'ū ‘an anfusikumul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

(Είναι) εκείνοι που είπαν στους αδελφούς τους, και αυτοί δεν πήγαν στον πόλεμο, «Αν μας είχαν ακολουθήσει, δεν θα είχαν σκοτωθεί». Πείτε, «Αποτρέψτε τον θάνατο από τον εαυτό σας, αν είστε ειλικρινείς».


169

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتًا ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُوْنَۙ

wa lā taḥsabannal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi amwātā(n), bal aḥyā'un 'inda rabbihim yurzaqūn(a).

Και μην νομίζετε ότι όσοι σκοτώνονται στον δρόμο του Αλλάχ είναι νεκροί, αλλά ότι είναι ζωντανοί με τον Κύριό τους, τρεφόμενοι.


170

فَرِحِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۙ وَيَسْتَبْشِرُوْنَ بِالَّذِيْنَ لَمْ يَلْحَقُوْا بِهِمْ مِّنْ خَلْفِهِمْ ۙ اَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۘ

fariḥīna bimā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa yastabsyirūna bil-lażīna lam yalḥaqū bihim min khalfihim, allā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Χαίρονται για τη γενναιοδωρία που τους έχει δώσει ο Αλλάχ, και χαίρονται για όσους έμειναν πίσω και δεν έχουν ακόμη ενταχθεί μαζί τους, που δεν υπάρχει φόβος γι' αυτούς, ούτε θα θρηνήσουν.


171

۞ يَسْتَبْشِرُوْنَ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍۗ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

yastabsyirūna bini‘matim minallāhi wa faḍl(in), wa annallāha lā yuḍī‘u ajral-mu'minīn(a).

Χαίρονται για τις ευλογίες και τις χαρές του Αλλάχ. Και αληθώς, ο Αλλάχ δεν σπαταλά την ανταμοιβή των πιστών.


172

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

(Συγκεκριμένα) εκείνοι που υπακούουν στον Αλλάχ και στον Αγγελιοφόρο αφού τραυματίστηκαν (στη Μάχη της Ούχουντ). Όσοι από αυτούς κάνουν το καλό και είναι ευσεβείς, θα έχουν μεγάλη ανταμοιβή.


173

اَلَّذِيْنَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوْا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ اِيْمَانًاۖ وَّقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ

al-lażīna qāla lahumun-nāsu innan-nāsa qad jama‘ū lakum fakhsyauhum fa zādahum īmānā(n), wa qālū ḥasbunallāhu wa ni‘mal-wakīl(u).

(Συγκεκριμένα) εκείνοι (που υπακούν στον Αλλάχ και στον Αγγελιοφόρο) που, όταν ο λαός τους λέει: «Ο λαός (της Κουράις) έχει συγκεντρώσει στρατό εναντίον σας, γι' αυτό φοβηθείτε τους», αυτό αυξάνει την πίστη τους και λένε: «Ο Αλλάχ είναι αρκετός για εμάς και είναι ο καλύτερος προστάτης».


174

فَانْقَلَبُوْا بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوْۤءٌۙ وَّاتَّبَعُوْا رِضْوَانَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَظِيْمٍ

fanqalabū bi ni‘matim minallāhi wa faḍlil lam yamsashum sū'(un), wattaba‘ū riḍwānallāh(i), wallahu żū faḍlin ‘aẓīm(in).

Έτσι επέστρεψαν με (μεγάλες) ευλογίες και γενναιοδωρία από τον Αλλάχ, δεν τους έπληξε καμία καταστροφή και ακολούθησαν την ευχαρίστηση του Αλλάχ. Ο Αλλάχ έχει μεγάλη χάρη.


175

اِنَّمَا ذٰلِكُمُ الشَّيْطٰنُ يُخَوِّفُ اَوْلِيَاۤءَهٗۖ فَلَا تَخَافُوْهُمْ وَخَافُوْنِ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

innamā żālikumusy-syaiṭānu yukhawwifu auliyā'ah(ū), falā takhāfūhum wa khāfūni in kuntum mu'minīn(a).

Πράγματι, αυτοί είναι μόνο διάβολοι που σας τρομάζουν με τους πιστούς φίλους τους, οπότε μην τους φοβάστε, αλλά φοβηθείτε Εμένα, αν είστε πιστοί.


176

وَلَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِۚ اِنَّهُمْ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗ يُرِيْدُ اللّٰهُ اَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِى الْاٰخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۚ

wa lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufr(i), innahum lay yaḍurrullāha syai'ā(n), yurīdullāhu allā yaj‘ala lahum ḥaẓẓan fil-ākhirati wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Και μην ανησυχείτε για τους ανθρώπους που εύκολα επιστρέφουν στην άπιστη φύση, στην πραγματικότητα δεν βλάπτουν τον Αλλάχ στο ελάχιστο. Ο Αλλάχ δεν θα τους δώσει μερίδιο (ανταμοιβή) στη μετά θάνατον ζωή, και θα υποστούν μεγάλη τιμωρία.


177

اِنَّ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīnasytarawul-kufra bil-īmāni lay yaḍurrullāha syai'ā(n), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

Πράγματι, όσοι ανταλλάσσουν την απιστία με πίστη δεν θα βλάψουν τον Αλλάχ στο ελάχιστο, και θα υποστούν μια οδυνηρή τιμωρία.


178

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ خَيْرٌ لِّاَنْفُسِهِمْ ۗ اِنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ لِيَزْدَادُوْٓا اِثْمًا ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū annamā numlī lahum khairul li'anfusihim, innamā numlī lahum liyazdādū iṡmā(n), wa lahum ‘ażābum muhīn(un).

Και ας μην νομίζουν οι άπιστοι ότι ο χρόνος που τους δώσαμε είναι καλύτερος γι' αυτούς. Στ' αλήθεια, ο χρόνος που τους δώσαμε είναι μόνο για να αυξήσουμε τις αμαρτίες τους, και θα λάβουν μια ταπεινωτική τιμωρία.


179

مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).

Ο Αλλάχ δεν θα αφήσει τους πιστούς στην τρέχουσα κατάστασή σας, γι' αυτό και διακρίνει το κακό από το καλό. Ο Αλλάχ δεν θα σας δείξει το αόρατο, αλλά ο Αλλάχ επιλέγει όποιον θέλει από τους Αγγελιοφόρους Του. Γι' αυτό, να έχετε πίστη στον Αλλάχ και στους Αγγελιοφόρους Του. Αν έχετε πίστη και ευσέβεια, τότε θα λάβετε μεγάλη ανταμοιβή.


180

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ

wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

Και όσοι τσιγκουνεύονται με ό,τι τους έδωσε ο ΑΛΛΑΧ από τη χάρη Του, δεν πρέπει ποτέ να νομίζουν ότι (η φιλαργυρία) είναι καλή γι' αυτούς, παρόλο που (η φιλαργυρία) είναι κακή γι' αυτούς. Ό,τι (θησαυρό) σκέφτονται, θα κρεμαστεί (στον λαιμό τους) την Ημέρα της Κρίσης. Στον ΑΛΛΑΧ ανήκει η κληρονομιά (ό,τι υπάρχει) στους ουρανούς και στη γη. Ο ΑΛΛΑΧ είναι προσεκτικός σε ό,τι κάνετε.


181

لَقَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ فَقِيْرٌ وَّنَحْنُ اَغْنِيَاۤءُ ۘ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوْا وَقَتْلَهُمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۙ وَّنَقُوْلُ ذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ

laqad sami‘allāhu qaulal-lażīna qālū innallāha faqīruw wa naḥnu agniyā'(u), sanaktubu mā qālū wa qatlahumul-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), wa naqūlu żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

Πράγματι, ο Αλλάχ άκουσε τα λόγια των ανθρώπων (των Εβραίων) που λένε: «Πράγματι, ο Αλλάχ είναι φτωχός και εμείς πλούσιοι». Θα καταγράψουμε τα λόγια τους και τις πράξεις τους, σκοτώνοντας τους προφήτες χωρίς δικαίωμα (δίκαιη αιτία), και θα τους πούμε: «Γευτείτε το καύσιμο μαρτύριο!»


182

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِۚ

Żālika bimā qaddamat aidīkum wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

Αυτό συμβαίνει εξαιτίας όσων έχετε κάνει τα ίδια σας τα χέρια, και πράγματι ο Αλλάχ δεν αδικεί τους δούλους Του.


183

اَلَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ عَهِدَ اِلَيْنَآ اَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُوْلٍ حَتّٰى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ۗ قُلْ قَدْ جَاۤءَكُمْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِيْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالَّذِيْ قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوْهُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū innallāha ‘ahida ilainā allā nu'mina lirasūlin ḥattā ya'tiyanā biqurbānin ta'kuluhun-nār(u), qul qad jā'akum rusulum min qablī bil-bayyināti wa bil-lażī qultum falima qataltumūhum in kuntum ṣādiqīn(a).

(Συγκεκριμένα) εκείνοι (οι Εβραίοι) που λένε: «Πράγματι, ο Αλλάχ μας έχει προστάξει να μην πιστεύουμε σε κανέναν Αγγελιοφόρο, μέχρι να μας φέρει μια θυσία που θα κατακαεί στη φωτιά». Πες (ο Μωάμεθ): «Πράγματι, αρκετοί Αγγελιοφόροι πριν από μένα έχουν έρθει σε εσάς, φέρνοντας σαφείς αποδείξεις και φέρνοντας αυτά που αναφέρατε, αλλά γιατί τους σκοτώσατε, αν ήσασταν οι ειλικρινείς άνθρωποι;»


184

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).

Αν λοιπόν σου (Μωάμεθ) ψεύδονται, τότε (να ξέρεις ότι) και στους αποστόλους πριν από εσένα ειπώθηκε ψέμα, έφεραν αληθινά θαύματα, το Ζουμπούρ και το Βιβλίο που δίνει μια τέλεια εξήγηση.


185

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَاِنَّمَا تُوَفَّوْنَ اُجُوْرَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَاُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa innamā tuwaffauna ujūrakum yaumal-qiyāmah(ti), faman zuḥziḥa ‘anin-nāri wa udkhilal-jannata faqad fāz(a), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).

Κάθε ζωντανή ψυχή θα γευτεί τον θάνατο. Και μόνο την Ημέρα της Κρίσης θα σας δοθεί η τέλεια ανταμοιβή σας. Όποιος κρατηθεί μακριά από την κόλαση και τεθεί στον παράδεισο, πράγματι, αυτός επιτυγχάνει τη νίκη. Η εγκόσμια ζωή είναι απλώς μια απατηλή απόλαυση.


186

۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

Σίγουρα θα δοκιμαστείς με τον πλούτο σου και τον εαυτό σου. Και σίγουρα θα ακούσεις πολλά πολύ άσχημα πράγματα από εκείνους στους οποίους δόθηκε το Βιβλίο πριν από εσένα και από τους πολυθεϊστές. Αν είσαι υπομονετικός και ευσεβής, τότε πράγματι αυτά τα πράγματα είναι πράγματα που (πρέπει) να έχουν προτεραιότητα.


187

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهٗ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُوْنَهٗۖ فَنَبَذُوْهُ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُوْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqal-lażīna ūtul-kitāba latubayyinunnahū lin-nāsi wa lā taktumūnah(ū), fa nabażūhu warā'a ẓuhūrihim wasytarau bihī ṡamanan qalīlā(n), fa bi'sa mā yasytarūn(a).

Και (θυμηθείτε), όταν ο Αλλάχ πήρε μια υπόσχεση από εκείνους στους οποίους είχε δοθεί το Βιβλίο (δηλαδή, «Πρέπει να το εξηγήσετε αληθινά (το περιεχόμενο του Βιβλίου) στους ανθρώπους και να μην το κρύβετε», τότε πέταξαν (την υπόσχεση) πίσω από την πλάτη τους και την πούλησαν σε χαμηλή τιμή. Έτσι, αυτή είναι η χειρότερη μορφή αγοραπωλησίας που κάνουν.


188

لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اَتَوْا وَّيُحِبُّوْنَ اَنْ يُّحْمَدُوْا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوْا فَلَا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِّنَ الْعَذَابِۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

lā taḥsabannal-lażīna yafraḥūna bimā atau wa yuḥibbūna ay yuḥmadū bimā lam yaf‘alū falā taḥsabannahum bimafāzatim minal-‘ażāb(i), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

Ποτέ μην νομίζετε ότι όσοι χαίρονται για όσα έχουν κάνει και τους αρέσει να επαινούνται για πράγματα που δεν έχουν κάνει, ποτέ μην νομίζετε ότι θα γλιτώσουν την τιμωρία. Θα λάβουν μια οδυνηρή τιμωρία.


189

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Και στον Αλλάχ ανήκει η βασιλεία των ουρανών και της γης· και ο Αλλάχ είναι Παντοδύναμος πάνω σε όλα τα πράγματα.


190

اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى الْاَلْبَابِۙ

inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri la'āyātil li'ulil-albāb(i).

Πράγματι, στη δημιουργία των ουρανών και της γης, και στην εναλλαγή της νύχτας και της ημέρας, υπάρχουν σημάδια (της μεγαλοσύνης του Αλλάχ) για όσους καταλαβαίνουν,


191

الَّذِيْنَ يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُوْنَ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هٰذَا بَاطِلًاۚ سُبْحٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

al-lażīna yażkurūnallāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbihim wa yatafakkarūna fi khalqis-samāwāti wal-arḍ(i), rabbanā mā khalaqta hāżā bāṭilā(n), subḥānaka fa qinā ‘ażāban-nār(i).

(δηλαδή) εκείνοι που θυμούνται τον Αλλάχ ενώ στέκονται, κάθονται ή ξαπλώνουν, και σκέφτονται τη δημιουργία των ουρανών και της γης (ενώ λένε): «Κύριέ μας, δεν τα δημιούργησες όλα αυτά μάταια, Δόξα τω Θεώ, προστάτεψέ μας από την τιμωρία της κόλασης».


192

رَبَّنَآ اِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ اَخْزَيْتَهٗ ۗ وَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

rabbanā innaka man tudkhilin-nāra faqad akhzaitah(ū), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

Κύριέ μας, όποιον κι αν βάλεις στην κόλαση, τον έχεις ταπεινώσει, και δεν υπάρχει βοηθός για τον άδικο.


193

رَبَّنَآ اِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُّنَادِيْ لِلْاِيْمَانِ اَنْ اٰمِنُوْا بِرَبِّكُمْ فَاٰمَنَّا ۖرَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّاٰتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْاَبْرَارِۚ

rabbanā innanā sami‘nā munādiyay yunādī lil-īmāni an āminū birabbikum fa āmannā, rabbanā fagfir lanā żunūbanā wa kaffir ‘annā sayyi'ātinā wa tawaffanā ma‘al-abrār(i).

Ω, Κύριέ μας, πράγματι ακούσαμε εκείνους που καλούσαν στην πίστη, (δηλαδή), «Πιστέψτε στον Κύριό σας», έτσι κι εμείς πιστέψαμε. Ω, Κύριέ μας, συγχώρεσε τις αμαρτίες μας και σβήσε τα λάθη μας, και σκότωσε μας μαζί με εκείνους που είναι αφοσιωμένοι.


194

رَبَّنَا وَاٰتِنَا مَا وَعَدْتَّنَا عَلٰى رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيْعَادَ

rabbanā wa ātinā mā wa‘attanā ‘alā rusulika wa lā tukhzinā yaumal-qiyāmah(ti), innaka lā tukhliful-mī‘ād(a).

Κύριέ μας, δώσε μας αυτό που μας υποσχέθηκες μέσω των αγγελιοφόρων Σου. Και μην μας ταπεινώσεις την Ημέρα της Κρίσης. Αληθινά, Εσύ ποτέ δεν παραβαίνεις την υπόσχεσή σου.


195

فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ

fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).

Έτσι, ο Κύριός τους έκανε δεκτό το αίτημά τους (λέγοντας): «Πράγματι, δεν σπαταλάω την εργασία κανενός από εσάς που κάνει το καλό, είτε άνδρας είτε γυναίκα, (επειδή) μερικοί από εσάς (κατάγονται) από άλλους. Έτσι, όσοι μετανάστευσαν και εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους και υπέστησαν ζημιά στον δρόμο Μου και πολέμησαν και σκοτώθηκαν, σίγουρα θα διαγράψω τις κακές τους πράξεις και θα τους εισάγω σε κήπους κάτω από τους οποίους κυλούν ποτάμια, ως ανταμοιβή από τον Αλλάχ. Και με τον Αλλάχ υπάρχει μια καλή ανταμοιβή.»


196

لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِى الْبِلَادِۗ

lā yagurrannaka taqallubul-lażīna kafarū fil-bilād(i).

Ποτέ μην ξεγελιέστε από τις δραστηριότητες των απίστων (που μετακινούνται) σε όλη τη γη.


197

مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۗ ثُمَّ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ

matā‘un qalīl(un), ṡumma ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

Είναι απλώς μια προσωρινή απόλαυση, και μετά ο τόπος επιστροφής τους είναι η κόλαση. (Η Τζαχάναμ) είναι τόσο άσχημη όσο ένα κακό μέρος για να ζεις.


198

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا نُزُلًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّلْاَبْرَارِ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā nuzulam min ‘indillāh(i), wa mā ‘indallāhi khairul lil-abrār(i).

Όσοι όμως φοβούνται τον Κύριό τους, θα βρουν τον παράδεισο, κάτω από τον οποίο ρέουν ποτάμια, και εκεί θα παραμείνουν ως δώρο από τον Αλλάχ. Και ό,τι είναι στον Αλλάχ είναι καλύτερο για τους αφοσιωμένους.


199

وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

Και πράγματι, ανάμεσα στους Λαούς του Βιβλίου υπάρχουν εκείνοι που πιστεύουν στον Αλλάχ, και σε ό,τι αποκαλύφθηκε σε εσάς, και σε ό,τι αποκαλύφθηκε σε αυτούς, επειδή είναι ταπεινοί απέναντι στον Αλλάχ, και δεν ανταλλάσσουν τα εδάφια του Αλλάχ με φθηνή τιμή. Θα λάβουν ανταμοιβή από τον Κύριό τους. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι πολύ γρήγορος στους υπολογισμούς Του.


200

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اصْبِرُوْا وَصَابِرُوْا وَرَابِطُوْاۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanuṣbirū wa ṣābirū wa rabiṭū, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Να είστε υπομονετικοί και να ενισχύετε την υπομονή σας και να παραμένετε σε εγρήγορση (στα σύνορα της χώρας σας) και να φοβάστε τον Αλλάχ, για να είστε τυχεροί.