Q.S Λουκμάν (لُقْمَان) - 34 Αριθμός στίχων

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

Αλίφ Λαμ Μιμ.

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْحَكِيْمِۙ

tilka āyātul-kitābil-ḥakīm(i).

Αυτά είναι τα εδάφια του Κορανίου που περιέχουν σοφία,

هُدًى وَّرَحْمَةً لِّلْمُحْسِنِيْنَۙ

hudaw wa raḥmatal lil-muḥsinīn(a).

ως καθοδήγηση και έλεος για όσους κάνουν το καλό,

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ

allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).

(δηλαδή) εκείνοι που τελούν την προσευχή, πληρώνουν ζακάτ και πιστεύουν στη μετά θάνατον ζωή.

اُولٰۤىِٕكَ عَلٰى هُدًى مِّنْ رَّبِّهِمْ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

ulā'ika ‘alā hudam mir rabbihim wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Αυτοί είναι οι άνθρωποι που συνεχίζουν να λαμβάνουν καθοδήγηση από τον Κύριό τους και είναι οι τυχεροί.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْتَرِيْ لَهْوَ الْحَدِيْثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۖ وَّيَتَّخِذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa minan-nāsi may yasytarī lahwal-ḥadīṡi liyuḍilla ‘an sabīlillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattakhiżahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

Και ανάμεσα στους ανθρώπους υπάρχουν εκείνοι που χρησιμοποιούν ανοησίες για να παραπλανήσουν (τους ανθρώπους) από τον δρόμο του ΑΛΛΑΧ χωρίς γνώση και για να τον κοροϊδέψουν. Θα έχουν μια ταπεινωτική τιμωρία.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا وَلّٰى مُسْتَكْبِرًا كَاَنْ لَّمْ يَسْمَعْهَا كَاَنَّ فِيْٓ اُذُنَيْهِ وَقْرًاۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

wa iżā tutlā ‘alaihi āyātunā wallā mustakbiran ka'allam yasma‘hā ka'anna fī użunaihi waqrā(n), fabasyyirhu bi‘ażābin alīm(in).

Και όταν του απαγγέλλονται τα εδάφιά μας, γυρίζει πίσω με υπερηφάνεια, σαν να μην τα είχε ακούσει, σαν να είχαν βουλώσει και τα δύο αυτιά του, και μετά να τον κάνεις χαρούμενο με μια οδυνηρή τιμωρία.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ جَنّٰتُ النَّعِيْمِۙ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum jannātun na‘īm(i).

Πράγματι, όσοι πιστεύουν και κάνουν καλές πράξεις, θα έχουν κήπους ευδαιμονίας,

خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّاۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

khālidīna fīhā, wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

μένουν σε αυτήν, ως υπόσχεση του αληθινού Θεού. Και Αυτός είναι παντοδύναμος, πάνσοφος.

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍۗ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ

khalaqas-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa anzalnā minas-samā'i mā'an fa ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).

Δημιούργησε τους ουρανούς χωρίς κολώνες όπως τους βλέπετε, και έβαλε τα βουνά (στην επιφάνεια) της γης, ώστε να μην σας τρέμει (η γη) και να αναπαράγει κάθε είδους κινούμενα πλάσματα που ζουν στη γη. Και στείλαμε κάτω νερό βροχής από τον ουρανό, έπειτα κάναμε να φυτρώσουν σε αυτήν κάθε είδους καλά φυτά.

هٰذَا خَلْقُ اللّٰهِ فَاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ بَلِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ ࣖ

hāżā khalqullāhi fa arūnī māżā khalaqal-lażīna min dūnih(ī), baliẓ-ẓālimūna fī ḍalālim mubīn(in).

Αυτή είναι η δημιουργία του Αλλάχ, δείξτε μου λοιπόν τι έχει δημιουργηθεί από (τη λατρεία σας) εκτός από τον Αλλάχ. Στην πραγματικότητα, οι άδικοι βρίσκονται σε ξεκάθαρη πλάνη.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ

wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).

Και πράγματι, δώσαμε σοφία στον Λουκμάν, δηλαδή, «Να είσαι ευγνώμων στον Αλλάχ! Και όποιος είναι ευγνώμων (στον Αλλάχ), τότε στ' αλήθεια είναι ευγνώμων για τον εαυτό του· και όποιος δεν είναι ευγνώμων (δυσφημισμένος), τότε στ' αλήθεια ο Αλλάχ είναι ο Πλουσιότερος, ο Αξιέπαινος.»

وَاِذْ قَالَ لُقْمٰنُ لِابْنِهٖ وَهُوَ يَعِظُهٗ يٰبُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيْمٌ

wa iż qāla luqmānu libnihī wa huwa ya‘iẓuhū yā bunayya lā tusyrik billāh(i), innasy-syirka laẓulmun ‘aẓīm(un).

Και (θυμήσου) όταν ο Λουκμάν είπε στον γιο του, όταν του έδωσε ένα μάθημα: «Ω, γιε μου! Μην κάνεις συντρόφους στον Αλλάχ, γιατί το να κάνεις συντρόφους στον Αλλάχ είναι πραγματικά μεγάλη αδικία».

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).

Και προστάξαμε τον άνθρωπο (να κάνει καλό) στους γονείς του. Η μητέρα του τον είχε συλλάβει σε κατάσταση αυξανόμενης αδυναμίας και τον είχε απογαλακτίσει σε ηλικία δύο ετών. Να είσαι ευγνώμων σε Μένα και στους γονείς σου. Μόνο σε Μένα θα είναι η επιστροφή σου.

وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

Και αν και οι δύο σε αναγκάσουν να Μου κάνεις συντρόφους με κάτι που δεν γνωρίζεις, τότε μην τους υπακούσεις, και συνδύασέ τους με τον καλό κόσμο, και ακολούθησε το μονοπάτι εκείνων που επιστρέφουν σε Μένα. Έπειτα, σε Μένα θα επιστρέψεις, και τότε θα σου πω τι έχεις κάνει.

يٰبُنَيَّ اِنَّهَآ اِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِيْ صَخْرَةٍ اَوْ فِى السَّمٰوٰتِ اَوْ فِى الْاَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ

yā bunayya innahā in taku miṡqāla ḥabbatim min khardalin fatakun fī ṣakhratin au fis-samāwāti au fil-arḍi ya'ti bihallāh(u), innallāha laṭīfun khabīr(un).

(Ο Λουκμάν είπε): «Ω, γιε μου! Πράγματι, αν υπήρχε (κάποια πράξη) τόσο βαριά όσο ένας κόκκος μουστάρδας, και βρισκόταν σε μια πέτρα ή στον ουρανό ή στη γη, ο Αλλάχ σίγουρα θα της έδινε (ανταμοιβή). Σίγουρα ο Αλλάχ είναι ο πιο Λεπτός, ο πιο Ακριβής.

يٰبُنَيَّ اَقِمِ الصَّلٰوةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوْفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلٰى مَآ اَصَابَكَۗ اِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

yā bunayya aqimiṣ-ṣalāta wa'mur bil-ma‘rūfi wanha ‘anil-munkari waṣbir ‘alā mā aṣābak(a), inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

Ω, γιε μου! Κάνε την προσευχή σου και πρόσταξε (τους ανθρώπους) να κάνουν το σωστό και εμπόδισε (τους) από το να κάνουν το κακό και κάνε υπομονή με ό,τι σου συμβαίνει, πράγματι αυτό είναι ένα σημαντικό ζήτημα.

وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ

wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).

Και μην αποστρέφεις το πρόσωπό σου από τους ανθρώπους (από αλαζονεία), και μην περπατάς αλαζονικά στη γη. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αγαπάει τους αλαζόνες και τους αλαζόνες.

وَاقْصِدْ فِيْ مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَۗ اِنَّ اَنْكَرَ الْاَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيْرِ ࣖ

waqṣid fī masy-yika wagḍuḍ min ṣautik(a), inna ankaral-aṣwāti laṣautul-ḥamīr(i).

Και απλοποίησε το περπάτημά σου και απαλύνε τη φωνή σου. Πράγματι, ο χειρότερος ήχος είναι αυτός ενός γαϊδουριού.

اَلَمْ تَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَاَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهٗ ظَاهِرَةً وَّبَاطِنَةً ۗوَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ

alam tarau annallāha sakhkhara lakum mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa asbaga ‘alaikum ni‘amahū ẓāhirataw wa bāṭinah(tan), wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).

Δεν έχεις παρατηρήσει ότι ο Αλλάχ έχει υποτάξει ό,τι υπάρχει στους ουρανούς και ό,τι υπάρχει στη γη για το καλό σου και έχει τελειοποιήσει τις ευλογίες Του για σένα, σωματικά και ψυχικά; Υπάρχουν όμως και μεταξύ των ανθρώπων που αμφισβητούν την ενότητα του Αλλάχ, χωρίς γνώση ή καθοδήγηση και χωρίς Βιβλίο που να παρέχει φώτιση.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَاۗ اَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطٰنُ يَدْعُوْهُمْ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ

wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kānasy-syaiṭānu yad‘ūhum ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).

Και όταν τους λέγεται: «Ακολουθήστε ό,τι αποκάλυψε ο Αλλάχ!», απάντησαν: «(Όχι), αλλά εμείς ακολουθούμε μόνο τα έθιμα που μάθαμε από τους προγόνους μας». Θα (ακολουθήσουν τους προγόνους τους) παρόλο που ο Σατανάς τους καλεί στην τιμωρία της φωτιάς (της κόλασης);

۞ وَمَنْ يُّسْلِمْ وَجْهَهٗٓ اِلَى اللّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰىۗ وَاِلَى اللّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ

wa may yuslim wajhahū ilallāhi wa huwa muḥsinun faqadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, wa ilallāhi ‘āqibatul-umūr(i).

Και όποιος υποτάσσεται στον Αλλάχ, ενώ είναι άνθρωπος που κάνει το καλό, τότε πράγματι έχει κρατηθεί από ένα γερό σχοινί. Μόνο στον Αλλάχ είναι το τέλος όλων των ζητημάτων.

وَمَنْ كَفَرَ فَلَا يَحْزُنْكَ كُفْرُهٗۗ اِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ

wa man kafara falā yaḥzunka kufruh(ū), ilainā marji‘uhum fanunabbi'uhum bimā ‘amilū, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Και όποιος δεν πιστεύει, η απιστία του δεν πρέπει να σε λυπεί (Μωάμεθ). Μόνο σε Εμάς θα επιστρέψουν, και μετά θα τους ενημερώσουμε για όσα έχουν κάνει. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης όλων των πραγμάτων της καρδιάς.

نُمَتِّعُهُمْ قَلِيْلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ اِلٰى عَذَابٍ غَلِيْظٍ

numatti‘uhum qalīlan ṡumma naḍṭarruhum ilā ‘ażābin galīẓ(in).

Τους αφήσαμε να διασκεδάσουν για λίγο, και μετά τους υποχρέωσα να τιμωρηθούν σκληρά.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qulil-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

Και πράγματι, αν εσύ (ο Μωάμεθ) τους ρωτήσεις: «Ποιος δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη;» Φυσικά και θα απαντήσουν: «Ο Αλλάχ». Πες: «Δόξα στον Αλλάχ», αλλά οι περισσότεροι από αυτούς δεν γνωρίζουν.

لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), innallāha huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

Στον Αλλάχ ανήκουν όλα όσα υπάρχουν στους ουρανούς και στη γη. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Πλουσιότερος, ο Αξιέπαινος.

وَلَوْ اَنَّ مَا فِى الْاَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ اَقْلَامٌ وَّالْبَحْرُ يَمُدُّهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖ سَبْعَةُ اَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ كَلِمٰتُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wa lau anna mā fil-arḍi min syajaratin aqlāmuw wal-baḥru yamudduhū mim ba‘dihī sab‘atu abḥurim mā nafidat kalimātullāh(i), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

Και αν όλα τα δέντρα στη γη ήταν στυλό και η θάλασσα (ήταν μελάνι), και αναπληρώνονταν από τότε με επτά (ακόμα) θάλασσες, τα λόγια του Αλλάχ δεν θα εξαντλούνταν. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Παντοδύναμος, Πάνσοφος.

مَا خَلْقُكُمْ وَلَا بَعْثُكُمْ اِلَّا كَنَفْسٍ وَّاحِدَةٍ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ

mā khalqukum wa lā ba‘ṡukum illā kanafsiw wāḥidah(tin), innallāha samī‘um baṣīr(un).

Η δημιουργία και η ανάστασή σας (για τον Αλλάχ) είναι σαν (η δημιουργία και η ανάσταση) μιας μόνο ψυχής (εύκολη). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης, Παντογνώστης.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۖ كُلٌّ يَّجْرِيْٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى وَّاَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

alam tara annallāha yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī ilā ajalim musammaw wa annallāha bimā ta‘malūna khabīr(un).

Δεν βλέπεις ότι ο Αλλάχ συγχωνεύει τη νύχτα με την ημέρα και συγχωνεύει την ημέρα με τη νύχτα, και έχει υποτάξει τον ήλιο και τη σελήνη, που το καθένα κινείται μέχρι μια καθορισμένη θητεία; Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Ενήμερος για όσα κάνετε.

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهِ الْبَاطِلُۙ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ ࣖ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa anna mā yad‘ūna min dūnihil-bāṭil(u), wa annallāha huwal-‘aliyyul-kabīr(u).

Έτσι, επειδή πράγματι ο Αλλάχ είναι ο αληθινός (Θεός) και ό,τι αποκαλούν εκτός από τον Αλλάχ είναι ψεύδος. Και πράγματι ο Αλλάχ είναι ο Ύψιστος, ο Μεγαλύτερος.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللّٰهِ لِيُرِيَكُمْ مِّنْ اٰيٰتِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

alam tara annal-fulka tajrī fil-baḥri bini‘matillāhi liyuriyakum min āyātih(ī), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

Δεν βλέπετε ότι τα πλοία πλέουν στη θάλασσα με τη χάρη του Αλλάχ, για να σας δείξει μερικά από τα σημάδια Του; Πράγματι, σε αυτά υπάρχουν τα σημάδια Του για όλους όσους είναι υπομονετικοί και ευγνώμονες.

وَاِذَا غَشِيَهُمْ مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُوْرٍ

wa iżā gasyiyahum maujun kaẓ-ẓulali da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri faminhum muqtaṣid(un), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illā kullu khattārin kafūr(in).

Και όταν τους κυλούν κύματα μεγάλα σαν βουνά, επικαλούνται τον Αλλάχ ειλικρινά και πιστεύουν ειλικρινά σε Αυτόν. Αλλά όταν ο Αλλάχ τους έσωσε από το να φτάσουν στη στεριά, μερικοί από αυτούς συνέχισαν να περπατούν στο ίσιο μονοπάτι. Όσοι αρνούνται τα εδάφιά μας είναι μόνο αχάριστοι προδότες.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا يَوْمًا لَّا يَجْزِيْ وَالِدٌ عَنْ وَّلَدِهٖۖ وَلَا مَوْلُوْدٌ هُوَ جَازٍ عَنْ وَّالِدِهٖ شَيْـًٔاۗ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ

ya ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum wakhsyau yaumal lā yajzī wālidun ‘aw waladih(ī), wa lā maulūdun huwa jāzin ‘aw wālidihī syai'ā(n), inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).

Ω άνθρωποι! Φοβηθείτε τον Κύριό σας και φοβηθείτε την ημέρα που ένας πατέρας δεν θα μπορεί να βοηθήσει το παιδί του, και ένα παιδί δεν θα μπορεί να βοηθήσει (επίσης) τον πατέρα του στο ελάχιστο. Πράγματι, οι υποσχέσεις του Αλλάχ είναι σίγουρα αληθινές, οπότε ποτέ μην ξεγελιέστε από την εγκόσμια ζωή, και μην ξεγελιέστε από απατεώνες στην (υπακοή) στον Αλλάχ.

اِنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَۚ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْاَرْحَامِۗ وَمَا تَدْرِيْ نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًاۗ وَمَا تَدْرِيْ نَفْسٌۢ بِاَيِّ اَرْضٍ تَمُوْتُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ خَبِيْرٌ ࣖ

innallāha ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa yunazzilul-gaiṡ(a), wa ya‘lamu mā fil-arḥām(i), wa mā tadrī nafsum māżā taksibu gadā(n), wa mā tadrī nafsum bi'ayyi arḍin tamūt(u), innallāha ‘alīmun khabīr(un).

Πράγματι, μόνο στον Αλλάχ είναι η γνώση της Ημέρας της Κρίσης· και Αυτός που στέλνει βροχή και γνωρίζει τι υπάρχει στη μήτρα. Και κανείς δεν μπορεί να ξέρει (με βεβαιότητα) τι θα κάνει αύριο. Και κανείς δεν μπορεί να ξέρει πού στη γη θα πεθάνει. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης, Παντογνώστης.