Ασπάσου το Ισλάμ, κάνε κλικ εδώ
Ισλάμ Αλ-Χακ: Κοράνι & Χαντίθ
(Αληθινό Ισλάμ)

Q.S Αλ-Μάιντα (اَلْمَائِدَة) - 120 Αριθμός στίχων

(Πιάτο)

Qari

Murottal Audio

1

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَوْفُوْا بِالْعُقُوْدِۗ اُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيْمَةُ الْاَنْعَامِ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّى الصَّيْدِ وَاَنْتُمْ حُرُمٌۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيْدُ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aufū bil-‘uqūd(i), uḥillat lakum bahīmatul-an‘āmi illā mā yutlā ‘alaikum gaira muḥilliṣ-ṣaidi wa antum ḥurum(un), innallāha yaḥkumu mā yurīd(u).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Εκπληρώστε τις υποσχέσεις σας. Η κτηνοτροφία είναι επιτρεπτή για εσάς, εκτός από ό,τι θα σας αναφερθεί, και το κυνήγι δεν επιτρέπεται όταν βρίσκεστε σε ιχράμ (χατζ ή ούμρα). Πράγματι, ο Αλλάχ ορίζει τον νόμο σύμφωνα με ό,τι Εκείνος θέλει.


2

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحِلُّوْا شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَاۤىِٕدَ وَلَآ اٰۤمِّيْنَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا ۗوَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوْا ۗوَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُوْاۘ وَتَعَاوَنُوْا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوْا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥillū sya‘ā'irallāhi wa lasy-syahral-ḥarāma wa lal-hadya wa lal-qalā'ida wa lā āmmīnal-baital-ḥarāma yabtagūna faḍlam mir rabbihim wa riḍwānā(n), wa iżā ḥalaltum faṣṭādū, wa lā yajrimannakum syana'ānu qaumin an ṣaddūkum ‘anil- asjidil-ḥarāmi an ta‘tadū, wa ta‘āwanū ‘alal-birri wat-taqwā, wa lā ta‘āwanū ‘alal-iṡmi wal-‘udwān(i), wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Μην παραβιάζετε τις ιερές αρχές του Αλλάχ, και μην (παραβιάζετε την τιμή) των μηνών χαράμ, μην (ενοχλείτε) τα χαντιού (ζώα θυσίας) και τα καλαΐντ (σημασμένα ζώα θυσίας), και μην (επίσης) ενοχλείτε τους ανθρώπους που επισκέπτονται το Μπαϊτουλχαράμ. Επιδιώκουν τη χάρη και την ευχαρίστηση του Κυρίου τους. Αλλά αν έχετε ολοκληρώσει το ιχράμ, τότε μπορείτε να κυνηγάτε. Μην αφήνετε το μίσος (σας) για έναν λαό επειδή σας εμποδίζει να φύγετε από το Ιερό Τζαμί, να σας ενθαρρύνει να υπερβείτε τα όριά σας (προς αυτούς). Και να σας βοηθάτε να (πράττετε) δικαιοσύνη και ευσέβεια, και να μην σας βοηθάτε να διαπράττετε αμαρτίες και εχθρότητα. Να φοβάστε τον Αλλάχ, πράγματι, ο Αλλάχ είναι πολύ αυστηρός στην τιμωρία.


3

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوْذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيْحَةُ وَمَآ اَكَلَ السَّبُعُ اِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْۗ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَاَنْ تَسْتَقْسِمُوْا بِالْاَزْلَامِۗ ذٰلِكُمْ فِسْقٌۗ اَلْيَوْمَ يَىِٕسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ دِيْنِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِۗ اَلْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ دِيْنَكُمْ وَاَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِيْ وَرَضِيْتُ لَكُمُ الْاِسْلَامَ دِيْنًاۗ فَمَنِ اضْطُرَّ فِيْ مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّاِثْمٍۙ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ḥurrimat ‘alaikumul-maitatu wad-damu wa laḥmul-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bihī wal-munkhaniqatu wal-mauqūżatu wal-mutaraddiyatu wan-naṭīḥatu wa mā akalas-sabu‘u illā mā żakkaitum, wa mā żubiḥa ‘alan-nuṣubi wa an tastaqsimū bil-azlām(i), żālikum fisq(un), al-yauma ya'isal-lażīna kafarū min dīnikum falā takhsyauhum wakhsyaun(i), al-yauma akmaltu lakum dīnakum wa atmamtu ‘alaikum ni‘matī wa raḍītu lakumul-islāma dīnā(n), fa maniḍṭurra fī makhmaṣatin gaira mutajānifil li'iṡm(in), fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

Απαγορεύεται να τρώτε (ψοφίμια), αίμα, χοιρινό κρέας και (κρέας) ζώων που δεν σφάζονται στο όνομα του Αλλάχ, εκείνα που στραγγαλίζονται, εκείνα που ξυλοκοπούνται, εκείνα που πέφτουν, εκείνα που δέχονται αιματοχυσίες, εκείνα που κατασπαράζονται από άγρια ζώα, εκτός από εκείνα που έχετε χρόνο να σφάξετε. Και (επίσης απαγορεύεται) εκείνοι που σφάζονται για είδωλα. Και (επίσης απαγορεύεται) να κερδίζετε πολλά χρήματα με azlam (βέλη), (γιατί) αυτό είναι μια κακή πράξη. Σήμερα οι άπιστοι έχουν εγκαταλείψει την ελπίδα να (νικήσουν) τη θρησκεία σας, οπότε μην τους φοβάστε, αλλά να με φοβάστε. Σήμερα έχω τελειοποιήσει τη θρησκεία σας για εσάς, και έχω ολοκληρώσει τις ευλογίες Μου για εσάς, και έχω εγκρίνει το Ισλάμ ως θρησκεία σας. Αλλά όποιος αναγκάζεται λόγω πείνας, όχι επειδή θέλει να αμαρτήσει, τότε πράγματι, ο Αλλάχ είναι Συγχωρετικός, Πολυεύσπλαχνος.


4

يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَآ اُحِلَّ لَهُمْۗ قُلْ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۙ وَمَا عَلَّمْتُمْ مِّنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِيْنَ تُعَلِّمُوْنَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللّٰهُ فَكُلُوْا مِمَّآ اَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهِ ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

yas'alūnaka māżā uḥilla lahum, qul uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa mā ‘allamtum minal-jawāriḥi mukallibīna tu‘allimūnahunna mimmā ‘allamakumullāhu fa kulū mimmā amsakna ‘alaikum ważkurusmallāhi ‘alaih(i), wattaqullāh(a), innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

Σε ρωτούν (Μωάμεθ): «Τι είναι νόμιμο γι' αυτούς;» Πες: «Αυτό που είναι νόμιμο για εσάς είναι το καλό φαγητό και (το θηράμα που πιάνεται) από το κυνήγι ζώων που έχετε εκπαιδεύσει να κυνηγάτε, τα οποία έχετε εκπαιδεύσει σύμφωνα με όσα σας δίδαξε ο Αλλάχ. Φάτε λοιπόν ό,τι πιάνει για εσάς και αναφέρετε το όνομα του Αλλάχ (όταν το αφήνετε ελεύθερο). Και να φοβάστε τον Αλλάχ, γιατί ο Αλλάχ είναι πολύ γρήγορος στους λογαριασμούς Του.»


5

اَلْيَوْمَ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۗ وَطَعَامُ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حِلٌّ لَّكُمْ ۖوَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَّهُمْ ۖوَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الْمُؤْمِنٰتِ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ اِذَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ مُحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ وَلَا مُتَّخِذِيْٓ اَخْدَانٍۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهٗ ۖوَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ ࣖ

al-yauma uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa ṭa‘āmul-lażīna ūtul-kitāba ḥillul lakum, wa ṭa‘āmukum ḥillul lahum, wal-muḥṣanātu minal-mu'mināti wal-muḥṣanātu minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum iżā ātaitumūhunna ujūrahunna muḥṣinīna gaira musāfiḥīna wa lā muttakhiżī akhdān(in), wa may yakfur bil-īmāni faqad ḥabiṭa ‘amaluh(ū), wa huwa fil-ākhirati minal-khāsirīn(a).

Αυτήν την ημέρα όλα τα καλά επιτρέπονται σε εσάς. Η τροφή (θυσία) των Λαών του Βιβλίου είναι χαλάλ για εσάς, και η τροφή σας είναι χαλάλ για αυτούς. Και (επιτρέπεται να παντρευτείτε) γυναίκες που διατηρούν την τιμή μεταξύ των πιστών γυναικών και γυναίκες που διατηρούν την τιμή μεταξύ εκείνων στους οποίους δόθηκε το Βιβλίο πριν από εσάς, αν πληρώσετε την προίκα τους για να τις παντρευτείτε, όχι με σκοπό να διαπράξετε μοιχεία και όχι για να κάνετε μια γυναίκα κατοικίδιο. Όποιος απιστήσει αφού πίστεψε, τότε πράγματι, οι πράξεις του ήταν μάταιες, και στη Μετά θάνατον Ζωή θα είναι από τους χαμένους.


6

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قُمْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ فَاغْسِلُوْا وُجُوْهَكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ اِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوْا بِرُءُوْسِكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ اِلَى الْكَعْبَيْنِۗ وَاِنْ كُنْتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُوْاۗ وَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ مِّنْهُ ۗمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ حَرَجٍ وَّلٰكِنْ يُّرِيْدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qumtum ilaṣ-ṣalāti fagsilū wujūhakum wa aidiyakum ilal-marāfiqi wamsaḥū biru'ūsikum wa arjulakum ilal-ka‘bain(i), wa in kuntum junuban faṭṭahharū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum minh(u), mā yurīdullāhu liyaj‘ala ‘alaikum min ḥarajiw wa lākiy yurīdu liyuṭahhirakum wa liyutimma na‘matahū ‘alaikum la‘allakum tasykurūn(a).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Όταν θέλετε να προσευχηθείτε, πλύνετε το πρόσωπό σας και τα χέρια σας μέχρι τους αγκώνες, και σκουπίστε το κεφάλι σας και (πλύνετε) τα πόδια σας μέχρι τους αστραγάλους (wudhu). Αν είστε junub, τότε κάντε ένα μπάνιο. Και αν είστε άρρωστοι ή σε ταξίδι ή επιστρέφετε από τουαλέτα ή αγγίζετε μια γυναίκα, τότε αν δεν έχετε νερό, τότε κάντε tayamum με καλό (καθαρό) χώμα. Σκουπίστε το πρόσωπό σας και τα χέρια σας με αυτό (χώμα). Ο Αλλάχ δεν θέλει να σας δυσκολέψει τα πράγματα, αλλά θέλει να σας καθαρίσει και να ολοκληρώσει την ευλογία Του πάνω σας, ώστε να είστε ευγνώμονες.


7

وَاذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمِيْثَاقَهُ الَّذِيْ وَاثَقَكُمْ بِهٖٓ ۙاِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mīṡāqahul-lażī wāṡaqakum bih(ī), iż qultum sami‘nā wa aṭa‘nā, wattaqullāh(a), innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Και θυμηθείτε τη χάρη του Αλλάχ σε εσάς και τη διαθήκη Του που σας δέσμευσε, όταν είπατε: «Ακούσαμε και υπακούσαμε». Και να φοβάστε τον Αλλάχ, γιατί ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης όλων όσων βρίσκονται στις καρδιές σας.


8

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ لِلّٰهِ شُهَدَاۤءَ بِالْقِسْطِۖ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ عَلٰٓى اَلَّا تَعْدِلُوْا ۗاِعْدِلُوْاۗ هُوَ اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna lillāhi syuhadā'a bil-qisṭi wa lā yajrimannakum syana'ānu qamin ‘alā allā ta‘dilū, i‘dilū, huwa aqrabu lit-taqwā wattaqullāh(a), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Γίνετε οι υποστηρικτές της δικαιοσύνης για τον Αλλάχ, (όταν) είστε μάρτυρες δίκαιοι. Και μην αφήνετε το μίσος σας για έναν λαό να σας παρακινεί να κάνετε άδικες πράξεις. Να είστε δίκαιοι, γιατί (η δικαιοσύνη) είναι πιο κοντά στην ευσέβεια. Και να φοβάστε τον Αλλάχ, γιατί ο Αλλάχ είναι προσεκτικός σε ό,τι κάνετε.


9

وَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۙ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ

wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).

Ο Αλλάχ έχει υποσχεθεί σε όσους πιστεύουν και κάνουν καλές πράξεις ότι θα λάβουν συγχώρεση και μεγάλη ανταμοιβή.


10

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

Όσο για εκείνους που δεν πιστεύουν και αρνούνται τα Σημεία Μας, αυτοί είναι οι κάτοικοι της Κόλασης.


11

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ هَمَّ قَوْمٌ اَنْ يَّبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż hamma qaumun ay yabsuṭū ilaikum aidiyahum fa kaffa aidiyahum ‘ankum, wattaqullāh(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Θυμηθείτε την εύνοια του Αλλάχ (που σας δόθηκε), όταν ένας λαός σκόπευε να σας επιτεθεί με τα χέρια του, αλλά ο Αλλάχ απέκρουσε τα χέρια τους από εσάς. Και να φοβάστε τον Αλλάχ, και μόνο στον Αλλάχ πρέπει να εμπιστεύονται οι πιστοί.


12

۞ وَلَقَدْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيْبًاۗ وَقَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مَعَكُمْ ۗ لَىِٕنْ اَقَمْتُمُ الصَّلٰوةَ وَاٰتَيْتُمُ الزَّكٰوةَ وَاٰمَنْتُمْ بِرُسُلِيْ وَعَزَّرْتُمُوْهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّاُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَلَاُدْخِلَنَّكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa laqad akhażallāhu mīṡāqa banī isrā'īl(a), wa ba‘aṡnā minhumuṡnai ‘asyara naqībā(n), wa qālallāhu innī ma‘akum, la'in aqamtumuṣ-ṣalāta wa ātaitumuz-zakāta wa āmantum birusulī wa ‘azzartumūhum wa aqraḍtumullāha qarḍan ḥasanal la'ukaffiranna ‘ankum sayyi'ātikum wa la'udkhilannakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), faman kafara ba‘da żālika minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

Και πράγματι, ο Αλλάχ πήρε τη διαθήκη από τα παιδιά του Ισραήλ και έχουμε ορίσει δώδεκα ηγέτες ανάμεσά τους. Και ο Αλλάχ είπε: «Είμαι μαζί σας». Πράγματι, αν προσεύχεστε και πληρώνετε ζακάτ και πιστεύετε στους Αγγελιοφόρους Μου και τους βοηθάτε και δανείζετε στον Αλλάχ ένα καλό δάνειο, σίγουρα θα σβήσω τα λάθη σας και σίγουρα θα σας εισάγω στον Παράδεισο, κάτω από τον οποίο ρέουν ποτάμια. Αλλά όποιος από εσάς δεν πιστεύει μετά από αυτό, τότε πραγματικά έχει ξεστρατίσει από το σωστό δρόμο.


13

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(Αλλά) επειδή έσπασαν την υπόσχεσή τους, τους καταραστήκαμε και σκληρύναμε τις καρδιές τους. Θέλουν να αλλάξουν τον λόγο (του Αλλάχ) από τη θέση του, και (σκόπιμα) ξεχνούν μερικά από τα μηνύματα με τα οποία προειδοποιήθηκαν. Εσύ (ω Μουχάμμαντ) θα συνεχίσεις να βλέπεις προδοσία από αυτούς, εκτός από μια μικρή ομάδα ανάμεσά τους (που δεν προδίδει), οπότε συγχώρεσέ τους και άφησέ τους ήσυχους. Πράγματι, ο Αλλάχ αγαπάει αυτούς που κάνουν το καλό.


14

وَمِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰٓى اَخَذْنَا مِيْثَاقَهُمْ فَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۖ فَاَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۗ وَسَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللّٰهُ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

wa minal-lażīna qālū innā naṣārā akhażnā mīṡāqahum fa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), fa agrainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), wa saufa yunabbi'uhumullāhu bimā kānū yaṣna‘ūn(a).

Και μεταξύ εκείνων που λένε, «Είμαστε Χριστιανοί», έχουμε πάρει τη διαθήκη τους, αλλά (σκόπιμα) ξεχνούν μερικά από τα μηνύματα με τα οποία προειδοποιήθηκαν, γι' αυτό και έχουμε προκαλέσει έχθρα και μίσος μεταξύ τους μέχρι την Ημέρα της Κρίσης. Και ο Αλλάχ σύντομα θα τους ενημερώσει για όσα έκαναν.


15

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ

yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).

Ω, Λαέ του Βιβλίου! Πράγματι, ο Αγγελιοφόρος μας ήρθε σε εσάς, εξηγώντας σας πολλά πράγματα από το βιβλίο που έχετε κρύψει, και πολλά (επίσης) που έχει παραλείψει. Πράγματι, σας έχει έρθει ένα φως από τον Αλλάχ, και ένα σαφές Βιβλίο.


16

يَّهْدِيْ بِهِ اللّٰهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهٗ سُبُلَ السَّلٰمِ وَيُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ بِاِذْنِهٖ وَيَهْدِيْهِمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

yahdī bihillāhi manittaba‘a riḍwānahū subulas-salāmi wa yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūri bi'iżnihī wa yahdīhim ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Με αυτό το Βιβλίο ο Αλλάχ καθοδηγεί όσους ακολουθούν το θέλημά Του στο μονοπάτι της σωτηρίας, και (με αυτό το Βιβλίο επίσης) ο Αλλάχ βγάζει αυτό το άτομο από το απόλυτο σκοτάδι στο φως με την άδειά Του, και του δείχνει το ευθύ μονοπάτι.


17

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ اَنْ يُّهْلِكَ الْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۗوَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), qul famay yamliku minallāhi syai'an in arāda ay yuhlikal-masīḥabna maryama wa ummahū wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, yakhluqu mā yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Πράγματι, εκείνοι που λένε: «Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Μεσσίας, ο γιος της Μαρίας», έχουν απιστήσει. Πες (ο Μωάμεθ): «Ποιος μπορεί να εμποδίσει το θέλημα του Αλλάχ, αν Εκείνος θέλει να καταστρέψει τον Μεσσία, τον γιο της Μαρίας, τη μητέρα του και όλους (τους ανθρώπους) στη γη;» Και στον Αλλάχ ανήκει η βασιλεία των ουρανών και της γης και ό,τι βρίσκεται ανάμεσά τους. Δημιουργεί ό,τι θέλει. Και ο Αλλάχ είναι Παντοδύναμος πάνω σε όλα.


18

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ وَالنَّصٰرٰى نَحْنُ اَبْنٰۤؤُا اللّٰهِ وَاَحِبَّاۤؤُهٗ ۗ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوْبِكُمْ ۗ بَلْ اَنْتُمْ بَشَرٌ مِّمَّنْ خَلَقَۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ

wa qālatil-yahūdu wan-naṣārā naḥnu abnā'ullāhi wa aḥibbā'uh(ū), qul falima yu‘ażżibukum biżunūbikum, bal antum basyarum mimman khalaq(a), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, wa ilaihil-maṣīr(u).

Οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί λένε: «Είμαστε τα παιδιά του Αλλάχ και οι αγαπημένοι Του». Πείτε: «Γιατί ο Αλλάχ σας τιμωρεί για τις αμαρτίες σας; Όχι, εσείς είστε άνθρωποι από αυτούς που Εκείνος δημιούργησε. Συγχωρεί όποιον θέλει και τιμωρεί όποιον θέλει. Και στον Αλλάχ ανήκει η βασιλεία των ουρανών και της γης και όλων όσων βρίσκονται ανάμεσά τους. Και σε Αυτόν θα επιστρέψουν όλοι.»


19

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلٰى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا جَاۤءَنَا مِنْۢ بَشِيْرٍ وَّلَا نَذِيْرٍۗ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَشِيْرٌ وَّنَذِيْرٌ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum ‘alā fatratim minar-rusuli an taqūlū mā jā'anā mim basyīriw wa lā nażīr(in), faqad jā'akum basyīruw wa nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Ω, Λαέ του Βιβλίου! Πράγματι, ο Αγγελιοφόρος μας ήρθε σε εσάς, εξηγώντας σας (τον Νόμο μας) ενώ η αποστολή των αγγελιοφόρων διακόπηκε, ώστε να μην πείτε: «Κανείς δεν ήρθε σε εμάς ούτε ως χαρμόσυνος ούτε ως προειδοποιητής». Πράγματι, σας ήρθε ένας χαρμόσυνος και ένας προειδοποιητής. Και ο Αλλάχ είναι Παντοδύναμος για όλα.


20

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).

Και (θυμηθείτε) όταν ο Μωυσής είπε στον λαό του: «Ω, λαέ μου! Θυμηθείτε την εύνοια του Αλλάχ σε εσάς, όταν όρισε προφήτες ανάμεσά σας, και σας έκανε ελεύθερο λαό, και σας έδωσε ό,τι δεν είχε δοθεί ποτέ σε κανέναν άλλο λαό».


21

يٰقَوْمِ ادْخُلُوا الْاَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِيْ كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā qaumidkhulul-arḍal-muqaddasatal-latī kataballāhu lakum wa lā tartaddū ‘alā adbārikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

Ω, λαέ μου! Μπείτε στην άγια γη (την Παλαιστίνη) που ο Αλλάχ έχει ορίσει για εσάς, και μην γυρίσετε πίσω (από φόβο για τον εχθρό), αλλιώς θα είστε οι χαμένοι.


22

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّ فِيْهَا قَوْمًا جَبَّارِيْنَۖ وَاِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَا حَتّٰى يَخْرُجُوْا مِنْهَاۚ فَاِنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا فَاِنَّا دٰخِلُوْنَ

qālū yā mūsā inna fīhā qauman jabbārīn(a), wa innā lan nadkhulahā ḥattā yakhrujū minhā, fa iy yakhrujū minhā fa innā dākhilūn(a).

Είπαν, «Ω, Μωυσή! Πράγματι, σε εκείνη τη γη υπάρχουν πολύ δυνατοί και σκληροί άνθρωποι, δεν θα μπούμε σε αυτήν μέχρι να φύγουν αυτοί. Αν φύγουν από εκεί, σίγουρα θα μπούμε κι εμείς.»


23

قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).

Δύο άντρες, ανάμεσα σε αυτούς που ήταν ευσεβείς, στους οποίους είχε δοθεί η εύνοια του Αλλάχ, είπαν: «Επιτεθείτε τους μέσα από την πύλη (της χώρας). Αν μπείτε μέσα σε αυτήν, σίγουρα θα νικήσετε. Και εμπιστευτείτε μόνο τον Αλλάχ, αν είστε πιστοί.»


24

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ

qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).

Είπαν, «Ω, Μωυσή! Δεν θα μπούμε ποτέ μέσα, όσο αυτοί βρίσκονται ακόμα μέσα. Πήγαινε λοιπόν με τον Κύριό σου και πολεμήστε και τους δύο σας. Άφησέ μας να μείνουμε (να περιμένουμε) εδώ.»


25

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ اِلَّا نَفْسِيْ وَاَخِيْ فَافْرُقْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ

qāla rabbi innī lā amliku illā nafsī wa akhī fafruq bainanā wa bainal-qaumil-fāsiqīn(a).

(Ο Μωυσής) είπε: «Κύριέ μου, εγώ μόνο ελέγχω τον εαυτό μου και τον αδελφό μου. Γι' αυτό, χώρισέ μας από αυτούς τους ασεβείς ανθρώπους».


26

قَالَ فَاِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ اَرْبَعِيْنَ سَنَةً ۚيَتِيْهُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

qāla fa innahā muḥarramatun ‘alaihim arba‘īna sanah(tan), yatīhūna fil-arḍ(i), falā ta'sa ‘alal qaumil-fāsiqīn(a).

(Ο Αλλάχ) είπε, «(Αν ναι), τότε (η γη) είναι απαγορευμένη σε αυτούς για σαράντα χρόνια, (κατά τη διάρκεια των οποίων) θα περιπλανώνται μπερδεμένοι στη γη. Μη λυπάσαι λοιπόν (Μωυσή) (σκεπτόμενος την τύχη) αυτών των ασεβών ανθρώπων.»


27

۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ ابْنَيْ اٰدَمَ بِالْحَقِّۘ اِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ اَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْاٰخَرِۗ قَالَ لَاَقْتُلَنَّكَ ۗ قَالَ اِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'abnai ādama bil-ḥaqqi iż qarrabā qurbānan fa tuqubbila min aḥadihimā wa lam yutaqabbal minal-ākhar(i), qāla la'aqtulannak(a), qāla innamā yataqabbalullāhu minal-muttaqīn(a).

Και πες τους (στον Μωάμεθ) την αλήθεια για την ιστορία των δύο γιων του Αδάμ, όταν και οι δύο πρόσφεραν θυσία, η θυσία του ενός (του Χαμπίλ) έγινε δεκτή και του άλλου (του Καμπίλ) δεν έγινε δεκτή. Αυτός (ο Καμπίλ) είπε: «Πράγματι, σίγουρα θα σε σκοτώσω!» (Ο Χαμπίλ) είπε: «Πράγματι, ο Αλλάχ δέχεται (ελεημοσύνη) μόνο από τους ευσεβείς.»


28

لَىِٕنْۢ بَسَطْتَّ اِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِيْ مَآ اَنَا۠ بِبَاسِطٍ يَّدِيَ اِلَيْكَ لِاَقْتُلَكَۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ

la'im basaṭta ilayya yadaka litaqtulanī mā ana bibāsiṭiy yadiya ilaika li'aqtulak(a), innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).

«Πράγματι, αν εσύ (Καμπίλ) κουνήσεις το χέρι σου πάνω μου για να με σκοτώσεις, εγώ δεν θα κουνήσω το χέρι μου πάνω σου για να σε σκοτώσω. Φοβάμαι τον Αλλάχ, τον Κύριο όλων των κόσμων.»


29

اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ تَبُوْۤاَ بِاِثْمِيْ وَاِثْمِكَ فَتَكُوْنَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِۚ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَۚ

innī urīdu an tabū'a bi'iṡmī wa iṡmika fa takūna min aṣḥābin-nār(i), wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).

«Πράγματι, θέλω να επιστρέψετε (φέρνοντας) τις αμαρτίες μου (της δολοφονίας) και τις δικές σας αμαρτίες, τότε θα είστε οι κάτοικοι της κόλασης· και αυτή είναι η ανταμοιβή για τους αδικοχαμένους.»


30

فَطَوَّعَتْ لَهٗ نَفْسُهٗ قَتْلَ اَخِيْهِ فَقَتَلَهٗ فَاَصْبَحَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

fa ṭawwa‘at lahū nafsuhū qatla akhīhi fa qatalahū fa aṣbaḥa minal-khāsirīn(a).

Έτσι, η λαγνεία (ο Καμπίλ) τον ώθησε να σκοτώσει τον αδελφό του, και μετά (πραγματικά) τον σκότωσε, οπότε έγινε ένας από τους ηττημένους.


31

فَبَعَثَ اللّٰهُ غُرَابًا يَّبْحَثُ فِى الْاَرْضِ لِيُرِيَهٗ كَيْفَ يُوَارِيْ سَوْءَةَ اَخِيْهِ ۗ قَالَ يٰوَيْلَتٰٓى اَعَجَزْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِثْلَ هٰذَا الْغُرَابِ فَاُوَارِيَ سَوْءَةَ اَخِيْۚ فَاَصْبَحَ مِنَ النّٰدِمِيْنَ ۛ

fa ba‘aṡallāhu gurābay yabḥaṡu fil-arḍi liyuriyahū kaifa yuwārī sau'ata akhīh(i), qāla yā wailatā a‘ajazta an akūna miṡla hāżal-gurābi fa uwāriya sau'ata akhī, fa aṣbaḥa minan-nādimīn(a).

Τότε ο Αλλάχ έστειλε ένα κοράκι να σκάβει το έδαφος για να του δείξει (του Καμπίλ) πώς έπρεπε να θάψει το πτώμα του αδελφού του. Ο Καμπίλ είπε: «Ω, αλίμονό μου! Γιατί δεν μπορώ να κάνω όπως αυτό το κοράκι, ώστε να μπορέσω να θάψω το σώμα του αδελφού μου;» Έτσι θα είναι ένας από εκείνους που θα το μετανιώσουν.


32

مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ

min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).

Γι' αυτό, ορίσαμε για τα παιδιά του Ισραήλ ότι όποιος σκοτώσει έναν άνθρωπο, όχι ως αντίποινα για τη δολοφονία άλλου ανθρώπου ή για την πρόκληση διαφθοράς στη γη, είναι σαν να έχει σκοτώσει όλη την ανθρωπότητα. Όποιος σώσει τη ζωή ενός ανθρώπου, είναι σαν να έχει σώσει τη ζωή όλης της ανθρωπότητας. Πράγματι, ο Αγγελιοφόρος μας ήρθε σε αυτούς με σαφείς αποδείξεις. Αλλά πολλοί από αυτούς ανομούσαν μετά από αυτό στη γη.


33

اِنَّمَا جَزٰۤؤُا الَّذِيْنَ يُحَارِبُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًا اَنْ يُّقَتَّلُوْٓا اَوْ يُصَلَّبُوْٓا اَوْ تُقَطَّعَ اَيْدِيْهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ مِّنْ خِلَافٍ اَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْاَرْضِۗ ذٰلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِى الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

innamā jazā'ul-lażīna yuḥāribūnallāha wa rasūlahū wa yas‘auna fil-arḍi fasādan ay yuqattalū au yuṣallabū au tuqaṭṭa‘a aidīhim wa arjuluhum min khilāfin au yunfau minal-arḍ(i), żālika lahum khizyun fid-dun-yā wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Η τιμωρία για όσους πολεμούν τον Αλλάχ και τον Αγγελιοφόρο Του και προκαλούν αδικία στη γη είναι μόνο να θανατωθούν ή να σταυρωθούν, ή να τους κοπούν τα χέρια και τα πόδια σταυρωτά, ή να εξοριστούν από τα σπίτια τους. Αυτό είναι ντροπή γι' αυτούς σε αυτόν τον κόσμο, και στη μετά θάνατον ζωή θα υποστούν μεγάλη τιμωρία.


34

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَقْدِرُوْا عَلَيْهِمْۚ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

illal-lażīna tābū min qabli an taqdirū ‘alaihim, fa‘lamū annallāha gafūrur raḥīm(un).

Εκτός από εκείνους που μετανοούν πριν αποκτήσετε δύναμη εναντίον τους· να ξέρετε λοιπόν ότι ο Αλλάχ είναι Πολυεύσπλαχνος, Πολυεύσπλαχνος.


35

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَابْتَغُوْٓا اِلَيْهِ الْوَسِيْلَةَ وَجَاهِدُوْا فِيْ سَبِيْلِهٖ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wabtagū ilaihil-wasīlata wa jāhidū fī sabīlihī la‘allakum tufliḥūn(a).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Φοβηθείτε τον Αλλάχ και αναζητήστε το μονοπάτι για να πλησιάσετε σε Αυτόν, και αγωνιστείτε στο μονοπάτι Του, για να πετύχετε.


36

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ اَنَّ لَهُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لِيَفْتَدُوْا بِهٖ مِنْ عَذَابِ يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَا تُقُبِّلَ مِنْهُمْ ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna kafarū lau anna lahum mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū liyaftadū bihī min ‘ażābi yaumil-qiyāmati mā tuqubbila minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

Πράγματι, όσοι δεν πιστεύουν, αν είχαν όλα όσα υπάρχουν στη γη και πρόσθεταν τόσα (ακόμα) για να λυτρωθούν από την τιμωρία της Ημέρας της Κρίσης, όλα αυτά (τα λύτρα) δεν θα γίνονταν δεκτά από αυτούς. (Ακόμα) θα λάβουν μια οδυνηρή τιμωρία.


37

يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنَ النَّارِ وَمَا هُمْ بِخٰرِجِيْنَ مِنْهَا ۖوَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

yurīdūna ay yakhrujū minan-nāri wa mā hum bikhārijīna minhā, wa lahum ‘ażābun muqīm(un).

Θέλουν να βγουν από την κόλαση, αλλά δεν θα μπορέσουν να βγουν από αυτήν. Και θα λάβουν αιώνια τιμωρία.


38

وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوْٓا اَيْدِيَهُمَا جَزَاۤءًۢ بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

was-sāriqu was-sāriqatu faqṭa‘ū aidiyahumā jazā'am bimā kasabā nakālam minallāh(i), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

Όσο για τους άνδρες και τις γυναίκες που κλέβουν, κόψτε τα χέρια τους ως τιμωρία για όσα έχουν κάνει και ως τιμωρία από τον Αλλάχ. Και ο Αλλάχ είναι παντοδύναμος, πάνσοφος.


39

فَمَنْ تَابَ مِنْۢ بَعْدِ ظُلْمِهٖ وَاَصْلَحَ فَاِنَّ اللّٰهَ يَتُوْبُ عَلَيْهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

faman tāba mim ba‘di ẓulmihī wa aṣlaḥa fa innallāha yatūbu ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

Όποιος όμως μετανοήσει αφού διαπράξει κάποιο έγκλημα και διορθώσει τον εαυτό του, τότε ο Αλλάχ θα δεχτεί τη μετάνοιά του. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Πολυεύσπλαχνος, Πολυεύσπλαχνος.


40

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

alam ta‘lam annallāha lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yu‘ażżibu may yasyā'u wa yagfiru limay yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Δεν ξέρεις ότι στον Αλλάχ ανήκει η βασιλεία των ουρανών και της γης; Τιμωρεί όποιον θέλει και συγχωρεί όποιον θέλει; Ο Αλλάχ έχει δύναμη πάνω σε όλα τα πράγματα.


41

۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khuż­hu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Ω, Προφήτη (Μωάμεθ)! Μην λυπάσαι επειδή ανταγωνίζονται στην απιστία τους. Δηλαδή, εκείνοι (οι υποκριτές) που λένε με το στόμα τους, «Πιστέψαμε», παρόλο που οι καρδιές τους δεν πιστεύουν ακόμα, και επίσης οι Εβραίοι που πραγματικά τους αρέσει να ακούν (νέα) ψέματα και πραγματικά τους αρέσει να ακούν (τα λόγια) άλλων ανθρώπων που δεν έχουν έρθει ποτέ σε εσένα. Άλλαξαν τα λόγια (Τόρα) από την πραγματική τους σημασία. Είπαν, «Αν αυτό είναι που σας δόθηκε (το οποίο έχει αλλάξει), δεχτείτε το, και αν σας δοθεί κάτι που δεν είναι αυτό, τότε να είστε προσεκτικοί». Όποιος ο Αλλάχ επιθυμεί να τον αφήσει να παραστρατήσει, δεν θα μπορείτε να αρνηθείτε τίποτα από τον Αλλάχ (για να τον βοηθήσετε) στο ελάχιστο. Είναι άνθρωποι που ο Θεός δεν θέλει πλέον να καθαρίσει τις καρδιές τους. Σε αυτόν τον κόσμο θα ταπεινωθούν και στη μετά θάνατον ζωή θα υποστούν μεγάλη τιμωρία.


42

سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ

sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).

Τους αρέσει πολύ να ακούν ψευδείς ειδήσεις, τρώνε πολύ χαράμ (φαγητό). Αν (οι Εβραίοι) έρθουν σε σένα (Μωάμεθ) για να ζητήσουν ετυμηγορία, τότε κρίνε ανάμεσά τους ή απομάκρυνέ τους, και αν εσύ απομακρυνθείς από αυτούς, τότε δεν θα σε βλάψουν στο παραμικρό. Αλλά αν εσύ αποφασίσεις (για την υπόθεσή τους), τότε κρίνε δίκαια. Πράγματι, ο Αλλάχ αγαπά τους δίκαιους.


43

وَكَيْفَ يُحَكِّمُوْنَكَ وَعِنْدَهُمُ التَّوْرٰىةُ فِيْهَا حُكْمُ اللّٰهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ ۗوَمَآ اُولٰۤىِٕكَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

wa kaifa yuḥakkimūnaka wa ‘indahumut-taurātu fīhā ḥukmullāhi ṡumma yatawallauna mim ba‘di żālik(a), wa mā ulā'ika bil-mu'minīn(a).

Και πώς θα σε διορίσουν κριτή τους, όταν έχουν την Τορά, στην οποία βρίσκεται ο νόμος του Αλλάχ, και μετά την αποστρέφονται; Πράγματι, δεν είναι πιστοί.


44

اِنَّآ اَنْزَلْنَا التَّوْرٰىةَ فِيْهَا هُدًى وَّنُوْرٌۚ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّوْنَ الَّذِيْنَ اَسْلَمُوْا لِلَّذِيْنَ هَادُوْا وَالرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوْا مِنْ كِتٰبِ اللّٰهِ وَكَانُوْا عَلَيْهِ شُهَدَاۤءَۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ

innā anzalnat-taurāta fīhā hudaw wa nūr(un), yaḥkumu bihan-nabiyyūnal-lażīna aslamū lil-lażīna hādū war-rabbāniyyūna wal-aḥbāru bimastuḥfiẓū min kitābillāhi wa kānū ‘alaihi syuhadā'(a), falā takhsyawun-nāsa wakhsyauni wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-kāfirūn(a).

Πράγματι, Εμείς είμαστε που στείλαμε το Βιβλίο της Τορά· σε αυτό (υπάρχει) καθοδήγηση και φως. Με αυτό το βιβλίο, οι προφήτες που υποτάχθηκαν στον Αλλάχ έκριναν τα ζητήματα των Εβραίων, όπως και οι λόγιοι και οι ιερείς τους, επειδή είχαν την εντολή να τηρούν τα βιβλία του Αλλάχ και ήταν μάρτυρες αυτών. Μη φοβάστε λοιπόν τους ανθρώπους, (αλλά) φοβηθείτε Εμένα. Και μην πουλήσετε τα εδάφιά μου φθηνά. Όποιος δεν κρίνει με ό,τι αποκάλυψε ο Αλλάχ, τότε είναι άπιστος.


45

وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيْهَآ اَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالْاَنْفَ بِالْاَنْفِ وَالْاُذُنَ بِالْاُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّۙ وَالْجُرُوْحَ قِصَاصٌۗ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهٖ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهٗ ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

wa katabnā ‘alaihim fīhā annan-nafsa bin-nafsi wal-‘aina bil-‘aini wal-anfa bil-anfi wal-użuna bil-użuni was-sinna bis-sinni wal-jurūḥa qiṣāṣ(un), faman taṣaddaqa bihī fa huwa kaffāratul lah(ū), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

Έχουμε καθιερώσει γι' αυτούς σε αυτήν (την Τορά) ότι η ζωή (ανταποδώνεται) με ζωή, το μάτι αντί για μάτι, η μύτη αντί για μύτη, το αυτί αντί για αυτί, το δόντι αντί για δόντι, και οι πληγές (επίσης) έχουν κισάς (την ίδια απάντηση). Όποιος παραιτηθεί (από το δικαίωμα της κισάς), τότε (γίνεται) εξιλέωση για τις αμαρτίες του. Όποιος δεν αποφασίζει για τα ζητήματα σύμφωνα με ό,τι έχει αποκαλύψει ο Αλλάχ, τότε αυτοί είναι οι άδικοι.


46

وَقَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرٰىةِ ۖوَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ فِيْهِ هُدًى وَّنُوْرٌۙ وَّمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَۗ

wa qaffainā ‘alā āṡārihim bi‘īsabni maryama muṣaddiqal limā baina yadaihi minat-taurāh(ti), wa ātaināhul-injīla fīhi hudaw wa nūr(un), wa muṣaddiqal limā baina yadaihi minat-taurāti wa hudaw wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).

Και συνεχίσαμε στα βήματά τους στέλνοντας τον Ιησού, τον γιο της Μαρίας, επικυρώνοντας την Τορά που ήταν πριν από αυτόν. Και του στείλαμε το Ευαγγέλιο, στο οποίο υπήρχε καθοδήγηση και φως, επικυρώνοντας την Τορά που ήταν πριν από αυτόν, και καθοδήγηση και νουθεσία για τους ευσεβείς.


47

وَلْيَحْكُمْ اَهْلُ الْاِنْجِيْلِ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فِيْهِۗ وَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

walyaḥkum ahlul-injīli bimā anzalallāhu fīh(i), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-fasiqūn(a).

Και ας αποφασίζουν οι ακόλουθοι του Ευαγγελίου σύμφωνα με ό,τι έχει αποκαλύψει ο Αλλάχ σε αυτό. Όποιος δεν αποφασίζει σύμφωνα με ό,τι έχει αποκαλύψει ο Αλλάχ, τότε αυτός είναι ο ασεβής.


48

وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتٰبِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ عَمَّا جَاۤءَكَ مِنَ الْحَقِّۗ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَّمِنْهَاجًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَۙ

wa anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi minal-kitābi wa muhaiminan ‘alaihi faḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum ‘ammā jā'aka minal-ḥaqq(i), likullin ja‘alnā minkum syir‘ataw wa minhājā(n), wa lau syā'allāhu laja‘alakum ummataw wāḥidataw wa lākil liyabluwakum fī mā ātākum fastabiqul-khairāt(i), ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

Και σου στείλαμε το Βιβλίο (το Κοράνι) φέρνοντας την αλήθεια, η οποία επιβεβαιώνει τα βιβλία που αποκαλύφθηκαν προηγουμένως και τα προστατεύει. Γι' αυτό κρίνε τις υποθέσεις τους σύμφωνα με ό,τι αποκάλυψε ο Αλλάχ και μην ακολουθείς τις επιθυμίες τους εγκαταλείποντας την αλήθεια που σου έχει έρθει. Για κάθε λαό ανάμεσά σας, δίνουμε κανόνες και ένα σαφές μονοπάτι. Αν ο Αλλάχ το ήθελε, θα σας είχε κάνει ένα λαό (μόνο), αλλά ο Αλλάχ θέλει να σας δοκιμάσει σχετικά με τα δώρα που σας έχει δώσει, γι' αυτό ανταγωνίζεστε για να κάνετε καλές πράξεις. Μόνο στον Αλλάχ θα επιστρέψετε όλοι, και τότε θα σας γνωστοποιήσει ό,τι αμφισβητούσατε προηγουμένως.


49

وَاَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ اَنْ يَّفْتِنُوْكَ عَنْۢ بَعْضِ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكَۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ اَنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّصِيْبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوْبِهِمْ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ لَفٰسِقُوْنَ

wa aniḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum waḥżarūhum ay yaftinūka ‘am ba‘ḍi mā anzalallāhu ilaik(a), fa in tawallau fa‘lam annamā yurīdullāhu ay yuṣībahum biba‘ḍi żunūbihim, wa inna kaṡīram minan-nāsi lafāsiqūn(a).

και να αποφασίζεις μεταξύ τους σύμφωνα με ό,τι έχει αποκαλύψει ο Αλλάχ, και μην ακολουθείς τις επιθυμίες τους. Και να τους προσέχεις, μήπως σε εξαπατήσουν σε ένα μέρος από ό,τι σου έχει αποκαλύψει ο Αλλάχ. Αν απομακρυνθούν (από τον νόμο που έχει αποκαλύψει ο Αλλάχ), τότε να ξέρεις ότι ο Αλλάχ σκοπεύει να τους φέρει συμφορά εξαιτίας ορισμένων από τις αμαρτίες τους. Και πραγματικά, οι περισσότεροι άνθρωποι είναι ασεβείς άνθρωποι.


50

اَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُوْنَۗ وَمَنْ اَحْسَنُ مِنَ اللّٰهِ حُكْمًا لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ ࣖ

afaḥukmul-jāhiliyyati yabgūn(a), wa man aḥsanu minallāhi ḥukmal liqaumiy yūqinūn(a).

Ποιος είναι ο νόμος της Τζαχιλίγια που θέλουν; Τίνος (νόμος) είναι καλύτερος από τον (νόμο) του Αλλάχ για όσους πιστεύουν (στη θρησκεία τους);


51

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُوْدَ وَالنَّصٰرٰٓى اَوْلِيَاۤءَ ۘ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاِنَّهٗ مِنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-yahūda wan-naṣārā auliyā'(a), ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wa may yatawallahum minkum fa innahū minhum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Μην κάνετε τους Εβραίους και τους Χριστιανούς πιστούς φίλους σας. Αυτοί προστατεύουν ο ένας τον άλλον. Όποιος από εσάς τους κάνει πιστούς φίλους, τότε είναι ανάμεσά τους. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άδικους.


52

فَتَرَى الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ يُّسَارِعُوْنَ فِيْهِمْ يَقُوْلُوْنَ نَخْشٰٓى اَنْ تُصِيْبَنَا دَاۤىِٕرَةٌ ۗفَعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَ بِالْفَتْحِ اَوْ اَمْرٍ مِّنْ عِنْدِهٖ فَيُصْبِحُوْا عَلٰى مَآ اَسَرُّوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ نٰدِمِيْنَۗ

fa taral-lażīna fī qulūbihim maraḍuy yusāri‘ūna fīhim yaqūlūna nakhsyā an tuṣībanā dā'irah(tun), fa ‘asallāhu ay ya'tiya bil-fatḥi au amrim min ‘indihī fa yuṣbiḥū ‘alā mā asarrū fī anfusihim nādimīn(a).

Τότε θα δεις εκείνους που έχουν άρρωστες καρδιές να σπεύδουν προς το μέρος τους (τους Εβραίους και τους Χριστιανούς), λέγοντας: «Φοβόμαστε ότι μπορεί να μας βρει κάποια συμφορά». Ίσως ο Αλλάχ φέρει νίκη (στον Αγγελιοφόρο Του) ή μια απόφαση από Αυτόν, ώστε να μετανιώσουν για όσα έκρυψαν μέσα τους.


53

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ اِنَّهُمْ لَمَعَكُمْۗ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَاَصْبَحُوْا خٰسِرِيْنَ

wa yaqūlul-lażīna āmanū ahā'ulā'il-lażīna aqsamū billāhi jahda aimānihim, innahum lama‘akum, ḥabiṭat a‘māluhum fa aṣbaḥū khāsirīn(a).

Και όσοι πίστεψαν θα πουν: «Αυτός είναι που ορκίζεται επίσημα στο όνομα του Αλλάχ ότι είναι αληθινά μαζί σας;» Όλες οι πράξεις τους είναι μάταιες, γι' αυτό και γίνονται χαμένοι.


54

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَنْ يَّرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَسَوْفَ يَأْتِى اللّٰهُ بِقَوْمٍ يُّحِبُّهُمْ وَيُحِبُّوْنَهٗٓ ۙاَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اَعِزَّةٍ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۖ يُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَخَافُوْنَ لَوْمَةَ لَاۤىِٕمٍ ۗذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū may yartadda minkum ‘an dīnihī fa saufa ya'tillāhu biqaumiy yuḥibbuhum wa yuḥibbūnah(ū), ażillatin ‘alal-mu'minīna a‘izzatin ‘alal-kāfirīn(a), yujāhidūna fī sabīlillāhi wa lā yakhāfūna laumata lā'im(in), żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Όποιος από εσάς αποστατήσει (φύγει) από τη θρησκεία του, τότε ο Αλλάχ θα φέρει έναν λαό, που θα τους αγαπήσει και θα Τον αγαπήσουν, και θα είναι ευγενικός με εκείνους που πιστεύουν, αλλά σκληρός με τους άπιστους, που αγωνίζονται στο δρόμο του Αλλάχ, και που δεν φοβούνται τις επικρίσεις εκείνων που τους αρέσει να επικρίνουν. Αυτό είναι το δώρο του Αλλάχ που δίνει σε όποιον θέλει. Και ο Αλλάχ είναι Παντοδύναμος (το δώρο Του), Παντογνώστης.


55

اِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ رٰكِعُوْنَ

innamā waliyyukumullāhu wa rasūluhū wal-lażīna āmanul-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum rāki‘ūn(a).

Πράγματι, ο μόνος βοηθός σας είναι ο Αλλάχ, ο Αγγελιοφόρος Του και όσοι πιστεύουν, που τελούν τις προσευχές και πληρώνουν το ζακάτ, υποτασσόμενοι (στον Αλλάχ).


56

وَمَنْ يَّتَوَلَّ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَاِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْغٰلِبُوْنَ ࣖ

wa may yatawallallāha wa rasūlahū wal-lażīna āmanū fa inna ḥizballāhi humul-gālibūn(a).

Και όποιος κάνει τον Αλλάχ, τον Αγγελιοφόρο Του και όσους πιστεύουν βοηθούς Του, τότε, πράγματι, οι οπαδοί του Αλλάχ (θρησκεία) είναι αυτοί που νικούν.


57

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Μην κάνετε τους ηγέτες σας ανθρώπους που κάνουν τη θρησκεία σας αντικείμενο χλευασμού και παιχνιδιού, (δηλαδή) ανάμεσα σε εκείνους στους οποίους δόθηκε το Βιβλίο πριν από εσάς και τους άπιστους (πολυθεϊστές). Και να φοβάστε τον Αλλάχ, αν είστε πιστοί.


58

وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ

wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).

Και αν τους καλέσετε σε προσευχή, την μετατρέπουν σε αντικείμενο χλευασμού και παιχνιδιού. Αυτό συμβαίνει επειδή είναι άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν.


59

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ هَلْ تَنْقِمُوْنَ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلُۙ وَاَنَّ اَكْثَرَكُمْ فٰسِقُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi hal tanqimūna minnā illā an āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila min qabl(u), wa anna akṡarakum fāsiqūn(a).

Πες, «Ω, Άνθρωποι του Βιβλίου! Μήπως μας θεωρείτε άδικους μόνο και μόνο επειδή πιστεύουμε στον Αλλάχ, σε ό,τι μας έχει αποκαλυφθεί και σε ό,τι αποκαλύφθηκε πριν; Πράγματι, οι περισσότεροι από εσάς είστε παραβάτες.»


60

قُلْ هَلْ اُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكَ مَثُوْبَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗمَنْ لَّعَنَهُ اللّٰهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيْرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوْتَۗ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ

qul hal unabbi'ukum bisyarrim min żālika maṡūbatan ‘indallāh(i), mal la‘anahullāhu wa gaḍiba ‘alaihi wa ja‘ala minhumul-qiradata wal-khanāzīra wa ‘abadaṭ-ṭāgūt(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu ‘an sawā'is-sabīl(i).

Πες (Μωάμεθ): «Να σας πω για ανθρώπους που η τιμωρία τους είναι χειρότερη από (τους ασεβείς) ενώπιον του Αλλάχ; Δηλαδή, για ανθρώπους που είναι καταραμένοι και θυμωμένοι με τον Αλλάχ, ανάμεσά τους (υπάρχουν) εκείνοι που μετατρέπονται σε πιθήκους και γουρούνια και (εκείνοι που) λατρεύουν τον Θαγούτ». Αυτοί βρίσκονται σε χειρότερη θέση και είναι πιο παραστρατημένοι από τον ίσιο δρόμο.


61

وَاِذَا جَاۤءُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا وَقَدْ دَّخَلُوْا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوْا بِهٖ ۗوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا كَانُوْا يَكْتُمُوْنَ

wa iżā jā'ūkum qālū āmannā wa qad dakhalū bil-kufri wa hum qad kharajū bih(ī), wallāhu a‘lamu bimā kānū yaktumūn(a).

Και όταν (οι Εβραίοι ή οι υποκριτές) έρχονται σε εσάς, λένε: «Πιστεύσαμε», παρόλο που ήρθαν σε εσάς με δυσπιστία και έφυγαν με την ίδια δύναμη. Και ο Αλλάχ γνωρίζει καλύτερα τι κρύβουν.


62

وَتَرٰى كَثِيْرًا مِّنْهُمْ يُسَارِعُوْنَ فِى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa tarā kaṡīram minhum yusāri‘ūna fil-iṡmi wal-‘udwāni wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū ya‘malūn(a).

Και θα δεις πολλούς από αυτούς (τους Εβραίους) να ανταγωνίζονται στην αμαρτία, την παράβαση και την κατανάλωση απαγορευμένων πραγμάτων. Πράγματι, αυτό που κάνουν είναι πολύ κακό.


63

لَوْلَا يَنْهٰىهُمُ الرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاِثْمَ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

lau lā yanhāhumur-rabbāniyyūna wal-aḥbāru ‘an qaulihimul-iṡma wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū yaṣna‘ūn(a).

Γιατί οι κληρικοί και οι ιερείς τους δεν τους απαγορεύουν να λένε ψεύτικα λόγια και να τρώνε πράγματα που απαγορεύονται με το χαράμ; Είναι πραγματικά, πραγματικά άσχημο αυτό που έκαναν.


64

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

Και οι Εβραίοι είπαν: «Τα χέρια του Θεού είναι δεμένα». Μάλιστα, τα χέρια τους είναι αλυσοδεμένα και αυτοί είναι καταραμένοι εξαιτίας αυτών που έχουν πει, παρόλο που και τα δύο χέρια του Αλλάχ είναι ανοιχτά. Αυτός δίνει τροφή όπως θέλει. Και (το Κοράνι) που στάλθηκε σε εσάς από τον Κύριό σας, σίγουρα θα αυξήσει την ανυπακοή και την απιστία των περισσότερων από αυτούς. Και προκαλέσαμε έχθρα και μίσος μεταξύ τους μέχρι την Ημέρα της Κρίσης. Κάθε φορά που άναβαν φωτιά πολέμου, ο Αλλάχ την έσβηνε. Και προσπαθούν (να προκαλέσουν) καταστροφή στη γη. Και ο Αλλάχ δεν αγαπάει αυτούς που κάνουν ζημιά.


65

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْكِتٰبِ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاَدْخَلْنٰهُمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

wa lau anna ahlal-kitābi āmanū wattaqau lakaffarnā ‘anhum sayyi'ātihim wa la'adkhalnāhum jannātin-na‘īm(i).

Και αν οι Λαοί του Βιβλίου πίστευαν και ήταν ευσεβείς, θα είχαμε σβήσει τα λάθη τους και θα τους είχαμε εισάγει σε παραδείσους γεμάτους απόλαυση.


66

وَلَوْ اَنَّهُمْ اَقَامُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ مِّنْ رَّبِّهِمْ لَاَكَلُوْا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْۗ مِنْهُمْ اُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ سَاۤءَ مَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lau annahum aqāmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaihim mir rabbihim la'akalū min fauqihim wa min taḥti arjulihim, minhum ummatum muqtaṣidah(tun), wa kaṡīrum minhum sā'a mā ya‘malūn(a).

Και αν πραγματικά εφάρμοζαν (τους νόμους) της Τορά, του Ευαγγελίου και (του Κορανίου) που τους στάλθηκαν από τον Κύριό τους, σίγουρα θα λάμβαναν τροφή από πάνω τους και από κάτω από τα πόδια τους. Ανάμεσά τους ήταν μια ομάδα έντιμων και υπάκουων ανθρώπων. Και πολλοί από αυτούς είναι πολύ κακοί σε αυτό που κάνουν.


67

۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ بَلِّغْ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗوَاِنْ لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسٰلَتَهٗ ۗوَاللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

yā ayyuhar-rasūlu ballig mā unzila ilaika mir rabbik(a), wa illam taf‘al famā ballagta risālatah(ū), wallāhu ya‘ṣimuka minan-nās(i), innallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

Ω, Απόστολε! Μεταδώστε ό,τι σας αποκάλυψε ο Κύριός σας. Αν δεν κάνετε (αυτό που σας δόθηκε εντολή να κάνετε), σημαίνει ότι δεν μεταδίδετε το μήνυμά Του. Και ο Αλλάχ σας προστατεύει από την ανθρώπινη βλάβη. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άπιστους.


68

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَسْتُمْ عَلٰى شَيْءٍ حَتّٰى تُقِيْمُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗوَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۚ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

qul yā ahlal-kitābi lastum ‘alā syai'in ḥattā tuqīmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaikum mir rabbikum, wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), falā ta'sa ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

Πες (Μωάμεθ), "Ω, Άνθρωποι του Βιβλίου! Δεν θεωρείστε θρησκευόμενοι ούτε στο ελάχιστο, μέχρι να τηρήσετε τις διδασκαλίες της Τορά, του Ευαγγελίου και (του Κορανίου) που σας αποκάλυψε ο Κύριός σας." Και αυτό που σας αποκάλυψε ο Κύριός σας, σίγουρα θα κάνει πολλούς από αυτούς όλο και πιο ανυπάκουους, οπότε μην απελπίζεστε από εκείνους που δεν πιστεύουν.


69

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـُٔوْنَ وَالنَّصٰرٰى مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'ūna wan-naṣārā man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Πράγματι, αυτοί που πίστεψαν, αυτοί που είναι Εβραίοι, οι Σαββιανοί και οι Χριστιανοί, όποιος πιστεύει στον Αλλάχ και στην Ημέρα της Κρίσης και κάνει το καλό, δεν υπάρχει φόβος γι' αυτούς, ούτε θα θρηνήσουν.


70

لَقَدْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمْ رُسُلًا ۗ كُلَّمَا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰٓى اَنْفُسُهُمْۙ فَرِيْقًا كَذَّبُوْا وَفَرِيْقًا يَّقْتُلُوْنَ

laqad akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla wa arsalnā ilaihim rusulā(n), kullamā jā'ahum rasūlum bimā lā tahwā anfusuhum, farīqan każżabū wa farīqay yaqtulūn(a).

Πράγματι, πήραμε τη διαθήκη από τα παιδιά του Ισραήλ και τους στείλαμε αγγελιοφόρους. Αλλά κάθε απόστολος έφερε κάτι που δεν ήταν σύμφωνα με τις επιθυμίες του, (έτσι) σε μερικούς (απόστολους) ψεύδονταν και σε άλλους σκότωναν.


71

وَحَسِبُوْٓا اَلَّا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ فَعَمُوْا وَصَمُّوْا ثُمَّ تَابَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوْا وَصَمُّوْا كَثِيْرٌ مِّنْهُمْۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ

wa ḥasibū allā takūna fitnatun fa ‘amū wa ṣammū ṡumma tāballāhu ‘alaihim ṡumma ‘amū wa ṣammū kaṡīrum minhum, wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

Και νόμιζαν ότι δεν θα τους έβρισκε καμία συμφορά (σκοτώνοντας τους προφήτες), έτσι τυφλώθηκαν και κουφοίσαν, και τότε ο Αλλάχ δέχτηκε τη μετάνοιά τους, και πολλοί από αυτούς τυφλώθηκαν και κουφοίσαν. Και ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης για όσα κάνουν.


72

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

Πράγματι, εκείνοι που λένε: «Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Μεσσίας, ο γιος της Μαρίας», δεν πιστεύουν. Ακόμα κι αν ο ίδιος ο Αλ-Μασίχ είπε: «Ω, παιδιά του Ισραήλ! Λατρεύετε τον Αλλάχ, τον Κύριό μου και Κύριό σας». Πράγματι, όποιος συνωμοτήσει (κάτι με) τον Αλλάχ, τότε ο Αλλάχ έχει απαγορεύσει σε αυτόν τον παράδεισο και η θέση του είναι η κόλαση. Και δεν υπάρχει βοηθός για τον άδικο λαό.


73

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ ثَالِثُ ثَلٰثَةٍ ۘ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّآ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗوَاِنْ لَّمْ يَنْتَهُوْا عَمَّا يَقُوْلُوْنَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha ṡāliṡu ṡalāsah(tin), wa mā min ilāhin illā ilāhuw wāḥid(un), wa illam yantahū ‘ammā yaqūlūna layamassannal-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).

Πράγματι, όσοι λένε ότι ο Αλλάχ είναι ένας από τους τρεις, έχουν απιστήσει, παρόλο που δεν υπάρχει άλλος θεός (που έχει το δικαίωμα να λατρεύεται) εκτός από τον Έναν Θεό. Αν δεν σταματήσουν από αυτά που λένε, όσοι απιστούν ανάμεσά τους σίγουρα θα υποστούν μια οδυνηρή τιμωρία.


74

اَفَلَا يَتُوْبُوْنَ اِلَى اللّٰهِ وَيَسْتَغْفِرُوْنَهٗۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

afalā yatūbūna ilallāhi wa yastagfirūnah(ū), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Γιατί δεν μετανοούν στον Αλλάχ και δεν Του ζητούν συγχώρεση; Ο Αλλάχ είναι Επιεικής, Πολυεύσπλαχνος.


75

مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).

Ο Μεσσίας, ο γιος της Μαρίας, ήταν μόνο ένας Απόστολος. Προηγουμένως, είχαν πεθάνει αρκετοί απόστολοι. Και η μητέρα του ήταν κάποια που προσκολλήθηκε στην αλήθεια. Και οι δύο συνήθως τρώνε φαγητό. Παρατήρησε πώς τους εξηγούμε τα εδάφια (σημεία δύναμης) (στους ανθρώπους του Βιβλίου), και μετά παρατήρησε πώς απομακρύνονται (από τις επιθυμίες τους).


76

قُلْ اَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ۗوَاللّٰهُ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qul ata‘budūna min dūnillāhi mā lā yamliku lakum ḍarraw wa lā naf‘ā(n), wallāhu huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Πες (στον Μωάμεθ): «Γιατί λατρεύετε οτιδήποτε άλλο εκτός από τον Αλλάχ, κάτι που δεν μπορεί να σας προκαλέσει συμφορά και δεν σας ωφελεί;» Και ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης και Ακούει τα πάντα.


77

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوْٓا اَهْوَاۤءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوْا مِنْ قَبْلُ وَاَضَلُّوْا كَثِيْرًا وَّضَلُّوْا عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ ࣖ

qul yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum gairal-ḥaqqi wa lā tattabi‘ū ahwā'a qaumin qad ḍallū min qablu wa aḍallū kaṡīraw wa ḍallū ‘an sawā'is-sabīl(i).

Πες (Μωάμεθ), «Ω, Άνθρωποι του Βιβλίου! Μην υπερβάλλετε σε πράγματα που δεν είναι αληθινά στη θρησκεία σας. Και μην ακολουθείτε τις επιθυμίες εκείνων που έχουν παραπλανηθεί στο παρελθόν και (έχουν) παραπλανήσει πολλούς, και οι ίδιοι έχουν παραστρατήσει από το ίσιο μονοπάτι.»


78

لُعِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى لِسَانِ دَاوٗدَ وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۗذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

lu‘inal-lażīna kafarū mim banī isrā'īla ‘alā lisāni dāwūda wa ‘īsabni maryam(a), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

Οι άπιστοι από τα παιδιά του Ισραήλ καταράστηκαν από τις γλώσσες του Δαβίδ και του Ιησού, γιου της Μαρίας. Αυτό συνέβη επειδή ήταν ανυπάκουοι και πάντα παραβίαζαν τους νόμους.


79

كَانُوْا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُّنْكَرٍ فَعَلُوْهُۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ

kānū lā yatanāhauna ‘am munkarin fa‘alūh(u), labi'sa mā kānū yaf‘alūn(a).

Δεν εμποδίζουν ο ένας τον άλλον να κάνει τα λάθος πράγματα που κάνουν πάντα. Είναι πραγματικά, πραγματικά άσχημο αυτό που έκαναν.


80

تَرٰى كَثِيْرًا مِّنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗ لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ اَنْفُسُهُمْ اَنْ سَخِطَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ وَفِى الْعَذَابِ هُمْ خٰلِدُوْنَ

tarā kaṡīram minhum yatawallaunal-lażīna kafarū, labi'sa mā qaddamat lahum anfusuhum an sakhiṭallāhu ‘alaihim wa fil ‘ażābi hum khālidūn(a).

Βλέπεις πολλούς από αυτούς να βοηθούν τους άπιστους (πολυθεϊστές). Πράγματι, είναι πολύ κακό αυτό που έκαναν στον εαυτό τους, δηλαδή την οργή του Αλλάχ, και θα παραμείνουν στην αιώνια τιμωρία.


81

وَلَوْ كَانُوْا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالنَّبِيِّ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ وَلٰكِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ

wa lau kānū yu'minūna billāhi wan-nabiyyi wa mā unzila ilaihi mattakhażūhum auliyā'a wa lākinna kaṡīram minhum fāsiqūn(a).

Και αν πίστευαν στον Αλλάχ, στον Προφήτη (Μωάμεθ) και σε ό,τι αποκαλύφθηκε σε αυτόν, δεν θα έκαναν τους πολυθεϊστές πιστούς φίλους τους. Αλλά πολλοί από αυτούς είναι ασεβείς άνθρωποι.


82

۞ لَتَجِدَنَّ اَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الْيَهُوْدَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْاۚ وَلَتَجِدَنَّ اَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيْسِيْنَ وَرُهْبَانًا وَّاَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۔

latajidanna asyaddan-nāsi ‘adāwatal lil-lażīna āmanul-yahūda wal-lażīna asyrakū, wa latajidanna aqrabahum mawaddatal lil-lażīna āmanul-lażīna qālū innā naṣārā, żālika bi'anna minhum qissīsīna wa ruhbānaw wa annahum lā yastakbirūn(a).

Σίγουρα θα βρείτε ανθρώπους που είναι πιο εχθρικοί προς τους πιστούς, δηλαδή τους Εβραίους και τους πολυθεϊστές. Και σίγουρα θα βρείτε εκείνους των οποίων η πιο στενή φιλία με τους πιστούς είναι εκείνοι που λένε: «Πράγματι, είμαστε Χριστιανοί». Αυτό συμβαίνει επειδή ανάμεσά τους υπάρχουν ιερείς και μοναχοί, (επίσης) επειδή δεν καυχιούνται.


83

وَاِذَا سَمِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَى الرَّسُوْلِ تَرٰٓى اَعْيُنَهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوْا مِنَ الْحَقِّۚ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iżā sami‘ū mā unzila ilar-rasūli tarā a‘yunahum tafīḍu minad-dam‘i mimmā ‘arafū minal-ḥaqq(i), yaqūlūna rabbanā āmannā faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

Και όταν άκουσαν τι (το Κοράνι) αποκαλύφθηκε στον Αγγελιοφόρο (τον Μωάμεθ), είδες τα μάτια τους να δάκρυσαν εξαιτίας της αλήθειας που γνώριζαν (από τα δικά τους βιβλία), λέγοντας: «Κύριε, πιστέψαμε, γι' αυτό καταγράψε μας με εκείνους που είναι μάρτυρες (της αλήθειας του Κορανίου και της προφητείας του Μωάμεθ).»


84

وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَا جَاۤءَنَا مِنَ الْحَقِّۙ وَنَطْمَعُ اَنْ يُّدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصّٰلِحِيْنَ

wa mā lanā lā nu'minu billāhi wa mā jā'anā minal-ḥaqq(i), wa naṭma‘u ay yudkhilanā rabbunā ma‘al-qaumiṣ-ṣāliḥīn(a).

Και γιατί να μην πιστέψουμε στον Αλλάχ και στην αλήθεια που μας έχει έρθει, παρόλο που επιθυμούμε ο Κύριός μας να μας συμπεριλάβει ανάμεσα στους δίκαιους;


85

فَاَثَابَهُمُ اللّٰهُ بِمَا قَالُوْا جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَ

fa aṡābahumullāhu bimā qālū jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

Έτσι ο Αλλάχ τους αντάμειψε για τα λόγια που είχαν πει, (δηλαδή) έναν παράδεισο κάτω από τον οποίο ρέουν ποτάμια, όπου θα μείνουν για πάντα. Και αυτή είναι η ανταμοιβή (για) όσους κάνουν το καλό.


86

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

Και όσοι δεν πιστεύουν και αρνούνται τα Σημεία Μας, αυτοί είναι οι κάτοικοι της Κόλασης


87

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحَرِّمُوْا طَيِّبٰتِ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥarrimū ṭayyibāti mā aḥallallāhu lakum wa lā ta‘tadū, innallāha lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

Ω, εσείς που πιστεύετε, μην απαγορεύετε ό,τι είναι καλό, που ο Αλλάχ σας το έχει νομιμοποιήσει, και μην υπερβαίνετε τα όρια. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αγαπά τους ανθρώπους που παραβιάζουν τα όρια.


88

وَكُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اَنْتُمْ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

wa kulū mimmā razaqakumullāhu ḥalālan ṭayyibā(n), wattaqullāhal-lażī antum bihī mu'minūn(a).

Και να τρώτε από ό,τι σας έχει δώσει ο Αλλάχ ως νόμιμη και καλή τροφή, και να φοβάστε τον Αλλάχ σε Αυτόν.


89

لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللّٰهُ بِاللَّغْوِ فِيْٓ اَيْمَانِكُمْ وَلٰكِنْ يُّؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُّمُ الْاَيْمَانَۚ فَكَفَّارَتُهٗٓ اِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسٰكِيْنَ مِنْ اَوْسَطِ مَا تُطْعِمُوْنَ اَهْلِيْكُمْ اَوْ كِسْوَتُهُمْ اَوْ تَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ ۗفَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ كَفَّارَةُ اَيْمَانِكُمْ اِذَا حَلَفْتُمْ ۗوَاحْفَظُوْٓا اَيْمَانَكُمْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

lā yu'ākhiżukumullāhu bil-lagwi fī aimānikum wa lākiy yu'ākhiżukum bimā ‘aqqattumul-aimān(a), fa kaffāratuhū iṭ‘āmu ‘asyarati masākīna min ausaṭi mā tuṭ‘imūna ahlīkum au kiswatuhum au taḥrīru raqabah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu ṡalāṡati ayyām(in), żālika kaffāratu aimānikum iżā ḥalaftum, waḥfaẓū aimānakum, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tasykurūn(a).

Ο Αλλάχ δεν σας τιμωρεί εξαιτίας των ακούσιων όρκων σας (να ορκιστείτε), αλλά σας τιμωρεί εξαιτίας των εκούσιων όρκων σας, έτσι το πρόστιμο για την παραβίαση ενός όρκου (kafarat) είναι να ταΐσετε δέκα φτωχούς ανθρώπους, δηλαδή από το φαγητό που συνήθως δίνετε στην οικογένειά σας, ή να τους δώσετε ρούχα ή να απελευθερώσετε έναν υπηρέτη. Όποιος δεν μπορεί να το κάνει αυτό, τότε (δυστυχώς) ας νηστέψει για τρεις ημέρες. Αυτή είναι η φύση των όρκων σας όταν ορκίζεστε. Και τηρήστε τον όρκο σας. Έτσι ο Αλλάχ σας εξηγεί τους νόμους Του, ώστε να είστε ευγνώμονες (σε Αυτόν).


90

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْاَنْصَابُ وَالْاَزْلَامُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِ فَاجْتَنِبُوْهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-khamru wal-maisiru wal-anṣābu wal-azlāmu rijsum min ‘amalisy-syaiṭāni fajtanibūhu la‘allakum tufliḥūn(a).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Πράγματι, η κατανάλωση αλκοόλ, τα τυχερά παιχνίδια, η θυσία σε είδωλα και η απόκτηση περιουσίας με βέλη είναι αποτρόπαιες πράξεις και συγκαταλέγονται στις πράξεις του Σατανά. Γι' αυτό, να μένετε μακριά από αυτές (τις πράξεις), για να είστε τυχεροί.


91

اِنَّمَا يُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّوْقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ فِى الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَعَنِ الصَّلٰوةِ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّنْتَهُوْنَ

innamā yurīdusy-syaiṭānu ay yūqi‘a bainakumul-‘adāwata wal-bagḍā'a fil-khamri wal-maisiri wa yaṣuddakum ‘an żikrillāhi wa ‘aniṣ-ṣalāti fahal antum muntahūn(a).

Με το ποτό και τα τυχερά παιχνίδια, ο Σατανάς σκοπεύει μόνο να προκαλέσει έχθρα και μίσος ανάμεσά σας, και να σας εμποδίσει να θυμάστε τον Αλλάχ και να προσεύχεστε, οπότε δεν θέλετε να σταματήσετε;


92

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاحْذَرُوْا ۚفَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا عَلٰى رَسُوْلِنَا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla waḥżarū, fa in tawallaitum fa‘lamū annamā ‘alā rasūlinal-balāgul-mubīn(u).

Και υπακούστε στον Αλλάχ και υπακούστε στον Αγγελιοφόρο και να είστε προσεκτικοί. Αν στραφείτε αλλού, τότε να ξέρετε ότι το καθήκον του Αγγελιοφόρου μας ήταν μόνο να μεταφέρει (το μήνυμα) με σαφήνεια.


93

لَيْسَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جُنَاحٌ فِيْمَا طَعِمُوْٓا اِذَا مَا اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاَحْسَنُوْا ۗوَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

laisa ‘alal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṡummattaqau wa āmanū ṡummattaqau wa aḥsanū, wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

Δεν υπάρχει αμαρτία για όσους πιστεύουν και κάνουν καλές πράξεις σχετικά με αυτό που τρώνε (στο παρελθόν), αν είναι ευσεβείς και πιστεύουν, και κάνουν καλές πράξεις, τότε συνεχίζουν να είναι ευσεβείς και να πιστεύουν, τότε (εξακολουθούν) να έχουν ευσέβεια και κάνουν καλές πράξεις. Και ο Αλλάχ αγαπάει αυτούς που κάνουν καλές πράξεις.


94

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللّٰهُ بِشَيْءٍ مِّنَ الصَّيْدِ تَنَالُهٗٓ اَيْدِيْكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَّخَافُهٗ بِالْغَيْبِۚ فَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū layabluwannakumullāhu bisyai'im minaṣ-ṣaidi tanāluhū aidīkum wa rimāḥukum liya‘lamallāhu may yakhāfuhū bil-gaib(i), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Ο Αλλάχ σίγουρα θα σας δοκιμάσει με θηράματα που μπορείτε εύκολα να πιάσετε με τα χέρια και τα δόρατά σας, για να καταλάβει ποιος Τον φοβάται, παρόλο που δεν Τον βλέπει. Όποιος παραβεί τους νόμους μετά από αυτό, θα λάβει μια οδυνηρή τιμωρία.


95

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَاَنْتُمْ حُرُمٌ ۗوَمَنْ قَتَلَهٗ مِنْكُمْ مُّتَعَمِّدًا فَجَزَۤاءٌ مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهٖ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ هَدْيًاۢ بٰلِغَ الْكَعْبَةِ اَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسٰكِيْنَ اَوْ عَدْلُ ذٰلِكَ صِيَامًا لِّيَذُوْقَ وَبَالَ اَمْرِهٖ ۗعَفَا اللّٰهُ عَمَّا سَلَفَ ۗوَمَنْ عَادَ فَيَنْتَقِمُ اللّٰهُ مِنْهُ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqtuluṣ-ṣaida wa antum ḥurum(un), wa man qatalahū minkum muta‘ammidan fa jazā'um miṡlu mā qatala minan-na‘ami yaḥkumu bihī żawā ‘adlim minkum hadyam bāligal-ka‘bati au kaffāratun ṭa‘āmu masākīna au ‘adlu żālika ṣiyāmal liyażūqa wabāla amrih(ī), ‘afallāhu ‘ammā salaf(a), wa man ‘āda fa yantaqimullāhu minh(u), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Μην σκοτώνετε θηράματα όσο βρίσκεστε στο Ιχράμ (Χατζ ή Ούμρα). Όποιος από εσάς τον σκοτώσει σκόπιμα, τότε το πρόστιμο είναι να τον αντικαταστήσετε με ζώα ανάλογα με το θηράμα που σκότωσε, σύμφωνα με την απόφαση δύο δίκαιων ανθρώπων ανάμεσά σας ως hadyu για να μεταφερθούν στην Κάαμπα, ή kafarat (πληρώνοντας λύτρα) ταΐζοντας τους φτωχούς, ή νηστεύοντας, ανάλογα με το φαγητό που αφαιρέθηκε, έτσι ώστε να νιώσει τις κακές συνέπειες των πράξεών του. Ο Αλλάχ έχει συγχωρέσει ό,τι συνέβη στο παρελθόν. Και όποιος επιστρέψει στο να το κάνει, ο Αλλάχ σίγουρα θα τον τιμωρήσει. Και ο Αλλάχ, ο Παντοδύναμος, έχει (τη δύναμη να) βασανίζει.


96

اُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهٗ مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِلسَّيَّارَةِ ۚوَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُمًا ۗوَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

uḥilla lakum ṣaidul-baḥri wa ṭa‘āmuhū matā‘al lakum wa lis-sayyārah(ti), wa ḥurrima ‘alaikum ṣaidul-barri mā dumtum ḥurumā(n), wattaqullāhal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

Σας επιτρέπεται να κυνηγάτε θαλάσσια ζώα και τροφή (προερχόμενη από τη θάλασσα) ως νόστιμο φαγητό για εσάς και για όσους ταξιδεύουν· και σας απαγορεύεται (να πιάνετε) χερσαία ζώα, όσο βρίσκεστε σε ιχράμ. Και να φοβάστε τον Αλλάχ, στον Οποίο θα συγκεντρωθείτε (ξανά).


97

۞ جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيٰمًا لِّلنَّاسِ وَالشَّهْرَ الْحَرَامَ وَالْهَدْيَ وَالْقَلَاۤىِٕدَ ۗذٰلِكَ لِتَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

ja‘alallāhul-ka‘batal-baital-ḥarāma qiyāmal lin-nāsi wasy-syahral-ḥarāma wal-hadya wal-qalā'id(a), żālika lita‘lamū annallāha ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

Ο Αλλάχ έχει κάνει την Κάαμπα ιερό τόπο όπου συγκεντρώνονται οι άνθρωποι. Ομοίως και οι μήνες χαράμ, χάντυ και καλαΐντ. Αυτό γίνεται για να ξέρετε ότι ο Αλλάχ γνωρίζει τι υπάρχει στους ουρανούς και τι υπάρχει στη γη, και ότι ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης των πάντων.


98

اِعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۗ

i‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i), wa annallāha gafūrur raḥīm(un).

Να ξέρετε ότι ο Αλλάχ είναι αυστηρός στην τιμωρία και ότι ο Αλλάχ είναι Πολυεπιεικής, Πολυεύσπλαχνος.


99

مَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا تَكْتُمُوْنَ

mā ‘alar-rasūli illal-balāg(u),wallāhu ya‘lamu mā tubdūna wa mā taktumūn(a).

Η υποχρέωση του Αγγελιοφόρου δεν είναι άλλη από το να μεταδίδει (το μήνυμα του Αλλάχ), και ο Αλλάχ γνωρίζει τι αποκαλύπτετε και τι κρύβετε.


100

قُلْ لَّا يَسْتَوِى الْخَبِيْثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ اَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيْثِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

qul lā yastawil-khabīṡu waṭ-ṭayyibu wa lau a‘jabaka kaṡratul-khabīṡ(i), fattaqullāha yā ulil-albābi la‘allakum tufliḥūn(a).

Πες (Μωάμεθ), «Το κακό δεν είναι το ίδιο με το καλό, παρόλο που η αφθονία του κακού τραβάει την καρδιά σου, οπότε να φοβάστε τον Αλλάχ, ω άνθρωποι της κοινής λογικής, για να πετύχετε».


101

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَسْـَٔلُوْا عَنْ اَشْيَاۤءَ اِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ ۚوَاِنْ تَسْـَٔلُوْا عَنْهَا حِيْنَ يُنَزَّلُ الْقُرْاٰنُ تُبْدَ لَكُمْ ۗعَفَا اللّٰهُ عَنْهَا ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tas'alū ‘an asy-yā'a in tubda lakum tasu'kum, wa in tas'alū ‘anhā ḥīna yunazzalul-qur'ānu tubda lakum, ‘afallāhu ‘anhā, wallāhu gafūrun ḥalīm(un).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Μην ρωτάτε (από τον Προφήτη σας) πράγματα που, αν σας εξηγηθούν, θα σας προκαλέσουν (στην πραγματικότητα) πρόβλημα. Αν τον ρωτήσετε όταν αποκαλύπτεται το Κοράνι, (αναμφίβολα) θα σας εξηγηθεί. Ο Αλλάχ σας έχει συγχωρέσει (για αυτό). Και ο Αλλάχ είναι Παντοδύναμος, Παντελεήμων.


102

قَدْ سَاَلَهَا قَوْمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ثُمَّ اَصْبَحُوْا بِهَا كٰفِرِيْنَ

qad sa'alahā qaumum min qablikum ṡumma aṣbaḥū bihā kāfirīn(a).

Πράγματι, πριν από εσάς υπήρχε μια ομάδα ανθρώπων που ρωτούσαν παρόμοια πράγματα (στον προφήτη τους), και μετά έγιναν άπιστοι.


103

مَا جَعَلَ اللّٰهُ مِنْۢ بَحِيْرَةٍ وَّلَا سَاۤىِٕبَةٍ وَّلَا وَصِيْلَةٍ وَّلَا حَامٍ ۙوَّلٰكِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَاَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

mā ja‘alallāhu mim baḥīratiw wa lā sā'ibatiw wa lā waṣīlatiw wa lā ḥām(in), wa lākinnal-lażīna kafarū yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

Ο Αλλάχ ποτέ δεν ορίζει την ύπαρξη των Μπαχίρα, Σαΐμπα, Ουάσιλα και Χάμ. Αλλά αυτοί που δεν πιστεύουν επινοούν ψέματα εναντίον του Αλλάχ, και οι περισσότεροι από αυτούς δεν καταλαβαίνουν.


104

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ قَالُوْا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli qālū ḥasbunā mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘lamūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).

Και όταν τους λέγεται: «Ελάτε (ακολουθήστε) αυτό που αποκάλυψε ο Αλλάχ και (ακολουθήστε) τον Αγγελιοφόρο», απάντησαν: «Αρκεί για εμάς αυτό που βρήκαμε τους προγόνους μας να κάνουν». Θα (ακολουθήσουν) τους προγόνους τους, παρόλο που οι πρόγονοί τους δεν γνώριζαν τίποτα και δεν ήταν (ούτε) καθοδηγημένοι;


105

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا عَلَيْكُمْ اَنْفُسَكُمْ ۚ لَا يَضُرُّكُمْ مَّنْ ضَلَّ اِذَا اهْتَدَيْتُمْ ۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū ‘alaikum anfusakum, lā yaḍurrukum man ḍalla iżahtadaitum, ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Να προσέχετε τον εαυτό σας· (γιατί) ένας παραπλανημένος άνθρωπος δεν θα σας βλάψει αν έχετε καθοδηγηθεί. Μόνο στον Αλλάχ θα επιστρέψετε όλοι σας, και τότε Εκείνος θα σας εξηγήσει τι έχετε κάνει.


106

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).

Ω, εσείς που πιστεύετε! Αν κάποιος από εσάς αντιμετωπίσει τον θάνατο, ενώ ετοιμάζεται να συντάξει διαθήκη, τότε ας μαρτυρήσουν (τη διαθήκη) δύο άνθρωποι που είναι δίκαιοι ανάμεσά σας ή δύο άνθρωποι που είναι διαφορετικής θρησκείας από εσάς. Αν ταξιδεύετε στη γη και κινδυνεύετε με θάνατο, θα πρέπει να κρατήσετε πίσω τους δύο μάρτυρες μετά την προσευχή, ώστε και οι δύο να ορκιστούν στο όνομα του Αλλάχ, αν έχετε αμφιβολίες: «Μα τον Αλλάχ, δεν θα εκμεταλλευτούμε αυτόν τον όρκο, παρόλο που είναι στενός συγγενής, και δεν κρύβουμε τη μαρτυρία του Αλλάχ, πράγματι, αν συμβεί αυτό, σίγουρα θα είμαστε ανάμεσα στους αμαρτωλούς».


107

فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

Αν αποδειχθεί ότι οι δύο μάρτυρες έχουν διαπράξει αμαρτία, τότε δύο άλλα άτομα θα πάρουν τη θέση τους, δηλαδή μεταξύ των νόμιμων κληρονόμων και πιο κοντά στο άτομο που πέθανε, τότε και οι δύο θα ορκιστούν στο όνομα του Αλλάχ: «Πράγματι, η μαρτυρία μας είναι πιο άξια αποδοχής από τη μαρτυρία των δύο μαρτύρων, και δεν παραβιάζουμε κανένα όριο. Πράγματι, αν το κάνουμε αυτό, σίγουρα θα είμαστε μεταξύ των αδίκων».


108

ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِالشَّهَادَةِ عَلٰى وَجْهِهَآ اَوْ يَخَافُوْٓا اَنْ تُرَدَّ اَيْمَانٌۢ بَعْدَ اَيْمَانِهِمْۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاسْمَعُوْا ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

Żālika adnā ay ya'tū bisy-syahādati ‘alā wajhihā au yakhāfū an turadda aimānum ba‘da aimānihim, wattaqullāha wasma‘ū, wallāhu lā yahdil qaumal-fāsiqīn(a).

Με αυτόν τον τρόπο, είναι καλύτερο για αυτούς να δίνουν τη μαρτυρία τους σύμφωνα με την αλήθεια, και φοβούνται ότι ο όρκος τους θα επιστραφεί (στον κληρονόμο) αφού τον έχουν ορκιστεί. Να φοβάστε τον Αλλάχ και να ακούτε (τις εντολές Του). Και ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους ασεβείς.


109

۞ يَوْمَ يَجْمَعُ اللّٰهُ الرُّسُلَ فَيَقُوْلُ مَاذَٓا اُجِبْتُمْ ۗ قَالُوْا لَا عِلْمَ لَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

yauma yajma‘ullāhur-rusula fa yaqūlu māżā ujibtum, qālū lā ‘ilma lanā, innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).

(Θυμήσου) την ημέρα που ο Αλλάχ συγκέντρωσε τους αποστόλους και τους ρώτησε: «Ποια ήταν η απάντηση (του λαού σου) στο (κάλεσμά σου) σου;» Αυτοί (οι απόστολοι) απάντησαν: «Δεν γνωρίζουμε (για αυτό). Πράγματι, Εσύ είσαι ο Παντογνώστης όλων των αοράτων.»


110

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

Και θυμήσου όταν ο Αλλάχ είπε: «Ω, Ιησού, γιε της Μαρίας! Θυμήσου την εύνοιά Μου σε σένα και στη μητέρα σου, όταν σε ενίσχυσα με το Άγιο Πνεύμα. Μπορούσες να μιλάς στους ανθρώπους όταν ήσουν ακόμα στην κούνια και όταν ήσουν ενήλικας. Και θυμήσου όταν σου δίδαξα τη γραφή, (επίσης) τη Σοφία, την Τορά και το Ευαγγέλιο. Και θυμήσου όταν έπλασες από τη γη ένα πουλί με την άδειά Μου, έπειτα φύσηξες πάνω του, και έγινε (αληθινό) πουλί με την άδειά Μου. Και θυμήσου όταν θεράπευσες κάποιον που ήταν τυφλός εκ γενετής και λεπρούς με την άδειά Μου. Και θυμήσου όταν έφερες τους νεκρούς (από τον τάφο στη ζωή) με την άδειά Μου. Και θυμήσου όταν απέτρεψα τα παιδιά του Ισραήλ (από την επιθυμία τους να σε σκοτώσουν) όταν τους παρουσίασες σαφείς πληροφορίες, τότε οι άπιστοι ανάμεσά τους είπαν: «Αυτό δεν είναι τίποτα άλλο παρά αληθινή μαγεία».


111

وَاِذْ اَوْحَيْتُ اِلَى الْحَوَارِيّٖنَ اَنْ اٰمِنُوْا بِيْ وَبِرَسُوْلِيْ ۚ قَالُوْٓا اٰمَنَّا وَاشْهَدْ بِاَنَّنَا مُسْلِمُوْنَ

wa iż auḥaitu ilal-ḥawāriyyīna an āminū bī wa birasūlī, qālū āmannā wasyhad bi'annanā muslimūn(a).

Και (θυμήσου), όταν ενέπνευσα τους πιστούς ακόλουθους του Ιησού: «Πιστέψτε σε Εμένα και στον Αγγελιοφόρο Μου». Απάντησαν: «Πιστεύσαμε και δώσε μαρτυρία (Ω Αγγελιοφόρο) ότι είμαστε λαός που υποτάσσεται (Μουσουλμάνοι).»


112

اِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيْعُ رَبُّكَ اَنْ يُّنَزِّلَ عَلَيْنَا مَاۤىِٕدَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ ۗقَالَ اتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

iż qālal-ḥawāriyyūna yā ‘īsabna maryama hal yastaṭī‘u rabbuka ay yunazzila ‘alainā mā'idatam minas-samā'(i), qālattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).

(Θυμηθείτε), όταν οι πιστοί ακόλουθοι του Ιησού είπαν: «Ω, Ιησού, γιε της Μαρίας! Είναι πρόθυμος ο Κύριός σου να μας στείλει τροφή από τον ουρανό;» Ο Ιησούς απάντησε: «Να φοβάστε τον Αλλάχ, αν είστε πιστοί».


113

قَالُوْا نُرِيْدُ اَنْ نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُنَا وَنَعْلَمَ اَنْ قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُوْنَ عَلَيْهَا مِنَ الشّٰهِدِيْنَ

qālū nurīdu an na'kula minhā wa taṭma'inna qulūbunā wa na‘lama an qad ṣadaqtanā wa nakūna ‘alaihā minasy-syāhidīn(a).

Είπαν: «Θέλουμε να το φάμε για να ηρεμήσουν οι καρδιές μας και για να είμαστε σίγουροι ότι μας είπες την αλήθεια, και για να γίνουμε μάρτυρες (αυτού).»


114

قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللّٰهُمَّ رَبَّنَآ اَنْزِلْ عَلَيْنَا مَاۤىِٕدَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ تَكُوْنُ لَنَا عِيْدًا لِّاَوَّلِنَا وَاٰخِرِنَا وَاٰيَةً مِّنْكَ وَارْزُقْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

qāla ‘īsabnu maryamallāhumma rabbanā anzil ‘alainā mā'idatam minas-samā'i takūnu lanā ‘īdal li'awwalinā wa ākhirinā wa āyatam minka warzuqnā wa anta khairur-rāziqīn(a).

Ο Ιησούς, γιος της Μαρίας, προσευχήθηκε: «Κύριέ μας, στείλε μας ένα πιάτο από τον ουρανό (την ημέρα που θα πέσει) που θα είναι γιορτή για εμάς, δηλαδή για εκείνους που είναι τώρα μαζί μας και για εκείνους που έρχονται μετά από εμάς, και θα είναι σημάδι της δύναμής Σου. Δώσε μας τροφή, και Εσύ είσαι ο καλύτερος προμηθευτής τροφής.»


115

قَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۚ فَمَنْ يَّكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَاِنِّيْٓ اُعَذِّبُهٗ عَذَابًا لَّآ اُعَذِّبُهٗٓ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

qālallāhu innī munazziluhā ‘alaikum, famay yakfur ba‘du minkum fa innī u‘ażżibuhū ‘ażābal lā u‘ażzibuhū aḥadam minal-‘ālamīn(a).

Ο Αλλάχ λέει, «Πράγματι, θα σας στείλω κάτω το πιάτο, αλλά όποιος από εσάς δεν πιστέψει μετά (το πιάτο θα σταλεί κάτω), τότε πράγματι, θα τον τιμωρήσω με μια τιμωρία που δεν έχω επιβάλει ποτέ σε κανέναν από την ανθρωπότητα (όλη τη φύση).»


116

وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).

Και (θυμήσου) όταν ο Αλλάχ είπε: «Ω, Ιησού, γιε της Μαρίας! Εσύ είσαι που είπες στους ανθρώπους, κάνε εμένα και τη μητέρα μου δύο θεούς εκτός από τον Αλλάχ;» (Ο Ησαΐας) απάντησε: «Δόξα τω Θεώ, δεν μου επιτρέπεται να λέω ό,τι δεν είναι δικό μου. Αν το είχα πει, Εσύ θα το ήξερες. Εσύ ξέρεις τι υπάρχει μέσα μου και εγώ δεν ξέρω τι υπάρχει μέσα Σου. Πράγματι, Εσύ είσαι ο Παντογνώστης όλων όσων είναι αόρατα.»


117

مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

Δεν τους είπα ποτέ, παρά μόνο αυτό που μου πρόσταξες (δηλαδή, «Λατρεύετε τον Αλλάχ, τον Κύριό μου και Κύριό σας»). Και ήμουν μάρτυρας εναντίον τους, όσο ήμουν ανάμεσά τους. Έτσι, αφού με απεβίωσες, ήσουν Αυτός που τους πρόσεχε. Και Εσύ είσαι ο Μάρτυρας όλων των πραγμάτων.


118

اِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَاِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۚوَاِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَاِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

in tu‘ażżibhum fa innahum ‘ibāduk(a), wa in tagfir lahum fa innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Αν τους βασανίσεις, τότε όντως είναι δούλοι Σου, και αν τους συγχωρήσεις, όντως Εσύ είσαι ο Παντοδύναμος, ο Σοφός.»


119

قَالَ اللّٰهُ هٰذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصّٰدِقِيْنَ صِدْقُهُمْ ۗ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗرَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

qālallāhu hāżā yaumu yanfa‘uṣ-ṣādiqīna ṣidquhum, lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

Ο Αλλάχ λέει: «Τότε είναι που οι δίκαιοι αποκτούν τα οφέλη της δικαιοσύνης τους. Αποκτούν παράδεισο κάτω από τον οποίο ρέουν ποτάμια, όπου θα μείνουν για πάντα. Ο Αλλάχ είναι ευχαριστημένος μαζί τους και είναι ευχαριστημένοι μαζί Του. Αυτή είναι μια μεγάλη νίκη.»


120

لِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا فِيْهِنَّ ۗوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā fīhinn(a), wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Στον Αλλάχ ανήκει η βασιλεία των ουρανών και της γης και ό,τι υπάρχει σε αυτά· και Αυτός είναι Παντοδύναμος πάνω σε όλα τα πράγματα.