Q.S Αλ-Φουρκάν (اَلْفُرْقَان) - 77 Αριθμός στίχων

تَبٰرَكَ الَّذِيْ نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلٰى عَبْدِهٖ لِيَكُوْنَ لِلْعٰلَمِيْنَ نَذِيْرًا ۙ

tabārakal-lażī nazzalal-furqāna ‘alā ‘abdihī liyakūna lil-‘ālamīna nażīrā(n).

Δόξα τω Θεώ, ο Αλλάχ, που έστειλε το Φουρκάν (Αλ-Κοράνι) στον δούλο Του (Μωάμεθ), ώστε να αποτελέσει προειδοποίηση για όλη τη φύση (τζίνια και ανθρώπους).

ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَّلَمْ يَكُنْ لَّهٗ شَرِيْكٌ فِى الْمُلْكِ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهٗ تَقْدِيْرًا

allażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍi wa lam yattakhiż waladaw wa lam yakul lahū syarīkun fil-mulki wa khalaqa kulla syai'in fa qaddarahū taqdīrā(n).

Σ’ Αυτόν ανήκει η βασιλεία των ουρανών και της γης, δεν έχει γιο, ούτε συνεργάτη στη δύναμή Του, και Αυτός δημιούργησε τα πάντα, έπειτα καθόρισε τις ακριβείς διαστάσεις τους.

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً لَّا يَخْلُقُوْنَ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَ وَلَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا وَّلَا يَمْلِكُوْنَ مَوْتًا وَّلَا حَيٰوةً وَّلَا نُشُوْرًا

wattakhażū min dūnihī ālihatal lā yakhluqūna syai'aw wa hum yukhlaqūna wa lā yamlikūna li'anfusihim ḍarraw wa lā naf‘aw wa lā yamlikūna mautaw wa lā ḥayātaw wa lā nusyūrā(n).

Αλλά δέχτηκαν θεούς άλλους εκτός από Αυτόν (για να λατρέψουν), παρόλο που αυτοί (αυτοί οι θεοί) δεν δημιούργησαν τίποτα, στην πραγματικότητα οι ίδιοι ήταν δημιουργημένοι και δεν είχαν καμία δύναμη να (αντισταθούν) στη βλάβη στον εαυτό τους και δεν μπορούσαν να (φέρουν) οφέλη και δεν είχαν καμία δύναμη να σκοτώσουν, να δώσουν ζωή ή (επίσης) να αναστήσουν.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اِفْكُ ِۨافْتَرٰىهُ وَاَعَانَهٗ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُوْنَۚ فَقَدْ جَاۤءُوْ ظُلْمًا وَّزُوْرًا ۚ

wa qālal-lażīna kafarū in hāżā illā ifkuniftarāhu wa a‘ānahū ‘alaihi qaumun ākharūn(a), fa qad jā'ū ẓulmaw wa zūrā(n).

Και οι άπιστοι είπαν: «Αυτό (το Κοράνι) δεν είναι τίποτα άλλο παρά ψέμα που επινόησε αυτός (ο Μωάμεθ), με τη βοήθεια άλλων ανθρώπων». Μάλιστα, διέπραξαν αδικία και μεγάλο ψέμα.

وَقَالُوْٓا اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ اكْتَتَبَهَا فَهِيَ تُمْلٰى عَلَيْهِ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا

wa qālū asāṭīrul-awwalīnaktatabahā fa hiya tumlā ‘alaihi bukrataw wa aṣīlā(n).

Και είπαν, «(Είναι απλώς) τα παραμύθια των αρχαίων λαών, τα οποία ζήτησε να γράψει και μετά να του τα διαβάζει κάθε πρωί και βράδυ».

قُلْ اَنْزَلَهُ الَّذِيْ يَعْلَمُ السِّرَّ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّهٗ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

qul anzalahul-lażī ya‘lamus-sirra fis-samāwāti wal-arḍ(i), innahū kāna gafūrar raḥīmā(n).

Πες (Μωάμεθ), "(Το Κοράνι) αποκαλύφθηκε από (τον Αλλάχ) που γνωρίζει τα μυστικά των ουρανών και της γης. Πράγματι, Αυτός είναι ο Επιεικής, ο Πολυεύσπλαχνος."

وَقَالُوْا مَالِ هٰذَا الرَّسُوْلِ يَأْكُلُ الطَّعَامَ وَيَمْشِيْ فِى الْاَسْوَاقِۗ لَوْلَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مَلَكٌ فَيَكُوْنَ مَعَهٗ نَذِيْرًا ۙ

wa qālū mā lihāżar-rasūli ya'kuluṭ-ṭa‘āma wa yamsyī fil-aswāq(i), lau lā unzila ‘alaihi malakun fa yakūna ma‘ahū nażīrā(n).

Και είπαν: «Γιατί αυτός ο Αγγελιοφόρος (ο Μωάμεθ) τρώει φαγητό και περπατάει στις αγορές; Γιατί δεν του αποστέλλεται άγγελος (ώστε ο άγγελος) να προειδοποιεί μαζί του,

اَوْ يُلْقٰىٓ اِلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ تَكُوْنُ لَهٗ جَنَّةٌ يَّأْكُلُ مِنْهَاۗ وَقَالَ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا

au yulqā ilaihi kanzun au takūnu lahū jannatuy ya'kulu minhā, wa qālaẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).

ή (γιατί όχι) να του σταλεί πλούτος ή (γιατί όχι) να έχει έναν κήπο για αυτόν, ώστε να μπορεί να τρώει από (τα προϊόντα);» Και ο άδικος λαός είπε: «Ακολουθείτε έναν άνθρωπο που έχει μαγευτεί».

اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا ࣖ

unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).

Δες, πώς σε περιγελούν με παραβολές, έτσι ώστε να πλανώνται, δεν μπορούν να βρουν τρόπο (να αντιταχθούν στην αποστολική σου ιδιότητα).

تَبٰرَكَ الَّذِيْٓ اِنْ شَاۤءَ جَعَلَ لَكَ خَيْرًا مِّنْ ذٰلِكَ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ وَيَجْعَلْ لَّكَ قُصُوْرًا

tabārakal-lażī in syā'a ja‘ala laka khairam min żālika jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa yaj‘al laka quṣūrā(n).

Δόξα τω Θεώ, αν το ήθελε, θα σας είχε δημιουργήσει καλύτερους από αυτούς: κήπους από κάτω από τους οποίους κυλούν ποτάμια, και σας έφτιαξε παλάτια.

بَلْ كَذَّبُوْا بِالسَّاعَةِۙ وَاَعْتَدْنَا لِمَنْ كَذَّبَ بِالسَّاعَةِ سَعِيْرًا

bal każżabū bis-sā‘ah(ti), wa a‘tadnā liman każżaba bis-sā‘ati sa‘īrā(n).

Αρνούνται ακόμη και την Ημέρα της Κρίσης. Και έχουμε ετοιμάσει μια πύρινη κόλαση για όποιον αρνείται την Ημέρα της Κρίσης.

اِذَا رَاَتْهُمْ مِّنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍ سَمِعُوْا لَهَا تَغَيُّظًا وَّزَفِيْرًا

iżā ra'athum mim makānim ba‘īdin sami‘ū lahā tagayyuẓaw wa zafīrā(n).

Όταν αυτός (η κόλαση) τους βλέπει από μακριά, ακούνε τη φωνή του να βρυχάται από θυμό.

وَاِذَآ اُلْقُوْا مِنْهَا مَكَانًا ضَيِّقًا مُّقَرَّنِيْنَ دَعَوْا هُنَالِكَ ثُبُوْرًا ۗ

wa iżā ulqū minhā makānan ḍayyiqam muqarranīna da‘au hunālika ṡubūrā(n).

Και όταν ρίχνονται αλυσοδεμένοι σε ένα στενό μέρος στην κόλαση, εκεί κραυγάζουν για καταστροφή.

لَا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُوْرًا وَّاحِدًا وَّادْعُوْا ثُبُوْرًا كَثِيْرًا

lā tad‘ul-yauma ṡubūraw wāḥidaw wad‘ū ṡubūran kaṡīrā(n).

(Θα τους ειπωθεί): «Μην περιμένετε μία καταστροφή σήμερα, αλλά επαναλαμβανόμενη καταστροφή».

قُلْ اَذٰلِكَ خَيْرٌ اَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ كَانَتْ لَهُمْ جَزَاۤءً وَّمَصِيْرًا

qul ażālika khairun am jannatul-khuldil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), kānat lahum jazā'aw wa maṣīrā(n).

Πες (ο Μωάμεθ), «Είναι αυτή (η τιμωρία) καλή; Ή ο αιώνιος παράδεισος που έχει υποσχεθεί στους ευσεβείς ως ανταμοιβή και τόπος επιστροφής τους;»

لَهُمْ فِيْهَا مَا يَشَاۤءُوْنَ خٰلِدِيْنَۗ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ وَعْدًا مَّسْـُٔوْلًا

lahum fīhā mā yasyā'ūna khālidīn(a), kāna ‘alā rabbika wa‘dam mas'ūlā(n).

Γι' αυτούς, ό,τι επιθυμούν βρίσκεται σε αυτόν (τον παράδεισο), θα παραμείνουν αιώνια (σε αυτόν). Αυτή είναι η υπόσχεση του Κυρίου σας που αξίζει να την παρακαλέσετε.

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَيَقُوْلُ ءَاَنْتُمْ اَضْلَلْتُمْ عِبَادِيْ هٰٓؤُلَاۤءِ اَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيْلَ ۗ

wa yauma yaḥsyuruhum wa mā ya‘budūna min dūnillāhi fa yaqūlu a'antum aḍlaltum ‘ibādī hā'ulā'i am hum ḍallus-sabīl(a).

Και (θυμήσου) την ημέρα (που) ο Αλλάχ τους συγκέντρωσε μαζί με ό,τι λάτρευαν εκτός από τον Αλλάχ, και τότε είπε (σε αυτούς που λατρεύονταν): «Εσύ είσαι αυτός που οδήγησες τους δούλους Μου σε παραπλάνηση ή μήπως αυτοί οι ίδιοι έχουν παραστρατήσει από τον (αληθινό) δρόμο;»

قَالُوْا سُبْحٰنَكَ مَا كَانَ يَنْۢبَغِيْ لَنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ مِنْ دُوْنِكَ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ وَلٰكِنْ مَّتَّعْتَهُمْ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى نَسُوا الذِّكْرَۚ وَكَانُوْا قَوْمًاۢ بُوْرًا

qālū subḥānaka mā kāna yambagī lanā an nattakhiża min dūnika min auliyā'a wa lākim matta‘tahum wa ābā'ahum ḥattā nasuż-żikr(a), wa kānū qaumam būrā(n).

Αυτοί (που λατρεύονταν) απάντησαν: «Δόξα τω Θεώ, δεν μας ταιριάζει να πάρουμε άλλον προστάτη εκτός από Εσένα, αλλά εσύ έδωσες σε αυτούς και στους προγόνους τους την ευχαρίστηση της ζωής, έτσι ώστε να ξεχάσουν την προειδοποίηση· και είναι ένας λαός που χάνεται».

فَقَدْ كَذَّبُوْكُمْ بِمَا تَقُوْلُوْنَۙ فَمَا تَسْتَطِيْعُوْنَ صَرْفًا وَّلَا نَصْرًاۚ وَمَنْ يَّظْلِمْ مِّنْكُمْ نُذِقْهُ عَذَابًا كَبِيْرًا

faqad każżabūkum bimā taqūlūn(a), famā tastaṭī‘ūna ṣarfaw wa lā naṣrā(n), wa may yaẓlim minkum nużiqhu ‘ażāban kabīrā(n).

Έτσι, πράγματι, αυτοί (που λατρεύονται) αρνήθηκαν αυτά που είπες, οπότε δεν θα μπορέσετε να αντισταθείτε (στην τιμωρία) και δεν θα μπορέσετε να βοηθήσετε (τον εαυτό σας). Και όποιος από εσάς αδικήσει, σίγουρα θα του επιβάλουμε μεγάλη τιμωρία.

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّآ اِنَّهُمْ لَيَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَيَمْشُوْنَ فِى الْاَسْوَاقِۗ وَجَعَلْنَا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً ۗ اَتَصْبِرُوْنَۚ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيْرًا ࣖ ۔

wa mā arsalnā qablaka minal-mursalīna illā innahum laya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa yamsyūna fil aswāq(i), wa ja‘alnā ba‘ḍakum liba‘ḍin fitnah(tan), ataṣbirūn(a), wa kāna rabbuka baṣīrā(n).

Και δεν στείλαμε κανέναν αγγελιοφόρο πριν από εσάς (Μωάμεθ) παρά μόνο αν έτρωγαν φαγητό και περπατούσαν στις αγορές. Και κάναμε μερικούς από εσάς δοκιμασία για τους άλλους. Θα κάνετε υπομονή; Και ο Κύριός σας είναι Παντογνώστης.

۞ وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ نَرٰى رَبَّنَا ۗ لَقَدِ اسْتَكْبَرُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ وَعَتَوْ عُتُوًّا كَبِيْرًا

wa qālal-lażīna lā yarjūna liqā'anā lau lā unzila ‘alainal-malā'ikata au narā rabbanā, laqadistakbarū fī anfusihim wa ‘atau ‘utuwwan kabīrā(n).

Και όσοι δεν ελπίζουν σε μια συνάντηση μαζί Μας (στη μετά θάνατον ζωή) λένε: «Γιατί δεν μας στάλθηκαν οι άγγελοι ή γιατί δεν είδαμε τον Κύριό μας;» Μάλιστα, έχουν καυχηθεί για τον εαυτό τους και έχουν πραγματικά ξεπεράσει τα όριά τους (αδικώντας).

يَوْمَ يَرَوْنَ الْمَلٰۤىِٕكَةَ لَا بُشْرٰى يَوْمَىِٕذٍ لِّلْمُجْرِمِيْنَ وَيَقُوْلُوْنَ حِجْرًا مَّحْجُوْرًا

yauma yaraunal-malā'ikata lā busyrā yauma'iżil lil-mujrimīna wa yaqūlūna ḥijram maḥjūrā(n).

(Θυμήσου) την ημέρα (που) είδαν τους αγγέλους, εκείνη την ημέρα δεν υπήρχαν καλά νέα για τους αμαρτωλούς και είπαν, "Χιτζράν μαχτζούρα."

وَقَدِمْنَآ اِلٰى مَا عَمِلُوْا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنٰهُ هَبَاۤءً مَّنْثُوْرًا

wa qadimnā ilā mā ‘amilū min ‘amalin fa ja‘alnāhu habā'am manṡūrā(n).

Και θα τους δείξουμε όλες τις πράξεις που έκαναν, και μετά θα τους κάνουμε (σαν) σκορπισμένη σκόνη.

اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ يَوْمَىِٕذٍ خَيْرٌ مُّسْتَقَرًّا وَّاَحْسَنُ مَقِيْلًا

aṣḥābul-jannati yauma'iżin khairum mustaqarraw wa aḥsanu maqīlā(n).

Οι κάτοικοι του Παραδείσου εκείνη την ημέρα θα έχουν την καλύτερη κατοικία και τον πιο όμορφο τόπο ανάπαυσης.

وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَاۤءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ تَنْزِيْلًا

wa yauma tasyaqqaqus-samā'u bil-gamāmi wa nuzzilal-malā'ikatu tanzīlā(n).

Και (θυμήσου) την ημέρα (που) ο ουρανός άνοιξε απελευθερώνοντας λευκή ομίχλη και οι άγγελοι στάλθηκαν κάτω (σε) κύματα.

اَلْمُلْكُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّ لِلرَّحْمٰنِۗ وَكَانَ يَوْمًا عَلَى الْكٰفِرِيْنَ عَسِيْرًا

al-mulku yauma'iżinil-ḥaqqu lir-raḥmān(i), wa kāna yauman ‘alal-kāfirīna ‘asīrā(n).

Η νόμιμη βασιλεία εκείνη την ημέρα ανήκει στον Παντελεήμονα Θεό. Και αυτή είναι μια δύσκολη ημέρα για τους άπιστους.

وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلٰى يَدَيْهِ يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِى اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُوْلِ سَبِيْلًا

wa yauma ya‘aḍḍuẓ-ẓālimu ‘alā yadaihi yaqūlu yā laitanittakhażtu ma‘ar-rasūli sabīlā(n).

Και (θυμήσου) την ημέρα (που) ο άδικος δάγκωσε δύο από τα δάχτυλά του, (μετανιώνοντας για τις πράξεις του) λέγοντας: «Ω! Μακάρι (μία φορά) να είχα ακολουθήσει το μονοπάτι με τον Αγγελιοφόρο».

يٰوَيْلَتٰى لَيْتَنِيْ لَمْ اَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيْلًا

yā wailatā laitanī lam attakhiż fulānan khalīlā(n).

Ω, αλίμονό μου! Μακάρι να μην είχα κάνει τον τάδε στενό μου φίλο,

لَقَدْ اَضَلَّنِيْ عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ اِذْ جَاۤءَنِيْۗ وَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِلْاِنْسَانِ خَذُوْلًا

laqad aḍallanī ‘aniż-żikri ba‘da iż jā'anī, wa kānasy-syaiṭānu lil-insāni khażūlā(n).

Πράγματι, με παρέσυρε από την υπενθύμιση (του Κορανίου) αφότου μου είχε έρθει. Και ο Σατανάς είναι πράγματι προδότης της ανθρωπότητας.

وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا

wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).

Και ο Αγγελιοφόρος (ο Μωάμεθ) είπε: «Ω, Κύριέ μου, πράγματι ο λαός μου έχει παραμελήσει αυτό το Κοράνι».

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِّنَ الْمُجْرِمِيْنَۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ هَادِيًا وَّنَصِيْرًا

wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwam minal-mujrimīn(a), wa kafā birabbika hādiyaw wa naṣīrā(n).

Έτσι, για κάθε προφήτη, έχουμε κάνει εχθρούς τους αμαρτωλούς ανθρώπους. Αλλά ο Κύριός σου είναι αρκετός ως οδηγός και βοηθός.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْاٰنُ جُمْلَةً وَّاحِدَةً ۛ كَذٰلِكَ ۛ لِنُثَبِّتَ بِهٖ فُؤَادَكَ وَرَتَّلْنٰهُ تَرْتِيْلًا

wa qālal-lażīna kafarū lau lā nuzzila ‘alaihil-qur'ānu jumlataw wāḥidatan - każālika - linuṡabbita bihī fu'ādaka wa rattalnāhu tartīlā(n).

Και αυτοί που δεν πιστεύουν λένε: «Γιατί δεν του αποκαλύφθηκε μονομιάς;» Αυτό γίνεται για να ενισχύσουμε την καρδιά σου (ω Μουχάμμαντ) με αυτό και να το απαγγείλουμε σταδιακά (σταδιακά, αργά και σωστά).

وَلَا يَأْتُوْنَكَ بِمَثَلٍ اِلَّا جِئْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاَحْسَنَ تَفْسِيْرًا ۗ

wa lā ya'tūnaka bimaṡalin illā ji'nāka bil-ḥaqqi wa aḥsana tafsīrā(n).

Και αυτοί (οι άπιστοι) δεν ήρθαν σε σένα (φέρνοντας) τίποτα παράξενο, αλλά Εμείς σου φέραμε την αλήθεια και την καλύτερη εξήγηση.

اَلَّذِيْنَ يُحْشَرُوْنَ عَلٰى وُجُوْهِهِمْ اِلٰى جَهَنَّمَۙ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ سَبِيْلًا ࣖ

allażīna yuḥsyarūna ‘alā wujūhihim ilā jahannam(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu sabīlā(n).

Οι άνθρωποι που συγκεντρώνονται στην Κόλαση σέρνοντας τους από τα πρόσωπά τους, αυτοί είναι που βρίσκονται στη χειρότερη θέση και έχουν την πιο παραπλανημένη πορεία.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنَا مَعَهٗٓ اَخَاهُ هٰرُوْنَ وَزِيْرًا ۚ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnā ma‘ahū akhāhu hārūna wazīrā(n).

Και πράγματι, Δώσαμε το Βιβλίο (Τόρα) στον Μωυσή και κάναμε τον Χαρούν αδελφό του, συνοδεύοντάς τον ως βεζίρη (βοηθό).

فَقُلْنَا اذْهَبَآ اِلَى الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ فَدَمَّرْنٰهُمْ تَدْمِيْرًا ۗ

fa qulnażhabā ilal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, fa dammarnāhum tadmīrā(n).

Τότε είπαμε (και στους δύο): «Πηγαίνετε και οι δύο στον λαό που αρνείται τα σημάδια μας». Τότε τους καταστρέψαμε με όλη μας τη δύναμη.

وَقَوْمَ نُوْحٍ لَّمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ اَغْرَقْنٰهُمْ وَجَعَلْنٰهُمْ لِلنَّاسِ اٰيَةًۗ وَاَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ۚ

wa qauma nūḥil lammā każżabur-rusula agraqnāhum wa ja‘alnāhum lin-nāsi āyah(tan), wa a‘tadnā liẓ-ẓālimīna ‘ażāban alīmā(n).

Και (καταστρέψαμε) τον λαό του Νώε, όταν είπαν ψέματα στους Αγγελιοφόρους. Τους πνίξαμε και κάναμε (τις ιστορίες) τους μάθημα για την ανθρωπότητα. Και έχουμε ετοιμάσει για τους άδικους μια οδυνηρή τιμωρία.

وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَاَصْحٰبَ الرَّسِّ وَقُرُوْنًاۢ بَيْنَ ذٰلِكَ كَثِيْرًا

wa ‘ādaw wa ṡamūda wa aṣḥābar-rassi wa qurūnam baina żālika kaṡīrā(n).

και (εξαφανίσαμε) τον λαό του Άδ και του Σαμούντ και τον λαό του Ρας και πολλές (ακόμα) γενιές μεταξύ αυτών (των λαών).

وَكُلًّا ضَرَبْنَا لَهُ الْاَمْثَالَۖ وَكُلًّا تَبَّرْنَا تَتْبِيْرًا

wa kullan ḍarabnā lahul-amṡāl(a), wa kullan tabbarnā tatbīrā(n).

Και έχουμε κάνει παράδειγμα για τον καθένα τους και έχουμε καταστρέψει τον καθένα τους μέχρι την ολοκληρωτική του καταστροφή.

وَلَقَدْ اَتَوْا عَلَى الْقَرْيَةِ الَّتِيْٓ اُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِۗ اَفَلَمْ يَكُوْنُوْا يَرَوْنَهَاۚ بَلْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ نُشُوْرًا

wa laqad atau ‘alal-qaryatil-latī umṭirat maṭaras-sau'(i), afalam yakūnū yaraunahā, bal kānū lā yarjūna nusyūrā(n).

Και πράγματι, αυτοί (οι πολυθεϊστές της Μέκκας) είχαν περάσει από μια γη (τα Σόδομα) η οποία (παλαιότερα) είχε πληγεί από άσχημη βροχή (βροχή από πέτρες). Δεν την είδαν; Στην πραγματικότητα, δεν περίμεναν την ημέρα της ανάστασης.

وَاِذَا رَاَوْكَ اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ بَعَثَ اللّٰهُ رَسُوْلًا

wa iżā ra'auka iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī ba‘aṡallāhu rasūlā(n).

Και όταν σε βλέπουν (Μωάμεθ), σε κοροϊδεύουν μόνο (λέγοντας): «Αυτός είναι ο άνθρωπος που ο Αλλάχ έστειλε ως Αγγελιοφόρο;»

اِنْ كَادَ لَيُضِلُّنَا عَنْ اٰلِهَتِنَا لَوْلَآ اَنْ صَبَرْنَا عَلَيْهَاۗ وَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ حِيْنَ يَرَوْنَ الْعَذَابَ مَنْ اَضَلُّ سَبِيْلًا

in kāda layuḍillunā ‘an ālihatinā lau lā an ṣabarnā ‘alaihā, wa saufa ya‘lamūna ḥīna yaraunal-‘ażāba man aḍallu sabīlā(n).

Πράγματι, θα μας είχε απομακρύνει από τη λατρεία μας, αν δεν επιμέναμε στη λατρεία του.» Και θα καταλάβουν, όταν δουν την τιμωρία, ποιος έχει ξεστρατίσει περισσότερο από το μονοπάτι.

اَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُۗ اَفَاَنْتَ تَكُوْنُ عَلَيْهِ وَكِيْلًا ۙ

ara'aita manittakhaża ilāhahū hawāh(u), afa anta takūnu ‘alaihi wakīlā(n).

Έχεις δει (Μωάμεθ) κάποιον που κάνει τις επιθυμίες του θεό του; Θα είσαι εσύ ο προστάτης του;

اَمْ تَحْسَبُ اَنَّ اَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُوْنَ اَوْ يَعْقِلُوْنَۗ اِنْ هُمْ اِلَّا كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ سَبِيْلًا ࣖ

am taḥsabu anna akṡarahum yasma‘ūna au ya‘qilūn(a), in hum illā kal-an‘āmi bal hum aḍallu sabīlā(n).

Ή μήπως νομίζεις ότι οι περισσότεροι από αυτούς ακούνε ή καταλαβαίνουν; Είναι σαν ζώα, μάλιστα, ακόμα πιο ξεστρατισμένοι από τον δρόμο.

اَلَمْ تَرَ اِلٰى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّۚ وَلَوْ شَاۤءَ لَجَعَلَهٗ سَاكِنًاۚ ثُمَّ جَعَلْنَا الشَّمْسَ عَلَيْهِ دَلِيْلًا ۙ

alam tara ilā rabbika kaifa maddaẓ-ẓill(a), wa lau syā'a laja‘alahū sākinā(n), ṡumma ja‘alnasy-syamsa ‘alaihi dalīlā(n).

Δεν έχεις παρατηρήσει (τη δημιουργία) του Κυρίου σου, πώς επιμηκύνει (και μικραίνει) τις σκιές; Και αν ήθελε, θα τις είχε κάνει (τις σκιές) μόνιμες, και μετά κάναμε τον ήλιο οδηγό,

ثُمَّ قَبَضْنٰهُ اِلَيْنَا قَبْضًا يَّسِيْرًا

Ṡumma qabaḍnā ilainā qabḍay yasīrā(n).

έπειτα την τραβήξαμε (τη σκιά) προς το μέρος μας σιγά σιγά.

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِبَاسًا وَّالنَّوْمَ سُبَاتًا وَّجَعَلَ النَّهَارَ نُشُوْرًا

wa huwal-lażī ja‘ala lakumul-laila libāsaw wan-nauma subātaw wa ja‘alan-nahāra nusyūrā(n).

Και Αυτός είναι που έκανε τη νύχτα για εσάς κάλυμμα, και τον ύπνο για ανάπαυση, και έκανε την ημέρα για να ξυπνάτε για να αγωνίζεστε.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيَاحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۚ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً طَهُوْرًا ۙ

wa huwal-lażī arsalar-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), wa anzalnā minas-samā'i mā'an ṭahūrā(n).

Και Αυτός είναι που στέλνει τους ανέμους ως αγγελιοφόρους χαρμόσυνων νέων πριν από το έλεός Του (τη βροχή). Και ρίχνουμε από τον ουρανό καθαρό νερό,

لِّنُحْيِ َۧ بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًا وَّنُسْقِيَهٗ مِمَّا خَلَقْنَآ اَنْعَامًا وَّاَنَاسِيَّ كَثِيْرًا

linuḥyiya bihī baldatam maitaw wa nusqiyahū mimmā khalaqnā an‘āmaw wa anāsiyya kaṡīrā(n).

Για να αναζωογονήσουμε μια νεκρή (άγονη) γη και να δώσουμε νερό σε μερικά από αυτά που δημιουργήσαμε, (με τη μορφή) ζώων και πολλών ανθρώπων.

وَلَقَدْ صَرَّفْنٰهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوْاۖ فَاَبٰىٓ اَكْثَرُ النَّاسِ اِلَّا كُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnāhu bainahum liyażżakkarū, fa abā akṡarun-nāsi illā kufūrā(n).

Και πράγματι, την έχουμε μοιράσει (τη βροχή) ανάμεσά τους για να προσέξουν· αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι ευγνώμονες, αλλά αρνούνται (την ευλογία).

وَلَوْ شِئْنَا لَبَعَثْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ نَّذِيْرًا ۖ

wa lau syi'nā laba‘aṡnā fī kulli qaryatin nażīrā(n).

Και αν θέλαμε, θα στέλναμε έναν προειδοποιητή σε κάθε χώρα.

فَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَجَاهِدْهُمْ بِهٖ جِهَادًا كَبِيْرًا

falā tuṭi‘il-kāfirīna wa jāhidhum bihī jihādan kabīrā(n).

Μην υπακούτε λοιπόν στους άπιστους και πολεμήστε εναντίον τους με αυτό (το Κοράνι) με μεγάλο (πνεύμα) αγώνα.

۞ وَهُوَ الَّذِيْ مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَّهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۚ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا وَّحِجْرًا مَّحْجُوْرًا

wa huwal-lażī marajal-baḥraini hāżā ‘ażbun furātuw wa hāżā milḥun ujāj(un), wa ja‘ala bainahumā barzakhaw wa ḥijram maḥjūrā(n).

Και Αυτός είναι που άφησε τις δύο θάλασσες να ρέουν (δίπλα-δίπλα). Η μία είναι γλυκιά και δροσερή, και η άλλη αλμυρή και πικρή. Και έχει τοποθετήσει ανάμεσά τους ένα φράγμα και ένα φράγμα που δεν μπορεί να διαπεραστεί.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ مِنَ الْمَاۤءِ بَشَرًا فَجَعَلَهٗ نَسَبًا وَّصِهْرًاۗ وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيْرًا

wa huwal-lażī khalaqa minal-mā'i basyaran fa ja‘alahū nasabaw wa ṣihrā(n), wa kāna rabbuka qadīrā(n).

Και (επίσης) έπλασε τον άνθρωπο από νερό, έπειτα τον έκανε να αποκτήσει απογόνους και πλούτο, και ο Θεός σας είναι Παντοδύναμος.

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُهُمْ وَلَا يَضُرُّهُمْۗ وَكَانَ الْكَافِرُ عَلٰى رَبِّهٖ ظَهِيْرًا

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘uhum wa lā yaḍurruhum, wa kānal-kāfiru ‘alā rabbihī ẓahīrā(n).

Και λατρεύουν, εκτός από τον Αλλάχ, ό,τι δεν τους ωφελεί ούτε τους φέρνει συμφορά. Οι άπιστοι είναι βοηθοί (του Σατανά για να παρακούσουν) τον Κύριό τους.

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًا

wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).

Και δεν σε στείλαμε (Μωάμεθ) παρά μόνο ως φέροντα χαρμόσυνα νέα και ως προειδοποιητή.

قُلْ مَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اَنْ يَّتَّخِذَ اِلٰى رَبِّهٖ سَبِيْلًا

qul mā as'alukum ‘alaihi min ajrin illā man syā'a ay yattakhiża ilā rabbihī sabīlā(n).

Πες, «Δεν σας ζητώ καμία αμοιβή για τη μετάδοση αυτού του μηνύματος, παρά μόνο το να ακολουθήσουν οι άνθρωποι τον δρόμο προς τον Κύριό τους».

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِيْ لَا يَمُوْتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهٖۗ وَكَفٰى بِهٖ بِذُنُوْبِ عِبَادِهٖ خَبِيْرًا ۚ

wa tawakkal ‘alal-ḥayyil-lażī lā yamūtu wa sabbiḥ biḥamdih(ī), wa kafā bihī biżunūbi ‘ibādihī khabīrā(n).

Και εμπιστευτείτε τον Αλλάχ, τον Ζωντανό, που δεν πεθαίνει, και δοξάστε Τον δοξάζοντάς Τον. Και αρκεί που είναι Παντογνώστης των αμαρτιών των δούλων Του,

اَلَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۚ اَلرَّحْمٰنُ فَسْـَٔلْ بِهٖ خَبِيْرًا

allażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), ar-raḥmānu fas'al bihī khabīrā(n).

Αυτός που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και ό,τι υπάρχει ανάμεσά τους σε έξι αιώνες, και μετά κάθισε στον Θρόνο, (Είναι) ο Πολυεύσπλαχνος. Ρώτα λοιπόν (για τον Αλλάχ) αυτόν που γνωρίζει καλύτερα (τον Μωάμεθ).

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اسْجُدُوْا لِلرَّحْمٰنِ قَالُوْا وَمَا الرَّحْمٰنُ اَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُوْرًا ۩ ࣖ

wa iżā qīla lahumusjudū lir-raḥmāni qālū wa mar-raḥmānu anasjudu limā ta'murunā wa zādahum nufūrā(n).

Και όταν τους λέγεται: «Προσκυνηθείτε στον Παντελεήμονα», απαντούν: «Ποιος είναι ο Παντελεήμων; Να προσκυνήσουμε τον Αλλάχ, τον οποίο εσύ (Μωάμεθ) μας πρόσταξες (να προσκυνήσουμε σε Αυτόν);» Και απομακρύνονται όλο και περισσότερο (από την αλήθεια).

تَبٰرَكَ الَّذِيْ جَعَلَ فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّجَعَلَ فِيْهَا سِرٰجًا وَّقَمَرًا مُّنِيْرًا

tabārakal-lażī ja‘ala fis-samā'i burūjaw wa ja‘ala fīhā sirājaw wa qamaram munīrā(n).

Δόξα τω Αλλάχ, ο οποίος έπλασε τα αστέρια στον ουρανό και έκανε επίσης τον ήλιο και το φεγγάρι να λάμπουν.

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ خِلْفَةً لِّمَنْ اَرَادَ اَنْ يَّذَّكَّرَ اَوْ اَرَادَ شُكُوْرًا

wa huwal-lażī ja‘alal-laila wan-nahāra khilfatal liman arāda ay yażżakkara au arāda syukūrā(n).

Και (επίσης) κάνει τη νύχτα και την ημέρα εναλλάξ για τους ανθρώπους που θέλουν να μάθουν μαθήματα ή που θέλουν να είναι ευγνώμονες.

وَعِبَادُ الرَّحْمٰنِ الَّذِيْنَ يَمْشُوْنَ عَلَى الْاَرْضِ هَوْنًا وَّاِذَا خَاطَبَهُمُ الْجٰهِلُوْنَ قَالُوْا سَلٰمًا

wa ‘ibādur-raḥmānil-lażīna yamsyūna ‘alal-arḍi haunaw wa iżā khāṭabahumul-jāhilūna qālū salāmā(n).

Όσο για τους υπηρέτες του Παντελεήμονα Θεού, αυτοί είναι εκείνοι που περπατούν στη γη ταπεινά και όταν οι άσχετοι άνθρωποι τους χαιρετούν (με προσβλητικά λόγια), λένε «σαλάμ»,

وَالَّذِيْنَ يَبِيْتُوْنَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَّقِيَامًا

wal-lażīna yabītūna lirabbihim sujjadaw wa qiyāmā(n).

και εκείνοι που περνούν τη νύχτα λατρεύοντας τον Θεό τους κάνοντας προσκηνήσεις και όρθιοι.

وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ اِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ۖ

wal-lażīna yaqūlūna rabbanaṣrif ‘annā ‘ażāba jahannam(a), inna ‘ażābahā kāna garāmā(n).

Και εκείνοι που λένε: «Κύριέ μας, απομάκρυνε από εμάς το μαρτύριο της Κόλασης, γιατί το μαρτύριο της θα φέρει αιώνια καταστροφή»,

اِنَّهَا سَاۤءَتْ مُسْتَقَرًّا وَّمُقَامًا

innahā sā'at mustaqarraw wa muqāmā(n).

Πράγματι, η Κόλαση είναι το χειρότερο μέρος για να εγκατασταθεί κανείς και να ζήσει.

وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا

wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).

Και (συμπεριλαμβανομένων των δούλων του Πολυεύσπλαχνου Θεού) εκείνοι που, όταν ξοδεύουν (πλούτο), δεν είναι υπερβολικοί, ούτε είναι (επίσης) τσιγκούνηδες, που και τα δύο είναι λογικά,

وَالَّذِيْنَ لَا يَدْعُوْنَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ وَلَا يَقْتُلُوْنَ النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُوْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ يَلْقَ اَثَامًا ۙ

wal-lażīna lā yad‘ūna ma‘allāhi ilāhan ākhara wa lā yaqtulūnan nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqqi wa lā yaznūn(a), wa may yaf‘al żālika yalqa aṡāmā(n).

και εκείνοι που δεν συνδέουν τον Αλλάχ με άλλους θεούς και δεν σκοτώνουν ανθρώπους που ο Αλλάχ έχει απαγορεύσει εκτός αν έχουν το δίκιο τους, και δεν διαπράττουν μοιχεία· και όποιος το κάνει αυτό, σίγουρα θα λάβει αυστηρή τιμωρία,

يُّضٰعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَيَخْلُدْ فِيْهٖ مُهَانًا ۙ

yuḍā‘af lahul-‘ażābu yaumal-qiyāmati wa yakhlud fīhī muhānā(n).

(δηλαδή) η τιμωρία θα πολλαπλασιαστεί γι' αυτόν την Ημέρα της Ανάστασης και θα παραμείνει σε αυτήν την τιμωρία, σε κατάσταση ταπείνωσης,

اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يُبَدِّلُ اللّٰهُ سَيِّاٰتِهِمْ حَسَنٰتٍۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

illā man tāba wa āmana wa ‘amila ‘amalan ṣāliḥan fa ulā'ika yubaddilullāhu sayyi'ātihim ḥasanāt(in), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

Εκτός από εκείνους που μετανοούν και πιστεύουν και κάνουν καλές πράξεις· τότε ο Αλλάχ αντικατέστησε το κακό τους με το καλό. Ο Αλλάχ είναι Επιεικής, Πολυεύσπλαχνος.

وَمَنْ تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاِنَّهٗ يَتُوْبُ اِلَى اللّٰهِ مَتَابًا

wa man tāba wa ‘amila ṣāliḥan fa innahū yatūbu ilallāhi matābā(n).

Και όποιος μετανοήσει και κάνει καλές πράξεις, τότε πράγματι μετανοεί στον Αλλάχ με αληθινή μετάνοια.

وَالَّذِيْنَ لَا يَشْهَدُوْنَ الزُّوْرَۙ وَاِذَا مَرُّوْا بِاللَّغْوِ مَرُّوْا كِرَامًا

wal-lażīna yasyhadūnaz-zūr(a), wa iżā marrū bil-lagwi marrū kirāmā(n).

Και εκείνοι που δεν ψευδομαρτυρούν, και όταν συναντούν (ανθρώπους) που κάνουν άχρηστες πράξεις, φεύγουν διατηρώντας την τιμή τους,

وَالَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوْا عَلَيْهَا صُمًّا وَّعُمْيَانًا

wal-lażīna iżā żukkirū bi'āyāti rabbihim lam yakhirrū ‘alaihā ṣummaw wa ‘umyānā(n).

και εκείνοι που, όταν προειδοποιούνται με τα εδάφια του Κυρίου τους, δεν συμπεριφέρονται ως κωφοί και τυφλοί,

وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ اَزْوَاجِنَا وَذُرِّيّٰتِنَا قُرَّةَ اَعْيُنٍ وَّاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِيْنَ اِمَامًا

wal-lażīna yaqūlūna rabbanā hab lanā min azwājinā wa żurriyyātinā qurrata a‘yuniw waj‘alnā lil-muttaqīna imāmā(n).

Και εκείνοι που λένε: «Κύριέ μας, δώσε μας τις συζύγους μας και τα παιδιά μας ως χαρά στις καρδιές μας και κάνε μας ηγέτες των ευσεβών».

اُولٰۤىِٕكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوْا وَيُلَقَّوْنَ فِيْهَا تَحِيَّةً وَّسَلٰمًا ۙ

ulā'ika yujzaunal-gurfata bimā ṣabarū wa yulaqqauna fīhā taḥiyyataw wa salāmā(n).

Θα ανταμειφθούν με μια υψηλή θέση (στον παράδεισο) για την υπομονή τους, και εκεί θα τους υποδεχτούν με τιμές και χαιρετισμούς.

خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَّمُقَامًا

khālidīna fīhā, ḥasunat mustaqarraw wa muqāmā(n).

Παραμένουν σε αυτόν. Ο παράδεισος είναι τόσο καλός όσο ένα μέρος για να μείνεις και ένα μέρος για να ζήσεις.

قُلْ مَا يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّيْ لَوْلَا دُعَاۤؤُكُمْۚ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُوْنُ لِزَامًا ࣖ

qul mā ya‘ba'u bikum rabbī lau lā du‘ā'ukum, faqad każżabtum fa saufa yakūnu lizāmā(n).

Πες (στους πολυθεϊστές), «Ο Κύριός μου δεν θα σας δώσει σημασία, αν δεν ήταν η λατρεία σας. (Πώς όμως Τον λατρεύετε), ενώ εσείς, πράγματι, Του έχετε πει ψέματα; Επομένως, στο μέλλον (η καταστροφή) σίγουρα (θα σας βρει).»