Q.S Αλ-Ίσρα (اَلْإِسْرَاء) - 111 Αριθμός στίχων

سُبْحٰنَ الَّذِيْٓ اَسْرٰى بِعَبْدِهٖ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذِيْ بٰرَكْنَا حَوْلَهٗ لِنُرِيَهٗ مِنْ اٰيٰتِنَاۗ اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

subḥānal-lażī asrā bi‘abdihī lailam minal-masjidil ḥarāmi ilal-masjidil-aqṣal-lażī bāraknā ḥaulahū linuriyahū min āyātinā, innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

Δόξα τω Θεώ, ο Αλλάχ, που οδήγησε τον δούλο Του (τον Μωάμεθ) τη νύχτα από το Μεγάλο Τζαμί στο Τζαμί Άκσα, το οποίο έχουμε ευλογήσει γύρω του, για να του δείξουμε μερικά από τα σημάδια (το μεγαλείο) Μας. Πράγματι, Αυτός είναι που ακούει τα πάντα, που βλέπει τα πάντα.

وَاٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَلَّا تَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِيْ وَكِيْلًاۗ

wa ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īla allā tattakhiżū min dūnī wakīlā(n).

Και δώσαμε στον Μωυσή το Βιβλίο (Τόρα) και το κάναμε οδηγό για τα παιδιά του Ισραήλ (με τα λόγια): «Μην πάρετε (προστάτη) άλλον εκτός από Εμένα».

ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۗ اِنَّهٗ كَانَ عَبْدًا شَكُوْرًا

Żurriyyata man ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), innahū kāna ‘abdan syakūrā(n).

(Ω) απόγονοι εκείνων που φέραμε με τον Νώε. Πράγματι, αυτός (ο Νώε) ήταν ένας δούλος (του Αλλάχ) που ήταν πολύ ευγνώμων.

وَقَضَيْنَآ اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ فِى الْكِتٰبِ لَتُفْسِدُنَّ فِى الْاَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيْرًا

wa qaḍainā ilā banī isrā'īla fil-kitābi latufsidunna fil-arḍi marrataini wa lata‘lunna ‘uluwwan kabīrā(n).

Και αποφασίσαμε εναντίον των παιδιών του Ισραήλ στο Βιβλίο: «Σίγουρα θα κάνετε κακό σε αυτή τη γη δύο φορές και σίγουρα θα καυχηθείτε με μεγάλη αλαζονεία».

فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ اُوْلٰىهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَآ اُولِيْ بَأْسٍ شَدِيْدٍ فَجَاسُوْا خِلٰلَ الدِّيَارِۗ وَكَانَ وَعْدًا مَّفْعُوْلًا

fa iżā jā'a wa‘du ūlāhumā ba‘aṡnā ‘alaikum ‘ibādal lanā ulī ba'sin syadīdin fa jāsū khilālad-diyār(i), wa kāna wa‘dam maf‘ūlā(n).

Έτσι, όταν ήρθε η ώρα της τιμωρίας για το πρώτο από τα δύο (εγκλήματα), σας φέραμε τους ισχυρούς δούλους μας, οι οποίοι εξαπέλυσαν έφοδο στα χωριά. Και αυτή είναι μια απόφαση που σίγουρα θα εφαρμοστεί.

ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَاَمْدَدْنٰكُمْ بِاَمْوَالٍ وَّبَنِيْنَ وَجَعَلْنٰكُمْ اَكْثَرَ نَفِيْرًا

Ṡumma radadnā lakumul-karrata ‘alaihim wa amdadnākum bi'amwāliw wa banīna wa ja‘alnākum akṡara nafīrā(n).

Έπειτα σας δώσαμε τη σειρά σας να τους νικήσετε, σας βοηθήσαμε με πλούτο και παιδιά και σας κάναμε μεγαλύτερη ομάδα.

اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ ۗوَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۗ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسٗۤـُٔوْا وُجُوْهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوْهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّلِيُتَبِّرُوْا مَا عَلَوْا تَتْبِيْرًا

in aḥsantum aḥsantum li'anfusikum, wa in asa'tum fa lahā, fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati liyasū'ū wujūhakum wa liyadkhulal-masjida kamā dakhalūhu awwala marratiw wa liyutabbirū mā ‘alau tatbīrā(n).

Αν κάνετε καλό, κάνετε καλό στον εαυτό σας. Κι αν κάνετε κακό, είναι για τον εαυτό σας. Όταν έρθει η δεύτερη τιμωρία, (θα υψώσουμε τους εχθρούς σας) για να σας ντροπιάσουν, και θα μπουν στο τζαμί (Τζαμί Αλ-Άκσα) όπως μπήκαν την πρώτη φορά, και θα καταστρέψουν ό,τι μπορούν.

عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يَّرْحَمَكُمْۚ وَاِنْ عُدْتُّمْ عُدْنَاۘ وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكٰفِرِيْنَ حَصِيْرًا

‘asā rabbukum ay yarḥamakum, wa in ‘uttum ‘udnā, wa ja‘alnā jahannama lil-kāfirīna ḥaṣīrā(n).

Είθε ο Κύριός σου να σου δώσει έλεος. Αν όμως επιστρέψεις (στο κακό), κι εμείς σίγουρα θα επιστρέψουμε (θα σε τιμωρήσουμε). Και κάναμε την κόλαση φυλακή για τους άπιστους.

اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَهْدِيْ لِلَّتِيْ هِيَ اَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا كَبِيْرًاۙ

inna hāżal-qur'āna yahdī lil-latī hiya aqwamu wa yubasysyirul-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran kabīrā(n).

Πράγματι, αυτό το Κοράνι καθοδηγεί στον ευθύτερο (δρόμο) και δίνει καλά νέα στους πιστούς που κάνουν καλές πράξεις, ότι θα λάβουν μεγάλη ανταμοιβή,

وَّاَنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

wa annal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati a‘tadnā lahum ‘ażāban alīmā(n).

Και όσο για εκείνους που δεν πιστεύουν στη Μετά θάνατον Ζωή, έχουμε ετοιμάσει γι' αυτούς μια οδυνηρή τιμωρία.

وَيَدْعُ الْاِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاۤءَهٗ بِالْخَيْرِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ عَجُوْلًا

wa yad‘ul-insānu bisy-syarri du‘ā'ahū bil-khair(i), wa kānal-insānu ‘ajūlā(n).

Και ο άνθρωπος (συχνά) προσεύχεται για το κακό όπως (συνήθως) προσεύχεται για το καλό. Και πράγματι οι άνθρωποι είναι βιαστικοί

وَجَعَلْنَا الَّيْلَ وَالنَّهَارَ اٰيَتَيْنِ فَمَحَوْنَآ اٰيَةَ الَّيْلِ وَجَعَلْنَآ اٰيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِّتَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوْا عَدَدَ السِّنِيْنَ وَالْحِسَابَۗ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنٰهُ تَفْصِيْلًا

wa ja‘alnal-laila wan-nahāra āyataini fa maḥaunā āyatal-laili wa ja‘alnā āyatan-nahāri mubṣiratal litabtagū faḍlam mir rabbikum wa lita‘lamū ‘adadas-sinīna wal-ḥisāb(a), wa kulla syai'in faṣṣalnāhu tafṣīlā(n).

Και κάναμε τη νύχτα και την ημέρα δύο σημάδια (της μεγαλειότητάς Μας), έπειτα καταργήσαμε το σημάδι της νύχτας και κάναμε το σημάδι της ημέρας φωτεινό, για να ζητήσετε χάρη από τον Κύριό σας, και για να γνωρίζετε τον αριθμό των ετών και τον υπολογισμό (του χρόνου). Και εξηγήσαμε τα πάντα με σαφήνεια.

وَكُلَّ اِنْسَانٍ اَلْزَمْنٰهُ طٰۤىِٕرَهٗ فِيْ عُنُقِهٖۗ وَنُخْرِجُ لَهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ كِتٰبًا يَّلْقٰىهُ مَنْشُوْرًا

wa kulla insānin alzamnāhu ṭā'irahū fī ‘unuqih(ī), wa nukhriju lahū yaumal-qiyāmati kitābay yalqāhu mansyūrā(n).

Και έχουμε βάλει (ένα αρχείο) των πράξεών του στο λαιμό του για κάθε άνθρωπο. Και την Ημέρα της Κρίσης θα του φέρουμε ένα ανοιχτό βιβλίο.

اِقْرَأْ كِتٰبَكَۗ كَفٰى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيْبًاۗ

iqra' kitābak(a), kafā binafsikal-yauma ‘alaika ḥasībā(n).

«Διαβάστε το βιβλίο σας, οι ίδιοι είστε επαρκείς σήμερα ως κριτές εναντίον σας.»

مَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَاۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِيْنَ حَتّٰى نَبْعَثَ رَسُوْلًا

manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa mā kunnā mu‘ażżibīna ḥattā nab‘aṡa rasūlā(n).

Όποιος ενεργεί σύμφωνα με την καθοδήγηση (του Αλλάχ), τότε είναι για τη δική του (ασφάλεια)· και όποιος παραστρατήσει, η πραγματική (απώλεια) είναι για τον εαυτό του. Και ένας αμαρτωλός δεν μπορεί να φέρει τις αμαρτίες ενός άλλου, αλλά Εμείς δεν θα τον τιμωρήσουμε μέχρι να στείλουμε έναν αγγελιοφόρο.

وَاِذَآ اَرَدْنَآ اَنْ نُّهْلِكَ قَرْيَةً اَمَرْنَا مُتْرَفِيْهَا فَفَسَقُوْا فِيْهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنٰهَا تَدْمِيْرًا

wa iżā aradnā an nuhlika qaryatan amarnā mutrafīhā fa fasaqū fīhā fa ḥaqqa ‘alaihal-qaulu fa dammarnāhā tadmīrā(n).

Και αν θέλουμε να καταστρέψουμε μια χώρα, τότε διατάζουμε τους ανθρώπους που ζουν σε αυτή τη χώρα (να υπακούουν στον Αλλάχ), αλλά αν διαπράξουν ανυπακοή σε αυτή (τη χώρα), τότε τα λόγια (της τιμωρίας μας) θα εφαρμοστούν σε αυτούς, τότε θα καταστρέψουμε ολοκληρωτικά (αυτή τη χώρα).

وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنَ الْقُرُوْنِ مِنْۢ بَعْدِ نُوْحٍۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ بِذُنُوْبِ عِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا

wa kam ahlaknā minal-qurūni mim ba‘di nūḥ(in), wa kafā birabbika biżunūbi ‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

Και πόσους λαούς μετά τον Νώε εξολοθρεύσαμε. Και αρκεί ο Κύριός σου, που είναι Παντογνώστης, Παντογνώστης των αμαρτιών των δούλων Του.

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهٗ فِيْهَا مَا نَشَاۤءُ لِمَنْ نُّرِيْدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهٗ جَهَنَّمَۚ يَصْلٰىهَا مَذْمُوْمًا مَّدْحُوْرًا

man kāna yurīdul-‘ājilata ‘ajjalnā lahū fīhā mā nasyā'u liman nurīdu ṡumma ja‘alnā lahū jahannam(a), yaṣlāhā mażmūmam madḥūrā(n).

Όποιος επιθυμεί αυτή (την εγκόσμια) ζωή, τότε θα επισπεύσουμε γι' αυτόν σε αυτόν (τον κόσμο) ό,τι θέλουμε για όσους θέλουμε. Έπειτα, ετοιμάσαμε γι' αυτόν (στη μετά θάνατον ζωή) την κόλαση· θα εισέλθει σε αυτήν ταπεινωμένος και εξόριστος.

وَمَنْ اَرَادَ الْاٰخِرَةَ وَسَعٰى لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ كَانَ سَعْيُهُمْ مَّشْكُوْرًا

wa man arādal-ākhirata wa sa‘ā lahā sa‘yahā wa huwa mu'minun fa ulā'ika kāna sa‘yuhum masykūrā(n).

Και όποιος επιθυμεί τη μετά θάνατον ζωή και αγωνίζεται σοβαρά γι' αυτήν, ενώ πιστεύει, τότε αυτοί είναι οι άνθρωποι των οποίων οι προσπάθειες θα ανταμειφθούν καλά.

كُلًّا نُّمِدُّ هٰٓؤُلَاۤءِ وَهٰٓؤُلَاۤءِ مِنْ عَطَاۤءِ رَبِّكَ ۗوَمَا كَانَ عَطَاۤءُ رَبِّكَ مَحْظُوْرًا

kullan numiddu hā'ulā'i wa hā'ulā'i min ‘aṭā'i rabbik(a), wa mā kāna ‘aṭā'u rabbika maḥẓūrā(n).

Σε κάθε (ομάδα), είτε αυτή (ομάδα) (που επιθυμεί τον κόσμο) είτε εκείνη (ομάδα) (που επιθυμεί τη μετά θάνατον ζωή), δίνουμε βοήθεια από τη γενναιοδωρία του Κυρίου σας. Και η γενναιοδωρία του Κυρίου σας δεν μπορεί να εμποδιστεί.

اُنْظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍۗ وَلَلْاٰخِرَةُ اَكْبَرُ دَرَجٰتٍ وَّاَكْبَرُ تَفْضِيْلًا

unẓur kaifa faḍḍalnā ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍ(in), wa lal-ākhiratu akbaru darajātiw wa akbaru tafḍīlā(n).

Δες πώς έχουμε ευνοήσει μερικούς από αυτούς έναντι άλλων. Και η Μετά θάνατον Ζωή είναι ανώτερη σε βαθμό και ανώτερη σε αρετή.

لَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُوْمًا مَّخْذُوْلًا ࣖ

lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa taq‘uda mażmūmam makhżūlā(n).

Μην δημιουργείς άλλους θεούς εκτός από τον Αλλάχ, αλλιώς θα ντροπιαστείς και θα ταπεινωθείς.

۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا

wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).

Και ο Κύριός σας σας έχει προστάξει να μην λατρεύετε άλλους εκτός από Αυτόν και να κάνετε καλό στους γονείς σας. Αν ο ένας από αυτούς ή και οι δύο φτάσουν σε γεράματα υπό την φροντίδα σας, τότε ποτέ μην πείτε και στους δύο τη λέξη «α» και μην φωνάζετε και στους δύο, και πείτε και στους δύο καλά λόγια.

وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ

wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).

Και ταπεινώσου και στους δύο με μεγάλη στοργή και πες: «Κύριέ μου! Αγάπα και τους δύο όπως με δίδαξαν και οι δύο όταν ήμουν μικρός».

رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا فِيْ نُفُوْسِكُمْ ۗاِنْ تَكُوْنُوْا صٰلِحِيْنَ فَاِنَّهٗ كَانَ لِلْاَوَّابِيْنَ غَفُوْرًا

rabbukum a‘lamu bimā fī nufūsikum, in takūnū ṣāliḥīna fa innahū kāna lil-awwābīna gafūrā(n).

Ο Θεός σου γνωρίζει καλύτερα τι υπάρχει στην καρδιά σου. Αν είσαι καλός άνθρωπος, τότε πράγματι, Αυτός είναι Συγχωρητικός σε όσους μετανοούν.

وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا

wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).

Και να δίνετε ό,τι τους αναλογεί στους στενούς συγγενείς, καθώς και στους φτωχούς και σε όσους βρίσκονται σε ταξίδι, και μην σπαταλάτε (τον πλούτο σας) άσκοπα.

اِنَّ الْمُبَذِّرِيْنَ كَانُوْٓا اِخْوَانَ الشَّيٰطِيْنِ ۗوَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِرَبِّهٖ كَفُوْرًا

innal-mubażżirīna kānū ikhwānasy-syayāṭīn(i), wa kānasy-syaiṭānu lirabbihī kafūrā(n).

Πράγματι, οι σπάταλοι άνθρωποι είναι αδελφοί του Σατανά και ο Σατανάς είναι πολύ άπιστος στον Κύριό του.

وَاِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاۤءَ رَحْمَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ تَرْجُوْهَا فَقُلْ لَّهُمْ قَوْلًا مَّيْسُوْرًا

wa immā tu‘riḍanna ‘anhumubtigā'a raḥmatim mir rabbika tarjūhā faqul lahum qaulam maisūrā(n).

Και αν τους απομακρυνθείτε για να λάβετε το έλεος που ελπίζετε από τον Κύριό σας, τότε πείτε τους λόγια γλυκά.

وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُوْلَةً اِلٰى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوْمًا مَّحْسُوْرًا

wa lā taj‘al yadaka maglūlatan ilā ‘unuqika wa lā tabsuṭhā kullal-basṭi fa taq‘uda malūmam maḥsūrā(n).

Και μην αλυσοδέψετε τα χέρια σας στον λαιμό σας και μην τα απλώνετε υπερβολικά (πολύ γενναιόδωρα) αλλιώς θα γίνετε ντροπιασμένοι και μετανιωμένοι.

اِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّهٗ كَانَ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا ࣖ

inna rabbaka yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), innahū kāna bi‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

Πράγματι, ο Κύριός σου διευρύνει την τροφή για όποιον θέλει και περιορίζει (για όποιον θέλει). Πράγματι, είναι Παντογνώστης, Παντογνώστης των δούλων Του.

وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ خَشْيَةَ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَاِيَّاكُمْۗ اِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْـًٔا كَبِيْرًا

wa lā taqtulū aulādakum khasy-yata imlāq(in), naḥnu narzuquhum wa iyyākum, inna qatlahum kāna khiṭ'an kabīrā(n).

Και μην σκοτώνετε τα παιδιά σας από φόβο φτώχειας. Εμείς είμαστε που παρέχουμε τροφή σε αυτά και σε εσάς. Η δολοφονία τους είναι πράγματι μεγάλη αμαρτία.

وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنٰىٓ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً ۗوَسَاۤءَ سَبِيْلًا

wa lā taqrabuz-zinā innahū kāna fāḥisyah(tan), wa sā'a sabīlā(n).

Και μην πλησιάζετε τη μοιχεία. Είναι πράγματι βδέλυγμα και κακός δρόμος.

وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوْمًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهٖ سُلْطٰنًا فَلَا يُسْرِفْ فِّى الْقَتْلِۗ اِنَّهٗ كَانَ مَنْصُوْرًا

wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), wa man qutila maẓlūman faqad ja‘alnā liwaliyyihī sulṭānan falā yusrif fil-qatl(i), innahū kāna manṣūrā(n).

Και μην σκοτώνετε ανθρώπους που ο Αλλάχ έχει απαγορεύσει (να σκοτώνουν), εκτός αν υπάρχει βάσιμος (λόγος). Και όποιος σκοτωθεί άδικα, τότε, πράγματι, έχουμε δώσει δύναμη στον φύλακά του, αλλά ας μην υπερβαίνει ο φύλακάς του τα όρια στη θανάτωση. Πράγματι, αυτός είναι που λαμβάνει βοήθεια.

وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗۖ وَاَوْفُوْا بِالْعَهْدِۖ اِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْـُٔوْلًا

wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa aufū bil-‘ahd(i), innal-‘ahda kāna mas'ūlā(n).

Και μην πλησιάζετε την περιουσία ενός ορφανού παρά μόνο με τον καλύτερο (ωφέλιμο) τρόπο, μέχρι να ενηλικιωθεί, και τηρήστε τις υποσχέσεις σας, γιατί θα ερωτηθείτε γι' αυτές.

وَاَوْفُوا الْكَيْلَ اِذَا كِلْتُمْ وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا

wa auful-kaila iżā kiltum wa zinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).

Και τελειοποιήστε το μέτρο όταν μετράτε, και ζυγίστε με τη σωστή ζυγαριά. Αυτό είναι πιο σημαντικό (για εσάς) και οι συνέπειες είναι καλύτερες.

وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ اُولٰۤىِٕكَ كَانَ عَنْهُ مَسْـُٔوْلًا

wa lā taqfu mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innas-sam‘a wal-baṣara wal-fu'āda kullu ulā'ika kāna ‘anhu mas'ūlā(n).

Και μην ακολουθείς ό,τι δεν γνωρίζεις, γιατί η ακοή, η όραση και η συνείδηση θα ερωτηθούν γι' αυτά.

وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۚ اِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْاَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُوْلًا

wa lā tamsyi fil-arḍi marahā(n), innaka lan takhriqal-arḍa wa lan tablugal-jibāla ṭūlā(n).

Και μην περπατάς σε αυτή τη γη αλαζονικά, γιατί δεν θα μπορέσεις να τρυπήσεις τη γη και δεν θα μπορέσεις να υψωθείς τόσο ψηλά όσο τα βουνά.

كُلُّ ذٰلِكَ كَانَ سَيِّئُهٗ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوْهًا

kullu żālika kāna sayyi'uhū ‘inda rabbika makrūhā(n).

Όλα αυτά τα κακά είναι πολύ μισητά στα μάτια του Κυρίου σου.

ذٰلِكَ مِمَّآ اَوْحٰٓى اِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِۗ وَلَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتُلْقٰى فِيْ جَهَنَّمَ مَلُوْمًا مَّدْحُوْرًا

Żālika mimmā auḥā ilaika rabbuka minal-ḥikmah(ti), wa lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa tulqā fī jahannama malūmam madḥūrā(n).

Αυτή είναι μια από τις σοφίες που σου αποκάλυψε ο Θεός (Μωάμεθ). Και μην δημιουργείς άλλους θεούς εκτός από τον Αλλάχ, αλλιώς θα ριχτείς στην κόλαση σε κατάσταση ντροπής και θα μείνεις μακριά (από το έλεος του Αλλάχ).

اَفَاَصْفٰىكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِيْنَ وَاتَّخَذَ مِنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنَاثًاۗ اِنَّكُمْ لَتَقُوْلُوْنَ قَوْلًا عَظِيْمًا ࣖ

afa aṣfākum rabbukum bil-banīna wattakhaża minal-malā'ikati ināṡā(n), innakum lataqūlūna qaulan ‘aẓīmā(n).

Είναι λοιπόν σωστό ο Θεός να διαλέξει για σένα έναν γιο και να πάρει μια κόρη από τους αγγέλους; Πράγματι, έχεις εκστομίσει έναν μεγάλο λόγο (αμαρτία).

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِيَذَّكَّرُوْاۗ وَمَا يَزِيْدُهُمْ اِلَّا نُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni liyażżakkarū, wa mā yazīduhum illā nufūrā(n).

Και πράγματι, σε αυτό το Κοράνι έχουμε (εξηγήσει) επανειλημμένα (τις προειδοποιήσεις), ώστε να θυμούνται πάντα. Αλλά αυτή (η προειδοποίηση) μόνο αυξάνει την φυγή τους (από την αλήθεια).

قُلْ لَّوْ كَانَ مَعَهٗ ٓ اٰلِهَةٌ كَمَا يَقُوْلُوْنَ اِذًا لَّابْتَغَوْا اِلٰى ذِى الْعَرْشِ سَبِيْلًا

qul lau kāna ma‘ahū ālihatun kamā yaqūlūna iżal labtagau ilā żil-‘arsyi sabīlā(n).

Πες (ο Μωάμεθ): «Αν υπήρχαν θεοί εκτός από Αυτόν, όπως λένε, αυτοί οι θεοί σίγουρα θα αναζητούσαν τον δρόμο προς τον Αλλάχ που έχει τον Θρόνο».

سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يَقُوْلُوْنَ عُلُوًّا كَبِيْرًا

subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yaqūlūna ‘uluwwan kabīrā(n).

Ευλογημένος και Ύψιστος είναι Αυτός, από ό,τι λένε, υπέροχος και μεγαλοπρεπής (δεν υπάρχει σύγκριση).

تُسَبِّحُ لَهُ السَّمٰوٰتُ السَّبْعُ وَالْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهِنَّۗ وَاِنْ مِّنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ وَلٰكِنْ لَّا تَفْقَهُوْنَ تَسْبِيْحَهُمْۗ اِنَّهٗ كَانَ حَلِيْمًا غَفُوْرًا

tusabbiḥu lahus-samāwātus-sab‘u wal-arḍu wa man fīhinn(a), wa im min syai'in illā yusabbiḥu biḥamdihī wa lākil lā tafqahūna tasbīḥahum, innahū kāna ḥalīman gafūrā(n).

Οι επτά ουρανοί, η γη και όλα όσα υπάρχουν σε αυτήν δοξάζουν τον Αλλάχ. Και δεν υπάρχει τίποτα άλλο παρά δοξολογία μέσω της δοξολογίας Του, αλλά εσείς δεν καταλαβαίνετε την τασμπίχ τους. Πράγματι, Αυτός είναι ο Πανάγαθος, ο Επιεικής.

وَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُوْرًاۙ

wa iżā qara'tal-qur'āna ja‘alnā bainaka wa bainal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ḥijābam mastūrā(n).

Και όταν εσύ (Μωάμεθ) διαβάσεις το Κοράνι, θα δημιουργήσουμε ένα αόρατο τείχος ανάμεσα σε εσένα και σε εκείνους που δεν πιστεύουν στη μετά θάνατον ζωή,

وَّجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِى الْقُرْاٰنِ وَحْدَهٗ وَلَّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِهِمْ نُفُوْرًا

wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iżā żakarta rabbaka fil-qur'āni waḥdahū wallau ‘alā adbārihim nufūrā(n).

Και κλείσαμε τις καρδιές τους και τα αυτιά τους, για να μην μπορούν να καταλάβουν. Και όταν αναφέρεις τον Κύριό σου στο Κοράνι, γυρίζουν πίσω και φεύγουν (από μίσος).

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا

naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).

Εμείς ξέρουμε καλύτερα σε τι κατάσταση ακούνε όταν σε ακούνε (Μωάμεθ), και πότε ψιθυρίζουν και ψιθυρίζουν (δηλαδή) όταν ο άδικος λέει: «Ακολουθείς μόνο έναν άνθρωπο που έχει μαγευτεί».

اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا

unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).

Κοίτα πώς σου παρουσιάζουν παραβολές (ω, Μωάμεθ), κι έτσι έχουν παραπλανηθεί και δεν μπορούν να βρουν τον (σωστό) δρόμο.

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا وَّرُفَاتًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ خَلْقًا جَدِيْدًا

wa qālū a'iżā kunnā ‘iẓāmaw wa rufātan a'innā lamab‘ūṡūna khalqan jadīdā(n).

Και είπαν: «Αν έχουμε γίνει κόκαλα και σπασμένα αντικείμενα, θα αναστηθούμε πραγματικά ως νέα πλάσματα;»

۞ قُلْ كُوْنُوْا حِجَارَةً اَوْ حَدِيْدًاۙ

qul kūnū ḥijāratan au ḥadīdā(n).

Πες (Μωάμεθ): «Είτε πέτρα είσαι είτε σίδερο,

اَوْ خَلْقًا مِّمَّا يَكْبُرُ فِيْ صُدُوْرِكُمْ ۚفَسَيَقُوْلُوْنَ مَنْ يُّعِيْدُنَاۗ قُلِ الَّذِيْ فَطَرَكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَسَيُنْغِضُوْنَ اِلَيْكَ رُءُوْسَهُمْ وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هُوَۗ قُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ قَرِيْبًا

au khalqam mimmā yakburu fī ṣudūrikum, fa sayaqūlūna may yu‘īdunā, qulil-lażī faṭarakum awwala marrah(tin), fa sayun-giḍūna ilaika ru'ūsahum wa yaqūlūna matā huw(a), qul ‘asā ay yakūna qarībā(n).

ή να γίνεις ένα μεγάλο πλάσμα (που δεν μπορεί να αναβιώσει) σύμφωνα με τη φαντασία σου». Τότε θα ρωτήσουν: «Ποιος θα μας επαναφέρει στη ζωή;» Πες: «Αυτός που σε δημιούργησε πρώτος». Τότε θα κουνήσουν το κεφάλι τους και θα σου πουν: «Πότε (θα) (συμβεί);» Πες: «Ίσως η Ώρα να είναι κοντά».

يَوْمَ يَدْعُوْكُمْ فَتَسْتَجِيْبُوْنَ بِحَمْدِهٖ وَتَظُنُّوْنَ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا ࣖ

yauma yad‘ūkum fa tastajībūna biḥamdihī wa taẓunnūna il labiṡtum illā qalīlā(n).

Δηλαδή, την Ημέρα που θα σας καλέσει, και θα Τον υπακούσετε, δοξάζοντάς Τον, και θα νομίζετε ότι έχετε μείνει (στον τάφο) μόνο λίγο.

وَقُلْ لِّعِبَادِيْ يَقُوْلُوا الَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa qul li‘ibādī yaqūlul-latī hiya aḥsan(u), innasy-syaiṭāna yanzagu bainahum, innasy-syaiṭāna kāna lil-insāni ‘aduwwam mubīnā(n).

Και πες στους δούλους Μου: «Ας λένε καλύτερα (αληθινά) λόγια. Πράγματι, ο Σατανάς (πάντα) προκαλεί διαμάχες μεταξύ τους. Πράγματι, ο Σατανάς είναι πραγματικός εχθρός των ανθρώπων.

رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِكُمْ اِنْ يَّشَأْ يَرْحَمْكُمْ اَوْ اِنْ يَّشَأْ يُعَذِّبْكُمْۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

rabbukum a‘lamu bikum, iy yasya' yarḥamkum au iy yasya' yu‘ażżibkum, wa mā arsalnāka ‘alaihim wakīlā(n).

Ο Θεός σας γνωρίζει περισσότερα για εσάς. Αν θέλει, σίγουρα θα σας ελεήσει, και αν θέλει, σίγουρα θα σας τιμωρήσει. Και δεν σε στείλαμε (Μωάμεθ) να είσαι φύλακάς τους.

وَرَبُّكَ اَعْلَمُ بِمَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيّٖنَ عَلٰى بَعْضٍ وَّاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًا

wa rabbuka a‘lamu biman fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa laqad faḍḍalnā ba‘ḍan nabiyyīna ‘alā ba‘ḍiw wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

Και ο Κύριός σου γνωρίζει καλύτερα ποιος βρίσκεται στους ουρανούς και στη γη. Και πράγματι, έχουμε δώσει σε μερικούς από τους προφήτες ένα πλεονέκτημα έναντι άλλων.

قُلِ ادْعُوا الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ فَلَا يَمْلِكُوْنَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَلَا تَحْوِيْلًا

qulid‘ul-lażīna za‘amtum min dūnihī falā yamlikūna kasyfaḍ-ḍurri ‘ankum wa lā taḥwīlā(n).

Πες (Μωάμεθ), «Ονομάστε αυτούς που θεωρείτε (θεούς) εκτός από τον Αλλάχ, γιατί δεν έχουν καμία δύναμη να απομακρύνουν τον κίνδυνο από εσάς και δεν είναι (ούτε) ικανοί να τον αλλάξουν».

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ يَبْتَغُوْنَ اِلٰى رَبِّهِمُ الْوَسِيْلَةَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ وَيَرْجُوْنَ رَحْمَتَهٗ وَيَخَافُوْنَ عَذَابَهٗۗ اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُوْرًا

ulā'ikal-lażīna yad‘ūna yabtagūna ilā rabbihimul-wasīlata ayyuhum aqrabu wa yarjūna raḥmatahū wa yakhāfūna ‘ażābah(ū), inna ‘ażāba rabbika kāna maḥżūrā(n).

Στους ανθρώπους που επικαλούνταν, οι ίδιοι αναζητούσαν τον δρόμο προς τον Αλλάχ, ποιος από αυτούς ήταν πιο κοντά (στον Αλλάχ). Ελπίζουν στο έλεός Του και φοβούνται την τιμωρία Του. Πράγματι, η τιμωρία του Κυρίου σας είναι κάτι που πρέπει να φοβάστε.

وَاِنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوْهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيٰمَةِ اَوْ مُعَذِّبُوْهَا عَذَابًا شَدِيْدًاۗ كَانَ ذٰلِكَ فىِ الْكِتٰبِ مَسْطُوْرًا

wa im min qaryatin illā naḥnu muhlikūhā qabla yaumil-qiyāmati au mu‘ażżibūhā ‘ażāban syadīdā(n), kāna żālika fil-kitābi masṭūrā(n).

Και δεν υπάρχει χώρα (της οποίας οι κάτοικοι είναι ανυπάκουοι), εκτός αν την καταστρέψουμε πριν από την Ημέρα της Κρίσης ή τιμωρήσουμε (τους κατοίκους της) με πολύ αυστηρή τιμωρία. Αυτό έχει γραφτεί στο Βιβλίο (Lauh Mahfuzh).

وَمَا مَنَعَنَآ اَنْ نُّرْسِلَ بِالْاٰيٰتِ اِلَّآ اَنْ كَذَّبَ بِهَا الْاَوَّلُوْنَۗ وَاٰتَيْنَا ثَمُوْدَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوْا بِهَاۗ وَمَا نُرْسِلُ بِالْاٰيٰتِ اِلَّا تَخْوِيْفًا

wa mā mana‘anā an nursila bil-āyāti illā an każżaba bihal-awwalūn(a), wa ātainā ṡamūdan-nāqata mubṣiratan fa ẓalamū bihā, wa mā nursilu bil-āyāti illā takhwīfā(n).

Και τίποτα δεν μας εμποδίζει να σας στείλουμε σημεία (της δύναμής μας), εκτός επειδή αυτά (τα σημεία) έχουν διαψευσθεί από προηγούμενους λαούς. Και δώσαμε στον λαό του Σαμούντ μια καμήλα (ως θαύμα) που μπορούσε να φανεί, αλλά καταδίωξαν (την καμήλα). Και δεν στείλαμε αυτά τα σημεία παρά μόνο για να τρομάξουμε.

وَاِذْ قُلْنَا لَكَ اِنَّ رَبَّكَ اَحَاطَ بِالنَّاسِۗ وَمَا جَعَلْنَا الرُّءْيَا الَّتِيْٓ اَرَيْنٰكَ اِلَّا فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُوْنَةَ فِى الْقُرْاٰنِ ۗ وَنُخَوِّفُهُمْۙ فَمَا يَزِيْدُهُمْ اِلَّا طُغْيَانًا كَبِيْرًا ࣖ

wa iż qulnā laka inna rabbaka aḥāṭa bin-nās(i), wa mā ja‘alnar-ru'yal-latī araināka illā fitnatal lin-nāsi wasy-syajaratal mal‘ūnata fil-qur'ān(i), wa nukhawwifuhum, famā yazīduhum illā ṭugyānan kabīrā(n).

Και (θυμήσου) όταν σου αποκαλύψαμε: «Πράγματι, (η γνώση του) Κυρίου σου καλύπτει όλη την ανθρωπότητα». Και δεν κάναμε το όνειρο που σου δείξαμε, παρά μόνο ως δοκιμασία για τους ανθρώπους, όπως και το καταραμένο δέντρο (ζακούμ) στο Κοράνι. Και τους τρομάξαμε, αλλά αυτό μόνο αύξησε την ανυπακοή τους.

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ قَالَ ءَاَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِيْنًاۚ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), qāla a'asjudu liman khalaqta ṭīnā(n).

Και (θυμήσου), όταν είπαμε στους αγγέλους: «Υποκλίνεστε όλοι στον Αδάμ», τότε υποκλίνονταν, εκτός από τον Σατανά. Αυτός (ο Ιμπλίς) είπε: «Να υποκλίνομαι στον άνθρωπο που έπλασες από πηλό;»

قَالَ اَرَاَيْتَكَ هٰذَا الَّذِيْ كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَىِٕنْ اَخَّرْتَنِ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَاَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلًا

qāla ara'aitaka hāżal-lażī karramta ‘alayya la'in akhkhartani ilā yaumil-qiyāmati la'aḥtanikanna żurriyyatahū illā qalīlā(n).

Αυτός (ο Ιμπλίς) είπε: «Εξήγησέ μου, αυτό είναι που τίμησες περισσότερο από εμένα; Αν μου είχες δώσει χρόνο μέχρι την Ημέρα της Κρίσης, θα είχα παραπλανήσει τους απογόνους του, εκτός από ένα μικρό μέρος.»

قَالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَاِنَّ جَهَنَّمَ جَزَاۤؤُكُمْ جَزَاۤءً مَّوْفُوْرًا

qālażhab faman tabi‘aka minhum fa inna jahannama jazā'ukum jazā'am maufūrā(n).

Αυτός (ο Αλλάχ) είπε: «Πήγαινε, αλλά όποιος από αυτούς που σε ακολουθούν, τότε η κόλαση θα είναι η ανταμοιβή σου, ως επαρκής τιμωρία.»

وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَاَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِ وَعِدْهُمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

wastafziz manistaṭa‘ta minhum biṣautika wa ajlib ‘alaihim bikhailika wa rajilika wa syārikūhum fil-amwāli wal-aulādi wa ‘idhum, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

Και εξαπάτησε όποιον από αυτούς μπορείς (Ιμπλίς) με τη (θαυματουργή) φωνή σου, κινητοποίησε τα στρατεύματά σου εναντίον τους, ιππείς και πεζούς, και κάνε συμμαχίες μαζί τους σε πλούτο και παιδιά και μετά δώσε τους υποσχέσεις.» Παρόλο που ο διάβολος τους υποσχέθηκε μόνο ένα τέχνασμα.

اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ وَكِيْلًا

inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭān(un), wa kafā birabbika wakīlā(n).

«Πράγματι (εναντίον) των δούλων Μου, εσύ (ο Ιμπλίς) δεν μπορείς να έχεις εξουσία πάνω τους. Και ο Κύριός σου είναι αρκετός ως φύλακας.»

رَبُّكُمُ الَّذِيْ يُزْجِيْ لَكُمُ الْفُلْكَ فِى الْبَحْرِ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

rabbukumul-lażī yuzjī lakumul-fulka fil-baḥri litabtagū min faḍlih(ī), innahū kāna bikum raḥīmā(n).

Ο Κύριός σας είναι που πλέει πλοία στις θάλασσες για εσάς, για να αναζητήσετε τη χάρη Του. Πράγματι, είναι Πολυεύσπλαχνος απέναντί σας.

وَاِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِى الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُوْنَ اِلَّآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا نَجّٰىكُمْ اِلَى الْبَرِّ اَعْرَضْتُمْۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ كَفُوْرًا

wa iżā massakumuḍ-ḍurru fil-baḥri ḍalla man tad‘ūna illā iyyāh(u), falammā najjākum ilal-barri a‘raḍtum, wa kānal-insānu kafūrā(n).

Και αν σας χτυπήσει κίνδυνος στη θάλασσα, σίγουρα θα χάσετε όλα όσα (μπορούσατε) να επικαλεστείτε, εκτός από Αυτόν. Αλλά όταν σας έβγαλε στη στεριά, απομακρυνθήκατε (από Αυτόν). Και οι άνθρωποι είναι πάντα σε άρνηση (αχάριστοι).

اَفَاَمِنْتُمْ اَنْ يَّخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ الْبَرِّ اَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لَا تَجِدُوْا لَكُمْ وَكِيْلًا ۙ

afa amintum ay yakhsifa bikum jānibal-barri au yursila ‘alaikum ḥaṣiban ṡumma lā tajidū lakum wakīlā(n).

Νιώθετε, λοιπόν, σίγουροι ότι δεν θα καταποντίσει κάτω από εσάς ένα μέρος της γης ή ότι δεν θα στείλει (έναν δυνατό άνεμο που θα μεταφέρει) μικρές πέτρες; Και ότι δεν θα έχετε κανέναν προστάτη,

اَمْ اَمِنْتُمْ اَنْ يُّعِيْدَكُمْ فِيْهِ تَارَةً اُخْرٰى فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قَاصِفًا مِّنَ الرِّيْحِ فَيُغْرِقَكُمْ بِمَا كَفَرْتُمْۙ ثُمَّ لَا تَجِدُوْا لَكُمْ عَلَيْنَا بِهٖ تَبِيْعًا

am amintum ay yu‘īdakum fīhi tāratan ukhrā fa yursila ‘alaikum qāṣifam minar-rīḥi fa yugriqakum bimā kafartum, ṡumma lā tajidū lakum ‘alainā bihī tabī‘ā(n).

Ή μήπως νιώθετε σίγουροι ότι δεν θα σας ξαναγυρίσει στη θάλασσα, και μετά θα σας φυσήξει έναν τυφώνα και θα σας πνίξει εξαιτίας της απιστίας σας; Τότε δεν θα βρείτε κανέναν βοηθό στην αντιμετώπιση του (βασανιστηρίου) Μας.

۞ وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِيْٓ اٰدَمَ وَحَمَلْنٰهُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلٰى كَثِيْرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيْلًا ࣖ

wa laqad karramnā banī ādama wa ḥamalnāhum fil-barri wal-baḥri wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alā kaṡīrim mimman khalaqnā tafḍīlā(n).

Και πράγματι, έχουμε δοξάσει τα παιδιά και τα εγγόνια του Αδάμ, και τα μεταφέραμε στη στεριά και στη θάλασσα, και τους δώσαμε τροφή από τα καλά πράγματα και τα προτιμήσαμε πάνω από τα πολλά πλάσματα που δημιουργήσαμε με τέλεια πλεονεκτήματα.

يَوْمَ نَدْعُوْا كُلَّ اُنَاسٍۢ بِاِمَامِهِمْۚ فَمَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ يَقْرَءُوْنَ كِتٰبَهُمْ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

yauma nad‘ū kulla unāsim bi'imāmihim, faman ūtiya katābahū biyamīnihī fa ulā'ika yaqra'ūna kitābahum wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).

(Θυμηθείτε), την Ημέρα (που) θα καλέσουμε κάθε έθνος με τον αρχηγό του· και σε όποιον δοθεί το αρχείο του στο δεξί του χέρι, θα το διαβάσουν (σωστά) και δεν θα αδικηθούν καθόλου.

وَمَنْ كَانَ فِيْ هٰذِهٖٓ اَعْمٰى فَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ اَعْمٰى وَاَضَلُّ سَبِيْلًا

wa man kāna fī hāżihī a‘mā fa huwa fil-ākhirati a‘mā wa aḍallu sabīlā(n).

Και όποιος είναι τυφλός (στην καρδιά) σε αυτόν τον κόσμο, τότε στη μετά θάνατον ζωή θα είναι τυφλός και θα χαθεί μακριά από το (σωστό) μονοπάτι.

وَاِنْ كَادُوْا لَيَفْتِنُوْنَكَ عَنِ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهٗۖ وَاِذًا لَّاتَّخَذُوْكَ خَلِيْلًا

wa in kādū layaftinūnaka ‘anil-lażī auḥainā ilaika litaftariya ‘alainā gairah(ū), wa iżal lattakhażūka khalīlā(n).

Και παραλίγο να σε αποτρέψουν (Μωάμεθ) από αυτό που σου αποκαλύψαμε, για να επινοήσεις κάτι άλλο εναντίον μας· και αν ναι, σίγουρα θα σε κάνουν πιστό φίλο.

وَلَوْلَآ اَنْ ثَبَّتْنٰكَ لَقَدْ كِدْتَّ تَرْكَنُ اِلَيْهِمْ شَيْـًٔا قَلِيْلًا ۙ

wa lau lā an ṡabbatnāka laqad kitta tarkanu ilaihim syai'an qalīlā(n).

Και αν δεν είχαμε ενισχύσει (την καρδιά σου), σχεδόν θα είχες κλίνει προς αυτούς.

اِذًا لَّاَذَقْنٰكَ ضِعْفَ الْحَيٰوةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيْرًا

iżal-la'ażaqnāka ḍi‘fal-ḥayāti wa ḍi‘fal-mamāti ṡumma lā tajidu laka ‘alainā naṣīrā(n).

Αν ναι, τότε σίγουρα θα σου δώσουμε (βασανιστήρια) διπλάσια σε αυτόν τον κόσμο και διπλάσια μετά θάνατον, και εσύ (Μωάμεθ) δεν θα έχεις ούτε έναν βοηθό εναντίον μας.

وَاِنْ كَادُوْا لَيَسْتَفِزُّوْنَكَ مِنَ الْاَرْضِ لِيُخْرِجُوْكَ مِنْهَا وَاِذًا لَّا يَلْبَثُوْنَ خِلٰفَكَ اِلَّا قَلِيْلًا

wa in kādū layastafizzūnaka minal-arḍi liyukhrijūka minhā wa iżal lā yalbaṡūna khilāfaka illā qalīlā(n).

Και πράγματι, παραλίγο να σε κάνουν (Μωάμεθ) να ανησυχήσεις στη γη (της Μέκκας) επειδή έπρεπε να την εγκαταλείψεις, και αν είχε συμβεί αυτό, δεν θα έμεναν (εκεί) παρά μόνο για λίγο.

سُنَّةَ مَنْ قَدْ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنْ رُّسُلِنَا وَلَا تَجِدُ لِسُنَّتِنَا تَحْوِيْلًا ࣖ

sunnata man qad arsalnā qablaka mir rusulinā wa lā tajidu lisunnatinā taḥwīlā(n).

(Αυτό) είναι μια απόφαση για τους αγγελιοφόρους Μας που στείλαμε πριν από εσάς, και δεν θα βρείτε καμία αλλαγή στην απόφαση Μας.

اَقِمِ الصَّلٰوةَ لِدُلُوْكِ الشَّمْسِ اِلٰى غَسَقِ الَّيْلِ وَقُرْاٰنَ الْفَجْرِۗ اِنَّ قُرْاٰنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُوْدًا

aqimiṣ-ṣalāta lidulūkisy-syamsi ilā gasaqil-laili wa qur'ānal-fajr(i), inna qur'ānal-fajri kāna masyhūdā(n).

Τέλεσε την προσευχή από τη στιγμή που δύει ο ήλιος μέχρι το σκοτάδι της νύχτας και (τέλεσε επίσης την προσευχή του Φατζρ). Πράγματι, η πρωινή προσευχή ήταν μάρτυρας (αγγέλων).

وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهٖ نَافِلَةً لَّكَۖ عَسٰٓى اَنْ يَّبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُوْدًا

wa minal-laili fa tahajjad bihī nāfilatal lak(a), ‘asā ay yab‘aṡaka rabbuka maqāmam maḥmūdā(n).

Και κατά τη διάρκεια ενός μέρους της νύχτας, τέλειψε την προσευχή ταχατζούντ (ως πρόσθετη πράξη λατρείας) για σένα: ίσως ο Κύριός σου σε ανεβάσει σε μια αξιέπαινη θέση.

وَقُلْ رَّبِّ اَدْخِلْنِيْ مُدْخَلَ صِدْقٍ وَّاَخْرِجْنِيْ مُخْرَجَ صِدْقٍ وَّاجْعَلْ لِّيْ مِنْ لَّدُنْكَ سُلْطٰنًا نَّصِيْرًا

wa qur rabbi adkhilnī mudkhala ṣidqiw wa akhrijnī mukhraja ṣidqiw waj‘al lī mil ladunka sulṭānan naṣīrā(n).

Και πες (Μωάμεθ), Κύριέ μου, βάλε με στη σωστή είσοδο και έβγαλέ με έξω (και) από τη σωστή έξοδο και δώσε μου από την πλευρά Σου τη δύναμη που μπορεί να με βοηθήσει.

وَقُلْ جَاۤءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ ۖاِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوْقًا

wa qul jā'al-ḥaqqu wa zahaqal-bāṭil(u), innal-bāṭila kāna zahūqā(n).

Και πες: «Η αλήθεια ήρθε και το ψέμα εξαφανίστηκε». Πράγματι, το ψέμα σίγουρα θα εξαφανιστεί.

وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْاٰنِ مَا هُوَ شِفَاۤءٌ وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَۙ وَلَا يَزِيْدُ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا خَسَارًا

wa nunazzilu minal-qur'āni mā huwa syifā'uw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a), wa lā yazīduẓ-ẓālimīna illā khasārā(n).

Και έχουμε στείλει από το Κοράνι (κάτι) που είναι θεραπεία και έλεος για όσους πιστεύουν, ενώ για τους άδικους (το Κοράνι) μόνο θα αυξήσει τις απώλειες.

وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَـُٔوْسًا

wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru kāna ya'ūsā(n).

Και όταν Εμείς δίνουμε ευχαρίστηση στον άνθρωπο, αυτός σίγουρα θα γυρίσει πίσω και θα αποστασιοποιηθεί με υπερηφάνεια. Και όταν τον χτυπήσει κάποιο πρόβλημα, σίγουρα θα απελπιστεί.

قُلْ كُلٌّ يَّعْمَلُ عَلٰى شَاكِلَتِهٖۗ فَرَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ اَهْدٰى سَبِيْلًا ࣖ

qul kulluy ya‘malu ‘alā syākilatih(ī), fa rabbukum a‘lamu biman huwa ahdā sabīlā(n).

Πες (ω Μουχάμμαντ), «Ο καθένας ενεργεί σύμφωνα με τις δικές του προτιμήσεις». Έτσι, ο Κύριός σου γνωρίζει καλύτερα ποιος είναι πιο σωστός.

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الرُّوْحِۗ قُلِ الرُّوْحُ مِنْ اَمْرِ رَبِّيْ وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنَ الْعِلْمِ اِلَّا قَلِيْلًا

wa yas'alūnaka ‘anir-rūḥ(i), qulir-rūḥu min amri rabbī wa mā ūtītum minal-‘ilmi illā qalīlā(n).

Και σε ρωτούν (ω Μουχάμμαντ) για το πνεύμα. Πες: «Το πνεύμα είναι από την εντολή του Κυρίου μου, και σου έχει δοθεί μόνο λίγη γνώση».

وَلَىِٕنْ شِئْنَا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ بِهٖ عَلَيْنَا وَكِيْلًاۙ؉؉

wa la'in syi'nā lanażhabanna bil-lażī auḥainā ilaika ṡumma lā tajidu laka bihī ‘alainā wakīlā(n).

Και πράγματι, αν το θέλαμε, θα καταστρέφαμε ό,τι σου αποκαλύψαμε (Μωάμεθ), και δεν θα έβρισκες ούτε έναν υπερασπιστή εναντίον μας.

اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۗ اِنَّ فَضْلَهٗ كَانَ عَلَيْكَ كَبِيْرًا

illā raḥmatam mir rabbik(a), inna faḍalahū kāna ‘alaika kabīrā(n).

παρά μόνο με το έλεος του Κυρίου σου. Πράγματι, η χάρη Του σε σένα (ω Μωάμεθ) είναι μεγάλη.

قُلْ لَّىِٕنِ اجْتَمَعَتِ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِمِثْلِ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لَا يَأْتُوْنَ بِمِثْلِهٖ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيْرًا

qul la'inijtama‘atil-insu wal-jinnu ‘alā ay ya'tū bimiṡli hāżal-qur'āni lā ya'tūna bimiṡlihī wa lau kāna ba‘ḍuhum liba‘ḍin ẓahīrā(n).

Πες, «Πράγματι, αν οι άνθρωποι και τα τζίνι συγκεντρώνονταν για να φτιάξουν κάτι παρόμοιο με αυτό το Κοράνι, δεν θα μπορούσαν να φτιάξουν κάτι παρόμοιο, ακόμα κι αν βοηθούσαν ο ένας τον άλλον».

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۖ فَاَبٰىٓ اَكْثَرُ النَّاسِ اِلَّا كُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡal(in), fa abā akṡarun-nāsi illā kufūrā(n).

Και πράγματι, το έχουμε εξηγήσει αυτό στους ανθρώπους ξανά και ξανά στο Κοράνι με διάφορες παραβολές, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το συμπαθούν και μάλιστα το αρνούνται.

وَقَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْاَرْضِ يَنْۢبُوْعًاۙ

wa qālū lan nu'mina laka ḥattā tafjura lanā minal-arḍi yambū‘ā(n).

Και είπαν: «Δεν θα πιστέψουμε σε σένα (Μωάμεθ) μέχρι να μας βγάλεις μια πηγή νερού από τη γη,

اَوْ تَكُوْنَ لَكَ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْاَنْهٰرَ خِلٰلَهَا تَفْجِيْرًاۙ

au takūna laka jannatum min nakhīliw wa ‘inabin fa tufajjiral-anhāra khilālahā tafjīrā(n).

ή έχεις έναν κήπο με χουρμάδες και σταφύλια, και μετά αφήνεις ένα ορμητικό ποτάμι να κυλήσει μέσα από αυτόν,

اَوْ تُسْقِطَ السَّمَاۤءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا اَوْ تَأْتِيَ بِاللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ قَبِيْلًاۙ

au tusqiṭas-samā'a kamā za‘amta ‘alainā kisafan au ta'tiya billāhi wal-malā'ikati qabīlā(n).

ή μας ρίχνεις τον ουρανό σε κομμάτια, όπως λες, ή (πριν) φέρεις τον Αλλάχ και τους αγγέλους πρόσωπο με πρόσωπο μαζί μας,

اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ

au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).

Ή έχεις ένα σπίτι (φτιαγμένο) από χρυσό, ή ανέβεις στον ουρανό. Και δεν θα πιστέψουμε στην ανύψωσή σου μέχρι να μας στείλεις ένα βιβλίο για να το διαβάσουμε. Πες (Μωάμεθ): «Δόξα τω Κυρίω μου, δεν είμαι απλώς ένας άνθρωπος που είναι αγγελιοφόρος;»

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰٓى اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَبَعَثَ اللّٰهُ بَشَرًا رَّسُوْلًا

wa mā mana‘an-nāsa ay yu'minū iż jā'ahumul-hudā illā an qālū aba‘aṡallāhu basyarar rasūlā(n).

Και δεν υπάρχει τίποτα που να εμποδίζει τους ανθρώπους να πιστέψουν όταν τους έρχεται η καθοδήγηση, εκτός από το να λένε: «Γιατί ο Αλλάχ έστειλε έναν άνθρωπο να γίνει αγγελιοφόρος;»

قُلْ لَّوْ كَانَ فِى الْاَرْضِ مَلٰۤىِٕكَةٌ يَّمْشُوْنَ مُطْمَىِٕنِّيْنَ لَنَزَّلْنَا عَلَيْهِمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَلَكًا رَّسُوْلًا

qul lau kāna fil-arḍi malā'ikatuy yamsyūna muṭma'innīna lanazzalnā ‘alaihim minas-samā'i malakar rasūlā(n).

Πες (ο Μωάμεθ): «Αν υπήρχαν άγγελοι στη γη, που να περπατούν ειρηνικά, σίγουρα θα τους στέλναμε αγγέλους από τον ουρανό για να είναι αγγελιοφόροι».

قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا

qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, innahū kāna bi‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

Πες (ο Μωάμεθ), «Ο Αλλάχ είναι αρκετός ως μάρτυρας ανάμεσα σε μένα και σε όλους εσάς. Πράγματι, είναι Παντογνώστης, Παντογνώστης των δούλων Του».

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِۚ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَلٰى وُجُوْهِهِمْ عُمْيًا وَّبُكْمًا وَّصُمًّاۗ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنٰهُمْ سَعِيْرًا

wa may yahdillāhu fa huwal-muhtad(i), wa may yuḍlil falan tajida lahum auliyā'a min dūnih(ī), wa naḥsyuruhum yaumal-qiyāmati ‘alā wujūhihim ‘umyaw wa bukmaw wa ṣummā(n), ma'wāhum jahannam(u), kullamā khabat zidnāhum sa‘īrā(n).

Και όποιος καθοδηγείται από τον Αλλάχ, αυτός είναι που καθοδηγείται, και όποιος παραπλανήσει, τότε δεν θα έχετε κανέναν βοηθό γι' αυτούς εκτός από Αυτόν. Και θα τους συγκεντρώσουμε την Ημέρα της Κρίσης με τα πρόσωπά τους σκυμμένα, τυφλούς, άλαλους και κουφούς. Η κατοικία τους είναι η κόλαση. Κάθε φορά που η φλόγα της κόλασης σβήνει, προσθέτουμε περισσότερη φωτιά σε αυτούς.

ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ بِاَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا وَقَالُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا وَّرُفَاتًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ خَلْقًا جَدِيْدًا

Żālika jazā'uhum bi'annahum kafarū bi'āyātinā wa qālū a'iżā kunnā ‘iẓāmaw wa rufātan a'innā lamab‘ūṡūna khalqan jadīdā(n).

Αυτή είναι η ανταμοιβή τους, επειδή δεν πίστευαν στα εδάφιά μας και (επειδή) είπαν: «Αν έχουμε γίνει κόκαλα και σπασμένα αντικείμενα, μήπως θα αναστηθούμε ως νέα πλάσματα;»

۞ اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ قَادِرٌ عَلٰٓى اَنْ يَّخْلُقَ مِثْلَهُمْ وَجَعَلَ لَهُمْ اَجَلًا لَّا رَيْبَ فِيْهِۗ فَاَبَى الظّٰلِمُوْنَ اِلَّا كُفُوْرًا

awalam yarau annallāhal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa qādirun ‘alā ay yakhluqa miṡlahum wa ja‘ala lahum ajalal lā raiba fīh(i), fa abaẓ-ẓālimūna illā kufūrā(n).

Και δεν βλέπουν ότι ο Αλλάχ, που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη, είναι επίσης ικανός να δημιουργήσει όμοιους με αυτούς, και έχει ορίσει γι' αυτούς μια καθορισμένη προθεσμία (θανάτου ή ανάστασης), για την οποία δεν υπάρχει αμφιβολία; Αλλά οι άδικοι δεν την απορρίπτουν παρά μόνο με δυσπιστία.

قُلْ لَّوْ اَنْتُمْ تَمْلِكُوْنَ خَزَاۤىِٕنَ رَحْمَةِ رَبِّيْٓ اِذًا لَّاَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْاِنْفَاقِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ قَتُوْرًا ࣖ

qul lau antum tamlikūna khazā'ina raḥmati rabbī iżal la'amsaktum khasy-yatal-infāq(i), wa kānal-insānu qatūrā(n).

Πες (Μωάμεθ), «Αν είχες τον έλεγχο του θησαυροφυλακίου της χάρης του Κυρίου μου, θα το είχες κρατήσει (το θησαυροφυλάκιο), από φόβο μήπως το ξοδέψεις». Και οι άνθρωποι είναι πολύ τσιγκούνηδες.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى تِسْعَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ فَسْـَٔلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِذْ جَاۤءَهُمْ فَقَالَ لَهٗ فِرْعَوْنُ اِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰمُوْسٰى مَسْحُوْرًا

wa laqad ātainā mūsā tis‘a āyātim bayyinātin fas'al banī isrā'īla iż jā'ahum fa qāla lahū fir‘aunu innī la'aẓunnuka yā mūsā masḥūrā(n).

Και πράγματι, Δώσαμε στον Μωυσή εννέα ξεκάθαρα θαύματα, γι' αυτό ρώτα τα παιδιά του Ισραήλ. Όταν ο Μωυσής ήρθε σε αυτούς, ο Φαραώ του είπε: «Ω, Μωυσή! Υποψιάζομαι πραγματικά ότι έχεις επηρεαστεί από μαγεία».

قَالَ لَقَدْ عَلِمْتَ مَآ اَنْزَلَ هٰٓؤُلَاۤءِ اِلَّا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ بَصَاۤىِٕرَۚ وَاِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰفِرْعَوْنُ مَثْبُوْرًا

qāla laqad ‘alimta mā anzala hā'ulā'i illā rabbus-samāwāti wal-arḍi baṣā'ir(a), wa innī la'aẓunnuka yā fir‘aunu maṡbūrā(n).

Αυτός (ο Μωυσής) απάντησε: «Σίγουρα ξέρεις ότι κανείς δεν έχει στείλει (θαύματα) εκτός από τον Αλλάχ (που φυλάει) τους ουρανούς και τη γη ως σαφή απόδειξη. Και πράγματι, υποψιάζομαι ότι θα χαθείς, Φαραώ.»

فَاَرَادَ اَنْ يَّسْتَفِزَّهُمْ مِّنَ الْاَرْضِ فَاَغْرَقْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ جَمِيْعًاۙ

fa arāda ay yastafizzahum minal arḍi fa agraqnāhu wa mam ma‘ahū jamī‘ā(n).

Τότε (ο Φαραώ) ήθελε να τους διώξει (τον Μωυσή και τους οπαδούς του) από τη γη (την Αίγυπτο), οπότε τον πνίξαμε (τον Φαραώ) και όλους όσους ήταν μαζί του.

وَّقُلْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ لِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اسْكُنُوا الْاَرْضَ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ جِئْنَا بِكُمْ لَفِيْفًاۗ

wa qulnā mim ba‘dihī libanī isrā'īlaskunul-arḍa fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati ji'nā bikum lafīfā(n).

Και μετά από αυτό είπαμε στα παιδιά του Ισραήλ: «Μείνετε σε αυτή τη γη, αλλά όταν έρθει η ώρα της αφύπνισης, σίγουρα θα σας συγκεντρώσουμε σε μια μικτή κατάσταση».

وَبِالْحَقِّ اَنْزَلْنٰهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۘ

wa bil-ḥaqqi anzalnāhu wa bil-ḥaqqi nazal(a), wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).

Και στείλαμε (το Κοράνι) με αλήθεια, και (το Κοράνι) κατέβηκε (φέρνοντας) την αλήθεια. Και σε στείλαμε (Μωάμεθ) μόνο ως φέροντα καλές ειδήσεις και προειδοποιητή.

وَقُرْاٰنًا فَرَقْنٰهُ لِتَقْرَاَهٗ عَلَى النَّاسِ عَلٰى مُكْثٍ وَّنَزَّلْنٰهُ تَنْزِيْلًا

wa qur'ānan faraqnāhu litaqra'ahū ‘alan-nāsi ‘alā mukṡiw wa nazzalnāhu tanzīlā(n).

Και το Κοράνι (το στείλαμε κάτω) σταδιακά, για να το απαγγείλεις εσύ (ω Μουχάμμαντ) στους ανθρώπους σταδιακά, και το στείλαμε κάτω σταδιακά.

قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ

qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).

Πες (Μωάμεθ), «Πιστέψτε σε αυτό (το Κοράνι) ή δεν είστε υποχρεωμένοι να πιστέψετε (το ίδιο ισχύει και για τον Αλλάχ). Πράγματι, αυτοί που έχουν λάβει προηγούμενη γνώση, όταν τους απαγγέλλεται (το Κοράνι), χαμηλώνουν τα πρόσωπά τους, προσκυνούν».

وَّيَقُوْلُوْنَ سُبْحٰنَ رَبِّنَآ اِنْ كَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُوْلًا

wa yaqūlūna subḥāna rabbinā in kāna wa‘du rabbinā lamaf‘ūlā(n).

και είπαν: «Δόξα στον Κύριό μας! Η υπόσχεση του Κυρίου μας σίγουρα θα εκπληρωθεί».

وَيَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ يَبْكُوْنَ وَيَزِيْدُهُمْ خُشُوْعًا ۩

wa yakhirrūna lil-ażqāni yabkūna wa yazīduhum khusyū‘ā(n).

Και χαμήλωσαν τα πρόσωπά τους κλαίγοντας και έγιναν πιο σοβαροί.

قُلِ ادْعُوا اللّٰهَ اَوِ ادْعُوا الرَّحْمٰنَۗ اَيًّا مَّا تَدْعُوْا فَلَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۚ وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًا

qulid‘ullāha awid‘ur-raḥmān(a), ayyam mā tad‘ū fa lahul-asmā'ul-ḥusnā, wa lā tajhar biṣalātika wa lā tukhāfit bihā wabtagi baina żālika sabīlā(n).

Πες (Μωάμεθ), «Επικαλέστε τον Αλλάχ ή επικαλέστε τον Αρ-Ραχμάν. Με οποιοδήποτε όνομα μπορείτε να επικαλεστείτε, επειδή Αυτός έχει τα καλύτερα ονόματα (Asma'ul Husna) και μην υψώνετε τη φωνή σας στην προσευχή και μην την χαμηλώνετε και προσπαθήστε να βρείτε μια μέση οδό μεταξύ των δύο.»

وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَّلَمْ يَكُنْ لَّهٗ شَرِيْكٌ فِى الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيْرًا ࣖ

wa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī lam yattakhiż waladaw wa lam yakul lahū syarīkun fil-mulki wa lam yakul lahū waliyyum minaż-żulli wa kabbirhu takbīrā(n).

Και πείτε: «Δόξα τω Θεώ, ο Αλλάχ, που δεν έχει παιδιά και δεν έχει συνεταίρους στη βασιλεία Του και δεν χρειάζεται βοήθεια από την ταπείνωση, και εξυψώστε Τον όσο μεγάλος είναι.»