Q.S Αν-Ναμλ (اَلنَّمْل) - 93 Αριθμός στίχων

طٰسۤ ۚ تِلْكَ اٰيٰتُ الْقُرْاٰنِ وَكِتَابٍ مُّبِيْنٍ ۙ

Ṭā sīn, tilka āyātul-qur'āni wa kitābim mubīn(in).

ΘαΣιν. Αυτά είναι τα εδάφια του Κορανίου και του σαφούς Βιβλίου,

هُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ ۙ

hudaw wa busyrā lil-mu'minīn(a).

καθοδήγηση και καλά νέα για όσους πιστεύουν,

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَ

allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).

(Συγκεκριμένα) εκείνοι που τελούν την προσευχή και πληρώνουν ζακάτ, και πιστεύουν στη μετά θάνατον ζωή.

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ اَعْمَالَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُوْنَ ۗ

innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati zayyannā lahum a‘mālahum fahum ya‘mahūn(a).

Πράγματι, για όσους δεν πιστεύουν στη μετά θάνατον ζωή, έχουμε κάνει τις (κακές) πράξεις τους να φαίνονται όμορφες σε αυτούς, έτσι ώστε να βυθίζονται στην πλάνη.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَهُمْ سُوْۤءُ الْعَذَابِ وَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْاَخْسَرُوْنَ

ulā'ikal-lażīna lahum sū'ul-‘ażābi wa hum fil-ākhirati humul-akhsarūn(a).

Αυτοί είναι που θα υποστούν άσχημα βασανιστήρια (σε αυτόν τον κόσμο) και αυτοί θα είναι που θα χάσουν τα περισσότερα στη μετά θάνατον ζωή.

وَاِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْاٰنَ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ عَلِيْمٍ

wa innaka latulaqqal-qur'āna mil ladun ḥakīmin ‘alīm(in).

Και πράγματι, εσύ (Μωάμεθ) έχεις λάβει το Κοράνι από (τον Αλλάχ) τον Σοφότερο, τον Παντογνώστη.

اِذْ قَالَ مُوْسٰى لِاَهْلِهٖٓ اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًاۗ سَاٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ اٰتِيْكُمْ بِشِهَابٍ قَبَسٍ لَّعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ

iż qāla mūsā li'ahlihī innī ānastu nārā(n), sa'ātīkum minhā bikhabarin au ātīkum bisyihābin qabasil la‘allakum taṣṭalūn(a).

(Θυμήσου) όταν ο Μωυσής είπε στην οικογένειά του: «Πράγματι, είδα φωτιά. Θα σας φέρω νέα γι' αυτήν ή θα σας φέρω μια δάδα φωτιάς (πυρσό) για να ζεσταθείτε (να ζεστάνετε το σώμα σας κοντά στη φωτιά).»

فَلَمَّا جَاۤءَهَا نُوْدِيَ اَنْۢ بُوْرِكَ مَنْ فِى النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

falammā jā'ahā nūdiya am būrika man fin-nāri wa man ḥaulahā, wa subḥānallāhi rabbil-‘ālamīn(a).

Έτσι, όταν έφτασε εκεί (στον τόπο της φωτιάς), τον φώναξαν: «Μακάριοι όσοι βρίσκονται κοντά στη φωτιά και όσοι βρίσκονται γύρω της. Δόξα τω Θεώ, Κυρίαρχε όλων των κόσμων».

يٰمُوْسٰٓى اِنَّهٗٓ اَنَا اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ۙ

yā mūsā innahū anallāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).

(Ο Αλλάχ είπε), «Ω, Μωυσής! Αληθώς, εγώ είμαι ο Αλλάχ, ο Παντοδύναμος, ο Σοφός.»

وَاَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰى لَا تَخَفْۗ اِنِّيْ لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُوْنَ ۖ

wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā lā takhaf, innī lā yakhāfu ladayyal-mursalūn(a).

Και πέταξε κάτω το ραβδί σου!» Έτσι, όταν (το ραβδί έγινε φίδι και) ο Μωυσής το είδε να κινείται σαν γοργό φίδι, έτρεξε και γύρισε πίσω χωρίς να κοιτάξει πίσω. «Μη φοβάσαι! Αληθινά, ενώπιόν Μου, οι Απόστολοι δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν,

اِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًاۢ بَعْدَ سُوْۤءٍ فَاِنِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illā man ẓalama ṡumma baddala ḥusnam ba‘da sū'in fa innī gafūrur raḥīm(un).

Εκτός από εκείνους που ενεργούν άδικα και μετά μετανοούν σε καλό μετά από κακό. Έτσι, αληθινά, Εγώ είμαι ο Επιεικής, ο Πολυεύσπλαχνος.

وَاَدْخِلْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍۙ فِيْ تِسْعِ اٰيٰتٍ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهٖۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

wa adkhil yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), fī tis‘i āyātin ilā fir‘auna wa qaumih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

Και βάλε το χέρι σου στο λαιμό του πουκάμισού σου, και θα βγει λευκό (λαμπερό) χωρίς κανένα ελάττωμα. (Αυτά τα δύο θαύματα) περιλαμβάνουν εννέα είδη θαυμάτων (τα οποία θα εξηγηθούν) στον Φαραώ και τον λαό του. Είναι πραγματικά ασεβείς άνθρωποι.)

فَلَمَّا جَاۤءَتْهُمْ اٰيٰتُنَا مُبْصِرَةً قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

falammā jā'athum āyātunā mubṣiratan qālū hāżā siḥrum mubīn(un).

Έτσι, όταν τα ξεκάθαρα θαύματά μας έφτασαν σε αυτούς, είπαν: «Αυτή είναι αληθινή μαγεία».

وَجَحَدُوْا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَآ اَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَّعُلُوًّاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

wa jaḥadū bihā wastaiqanathā anfusuhum ẓulmaw wa ‘uluwwā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

Και το αρνούνται εξαιτίας της αδικίας και της αλαζονείας τους, παρόλο που οι καρδιές τους πιστεύουν (στην αλήθεια) αυτού. Γι' αυτό, δώστε προσοχή σε ό,τι συμβαίνει σε όσους κάνουν ζημιά.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ عِلْمًاۗ وَقَالَا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ فَضَّلَنَا عَلٰى كَثِيْرٍ مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ātainā dāwūda wa sulaimāna ‘ilmā(n), wa qālal-ḥamdu lillāhil-lażī faḍḍalanā ‘alā kaṡīrim min ‘ibādihil-mu'minīn(a).

Και πράγματι, δώσαμε γνώση στον Νταούδ και στον Σολομώντα, και οι δύο είπαν: «Δόξα τω Θεώ, ο οποίος μας ευνόησε έναντι πολλών πιστών δούλων Του».

وَوَرِثَ سُلَيْمٰنُ دَاوٗدَ وَقَالَ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَاُوْتِيْنَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍۗ اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِيْنُ

wa wariṡa sulaimānu dāwūda wa qāla yā ayyuhan-nāsu ‘ullimnā manṭiqaṭ-ṭairi wa ūtīnā min kulli syai'(in), inna hāżā lahuwal-faḍlul-mubīn(u).

Και ο Σουλεϊμάν είχε κληρονομήσει τον Νταούντ, και αυτός (ο Σουλεϊμάν) είπε: «Ω, άνθρωποι! Μας έχουν διδάξει τη γλώσσα των πουλιών και μας έχουν δοθεί τα πάντα. Πράγματι, (όλα) αυτά είναι πραγματικά ένα πραγματικό δώρο.»

وَحُشِرَ لِسُلَيْمٰنَ جُنُوْدُهٗ مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ وَالطَّيْرِ فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa ḥusyira lisulaimāna junūduhū minal-jinni wal-insi waṭ-ṭairi fahum yūza‘ūn(a).

Και ο Σολομώντας συγκέντρωσε τον στρατό του από τζίνι, ανθρώπους και πουλιά, και παρατάχθηκαν σε τάξη.

حَتّٰىٓ اِذَآ اَتَوْا عَلٰى وَادِ النَّمْلِۙ قَالَتْ نَمْلَةٌ يّٰٓاَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوْا مَسٰكِنَكُمْۚ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمٰنُ وَجُنُوْدُهٗۙ وَهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

Ḥattā iżā atau ‘alā wādin-naml(i), qālat namlatuy yā ayyuhan-namludkhulū masākinakum, lā yaḥṭimannakum sulaimānu wa junūduhū wa hum lā yasy‘urūn(a).

Μέχρι που όταν έφτασαν στην κοιλάδα των μυρμηγκιών, ένα μυρμήγκι είπε: «Ω, μυρμήγκια! Μπείτε στις φωλιές σας, για να μην σας πατήσει ο Σολομών και ο στρατός του, αγνοώντας τους.»

فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّنْ قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَدْخِلْنِيْ بِرَحْمَتِكَ فِيْ عِبَادِكَ الصّٰلِحِيْنَ

fatabassama ḍāḥikam min qaulihā wa qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa adkhilnī biraḥmatika fī ‘ibādikaṣ-ṣāliḥīn(a).

Έτσι (ο Σουλεϊμάν) χαμογέλασε και γέλασε επειδή (άκουσε) τα λόγια του μυρμηγκιού. Και προσευχήθηκε: «Κύριέ μου, δώσε μου την έμπνευση να παραμένω ευγνώμων για τις ευλογίες Σου που έχεις χαρίσει σε μένα και στους γονείς μου και ώστε να κάνω τις καλές πράξεις που Εσύ επιδοκιμάζεις· και εισάγετέ με με τη χάρη Σου στις τάξεις των ευσεβών δούλων Σου».

وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَآ اَرَى الْهُدْهُدَۖ اَمْ كَانَ مِنَ الْغَاۤىِٕبِيْنَ

wa tafaqqadaṭ-ṭaira fa qāla mā liya lā aral-hudhud(a), am kāna minal-gā'ibīn(a).

Και εξέτασε τα πουλιά και είπε: «Γιατί δεν βλέπω τον τσαλαπετεινό; Είναι ανάμεσα σε αυτούς που απουσιάζουν;»

لَاُعَذِّبَنَّهٗ عَذَابًا شَدِيْدًا اَوْ لَاَا۟ذْبَحَنَّهٗٓ اَوْ لَيَأْتِيَنِّيْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

la'u‘ażżibannahū ‘ażāban syadīdan au la'ażbaḥannahū au laya'tiyannī bisulṭānim mubīn(in).

Θα τον τιμωρήσω οπωσδήποτε με αυστηρή τιμωρία ή θα τον σφάξω, εκτός αν έρθει σε μένα για σαφή λόγο».

فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيْدٍ فَقَالَ اَحَطْتُّ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَاٍ ۢبِنَبَاٍ يَّقِيْنٍ

famakaṡa gaira ba‘īdin faqāla aḥaṭtu bimā lam tuḥiṭ bihī wa ji'tuka min saba'im binaba'iy yaqīn(in).

Λίγο αργότερα (ήρθε ο Χουντ Χουντ) είπε: «Ανακάλυψα κάτι που δεν ξέρεις ακόμα. Ήρθα σε εσένα από τη γη Σάμπα φέρνοντας πειστικά νέα».

اِنِّيْ وَجَدْتُّ امْرَاَةً تَمْلِكُهُمْ وَاُوْتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَّلَهَا عَرْشٌ عَظِيْمٌ

innī wajattumra'atan tamlikuhum wa ūtiyat min kulli syai'iw wa lahā ‘arsyun ‘aẓīm(un).

Πράγματι, βρήκα μια γυναίκα να τους κυβερνά, και της δόθηκαν τα πάντα και είχε έναν μεγάλο θρόνο.

وَجَدْتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُوْنَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُوْنَۙ

wajattuhā wa qaumahā yasjudūna lisy-syamsi min dūnillāhi wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa ṣaddahum ‘anis-sabīli fahum lā yahtadūn(a).

Εγώ (το πουλί Χουντ) τον βρήκα αυτόν και τον λαό του να λατρεύουν τον ήλιο, όχι τον Αλλάχ· και ο Σατανάς έκανε τις (κακές) πράξεις τους να φαίνονται όμορφες σε αυτούς, εμποδίζοντάς τους έτσι από το μονοπάτι (του Αλλάχ), ώστε να μην καθοδηγούνται,

اَلَّا يَسْجُدُوْا لِلّٰهِ الَّذِيْ يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَ

allā yasjudū lillāhil-lażī yukhrijul-khab'a fis-samāwāti wal-arḍi wa ya‘lamu mā tukhfūna wa mā tu‘linūn(a).

(Ούτε) λατρεύουν τον Αλλάχ, ο οποίος φέρνει στο φως ό,τι είναι κρυμμένο στους ουρανούς και στη γη και γνωρίζει τι κρύβετε και τι αποκαλύπτετε.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ۩

allāhu lā ilāha illā huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

Αλλάχ, δεν υπάρχει άλλος θεός παρά μόνο Αυτός, ο Κύριος που έχει τον μεγάλο Θρόνο.

۞ قَالَ سَنَنْظُرُ اَصَدَقْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qāla sananẓuru aṣadaqta am kunta minal-kāżibīn(a).

Αυτός (ο Σουλεϊμάν) είπε: «Θα δούμε αν είσαι ειλικρινής ή αν είσαι από αυτούς που ψεύδονται».

اِذْهَبْ بِّكِتٰبِيْ هٰذَا فَاَلْقِهْ اِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانْظُرْ مَاذَا يَرْجِعُوْنَ

iżhab bikitābī hāżā fa alqih ilaihim ṡumma tawalla ‘anhum fanẓur māżā yarji‘ūn(a).

Πήγαινε (κουβαλώντας) αυτή την επιστολή μου, μετά πέταξέ την πάνω τους, μετά γύρισε μακριά τους, και μετά πρόσεχε τι λένε.

قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اِنِّيْٓ اُلْقِيَ اِلَيَّ كِتٰبٌ كَرِيْمٌ

qālat yā ayyuhal-mala'u innī ulqiya ilayya kitābun karīm(un).

Αυτός (ο Μπαλκίς) είπε: «Ω, αξιωματούχοι! Πράγματι, μου έχει σταλεί μια ευγενής επιστολή».

اِنَّهٗ مِنْ سُلَيْمٰنَ وَاِنَّهٗ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ ۙ

innahū min sulaimāna wa innahū bismillāhir-raḥmānir-raḥīm(i).

Πράγματι (η επιστολή) ήταν από τον Σουλεϊμάν που έλεγε: «Στο όνομα του Αλλάχ, του Παντελεήμονα, του Πολυεύσπλαχνου,

اَلَّا تَعْلُوْا عَلَيَّ وَأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ ࣖ

allā ta‘lū ‘alayya wa'tūnī muslimīn(a).

Μην ενεργείτε αλαζονικά απέναντί μου και ελάτε σε μένα ως υποταγμένοι.

قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَفْتُوْنِيْ فِيْٓ اَمْرِيْۚ مَا كُنْتُ قَاطِعَةً اَمْرًا حَتّٰى تَشْهَدُوْنِ

qālat yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī amrī, mā kuntu qāṭi‘atan amran ḥattā tasyhadūn(i).

Αυτός (ο Μπαλκίς) είπε: «Ω, αξιωματούχοι! Σκεφτείτε με για (αυτή) την υπόθεση. Ποτέ δεν αποφασίζω για μια υπόθεση πριν είστε παρόντες στη συνέλευσή μου».

قَالُوْا نَحْنُ اُولُوْا قُوَّةٍ وَّاُولُوْا بَأْسٍ شَدِيْدٍ ەۙ وَّالْاَمْرُ اِلَيْكِ فَانْظُرِيْ مَاذَا تَأْمُرِيْنَ

qālū naḥnu ulū quwwatiw wa ulū ba'sin syadīd(in), wal-amru ilaiki fanẓurī māżā ta'murīn(a).

Απάντησαν: «Έχουμε μεγάλη δύναμη και θάρρος (για να πολεμήσουμε), αλλά η απόφαση είναι δική σας· σκεφτείτε λοιπόν τι θα διατάξετε».

قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوْكَ اِذَا دَخَلُوْا قَرْيَةً اَفْسَدُوْهَا وَجَعَلُوْٓا اَعِزَّةَ اَهْلِهَآ اَذِلَّةً ۚوَكَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ

qālat innal-mulūka iżā dakhalū qaryatan afsadūhā wa ja‘alū a‘izzata ahlihā ażillah(tan), wa każālika yaf‘alūn(a).

Αυτός (ο Μπάλκις) είπε: «Πράγματι, όταν οι βασιλιάδες κατακτούν μια χώρα, σίγουρα θα την καταστρέψουν και θα ταπεινώσουν τους ευγενείς κατοίκους της· και αυτό ακριβώς θα κάνουν».

وَاِنِّيْ مُرْسِلَةٌ اِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ فَنٰظِرَةٌ ۢبِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُوْنَ

wa innī mursilatun ilaihim bihadiyyatin fanāẓiratun bima yarji‘ul-mursalūn(a).

Και πράγματι, θα τους στείλω αγγελιοφόρους με δώρα, και θα περιμένω τι θα φέρουν πίσω οι αγγελιοφόροι.

فَلَمَّا جَاۤءَ سُلَيْمٰنَ قَالَ اَتُمِدُّوْنَنِ بِمَالٍ فَمَآ اٰتٰىنِ َۧ اللّٰهُ خَيْرٌ مِّمَّآ اٰتٰىكُمْۚ بَلْ اَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُوْنَ

falammā jā'a sulaimāna qāla atumiddūnani bimālin famā ātāniyallāhu khairum mimmā ātākum, bal antum bihadiyyatikum tafraḥūn(a).

Όταν λοιπόν οι (αγγελιοφόροι) έφτασαν στον Σολομώντα, αυτός (ο Σουλεϊμάν) είπε: «Θα μου δώσεις πλούτο; Αυτό που μου έδωσε ο Αλλάχ είναι καλύτερο από αυτό που σου έδωσε ο Αλλάχ· εσύ όμως νιώθεις περήφανος για το δώρο σου.»

اِرْجِعْ اِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُوْدٍ لَّا قِبَلَ لَهُمْ بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِّنْهَآ اَذِلَّةً وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ

irji‘ ilaihim falana'tiyannahum bijunūdil lā qibala lahum bihā wa lanukhrijannahum minhā ażillataw wa hum ṣāgirūn(a).

Επιστρέψτε σε αυτούς! Πράγματι, σίγουρα θα έρθουμε εναντίον τους με έναν στρατό στον οποίο δεν θα μπορέσουν να αντισταθούν, και θα τους διώξουμε από εκείνη τη γη (Σάμπα') ντροπιασμένοι και θα γίνουν (αιχμάλωτοι) ντροπιασμένοι.

قَالَ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَيُّكُمْ يَأْتِيْنِيْ بِعَرْشِهَا قَبْلَ اَنْ يَّأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ

qāla yā ayyuhal-mala'u ayyukum ya'tīnī bi‘arsyihā qabla ay ya'tūnī muslimīn(a).

Αυτός (ο Σουλεϊμάν) είπε: «Ω, άρχοντες! Ποιος από εσάς μπορεί να μου φέρει τον θρόνο του πριν έρθουν σε μένα και παραδοθούν;»

قَالَ عِفْرِيْتٌ مِّنَ الْجِنِّ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ تَقُوْمَ مِنْ مَّقَامِكَۚ وَاِنِّيْ عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ اَمِيْنٌ

qāla ‘ifrītum minal-jinni ana atīka bihī qabla an taqūma mim maqāmik(a), wa innī ‘alaihi laqawiyyun amīn(un).

Ο Ιφρίτ από το τζίνι είπε: «Θα σου το φέρω πριν σηκωθείς από τη θέση σου· και πράγματι, είμαι αρκετά δυνατός για να το κάνω και μπορώ να με εμπιστευτώ».

قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ

qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).

Κάποιος που είχε γνώση από το Βιβλίο είπε: «Θα σου φέρω τον θρόνο πριν ανοιγοκλείσουν τα μάτια σου». Όταν λοιπόν (ο Σουλεϊμάν) είδε τον θρόνο μπροστά του, είπε: «Αυτή είναι από τις χάρες του Κυρίου μου για να με δοκιμάσει, αν είμαι ευγνώμων ή αρνηθώ (τις ευλογίες Του). Όποιος είναι ευγνώμων, τότε είναι ευγνώμων για τη δική του (καλοσύνη), και όποιος δεν πιστεύει, τότε ο Κύριός μου είναι Πλούσιος, Ένδοξος».

قَالَ نَكِّرُوْا لَهَا عَرْشَهَا نَنْظُرْ اَتَهْتَدِيْٓ اَمْ تَكُوْنُ مِنَ الَّذِيْنَ لَا يَهْتَدُوْنَ

qāla nakkirū lahā ‘arsyahā nanẓur atahtadī am takūnu minal-lażīna lā yahtadūn(a).

Αυτός (ο Σουλεϊμάν) είπε: «Αλλάξτε της τον θρόνο της· θα δούμε αν (η Μπάλκις) τον αναγνωρίζει ή αν δεν τον αναγνωρίζει πια».

فَلَمَّا جَاۤءَتْ قِيْلَ اَهٰكَذَا عَرْشُكِۗ قَالَتْ كَاَنَّهٗ هُوَۚ وَاُوْتِيْنَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِيْنَ

falammā jā'at qīla ahakażā ‘arsyuk(i), qālat ka'annahū huw(a), wa ūtīnal-‘ilma min qablihā wa kunnā muslimīn(a).

Όταν λοιπόν ήρθε (ο Μπαλκίς), τον ρώτησαν: «Αυτός είναι ο θρόνος σου;» Αυτός (ο Μπαλκίς) απάντησε: «Σαν να ήταν αυτός». (Και είπε:) «Μας έχει δοθεί προηγούμενη γνώση και εμείς είμαστε αυτοί που υποτάσσονται (στον Αλλάχ).»

وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَّعْبُدُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ

wa ṣaddahā mā kānat ta‘budu min dūnillāh(i), innahā kānat min qaumin kāfirīn(a).

Και η συνήθειά του να λατρεύει άλλους εκτός από τον Αλλάχ τον εμπόδισε (να γεννήσει το Ισλάμ), στην πραγματικότητα αυτός (ο Μπαλκίς) ήταν κάποτε ένας από τους άπιστους.

قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

Του είπαν (στον Μπαλκίς): «Μπες στο παλάτι». Όταν είδε (ο Μπαλκίς) (το δάπεδο του παλατιού), νόμιζε ότι ήταν μια μεγάλη λίμνη με νερό και ξεσκέπασε (σκέπασε) τα δύο μοσχάρια του. Είπε (ο Σουλεϊμάν): «Πράγματι, αυτό είναι μόνο το δάπεδο του παλατιού καλυμμένο με γυαλί». Είπε (ο Μπαλκίς): «Ω, Κύριέ μου, πράγματι, αδίκησα τον εαυτό μου. Παραδίδομαι μαζί με τον Σολομώντα στον Αλλάχ, τον Κύριο όλων των κόσμων».

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ فَاِذَا هُمْ فَرِيْقٰنِ يَخْتَصِمُوْنَ

wa laqad arsalnā ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥan ani‘budullāha fa'iżā hum farīqāni yakhtaṣimūn(a).

Και πράγματι, στείλαμε στον (λαό) του Σαμούντ τον αδελφό τους τον Σάλεχ (ο οποίος φώναξε): «Λατρεύετε τον Αλλάχ!» Αλλά ξαφνικά (έγιναν) δύο εχθρικές ομάδες.

قَالَ يٰقَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُوْنَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِۚ لَوْلَا تَسْتَغْفِرُوْنَ اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

qāla yā qaumi lima tasta‘jilūna bis-sayyi'ati qablal-ḥasanah(ti), lau lā tastagfirūnallāha la‘allakum turḥamūn(a).

Αυτός (ο Σάλεχ) είπε: «Ω, λαέ μου! Γιατί ζητάτε να επιταχυνθεί το κακό πριν (ζητήσετε) το καλό; Γιατί δεν ζητάτε συγχώρεση από τον Αλλάχ, για να λάβετε έλεος;»

قَالُوا اطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَنْ مَّعَكَۗ قَالَ طٰۤىِٕرُكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُوْنَ

qāluṭ ṭayyarnā bika wa bimam ma‘ak(a), qāla ṭā'irukum ‘indallāhi bal antum qaumun tuftanūn(a).

Απάντησαν: «Είχαμε μια κακή μοίρα εξαιτίας σου και του λαού που ήταν μαζί σου». Αυτός (ο Σάλεχ) είπε: «Η μοίρα σας είναι με τον Αλλάχ (δεν είμαστε εμείς η αιτία), αλλά είστε ένας λαός που δοκιμάζεται».

وَكَانَ فِى الْمَدِيْنَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُّفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ

wa kāna fil-madīnati tis‘atu rahṭiy yufsidūna fil-arḍi wa lā yuṣliḥūn(a).

Και σε εκείνη την πόλη υπήρχαν εννέα άνδρες που έκαναν αταξίες στη γη, και δεν επανορθώθηκαν.

قَالُوْا تَقَاسَمُوْا بِاللّٰهِ لَنُبَيِّتَنَّهٗ وَاَهْلَهٗ ثُمَّ لَنَقُوْلَنَّ لِوَلِيِّهٖ مَا شَهِدْنَا مَهْلِكَ اَهْلِهٖ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

qālū taqāsamū billāhi lanubayyitannahū wa ahlahū ṡumma lanaqūlanna liwaliyyihī mā syahidnā mahlika ahlihī wa innā laṣādiqūn(a).

Είπαν: «Ορκιστείτε στον Αλλάχ ότι σίγουρα θα επιτεθούμε σε αυτόν και την οικογένειά του τη νύχτα και μετά θα πούμε στους κληρονόμους του ότι δεν είδαμε την καταστροφή της οικογένειάς του και ότι είμαστε ειλικρινείς».

وَمَكَرُوْا مَكْرًا وَّمَكَرْنَا مَكْرًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa makarū makraw wa makarnā makraw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Και επινόησαν μια πλεκτάνη, και επινοήσαμε μια πλεκτάνη, ενώ δεν την αντιλήφθηκαν.

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْ اَنَّا دَمَّرْنٰهُمْ وَقَوْمَهُمْ اَجْمَعِيْنَ

fanẓur kaifa kāna ‘āqibatu makrihim annā dammarnāhum wa qaumahum ajma‘īn(a).

Δες λοιπόν ποιο ήταν το αποτέλεσμα της πλεκτάνης τους, ότι καταστρέψαμε αυτούς και τον λαό τους όλους μαζί.

فَتِلْكَ بُيُوْتُهُمْ خَاوِيَةً ۢبِمَا ظَلَمُوْاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fatilka buyūtuhum khāwiyatam bimā ẓalamū, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘lamūn(a).

Έτσι, τα σπίτια τους κατέρρευσαν εξαιτίας της αδικίας τους. Πράγματι, σε αυτό υπάρχει σημάδι για έναν λαό που γνωρίζει.

وَاَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ

wa anjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

Και σώζουμε όσους πιστεύουν και παραμένουν πάντα ευσεβείς.

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata wa antum tubṣirūn(a).

Και (θυμηθείτε την ιστορία του) Λουτ, όταν είπε στον λαό του: «Γιατί κάνετε φαχίσια (αηδιαστικές) πράξεις, παρόλο που βλέπετε (το βδέλυγμα των ανήθικων πράξεων);»

اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِ ۗبَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

a'innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumun tajhalūn(a).

Γιατί πλησιάζετε άντρες για να (εκπληρώσετε) τις επιθυμίες σας, αντί να (πλησιάζετε) γυναίκες; Πράγματι, είστε λαός που δεν γνωρίζει (τις συνέπειες των πράξεών σας).

۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْٓا اٰلَ لُوْطٍ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۙ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijū āla lūṭim min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

Η απάντηση του λαού του δεν ήταν άλλη από το να πει: «Διώξτε τον Λουτ και την οικογένειά του από τη γη σας. Αυτοί είναι άνθρωποι που (θεωρούν τους εαυτούς τους) άγιοι».

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنٰهَا مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa'anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū qaddarnāhā minal-gābirīn(a).

Έτσι, σώσαμε αυτόν και την οικογένειά του, εκτός από τη γυναίκα του. Είχαμε αποφασίσει ότι θα ήταν ανάμεσα σε εκείνους που θα έμεναν πίσω (για να καταστραφούν).

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fasā'a maṭarul-munżarīn(a).

Και τους ρίξαμε βροχή (πέτρες), οπότε η βροχή (που έπεσε) σε εκείνους που είχαν λάβει την προειδοποίηση (αλλά δεν έδωσαν προσοχή) ήταν πολύ άσχημη.

قُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ وَسَلٰمٌ عَلٰى عِبَادِهِ الَّذِيْنَ اصْطَفٰىۗ ءٰۤاللّٰهُ خَيْرٌ اَمَّا يُشْرِكُوْنَ ۔

qulil-ḥamdu lillāhi wa salāmun ‘alā ‘ibādihil-lażīnaṣṭafā, āllāhu khairun ammā yusyrikūn(a).

Πες (ο Μωάμεθ), «Δόξα τω Θεώ και ειρήνη εις τους δούλους Του, τους οποίους επέλεξε. Είναι καλύτερος ο Θεώ ή ό,τι συνωμότησαν μαζί Του;»

اَمَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ حَدَاۤىِٕقَ ذَاتَ بَهْجَةٍۚ مَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُنْۢبِتُوْا شَجَرَهَاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ يَّعْدِلُوْنَ ۗ

am man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa ambatnā bihī ḥadā'iqa żāta bahjah(tin), mā kāna lakum an tumbitū syajarahā, a'ilāhum ma‘allāh(i), bal hum qaumuy ya‘dilūn(a).

Δεν είναι Αυτός (ο Αλλάχ) που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και που κατέβασε νερό από τον ουρανό για εσάς, και με αυτόν τον τρόπο δημιουργήσαμε κήπους με όμορφη ομορφιά; Δεν θα μπορέσετε να φυτέψετε τα δέντρα του. Υπάρχει άλλος θεός εκτός από τον Αλλάχ; Αντίθετα, αυτοί είναι που αποκλίνουν (από την αλήθεια).

اَمَّنْ جَعَلَ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّجَعَلَ خِلٰلَهَآ اَنْهٰرًا وَّجَعَلَ لَهَا رَوَاسِيَ وَجَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ

am man ja‘alal-arḍa qarāraw wa ja‘ala khilālahā anhāraw wa ja‘ala lahā rawāsiya wa ja‘ala bainal-baḥraini ḥājizā(n), a'ilāhum ma‘allāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

Δεν είναι Αυτός (ο Αλλάχ) που έκανε τη γη τόπο κατοικίας, που έβαλε ποτάμια στη μέση της, που έβαλε βουνά για να την ενισχύσει, και που έκανε διαχωρισμό ανάμεσα στις δύο θάλασσες; Υπάρχει άλλος θεός εκτός από τον Αλλάχ; Οι περισσότεροι από αυτούς δεν γνωρίζουν.

اَمَّنْ يُّجِيْبُ الْمُضْطَرَّ اِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوْۤءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاۤءَ الْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

am may yujībul-muḍṭarra iżā da‘āhu wa yaksyifus-sū'a wa yaj‘alukum khulafā'a fil-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qalīlam mā tażakkarūn(a).

Δεν είναι Αυτός (ο Αλλάχ) που δέχεται (την προσευχή) ανθρώπων που βρίσκονται σε δύσκολη θέση όταν προσεύχονται σε Αυτόν, και απομακρύνει την δυστυχία και σας κάνει (ανθρώπους) χαλίφηδες (ηγέτες) στη γη; Υπάρχει (άλλος) θεός εκτός από τον Αλλάχ; Εσείς θυμάστε πολύ λίγα (από τις χάρες του Αλλάχ).

اَمَّنْ يَّهْدِيْكُمْ فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَنْ يُّرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗتَعٰلَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

am may yahdīkum fī ẓulumātil-barri wal-baḥri wa may yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), a'ilāhum ma‘allāh(i), ta‘ālallāhu ‘ammā yusyrikūn(a).

Δεν είναι Αυτός (ο Αλλάχ) που σας καθοδηγεί στο σκοτάδι, στη στεριά και στη θάλασσα, και που στέλνει τον άνεμο ως χαρμόσυνο μήνυμα πριν (έρθει) το έλεός Του; Υπάρχει (άλλος) θεός εκτός από τον Αλλάχ; Δοξασμένος ο Αλλάχ για όσα συνωμότησαν μεταξύ τους.

اَمَّنْ يَّبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ وَمَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

am may yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū wa may yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).

Δεν είναι Αυτός (ο Αλλάχ) που δημιούργησε (τα πλάσματα) από την αρχή, και μετά το επανέλαβε (ξανά) και που σας δίνει τροφή από τους ουρανούς και τη γη; Υπάρχει (άλλος) θεός εκτός από τον Αλλάχ; Πες, «Προσφέρετε απόδειξη της αλήθειας σας, αν είστε ειλικρινείς».

قُلْ لَّا يَعْلَمُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الْغَيْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَمَا يَشْعُرُوْنَ اَيَّانَ يُبْعَثُوْنَ

qul lā ya‘lamu man fis-samāwāti wal-arḍil gaiba illallāh(u), wa mā yasy‘urūna ayyāna yub‘aṡūn(a).

Πες (ω, Μωάμεθ), "Κανείς στους ουρανούς ή στη γη δεν γνωρίζει το αόρατο εκτός από τον Αλλάχ. Και δεν γνωρίζουν πότε θα αναστηθούν."

بَلِ ادّٰرَكَ عِلْمُهُمْ فِى الْاٰخِرَةِۗ بَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْهَاۗ بَلْ هُمْ مِّنْهَا عَمُوْنَ ࣖ

balid dāraka ‘ilmuhum fil-ākhirah(ti), bal hum fī syakkim minhā, bal hum minhā ‘amūn(a).

Ακόμα και η γνώση τους για τη Μετά θάνατον Ζωή δεν φτάνει (εκεί). Μάλιστα, αμφιβάλλουν γι' αυτήν. Μάλιστα, είναι τυφλοί σε αυτήν.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا تُرٰبًا وَّاٰبَاۤؤُنَآ اَىِٕنَّا لَمُخْرَجُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū a'iżā kunnā turābaw wa ābā'unā a'innā lamukhrajūn(a).

Και αυτοί που δεν πιστεύουν λένε: «Αφού γίνουμε η γη και (το ίδιο και) οι πρόγονοί μας, είναι αλήθεια ότι θα βγούμε έξω (από τους τάφους);»

لَقَدْ وُعِدْنَا هٰذَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُۙ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

laqad wu‘idnā hāżā naḥnu wa ābā'unā min qabl(u), in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

Από την αρχαιότητα, μας απειλούν με αυτό (την ημέρα της ανάστασης), εμείς και οι πρόγονοί μας. Στην πραγματικότητα, αυτό είναι απλώς ένα παραμύθι από αρχαίους ανθρώπους.

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ

qul sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

Πες (Μωάμεθ): «Περπατήστε στη γη και δείτε ποιο είναι το τέλος των αμαρτωλών».

وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُنْ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ

wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā takun fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).

Και μην λυπάσαι γι' αυτούς, και μην στενεύεις (το στήθος σου) από τις απατηλές προσπάθειές τους.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

Και λένε (οι άπιστοι): «Πότε θα έρθει η υπόσχεση (της τιμωρίας), αν είστε ειλικρινείς;»

قُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ رَدِفَ لَكُمْ بَعْضُ الَّذِيْ تَسْتَعْجِلُوْنَ

qul ‘asā ay yakūna radifa lakum ba‘ḍul-lażī tasta‘jilūn(a).

Πες (Μωάμεθ): «Ίσως ένα μέρος (της τιμωρίας) που ζητούσατε να επιταχυνθεί να έχει σχεδόν φτάσει σε εσάς».

وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُوْنَ

wa inna rabbaka lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡarahum lā yasykurūn(a).

Και πράγματι, ο Κύριός σου έχει αληθινά χαρίσματα (τα οποία έχει δώσει) στους ανθρώπους, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς δεν είναι ευγνώμονες (για Αυτόν).

وَاِنَّ رَبَّكَ لَيَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُوْرُهُمْ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

wa inna rabbaka laya‘lamu mā tukinnu ṣudūruhum wa mā yu‘linūn(a).

Και πράγματι, ο Κύριός σου γνωρίζει τι κρύβεται στα στήθη τους και τι αποκαλύπτουν.

وَمَا مِنْ غَاۤىِٕبَةٍ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa mā min gā'ibatin fis-samā'i wal-arḍi illā fī kitābim mubīn(in).

Και τίποτα δεν είναι κρυμμένο στους ουρανούς και στη γη, παρά μόνο (καταγεγραμμένο) σε ένα σαφές Βιβλίο (Λάουχ Μαχφουζ).

اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَقُصُّ عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَكْثَرَ الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna hāżal-qur'āna yaquṣṣu ‘alā banī isrā'īla akṡaral-lażī hum fīhi yakhtalifūn(a).

Πράγματι, αυτό το Κοράνι εξηγεί στα παιδιά του Ισραήλ τα περισσότερα (θέματα) για τα οποία διαφωνούσαν.

وَاِنَّهٗ لَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ

wa innahū lahudaw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a).

Και πράγματι, (το Κοράνι) είναι αληθινή καθοδήγηση και έλεος για όσους πιστεύουν.

اِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ بِحُكْمِهٖۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْعَلِيْمُۚ

inna rabbaka yaqḍī bainahum biḥukmih(ī), wa huwal-‘azīzul-‘alīm(u).

Πράγματι, ο Κύριός σου θα διευθετήσει (τα ζητήματα) μεταξύ τους με τον Νόμο Του, και Αυτός είναι Παντοδύναμος, Παντογνώστης.

فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّكَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِيْنِ

fatawakkal ‘alallāh(i), innaka ‘alal-ḥaqqil mubīn(i).

Έχε λοιπόν εμπιστοσύνη στον Αλλάχ, αληθινά εσύ (Μωάμεθ) είσαι πάνω από την αληθινή αλήθεια.

اِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ

innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).

Πράγματι, δεν μπορείς να κάνεις τους νεκρούς να ακούσουν και (ούτε) να κάνουν τους κωφούς να ακούσουν την κραυγή, αν έχουν γυρίσει την πλάτη τους.

وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِى الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ

wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).

Και δεν θα μπορέσεις να καθοδηγήσεις τους τυφλούς από την πλάνη τους. Δεν θα μπορέσεις να κάνεις (κανέναν) να ακούσει, παρά μόνο εκείνους που πιστεύουν στα εδάφιά μας, και μετά υποτάσσονται.

۞ وَاِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ اَخْرَجْنَا لَهُمْ دَاۤبَّةً مِّنَ الْاَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ اَنَّ النَّاسَ كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا لَا يُوْقِنُوْنَ ࣖ

wa iżā waqa‘al-qaulu ‘alaihim akhrajnā lahum dābbatam minal-arḍi tukallimuhum annan-nāsa kānū bi'āyātinā lā yūqinūn(a).

Και όταν οι λόγοι (οι διατάξεις της εποχής της φυσικής καταστροφής) τεθούν σε ισχύ πάνω τους, θα στείλουμε ζωντανά, κινούμενα πλάσματα από τη γη που θα τους πουν ότι οι άνθρωποι προηγουμένως δεν πίστευαν στα σημάδια Μας.

وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّنْ يُّكَذِّبُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa yauma naḥsyuru min kulli ummatin faujam mimmay yukażżibu bi'āyātinā fahum yūza‘ūn(a).

Και (θυμηθείτε) την ημέρα που θα συγκεντρώσουμε από κάθε έθνος μια ομάδα από εκείνους που αρνήθηκαν τα αποκάλυπτά μας, και θα χωριστούν (σε ομάδες).

حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْ قَالَ اَكَذَّبْتُمْ بِاٰيٰتِيْ وَلَمْ تُحِيْطُوْا بِهَا عِلْمًا اَمَّاذَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

Ḥattā iżā jā'ū qāla akażżabtum bi'āyātī wa lam tuḥīṭū bihā ‘ilman ammāżā kuntum ta‘malūn(a).

Όταν λοιπόν ήρθαν, Εκείνος (ο Αλλάχ) είπε: «Γιατί αρνηθήκατε τα εδάφιά Μου, αφού δεν έχετε καμία γνώση γι' αυτά ή για όσα έχετε κάνει;»

وَوَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ بِمَا ظَلَمُوْا فَهُمْ لَا يَنْطِقُوْنَ

wa waqa‘al-qaulu ‘alaihim bimā ẓalamū fahum lā yanṭiqūn(a).

Και τα λόγια (η υπόσχεση της τιμωρίας) επαληθεύτηκαν εξαιτίας της αδικίας τους, έτσι δεν μπορούσαν να μιλήσουν.

اَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا الَّيْلَ لِيَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

alam yarau annā ja‘alnal-laila liyaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

Δεν βλέπουν ότι κάναμε τη νύχτα για να ξεκουράζονται και την ημέρα φως; Πράγματι, σε αυτά υπάρχουν σημάδια για τους ανθρώπους που πιστεύουν.

وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَفَزِعَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَكُلٌّ اَتَوْهُ دٰخِرِيْنَ

wa yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa fazi‘a man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), wa kullun atauhu dākhirīn(a).

Και (θυμηθείτε) την ημέρα (που) θα ηχήσει η σάλπιγγα, ό,τι υπάρχει στους ουρανούς και ό,τι υπάρχει στη γη θα εκπλαγεί, εκτός από όποιον θέλει ο Αλλάχ. Και όλοι ήρθαν ενώπιόν Του ταπεινωμένοι.

وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَّهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِۗ صُنْعَ اللّٰهِ الَّذِيْٓ اَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍۗ اِنَّهٗ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَفْعَلُوْنَ

wa taral-jibāla taḥsabuhā jāmidataw wa hiya tamurru marras saḥāb(i), ṣun‘allāhil-lażī atqana kulla syai'(in), innahū khabīrum bimā taf‘alūn(a).

Και θα δεις βουνά, που νόμιζες ότι ήταν στερεωμένα στη θέση τους, αλλά κινούνται (σαν) σύννεφα που περπατούν. (Αυτή είναι) η δημιουργία του Αλλάχ που δημιούργησε τα πάντα τέλεια. Πράγματι, είναι πολύ προσεκτικός με ό,τι κάνεις.

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ خَيْرٌ مِّنْهَاۚ وَهُمْ مِّنْ فَزَعٍ يَّوْمَىِٕذٍ اٰمِنُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati falahū khairum minhā, wa hum min faza‘iy yauma'iżin āminūn(a).

Όποιος φέρει καλοσύνη, τότε θα λάβει (μια ανταμοιβή) καλύτερη από αυτήν, ενώ θα νιώθει ασφαλής από τις (τρομερές) εκπλήξεις εκείνη την ημέρα.

وَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوْهُهُمْ فِى النَّارِۗ هَلْ تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa man jā'a bis-sayyi'ati fakubbat wujūhuhum fin-nār(i), hal tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

Και όποιος φέρει κακό, το πρόσωπό του θα ριχτεί στην κόλαση. Δεν θα ανταμειφθείτε, αλλά (ανάλογα) με ό,τι έχετε κάνει.

اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ رَبَّ هٰذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِيْ حَرَّمَهَا وَلَهٗ كُلُّ شَيْءٍ وَّاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ ۙ

innamā umirtu an a‘buda rabba hāżihil-baldatil-lażī ḥarramahā wa lahū kullu syai'iw wa umirtu an akūna minal-muslimīn(a).

Εγώ (ο Μωάμεθ) έχω διαταχθεί να λατρεύω μόνο τον Κύριο αυτής της πόλης (της Μέκκας), την οποία Εκείνος έχει ιεροποιήσει σε αυτήν, και όλα τα πράγματα ανήκουν σε Αυτόν. Και έχω διαταχθεί να είμαι από τους Μουσουλμάνους,

وَاَنْ اَتْلُوَا الْقُرْاٰنَ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَقُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ

wa an atluwal-qur'ān(a), famanihtadā fa'innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla faqul innamā ana minal-munżirīn(a).

και ότι απαγγέλλω το Κοράνι (στους ανθρώπους). Όποιος καθοδηγείται, θα καθοδηγηθεί για το καλό του εαυτού του, και όποιος παραστρατήσει, τότε θα πει: «Πράγματι, εγώ δεν είμαι τίποτα άλλο παρά ένας από τους προειδοποιητές».

وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ سَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ فَتَعْرِفُوْنَهَاۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa qulil-ḥamdu lillāhi sayurīkum āyātihī fata‘rifūnahā, wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Και πες (ο Μωάμεθ): «Δόξα τω Θεώ, ο Αλλάχ θα σας δείξει τα σημάδια Του (της μεγαλοσύνης Του), και τότε θα ξέρετε. Και ο Κύριός σας δεν είναι αγνοός όσων κάνετε.»