Q.S Ας-Σατζντά (اَلسَّجْدَة) - 30 Αριθμός στίχων

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

Αλίφ Λαμ Μιμ.

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για την αποκάλυψη του Κορανίου, από τον Κύριο των κόσμων.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).

Γιατί όμως (οι άπιστοι) λένε: «Αυτός (ο Μωάμεθ) το επινόησε;» Όχι, το Κοράνι είναι η αλήθεια (που ήρθε) από τον Κύριό σου, για να προειδοποιήσεις ανθρώπους που δεν έχουν ποτέ επισκεφθεί κανέναν που σε προειδοποίησε πριν από εσένα, ώστε να μπορέσουν να καθοδηγηθούν.

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ مَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا شَفِيْعٍۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), mā lakum min dūnihī miw waliyyiw wa lā syafī‘(in), afalā tatażakkarūn(a).

Ο Αλλάχ είναι Αυτός που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και όλα όσα βρίσκονται ανάμεσά τους σε έξι ημέρες, και έπειτα στάθηκε στον Θρόνο. Δεν έχετε κανέναν βοηθό ή μεσίτη εκτός από Αυτόν. Δεν θα δείτε λοιπόν;

يُدَبِّرُ الْاَمْرَ مِنَ السَّمَاۤءِ اِلَى الْاَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗٓ اَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

yudabbirul-amra minas-samā'i ilal-arḍi ṡumma ya‘ruju ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū alfa sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

Ρυθμίζει όλες τις υποθέσεις από τον ουρανό μέχρι τη γη, και έπειτα (οι υποθέσεις) ανεβαίνουν σε Αυτόν σε μια ημέρα της οποίας η διάρκεια (διάρκεια) είναι χίλια χρόνια, σύμφωνα με τους υπολογισμούς σας.

ذٰلِكَ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُۙ

Żālika ‘ālimul-gaibi wasy-syahādatil-‘azīzur-raḥīm(u).

Αυτός είναι ο Θεός που γνωρίζει το αόρατο και το πραγματικό, ο Παντοδύναμος, ο Πολυεύσπλαχνος.

الَّذِيْٓ اَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهٗ وَبَدَاَ خَلْقَ الْاِنْسَانِ مِنْ طِيْنٍ

allażī aḥsana kulla syai'in khalaqahū wa bada'a khalqal-insāni min ṭīn(in).

Που ομόρφυνε όλα όσα δημιούργησε και που ξεκίνησε τη δημιουργία του ανθρώπου από πηλό,

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهٗ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ مَّاۤءٍ مَّهِيْنٍ ۚ

Ṡumma ja‘ala naslahū min sulālatim mim mā'im mahīn(in).

έπειτα έπλασε τους απογόνους του από την ουσία του ταπεινού νερού (σπέρματος).

ثُمَّ سَوّٰىهُ وَنَفَخَ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِهٖ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma sawwāhu wa nafakha fīhi mir rūḥihī wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

Έπειτα το τελειοποίησε και φύσηξε το πνεύμα Του (δημιουργία) στο (σώμα) του και έφτιαξε την ακοή, την όραση και την καρδιά για εσάς, (αλλά) ήσασταν πολύ λίγο ευγνώμονες.

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا ضَلَلْنَا فِى الْاَرْضِ ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ بَلْ هُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ كٰفِرُوْنَ

wa qālū a'iżā ḍalalnā fil-arḍi a'innā lafī khalqin jadīd(in), bal hum biliqā'i rabbihim kāfirūn(a).

Και είπαν: «Όταν εξαφανιστούμε (καταστραφούμε) στη γη, θα βρεθούμε σε μια νέα δημιουργία;» Αρνούνται μάλιστα ότι συνάντησαν τον Θεό τους.

۞ قُلْ يَتَوَفّٰىكُمْ مَّلَكُ الْمَوْتِ الَّذِيْ وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

qul yatawaffākum malakul-mautil-lażī wukkila bikum ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).

Πες, «Ο άγγελος του θανάτου στον οποίο ανατέθηκε (να σας πάρει τη ζωή) θα σας θανατώσει, και μετά στον Κύριό σας θα επιστρέψετε».

وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الْمُجْرِمُوْنَ نَاكِسُوْا رُءُوْسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ رَبَّنَآ اَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا اِنَّا مُوْقِنُوْنَ

wa lau tarā iżil-mujrimūna nākisū ru'ūsihim ‘inda rabbihim, rabbanā abṣarnā wa sami‘nā farji‘nā na‘mal ṣāliḥan innā mūqinūn(a).

Και (τι φρίκη), αν έβλεπες αυτούς τους αμαρτωλούς να σκύβουν τα κεφάλια τους ενώπιον του Κυρίου τους, (έλεγαν): «Κύριέ μας, είδαμε και ακούσαμε, οπότε επίστρεψέ μας (στον κόσμο), σίγουρα θα κάνουμε καλές πράξεις. Πράγματι, είμαστε λαός που πιστεύει».

وَلَوْ شِئْنَا لَاٰتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدٰىهَا وَلٰكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّيْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

wa lau syi'nā la'ātainā kulla nafsin hudāhā wa lākin ḥaqqal-qaulu minnī la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

Και αν το θέλαμε, θα δίναμε σε κάθε ψυχή καθοδήγηση (για) αυτό, αλλά ένας λόγος (απόφαση) έχει αποφασιστεί από Εμένα: "Θα γεμίσω την Κόλαση με τζίνι και ανθρώπους μαζί."

فَذُوْقُوْا بِمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۚ اِنَّا نَسِيْنٰكُمْ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fa żūqū bimā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, innā nasīnākum wa żūqū ‘ażābal-khuldi bimā kuntum ta‘malūn(a).

Λυπήσου λοιπόν (αυτή την τιμωρία) επειδή αμέλησες να συναντήσεις την Ημέρα της Κρίσης, πράγματι κι Εμείς σε παραμελήσαμε και νιώθουμε την αιώνια τιμωρία για όσα έχεις κάνει.

اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩

innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).

Αυτοί που πιστεύουν στα εδάφιά μας (στίχους μας) είναι μόνο εκείνοι που, όταν τους υπενθυμίζουμε (τους στίχους μας), προσκυνούν και δοξάζουν τον εαυτό τους και επαινούν τον Κύριό τους, και δεν καυχιούνται.

تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

Τα στομάχια τους είναι μακριά από τα κρεβάτια τους, προσεύχονται στον Κύριό τους με φόβο και ελπίδα, και ξοδεύουν μέρος της τροφής που τους έχουμε δώσει.

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ اُخْفِيَ لَهُمْ مِّنْ قُرَّةِ اَعْيُنٍۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falā ta‘lamu nafsum mā ukhfiya lahum min qurrati a‘yun(in), jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

Έτσι, κανείς δεν ξέρει τι είναι κρυμμένο γι' αυτούς από (διάφορες ευλογίες) που ευχαριστούν τις καρδιές τους ως ανταμοιβή για όσα κάνουν.

اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ

afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).

Είναι λοιπόν οι πιστοί σαν τους ασεβείς ανθρώπους (τους άπιστους); Δεν είναι το ίδιο.

اَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَلَهُمْ جَنّٰتُ الْمَأْوٰىۖ نُزُلًا ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti falahum jannātul-ma'wā, nuzulam bimā kānū ya‘malūn(a).

Όσο για εκείνους που πιστεύουν και κάνουν καλές πράξεις, θα έχουν ουρανούς για να ζήσουν, ως ανταμοιβή για όσα έχουν κάνει.

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فَسَقُوْا فَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَآ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَقِيْلَ لَهُمْ ذُوْقُوْا عَذَابَ النَّارِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ

wa ammal-lażīna fasaqū fa ma'wākumun nāru kullamā arādū ay yakhrujū minhā u‘īdū fīhā wa qīla lahum żūqū ‘ażāban nāril-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

Και όσο για τους ασεβείς (άπιστους), η κατοικία τους είναι η κόλαση. Κάθε φορά που θέλουν να βγουν από αυτήν, επιστρέφουν (ξανά) σε αυτήν και τους λέγεται: «Γευτείτε την τιμωρία της κόλασης που προηγουμένως αρνηθήκατε».

وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنَ الْعَذَابِ الْاَدْنٰى دُوْنَ الْعَذَابِ الْاَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa lanużīqannahum minal-‘ażābil-adnā dūnal-‘ażābil-akbari la‘allahum yarji‘ūn(a).

Και σίγουρα θα τους επιβάλουμε μια από τις πιο κοντινές τιμωρίες (σε αυτόν τον κόσμο) πριν από τη μεγαλύτερη τιμωρία (στη μετά θάνατον ζωή), ώστε να επιστρέψουν (στο σωστό δρόμο).

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ ثُمَّ اَعْرَضَ عَنْهَا ۗاِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِيْنَ مُنْتَقِمُوْنَ ࣖ

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī ṡumma a‘raḍa ‘anhā, innā minal-mujrimīna muntaqimūn(a).

Και ποιος είναι πιο άδικος από κάποιον που έχει προειδοποιηθεί από τα εδάφια του Κυρίου του, και μετά τα απομακρύνεται; Θα ανταμείψουμε, όντως, όσους αμαρτάνουν.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَلَا تَكُنْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤىِٕهٖ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba falā takun fī miryatim mil liqā'ihī wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īl(a).

Και πράγματι, Δώσαμε το Βιβλίο (Τόρα) στον Μωυσή, οπότε μην διστάσεις (Μωάμεθ) να το δεχτείς (το Κοράνι) και κάναμε το Βιβλίο (Τόρα) οδηγό για τα παιδιά του Ισραήλ.

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوْاۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يُوْقِنُوْنَ

wa ja‘alnā minhum a'immatay yahdūna bi'amrinā lammā ṣabarū, wa kānū bi'āyātinā yūqinūn(a).

Και κάναμε ανάμεσά τους ηγέτες που θα τους καθοδηγούσαν σύμφωνα με τις εντολές Μας, εφόσον ήταν υπομονετικοί. Πιστεύουν στα εδάφιά Μας.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna rabbaka huwa yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

Πράγματι, ο Κύριός σου είναι Αυτός που θα κρίνει ανάμεσά τους την Ημέρα της Κρίσης για ό,τι προηγουμένως διαφωνούσαν γι' Αυτόν.

اَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍۗ اَفَلَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lahum kam ahlaknā min qablihim minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyāt(in), afalā yasma‘ūn(a).

Και δεν είναι άραγε σημάδι γι' αυτούς, πόσους λαούς πριν από αυτούς καταστρέψαμε, ενώ αυτοί οι ίδιοι περπατούσαν στις κατοικίες τους; Πράγματι, σε αυτό υπάρχουν σημάδια (της δύναμης του Αλλάχ). Δεν ακούνε (προσέχουν);

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَسُوْقُ الْمَاۤءَ اِلَى الْاَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ اَنْعَامُهُمْ وَاَنْفُسُهُمْۗ اَفَلَا يُبْصِرُوْنَ

awalam yarau annā nasūqul-mā'a ilal-arḍil juruzi fanukhriju bihī zar‘an ta'kulu minhu an‘āmuhum wa anfushum, afalā yubṣirūn(a).

Δεν βλέπουν μήπως ότι κατευθύνουμε (σύννεφα που περιέχουν) νερό στην άγονη γη, και μετά βγάζουμε (μαζί με αυτό) σπόρους, ώστε τα ζώα τους και οι ίδιοι να τρώνε από αυτά; Δεν βλέπουν λοιπόν;

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْفَتْحُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-fatḥu in kuntum ṣādiqīn(a).

Και ρωτούν: «Πότε θα έρθει η νίκη, αν είστε ειλικρινείς;»

قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنْفَعُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِيْمَانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

qul yaumal-fatḥi lā yanfa‘ul-lażīna kafarū īmānuhum wa lā hum yunẓarūn(a).

Πες, «Την ημέρα της νίκης, η πίστη τους δεν θα είναι πλέον χρήσιμη στους άπιστους και δεν θα τους δοθεί αναβολή».

فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانْتَظِرْ اِنَّهُمْ مُّنْتَظِرُوْنَ ࣖ

fa a‘riḍ ‘anhum wantaẓir innahum muntaẓirūn(a).

Γύρνα λοιπόν την πλάτη σου σε αυτούς και περίμενε, γιατί κι αυτοί περιμένουν.