Q.S Αλ-Μου'μινούν (اَلْمُؤْمِنُون) - 118 Αριθμός στίχων

قَدْ اَفْلَحَ الْمُؤْمِنُوْنَ ۙ

qad aflaḥal-mu'minūn(a).

Πραγματικά τυχεροί είναι όσοι πιστεύουν,

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ صَلَاتِهِمْ خٰشِعُوْنَ

allażīna hum fī ṣalātihim khāsyi‘ūn(a).

(δηλαδή) ένα άτομο που είναι ευσεβές στις προσευχές του,

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum ‘anil-lagwi mu‘riḍūn(a).

και όσοι απέχουν από άχρηστα (πράξεις και λόγια),

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِلزَّكٰوةِ فٰعِلُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum liz-zakāti fā‘ilūn(a).

και όσοι πληρώνουν ζακάτ,

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

και εκείνοι που φυλάνε τα απόκρυφα μέρη τους,

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

εκτός από τις συζύγους τους ή τους σκλάβους τους· τότε δεν είναι άξιοι ενοχής.

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَ ۚ

famanibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

Αλλά όποιος επιδιώκει πέρα από αυτό (μοιχεία, κ.λπ.), τότε αυτοί είναι οι άνθρωποι που παραβιάζουν τα όρια.

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā‘ūn(a).

Και (πραγματικά τυχερός) είναι αυτός που τηρεί τις εντολές και τις υποσχέσεις του,

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَوٰتِهِمْ يُحَافِظُوْنَ ۘ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalawātihim yuḥāfiẓūn(a).

και ανθρώπους που τηρούν τις προσευχές τους.

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْوٰرِثُوْنَ ۙ

ulā'ika humul-wāriṡūn(a).

Αυτοί είναι που θα κληρονομήσουν

الَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْفِرْدَوْسَۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

allażīna yariṡūnal-firdaus(a), hum fīhā khālidūn(a).

(δηλαδή) που θα κληρονομήσουν τον (ουράνιο) Παράδεισο. Παραμένουν σε αυτόν.

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ طِيْنٍ ۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min sulālatim min ṭīn(in).

Και πράγματι, δημιουργήσαμε τον άνθρωπο από μια πεμπτουσία (προερχόμενη) από πηλό.

ثُمَّ جَعَلْنٰهُ نُطْفَةً فِيْ قَرَارٍ مَّكِيْنٍ ۖ

Ṡumma ja‘alnāhu nuṭfatan fī qarārim makīn(in).

Έπειτα φτιάξαμε σπέρμα (το οποίο αποθηκεύεται) σε ένα σταθερό μέρος (στη μήτρα).

ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظٰمًا فَكَسَوْنَا الْعِظٰمَ لَحْمًا ثُمَّ اَنْشَأْنٰهُ خَلْقًا اٰخَرَۗ فَتَبَارَكَ اللّٰهُ اَحْسَنُ الْخٰلِقِيْنَۗ

Ṡumma khalaqnan-nuṭfata ‘alaqatan fa khalaqnal-‘alaqata muḍgatan fa khalaqnal-muḍgata ‘iẓāman fa kasaunal-‘iẓāma laḥmā(n), ṡumma ansya'nāhu khalqan ākhar(a), fa tabārakallāhu aḥsanul-khāliqīn(a).

Έπειτα, μετατρέψαμε το σπέρμα σε κάτι που κολλάει, έπειτα μετατρέψαμε αυτό το κολλώδες πράγμα σε ένα κομμάτι σάρκας, και από αυτό το κομμάτι σάρκας μετατρέψαμε τα οστά σε οστά, έπειτα τυλίξαμε τα οστά σε σάρκα. Έπειτα, τον κάναμε ένα πλάσμα άλλης μορφής. Δόξα τω Θεώ, του καλύτερου Δημιουργού.

ثُمَّ اِنَّكُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ لَمَيِّتُوْنَ ۗ

Ṡumma innakum ba‘da żālika lamayyitūn(a).

Μετά από αυτό, σίγουρα θα πεθάνεις.

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ تُبْعَثُوْنَ

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati tub‘aṡūn(a).

Τότε, πράγματι, θα αναστηθείτε (από τους τάφους σας) την Ημέρα της Ανάστασης.

وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَاۤىِٕقَۖ وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غٰفِلِيْنَ

wa laqad khalaqnā fauqakum sab‘a ṭarā'iq(a), wa mā kunnā ‘anil-khalqi gāfilīn(a).

Και πράγματι, δημιουργήσαμε επτά (στρώματα) ουρανών πάνω από εσάς, και δεν είμαστε αδιάφοροι για τη δημιουργία (Μας).

وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍ فَاَسْكَنّٰهُ فِى الْاَرْضِۖ وَاِنَّا عَلٰى ذَهَابٍۢ بِهٖ لَقٰدِرُوْنَ ۚ

wa anzalnā minas-samā'i mā'am biqadarin fa askannāhu fil-arḍ(i), wa innā ‘alā żahābim bihī laqādirūn(a).

Και στέλνουμε νερό από τον ουρανό με μέτρο, και το κάνουμε να καθίσει στη γη, και είμαστε ικανοί να το απομακρύνουμε.

فَاَنْشَأْنَا لَكُمْ بِهٖ جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍۘ لَكُمْ فِيْهَا فَوَاكِهُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ

fa ansya'nā lakum bihī jannātim min nakhīliw wa a‘nāb(in), lakum fīhā fawākihu kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).

Έπειτα, με αυτό, σας καλλιεργούμε κήπους με χουρμαδιές και σταφύλια· εκεί θα έχετε άφθονους καρπούς και από αυτούς θα τρώτε.

وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُوْرِ سَيْنَاۤءَ تَنْۢبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِّلْاٰكِلِيْنَ

wa syajaratan takhruju min ṭūri sainā'a tambutu bid-duhni wa ṣibgil lil-ākilīn(a).

Και (κάνουμε να φυτρώσει) μια ελιά που φυτρώνει από το Όρος Σινά, η οποία παράγει λάδι και είναι απόλαυση για τους τρώγοντες.

وَاِنَّ لَكُمْ فِى الْاَنْعَامِ لَعِبْرَةًۗ نُسْقِيْكُمْ مِّمَّا فِيْ بُطُوْنِهَا وَلَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ

wa inna lakum fil-an‘āmi la‘ibrah(tan), nusqīkum mimmā fī buṭūnihā wa lakum fīhā manāfi‘u kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).

Και πράγματι, στα ζώα υπάρχει ένα μάθημα για εσάς. Σας δίνουμε να πίνετε από ό,τι υπάρχει στις κοιλιές τους, και εκεί υπάρχουν πολλά οφέλη για εσάς, και από αυτά τρώτε.

وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُوْنَ ࣖ

wa ‘alaihā wa ‘alal-fulki tuḥmalūn(a).

σε αυτά (ζωικά ζώα) και σε πλοία που μεταφέρεστε.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

Και πράγματι, στείλαμε τον Νώε στον λαό του, και τότε είπε: «Ω, λαέ μου! Λατρέψτε τον Αλλάχ, (γιατί) δεν υπάρχει άλλος θεός (άξιος λατρείας) για εσάς εκτός από Αυτόν. Γιατί λοιπόν δεν τον φοβάστε;»

فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ

fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).

Έτσι, οι ηγέτες των απίστων από τον λαό τους είπαν: «Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας άνθρωπος σαν εσένα, που θέλει να γίνει πιο ευγενής από εσένα. Και αν ο Αλλάχ το ήθελε, θα είχε στείλει έναν άγγελο. Δεν έχουμε ακούσει ποτέ (κάλεσμα σαν αυτό) στην εποχή των προγόνων μας».

اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌۢ بِهٖ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوْا بِهٖ حَتّٰى حِيْنٍ

in huwa illā rajulum bihī jinnatun fa tarabbaṣū bihī ḥattā ḥīn(in).

Είναι απλώς ένας τρελός, οπότε περίμενε (κάνε υπομονή) μαζί του μέχρι την καθορισμένη ώρα.

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ

qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).

Αυτός (ο Νώε) προσευχήθηκε, «Κύριέ μου, βοήθησέ με, γιατί μου είπαν ψέματα».

فَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ اَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ فَاسْلُكْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْۚ وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۚ اِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

fa auḥainā ilaihi aniṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā fa iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), fasluk fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu minhum, wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

Τότε του αποκαλύψαμε: «Φτιάξτε ένα πλοίο υπό την επίβλεψή μας και την καθοδήγησή μας, ώστε όταν έρθει η διαταγή μας και το φούρνο (η κουζίνα) βγάλει νερό, τότε βάλτε μέσα σε αυτό (το πλοίο) ζευγάρια από κάθε είδος, καθώς και τις οικογένειές σας, εκτός από εκείνους που είναι πρώτοι αποφασισμένοι (να βασανιστούν) ανάμεσά τους. Και μην μου μιλάτε για τους άδικους, γιατί όντως θα πνιγούν.»

فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَّعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ نَجّٰىنَا مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa iżastawaita anta wa mam ma‘aka ‘alal-fulki fa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī najjānā minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Και όταν εσύ και όσοι είναι μαζί σου βρεθείτε στο πλοίο, τότε πείτε: «Δόξα τω Θεώ, ο Αλλάχ, που μας έσωσε από τους άδικους».

وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ

wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).

Και προσευχήσου, «Κύριέ μου, τοποθέτησέ με σε ένα ευλογημένο μέρος, και Εσύ είσαι ο καλύτερος των δωρητών».

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ وَّاِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِيْنَ

inna fī żālika la'āyātiw wa in kunnā lamubtalīn(a).

Πράγματι, σε αυτό (το περιστατικό) υπήρχαν πράγματι σημάδια (της μεγαλοσύνης του Αλλάχ) και αληθώς Εμείς προκαλέσαμε βασανιστήρια (στον λαό του Νώε).

ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

Έπειτα, μετά από αυτούς, δημιουργήσαμε έναν άλλο λαό (τον Άδ).

فَاَرْسَلْنَا فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ ࣖ

fa arsalnā fīhim rasūlam minhum ani‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

Τότε τους στείλαμε έναν απόστολο από ανάμεσά τους (που είπε): «Λατρεύετε τον Αλλάχ! Δεν υπάρχει άλλος θεός (άξιος λατρείας) για εσάς εκτός από Αυτόν. Γιατί λοιπόν δεν τον φοβάστε;»

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ وَاَتْرَفْنٰهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُوْنَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumihil-lażīna kafarū wa każżabū biliqā'il-ākhirati wa atrafnāhum fil-ḥayātid-dun-yā, mā hāżā illā basyarum miṡlukum, ya'kulu mimmā ta'kulūna minhu wa yasyrabu mimmā tasyrabūn(a).

Και είπαν οι ηγέτες εκείνων που άπιστοι από τον λαό τους και που αρνήθηκαν τη συνάντηση στη Μετά θάνατον Ζωή και εκείνων στους οποίους είχαμε δώσει πολυτέλεια και ευχαρίστηση στη ζωή σε αυτόν τον κόσμο: «Αυτός (ο άνθρωπος) δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας άνθρωπος σαν εσάς, τρώει ό,τι τρώτε και πίνει ό,τι πίνετε».

وَلَىِٕنْ اَطَعْتُمْ بَشَرًا مِّثْلَكُمْ اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ ۙ

wa la'in aṭa‘tum basyaram miṡlakum innakum iżal lakhāsirūn(a).

Και πράγματι, αν υπακούτε σε ανθρώπους σαν εσάς, σίγουρα θα βρεθείτε σε αδιέξοδο.

اَيَعِدُكُمْ اَنَّكُمْ اِذَا مِتُّمْ وَكُنْتُمْ تُرَابًا وَّعِظَامًا اَنَّكُمْ مُّخْرَجُوْنَ ۖ

aya‘idukum annakum iżā mittum wa kuntum turābaw wa ‘iẓāman annakum mukhrajūn(a).

Σου έχει υποσχεθεί ότι όταν πεθάνεις και γίνεις σκόνη και κόκαλα, θα βγεις έξω (από τον τάφο σου);

۞ هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ لِمَا تُوْعَدُوْنَ ۖ

haihāta haihāta limā tū‘adūn(a).

Μακριά! Πολύ μακριά (από την αλήθεια) είναι αυτό που απειλείται εναντίον σου,

اِنْ هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوْتُ وَنَحْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوْثِيْنَ ۖ

in hiya illā ḥayātunad-dun-yā namūtu wa naḥyā wa mā naḥnu bimab‘ūṡīn(a).

(αυτή η ζωή) δεν είναι τίποτα άλλο παρά η ζωή μας σε αυτόν τον κόσμο, (είναι εκεί) που πεθαίνουμε και ζούμε και δεν θα αναστηθούμε (ξανά),

اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلُ ِۨافْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا وَّمَا نَحْنُ لَهٗ بِمُؤْمِنِيْنَ

in huwa illā rajuluniftarā ‘alallāhi każibaw wa mā naḥnu lahū bimu'minīn(a).

Δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας άνθρωπος που επινόησε ψέματα εναντίον του Θεού, και εμείς δεν θα τον πιστέψουμε.

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ

qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).

Αυτός (ο Χουντ) προσευχήθηκε, «Κύριέ μου, βοήθησέ με γιατί μου λένε ψέματα».

قَالَ عَمَّا قَلِيْلٍ لَّيُصْبِحُنَّ نٰدِمِيْنَ ۚ

qāla ‘ammā qalīlil layuṣbiḥunna nādimīn(a).

Αυτός (ο Αλλάχ) είπε, «Σύντομα σίγουρα θα το μετανιώσουν».

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْنٰهُمْ غُثَاۤءًۚ فَبُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu bil-ḥaqqi fa ja'alahum guṡā'ā(n), fa bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Τότε καταστράφηκαν ολοσχερώς από τον ήχο της βροντής, και τους κάναμε (σαν) σκουπίδια που παρασύρονται από την πλημμύρα. Έτσι, οι άδικοι άνθρωποι θα χαθούν.

ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قُرُوْنًا اٰخَرِيْنَ ۗ

Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qurūnan ākharīn(a).

Έπειτα, μετά από αυτούς, δημιουργήσαμε άλλους λαούς.

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُوْنَ ۗ

mā tasbiqu min ummatin ajalahā wa mā yasta'khirūn(a).

Δεν υπάρχει ούτε ένας λαός που να μπορεί να επιταχύνει τον θάνατό του, ούτε (και) να τον αναβάλει.

ثُمَّ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَاۗ كُلَّمَا جَاۤءَ اُمَّةً رَّسُوْلُهَا كَذَّبُوْهُ فَاَتْبَعْنَا بَعْضَهُمْ بَعْضًا وَّجَعَلْنٰهُمْ اَحَادِيْثَۚ فَبُعْدًا لِّقَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ

Ṡumma arsalnā rusulanā tatrā, kullamā jā'a ummatar rasūluhā każżabūhu fa atba‘nā ba‘ḍahum ba‘ḍaw wa ja‘alnāhum aḥādīṡ(a), fa bu‘dal liqaumil lā yu'minūn(a).

Έπειτα, στείλαμε τους αγγελιοφόρους Μας διαδοχικά. Κάθε φορά που ένας αγγελιοφόρος έρχεται σε έναν λαό, εκείνοι τον αρνούνται, οπότε αντικαθιστούμε μερικούς από αυτούς με άλλους (για καταστροφή). Και τους κάναμε υλικό για ιστορίες (για τους ανθρώπους). Έτσι, θα υπάρξει καταστροφή για όσους δεν πιστεύουν.

ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

Έπειτα στείλαμε τον Μωυσή και τον αδελφό του, τον Χαρούν, με τα σημάδια και τις σαφείς αποδείξεις Μας,

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا عَالِيْنَ ۚ

ilā fir‘auna wa mala'ihī fastakbarū wa kānū qauman ‘ālīn(a).

στον Φαραώ και στους ηγέτες του λαού του, αλλά ήταν αλαζόνες και ήταν πράγματι ένας αλαζονικός λαός.

فَقَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عٰبِدُوْنَ ۚ

fa qālū anu'minu libasyaraini miṡlinā wa qaumuhumā lanā ‘ābidūn(a).

Έτσι είπαν: «Είναι (σωστό) να πιστεύουμε σε δύο ανθρώπους σαν εμάς, παρόλο που ο λαός τους (τα παιδιά του Ισραήλ) είναι αυτοί που μας υπηρετούν;»

فَكَذَّبُوْهُمَا فَكَانُوْا مِنَ الْمُهْلَكِيْنَ

fa każżabūhumā fa kānū minal-muhlakīn(a).

Έτσι, αρνήθηκαν και τους δύο, επομένως ήταν μεταξύ εκείνων που καταστράφηκαν.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba la‘allahum yahtadūn(a).

Και πράγματι, δώσαμε στον Μωυσή το Βιβλίο (Τόρα), για να καθοδηγηθούν (τα παιδιά του Ισραήλ).

وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗٓ اٰيَةً وَّاٰوَيْنٰهُمَآ اِلٰى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَّمَعِيْنٍ ࣖ

wa ja‘alnabna maryama wa ummahū āyataw wa āwaināhumā ilā rabwatin żāti qarāriw wa ma‘īn(in).

Και κάναμε (τον Ισα) τον γιο της Μαρίας και της μητέρας του ως σαφή απόδειξη (του μεγαλείου Μας), και τους προστατεύσαμε σε ένα υψίπεδο, (ένα μέρος που είναι ήσυχο, σκιερό και γεμάτο φρούτα) με ρέουσες πηγές.

يٰٓاَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوْا مِنَ الطَّيِّبٰتِ وَاعْمَلُوْا صَالِحًاۗ اِنِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ۗ

yā ayyuhar-rusulu kulū minaṭ-ṭayyibāti wa‘malū ṣāliḥā(n), innī bimā ta‘malūna ‘alīm(un).

Ο Αλλάχ είπε: «Ω, αγγελιοφόροι! Φάτε καλά (φαγητά) και κάντε καλές πράξεις. Πράγματι, είμαι Παντογνώστης για όσα κάνετε.»

وَاِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاتَّقُوْنِ

wa inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidataw wa ana rabbukum fattaqūn(i).

Και αληθινά, αυτή (η θρησκεία του Ταουχίντ) είναι η θρησκεία σας, μία θρησκεία και Εγώ είμαι ο Θεός σας, γι' αυτό να Με φοβάστε.

فَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُرًاۗ كُلُّ حِزْبٍۢ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُوْنَ

fa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum zuburā(n), kullu ḥizbim bimā ladaihim fariḥūn(a).

Έπειτα χωρίστηκαν σε διάφορες ομάδες όσον αφορά τις (θρησκευτικές) τους υποθέσεις. Κάθε ομάδα (αισθάνεται) περήφανη για ό,τι έχει (ο καθένας) της.

فَذَرْهُمْ فِيْ غَمْرَتِهِمْ حَتّٰى حِيْنٍ

fa żarhum fī gamratihim ḥattā ḥīn(in).

Ας παραμείνουν λοιπόν στην πλάνη τους μέχρι την ορισμένη ώρα.

اَيَحْسَبُوْنَ اَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهٖ مِنْ مَّالٍ وَّبَنِيْنَ ۙ

ayaḥsabūna annamā numidduhum bihī mim māliw wabanīn(a).

Νομίζουν μήπως ότι τους έχουμε δώσει πλούτο και παιδιά (δηλαδή, ότι),

نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرٰتِۗ بَلْ لَّا يَشْعُرُوْنَ

nusāri‘u lahum fil-khairāt(i), bal lā yasy‘urūn(a).

Τους δίνουμε αμέσως καλά πράγματα; (Όχι), αλλά δεν το συνειδητοποιούν.

اِنَّ الَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَ ۙ

innal-lażīna hum min khasy-yati rabbihim musyfiqūn(a).

Πράγματι, εκείνοι που, από φόβο για τον Κύριό τους, είναι πολύ προσεκτικοί,

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum bi'āyāti rabbihim yu'minūn(a).

και εκείνοι που πιστεύουν στα σημάδια (τη δύναμη) του Κυρίου τους,

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum birabbihim lā yusyrikūn(a).

και εκείνοι που δεν συνωμότουν με τον Κύριό τους,

وَالَّذِيْنَ يُؤْتُوْنَ مَآ اٰتَوْا وَّقُلُوْبُهُمْ وَجِلَةٌ اَنَّهُمْ اِلٰى رَبِّهِمْ رٰجِعُوْنَ ۙ

wal-lażīna yu'tūna mā ātaw wa qulūbuhum wajilatun annahum ilā rabbihim rāji‘ūn(a).

και εκείνοι που δίνουν ό,τι δίνουν (ελεημοσύνη) με καρδιές γεμάτες φόβο (επειδή ξέρουν) ότι πράγματι θα επιστρέψουν στον Κύριό τους,

اُولٰۤىِٕكَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَهُمْ لَهَا سٰبِقُوْنَ

ulā'ika yusāri‘ūna fil-khairāti wa hum lahā sābiqūn(a).

Σπεύδουν να επιτύχουν την καλοσύνη και είναι αυτοί που την αποκτούν πρώτοι.

وَلَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۖ وَلَدَيْنَا كِتٰبٌ يَّنْطِقُ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa ladainā kitābuy yanṭiqu bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

Και δεν επιβαρύνουμε καμία ψυχή παρά μόνο ανάλογα με τις δυνατότητές της, και μαζί μας υπάρχει ένα αρχείο που λέει την αλήθεια, και δεν θα αδικηθούν.

بَلْ قُلُوْبُهُمْ فِيْ غَمْرَةٍ مِّنْ هٰذَا وَلَهُمْ اَعْمَالٌ مِّنْ دُوْنِ ذٰلِكَ هُمْ لَهَا عٰمِلُوْنَ

bal qulūbuhum fī gamratim min hāżā wa lahum a‘mālum min dūni żālika hum lahā ‘āmilūn(a).

Ωστόσο, οι καρδιές τους (των άπιστων) πλανώνται από (την κατανόηση του Κορανίου), και έχουν (τη συνήθεια να κάνουν πολλές) άλλες (κακές) πράξεις τις οποίες συνεχίζουν να κάνουν.

حَتّٰىٓ اِذَآ اَخَذْنَا مُتْرَفِيْهِمْ بِالْعَذَابِ اِذَا هُمْ يَجْـَٔرُوْنَ ۗ

Ḥattā iżā akhażnā mutrafīhim bil-‘ażābi iżā hum yaj'arūn(a).

Έτσι, όταν επιβάλαμε βασανιστήρια σε όσους ζούσαν στην πολυτέλεια ανάμεσά τους, αμέσως φώναξαν για βοήθεια.

لَا تَجْـَٔرُوا الْيَوْمَۖ اِنَّكُمْ مِّنَّا لَا تُنْصَرُوْنَ

lā taj'arul-yaum(a), innakum minnā lā tunṣarūn(a).

Μην ζητάτε βοήθεια σήμερα! Πράγματι, δεν θα λάβετε βοήθεια από Εμάς.

قَدْ كَانَتْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ تَنْكِصُوْنَ ۙ

qad kānat āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum ‘alā a‘qābikum tankiṣūn(a).

Πράγματι, τα εδάφιά Μου (το Κοράνι) σας απαγγέλλονται πάντα, αλλά εσείς πάντα γυρίζετε πίσω,

مُسْتَكْبِرِيْنَۙ بِهٖ سٰمِرًا تَهْجُرُوْنَ

mustakbirīn(a), bihī sāmiran tahjurūn(a).

καυχώμενοι και λέγοντας άθλια λόγια εναντίον του (του Κορανίου) όταν συνομιλείτε τη νύχτα.

اَفَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ اَمْ جَاۤءَهُمْ مَّا لَمْ يَأْتِ اٰبَاۤءَهُمُ الْاَوَّلِيْنَ ۖ

afalam yaddabbarul-qaula am jā'ahum mā lam ya'ti ābā'ahumul-awwalīn(a).

Δεν ζουν λοιπόν σύμφωνα με τον λόγο (του Αλλάχ) ή μήπως τους έχει έρθει κάτι που δεν έχει έρθει ποτέ στους προγόνους τους;

اَمْ لَمْ يَعْرِفُوْا رَسُوْلَهُمْ فَهُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ۖ

am lam ya‘rifū rasūlahum fahum lahū munkirūn(a).

Ή μήπως δεν γνωρίζουν τον Αγγελιοφόρο τους (τον Μωάμεθ), κι έτσι τον αρνούνται;

اَمْ يَقُوْلُوْنَ بِهٖ جِنَّةٌ ۗ بَلْ جَاۤءَهُمْ بِالْحَقِّ وَاَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كٰرِهُوْنَ

am yaqūlūna bihī jinnah(tun), bal jā'ahum bil-ḥaqqi wa akṡaruhum lil-ḥaqqi kārihūn(a).

Ή λένε, «Αυτός (ο Μωάμεθ) είναι τρελός». Παρόλο που είχε έρθει για να τους φέρει την αλήθεια, οι περισσότεροι από αυτούς την μισούσαν.

وَلَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ اَهْوَاۤءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهِنَّۗ بَلْ اَتَيْنٰهُمْ بِذِكْرِهِمْ فَهُمْ عَنْ ذِكْرِهِمْ مُّعْرِضُوْنَ ۗ

wa lawittaba‘al-ḥaqqu ahwā'ahum lafasadatis-samāwātu wal-arḍu wa man fīhinn(a), bal ataināhum biżikrihim fahum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

Και αν η αλήθεια υπάκουε στις επιθυμίες τους, οι ουρανοί και η γη, και όλα όσα υπάρχουν σε αυτά, σίγουρα θα χανόντουσαν. Τους προειδοποιήσαμε κιόλας, αλλά αυτοί απέφυγαν την προειδοποίηση.

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ خَرْجًا فَخَرَاجُ رَبِّكَ خَيْرٌ ۖوَّهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

am tas'aluhum kharjan fa kharāju rabbika khair(un), wa huwa khairur-rāziqīn(a).

Ή μήπως (Μωάμεθ) τους ζητάς κάποια αμοιβή; Αλλά η αμοιβή του Κυρίου σου είναι καλύτερη, γιατί Αυτός είναι ο Καλύτερος Προμηθευτής.

وَاِنَّكَ لَتَدْعُوْهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa innaka latad‘ūhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Και πράγματι, πρέπει να τους κάλεσες στο σωστό μονοπάτι.

وَاِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ عَنِ الصِّرَاطِ لَنٰكِبُوْنَ

wa innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ‘aniṣ-ṣirāṭi lanākibūn(a).

Και πράγματι, όσοι δεν πιστεύουν στη μετά θάνατον ζωή έχουν πραγματικά ξεστρατίσει πολύ από το (ίσιο) μονοπάτι.

۞ وَلَوْ رَحِمْنٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِّنْ ضُرٍّ لَّلَجُّوْا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

wa lau raḥimnāhum wa kasyafnā mā bihim min ḍurril lalajjū fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

Και αν τους ελεούσαμε και τους απομακρύναμε από τη συμφορά που τους βρήκε, σίγουρα θα συνέχιζαν να παρασύρονται στο σφάλμα τους.

وَلَقَدْ اَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ فَمَا اسْتَكَانُوْا لِرَبِّهِمْ وَمَا يَتَضَرَّعُوْنَ

wa laqad akhażnāhum bil-‘ażābi famastakānū lirabbihim wa mā yataḍarra‘ūn(a).

Και πράγματι, τους έχουμε επιβάλει βασανιστήρια, αλλά δεν υποτάχθηκαν στον Κύριό τους ούτε ταπεινώθηκαν.

حَتّٰىٓ اِذَا فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا ذَا عَذَابٍ شَدِيْدٍ اِذَا هُمْ فِيْهِ مُبْلِسُوْنَ ࣖ

Ḥattā iżā fataḥnā ‘alaihim bāban żā ‘ażābin syadīdin iżā hum fīhi mublisūn(a).

Έτσι, όταν ανοίξαμε γι' αυτούς την πόρτα μιας πολύ σκληρής τιμωρίας, αμέσως απελπίστηκαν.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

wa huwal-lażī yuḥyī wa yumītu wa lahukhtilāful-laili wan-nahār(i), afalā ta‘qilūn(a).

Και Αυτός είναι που δημιούργησε για εσάς την ακοή, την όραση και τη συνείδηση, αλλά εσείς είστε ελάχιστα ευγνώμονες.

وَهُوَ الَّذِيْ ذَرَاَكُمْ فِى الْاَرْضِ وَاِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

bal qālū miṡla mā qālal-awwalūn(a).

Και Αυτός είναι που σας δημιούργησε και σας άπλωσε στη γη, και σε Αυτόν θα συγκεντρωθείτε.

وَهُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ وَلَهُ اخْتِلَافُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

qālū a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

Και Αυτός είναι που δίνει ζωή και προκαλεί θάνατο, και Αυτός είναι που ρυθμίζει την εναλλαγή της νύχτας και της ημέρας. Δεν καταλαβαίνετε;

بَلْ قَالُوْا مِثْلَ مَا قَالَ الْاَوَّلُوْنَ

laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

Έλεγαν μάλιστα λέξεις που ήταν παρόμοιες με εκείνες που έλεγαν οι προηγούμενοι άνθρωποι.

قَالُوْٓا ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ

qālū a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

Είπαν: «Είναι αλήθεια ότι όταν πεθάνουμε και γίνουμε σκόνη και κόκαλα, θα αναστηθούμε πραγματικά;»

لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا هٰذَا مِنْ قَبْلُ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

Πράγματι, αυτό έχει υποσχεθεί σε εμάς και στους προγόνους μας, αυτό είναι απλώς ένα παραμύθι των αρχαίων λαών!

قُلْ لِّمَنِ الْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهَآ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qul limanil-arḍu wa man fīhā in kuntum ta‘lamūn(a).

Πες (ο Μωάμεθ): «Σε ποιον ανήκει η γη και όλα όσα υπάρχουν σε αυτήν, αν το γνωρίζετε;»

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul afalā tażakkarūn(a).

Θα πουν: «Ανήκει στον Αλλάχ». Πες: «Τότε δεν θα θυμηθείτε;»

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ السَّبْعِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ

qul mar rabbus-samāwātis-sab‘i wa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

Πες, «Ποιος είναι ο Κύριος των επτά ουρανών και ο Κύριος του Μεγάλου Θρόνου;»

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul afalā tattaqūn(a).

Θα απαντήσουν: «(Ανήκει στον) Αλλάχ». Πες: «Τότε γιατί δεν είστε ευσεβείς;»

قُلْ مَنْۢ بِيَدِهٖ مَلَكُوْتُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ يُجِيْرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qul mam biyadihī malakūtu kulli syai'iw wa huwa yujīru wa lā yujāru ‘alaihi in kuntum ta‘lamūn(a).

Πες, «Σε ποιον χέρια είναι η δύναμη όλων των πραγμάτων; Αυτός προστατεύει, και τίποτα δεν μπορεί να προστατευτεί από (την τιμωρία Του), αν μόνο το ξέρατε;»

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ فَاَنّٰى تُسْحَرُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul fa annā tusḥarūn(a).

Θα απαντήσουν, «(Ανήκει) στον Αλλάχ». Πες, «(Αν ναι), τότε πώς εξαπατηθήκατε;»

بَلْ اَتَيْنٰهُمْ بِالْحَقِّ وَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

bal ataināhum bil-ḥaqqi wa innahum lakāżibūn(a).

Ακόμα κι αν τους έχουμε φέρει την αλήθεια, είναι αληθινά ψεύτες.

مَا اتَّخَذَ اللّٰهُ مِنْ وَّلَدٍ وَّمَا كَانَ مَعَهٗ مِنْ اِلٰهٍ اِذًا لَّذَهَبَ كُلُّ اِلٰهٍۢ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلَا بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍۗ سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يَصِفُوْنَ ۙ

mattakhażallāhu miw waladiw wa mā kāna ma‘ahū min ilāhin iżal lażahaba kullu ilāhim bimā khalaqa wa la‘alā ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍ(in), subḥānallāhi ‘ammā yaṣifūn(a).

Ο Αλλάχ δεν έχει παιδιά, και δεν υπάρχουν (άλλοι) θεοί μαζί Του, (αν υπήρχαν πολλοί θεοί), τότε κάθε θεός θα έφερνε ό,τι (πλάσματα) δημιούργησε, και μερικοί από αυτούς τους θεούς θα νικούσαν μερικούς από τους άλλους. Δόξα τω Αλλάχ για όσα αποδίδουν,

عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ ࣖ

‘Ālimil-gaibi wasy-syahādati fa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

(Αυτός είναι ο Θεός) που γνωρίζει όλα όσα είναι αόρατα και όλα όσα είναι ορατά. Ο Ύψιστος (Αλλάχ) είναι πάνω από ό,τι συνδέουν μεταξύ τους.

قُلْ رَّبِّ اِمَّا تُرِيَنِّيْ مَا يُوْعَدُوْنَ ۙ

qur rabbi immā turiyannī mā yū‘adūn(a).

Πες (Μωάμεθ): «Κύριέ μου, αν μου έδειχνες ποια (τιμωρία) τους απειλεί,

رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِيْ فِى الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

rabbi falā taj‘alnī fil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Ω, Κύριέ μου, μη με κάνεις ανάμεσα στους άδικους.»

وَاِنَّا عَلٰٓى اَنْ نُّرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقٰدِرُوْنَ

wa innā ‘alā an nuriyaka mā na‘iduhum laqādirūn(a).

Και πράγματι, έχουμε τη δύναμη να σου δείξουμε (Μωάμεθ) με τι τους απειλήσαμε.

اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ

idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).

Απορρίψτε τις κακές τους πράξεις με καλύτερο (τρόπο). Εμείς γνωρίζουμε καλύτερα τι αποδίδουν (στον Αλλάχ).

وَقُلْ رَّبِّ اَعُوْذُ بِكَ مِنْ هَمَزٰتِ الشَّيٰطِيْنِ ۙ

wa qur rabbi a‘ūżu bika min hamazātisy-syayāṭīn(i).

Και πες: «Κύριέ μου, σε Σένα καταφεύγω από τους ψιθύρους του Σατανά,

وَاَعُوْذُ بِكَ رَبِّ اَنْ يَّحْضُرُوْنِ

wa a‘ūżu bika rabbi ay yaḥḍurūn(i).

και καταφεύγω (επίσης) σε Σένα, Κύριέ μου, για να μην με πλησιάσουν.

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُوْنِ ۙ

Ḥattā iżā jā'a aḥadahumul-mautu qāla rabbirji‘ūn(i).

(Αυτή είναι η κατάσταση εκείνων που δεν πιστεύουν), μέχρι που όταν έρθει ο θάνατος σε έναν από αυτούς, λέει: «Κύριέ μου, επέστρεψέ με (στον κόσμο),

لَعَلِّيْٓ اَعْمَلُ صَالِحًا فِيْمَا تَرَكْتُ كَلَّا ۗاِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَاۤىِٕلُهَاۗ وَمِنْ وَّرَاۤىِٕهِمْ بَرْزَخٌ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

la‘allī a‘malu ṣāliḥan fīmā taraktu kallā, innahā kalimatun huwa qā'iluhā, wa miw warā'ihim barzakhun ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

«ώστε να μπορώ να κάνω τις καλές πράξεις που άφησα πίσω μου». Φυσικά και όχι! Στην πραγματικότητα, αυτή είναι απλώς μια δικαιολογία που είπε. Και μπροστά τους υπάρχει το μπαρζάκ μέχρι την ημέρα που θα αναστηθούν.

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَلَآ اَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ وَّلَا يَتَسَاۤءَلُوْنَ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri falā ansāba bainahum yauma'iżiw wa lā yatasā'alūn(a).

Όταν ηχήσει η σάλπιγγα, δεν θα υπάρχουν πλέον οικογενειακές σχέσεις μεταξύ τους εκείνη την ημέρα (την Ημέρα της Κρίσης), και δεν θα κάνουν (ούτε) ερωτήσεις ο ένας στον άλλον.

فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Όποιος ζυγίσει τη ζυγαριά (την καλοσύνη), αυτοί είναι οι τυχεροί άνθρωποι.

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فِيْ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَ ۚ

wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum fī jahannama khālidūn(a).

Και όποιος είναι ελαφρύς στη ζυγαριά (της καλοσύνης), τότε αυτοί είναι οι άνθρωποι που βλάπτουν τον εαυτό τους, θα είναι αιώνιοι στην κόλαση.

تَلْفَحُ وُجُوْهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فِيْهَا كٰلِحُوْنَ

talfaḥu wujūhahumun-nāru wa hum fīhā kāliḥūn(a).

Τα πρόσωπά τους είναι καμένα από τη φωτιά της κόλασης, και βρίσκονται στην κόλαση σε μια ζοφερή κατάσταση με παραμορφωμένα χείλη.

اَلَمْ تَكُنْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

alam takun āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum bihā tukażżibūn(a).

Δεν σας έχουν διαβαστεί οι στίχοι Μου, αλλά εσείς τους αρνείστε πάντα;

قَالُوْا رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَاۤلِّيْنَ

qālū rabbanā galabat ‘alainā syiqwatunā wa kunnā qauman ḍāllīn(a).

Είπαν: «Κύριέ μας, μας έχει νικήσει το κακό μας και είμαστε λαός που έχει παραστρατήσει.»

رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْهَا فَاِنْ عُدْنَا فَاِنَّا ظٰلِمُوْنَ

rabbanā akhrijnā minhā fa in ‘udnā fa innā ẓālimūn(a).

Ω, Κύριέ μας, βγάλε μας από αυτό (επέστρεψέ μας στον κόσμο), κι αν επιστρέψουμε (στην απιστία), εμείς είμαστε οι άδικοι.

قَالَ اخْسَـُٔوْا فِيْهَا وَلَا تُكَلِّمُوْنِ

qālakhsa'ū fīhā wa lā tukallimūn(i).

Αυτός (ο Αλλάχ) είπε: «Μείνε ταπεινός σε αυτό και μην Μου μιλάς».

اِنَّهٗ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْ عِبَادِيْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

innahū kāna farīqum min ‘ibādī yaqūlūna rabbanā āmannā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairur-rāḥimīn(a).

Πράγματι, υπάρχει μια ομάδα δούλων Μου που προσεύχεται: «Κύριέ μας, πιστέψαμε, συγχώρεσέ μας λοιπόν και δώσε μας έλεος, εσύ είσαι ο καλύτερος δωρητής ελέους».

فَاتَّخَذْتُمُوْهُمْ سِخْرِيًّا حَتّٰىٓ اَنْسَوْكُمْ ذِكْرِيْ وَكُنْتُمْ مِّنْهُمْ تَضْحَكُوْنَ

fattakhażtumūhum sikhriyyan ḥattā ansaukum żikrī wa kuntum minhum taḍḥakūn(a).

Τότε τους κάνατε πηγή χλευασμού, ώστε ξεχάσατε να Με θυμάστε, και (πάντα) γελούσατε μαζί τους,

اِنِّيْ جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوْٓاۙ اَنَّهُمْ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

innī jazaituhumul-yauma bimā ṣabarū, annahum humul-fā'izūn(a).

Πράγματι, σήμερα θα τους ανταμείψω για την υπομονή τους· πράγματι, αυτοί είναι που θα νικήσουν.

قٰلَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِى الْاَرْضِ عَدَدَ سِنِيْنَ

qāla kam labiṡtum fil-arḍi ‘adada sinīn(a).

Αυτός (ο Αλλάχ) είπε: «Πόσα χρόνια θα μείνεις στη γη;»

قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَسْـَٔلِ الْعَاۤدِّيْنَ

qālū labiṡnā yauman au baḍa yaumin fas'alil-‘āddīn(a).

Απάντησαν: «Μείναμε (στη γη) μία ή μισή μέρα, οπότε ρωτήστε αυτούς που μετρούν».

قٰلَ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا لَّوْ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qāla il labiṡtum illā qalīlal lau annakum kuntum ta‘lamūn(a).

Είπε (ο Αλλάχ): «Θα μείνεις (στη γη) μόνο για λίγο καιρό, αν ξέρεις πραγματικά».

اَفَحَسِبْتُمْ اَنَّمَا خَلَقْنٰكُمْ عَبَثًا وَّاَنَّكُمْ اِلَيْنَا لَا تُرْجَعُوْنَ

afa ḥasibtum annamā khalaqnākum ‘abaṡaw wa annakum ilainā lā turja‘ūn(a).

Νομίζατε λοιπόν ότι σας δημιουργήσαμε για παιχνίδι (χωρίς κανένα σκοπό) και ότι δεν θα επιστρέψατε σε Εμάς;

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيْمِ

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), lā ilāha illā huw(a), rabbul-‘arsyil-karīm(i).

Έτσι, ο Ύψιστος είναι ο Αλλάχ, ο αληθινός Βασιλιάς· δεν υπάρχει άλλος θεός (που έχει το δικαίωμα να λατρεύεται) εκτός από Αυτόν, τον Θεό (που κατέχει) τον ευγενή Θρόνο.

وَمَنْ يَّدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهٗ بِهٖۙ فَاِنَّمَا حِسَابُهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْكٰفِرُوْنَ

wa may yad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhara lā burhāna lahū bih(ī), fa innamā ḥisābuhū ‘inda rabbih(ī), innahū lā yufliḥul-kāfirūn(a).

Και όποιος λατρεύει άλλο θεό εκτός από τον Αλλάχ, για τον οποίο δεν έχει καμία απόδειξη, ο λογαριασμός του θα είναι με τον Κύριό του.

وَقُلْ رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ

wa qur rabbigfir warḥam wa anta khairur-rāḥimīn(a).

Και πες (ο Μωάμεθ): «Κύριέ μου, συγχώρεσέ με και έλεος, εσύ είσαι ο καλύτερος δότης ελέους».