ចូលសាសនាឥស្លាម ចុចទីនេះ
អ៊ីស្លាម អាល់-ហាក់: គួរអាន និង ហាទីស
(អ៊ីស្លាមពិតប្រាកដ)

Q.S អាល់-អារ៉ាហ្វ (اَلْأَعْرَاف) - 206 ចំនួន​ខគម្ពីរ

(កន្លែងខ្ពស់បំផុត)

Qari

Murottal Audio

1

الۤمّۤصۤ ۚ

alif lām mīm ṣād.

អាលីហ្វ ឡាំ មីម ស្សាដ។


2

كِتٰبٌ اُنْزِلَ اِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ فِيْ صَدْرِكَ حَرَجٌ مِّنْهُ لِتُنْذِرَ بِهٖ وَذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

kitābun unzila ilaika falā yakun fī ṣadrika ḥarajum minhu litunżira bihī wa żikrā lil-mu'minīn(a).

(នេះជា)គម្ពីរដែលត្រូវបានបញ្ចុះមកលើអ្នក (ឱមូហាំម៉ាត់) ដូច្នេះ ចូរអ្នកកុំបារម្ភអំពីវា ដើម្បីអ្នកអាចព្រមានតាមរយៈវា និងដើម្បីវាអាចជាមេរៀនសម្រាប់អ្នកដែលមានជំនឿ។


3

اِتَّبِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَ

ittabi‘ū mā unzila ilaikum mir rabbikum wa lā tattabi‘ū min dūnihī auliyā'(a), qalīlam mā tażakkarūn(a).

ចូរអ្នកធ្វើតាមអ្វីដែលត្រូវបានបញ្ចុះមកអ្នកពីព្រះអម្ចាស់របស់អ្នក ហើយកុំធ្វើតាមអ្នកណាក្រៅពីទ្រង់ជាអ្នកដឹកនាំរបស់អ្នក។ អ្នករៀនមេរៀនតិចតួចណាស់។


4

وَكَمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا فَجَاۤءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا اَوْ هُمْ قَاۤىِٕلُوْنَ

wa kam min qaryatin ahlaknāhā fa jā'ahā ba'sunā bayātan au hum qā'ilūn(a).

តើយើងបានបំផ្លាញទឹកដីប៉ុន្មានហើយ ដែលទារុណកម្មរបស់យើងបានមកដល់ (លើប្រជាជនរបស់វា) នៅពេលយប់ ឬនៅពេលដែលពួកគេកំពុងសម្រាកនៅពេលថ្ងៃ។


5

فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).

ដូច្នេះ នៅពេលដែលទារុណកម្មរបស់យើងបានមកដល់ពួកគេ ការត្អូញត្អែររបស់ពួកគេគ្មានអ្វីក្រៅពីនិយាយថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងជាអ្នកប្រព្រឹត្តខុស។


6

فَلَنَسْـَٔلَنَّ الَّذِيْنَ اُرْسِلَ اِلَيْهِمْ وَلَنَسْـَٔلَنَّ الْمُرْسَلِيْنَۙ

fa lanas'alannal-lażīna ursila ilaihim wa lanas'alannal-mursalīn(a).

បន្ទាប់មក យើងពិតជានឹងសួរពួកអ្នកដែលបានទទួលការហៅ (ពីពួកអ្នកនាំសារ) ហើយយើងក៏នឹងសួរពួកអ្នកនាំសារដែរ


7

فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَّمَا كُنَّا غَاۤىِٕبِيْنَ

fa lanaquṣṣanna ‘alaihim bi‘ilmiw wa mā kunnā gā'ibīn(a).

ហើយយើងពិតជានឹងជូនដំណឹងដល់ពួកគេដោយចំណេះដឹងរបស់យើង ហើយយើងមិននៅឆ្ងាយពីពួកគេឡើយ។


8

وَالْوَزْنُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّۚ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

wal-waznu yauma'iżinil-ḥaqq(u), faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

ជញ្ជីងនៅថ្ងៃនោះ (ក្លាយជារង្វាស់នៃ) សេចក្តីសុចរិត។ ដូច្នេះ អ្នកណាដែលថ្លឹងជញ្ជីង (សេចក្តីល្អ) អ្នកទាំងនោះគឺជាអ្នកដែលមានសំណាង


9

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَظْلِمُوْنَ

wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum bimā kānū bi'āyātinā yaẓlimūn(a).

ហើយចំពោះអ្នកដែលជញ្ជីងរបស់ពួកគេ (នៃអំពើល្អ) ស្រាល គឺពួកគេហើយដែលបានធ្វើបាបខ្លួនឯង ដោយសារតែពួកគេបានបដិសេធនឹងអាយ៉ាត់ៗរបស់យើង។


10

وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានដាក់ពួកអ្នកនៅលើផែនដី ហើយនៅទីនោះ យើងបានផ្តល់ជាប្រភពនៃការចិញ្ចឹមជីវិតដល់ពួកអ្នក។ (ប៉ុន្តែ) ពួកអ្នកមានការដឹងគុណតិចតួចណាស់។


11

وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ

wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានបង្កើតអ្នក រួចមកយើងបានបង្កើតអ្នក (រូបកាយ) រួចមកយើងបាននិយាយទៅកាន់ពួកទេវតាថាៈ ចូរពួកអ្នកក្រាបថ្វាយបង្គំអាដាមចុះ។ ពេលនោះពួកគេក៏បានក្រាបថ្វាយបង្គំលើកលែងតែស្ហៃតន។ គាត់(អ៊ីបលីស)មិនមែនជាអ្នកក្រាបថ្វាយបង្គំទេ។


12

قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(អល់ឡោះ) បានមានបន្ទូលថាៈ តើអ្វីបានរារាំងអ្នក (មិនឱ្យ) ក្រាបថ្វាយបង្គំ (អាដាម) នៅពេលដែលខ្ញុំបានប្រាប់អ្នក? (អ៊ីបលីស) បានឆ្លើយថាៈ ខ្ញុំល្អជាងគាត់។ អ្នកបានបង្កើតខ្ញុំពីភ្លើង ខណៈពេលដែលអ្នកបានបង្កើតគាត់ពីដី។


13

قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ

qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).

(អល់ឡោះ) បានមានបន្ទូលថា "បន្ទាប់មក ចូរចុះមកពីវា (ស្ថានសួគ៌) ចុះ ព្រោះអ្នកមិនគួរអួតអាងពីវាឡើយ។ ចូរចេញមក! ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកគឺជាសត្វមួយក្នុងចំណោមសត្វដែលទាបថោក"។


14

قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

(សាតាំង) បានឆ្លើយថាៈ សូមទ្រង់មេត្តាពន្យារពេលឱ្យខ្ញុំផង រហូតដល់ថ្ងៃដែលពួកគេនឹងត្រូវរស់ឡើងវិញ។


15

قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ

qāla innaka minal-munẓarīn(a).

(អល់ឡោះ) បានមានបន្ទូលថាៈ ជាការពិត អ្នកគឺស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលត្រូវបានគេផ្តល់ការផ្អាកពេលវេលា។


16

قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ

qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).

(អ៊ីបលីស) បានឆ្លើយថាៈ ដោយសារតែទ្រង់បាននាំខ្ញុំឲ្យវង្វេង ខ្ញុំប្រាកដជានឹងបន្តរារាំងពួកគេពីមាគ៌ាដ៏ត្រង់របស់ទ្រង់។


17

ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ

Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).

បន្ទាប់មកខ្ញុំពិតជានឹងវាយប្រហារពួកគេពីខាងមុខ ពីខាងក្រោយ ពីខាងស្តាំ និងពីខាងឆ្វេងរបស់ពួកគេ។ ហើយអ្នកនឹងមិនឃើញពួកគេភាគច្រើនដឹងគុណឡើយ។


18

قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).

(អល់ឡោះ) បានមានបន្ទូលថាៈ ចូរចេញពីទីនោះ (ឋានសួគ៌) ដោយអាម៉ាស់ និងត្រូវបណ្តេញចេញ។ ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកណាក្នុងចំណោមពួកគេដែលដើរតាមអ្នក យើងពិតជានឹងបំពេញឋាននរកដោយអ្នកទាំងអស់គ្នា។


19

وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).

ហើយ (អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា) ឱអាដាម! ចូរនៅជាមួយប្រពន្ធរបស់អ្នកនៅក្នុងឋានសួគ៌ ហើយបរិភោគអ្វីដែលអ្នកទាំងពីរចូលចិត្ត។ ប៉ុន្តែកុំចូលទៅជិតដើមឈើនេះ។ (ប្រសិនបើអ្នកចូលទៅជិត) អ្នកទាំងពីរនឹងក្លាយជាអ្នកប្រព្រឹត្តខុស។


20

فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ

fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).

បន្ទាប់មក សាតាំងបានខ្សឹបប្រាប់ពួកគេពីគំនិតអាក្រក់ ដើម្បីបង្ហាញផ្នែកឯកជនរបស់ពួកគេ (ដែលត្រូវបាន) បិទបាំង។ ហើយ (សាតាំង) បាននិយាយថា "ព្រះរបស់អ្នកគ្រាន់តែហាមឃាត់អ្នកទាំងពីរមិនឱ្យចូលទៅជិតដើមឈើនេះ ដើម្បីកុំឱ្យអ្នកទាំងពីរក្លាយជាទេវតា ឬក្លាយជាមនុស្សអស់កល្បជានិច្ច (នៅស្ថានសួគ៌)"។


21

وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ

wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).

ហើយវា(សាតាំង)បានស្បថចំពោះអ្នកទាំងពីរថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំពិតជាអ្នកប្រឹក្សាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកប្រឹក្សារបស់អ្នករាល់គ្នា។


22

فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).

វា (សាតាំង) បានល្បួងពួកគេដោយការបោកបញ្ឆោត។ ពេលពួកគេបានភ្លក់ផ្លែឈើនៃដើមឈើនោះ ភាពអាក្រាតកាយរបស់វាបានលេចចេញមកចំពោះពួកគេ ដូច្នេះពួកគេក៏ចាប់ផ្តើមគ្របវាដោយស្លឹកឈើនៃឋានសួគ៌។ ព្រះជាម្ចាស់បានហៅពួកគេថា "តើយើងមិនបានហាមឃាត់អ្នករាល់គ្នាពីដើមឈើនោះ ហើយបានប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា សាតាំងគឺជាសត្រូវដ៏បើកចំហចំពោះអ្នករាល់គ្នាទេឬ?"


23

قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

អ្នកទាំងពីរបាននិយាយថា ឱម្ចាស់របស់យើង យើងបានប្រព្រឹត្តខុសចំពោះខ្លួនឯង។ ប្រសិនបើទ្រង់មិនអត់ទោសឱ្យយើង ហើយមិនអាណិតអាសូរយើងទេ យើងប្រាកដជានឹងក្លាយជាក្នុងចំណោមអ្នកដែលខាតបង់។


24

قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

(អល់ឡោះ) បានមានបន្ទូលថាៈ ចូរពួកអ្នកចុះទៅ! ពួកអ្នកនឹងជាសត្រូវនឹងគ្នា។ ផែនដីគឺជាជម្រក និងការរីករាយរបស់ពួកអ្នករហូតដល់ពេលវេលាកំណត់។


25

قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ

qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).

(អល់ឡោះ) មានបន្ទូលថា "នៅទីនោះអ្នករស់នៅ នៅទីនោះអ្នកស្លាប់ ហើយពីទីនោះអ្នកក៏នឹងត្រូវបានរស់ឡើងវិញ"។


26

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).

ឱកូនចៅរបស់អាដាម! ជាការពិតណាស់ យើងបានផ្តល់សម្លៀកបំពាក់ដើម្បីបិទបាំងភាពអាក្រាតកាយរបស់អ្នក និងជាគ្រឿងតុបតែងសម្រាប់អ្នក។ ប៉ុន្តែសម្លៀកបំពាក់នៃការគោរពប្រតិបត្តិគឺល្អជាង។ ទាំងនេះគឺជាសញ្ញាមួយចំនួននៃអំណាចរបស់អល់ឡោះ សង្ឃឹមថាពួកគេនឹងចងចាំ។


27

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطٰنُ كَمَآ اَخْرَجَ اَبَوَيْكُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءٰتِهِمَا ۗاِنَّهٗ يَرٰىكُمْ هُوَ وَقَبِيْلُهٗ مِنْ حَيْثُ لَا تَرَوْنَهُمْۗ اِنَّا جَعَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

yā banī ādama lā yaftinannakumusy-syaiṭānu kamā akhraja abawaikum minal-jannati yanzi‘u ‘anhumā libāsahumā liyuriyahumā sau'ātihimā, innahū yarākum huwa wa qabīluhū min ḥaiṡu lā taraunahum, innā ja‘alnasy-syayāṭīna auliyā'a lil-lażīna lā yu'minūn(a).

ឱកូនចៅរបស់អាដាម! ចូរកុំឱ្យសាតាំងបោកបញ្ឆោតអ្នក ដូចដែលវា (សាតាំង) បានបណ្តេញឪពុកម្តាយរបស់ពួកអ្នកចេញពីឋានសួគ៌ ដោយដោះសម្លៀកបំពាក់របស់ពួកគាត់ចេញ ដើម្បីបង្ហាញផ្នែកឯកជនរបស់ពួកគាត់។ ពិតណាស់ វា និងពួកអ្នកដើរតាមវាឃើញពួកអ្នកពីកន្លែងដែលពួកអ្នកមិនអាចមើលឃើញ។ ពិតណាស់ យើងបានបង្កើតពួកអារក្សជាអ្នកដឹកនាំពួកអជំនឿ។


28

وَاِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً قَالُوْا وَجَدْنَا عَلَيْهَآ اٰبَاۤءَنَا وَاللّٰهُ اَمَرَنَا بِهَاۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِۗ اَتَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iżā fa‘alū fāḥisyatan qālū wajadnā ‘alaihā ābā'anā wallāhu amaranā bihā, qul innallāha lā ya'muru bil-faḥsyā'(i), ataqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

ហើយនៅពេលដែលពួកគេប្រព្រឹត្តអំពើដ៏គួរឱ្យស្អប់ខ្ពើមមួយ ពួកគេនិយាយថា "យើងបានរកឃើញដូនតារបស់យើងកំពុងធ្វើបែបនេះ ហើយអល់ឡោះបានប្រាប់យើងឱ្យធ្វើវា"។ ចូរនិយាយថា "ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមិនដែលបញ្ជាឱ្យប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ឡើយ។ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកនិយាយអំពីអល់ឡោះនូវអ្វីដែលអ្នកមិនដឹង?"


29

قُلْ اَمَرَ رَبِّيْ بِالْقِسْطِۗ وَاَقِيْمُوْا وُجُوْهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۗ كَمَا بَدَاَكُمْ تَعُوْدُوْنَۗ

qul amara rabbī bil-qisṭ(i), wa aqīmū wujūhakum ‘inda kulli masjidiw wad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), kamā bada'akum ta‘ūdūn(a).

ចូរអ្នកពោលថាៈ ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំបានមានបន្ទូលមកខ្ញុំឱ្យប្រព្រឹត្តអំពើត្រឹមត្រូវ។ ចូរអ្នកបែរមុខរបស់អ្នក (ទៅរកអល់ឡោះ) នៅក្នុងការអធិស្ឋាននីមួយៗ ហើយចូរអ្នកគោរពបូជាទ្រង់ដោយថ្វាយបង្គំតែចំពោះទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ។ ពួកអ្នកនឹងត្រូវបានគេនាំត្រឡប់ទៅរកទ្រង់វិញ ដូចដែលអ្នកត្រូវបានបង្កើតឡើងដំបូង។


30

فَرِيْقًا هَدٰى وَفَرِيْقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلٰلَةُ ۗاِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

farīqan hadā wa farīqan ḥaqqa ‘alaihimuḍ-ḍalālah(tu), innahumuttakhażusy-syayāṭīna auliyā'a min dūnillāhi wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

ទ្រង់បានដឹកនាំពួកគេខ្លះ ខណៈពេលដែលអ្នកផ្សេងទៀតត្រូវបាននាំឱ្យវង្វេងដោយយុត្តិធម៌។ ពួកគេបានយកពួកស្ហៃតនជាអ្នកការពារជំនួសអល់ឡោះ ដោយគិតថាពួកគេត្រូវបានគេណែនាំ។


31

۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ

yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

ឱកូនចៅរបស់អាដាម! ចូរស្លៀកពាក់ស្អាតៗរាល់ពេលដែលអ្នក (ចូល) វិហារអ៊ីស្លាម បរិភោគ និងផឹក ប៉ុន្តែកុំធ្វើវាច្រើនពេក។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមិនចូលចិត្តមនុស្សដែលនិយាយបំផ្លើសទេ។


32

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِيْنَةَ اللّٰهِ الَّتِيْٓ اَخْرَجَ لِعِبَادِهٖ وَالطَّيِّبٰتِ مِنَ الرِّزْقِۗ قُلْ هِيَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

qul man ḥarrama zīnatallāhil-latī akhraja li‘ibādihī waṭ-ṭayyibāti minar-rizq(i), qul hiya lil-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā khāliṣatay yaumal-qiyāmah(ti), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ តើអ្នកណាបានហាមឃាត់គ្រឿងអលង្ការដែលអល់ឡោះបានប្រទានដល់អ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់ និងអាហារដ៏ល្អ? ចូរអ្នកពោលថាៈ ទាំងអស់នេះគឺសម្រាប់អ្នកដែលជឿលើជីវិតលោកិយនេះ និងជាពិសេស (សម្រាប់ពួកគេតែប៉ុណ្ណោះ) នៅថ្ងៃរស់ឡើងវិញ។ ដូច្នេះយើងពន្យល់អំពីអាយ៉ាត់ៗទាំងនេះសម្រាប់អ្នកដែលដឹង។


33

قُلْ اِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْاِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَاَنْ تُشْرِكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

qul innamā ḥarrama rabbiyal-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭana wal-iṡma wal-bagya bigairil-ḥaqqi wa an tusyrikū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំហាមឃាត់តែអំពើអាក្រក់ដែលអាចមើលឃើញ និងលាក់កំបាំង អំពើបាប អំពើអយុត្តិធម៌ដែលគ្មានហេតុផលត្រឹមត្រូវ ហើយទ្រង់ហាមឃាត់ពួកអ្នកមិនឱ្យធ្វើស្ហ៊ីរិកជាមួយអល់ឡោះជាមួយនឹងអ្វីមួយ ខណៈដែលទ្រង់មិនបានបញ្ចុះហេតុផលសម្រាប់វា ហើយទ្រង់ហាមឃាត់ពួកអ្នកមិនឱ្យនិយាយអំពីអល់ឡោះនូវអ្វីដែលពួកអ្នកមិនដឹង។


34

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ اَجَلٌۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

wa likulli ummatin ajal(un), fa iżā jā'a ajaluhum lā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

ហើយមនុស្សគ្រប់រូបសុទ្ធតែមានសេចក្តីស្លាប់ (កំណត់ពេលវេលា)។ នៅពេលដែលសេចក្តីស្លាប់របស់ពួកគេមកដល់ ពួកគេមិនអាចសុំការពន្យារពេល ឬការបង្កើនល្បឿនមួយភ្លែតបានឡើយ។


35

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْۙ فَمَنِ اتَّقٰى وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

yā banī ādama immā ya'tiyannakum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī, famanittaqā wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ឱកូនចៅរបស់អាដាម! ប្រសិនបើមានអ្នកនាំសារមកពីក្នុងចំណោមពួកអ្នកមករកពួកអ្នក ដើម្បីរៀបរាប់អាយ៉ាត់ៗរបស់ខ្ញុំដល់ពួកអ្នក អ្នកណាដែលធ្វើអំពើល្អ និងកែប្រែចិត្ត នោះគ្មានការភ័យខ្លាចចំពោះពួកគេឡើយ ហើយពួកគេក៏មិនសោកស្ដាយដែរ។


36

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

រីឯអ្នកដែលបដិសេធនឹងអាយ៉ាត់ៗរបស់យើង ហើយមានមោទនភាពចំពោះវា អ្នកទាំងនោះគឺជាពួកអ្នករស់នៅក្នុងឋាននរក ពួកគេនឹងស្ថិតនៅក្នុងនោះជាអមតៈ


37

فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يَنَالُهُمْ نَصِيْبُهُمْ مِّنَ الْكِتٰبِۗ حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْۙ قَالُوْٓا اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), ulā'ika yanāluhum naṣībuhum minal-kitāb(i), ḥattā iżā jā'athum rusulunā yatawaffaunahum, qālū aina mā kuntum tad‘ūna min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

តើអ្នកណាដែលអយុត្តិធម៌ជាងអ្នកដែលប្រឌិតការភូតកុហកប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ ឬអ្នកដែលបដិសេធអាយ៉ាត់ៗរបស់ទ្រង់? ពួកគេនឹងទទួលបានចំណែកដែលបានកំណត់នៅក្នុងគម្ពីររហូតដល់អ្នកនាំសាររបស់យើង (ទេវតា) មករកពួកគេដើម្បីសម្លាប់ពួកគេ។ ពួកគេ (ទេវតា) បាននិយាយថា "តើព្រះមួយណាដែលពួកអ្នកតែងតែគោរពបូជាក្រៅពីអល់ឡោះ?" ពួកគេ (ពួកអ្នកធ្វើពុតជា) បានឆ្លើយថា "អ្វីៗទាំងអស់បានបាត់ពីយើង"។ ហើយពួកគេធ្វើសាក្សីប្រឆាំងនឹងខ្លួនឯងថា ពួកគេជាអ្នកមិនជឿ


38

قَالَ ادْخُلُوْا فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ فِى النَّارِۙ كُلَّمَا دَخَلَتْ اُمَّةٌ لَّعَنَتْ اُخْتَهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا ادَّارَكُوْا فِيْهَا جَمِيْعًا ۙقَالَتْ اُخْرٰىهُمْ لِاُوْلٰىهُمْ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ اَضَلُّوْنَا فَاٰتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ەۗ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَعْلَمُوْنَ

qāladkhulū fī umamin qad khalat min qablikum minal-jinni wal-insi fin-nār(i), kullamā dakhalat ummatul la‘anat ukhtahā, ḥattā iżaddārakū fīhā jamī‘ā(n), qālat ukhrāhum li'ūlāhum rabbanā hā'ulā'i aḍallūnā fa ātihim ‘ażāban ḍi‘fam minan-nār(i), qāla likullin ḍi‘fuw wa lākil lā ta‘lamūn(a).

អល់ឡោះមានបន្ទូលថា "ចូរពួកអ្នកចូលទៅក្នុងភ្លើងនរកជាមួយក្រុមជិន និងមនុស្សដែលធ្លាប់រស់នៅមុនពួកអ្នក។ រាល់ពេលដែលមនុស្សមួយក្រុមចូល គេនឹងជេរប្រទេចបងប្អូនរបស់គេ ដូច្នេះនៅពេលដែលពួកគេទាំងអស់គ្នាបានចូល អ្នកដែលចូលក្រោយគេនឹងជេរប្រទេចអ្នកដែលចូលមុនគេថា "ឱព្រះអម្ចាស់អើយ ពួកគេបាននាំយើងឱ្យវង្វេង។ សូមនាំមកលើពួកគេនូវទារុណកម្មនៃភ្លើងនរកទ្វេដង"។ អល់ឡោះមានបន្ទូលថា "ពួកគេម្នាក់ៗនឹងទទួលបាន (ទារុណកម្ម) ទ្វេដង ប៉ុន្តែអ្នកមិនដឹងទេ"។


39

وَقَالَتْ اُوْلٰىهُمْ لِاُخْرٰىهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa qālat ūlāhum li'ukhrāhum famā kāna lakum ‘alainā min faḍlin fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum taksibūn(a).

ហើយអ្នកដែលចូលមុនគេបាននិយាយទៅកាន់អ្នកដែលចូលក្រោយថាៈ អ្នកមិនមានគុណសម្បត្តិអ្វីក្រៅពីពួកយើងទេ។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកទទួលទណ្ឌកម្មដោយសារតែអ្វីដែលអ្នកបានធ្វើ។


40

اِنَّ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ اَبْوَابُ السَّمَاۤءِ وَلَا يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ حَتّٰى يَلِجَ الْجَمَلُ فِيْ سَمِّ الْخِيَاطِ ۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُجْرِمِيْنَ

innal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā lā tufattaḥu lahum abwābus-samā'i wa lā yadkhulūnal-jannata ḥattā yalijal-jamalu fī sammil-khiyāṭ(i), wa każālika najzil-mujrimīn(a).

ជាការពិតណាស់ អ្នកណាដែលបដិសេធនឹងសញ្ញាសម្គាល់របស់យើង ហើយមានមោទនភាពចំពោះវា ទ្វារស្ថានសួគ៌នឹងមិនត្រូវបានបើកសម្រាប់ពួកគេឡើយ ហើយពួកគេក៏មិនបានចូលទៅក្នុងឋានសួគ៌ដែរ រហូតដល់សត្វអូដ្ឋមួយក្បាលឆ្លងកាត់រន្ធម្ជុល។ ដូច្នោះហើយ យើងផ្តល់រង្វាន់ដល់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់។


41

لَهُمْ مِّنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَّمِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ

lahum min jahannama mihāduw wa min fauqihim gawāsy(in), wa każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

សម្រាប់ពួកគេ កន្ទេលដេកគឺជារបស់ភ្លើងនរក ហើយនៅពីលើពួកគេមានភួយ (របស់ភ្លើងនរក)។ ដូច្នោះហើយ យើងនឹងផ្តល់រង្វាន់ដល់ពួកអ្នកបំពាន។


42

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, ulā'ika aṣḥābul-jannah(ti), hum fīhā khālidūn(a).

ហើយអ្នកណាដែលមានជំនឿ និងបានប្រព្រឹត្តអំពើល្អ យើងមិនដាក់បន្ទុកលើអ្នកណាម្នាក់ឡើយ លើកលែងតែតាមសមត្ថភាពរបស់គាត់ប៉ុណ្ណោះ។ ពួកគេជាអ្នករស់នៅឋានសួគ៌ ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងនោះ។


43

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُۚ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ هَدٰىنَا لِهٰذَاۗ وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَآ اَنْ هَدٰىنَا اللّٰهُ ۚ لَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۗ وَنُوْدُوْٓا اَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin tajrī min taḥtihimul-anhār(u), wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī hadānā lihāżā, wa mā kunnā linahtadiya lau lā an hadānallāh(u), laqad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), wa nūdū an tilkumul-jannatu ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

ហើយយើងបានដកការសងសឹកចេញពីទ្រូងរបស់ពួកគេ ដែលមានទន្លេហូរនៅក្រោម។ ពួកគេបាននិយាយថាៈ សូមសរសើរដល់អល់ឡោះ ដែលបានបង្ហាញយើងទៅកាន់ឋានសួគ៌នេះ។ យើងនឹងមិនត្រូវបានគេណែនាំទេ ប្រសិនបើអល់ឡោះមិនបានបង្ហាញយើង។ ពិតណាស់ អ្នកនាំសារ របស់ព្រះអម្ចាស់យើងបានមកដោយនាំមកនូវសច្ចភាព។ មានគេនិយាយទៅកាន់ពួកគេថាៈ នេះជាឋានសួគ៌ដែលត្រូវបានទទួលមរតកសម្រាប់អ្នករាល់គ្នា ដោយសារតែអ្វីដែលអ្នករាល់គ្នាបានធ្វើ។


44

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ اَصْحٰبَ النَّارِ اَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُّمْ مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۗقَالُوْا نَعَمْۚ فَاَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ اَنْ لَّعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa nādā aṣḥābul-jannati aṣḥāban-nāri an qad wajadnā mā wa‘adanā rabbunā ḥaqqan fahal wajattum mā wa‘ada rabbukum ḥaqqā(n), qālū na‘am, fa ażżana mu'ażżinum bainahum al la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

ហើយពួកអ្នករស់នៅស្ថានសួគ៌បានហៅពួកអ្នករស់នៅឋាននរកថា "ពិតណាស់ យើងទទួលបានអ្វីដែលអល់ឡោះបានសន្យានឹងយើងហើយ គឺជាការពិត។ តើអ្នកទទួលបានអ្វីដែលអល់ឡោះបានសន្យានឹងអ្នកហើយឬនៅ?" ពួកគេបានឆ្លើយថា "ត្រឹមត្រូវហើយ"។ បន្ទាប់មក អ្នកហៅ (ទេវតា) បានប្រកាសក្នុងចំណោមពួកគេថា "បណ្តាសារបស់អល់ឡោះគឺស្ថិតនៅលើពួកអ្នកប្រព្រឹត្តខុស"។


45

اَلَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ كٰفِرُوْنَۘ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati kāfirūn(a).

(ពោលគឺ) អ្នកដែលរារាំង (អ្នកដទៃ) ពីមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ ហើយព្យាយាមបង្វែរវា។ ពួកគេគឺជាអ្នកដែលបដិសេធថ្ងៃបរលោក។


46

وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌۚ وَعَلَى الْاَعْرَافِ رِجَالٌ يَّعْرِفُوْنَ كُلًّا ۢ بِسِيْمٰىهُمْۚ وَنَادَوْا اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْۗ لَمْ يَدْخُلُوْهَا وَهُمْ يَطْمَعُوْنَ

wa bainahumā ḥijāb(un), wa ‘alal-a‘rāfi rijāluy ya‘rifūna kullam bisīmāhum, wa nādau aṣḥābal-jannati an salāmun ‘alaikum, lam yadkhulūhā wa hum yaṭma‘ūn(a).

ហើយនៅចន្លោះពួកគេ (អ្នករស់នៅក្នុងឋានសួគ៌ និងឋាននរក) មានស្បៃមួយ ហើយនៅលើអារ៉ាហ្វ (កន្លែងខ្ពស់បំផុត) មានមនុស្សដែលស្គាល់គ្នាទៅវិញទៅមក ដោយម្នាក់ៗមានស្លាកស្នាមរៀងៗខ្លួន។ ពួកគេនឹងស្រែកទៅកាន់អ្នករស់នៅក្នុងឋានសួគ៌ថាៈ សូមសន្តិភាពកើតមានដល់អ្នករាល់គ្នា។ ពួកគេមិនទាន់បានចូលនៅឡើយទេ ប៉ុន្តែពួកគេចង់ចូល។


47

۞ وَاِذَا صُرِفَتْ اَبْصَارُهُمْ تِلْقَاۤءَ اَصْحٰبِ النَّارِۙ قَالُوْا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa iżā ṣurifat abṣāruhum tilqā'a aṣḥābin-nāri qālū rabbanā lā taj‘alnā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

ហើយនៅពេលដែលភ្នែករបស់ពួកគេបែរទៅរកអ្នករស់នៅក្នុងឋាននរក ពួកគេនឹងនិយាយថាៈ ឱម្ចាស់របស់យើង សូមកុំដាក់យើងក្នុងចំណោមពួកអ្នកប្រព្រឹត្តខុសទាំងនោះឡើយ។


48

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْاَعْرَافِ رِجَالًا يَّعْرِفُوْنَهُمْ بِسِيْمٰىهُمْ قَالُوْا مَآ اَغْنٰى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa nādā aṣḥābul-a‘rāfi rijālay ya‘rifūnahum bisīmāhum qālū mā agnā ‘ankum jam‘ukum wa mā kuntum tastakbirūn(a).

ហើយអ្នកដែលនៅពីលើអារ៉ាហ្វ (កន្លែងខ្ពស់បំផុត) បានហៅអ្នកដែលពួកគេស្គាល់ដោយសញ្ញានានា ដោយនិយាយថាៈ ទ្រព្យសម្បត្តិដែលអ្នកបានប្រមូល និងអ្វីដែលអ្នកមានមោទនភាពចំពោះនោះ គ្មានប្រយោជន៍អ្វីសម្រាប់អ្នកឡើយ។


49

اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمْتُمْ لَا يَنَالُهُمُ اللّٰهُ بِرَحْمَةٍۗ اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَ

ahā'ulā'il-lażīna aqsamtum lā yanāluhumullāhu biraḥmah(tin), udkhulul-jannata lā khaufun ‘alaikum wa lā antum taḥzanūn(a).

តើ​អ្នក​ទាំង​នេះ​ជា​អ្នក​ដែល​អ្នក​បាន​ស្បថ​ថា​ពួកគេ​នឹង​មិន​ទទួល​បាន​សេចក្ដី​មេត្តាករុណា​ពី​អល់ឡោះ​ឬ? (អល់ឡោះ​បាន​មាន​បន្ទូល​ថា) ចូរ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ឋានសួគ៌! អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​មិន​មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ឡើយ ហើយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ក៏​មិន​មាន​ការ​សោកសៅ​ដែរ។


50

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ النَّارِ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ اَفِيْضُوْا عَلَيْنَا مِنَ الْمَاۤءِ اَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۗقَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكٰفِرِيْنَۙ

wa nādā aṣḥābun-nāri aṣḥābal-jannati an afīḍū ‘alainā minal-mā'i au mimmā razaqakumullāh(u), qālū innallāha ḥarramahumā ‘alal-kāfirīn(a).

ពួកអ្នកស្រុកឋាននរកបានអំពាវនាវដល់ពួកអ្នកស្រុកឋានសួគ៌ថា "សូមចាក់ទឹកបន្តិចមកឱ្យយើង ឬអាហារណាមួយដែលអល់ឡោះបានប្រទានដល់អ្នក"។ ពួកគេបានឆ្លើយថា "ពិតណាស់ អល់ឡោះបានហាមឃាត់ទាំងពីរនេះចំពោះពួកអ្នកមិនជឿ"។


51

الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

(ពោលគឺ) អ្នកដែលយកសាសនារបស់ពួកគេធ្វើជាល្បែង និងជាការលេងសើច ហើយពួកគេត្រូវបានបោកបញ្ឆោតដោយជីវិតលោកិយ។ ដូច្នេះ នៅថ្ងៃនេះ (ថ្ងៃបរលោក) យើងភ្លេចពួកគេ ដូចដែលពួកគេធ្លាប់ភ្លេចការជួបជុំគ្នានៅថ្ងៃនេះ និងដោយសារតែពួកគេបានបដិសេធនឹងអាយ៉ាត់ៗរបស់យើង។


52

وَلَقَدْ جِئْنٰهُمْ بِكِتٰبٍ فَصَّلْنٰهُ عَلٰى عِلْمٍ هُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa laqad ji'nāhum bikitābin faṣṣalnāhu ‘alā ‘ilmin hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

ជាការពិតណាស់ យើងបាននាំមកឱ្យពួកគេនូវគម្ពីរ (កូរ៉ាន) ដែលយើងបានពន្យល់ដោយផ្អែកលើចំណេះដឹង ជាការចង្អុលបង្ហាញ និងជាការអាណិតអាសូរសម្រាប់អ្នកដែលមានជំនឿ។


53

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا تَأْوِيْلَهٗۗ يَوْمَ يَأْتِيْ تَأْوِيْلُهٗ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ نَسُوْهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۚ فَهَلْ لَّنَا مِنْ شُفَعَاۤءَ فَيَشْفَعُوْا لَنَآ اَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ قَدْ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

hal yanẓurūna illā ta'wīlah(ū), yauma ya'tī ta'wīluhū yaqūlul-lażīna nasūhu min qablu qad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), fahal lanā min syufa‘ā'a fa yasyfa‘ū lanā au nuraddu fa na‘mala gairal-lażī kunnā na‘mal(u), qad khasirū anfusahum wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

តើពួកគេមិនគ្រាន់តែរង់ចាំភស្តុតាងនៃសច្ចភាព (គម្ពីរកូរ៉ាន) ទេឬ? នៅថ្ងៃដែលភស្តុតាងនៃសច្ចភាពបានមកដល់ មនុស្សដែលធ្លាប់មិនអើពើនឹងវាពីមុនបាននិយាយថា "ពិតណាស់ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះអម្ចាស់យើងបានមកនាំមកនូវសច្ចភាព។ ដូច្នេះតើមានអ្នកអង្វរសម្រាប់យើងដែលនឹងផ្តល់ជំនួយដល់យើង ឬដើម្បីឱ្យយើងត្រូវបានបញ្ជូនត្រឡប់ (ទៅកាន់លោកិយ) ដើម្បីឱ្យយើងធ្វើអំពើល្អមិនដូចអ្វីដែលយើងធ្លាប់ធ្វើពីមុនមកទេ?" តាមពិតពួកគេបានធ្វើបាបខ្លួនឯង ហើយអ្វីដែលពួកគេបានបង្កើតពីមុនបានបាត់ពីពួកគេ។


54

اِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهٗ حَثِيْثًاۙ وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُوْمَ مُسَخَّرٰتٍۢ بِاَمْرِهٖٓ ۙاَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْاَمْرُۗ تَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ

inna rabbakumullāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), yugsyil-lailan-nahāra yaṭlubuhū ḥaṡīṡā(n), wasy-syamsa wal-qamara wan-nujūma musakhkharātim bi'amrih(ī), alā lahul-khalqu wal-amr(u), tabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

ជាការពិតណាស់ ព្រះអម្ចាស់របស់អ្នកគឺអល់ឡោះ ដែលបានបង្កើតមេឃនិងផែនដីក្នុងរយៈពេលប្រាំមួយសម័យកាល បន្ទាប់មកទ្រង់គង់នៅលើអារស្ស។ ទ្រង់បានបិទយប់សម្រាប់ថ្ងៃដែលបន្តយ៉ាងលឿន។ (ទ្រង់បានបង្កើត) ព្រះអាទិត្យ ព្រះច័ន្ទ និងផ្កាយទាំងឡាយ នៅក្រោមបញ្ជារបស់ទ្រង់។ ចូរចងចាំ! ការបង្កើតនិងកិច្ចការទាំងអស់គឺជាសិទ្ធិរបស់ទ្រង់។ សិរីល្អដល់អល់ឡោះ ជាម្ចាស់នៃពិភពលោកទាំងអស់។


55

اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ

ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

ចូរអធិស្ឋានដល់ព្រះរបស់អ្នកដោយចិត្តរាបទាប និងសំឡេងទន់ភ្លន់។ ជាការពិតណាស់ ទ្រង់មិនចូលចិត្តអ្នកដែលបំពានដែនកំណត់នោះទេ។


56

وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).

ហើយកុំបង្កគ្រោះថ្នាក់នៅលើផែនដីបន្ទាប់ពីវាត្រូវបានបង្កើតឡើងយ៉ាងល្អ។ ចូរពួកអ្នកអធិស្ឋានទៅកាន់ទ្រង់ដោយការភ័យខ្លាច និងក្តីសង្ឃឹម។ ពិតប្រាកដណាស់ សេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះគឺនៅជិតបំផុតចំពោះអ្នកដែលធ្វើល្អ។


57

وَهُوَ الَّذِيْ يُرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالًا سُقْنٰهُ لِبَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَنْزَلْنَا بِهِ الْمَاۤءَ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ كَذٰلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتٰى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), ḥattā iżā aqallat saḥāban ṡiqālan suqnāhu libaladim mayyitin fa anzalnā bihil-mā'a fa akhrajnā bihī min kulliṡ-ṡamarāt(i), każālika nukhrijul-mautā la‘allakum tażakkarūn(a).

ទ្រង់គឺជាអ្នកដែលផ្លុំខ្យល់ជាអ្នកនាំដំណឹងល្អ មុនពេលការមកដល់នៃសេចក្តីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ (ភ្លៀង) ដូច្នេះនៅពេលដែលខ្យល់នាំមកនូវពពក យើងនឹងនាំពពកទាំងនោះទៅកាន់ តំបន់ដែលគ្មានជីជាតិ បន្ទាប់មកយើងបញ្ជូនភ្លៀងធ្លាក់មកក្នុងតំបន់នោះ។ បន្ទាប់មកយើងបានដាំដុះផ្លែឈើជាច្រើនប្រភេទជាមួយនឹងភ្លៀងនោះ។ នោះហើយជារបៀបដែលយើងប្រោសមនុស្សស្លាប់ឲ្យរស់ឡើងវិញ សង្ឃឹមថាអ្នកនឹងរៀនមេរៀននេះ។


58

وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهٗ بِاِذْنِ رَبِّهٖۚ وَالَّذِيْ خَبُثَ لَا يَخْرُجُ اِلَّا نَكِدًاۗ كَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّشْكُرُوْنَ ࣖ

wal-baladuṭ-ṭayyibu yakhruju nabātuhū bi'iżni rabbih(ī), wal-lażī khabuṡa lā yakhruju illā nakidā(n), każālika nuṣarriful-āyāti liqaumiy yasykurūn(a).

ហើយដីនោះល្អ រុក្ខជាតិដុះលូតលាស់យ៉ាងបរិបូរណ៍ដោយមានការអនុញ្ញាតពីអល់ឡោះ ហើយដីមិនល្អ ដំណាំដែលដុះលូតលាស់ក៏ទ្រុឌទ្រោម។ ដូច្នេះហើយ យើងពន្យល់ម្តងហើយម្តងទៀតអំពីសញ្ញា (នៃភាពអស្ចារ្យរបស់យើង) សម្រាប់អ្នកដែលដឹងគុណ។


59

لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

ជាការពិតណាស់ យើងបានចាត់បញ្ជូនណូហ៍ទៅកាន់ក្រុមមនុស្សរបស់គាត់ រួចគាត់បាននិយាយថា ឱក្រុមមនុស្សរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកគោរពបូជាអល់ឡោះ! គ្មានព្រះណាផ្សេងទៀតសម្រាប់ពួកអ្នកក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំខ្លាចថា ពួកអ្នកនឹងត្រូវគេធ្វើទារុណកម្មនៅថ្ងៃដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច (ថ្ងៃវិនាស)។


60

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qālal mala'u min qaumihī innā lanarāka fī ḍalālim mubīn(in).

ពួកមេដឹកនាំនៃប្រជាជនរបស់គាត់បាននិយាយថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ យើងឃើញថាអ្នកពិតជាស្ថិតនៅក្នុងការភាន់ច្រឡំយ៉ាងច្បាស់លាស់។


61

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

គាត់(ណូហ)បានឆ្លើយថាៈ ឱក្រុមមនុស្សរបស់ខ្ញុំ! ខ្ញុំមិនបានវង្វេងផ្លូវទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំជាអ្នកនាំសារមកពីព្រះអម្ចាស់នៃពិភពលោកទាំងអស់។


62

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنْصَحُ لَكُمْ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

uballigukum risālāti rabbī wa anṣaḥu lakum wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

ខ្ញុំសូមជម្រាបជូនអ្នកនូវសាររបស់ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំ សូមផ្តល់ដំបូន្មានដល់អ្នក ហើយខ្ញុំដឹងអំពីអល់ឡោះនូវអ្វីដែលអ្នកមិនដឹង។


63

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).

ហើយតើពួកអ្នកឆ្ងល់ទេថា ការរំលឹកមួយបានមកដល់ពីម្ចាស់របស់ពួកអ្នកតាមរយៈបុរសម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នក ដើម្បីព្រមានពួកអ្នក និងដើម្បីឱ្យពួកអ្នកក្លាយជាអ្នកគោរពប្រតិបត្តិតាមព្រះ និងដើម្បីឱ្យពួកអ្នកទទួលបានសេចក្ដីមេត្តាករុណានោះ?


64

فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ

fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).

ដូចេ្នះ ពួកគេបានបដិសេធគាត់(ណូហាំ)។ បន្ទាប់មក យើងបានសង្គ្រោះគាត់ និងអ្នកដែលនៅជាមួយគាត់នៅលើកប៉ាល់។ យើងក៏បានពន្លិចអ្នកដែលបដិសេធនឹងអាយ៉ាត់ៗរបស់យើង។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេជាក្រុមមនុស្សដែលខ្វាក់ភ្នែក។


65

۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

ហើយចំពោះប្រជាជនអាដ (យើងបានបញ្ជូន) ហ៊ូដ ដែលជាបងប្អូនរបស់ពួកគេ។ គាត់បាននិយាយថា ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកគោរពបូជាអល់ឡោះ! គ្មានព្រះណាផ្សេងទៀតសម្រាប់ពួកអ្នកក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ ដូច្នេះហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកមិនកោតខ្លាចអល់ឡោះ?


66

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ سَفَاهَةٍ وَّاِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī innā lanarāka fī safāhatiw wa innā lanaẓunnuka minal-kāżibīn(a).

ពួកមេដឹកនាំនៃពួកអជំនឿក្នុងចំណោមក្រុមរបស់គាត់បាននិយាយថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ យើងចាត់ទុកអ្នកជាមនុស្សវិកលចរិតទាំងស្រុង ហើយយើងគិតថាអ្នកស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលភូតកុហក។


67

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ سَفَاهَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī safāhatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

គាត់(ហ៊ូដ)បានឆ្លើយថាៈ ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! មិនមែនខ្ញុំឆ្កួតទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំជាអ្នកនាំសាររបស់ព្រះអម្ចាស់នៃពិភពលោកទាំងអស់។


68

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ اَمِيْنٌ

uballigukum risālāti rabbī wa ana lakum nāṣiḥun amīn(un).

ខ្ញុំសូមជម្រាបជូនលោកអ្នកនូវសាររបស់ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំ ហើយសូមផ្តល់ដំបូន្មានដ៏គួរឱ្យទុកចិត្តដល់លោកអ្នក។


69

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).

ហើយតើពួកអ្នកភ្ញាក់ផ្អើលទេ ចំពោះការរំលឹកមួយពីម្ចាស់របស់ពួកអ្នកបានមកដល់ពួកអ្នក តាមរយៈបុរសម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នក ដើម្បីព្រមានពួកអ្នក? ចូរពួកអ្នកចងចាំ នៅពេលដែលទ្រង់បានតែងតាំងពួកអ្នកជាអ្នកស្នងតំណែងបន្ទាប់ពីក្រុមរបស់ណូហា ហើយទ្រង់បានពេញចិត្តពួកអ្នកទាំងកម្លាំង និងរូបរាង។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកចងចាំពីព្រះគុណរបស់អល់ឡោះ ដើម្បីពួកអ្នកនឹងទទួលបានជោគជ័យ។


70

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهٗ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lina‘budallāha waḥdahū wa nażara mā kāna ya‘budu ābā'unā, fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

ពួកគេបាននិយាយថាៈ តើពួកអ្នកបានមករកយើងដើម្បីគោរពបូជាអល់ឡោះតែមួយគត់ ហើយបោះបង់ចោលអ្វីដែលដូនតារបស់យើងធ្លាប់គោរពបូជាឬ? ដូចេ្នះ ចូរបង្ហាញការគំរាមកំហែងរបស់ពួកអ្នកមកលើយើង ប្រសិនបើពួកអ្នកជាអ្នកនិយាយពិតមែន!


71

قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ

qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

គាត់ (ហ៊ូដ) បានឆ្លើយថាៈ «ពិតណាស់ ការស្អប់ខ្ពើម និងកំហឹងពីអល់ឡោះនឹងធ្លាក់មកលើអ្នក។ តើពួកអ្នកចង់ឈ្លោះជាមួយខ្ញុំអំពីឈ្មោះ (រូបព្រះ) ដែលអ្នក និងដូនតារបស់ពួកអ្នកបានបង្កើតដោយខ្លួនឯងដែរឬទេ ទោះបីជាអល់ឡោះមិនបានបង្ហើបព័ត៌មានសម្រាប់រឿងនោះក៏ដោយ? បើដូច្នោះមែន ចូររង់ចាំ! ពិតណាស់ ខ្ញុំក៏នៅជាមួយអ្នកក្នុងចំណោមអ្នកដែលកំពុងរង់ចាំដែរ»។


72

فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ

fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).

ដូច្នេះ យើងបានសង្គ្រោះគាត់ (ហ៊ូដ) និងអ្នកដែលនៅជាមួយគាត់ដោយក្ដីមេត្តាករុណារបស់យើង ហើយយើងបានបំផ្លាញអ្នកដែលបដិសេធនឹងអាយ៉ាត់ៗរបស់យើងរហូតដល់ឫសគល់របស់ពួកគេ។ ពួកគេមិនមែនជាអ្នកជឿឡើយ។


73

وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).

ហើយចំពោះប្រជាជនសាមូដ (យើងបានចាត់បញ្ជូន) បងប្អូនរបស់ពួកគេ គឺសាឡេះ។ គាត់បាននិយាយថា ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកគោរពបូជាអល់ឡោះ! គ្មានព្រះណាផ្សេងទៀតសម្រាប់ពួកអ្នកក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ ពិតណាស់ ភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់មួយបានមកដល់ពួកអ្នកពីព្រះអម្ចាស់របស់ពួកអ្នក។ សត្វអូដ្ឋញីមួយក្បាលនេះមកពីអល់ឡោះ គឺជាសញ្ញាមួយសម្រាប់ពួកអ្នក។ ចូរវាស៊ីនៅលើផែនដីរបស់អល់ឡោះចុះ ចូរពួកអ្នកកុំធ្វើបាបវា បើមិនដូច្នោះទេ ពួកអ្នកនឹងទទួលរងនូវទារុណកម្មដ៏ឈឺចាប់។


74

وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

ហើយចូរចងចាំនៅពេលដែលទ្រង់បានតែងតាំងអ្នកជាកាលីហ្វបន្ទាប់ពីប្រជាជនអាដ ហើយទ្រង់បានដាក់អ្នកនៅលើផែនដី។ នៅលើដីរាបស្មើ ពួកអ្នកសាងសង់វិមាន ហើយនៅលើភ្នំ ពួកអ្នកឆ្លាក់វាទៅជាផ្ទះ។ ដូច្នេះ ចូរចងចាំពរជ័យរបស់អល់ឡោះ ហើយកុំបង្កគ្រោះថ្នាក់នៅលើផែនដី។


75

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِمَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ اَتَعْلَمُوْنَ اَنَّ صٰلِحًا مُّرْسَلٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلَ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lil-lażīnastuḍ‘ifū liman āmana minhum ata‘lamūna anna ṣāliḥam mursalum mir rabbih(ī), qālū innā bimā ursila bihī mu'minūn(a).

ពួកមេដឹកនាំដែលឆ្មើងឆ្មៃបាននិយាយទៅកាន់អ្នកដែលត្រូវបានគេចាត់ទុកថាទន់ខ្សោយ គឺអ្នកដែលមានជំនឿក្នុងចំណោមប្រជាជនរបស់ពួកគេថា "តើអ្នករាល់គ្នាដឹងទេថា សាឡេហ៍ គឺជាអ្នកនាំសារមកពីព្រះអម្ចាស់របស់គាត់?" ពួកគេបាននិយាយថា "ពិតណាស់ ពួកយើងជឿលើអ្វីដែលគាត់បាននិយាយ"។


76

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا بِالَّذِيْٓ اٰمَنْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qālal-lażīnastakbarū innā bil-lażī āmantum bihī kāfirūn(a).

អ្នកដែលអួតអាងនិយាយថា "ពិតណាស់ យើងបដិសេធអ្វីដែលអ្នកជឿ"។


77

فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).

បន្ទាប់មកពួកគេបានសម្លាប់សត្វអូដ្ឋញី ហើយបានប្រព្រឹត្តដោយក្រអឺតក្រទមប្រឆាំងនឹងបញ្ជារបស់ម្ចាស់របស់ពួកគេ។ ពួកគេបាននិយាយថា "ឱសាឡេះ! សូមបង្ហាញការគំរាមកំហែងរបស់អ្នកមកយើងផង ប្រសិនបើវាជាការពិតដែលអ្នកគឺជាអ្នកនាំសារម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកនាំសារ"។


78

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

បន្ទាប់មក រញ្ជួយដីមួយបានវាយប្រហារពួកគេ ហើយពួកគេក៏ដេកស្លាប់នៅក្នុងគំនរបាក់បែកនៃផ្ទះរបស់ពួកគេ។


79

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).

បន្ទាប់មកគាត់ (សាឡេះ) បានចាកចេញពីពួកគេ ដោយនិយាយថាៈ ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំបាននាំសាររបស់ម្ចាស់របស់ខ្ញុំមកជូនអ្នក ហើយក៏បានផ្តល់ដំបូន្មានដល់អ្នករាល់គ្នាដែរ។ ប៉ុន្តែអ្នកមិនចូលចិត្តមនុស្សដែលផ្តល់ដំបូន្មាននោះទេ។


80

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

ហើយ(យើងក៏បានចាត់)លូត នៅពេលដែលគាត់បាននិយាយទៅកាន់ក្រុមរបស់គាត់ថាៈ ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើដ៏គួរឱ្យស្អប់ខ្ពើម ដែលគ្មានអ្នកណាម្នាក់ធ្លាប់បានធ្វើពីមុនពួកអ្នក (នៅក្នុងលោកិយនេះ)?


81

اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).

ជាការពិតណាស់ អ្នកបានបញ្ចេញតណ្ហារបស់អ្នកចំពោះបុរស មិនមែនចំពោះស្ត្រីទេ។ អ្នកពិតជាមនុស្សដែលមានចិត្តទូលាយពេក។


82

وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

wa mā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijūhum min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

ហើយចម្លើយរបស់ប្រជាជនរបស់គាត់គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីនិយាយថាៈ ចូរបណ្តេញពួកគេ (លូត និងពួកអ្នកដើរតាមគាត់) ចេញពីប្រទេសរបស់អ្នកចុះ ពួកគេជាក្រុមមនុស្សដែលចាត់ទុកខ្លួនឯងថាបរិសុទ្ធ។


83

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

បន្ទាប់មក យើងបានសង្គ្រោះគាត់ និងពួកអ្នកដើរតាមគាត់ លើកលែងតែភរិយារបស់គាត់ ដែលស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលនៅសេសសល់។


84

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

ហើយយើងបានបង្អុរភ្លៀង (ថ្ម) ឱ្យពួកគេ។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្វីដែលនឹងកើតឡើងចំពោះអ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាប។


85

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).

ហើយចំពោះប្រជាជនម៉ាឌីយ៉ាន យើងបានបញ្ជូនស៊ូអាប ដែលជាបងប្អូនរបស់ពួកគេផ្ទាល់។ គាត់បាននិយាយថា ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរគោរពបូជាអល់ឡោះ។ គ្មានព្រះណាផ្សេងទៀតសម្រាប់អ្នករាល់គ្នាក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ ពិតណាស់ ភស្តុតាងច្បាស់លាស់បានមកដល់អ្នករាល់គ្នាពីព្រះអម្ចាស់របស់អ្នករាល់គ្នា។ ចូរធ្វើឱ្យវាស់វែង និងជញ្ជីងបានល្អឥតខ្ចោះ ហើយកុំធ្វើបាបអ្នកណាម្នាក់សូម្បីតែបន្តិច។ ចូរកុំបង្កការខូចខាតដល់ផែនដីបន្ទាប់ពីវាត្រូវបានបង្កើតឡើងយ៉ាងល្អ។ នោះជាការប្រសើរសម្រាប់អ្នករាល់គ្នា ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាជាអ្នកជឿ។


86

وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

ហើយចូរកុំអង្គុយលើផ្លូវណាមួយដោយបំភ័យ និងរារាំងអ្នកដែលមានជំនឿពីផ្លូវរបស់អល់ឡោះ ហើយចង់បង្វែរវាឡើយ។ ចូរចងចាំថា កាលដែលពួកអ្នកមានគ្នាតិច ពេលនោះអល់ឡោះបានបង្កើនចំនួនពួកអ្នក។ ហើយចូរយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្វីដែលកើតឡើងចំពោះអ្នកដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់។


87

وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔

wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

ប្រសិនបើមានក្រុមមួយក្នុងចំណោមពួកអ្នកមានជំនឿលើ (ការបង្រៀន) ដែលខ្ញុំបានដាក់មកដើម្បីនាំវាមក ហើយមានក្រុមមួយដែលមិនមានជំនឿ ចូរពួកអ្នកអត់ធ្មត់រហូតដល់អល់ឡោះសម្រេចរវាងពួកយើង។ ទ្រង់គឺជាចៅក្រមដ៏ល្អបំផុត។


88

۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).

មេដឹកនាំដ៏ក្រអឺតក្រទមនៃកុលសម្ព័ន្ធស៊ូអ៊ីបបាននិយាយថា "ឱស៊ូអ៊ីប! យើងពិតជានឹងបណ្តេញអ្នក និងអ្នកដែលមានជំនឿចេញពីប្រទេសរបស់យើង លុះត្រាតែអ្នកវិលត្រឡប់ មកសាសនារបស់យើងវិញ"។ ស៊ូអ៊ីបបាននិយាយថា "តើអ្នកនឹងបណ្តេញយើងចេញទេ ទោះបីជាយើងមិនចូលចិត្តវាក៏ដោយ?"


89

قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ

qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).

ជាការពិតណាស់ យើងប្រាកដជាបានបង្កើតការភូតកុហកដ៏ធំមួយប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ ប្រសិនបើយើងវិលត្រឡប់ទៅរកសាសនារបស់អ្នកវិញ បន្ទាប់ពីអល់ឡោះបានរំដោះយើងចេញពីវា។ ហើយវាមិនសមរម្យសម្រាប់យើងក្នុងការវិលត្រឡប់ទៅរកទ្រង់វិញទេ លុះត្រាតែអល់ឡោះជាម្ចាស់របស់យើងមានព្រះហឫទ័យ។ ចំណេះដឹងរបស់ម្ចាស់យើងគ្របដណ្តប់លើអ្វីៗទាំងអស់។ មានតែអល់ឡោះទេដែលយើងទុកចិត្ត។ ឱម្ចាស់របស់យើង សូមទ្រង់វិនិច្ឆ័យរវាងយើង និងប្រជាជនរបស់យើងដោយយុត្តិធម៌។ ទ្រង់ជាអ្នកសម្រេចចិត្តដ៏ល្អបំផុត។


90

وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ

wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).

ហើយមេដឹកនាំនៃក្រុមរបស់គាត់ (ស៊ូអាប) ដែលជាពួកអជំនឿបាននិយាយ (ទៅកាន់គ្នាទៅវិញទៅមក) ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ប្រសិនបើពួកអ្នកដើរតាមស៊ូអាប ពួកអ្នកប្រាកដជានឹងខាតបង់។


91

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

បន្ទាប់មក រញ្ជួយដីមួយបានវាយប្រហារពួកគេ ហើយពួកគេក៏ដេកស្លាប់នៅក្នុងគំនរបាក់បែកនៃផ្ទះរបស់ពួកគេ។


92

الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ

al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).

អ្នកដែលបដិសេធស៊ូអាបគឺហាក់ដូចជាពួកគេមិនធ្លាប់រស់នៅក្នុងប្រទេសនោះឡើយ។ អ្នកដែលបដិសេធស៊ូអាបគឺជាអ្នកដែលខាតបង់។


93

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).

ពេលនោះ ស៊ូអិប បានចាកចេញពីពួកគេ ដោយនិយាយថា ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំបាននាំសាររបស់ម្ចាស់ខ្ញុំមកប្រាប់អ្នក ហើយខ្ញុំក៏បានណែនាំអ្នកផងដែរ។ ដូច្នេះ តើខ្ញុំនឹងសោកស្ដាយចំពោះពួកអជំនឿដោយរបៀបណា?


94

وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّآ اَخَذْنَآ اَهْلَهَا بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُوْنَ

wa mā arsalnā fī qaryatim min nabiyyin illā akhażnā ahlahā bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yaḍḍarra‘ūn(a).

ហើយយើងមិនបានបញ្ជូនព្យាការីទៅកាន់ទឹកដីណាមួយឡើយ (ហើយប្រជាជនរបស់វាបានបដិសេធព្យាការីនោះ) ប៉ុន្តែយើងបានធ្វើឱ្យប្រជាជនរបស់វាមានការលំបាក និងទុក្ខវេទនា ដើម្បីឱ្យពួកគេ (ចុះចូល) ដោយបន្ទាបខ្លួន។


95

ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتّٰى عَفَوْا وَّقَالُوْا قَدْ مَسَّ اٰبَاۤءَنَا الضَّرَّاۤءُ وَالسَّرَّاۤءُ فَاَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

Ṡumma baddalnā makānas-sayyi'atil-ḥasanata ḥattā ‘afau wa qālū qad massa ābā'anaḍ-ḍarrā'u was-sarrā'u fa akhażnāhum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

បន្ទាប់មក យើងបានជំនួសទុក្ខវេទនាដោយសេចក្តីរីករាយ (ដូច្នេះកូនចៅ និងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេ) បានកើនឡើង បន្ទាប់មកពួកគេបាននិយាយថា "ពិតណាស់ ដូនតារបស់យើងបានជួបប្រទះនឹងទុក្ខវេទនា និងសេចក្តីរីករាយ" ដូច្នេះយើងបានធ្វើទារុណកម្មលើពួកគេភ្លាមៗដោយពួកគេមិនដឹងខ្លួន។


96

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُرٰٓى اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكٰتٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ وَلٰكِنْ كَذَّبُوْا فَاَخَذْنٰهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

wa lau anna ahlal-qurā āmanū wattaqau lafataḥnā ‘alaihim barakātim minas-samā'i wal ardḍi wa lākin każżabū fa akhażnāhum bimā kānū yaksibūn(a).

ហើយប្រសិនបើប្រជាជននៅលើដីបានជឿ និងបានគោរពកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់ យើងប្រាកដជាបានប្រទានពរជ័យដល់ពួកគេពីលើមេឃ និងផែនដី ប៉ុន្តែពួកគេបានប្រែក្លាយទៅជាការភូតកុហក (អាយ៉ាត់ៗរបស់យើង) ដូច្នេះយើងបានដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេទៅតាមអ្វីដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្ត។


97

اَفَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا بَيَاتًا وَّهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَۗ

afa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā bayātaw wa hum nā'imūn(a).

ដូចេ្នះ តើប្រជាជននៅក្នុងទីក្រុងទាំងនោះមានអារម្មណ៍សុវត្ថិភាពពីទណ្ឌកម្មរបស់យើងដែលមកដល់នៅពេលយប់ ខណៈពេលដែលពួកគេកំពុងដេកលក់ឬ?


98

اَوَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَّهُمْ يَلْعَبُوْنَ

awa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā ḍuḥaw wa hum yal‘abūn(a).

ឬមួយក៏ប្រជាជននៅក្នុងទីក្រុងនោះមានអារម្មណ៍ថាមានសុវត្ថិភាពពីទណ្ឌកម្មរបស់យើងដែលនឹងមកដល់នៅពេលព្រឹក ខណៈពេលដែលពួកគេកំពុងលេងល្បែង?


99

اَفَاَمِنُوْا مَكْرَ اللّٰهِۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

afa aminū makrallāh(i), falā ya'manu makrallāhi illal-qaumul khāsirūn(a).

ឬក៏ពួកគេមានអារម្មណ៍ថាមានសុវត្ថិភាពពីការដាក់ទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះ (ដែលមិននឹកស្មានដល់)? គ្មាននរណាម្នាក់មានអារម្មណ៍ថាមានសុវត្ថិភាពពីការដាក់ទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះក្រៅពីអ្នកចាញ់នោះទេ។


100

اَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ اَهْلِهَآ اَنْ لَّوْ نَشَاۤءُ اَصَبْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْۚ وَنَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lil-lażīna yariṡūnal-arḍa mim ba‘di ahlihā allau nasyā'u aṣabnāhum biżunūbihim, wa naṭba‘u ‘alā qulūbihim fahum lā yasma‘ūn(a).

ឬមួយក៏វាមិនច្បាស់លាស់ចំពោះអ្នកដែលទទួលមរតកដីធ្លីបន្ទាប់ពីអ្នកស្រុកនោះទេថា ប្រសិនបើយើងមានចេតនា យើងពិតជានឹងធ្វើទណ្ឌកម្មពួកគេចំពោះបាបកម្មរបស់ពួកគេ ហើយយើងបិទជិតចិត្តរបស់ពួកគេ ដើម្បីកុំឱ្យពួកគេឮ (មេរៀន)។


101

تِلْكَ الْقُرٰى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤىِٕهَاۚ وَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا مِنْ قَبْلُۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِ الْكٰفِرِيْنَ

tilkal-qurā naquṣṣu ‘alaika min ambā'ihā, wa laqad jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānū liyu'minū bimā każżabū min qabl(u), każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā qulūbil-kāfirīn(a).

ទាំងនេះគឺជាទឹកដី (ដែលយើងបានបំផ្លាញ) យើងនឹងប្រាប់អ្នកពីរឿងរ៉ាវមួយចំនួនរបស់ពួកគេ។ តាមពិតអ្នកនាំសាររបស់ពួកគេបានមករកពួកគេជាមួយនឹងភស្តុតាងច្បាស់លាស់។ ប៉ុន្តែពួកគេមិនបានជឿលើអ្វីដែលពួកគេបានបដិសេធពីមុនមកទេ។ ដូច្នោះហើយ អល់ឡោះបានបិទបាំងចិត្តរបស់អ្នកដែលមិនជឿ។


102

وَمَا وَجَدْنَا لِاَكْثَرِهِمْ مِّنْ عَهْدٍۚ وَاِنْ وَّجَدْنَآ اَكْثَرَهُمْ لَفٰسِقِيْنَ

wa mā wajadnā li'akṡarihim min ‘ahd(in), wa iw wajadnā akṡarahum lafāsiqīn(a).

ហើយយើងមិនឃើញពួកគេភាគច្រើនបំពេញតាមការសន្យារបស់ពួកគេទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ អ្វីដែលយើងបានរកឃើញគឺថា ពួកគេភាគច្រើនពិតជាមនុស្សអាក្រក់។


103

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

បន្ទាប់ពីពួកគេ យើងបានចាត់បញ្ជូនមូសាជាមួយនឹងភស្តុតាងរបស់យើងទៅកាន់ហ្វៀរអោន និងពួកមេដឹកនាំនៃក្រុមមនុស្សរបស់គាត់ ហើយពួកគេបានបដិសេធភស្តុតាងទាំងនោះ។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្វីដែលនឹងកើតឡើងចំពោះអ្នកដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់។


104

وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

ហើយមូសាបានពោលថាៈ ឱហ្វៀរអោន! ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំជាអ្នកនាំសារមកពីព្រះអម្ចាស់នៃពិភពលោកទាំងអស់។


105

حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).

ខ្ញុំមានកាតព្វកិច្ចត្រូវនិយាយការពិតអំពីអល់ឡោះ។ ពិតណាស់ ខ្ញុំបានមករកអ្នកជាមួយនឹងភស្តុតាងច្បាស់លាស់ពីម្ចាស់របស់អ្នក ដូច្នេះសូមកូនចៅអ៊ីស្រាអែល (អ្នក) ទៅជាមួយខ្ញុំផង។


106

قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

លោក (ហ្វៀរអោន) បានឆ្លើយថាៈ ប្រសិនបើជាការពិតដែលអ្នកបានយកភស្តុតាងមក ចូរបង្ហាញវាថា អ្នកគឺជាមនុស្សមួយក្នុងចំណោមមនុស្សដែលមានសច្ចភាព។


107

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

បន្ទាប់មក (មូសា) បានបោះដំបងរបស់គាត់ ហើយភ្លាមៗនោះដំបងនោះក៏ក្លាយជាពស់ធំមួយ។


108

وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

ហើយគាត់បានដកដៃរបស់គាត់ចេញ ភ្លាមៗនោះវាបានក្លាយជាពណ៌ស (ភ្លឺចែងចាំង) សម្រាប់អ្នកដែលបានឃើញវា។


109

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ

qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).

ពួកមេដឹកនាំនៃព្រះចៅផារ៉ោនបាននិយាយថា "បុរសម្នាក់នេះពិតជាអ្នកលេងមន្តអាគមដ៏ឆ្លាតវៃម្នាក់"


110

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).

តើអ្នកណាចង់បណ្តេញអ្នកចេញពីទឹកដីរបស់អ្នក? (ផារ៉ោនបានសួរថា) «ដូច្នេះតើអ្នកស្នើអ្វី?»


111

قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ

qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

ពួកមេដឹកនាំបានឆ្លើយថាៈ ចូរឃុំខ្លួនគាត់ និងប្អូនប្រុសរបស់គាត់មួយរយៈ ហើយបញ្ជូនមនុស្សមួយចំនួនទៅកាន់ទីក្រុងនានា ដើម្បីប្រមូល (គ្រូមន្តអាគម)។


112

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).

ដើម្បី​ឲ្យ​គេ​អាច​នាំ​ពួក​គ្រូ​មន្តអាគម​ឆ្លាត​វៃ​ទាំង​អស់​មក​ឯ​អ្នក»។


113

وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

ហើយពួកគ្រូមន្តអាគមបានមកដល់ផារ៉ោន។ ពួកគេបាននិយាយថា "តើយើងនឹងទទួលបានរង្វាន់ទេ ប្រសិនបើយើងឈ្នះ?"


114

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).

គាត់ (ផារ៉ោន) បានឆ្លើយថា «មែនហើយ តាមពិតទៅ អ្នកត្រូវតែស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលជិតស្និទ្ធនឹងខ្ញុំ»។


115

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).

ពួកគេ (ពួកគ្រូមន្តអាគម) បាននិយាយថា ឱមូសា! តើអ្នកនឹងបោះមុន ឬយើងនឹងបោះ?


116

قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ

qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).

គាត់ (មូសា) បានឆ្លើយថា "បោះវាមុនគេ!" បន្ទាប់ពីពួកគេបានបោះវារួច ពួកគេបានធ្វើឲ្យភ្នែកមនុស្សភ័យខ្លាច ពីព្រោះពួកគេបានបង្ហាញមន្តអាគមដ៏អស្ចារ្យ។


117

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ

wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

ហើយយើងបានផ្ដល់វ៉ាហ៊ីទៅកាន់មូសាថា “ចូរបោះដំបងរបស់អ្នកចុះ!” ភ្លាមៗនោះគាត់ក៏បានលេបយកការភូតកុហកទាំងអស់របស់ពួកគេ។


118

فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ

fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).

បន្ទាប់មក ការពិតត្រូវបានបង្ហាញឱ្យឃើញ ហើយអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលពួកគេបានធ្វើគឺឥតប្រយោជន៍។


119

فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ

fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).

ដូច្នេះពួកគេបានចាញ់នៅកន្លែងនោះ ហើយពួកគេបានក្លាយជាមនុស្សដ៏គួរឱ្យស្អប់ខ្ពើម។


120

وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ

wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

ហើយ​ពួក​គ្រូ​មន្តអាគម​ក៏​ក្រាប​ចុះ​ភ្លាមៗ ហើយ​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ខ្លួន​ឯង។


121

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

ពួកគេបាននិយាយថា "យើងជឿលើព្រះអម្ចាស់នៃពិភពលោកទាំងអស់"


122

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(ពោលគឺ) ព្រះអម្ចាស់នៃលោកម៉ូសេ និងលោកអើរ៉ុន។


123

قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).

ហ្វៀរអោនបានមានបន្ទូលថា ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកជឿលើគាត់មុនពេលដែលខ្ញុំអនុញ្ញាតឲ្យពួកអ្នក? តាមពិតទៅ នេះពិតជាល្បិចមួយដែលពួកអ្នកបានគ្រោងទុកនៅក្នុងទីក្រុងនេះ ដើម្បីបណ្តេញប្រជាជននៅក្នុងទីក្រុងនោះ។ ក្រោយមកពួកអ្នកនឹងដឹង (ផលវិបាកនៃសកម្មភាពរបស់ពួកអ្នក)។


124

لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).

ខ្ញុំពិតជានឹងកាត់ដៃ និងជើងរបស់អ្នករាល់គ្នាជាពីរផ្នែក (ដៃស្តាំ និងជើងឆ្វេង ឬច្រាសមកវិញ) បន្ទាប់មកខ្ញុំនឹងឆ្កាងអ្នកទាំងអស់គ្នា។


125

قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ

qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

ពួកគេ (ពួកគ្រូមន្តអាគម) បានឆ្លើយថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងនឹងវិលត្រឡប់ទៅរកព្រះអម្ចាស់របស់ពួកយើងវិញ។


126

وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).

ហើយអ្នកមិនបានសងសឹកមកលើយើងទេ ប៉ុន្តែដោយសារតែយើងបានជឿលើអាយ៉ាត់ៗរបស់ម្ចាស់យើង នៅពេលដែលវាបានមកដល់យើង។ (ពួកគេបានអធិស្ឋានថា) ឱម្ចាស់របស់យើង សូមទ្រង់ប្រទានការអត់ធ្មត់ដល់យើង ហើយសូមទ្រង់ស្លាប់ទៅក្នុងនាមជាអ្នកមូស្លីម។


127

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰى وَقَوْمَهٗ لِيُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَيَذَرَكَ وَاٰلِهَتَكَۗ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَنَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْۚ وَاِنَّا فَوْقَهُمْ قٰهِرُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumi fir‘auna atażaru mūsā wa qaumahū liyufsidū fil-arḍi wa yażaraka wa ālihatak(a), qāla sanuqattilu abnā'ahum wa nastaḥyī nisā'ahum, wa innā fauqahum qāhirūn(a).

ហើយពួកមេដឹកនាំនៃប្រជាជនរបស់ហ្វៀរអោនបាននិយាយថា តើពួកអ្នកនឹងអនុញ្ញាតឱ្យមូសា និងប្រជាជនរបស់គាត់បង្កភាពវឹកវរនៅក្នុងទឹកដីនេះ (អេហ្ស៊ីប) ហើយបោះបង់ចោលអ្នក និងព្រះរបស់ពួកអ្នកមែនទេ? (ហ្វៀរអោន) បានឆ្លើយថា យើងនឹងសម្លាប់កូនប្រុសរបស់ពួកគេ ហើយទុកឲ្យកូនស្រីរបស់ពួកគេរស់ ហើយជាការពិតណាស់ យើងមានអំណាចពេញលេញលើពួកគេ


128

قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

មូសាបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ប្រជាជនរបស់គាត់ថាៈ ចូរអ្នកសុំជំនួយពីអល់ឡោះ ហើយចូរអ្នកអត់ធ្មត់។ ពិតប្រាកដណាស់ ផែនដីនេះជារបស់អល់ឡោះ។ ទ្រង់នឹងទទួលមរតកវាទៅអ្នកណាដែលទ្រង់ប្រាថ្នាក្នុងចំណោមអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់។ ហើយទីបញ្ចប់ (ដ៏ល្អ) គឺសម្រាប់អ្នកដែលកោតខ្លាចអល់ឡោះ។


129

قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).

ពួកគេ (ក្រុមរបស់មូសា) បាននិយាយថា ពួកយើងត្រូវបានគាបសង្កត់ (ដោយផារ៉ោន) មុនពេលដែលអ្នកមកដល់យើង និងក្រោយពេលដែលអ្នកមកដល់។ (មូសា) បានឆ្លើយថា សង្ឃឹមថាម្ចាស់របស់អ្នកនឹងបំផ្លាញសត្រូវរបស់អ្នក ហើយធ្វើឱ្យអ្នកក្លាយជាកាលីហ្វនៅលើផែនដី បន្ទាប់មកទ្រង់នឹងឃើញពីរបៀបដែលអ្នករាល់គ្នាធ្វើ។


130

وَلَقَدْ اَخَذْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِيْنَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

wa laqad akhażnā āla fir‘auna bis-sinīna wa naqṣim minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yażżakkarūn(a).

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានដាក់ទណ្ឌកម្មហ្វៀរអោន និងក្រុមមនុស្សរបស់គាត់ ដោយ(នាំមកនូវ)គ្រោះរាំងស្ងួត និងកង្វះផ្លែឈើជាច្រើនឆ្នាំ ដើម្បីឱ្យពួកគេរៀនសូត្រ។


131

فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).

បន្ទាប់មក នៅពេលដែលសេចក្តីល្អ (វិបុលភាព) មកដល់ពួកគេ ពួកគេនិយាយថា "នេះគឺដោយសារតែ (ការខិតខំប្រឹងប្រែង) របស់យើង"។ ហើយប្រសិនបើពួកគេជួបបញ្ហា ពួកគេបានស្តីបន្ទោសចំពោះសំណាងអាក្រក់នោះទៅលើលោកមូសា និងអ្នកដើរតាមលោក។ ពួកគេដឹងថាវាសនារបស់ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់អល់ឡោះ ប៉ុន្តែពួកគេភាគច្រើនមិនដឹងទេ។


132

وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).

ហើយពួកគេបាននិយាយ(ទៅកាន់មូសា)ថាៈ ទោះបីអ្នកនាំភស្តុតាងណាមួយមកយើងដើម្បីល្បួងយើងក៏ដោយ ក៏យើងមិនជឿអ្នកដែរ។


133

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).

ដូច្នេះ យើងបានបញ្ជូនព្យុះ កណ្តូប ចៃ កង្កែប និងឈាម (ទឹកផឹកប្រែជាឈាម) មកលើពួកគេជាសញ្ញាច្បាស់លាស់ ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែក្រអឺតក្រទម ហើយពួកគេជាក្រុមមនុស្សដែលមានបាបកម្ម។


134

وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوْا يٰمُوْسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ لَىِٕنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۚ

wa lammā waqa‘a ‘alihimur-rijzu qālū yā mūsad‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), la'in kasyafta ‘annar-rijza lanu'minanna laka wa lanursilanna ma‘aka banī isrā'īl(a).

ហើយនៅពេលដែលពួកគេត្រូវបានវាយប្រហារដោយទណ្ឌកម្ម (ដែលត្រូវបានពន្យល់) ពួកគេបាននិយាយថាៈ ឱមូសា! សូមសុំឱ្យយើងពីព្រះអម្ចាស់របស់អ្នក តាមការសន្យារបស់ទ្រង់ចំពោះអ្នក។ ប្រសិនបើអ្នកអាចលុបបំបាត់ទណ្ឌកម្មនេះចេញពីយើងបាន យើងពិតជានឹងជឿលើអ្នក ហើយយើងពិតជានឹងអនុញ្ញាតឱ្យកូនចៅអ៊ីស្រាអែលទៅជាមួយអ្នក។


135

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ اِلٰٓى اَجَلٍ هُمْ بَالِغُوْهُ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumur-rijza ilā ajalin hum bāligūhu iżā hum yankuṡūn(a).

ប៉ុន្តែនៅពេលដែលយើងបានលុបបំបាត់ទណ្ឌកម្មចេញពីពួកគេរហូតដល់ពេលកំណត់ដែលពួកគេត្រូវបំពេញ ពួកគេបានបំពានការសន្យារបស់ពួកគេ។


136

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

fantaqamnā minhum fa agraqnāhum fil-yammi bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

ដូច្នេះ យើងបានដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេខ្លះ រួចយើងបានពន្លិចពួកគេទៅក្នុងសមុទ្រ ដោយសារតែពួកគេបានបដិសេធនឹងសញ្ញារបស់យើង ហើយពួកគេមិនបានយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះសញ្ញារបស់យើង។


137

وَاَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِيْنَ كَانُوْا يُسْتَضْعَفُوْنَ مَشَارِقَ الْاَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنٰى عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۙ بِمَا صَبَرُوْاۗ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهٗ وَمَا كَانُوْا يَعْرِشُوْنَ

wa auraṡnal-qaumal-lażīna kānū yustaḍ‘afūna masyāriqal-arḍi wa magāribahal-latī bāraknā fīhā, wa tammat kalimatu rabbikal-ḥusnā ‘alā banī isrā'īl(a), bimā ṣabarū, wa dammarnā mā kāna yaṣna‘u fir‘aunu wa qaumuhū wa mā kānū ya‘risyūn(a).

ហើយយើងបានបន្សល់ទុកនូវបណ្តាំដល់ប្រជាជនដែលត្រូវគេជិះជាន់នៅតំបន់ខាងកើត និងខាងលិចនៃផែនដី ដែលយើងបានប្រទានពរ។ ហើយពាក្យសន្យារបស់ម្ចាស់ដ៏សប្បុរសរបស់អ្នកត្រូវបានបំពេញ (ជាការសន្យា) សម្រាប់កូនចៅអ៊ីស្រាអែលដោយសារតែការអត់ធ្មត់របស់ពួកគេ។ ហើយយើងបានបំផ្លាញអ្វីដែលហ្វៀរអោន និងប្រជាជនរបស់គាត់បានបង្កើត និងអ្វីដែលពួកគេបានសាងសង់។


138

وَجَاوَزْنَا بِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْبَحْرَ فَاَتَوْا عَلٰى قَوْمٍ يَّعْكُفُوْنَ عَلٰٓى اَصْنَامٍ لَّهُمْ ۚقَالُوْا يٰمُوْسَى اجْعَلْ لَّنَآ اِلٰهًا كَمَا لَهُمْ اٰلِهَةٌ ۗقَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

wa jāwaznā bibanī isrā'īlal-baḥra fa atau ‘alā qaumiy ya‘kufūna ‘alā aṣnāmil lahum, qālū yā mūsaj‘al lanā ilāhan kamā lahum ālihah(tun), qāla innakum qaumun tajhalūn(a).

ហើយយើងបានជួយសង្គ្រោះកូនចៅអ៊ីស្រាអែលឆ្លងកាត់សមុទ្រនោះ (ផ្នែកខាងជើងនៃសមុទ្រក្រហម)។ នៅពេលដែលពួកគេបានមកដល់ក្រុមមនុស្សដែលបន្តគោរពបូជារូបព្រះ ពួកគេ (កូនចៅអ៊ីស្រាអែល) បាននិយាយថា "ឱមូសា! ចូរអ្នកបង្កើតព្រះមួយអង្គសម្រាប់ពួកយើង ព្រោះពួកគេមានព្រះជាច្រើនអង្គ"។ (មូសា) បានឆ្លើយថា "ពិតណាស់ អ្នករាល់គ្នាជាមនុស្សល្ងង់ខ្លៅ"។


139

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ مُتَبَّرٌ مَّا هُمْ فِيْهِ وَبٰطِلٌ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

inna hā'ulā'i mutabbarum mā hum fīhi wa bāṭilum mā kānū ya‘malūn(a).

ជាការពិតណាស់ ពួកគេនឹងត្រូវបំផ្លាញ (ដោយជំនឿ) ដែលពួកគេកាន់ ហើយអ្វីដែលពួកគេបានធ្វើនឹងឥតប្រយោជន៍។


140

قَالَ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْكُمْ اِلٰهًا وَّهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

qāla agairallāhi abgīkum ilāhaw wa huwa faḍḍalakum ‘alal-‘ālamīn(a).

គាត់ (មូសា) បានសួរថាៈ តើសមរម្យទេសម្រាប់ខ្ញុំក្នុងការស្វែងរកព្រះផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះសម្រាប់ពួកអ្នក ទោះបីជាទ្រង់ជាអ្នកដែលបានផ្ដល់អាទិភាពដល់ពួកអ្នកលើសពីមនុស្សទាំងអស់ (នៅពេលនោះ) ក៏ដោយ?


141

وَاِذْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۚ يُقَتِّلُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż anjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażāb(i), yuqattilūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

ហើយ(ចូរចងចាំថា ឱកូនចៅអ៊ីស្រាអែល) នៅពេលដែលយើងបានសង្គ្រោះអ្នកពី (ហ្វៀរអោន) និងប្រជាជនរបស់គាត់ ដែលបានធ្វើឱ្យអ្នកទទួលរងនូវទារុណកម្មយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ពួកគេបានសម្លាប់កូនប្រុសរបស់ពួកអ្នក ហើយបានទុកជីវិតកូនស្រីរបស់ពួកអ្នក។ ហើយក្នុងករណីនោះ វាជាការសាកល្បងដ៏ធំមួយពីម្ចាស់របស់ពួកអ្នក។


142

۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ

wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).

ហើយយើងបានសន្យាជាមួយមូសា (ដោយប្រទានគម្ពីរតូរ៉ា) សាមសិបយប់ ហើយយើងបានបំពេញចំនួនយប់ដោយដប់យប់ (បន្ថែមទៀត) ដូច្នេះពេលវេលាដែលអល់ឡោះបានកំណត់សែសិបយប់គឺល្អឥតខ្ចោះ។ ហើយមូសាបាននិយាយទៅកាន់ប្អូនប្រុសរបស់គាត់ (គឺហារូន) ថាៈ ចូរជំនួសខ្ញុំក្នុងការដឹកនាំប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ ហើយកែលម្អ (ខ្លួនអ្នក និងប្រជាជនរបស់អ្នក) ហើយកុំដើរតាមមាគ៌ារបស់ពួកដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់។


143

وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).

ហើយនៅពេលដែលម៉ូសេបានមកដល់ (មូណាចាត) នៅពេលដែលយើងបានកំណត់ ហើយអល់ឡោះបានមានបន្ទូល (ដោយផ្ទាល់) ទៅកាន់គាត់ (ម៉ូសេ) បាននិយាយថា "ឱព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំ សូមទ្រង់លេចមករកខ្ញុំ ដើម្បីឲ្យខ្ញុំអាចមើលឃើញអ្នក"។ (អល់ឡោះ) បានមានបន្ទូលថា "អ្នកនឹងមើលមិនឃើញខ្ញុំទេ ប៉ុន្តែចូរមើលភ្នំចុះ ប្រសិនបើវានៅតែនៅកន្លែងរបស់វា (ដូចធម្មតា) អ្នកប្រាកដជានឹងអាចមើលឃើញខ្ញុំ"។ ដូច្នេះ នៅពេលដែលព្រះអម្ចាស់របស់គាត់បានបង្ហាញ (ភាពអស្ចារ្យរបស់ទ្រង់) ទៅកាន់ភ្នំ ភ្នំនោះត្រូវបានបំផ្លាញ ហើយមូសាបានសន្លប់បាត់ស្មារតី។ បន្ទាប់ពីម៉ូសេបានដឹងខ្លួនឡើងវិញ គាត់បាននិយាយថា "សូមសិរីល្អដល់ទ្រង់ ខ្ញុំប្រែចិត្តចំពោះទ្រង់ ហើយខ្ញុំជាអ្នកដំបូងគេដែលជឿ"។


144

قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنِّى اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسٰلٰتِيْ وَبِكَلَامِيْ ۖفَخُذْ مَآ اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

qāla yā mūsā inniṣṭafaituka ‘alan-nāsi birisālātī wa bikalāmī, fa khuż mā ātaituka wa kum minasy-syākirīn(a).

(អល់ឡោះ) បានមានបន្ទូលថាៈ ឱមូសា! ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានជ្រើសរើសអ្នកពីក្នុងចំណោមមនុស្សដទៃទៀត (ក្នុងសម័យកាលរបស់អ្នក) ដើម្បីនាំសារ និងពាក្យសម្ដីរបស់យើងមក។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកកាន់ខ្ជាប់នូវអ្វីដែលយើងបានផ្ដល់ឱ្យអ្នក ហើយចូរអ្នកក្លាយជាមនុស្សក្នុងចំណោមអ្នកដែលដឹងគុណ។


145

وَكَتَبْنَا لَهٗ فِى الْاَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَّتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍۚ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَّأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوْا بِاَحْسَنِهَا ۗسَاُورِيْكُمْ دَارَ الْفٰسِقِيْنَ

wa katabnā lahū fil-alwāḥi min kulli syai'im mau‘iẓataw wa tafṣīlal likulli syai'(in), fa khużhā biquwwatiw wa'mur qaumaka ya'khużū bi'aḥsanihā, sa'urīkum dāral-fāsiqīn(a).

ហើយយើងបានសរសេរសម្រាប់លោកមូសានៅក្នុងផ្ទាំងថ្ម (តូរ៉ា) នូវអ្វីៗទាំងអស់ជាមេរៀន និងការពន្យល់សម្រាប់អ្វីៗទាំងអស់។ ដូច្នេះ (យើងបាននិយាយថា) ចូរអ្នកកាន់វាឱ្យជាប់ ហើយប្រាប់ប្រជាជនរបស់អ្នកឱ្យកាន់វាឱ្យអស់ពីសមត្ថភាព យើងនឹងបង្ហាញអ្នកនូវទឹកដីនៃពួកអាក្រក់។


146

سَاَصْرِفُ عَنْ اٰيٰتِيَ الَّذِيْنَ يَتَكَبَّرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ وَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

sa'aṣrifu ‘an āyātiyal-lażīna yatakabbarūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, wa iy yarau sabīlar-rusydi lā yattakhiżūhu sabīlā(n), wa iy yarau sabīlal-gayyi yattakhiżūhu sabīlā(n), żālika bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

ខ្ញុំនឹងងាកចេញពីសញ្ញា (នៃឫទ្ធានុភាពរបស់ខ្ញុំ) អ្នកដែលអួតអាងនៅលើផែនដីដោយគ្មានហេតុផលត្រឹមត្រូវ។ ទោះបីជាពួកគេបានឃើញសញ្ញាទាំងអស់ (នៃឫទ្ធានុភាពរបស់ខ្ញុំ) ក៏ដោយ ក៏ពួកគេនៅតែមិនជឿលើវាដែរ។ ហើយប្រសិនបើពួកគេឃើញផ្លូវដែលនាំទៅរកការណែនាំ ពួកគេនឹងមិនដើរតាមវាទេ ប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកគេឃើញផ្លូវនៃការភាន់ច្រឡំ ពួកគេដើរតាមវា។ នេះគឺដោយសារតែពួកគេបដិសេធសញ្ញារបស់យើង ហើយពួកគេតែងតែព្រងើយកន្តើយចំពោះវា។


147

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wa liqā'il-ākhirati ḥabiṭat a‘māluhum, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).

ហើយអ្នកណាដែលបដិសេធនឹងសញ្ញាណរបស់យើង (អំណាច) និង (បដិសេធ) អត្ថិភាពនៃបរលោក ទង្វើរបស់ពួកគេគឺឥតប្រយោជន៍។ ពួកគេនឹងទទួលបានរង្វាន់តាមអ្វីដែលពួកគេបានធ្វើ។


148

وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).

ហើយក្រុមរបស់មូសា បន្ទាប់ពីការចាកចេញរបស់គាត់ (ទៅកាន់ភ្នំស៊ីណៃ) ពួកគេបានធ្វើកូនគោមួយពីគ្រឿងអលង្ការ (មាស) ដែលមានដងខ្លួន និងសំឡេងស្រែក។ តើពួកគេមិនដឹងទេឬថា កូនគោនោះមិនអាចនិយាយទៅកាន់ពួកគេបាន ហើយក៏មិនអាចបង្ហាញផ្លូវដល់ពួកគេបាន? ពួកគេបានយកវា (ធ្វើជារូបសំណាក)។ ពួកគេជាពួកដែលបំពាន។


149

وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

ហើយនៅពេលដែលពួកគេបានសោកស្ដាយចំពោះទង្វើរបស់ពួកគេ ហើយបានដឹងថាពួកគេបានវង្វេងផ្លូវ ពួកគេបាននិយាយថា "ប្រសិនបើម្ចាស់របស់យើងមិនអាណិតអាសូរយើង ហើយមិនអភ័យទោសឱ្យយើងទេ យើងប្រាកដជានឹងក្លាយជាក្នុងចំណោមអ្នកដែលខាតបង់"។


150

وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

ហើយនៅពេលដែលមូសាបានវិលត្រឡប់ទៅរកក្រុមរបស់គាត់វិញ គាត់មានការខឹងសម្បារ និងសោកសៅ ហើយបាននិយាយថាៈ តើអ្នកបានធ្វើអំពើអាក្រក់អ្វីខ្លះ ខណៈពេលដែលខ្ញុំមិននៅ? តើអ្នកចង់ប្រឆាំងនឹងការសន្យារបស់ម្ចាស់របស់អ្នកមែនទេ? មូសាបានបោះបន្ទះថ្ម (តូរ៉ា) ចុះ ហើយចាប់ក្បាលប្អូនប្រុសរបស់គាត់ (ហារូន) ខណៈពេលដែលទាញវាមករកគាត់។ (ហារូន) បាននិយាយថាៈ ឱកូនប្រុសរបស់ម្តាយខ្ញុំ! មនុស្សទាំងនេះចាត់ទុកខ្ញុំថាទន់ខ្សោយ ហើយពួកគេស្ទើរតែសម្លាប់ខ្ញុំ ដូច្នេះកុំធ្វើឱ្យសត្រូវរបស់អ្នករីករាយនឹងសំណាងអាក្រក់របស់ខ្ញុំ ហើយកុំធ្វើឱ្យខ្ញុំក្លាយជាមនុស្សអយុត្តិធម៌។


151

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِاَخِيْ وَاَدْخِلْنَا فِيْ رَحْمَتِكَ ۖوَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ

qāla rabbigfirlī wa li'akhī wa adkhilnā fī raḥmatik(a), wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

លោក (មូសា) បានអធិស្ឋានថា ឱព្រះអម្ចាស់អើយ សូមទ្រង់អត់ទោសឱ្យខ្ញុំ និងបងប្រុសរបស់ខ្ញុំ ហើយសូមទ្រង់បញ្ចូលយើងខ្ញុំទៅក្នុងសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់គឺជាអ្នកដែលមានសេចក្ដីមេត្តាករុណាបំផុតក្នុងចំណោមសេចក្ដីមេត្តាករុណាទាំងអស់។


152

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ

innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).

ជាការពិតណាស់ អ្នកណាដែលធ្វើរូបកូនគោជាការគោរពបូជា ថ្ងៃណាមួយនឹងទទួលបានការខឹងសម្បារពីម្ចាស់របស់ពួកគេ និងការអាម៉ាស់ក្នុងជីវិតលោកិយនេះ។ ដូច្នោះហើយ យើងផ្តល់រង្វាន់ដល់អ្នកដែលនិយាយកុហក។


153

وَالَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ ثُمَّ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِهَا وَاٰمَنُوْٓا اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti ṡumma tābū mim ba‘dihā wa āmanū inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

ហើយពួកដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ ចូរពួកអ្នកប្រែចិត្ត ហើយមានជំនឿ បន្ទាប់ពីនោះ ម្ចាស់របស់អ្នកពិតជាអ្នកអភ័យទោសឱ្យ អាណិតអាសូរបំផុត។


154

وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُّوْسَى الْغَضَبُ اَخَذَ الْاَلْوَاحَۖ وَفِيْ نُسْخَتِهَا هُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُوْنَ

wa lammā sakata ‘am mūsal-gaḍabu akhażal-alwāḥ(a), wa fī nuskhatihā hudaw wa raḥmatul lil-lażīna hum lirabbihim yarhabūn(a).

ហើយបន្ទាប់ពីកំហឹងរបស់មូសាបានស្ងប់ទៅ គាត់បានយកបន្ទះថ្ម (តូរ៉ា) មកវិញ។ នៅក្នុងសំណេររបស់គាត់ មានការចង្អុលបង្ហាញ និងសេចក្តីមេត្តាករុណាចំពោះអ្នកដែលកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់របស់ពួកគេ។


155

وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ

wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).

ហើយមូសាបានជ្រើសរើសមនុស្សចិតសិបនាក់ពីក្រុមរបស់គាត់ ដើម្បី (សុំយើងឱ្យប្រែចិត្ត) នៅពេលដែលយើងបានកំណត់។ នៅពេលដែលពួកគេត្រូវបានរញ្ជួយដី មូសាបានមានប្រសាសន៍ថា ឱព្រះអម្ចាស់អើយ ប្រសិនបើទ្រង់មានព្រះហឫទ័យ ទ្រង់ប្រាកដជាបានបំផ្លាញពួកគេ និងខ្ញុំពីមុនមក។ តើទ្រង់នឹងបំផ្លាញយើងដោយសារតែទង្វើរបស់អ្នកដែលគ្មានការយល់ដឹងក្នុងចំណោមពួកយើងឬ? នោះគ្រាន់តែជាការសាកល្បងមួយពីទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ។ ទ្រង់នឹងបំភាន់អ្នកណាដែលទ្រង់ចង់ ហើយទ្រង់នឹងណែនាំអ្នកណាដែលទ្រង់ចង់។ ទ្រង់គឺជាអ្នកដឹកនាំរបស់យើង ដូច្នេះសូមទ្រង់អភ័យទោសឱ្យយើង និងប្រទានសេចក្តីមេត្តាករុណាដល់យើង។ ទ្រង់គឺជាអ្នកអភ័យទោសដ៏ល្អបំផុត។


156

۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ

waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).

ហើយសូមទ្រង់ប្រទានសេចក្ដីល្អដល់យើងទាំងនៅក្នុងលោកិយនេះ និងលោកិយខាងមុខ។ ពិតណាស់ យើងត្រឡប់មករកទ្រង់វិញ។ (អល់ឡោះ) មានបន្ទូលថា "ខ្ញុំនឹងដាក់ទណ្ឌកម្មរបស់ខ្ញុំទៅលើអ្នកណាដែលខ្ញុំចង់បាន ហើយសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ខ្ញុំគ្របដណ្តប់លើអ្វីៗទាំងអស់។ ដូច្នេះ ខ្ញុំនឹងផ្ដល់សេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ខ្ញុំដល់អ្នកដែលកោតខ្លាចព្រះ អ្នកដែលបង់ហ្សាកាត់ និងអ្នកដែលជឿលើអាយ៉ាត់ៗរបស់យើង"។


157

اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

(ពោលគឺ) អ្នកដែលដើរតាមអ្នកនាំសារ ព្យាការីដែលជាអ៊ុំមី (មិនអាចអាន និងសរសេរបាន) ដែលពួកគេបានរកឃើញថា (ឈ្មោះ) របស់គាត់ត្រូវបានសរសេរនៅក្នុងគម្ពីរតូរ៉ា និងដំណឹងល្អដែលពួកគេមាន ដែលបញ្ជាឱ្យពួកគេធ្វើអ្វីដែលត្រឹមត្រូវ និងហាមឃាត់អ្វីដែលខុស និងអ្នកដែល អនុញ្ញាតឱ្យអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលល្អសម្រាប់ពួកគេ និងហាមឃាត់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលអាក្រក់សម្រាប់ពួកគេ និងដោះលែងពួកគេពីបន្ទុក និងច្រវាក់ដែលស្ថិតនៅលើពួកគេ។ ចំពោះអ្នកដែលជឿលើគាត់ លើកតម្កើងគាត់ ជួយគាត់ និងដើរតាមពន្លឺភ្លឺស្វាងដែលត្រូវបានបង្ហាញដល់គាត់ (គម្ពីរកូរ៉ាន) ពួកគេគឺជាមនុស្សដែលមានសំណាង។


158

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).

ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ឱមនុស្សលោក! ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំជាអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះមកកាន់អ្នកទាំងអស់គ្នា ដែលជាម្ចាស់នៃអាណាចក្រមេឃ និងផែនដី។ គ្មានព្រះណាផ្សេងទៀតក្រៅពីទ្រង់ទេ ដែលប្រទានជីវិត និងបង្កសេចក្តីស្លាប់។ ដូច្នេះ ចូរអ្នករាល់គ្នាជឿលើអល់ឡោះ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ គឺព្យាការីអ៊ុំមី ដែលជឿលើអល់ឡោះ និងពាក្យសម្ដីរបស់ទ្រង់។ ចូរពួកអ្នកដើរតាមលោក ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានទទួលការណែនាំ។


159

وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ

wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

ហើយក្នុងចំណោមក្រុមរបស់មូសា មានក្រុមមួយដែលបានណែនាំ (មនុស្សលោក) ដោយសច្ចភាព ហើយដោយសច្ចភាពនោះ ពួកគេបានប្រព្រឹត្តដោយយុត្តិធម៌ និងបានអនុវត្តយុត្តិធម៌។


160

وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

ហើយយើងបានបែងចែកពួកគេជាដប់ពីរកុលសម្ព័ន្ធ ដែលកុលសម្ព័ន្ធនីមួយៗមានចំនួនច្រើន ហើយយើងបានផ្ដល់វ៉ាហ៊ីដល់មូសា នៅពេលដែលក្រុមរបស់គាត់បានសុំទឹកពីគាត់ថា "ចូរវាយថ្មដោយដំបងរបស់អ្នក!" ដូច្នេះប្រភពទឹកដប់ពីរបានហូរចេញពីថ្មនោះ។ កុលសម្ព័ន្ធនីមួយៗស្គាល់កន្លែងផឹករបស់វា។ ហើយយើងបានគ្របដណ្ដប់ពួកគេដោយពពក ហើយយើងបានបញ្ជូនម៉ាន់ និងសាល់វ៉ាមកឱ្យពួកគេ។ (យើងបាននិយាយថា) "ចូរបរិភោគឱ្យបានល្អប្រសើរពីអាហារដែលយើងបានផ្ដល់ឱ្យអ្នក"។ ពួកគេមិនបានធ្វើបាបយើងទេ ប៉ុន្តែពួកគេជាអ្នកដែលតែងតែធ្វើបាបខ្លួនឯង។


161

وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).

ហើយ(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលមានគេនិយាយទៅកាន់ពួកគេ (កូនចៅអ៊ីស្រាអែល) ថា ចូរពួកអ្នករស់នៅក្នុងទឹកដីនេះ (បៃតុលម៉ាកឌីស) ហើយបរិភោគពីផ្លែឈើរបស់វានៅកន្លែងណាដែលពួកអ្នកចង់បាន។ ហើយចូរពួកអ្នកនិយាយថាៈ សូមទ្រង់រំដោះពួកយើងពីបាបកម្មរបស់ពួកយើង ហើយចូលទ្វារដោយឱនលំទោន ហើយយើងនឹងអភ័យទោសឱ្យកំហុសរបស់ពួកអ្នក។ ក្រោយមក យើងនឹងបន្ថែម (រង្វាន់) ដល់អ្នកដែលធ្វើល្អ។


162

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ

fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).

ដូចេ្នះ ពួកអ្នកបំពានក្នុងចំណោមពួកគេបានជំនួស (ពាក្យសម្ដីទាំងនោះ) ដោយពាក្យសម្ដីដែលមិនត្រូវបាននិយាយទៅកាន់ពួកគេ ដូច្នេះយើងបានដាក់ទណ្ឌកម្មលើពួកគេពីលើមេឃដោយសារតែភាពអយុត្តិធម៌របស់ពួកគេ។


163

وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).

ហើយចូរអ្នកសួរកូនចៅអ៊ីស្រាអែលអំពីដែនដីដែលនៅជិតសមុទ្រ នៅពេលដែលពួកគេបានបំពានថ្ងៃសប្ប័ទ ហើយនៅពេលដែលត្រីបានមករកពួកគេ ពួកវាបានអណ្តែតលើផ្ទៃទឹក ប៉ុន្តែនៅថ្ងៃក្រៅពីថ្ងៃសប្ប័ទ ពួកវាមិនបានមករកពួកវាទេ។ ដូច្នោះហើយ យើងបានសាកល្បងពួកគេ ដោយសារតែពួកគេជាពួកអ្នកអាក្រក់។


164

وَاِذْ قَالَتْ اُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُوْنَ قَوْمًاۙ ۨاللّٰهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ قَالُوْا مَعْذِرَةً اِلٰى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa iż qālat ummatum minhum lima ta‘iẓūna qaumā(n), allāhu muhlikuhum au mu‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdā(n), qālū ma‘żiratan ilā rabbikum wa la‘allahum yattaqūn(a).

ហើយ(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលក្រុមមនុស្សមួយក្រុមក្នុងចំណោមពួកគេបាននិយាយថា ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកណែនាំក្រុមមនុស្សដែលនឹងត្រូវបំផ្លាញ ឬដាក់ទណ្ឌកម្មដោយអល់ឡោះដោយទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបែបនេះ? ពួកគេបានឆ្លើយថា ដើម្បីឲ្យយើងមានលេស (គ្មានការទទួលខុសត្រូវ) ចំពោះម្ចាស់របស់ពួកអ្នក និងដើម្បីឲ្យពួកគេគោរពប្រតិបត្តិតាម។


165

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).

ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីពួកគេភ្លេចអ្វីដែលពួកគេត្រូវបានគេព្រមានរួចមក យើងបានសង្គ្រោះអ្នកដែលហាមឃាត់មនុស្សពីការធ្វើអំពើអាក្រក់ ហើយយើងបានដាក់ទណ្ឌកម្មយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរលើពួកអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ ពីព្រោះពួកគេតែងតែធ្វើអំពើអាក្រក់។


166

فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ

falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).

ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីពួកគេក្លាយជាមនុស្សឆ្មើងឆ្មៃចំពោះអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលត្រូវបានហាមឃាត់ យើងបាននិយាយទៅកាន់ពួកគេថា "ចូរអ្នកទាំងឡាយ ចូរមានចិត្តរាបទាបចុះ"។


167

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ يَّسُوْمُهُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۗ اِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iż ta'ażżana rabbuka layab‘aṡanna ‘alaihim ilā yaumil-qiyāmati may yasūmuhum sū'al-‘ażāb(i), inna rabbaka lasarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

ហើយ(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលម្ចាស់របស់អ្នកបានប្រកាសថា ទ្រង់នឹងបញ្ជូនមនុស្សដែលនឹងដាក់ទណ្ឌកម្មដ៏អាក្រក់បំផុតលើពួកគេ (ពួកយូដា) រហូតដល់ថ្ងៃរស់ឡើងវិញ។ ពិតប្រាកដណាស់ ម្ចាស់របស់អ្នកគឺជាអ្នកដែលរហ័សរហួនក្នុងការដាក់ទណ្ឌកម្ម ហើយពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ជាអ្នកដែលអភ័យទោសឱ្យ អាណិតអាសូរបំផុត។


168

وَقَطَّعْنٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اُمَمًاۚ مِنْهُمُ الصّٰلِحُوْنَ وَمِنْهُمْ دُوْنَ ذٰلِكَ ۖوَبَلَوْنٰهُمْ بِالْحَسَنٰتِ وَالسَّيِّاٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhum fil-arḍi umamā(n), minhumuṣ-ṣāliḥūna wa minhum dūna żālik(a), wa balaunāhum bil-ḥasanāti was-sayyi'āti la‘allahum yarji‘ūn(a).

ហើយយើងបានបែងចែកពួកគេនៅក្នុងលោកិយនេះទៅជាក្រុមជាច្រើន ក្នុងចំណោមពួកគេមានអ្នកគោរពប្រតិបត្តិតាមព្រះ និងក្រុមខ្លះទៀតមិនមាន។ ហើយយើងបានសាកល្បងពួកគេដោយល្អ (ប្រយោជន៍) និងអាក្រក់ (គ្រោះមហន្តរាយ) ដើម្បីឱ្យពួកគេវិលត្រឡប់មករកសច្ចភាពវិញ។


169

فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

បន្ទាប់មកបន្ទាប់ពីពួកគេ ជំនាន់មួយបានមកដល់ ដែលបានទទួលមរតកគម្ពីរតូរ៉ា ហើយបានទទួលយកទ្រព្យសម្បត្តិដ៏ថោកទាបនៃលោកិយនេះ។ បន្ទាប់មកពួកគេបាននិយាយថា "យើងនឹងត្រូវបានអភ័យទោស"។ ហើយប្រសិនបើអ្វីដែលស្រដៀងនឹងលោកិយនេះបានមកដល់ពួកគេ ពួកគេក៏នឹងទទួលយកវាដែរ។ តើពួកគេមិនបានចងភ្ជាប់ដោយកិច្ចសន្យានៅក្នុងគម្ពីរ (តូរ៉ា) ថាពួកគេនឹងមិននិយាយអ្វីអំពីអល់ឡោះក្រៅពីសច្ចភាពនោះទេ ទោះបីជាពួកគេបានរៀនអ្វីដែលមាននៅក្នុងនោះក៏ដោយ? លំនៅឋាននៃបរលោកគឺប្រសើរជាងសម្រាប់អ្នកដែលកោតខ្លាចអល់ឡោះ។ តើពួកអ្នកមិនយល់ទេឬ?


170

وَالَّذِيْنَ يُمَسِّكُوْنَ بِالْكِتٰبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۗ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُصْلِحِيْنَ

wal-lażīna yumassikūna bil-kitābi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), innā lā nuḍī‘u ajral-muṣliḥīn(a).

ហើយ​អ្នក​ដែល​កាន់​ខ្ជាប់​តាម​គម្ពីរ (តូរ៉ា) ហើយ​អនុវត្ត​ការ​អធិស្ឋាន (នឹង​ត្រូវ​បាន​រង្វាន់)។ ពិត​ណាស់ យើង​នឹង​មិន​ដក​ហូត​រង្វាន់​របស់​ពួក​អ្នក​ដែល​សុចរិត​ឡើយ។


171

۞ وَاِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَاَنَّهٗ ظُلَّةٌ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهٗ وَاقِعٌۢ بِهِمْۚ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ ࣖ

wa iż nataqnal-jabala fauqahum ka'annahum ẓullatuw wa ẓannū annahū wāqi‘um bihim, khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).

ហើយ(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលយើងបានលើកភ្នំឡើងពីលើពួកគេ វាដូចជា (ភ្នំ) ត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយពពក ហើយពួកគេប្រាកដថា (ភ្នំ) នឹងធ្លាក់ចុះមកលើពួកគេ។ (ហើយយើងបានមានបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេថា) ចូរពួកអ្នកកាន់ខ្ជាប់នូវអ្វីដែលយើងបានប្រទានដល់ពួកអ្នក ហើយចូរពួកអ្នកចងចាំជានិច្ចនូវអ្វីដែលមាននៅក្នុងនោះ ដើម្បីឲ្យពួកអ្នកអាចក្លាយជាមនុស្សដែលមានចិត្តសទ្ធាជ្រះថ្លា។


172

وَاِذْ اَخَذَ رَبُّكَ مِنْۢ بَنِيْٓ اٰدَمَ مِنْ ظُهُوْرِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَاَشْهَدَهُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْۚ اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْۗ قَالُوْا بَلٰىۛ شَهِدْنَا ۛاَنْ تَقُوْلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غٰفِلِيْنَۙ

wa iż akhaża rabbuka mim banī ādama min ẓuhūrihim żurriyyatahum wa asyhadahum ‘alā anfusihim, alastu birabbikum, qālū balā - syahidnā - an taqūlū yaumal-qiyāmati innā kunnā ‘an hāżā gāfilīn(a).

ហើយ(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលព្រះអម្ចាស់របស់អ្នកបាននាំកូនចៅរបស់អាដាមចេញពីមាត់ស្បូន (ឆ្អឹងខ្នង) កូនចៅរបស់ពួកគេ ហើយអល់ឡោះបានធ្វើសាក្សីប្រឆាំងនឹងវិញ្ញាណរបស់ពួកគេ (ដោយនិយាយថា) តើខ្ញុំមិនមែនជាម្ចាស់របស់អ្នកទេឬ? ពួកគេបានឆ្លើយថា "មែនហើយ (អ្នកគឺជាព្រះអម្ចាស់របស់យើង) យើងធ្វើសាក្សី"។ (យើងបានធ្វើដូច្នោះ) ដើម្បីកុំឱ្យអ្នកនិយាយថា "ជាការពិតណាស់ នៅពេលនោះយើងមិនអើពើនឹងរឿងនេះទេ"។


173

اَوْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اَشْرَكَ اٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّنْۢ بَعْدِهِمْۚ اَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُوْنَ

au taqūlū innamā asyraka ābā'unā min qablu wa kunnā żurriyyatam mim ba‘dihim, afatuhlikunā bimā fa‘alal-mubṭilūn(a).

ឬមួយក៏ក្រែងលោអ្នកនិយាយថាៈ ពិតណាស់ ដូនតារបស់យើងបានភ្ជាប់អ្នកដទៃជាមួយអល់ឡោះតាំងពីយូរយារណាស់មកហើយ ហើយយើងជាកូនចៅដែលកើតក្រោយពួកគេ។ ដូច្នេះ តើលោកនឹងបំផ្លាញយើងដោយសារតែទង្វើរបស់ពួកដែលវង្វេងឬ?


174

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa la‘allahum yarji‘ūn(a).

ហើយយើងបានពន្យល់អាយ៉ាត់ៗទាំងនោះ ដូច្នេះហើយ ដើម្បីឱ្យពួកវាវិលត្រឡប់មករកសច្ចភាពវិញ។


175

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ الَّذِيْٓ اٰتَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَاَتْبَعَهُ الشَّيْطٰنُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'al-lażī ātaināhu āyātinā fansalakha minhā fa atba‘ahusy-syaiṭānu fa kāna minal-gāwīn(a).

ហើយចូរអ្នកសូត្រប្រាប់ពួកគេ (មូហាំម៉ាត់) នូវដំណឹងអំពីអ្នកដែលយើងបានប្រទានអាយ៉ាត់ៗរបស់យើងទៅឱ្យពួកគេ រួចមកគេក៏ផ្ដាច់ខ្លួនចេញពីអាយ៉ាត់ៗ រួចមកគេក៏ត្រូវបានស្ហៃតនតាម (រហូតដល់គេត្រូវបានល្បួង) រួចមកគេក៏ក្លាយជាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលវង្វេងផ្លូវ។


176

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).

ហើយប្រសិនបើយើងមានចេតនា យើងនឹងលើកកម្រិតរបស់គាត់ជាមួយនឹង (អាយ៉ាត់) នោះ ប៉ុន្តែគាត់មានទំនោរទៅរកលោកិយ ហើយបានធ្វើតាមចំណង់របស់គាត់ (ទាប) បន្ទាប់មកគំរូរបស់គាត់គឺដូចជាឆ្កែ ប្រសិនបើអ្នកដេញគាត់ចេញ អ្នកនឹងលៀនអណ្ដាតចេញ ហើយប្រសិនបើអ្នកអនុញ្ញាតឱ្យគាត់ គាត់នឹងលៀនអណ្ដាតចេញដែរ។ នេះគឺជាឧទាហរណ៍នៃអ្នកដែលបដិសេធអាយ៉ាត់របស់យើង។ ដូច្នេះ ចូរអ្នករៀបរាប់រឿងទាំងនោះ ដើម្បីឱ្យពួកគេគិត។


177

سَاۤءَ مَثَلًا ۨالْقَوْمُ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاَنْفُسَهُمْ كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ

sā'a maṡalanil-qaumul-lażīna każżabū bi'āyātinā wa anfusahum kānū yaẓlimūn(a).

គំរូរបស់ពួកដែលបដិសេធនឹងអាយ៉ាត់ៗរបស់យើង គឺអាក្រក់ណាស់ ពួកគេបំពានខ្លួនឯង។


178

مَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِيْۚ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

may yahdillāhu fa huwal-muhtadī, wa may yuḍlil fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

អ្នកណាដែលអល់ឡោះដឹកនាំ អ្នកនោះហើយជាអ្នកដែលដឹកនាំ ហើយអ្នកណាដែលអល់ឡោះដឹកនាំអ្នកឱ្យវង្វេង អ្នកនោះហើយជាអ្នកដែលខាតបង់


179

وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيْرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۖ لَهُمْ قُلُوْبٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اَعْيُنٌ لَّا يُبْصِرُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اٰذَانٌ لَّا يَسْمَعُوْنَ بِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْغٰفِلُوْنَ

wa laqad żara'nā lijahannama kaṡīram minal-jinni wal-ins(i), lahum qulūbul lā yafqahūna bihā wa lahum a‘yunul lā yabṣirūna bihā wa lahum āżānul lā yasma‘ūna bihā, ulā'ika kal-an‘āmi bal hum aḍall(u), ulā'ika humul-gāfilūn(a).

ហើយជាការពិតណាស់ យើងនឹងបំពេញឋាននរកដោយឋាននរក ដោយធ្វើទណ្ឌកម្មទៅលើពួកជិន និងមនុស្សលោកជាច្រើន។ ពួកគេមានបេះដូង ប៉ុន្តែពួកគេមិនប្រើវាដើម្បីយល់ (អាយ៉ាត់ៗរបស់អល់ឡោះ) ហើយពួកគេមានភ្នែក (ប៉ុន្តែ) ពួកគេមិនប្រើវាដើម្បីមើល (សញ្ញានៃអំណាចរបស់អល់ឡោះ) ហើយពួកគេមានត្រចៀក (ប៉ុន្តែ) ពួកគេមិនប្រើវាដើម្បីស្តាប់ (អាយ៉ាត់ៗរបស់អល់ឡោះ ) ឡើយ។ ពួកគេដូចជាសត្វពាហនៈ ថែមទាំងវង្វេងស្មារតីទៀតផង។ ពួកគេគឺជាអ្នកដែលធ្វេសប្រហែស។


180

وَلِلّٰهِ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى فَادْعُوْهُ بِهَاۖ وَذَرُوا الَّذِيْنَ يُلْحِدُوْنَ فِيْٓ اَسْمَاۤىِٕهٖۗ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۖ

wa lillāhil-asmā'ul-ḥusnā fad‘ūhu bihā, wa żarul-lażīna yulḥidūna fī asmā'ih(ī), sayujzauna mā kānū ya‘malūn(a).

ហើយអល់ឡោះមានអាស្មាអ៊ុលហ៊ូស្ណា (ឈ្មោះដ៏ល្អបំផុត) ដូច្នេះ ចូរអ្នកសុំទ្រង់ដោយហៅវាថា អាស្មាអ៊ុលហ៊ូស្ណា ហើយទុកឱ្យអ្នកដែលបកស្រាយឈ្មោះរបស់ទ្រង់ខុស។ ពួកគេនឹងទទួលបានរង្វាន់នៅពេលក្រោយចំពោះអ្វីដែលពួកគេបានធ្វើ។


181

وَمِمَّنْ خَلَقْنَآ اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

wa mimman khalaqnā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

ហើយក្នុងចំណោមអ្នកដែលយើងបានបង្កើតមក មានមនុស្សណែនាំពួកគេដោយសច្ចភាព ហើយដោយហេតុនេះពួកគេក៏ប្រព្រឹត្តិដោយយុត្តិធម៌ផងដែរ។


182

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).

ហើយអ្នកណាដែលបដិសេធនឹងអាយ៉ាត់ៗរបស់យើង យើងនឹងអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេបន្តិចម្តងៗ (ឆ្ពោះទៅរកការវិនាស) តាមវិធីដែលពួកគេមិនដឹង។


183

وَاُمْلِيْ لَهُمْ ۗاِنَّ كَيْدِيْ مَتِيْنٌ

wa umlī lahum, inna kaidī matīn(un).

ហើយខ្ញុំនឹងផ្តល់ពេលវេលាកំណត់ដល់ពួកគេ។ ជាការពិតណាស់ ផែនការរបស់ខ្ញុំគឺរឹងមាំណាស់។


184

اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوْا مَا بِصَاحِبِهِمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

awalam yatafakkarū mā biṣāḥibihim min jinnah(tin), in huwa illā nażīrum mubīn(un).

ហើយតើពួកគេមិនបានឆ្លុះបញ្ចាំងថា ដៃគូរបស់ពួកគេ (មូហាំម៉ាត់) មិនមែនជាមនុស្សឆ្កួតទេឬ គ្រាន់តែជាអ្នកដាស់តឿនព្រមានដ៏ច្បាស់លាស់នោះ?


185

اَوَلَمْ يَنْظُرُوْا فِيْ مَلَكُوْتِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا خَلَقَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍ وَّاَنْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ قَدِ اقْتَرَبَ اَجَلُهُمْۖ فَبِاَيِّ حَدِيْثٍۢ بَعْدَهٗ يُؤْمِنُوْنَ

awalam yanẓurū fī malakūtis-samāwāti wal-arḍi wa mā khalaqallāhu min syai'iw wa an ‘asā ay yakūna qadiqtaraba ajaluhum, fa bi'ayyi ḥadīṡim ba‘dahū yu'minūn(a).

ហើយតើពួកគេមិនបានពិចារណាអំពីអាណាចក្រមេឃជាច្រើនជាន់ និងផែនដី ព្រមទាំងអ្វីៗទាំងអស់ដែលអល់ឡោះបានបង្កើតទេឬ? ហើយប្រហែលជាពេលវេលារបស់ពួកគេ (នៃការវិនាស) ជិតមកដល់ហើយ? បន្ទាប់មក តើពួកគេនឹងជឿដំណឹងអ្វីបន្ទាប់ពីនេះ?


186

مَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَا هَادِيَ لَهٗ ۖوَيَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

may yuḍlilillāhu falā hādiya lah(ū), wa yażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

អ្នកណាដែលអល់ឡោះអនុញ្ញាតឱ្យវង្វេង នោះគ្មានអ្នកណាអាចណែនាំគាត់បានឡើយ។ អល់ឡោះអនុញ្ញាតឱ្យគាត់រសាត់ទៅក្នុងកំហុសរបស់គាត់។


187

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْۚ لَا يُجَلِّيْهَا لِوَقْتِهَآ اِلَّا هُوَۘ ثَقُلَتْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا تَأْتِيْكُمْ اِلَّا بَغْتَةً ۗيَسْـَٔلُوْنَكَ كَاَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘inda rabbī, lā yujallīhā liwaqtihā illā huw(a), ṡaqulat fis-samāwāti wal-arḍ(i), lā ta'tīkum illā bagtah(tan), yas'alūnaka ka'annaka ḥafiyyun ‘anhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāhi wa lākinna akṡaran nāsi lā ya‘lamūn(a).

ពួកគេសួរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) អំពីម៉ោងនោះថា "តើវានឹងកើតឡើងនៅពេលណា?" ចូរអ្នកនិយាយថា "ពិតណាស់ ចំណេះដឹងអំពីថ្ងៃវិនាសអន្តរាយគឺនៅជាមួយម្ចាស់របស់ខ្ញុំ។ គ្មាននរណាម្នាក់អាចពន្យល់ពីពេលវេលានៃការកើតឡើងរបស់វាបានក្រៅពីទ្រង់នោះទេ។ (ថ្ងៃវិនាសអន្តរាយ) គឺធ្ងន់ធ្ងរណាស់ (ភាពចលាចលរបស់វាសម្រាប់សត្វលោក) ដែលនៅលើមេឃ និងនៅលើផែនដីនឹងមិនមកដល់អ្នកឡើយ លើកលែងតែភ្លាមៗ"។ ពួកគេសួរអ្នកដូចជាអ្នកដឹង។ ចូរអ្នកនិយាយថា (មូហាំម៉ាត់) "ពិតណាស់ ចំណេះដឹងអំពី (ថ្ងៃវិនិច្ឆ័យ) គឺនៅជាមួយអល់ឡោះ ប៉ុន្តែមនុស្សភាគច្រើនមិនដឹងទេ"។


188

قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).

ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ខ្ញុំគ្មានអំណាចណាមួយដើម្បីនាំមកនូវផលប្រយោជន៍ ឬទប់ស្កាត់គ្រោះថ្នាក់ដល់ខ្លួនឯងឡើយ លើកលែងតែអ្វីដែលអល់ឡោះមានចេតនា។ ប្រសិនបើខ្ញុំដឹងអំពីអ្វីដែលមើលមិនឃើញ ខ្ញុំនឹងធ្វើអំពើល្អតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ហើយគ្មានគ្រោះថ្នាក់ណាមួយនឹងកើតឡើងចំពោះខ្ញុំឡើយ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែជាអ្នកដាស់តឿន និងជាអ្នកនាំដំណឹងល្អសម្រាប់អ្នកដែលមានជំនឿប៉ុណ្ណោះ។


189

۞ هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰىهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيْفًا فَمَرَّتْ بِهٖ ۚفَلَمَّآ اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَىِٕنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

huwal-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw waja‘ala minhā zaujahā liyaskuna ilaihā, falammā tagasysyāhā ḥamalat ḥamlan khafīfan fa marrat bih(ī), falammā aṡqalad da‘awallāha rabbahumā la'in ātaitanā ṣāliḥan lanakūnanna minasy-syākirīn(a).

ទ្រង់គឺជាអ្នកដែលបានបង្កើតអ្នកពីព្រលឹងមួយ (អាដាម) ហើយពីព្រលឹងនោះ ទ្រង់បានបង្កើតគូរបស់ទ្រង់ ដើម្បីឲ្យគាត់ពេញចិត្តនឹងគាត់។ ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីគាត់បានលាយវារួច (ប្រពន្ធរបស់គាត់) បានមានផ្ទៃពោះក្នុងផ្ទៃស្រាល ហើយនាងនៅតែមានអារម្មណ៍ស្រាល (មួយរយៈ)។ បន្ទាប់មក នៅពេលដែលគាត់មានអារម្មណ៍ធ្ងន់ ទាំងទ្វេ (ស្វាមីភរិយា) បានសួរអល់ឡោះ ព្រះអម្ចាស់របស់ពួកគេ (ដោយនិយាយថា) «ប្រសិនបើទ្រង់ប្រទានកូនដ៏កោតខ្លាចដល់យើង ពិតណាស់យើងនឹងដឹងគុណជានិច្ច»។


190

فَلَمَّآ اٰتٰىهُمَا صَالِحًا جَعَلَا لَهٗ شُرَكَاۤءَ فِيْمَآ اٰتٰىهُمَا ۚفَتَعٰلَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

falammā ātāhumā ṣāliḥan ja‘alā lahū syurakā'a fīmā ātāhumā, fa ta‘ālallāhu ‘ammā yusyrikūn(a).

ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីទ្រង់បានប្រទានកូនដ៏ស្មោះត្រង់ម្នាក់ដល់ពួកគេទាំងពីរនាក់ ពួកគេបានធ្វើដៃគូជាមួយអល់ឡោះក្នុងកូនដែលទ្រង់បានប្រទានដល់ពួកគេ។ ដូច្នេះ អល់ឡោះគឺខ្ពស់បំផុតលើអ្វីដែលពួកគេភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងគ្នា។


191

اَيُشْرِكُوْنَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَۖ

ayusyrikūna mā lā yakhluqu syai'aw wa hum yukhlaqūn(a).

ហេតុអ្វីបានជាពួកគេភ្ជាប់ (អល់ឡោះ) ជាមួយអ្វីមួយ (រូបព្រះ) ដែលមិនអាចបង្កើតអ្វីបាន? ទោះបីជា (រូបព្រះ) ខ្លួនឯងត្រូវបានបង្កើតឡើងក៏ដោយ។


192

وَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ لَهُمْ نَصْرًا وَّلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wa lā yastaṭī‘ūna lahum naṣraw wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

ហើយរូបចម្លាក់ទាំងនេះមិនអាចជួយពួកអ្នកគោរពសក្ការៈរបស់ពួកគេបានទេ ហើយពួកគេក៏មិនអាចជួយខ្លួនឯងបានដែរ។


193

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَتَّبِعُوْكُمْۗ سَوَۤاءٌ عَلَيْكُمْ اَدَعَوْتُمُوْهُمْ اَمْ اَنْتُمْ صٰمِتُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yattabi‘ūkum, sawā'un ‘alaikum ada‘autumūhum am antum ṣāmitūn(a).

ហើយប្រសិនបើពួកអ្នក (ឱពួកអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាម) អំពាវនាវដល់ពួកគេ (ព្រះឥស្លាម) ឱ្យដឹកនាំពួកអ្នក នោះព្រះឥស្លាមទាំងនោះនឹងមិនអាចទទួលយកការអំពាវនាវរបស់ពួកអ្នកបានឡើយ វាដូចគ្នា (លទ្ធផល) ទោះបីជាពួកអ្នកអំពាវនាវដល់ពួកគេ ឬនៅស្ងៀមក៏ដោយ។


194

اِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ عِبَادٌ اَمْثَالُكُمْ فَادْعُوْهُمْ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi ‘ibādun amṡālukum fad‘ūhum falyastajībū lakum in kuntum ṣādiqīn(a).

ជាការពិតណាស់ វត្ថុសក្ការៈទាំងឡាយណាដែលពួកអ្នកបួងសួងសុំក្រៅពីអល់ឡោះ គឺជាសត្វលោកដែលខ្សោយ ហើយស្រដៀងគ្នានឹងពួកអ្នកដែរ។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកបួងសួងសុំពួកវា ហើយឱ្យពួកវាបំពេញតាមសំណើរបស់ពួកអ្នក ប្រសិនបើអ្នកជាមនុស្សដែលនិយាយពិត។


195

اَلَهُمْ اَرْجُلٌ يَّمْشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَيْدٍ يَّبْطِشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَعْيُنٌ يُّبْصِرُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۗ قُلِ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ كِيْدُوْنِ فَلَا تُنْظِرُوْنِ

alahum arjuluy yamsyūna bihā am lahum aidiy yabṭisyūna bihā am lahum a‘yunuy yubṣirūna bihā am lahum āżānuy yasma‘ūna bihā, qulid‘ū syurakā'akum ṡumma kīdūni falā tunẓirūn(i).

តើពួកវា(រូបព្រះ)មានជើងដើរ ឬដៃកាន់យ៉ាងរឹងមាំ ឬភ្នែកមើល ឬត្រចៀកស្តាប់? ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ចូរអ្នកហៅ(រូបព្រះ)ដែលពួកអ្នកចាត់ទុកថាជាដៃគូរបស់អល់ឡោះ រួចមក ចូរអ្នកធ្វើល្បិចកលមួយ (ដើម្បីធ្វើបាប)ខ្ញុំ ហើយកុំពន្យារពេលទៀត។


196

اِنَّ وَلِيِّ َۧ اللّٰهُ الَّذِيْ نَزَّلَ الْكِتٰبَۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصّٰلِحِيْنَ

inna waliyyiyallāhul-lażī nazzalal-kitāb(a), wa huwa yatawallaṣ-ṣāliḥīn(a).

ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកការពារខ្ញុំគឺអល់ឡោះ ដែលបានបញ្ចុះគម្ពីរ (អាល់កូរ៉ាន)។ ទ្រង់ការពារអ្នកដែលគោរពប្រតិបត្តិតាមព្រះ។


197

وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَكُمْ وَلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī lā yastaṭī‘ūna naṣrakum wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

ហើយរូបព្រះដែលពួកអ្នកបួងសួងក្រៅពីអល់ឡោះ គឺមិនអាចជួយអ្នកបានទេ ហើយពួកវាក៏មិនអាចជួយខ្លួនឯងបានដែរ។


198

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَسْمَعُوْاۗ وَتَرٰىهُمْ يَنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ وَهُمْ لَا يُبْصِرُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yasma‘ū, wa tarāhum yanẓurūna ilaika wa hum lā yubṣirūn(a).

ហើយប្រសិនបើអ្នកអំពាវនាវដល់ពួកគេ (រូបព្រះ) ដើម្បីឱ្យអ្នកណែនាំពួកគេ ពួកគេមិនអាចឮវាបានទេ។ ហើយអ្នកឃើញពួកគេកំពុងសម្លឹងមើលអ្នក ទោះបីជាពួកគេមិនបានសម្លឹងមើលក៏ដោយ។


199

خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ

khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).

ចូរ​អត់ទោស​ឲ្យ​គេ ហើយ​ប្រាប់​គេ​ឲ្យ​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​ឈ្លាសវៃ ហើយ​កុំ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​នឹង​មនុស្ស​ល្ងង់។


200

وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū samī‘un ‘alīm(un).

ហើយប្រសិនបើស្ហៃតនមកល្បួងអ្នក ចូរអ្នកជ្រកកោនចំពោះអល់ឡោះចុះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ជាអ្នកឮ ជាអ្នកដឹង។


201

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا اِذَا مَسَّهُمْ طٰۤىِٕفٌ مِّنَ الشَّيْطٰنِ تَذَكَّرُوْا فَاِذَا هُمْ مُّبْصِرُوْنَۚ

innal-lażīnattaqau iżā massahum ṭā'ifum minasy-syaiṭāni tażakkarū fa iżā hum mubṣirūn(a).

ជាការពិតណាស់ អ្នកដែលកោតខ្លាចអល់ឡោះ នៅពេលដែលគំនិតអាក្រក់ (អំពីបាបកម្ម) ពីស្ហៃតនគ្របដណ្ដប់លើពួកគេ ពួកគេនឹកឃើញអល់ឡោះភ្លាមៗ ហើយបន្ទាប់មកពួកគេឃើញ (កំហុសឆ្គងរបស់ពួកគេ)។


202

وَاِخْوَانُهُمْ يَمُدُّوْنَهُمْ فِى الْغَيِّ ثُمَّ لَا يُقْصِرُوْنَ

wa ikhwānuhum yamuddūnahum fil-gayyi ṡumma lā yuqṣirūn(a).

ហើយមិត្តភក្តិរបស់ពួកគេ (ពួកអ្នកមិនជឿ និងពួកអាក្រក់) ជួយពួកម៉ារក្សក្នុងការនាំឲ្យវង្វេង ហើយពួកគេមិនឈប់ (ពីការនាំឲ្យវង្វេង) ឡើយ។


203

وَاِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِاٰيَةٍ قَالُوْا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَاۗ قُلْ اِنَّمَآ اَتَّبِعُ مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ مِنْ رَّبِّيْۗ هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa iżā lam ta'tihim bi'āyatin qālū lau lajtabaitahā, qul inamā attabi‘u mā yūḥā ilayya mir rabbī, hāżā baṣā'iru mir rabbikum wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yu'minūn(a).

ហើយប្រសិនបើអ្នក (មូហាំម៉ាត់) មិនអានខគម្ពីរណាមួយឲ្យពួកគេស្តាប់ទេ ពួកគេនិយាយថា "ហេតុអ្វីបានជាអ្នកមិនប្រឌិតខគម្ពីរនេះដោយខ្លួនឯង?" ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់) និយាយថា "ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំគ្រាន់តែធ្វើតាមអ្វីដែលម្ចាស់របស់ខ្ញុំបានបញ្ចុះមកខ្ញុំ។ (គម្ពីរគួរអាន) ទាំងនេះគឺជាភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់ពីម្ចាស់របស់អ្នក ជាការណែនាំ និងជាសេចក្តីមេត្តាករុណាសម្រាប់អ្នកដែលមានជំនឿ"។


204

وَاِذَا قُرِئَ الْقُرْاٰنُ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ وَاَنْصِتُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā quri'al-qur'ānu fastami‘ū lahū wa anṣitū la‘allakum turḥamūn(a).

ហើយនៅពេលដែលគម្ពីរកូរ៉ានត្រូវបានសូត្រ ចូរពួកអ្នកស្តាប់ ហើយនៅស្ងៀម ដើម្បីឲ្យពួកអ្នកនឹងទទួលបានសេចក្ដីមេត្តាករុណា។


205

وَاذْكُرْ رَّبَّكَ فِيْ نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَّخِيْفَةً وَّدُوْنَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ وَلَا تَكُنْ مِّنَ الْغٰفِلِيْنَ

ważkur rabbaka fī nafsika taḍarru‘aw wa khīfataw wa dūnal-jahri minal-qauli bil-guduwwi wal-āṣāli wa lā takum minal-gāfilīn(a).

ហើយចូរពួកអ្នករំលឹកដល់ម្ចាស់របស់ពួកអ្នកនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកអ្នក ដោយឱនលំទោន និងកោតខ្លាច ហើយដោយមិនលើកសំឡេងរបស់ពួកអ្នកទាំងព្រឹកទាំងល្ងាច ហើយចូរពួកអ្នកកុំក្លាយជាអ្នកព្រងើយកន្តើយ។


206

اِنَّ الَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيُسَبِّحُوْنَهٗ وَلَهٗ يَسْجُدُوْنَ ࣖ ۩

innal-lażīna ‘inda rabbika lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa yusabbiḥūnahū wa lahū yasjudūn(a).

ជាការពិតណាស់ អ្នកដែលនៅជាមួយម្ចាស់របស់អ្នកមិនស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការគោរពបូជាអល់ឡោះឡើយ ហើយពួកគេសម្អាតទ្រង់ ហើយចំពោះទ្រង់តែប៉ុណ្ណោះ ពួកគេក្រាបថ្វាយបង្គំ។