ចូលសាសនាឥស្លាម ចុចទីនេះ
អ៊ីស្លាម អាល់-ហាក់: គួរអាន និង ហាទីស
(អ៊ីស្លាមពិតប្រាកដ)

Q.S អាល់-អាកាហ្វ (اَلْأَحْقَاف) - 35 ចំនួន​ខគម្ពីរ

(ដីខ្សាច់)

Qari

Murottal Audio

1

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

ហា មីម


2

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil ‘azīzil-ḥakīm(i).

សៀវភៅនេះត្រូវបានបញ្ចុះមកពីអល់ឡោះ ដែលជាអ្នកមានឫទ្ធានុភាព ជាអ្នកមានប្រាជ្ញាបំផុត។


3

مَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّ وَاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَمَّآ اُنْذِرُوْا مُعْرِضُوْنَ

mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqqi wa ajalim musammā(n), wal-lażīna kafarū ‘ammā unżirū mu‘riḍūn(a).

យើងមិនបានបង្កើតមេឃជាច្រើនជាន់ និងផែនដី ព្រមទាំងអ្វីៗទាំងអស់ដែលនៅចន្លោះពួកវាទេ លើកលែងតែដោយសច្ចភាព និងសម្រាប់រយៈពេលជាក់លាក់មួយ។ ប៉ុន្តែពួកដែលមិនជឿបានងាកចេញពីការព្រមានដែលបានផ្តល់ឱ្យពួកគេ។


4

قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِ ۖائْتُوْنِيْ بِكِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ هٰذَآ اَوْ اَثٰرَةٍ مِّنْ عِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), i'tūnī bikitābim min qabli hāżā au aṡāratim min ‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ចូរអ្នកពន្យល់ខ្ញុំអំពីអ្វីដែលពួកអ្នកគោរពបូជាក្រៅពីអល់ឡោះ។ ចូរបង្ហាញខ្ញុំពីអ្វីដែលពួកគេបានបង្កើតពីផែនដី ឬថាតើពួកគេបានចូលរួមក្នុងការបង្កើតមេឃដែរឬទេ? ចូរយកគម្ពីរដែលមានមុននេះ (គម្ពីរគួរអាន) ឬចំណេះដឹងដែលបន្សល់ទុកមកឱ្យខ្ញុំ ប្រសិនបើពួកអ្នកជាអ្នកនិយាយពិត។


5

وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنْ يَّدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَنْ لَّا يَسْتَجِيْبُ لَهٗٓ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ وَهُمْ عَنْ دُعَاۤىِٕهِمْ غٰفِلُوْنَ

wa man aḍallu mimmay yad‘ū min dūnillāhi mal lā yastajību lahū ilā yaumil-qiyāmati wa hum ‘an du‘ā'ihim gāfilūn(a).

ហើយតើអ្នកណាដែលវង្វេងជាងអ្នកដែលគោរពបូជាក្រៅពីអល់ឡោះ ដែលមិនអាចទទួលយកការអធិស្ឋានរបស់ពួកគេរហូតដល់ថ្ងៃបរលោក ហើយពួកគេធ្វេសប្រហែសការអធិស្ឋានរបស់ពួកគេ?


6

وَاِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوْا لَهُمْ اَعْدَاۤءً وَّكَانُوْا بِعِبَادَتِهِمْ كٰفِرِيْنَ

wa iżā ḥusyiran-nāsu kānū lahum a‘dā'aw wa kānū bi‘ibādatihim kāfirīn(a).

ហើយនៅពេលដែលមនុស្សលោកត្រូវបានប្រមូលផ្តុំគ្នា (នៅថ្ងៃរស់ឡើងវិញ) ព្រះអាទិទេពនឹងក្លាយជាសត្រូវរបស់ពួកគេ ហើយបដិសេធការគោរពបូជាដែលពួកគេគោរពបូជាចំពោះវា។


7

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌۗ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, hāżā siḥrum mubīn(un).

ហើយនៅពេលដែលពួកគេត្រូវបានគេសូត្រនូវអាយ៉ាត់ៗដ៏ច្បាស់លាស់របស់យើង ពួកដែលបានមិនជឿនៅពេលដែលសច្ចភាពបានមកដល់ពួកគេបាននិយាយថាៈ នេះគឺជាមន្តអាគមពិតប្រាកដ។


8

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَلَا تَمْلِكُوْنَ لِيْ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗهُوَ اَعْلَمُ بِمَا تُفِيْضُوْنَ فِيْهِۗ كَفٰى بِهٖ شَهِيْدًا ۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗ وَهُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituh(ū), falā tamlikūna lī minallāhi syai'ā(n), huwa a‘lamu bimā tufīḍūna fīh(i), kafā bihī syahīdam bainī wa bainakum, wa huwal-gafūrur-raḥīm(u).

ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេនិយាយថា "លោក (មូហាំម៉ាត់) បានប្រឌិតវា (គម្ពីរគួរអាន)"។ ចូរអ្នកនិយាយថា "ប្រសិនបើខ្ញុំប្រឌិតវា អ្នករាល់គ្នានឹងគ្មានអំណាចការពារខ្ញុំពីការដាក់ទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះឡើយ។ ទ្រង់ដឹងច្បាស់បំផុតអំពីអ្វីដែលអ្នករាល់គ្នានិយាយអំពីវា។ ទ្រង់គ្រប់គ្រាន់ហើយជាសាក្សីរវាងខ្ញុំនិងអ្នករាល់គ្នា។ ទ្រង់ជាអ្នកអភ័យទោសឱ្យ ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត"។


9

قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِّنَ الرُّسُلِ وَمَآ اَدْرِيْ مَا يُفْعَلُ بِيْ وَلَا بِكُمْۗ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ وَمَآ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul mā kuntu bid‘am minar-rusuli wa mā adrī mā yuf‘alu bī wa lā bikum, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayya wa mā ana illā nażīrum mubīn(un).

ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ខ្ញុំមិនមែនជាអ្នកនាំសារដំបូងគេក្នុងចំណោមអ្នកនាំសារនោះទេ ហើយខ្ញុំក៏មិនដឹងថាមានអ្វីកើតឡើងចំពោះខ្ញុំ ឬចំពោះអ្នកដែរ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែធ្វើតាមអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះមកលើខ្ញុំ ហើយខ្ញុំគ្រាន់តែជាអ្នកព្រមានដែលពន្យល់ប៉ុណ្ណោះ។


10

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَكَفَرْتُمْ بِهٖ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى مِثْلِهٖ فَاٰمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi wa kafartum bihī wa syahida syāhidum mim banī isrā'īla ‘alā miṡlihī fa āmana wastakbartum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ចូរអ្នកប្រាប់ខ្ញុំថា តើពួកអ្នកគិតយ៉ាងណា ប្រសិនបើគម្ពីរគួរអាននេះពិតជាមកពីអល់ឡោះមែន ហើយពួកអ្នកបានបដិសេធវា ទោះបីជាមានសាក្សីម្នាក់មកពីកូនចៅអ៊ីស្រាអែលដែលបានទទួលស្គាល់ (សច្ចភាព) ស្រដៀងគ្នានឹង (អ្វីដែលត្រូវបានរៀបរាប់នៅក្នុង) គម្ពីរគួរអាន ហើយបន្ទាប់មកគាត់បានជឿក៏ដោយ ពួកអ្នកកំពុងអួតអាង។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមិនណែនាំក្រុមមនុស្សអយុត្តិធម៌ទេ»។


11

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَوْ كَانَ خَيْرًا مَّا سَبَقُوْنَآ اِلَيْهِۗ وَاِذْ لَمْ يَهْتَدُوْا بِهٖ فَسَيَقُوْلُوْنَ هٰذَآ اِفْكٌ قَدِيْمٌ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū lau kāna khairam mā sabaqūnā ilaih(i), wa iż lam yahtadū bihī fasayaqūlūna hāżā ifkun qadīm(un).

ហើយពួកអ្នកមិនជឿបាននិយាយទៅកាន់ពួកអ្នកដែលមានជំនឿថា "ប្រសិនបើគម្ពីរកូរ៉ានជាអ្វីល្អ ពួកគេប្រាកដជាមិនសក្តិសមជឿវាមុនយើងទេ"។ ប៉ុន្តែដោយសារតែពួកគេមិនត្រូវបានណែនាំដោយវា ពួកគេនឹងនិយាយថា "នេះគឺជាការកុហកចាស់"។


12

وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰٓى اِمَامًا وَّرَحْمَةً ۗوَهٰذَا كِتٰبٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۖوَبُشْرٰى لِلْمُحْسِنِيْنَ

wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), wa hāżā kitābum muṣaddiqul lisānan ‘arabiyyal liyunżiral-lażīna ẓalamū, wa busyrā lil-muḥsinīn(a).

ហើយមុន (គម្ពីរគួរអាន) មានគម្ពីររបស់លោកមូសាជាការណែនាំ និងជាសេចក្ដីមេត្តាករុណា។ ហើយនេះ (គម្ពីរគួរអាន) គឺជាគម្ពីរដែលបញ្ជាក់វាជាភាសាអារ៉ាប់ ដើម្បីផ្ដល់ការព្រមានដល់អ្នកដែលធ្វើខុស និងផ្ដល់ដំណឹងល្អដល់អ្នកដែលធ្វើល្អ។


13

اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ

innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ជាការពិតណាស់ អ្នកដែលនិយាយថាៈ ព្រះអម្ចាស់របស់យើងគឺអល់ឡោះ ហើយបន្ទាប់មកនៅតែរឹងមាំ នោះពួកគេនឹងមិនមានការភ័យខ្លាចអ្វីឡើយ ហើយពួកគេក៏មិនសោកសៅដែរ។


14

اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۚ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ulā'ika aṣḥābul-jannati khālidīna fīhā, jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

អ្នកទាំងនេះគឺជាអ្នករស់នៅស្ថានសួគ៌ ជារៀងរហូតនៅក្នុងនោះ ជារង្វាន់សម្រាប់អ្វីដែលពួកគេបានធ្វើ។


15

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).

ហើយយើងបានបញ្ជាមនុស្សឱ្យធ្វើល្អចំពោះឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេ។ ម្តាយរបស់គាត់បានមានផ្ទៃពោះគាត់ដោយលំបាក ហើយបានសម្រាលកូនគាត់ដោយលំបាក។ រយៈពេលនៃការមានផ្ទៃពោះរហូតដល់ការឈប់បំបៅគឺសាមសិបខែ ដូច្នេះនៅពេលដែលគាត់ (កូន) ពេញវ័យ ហើយឈានដល់អាយុសែសិបឆ្នាំ គាត់អធិស្ឋានថា "ឱព្រះអម្ចាស់អើយ សូមទ្រង់ប្រទានការណែនាំដល់ខ្ញុំ ដើម្បីឲ្យខ្ញុំអាចដឹងគុណចំពោះពរជ័យរបស់ទ្រង់ដែលទ្រង់បានប្រទានដល់ខ្ញុំ និងឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំ ហើយដើម្បីឲ្យខ្ញុំអាចធ្វើអំពើល្អដែលទ្រង់យល់ព្រម ហើយសូមទ្រង់ប្រទានសេចក្តីល្អដល់ខ្ញុំ ដែលនឹងហូរចុះមកលើកូនៗ និងចៅៗរបស់ខ្ញុំ។ ពិតណាស់ ខ្ញុំសូមសារភាពកំហុសចំពោះទ្រង់ ហើយខ្ញុំជាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកមូស្លីម"។


16

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوْا وَنَتَجَاوَزُ عَنْ سَيِّاٰتِهِمْ فِيْٓ اَصْحٰبِ الْجَنَّةِۗ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ

ulā'ikal-lażīna nataqabbalu ‘anhum aḥsana mā ‘amilū wa natajāwazu ‘an sayyi'atihim fī aṣḥābil-jannah(ti), wa‘daṣ-ṣidqil-lażī kānū yū‘adūn(a).

អ្នកទាំងនោះហើយ ដែលជាក្រុមមនុស្សដែលយើងទទួលយកអំពើល្អដែលពួកគេបានធ្វើ និង (អ្នកទាំងឡាយណា) ដែលយើងអត់ទោសឱ្យកំហុសរបស់ពួកគេ (ពួកគេនឹងក្លាយជា) អ្នករស់នៅក្នុងឋានសួគ៌។ នោះគឺជាការសន្យាពិតប្រាកដដែលត្រូវបានសន្យាចំពោះពួកគេ។


17

وَالَّذِيْ قَالَ لِوَالِدَيْهِ اُفٍّ لَّكُمَآ اَتَعِدَانِنِيْٓ اَنْ اُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُوْنُ مِنْ قَبْلِيْۚ وَهُمَا يَسْتَغِيْثٰنِ اللّٰهَ وَيْلَكَ اٰمِنْ ۖاِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّۚ فَيَقُوْلُ مَا هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wal-lażī qāla liwālidaihi uffil lakumā ata‘idāninī an ukhraja wa qad khalatil qurūnu min qablī, wa humā yastagīṡānillāha wailaka āmin, inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fayaqūlu mā hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

ហើយអ្នកដែលបាននិយាយទៅកាន់ឪពុកម្តាយរបស់គាត់ថា "អា" តើអ្នកទាំងពីរបានព្រមានខ្ញុំថា ខ្ញុំនឹងត្រូវបានរស់ឡើងវិញ (ពីផ្នូរ) ទោះបីជាមនុស្សជាច្រើនមុនខ្ញុំបានស្លាប់ទៅហើយក៏ដោយ? បន្ទាប់មកឪពុកម្តាយបានសុំជំនួយពីអល់ឡោះ (ដោយនិយាយថា) "វេទនាដល់អ្នករាល់គ្នា ចូរជឿចុះ! ពិតណាស់ ការសន្យារបស់អល់ឡោះគឺជាការពិត"។ បន្ទាប់មកគាត់ (ក្មេង) បាននិយាយថា "នេះគ្រាន់តែជារឿងនិទានរបស់មនុស្សបុរាណប៉ុណ្ណោះ"។


18

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا خٰسِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu fī umamin qad khalat min qablihim minal-jinni wal-ins(i), innahum kānū khāsirīn(a).

ពួកគេគឺជាមនុស្សដែលពិតជាត្រូវបានគេធ្វើទារុណកម្ម (វិនាស) រួមជាមួយមនុស្សជំនាន់មុនពួកគេ ពីពួកជិន និងមនុស្សលោក។ ពួកគេគឺជាអ្នកដែលខាតបង់។


19

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۚ وَلِيُوَفِّيَهُمْ اَعْمَالَهُمْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa liyuwaffiyahum a‘mālahum wa hum lā yuẓlamūn(a).

ហើយមនុស្សគ្រប់រូបនឹងទទួលបានឋានៈទៅតាមអ្វីដែលពួកគេបានធ្វើ ហើយដើម្បីអល់ឡោះនឹងប្រទានរង្វាន់ដល់ពួកគេចំពោះទង្វើរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេនឹងមិនត្រូវគេបំពានឡើយ។


20

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَذْهَبْتُمْ طَيِّبٰتِكُمْ فِيْ حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَاۚ فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَفْسُقُوْنَ ࣖ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), ażhabtum ṭayyibātikum fī ḥayātikumud-dun-yā wastamta‘tum bihā, fal-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum tastakbirūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tafsuqūn(a).

ហើយ(ចូរចងចាំ)ថ្ងៃដែលពួកអជំនឿនឹងត្រូវនាំទៅកាន់ឋាននរក (ហើយនឹងមានគេនិយាយទៅកាន់ពួកគេថា) ៖ «អ្នកបានចំណាយរបស់ល្អៗនៃជីវិតលោកិយរបស់អ្នក ហើយបានរីករាយនឹងវា។ ដូច្នេះថ្ងៃនេះ អ្នកនឹងទទួលបានទណ្ឌកម្មដ៏អាម៉ាស់មួយ ដោយសារតែអ្នកក្រអឺតក្រទមនៅលើផែនដីដោយមិនគិតពីសច្ចភាព និងដោយសារតែអ្នកបានប្រព្រឹត្តមិនស្តាប់បង្គាប់ (អល់ឡោះ)»។


21

۞ وَاذْكُرْ اَخَا عَادٍۗ اِذْ اَنْذَرَ قَوْمَهٗ بِالْاَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖٓ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

ważkur akhā ‘ād(in), iż anżara qaumahū bil-aḥqāfi wa qad khalatin-nużuru mim baini yadaihi wa min khalfihī allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

ហើយចូរអ្នកចងចាំ(ហ៊ូដ) ដែលជាប្អូនប្រុសរបស់អាដ នៅពេលដែលគាត់បានព្រមានក្រុមរបស់គាត់អំពីវាលខ្សាច់ ហើយជាការពិតណាស់ អ្នកព្រមានបានស្លាប់មុនគាត់ និងក្រោយគាត់ (ដោយនិយាយថា) ចូរកុំគោរពបូជាអ្នកណាក្រៅពីអល់ឡោះឡើយ ក្រែងខ្ញុំខ្លាចថាអ្នកនឹងត្រូវគេធ្វើទារុណកម្មនៅថ្ងៃដ៏អស្ចារ្យ។


22

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ اٰلِهَتِنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lita'fikanā ‘an ālihatinā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

ពួកគេបានឆ្លើយថាៈ តើអ្នកបានមករកយើងដើម្បីបង្វែរយើងចេញពីការគោរពបូជាព្រះរបស់យើងឬ? ដូច្នេះ សូមអ្នកនាំមកយើងនូវទណ្ឌកម្មដែលអ្នកបានគំរាមកំហែងយើង ប្រសិនបើអ្នកស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកនិយាយពិត។


23

قَالَ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاُبَلِّغُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

qāla innamal ‘ilmu ‘indallāh(i), wa uballigukum mā ursiltu bihī wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

គាត់(ហ៊ូដ)បានមានប្រសាសន៍ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ចំណេះដឹង(អំពីរឿងនោះ)គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះតែប៉ុណ្ណោះ ហើយខ្ញុំ(គ្រាន់តែ)ប្រាប់អ្នកអំពីអ្វីដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះមកឱ្យខ្ញុំ ប៉ុន្តែខ្ញុំឃើញថា អ្នករាល់គ្នាជាក្រុមមនុស្សដែលប្រព្រឹត្តអំពើល្ងង់ខ្លៅ។


24

فَلَمَّا رَاَوْهُ عَارِضًا مُّسْتَقْبِلَ اَوْدِيَتِهِمْ قَالُوْا هٰذَا عَارِضٌ مُّمْطِرُنَا ۗبَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهٖ ۗرِيْحٌ فِيْهَا عَذَابٌ اَلِيْمٌۙ

falammā ra'auhu ‘āriḍam mustaqbila audiyatihim, qālū hāżā ‘āriḍum mumṭirunā, bal huwa masta‘jaltum bih(ī), rīḥun fīhā ‘ażābun alīm(un).

ដូច្នេះ នៅពេលដែលពួកគេបានឃើញទារុណកម្មក្នុងទម្រង់ជាពពកមួយកំពុងមករកជ្រលងភ្នំរបស់ពួកគេ ពួកគេបាននិយាយថា "នេះគឺជាពពកដែលនឹងផ្តល់ឱ្យយើងនូវភ្លៀង"។ (ទេ!) ប៉ុន្តែនេះគឺជាទារុណកម្មដែលពួកអ្នកសុំឱ្យប្រញាប់ប្រញាល់ វាគឺជាខ្យល់ដែលមានទារុណកម្មដ៏ឈឺចាប់។


25

تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍۢ بِاَمْرِ رَبِّهَا فَاَصْبَحُوْا لَا يُرٰىٓ اِلَّا مَسٰكِنُهُمْۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ

tudammiru kulla syai'im bi'amri rabbihā fa'aṣbaḥū lā yurā illā masākinuhum, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).

ពួកគេបានបំផ្លាញអ្វីៗទាំងអស់តាមបញ្ជារបស់ម្ចាស់របស់ពួកគេ ដូច្នេះពួកគេ (ក្រុមអាដ) បានក្លាយជាមនុស្សមើលមិនឃើញ (នៅលើផែនដី) លើកលែងតែ (ស្លាកស្នាម) នៃលំនៅដ្ឋានរបស់ពួកគេ។ ដូច្នោះហើយ យើងបានផ្តល់រង្វាន់ដល់ពួកអ្នកមានបាប។


26

وَلَقَدْ مَكَّنّٰهُمْ فِيْمَآ اِنْ مَّكَّنّٰكُمْ فِيْهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَّاَبْصَارًا وَّاَفْـِٕدَةًۖ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَآ اَبْصَارُهُمْ وَلَآ اَفْـِٕدَتُهُمْ مِّنْ شَيْءٍ اِذْ كَانُوْا يَجْحَدُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannāhum fīmā im makkannākum fīhi wa ja‘alnā lahum sam‘aw wa abṣāraw wa af'idah(tan), famā agnā ‘anhum sam‘uhum wa lā abṣāruhum wa lā af'idatuhum min syai'in iż kānū yajḥadūna bi'āyātillāhi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានបញ្ជាក់ជំហររបស់ពួកគេ (ដោយភាពរុងរឿង និងកម្លាំង) ដែលយើងមិនដែលបានផ្តល់ឱ្យអ្នក ហើយយើងបានផ្តល់ឱ្យពួកគេនូវការស្តាប់ ការមើលឃើញ និងបេះដូង ប៉ុន្តែការស្តាប់ ការមើលឃើញ និងបេះដូងរបស់ពួកគេគ្មានប្រយោជន៍អ្វីសម្រាប់ពួកគេទាល់តែសោះ ពីព្រោះពួកគេតែងតែបដិសេធនឹងអាយ៉ាត់ៗរបស់អល់ឡោះ ហើយការដាក់ទណ្ឌកម្មដែលពួកគេធ្លាប់ចំអកបានឡោមព័ទ្ធពួកគេ។


27

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُمْ مِّنَ الْقُرٰى وَصَرَّفْنَا الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa laqad ahlaknā mā ḥaulakum minal-qurā wa ṣarrafnal-āyāti la‘allahum yarji‘ūn(a).

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានបំផ្លាញប្រទេសនានាដែលនៅជុំវិញអ្នក ហើយយើងក៏បានពន្យល់ម្តងហើយម្តងទៀតអំពីសញ្ញានានា (នៃភាពអស្ចារ្យរបស់យើង) ដើម្បីឱ្យពួកគេនឹងវិលត្រឡប់មកវិញ (ប្រែចិត្ត)។


28

فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ قُرْبَانًا اٰلِهَةً ۗبَلْ ضَلُّوْا عَنْهُمْۚ وَذٰلِكَ اِفْكُهُمْ وَمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

falau lā naṣarahumul-lażīnattakhażū min dūnillāhi qurbānan ālihah(tan), bal ḍallū ‘anhum, wa żālika ifkuhum wa mā kānū yaftarūn(a).

ដូច្នេះហេតុអ្វីបានជាព្រះដែលពួកគេគោរពបូជាក្រៅពីអល់ឡោះមិនអាចចូលទៅជិតទ្រង់បាន? សូម្បីតែព្រះក៏បានបាត់ពីពួកគេដែរ? ហើយនោះគឺជាលទ្ធផលនៃការភូតកុហករបស់ពួកគេ និងអ្វីដែលពួកគេធ្លាប់ប្រឌិតឡើង។


29

وَاِذْ صَرَفْنَآ اِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُوْنَ الْقُرْاٰنَۚ فَلَمَّا حَضَرُوْهُ قَالُوْٓا اَنْصِتُوْاۚ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا اِلٰى قَوْمِهِمْ مُّنْذِرِيْنَ

wa iż ṣarafnā ilaika nafaram minal-jinni yastami‘ūnal-qur'ān(a), falammā ḥaḍarūhu qālū anṣitū, falammā quḍiya wallau ilā qaumihim munżirīn(a).

ហើយ(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលយើងបានបង្ហាញដល់អ្នក (មូហាំម៉ាត់) ក្រុមជិន ដែលកំពុងស្តាប់ (ការអាន) គម្ពីរគួរអាន ពេលនោះនៅពេលដែលពួកគេចូលរួម (ការអាន) ពួកគេបាននិយាយថាៈ ចូរអ្នកនៅស្ងៀម! ហើយនៅពេលដែលវាចប់ ពួកគេបានត្រឡប់ទៅរកក្រុមរបស់ពួកគេវិញ ដើម្បីផ្តល់ការព្រមាន។


30

قَالُوْا يٰقَوْمَنَآ اِنَّا سَمِعْنَا كِتٰبًا اُنْزِلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰى مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّ وَاِلٰى طَرِيْقٍ مُّسْتَقِيْمٍ

qālū yā qaumanā innā sami‘nā kitāban unzila mim ba‘di mūsā muṣaddiqal limā baina yadaihi yahdī ilal-ḥaqqi wa ilā ṭarīqim mustaqīm(in).

ពួកគេបាននិយាយថាៈ ឱក្រុមមនុស្សរបស់យើង! ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានឮគម្ពីរ(អាល់គួរអាន)ដែលត្រូវបានបញ្ចុះបន្ទាប់ពីមូសា ដែលបញ្ជាក់(គម្ពីរ)ដែលមានពីមុនមក ដោយចង្អុលបង្ហាញផ្លូវទៅកាន់សច្ចភាព និងមាគ៌ាដ៏ត្រង់។


31

يٰقَوْمَنَآ اَجِيْبُوْا دَاعِيَ اللّٰهِ وَاٰمِنُوْا بِهٖ يَغْفِرْ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُجِرْكُمْ مِّنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

yā qaumanā ajībū dā‘iyallāhi wa āminū bihī yagfir lakum min żunūbikum wa yujirkum min ‘ażābin alīm(in).

ឱប្រជាជនរបស់យើង! ចូរពួកអ្នកទទួលយក (ការអំពាវនាវ) របស់អ្នកដែលអំពាវនាវរកអល់ឡោះ។ ហើយចូរពួកអ្នកជឿលើទ្រង់ចុះ ទ្រង់ពិតជានឹងអភ័យទោសឱ្យពួកអ្នកនូវបាបកម្ម ហើយនឹងរំដោះពួកអ្នកឱ្យរួចផុតពីទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់។


32

وَمَنْ لَّا يُجِبْ دَاعِيَ اللّٰهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِى الْاَرْضِ وَلَيْسَ لَهٗ مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءُ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa mal lā yujib dā‘iyallāhi falaisa bimu‘jizin fil-arḍi wa laisa lahū min dūnihī auliyā'(u), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

ហើយអ្នកណាដែលមិនទទួលយក (ការអំពាវនាវ) របស់អ្នកដែលអំពាវនាវរកអល់ឡោះ (មូហាំម៉ាត់) នោះគេនឹងមិនអាចគេចផុតពីការដាក់ទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះនៅលើផែនដីបានទេ ទោះបីជាគ្មានអ្នកការពារសម្រាប់គេក្រៅពីអល់ឡោះក៏ដោយ។ ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងការភាន់ច្រឡំយ៉ាងច្បាស់លាស់។


33

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ۗبَلٰٓى اِنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awalam yarau annallāhal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa lam ya‘ya bikhalqihinna biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā, balā innahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ហើយតើពួកគេមិនបានឃើញទេឬថា អល់ឡោះបានបង្កើតមេឃជាច្រើនជាន់ និងផែនដី ហើយទ្រង់មិននឿយហត់ក្នុងការបង្កើតវាទេ ហើយទ្រង់មានអំណាចក្នុងការផ្តល់ជីវិតដល់អ្នកស្លាប់? ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់មានអំណាចលើអ្វីៗទាំងអស់។


34

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗ قَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fażūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

ហើយ(ចូរចងចាំ)នៅថ្ងៃដែលពួកអ្នកមិនជឿត្រូវប្រឈមមុខនឹងឋាននរក (ពួកគេនឹងត្រូវគេសួរថា) តើនេះមិនមែនជាការពិតទេឬ? ពួកគេបានឆ្លើយថា មែនហើយ សូមស្បថនឹងព្រះអម្ចាស់របស់យើង។ អល់ឡោះមានបន្ទូលថា ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកភ្លក់ទណ្ឌកម្មនេះចុះ ពីព្រោះពួកអ្នកបានបដិសេធវាពីមុនមក។


35

فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَّهُمْ ۗ كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوْعَدُوْنَۙ لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنْ نَّهَارٍ ۗ بَلٰغٌ ۚفَهَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الْفٰسِقُوْنَ ࣖ

faṣbir kamā ṣabara ulul-‘azmi minar-rusuli wa lā tasta‘jil lahum, ka'annahum yauma yarauna mā yū‘adūn(a), lam yalbaṡū illā sā‘atam min nahār(in), balāg(un), fahal yuhlaku illal-qaumul-fāsiqūn(a).

ដូច្នេះ ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)អត់ធ្មត់ ដូចដែលពួកអ្នកនាំសារដ៏រឹងមាំបានអត់ធ្មត់ ហើយកុំសុំឱ្យទណ្ឌកម្មត្រូវបានប្រញាប់ប្រញាល់មកលើពួកគេ។ នៅថ្ងៃដែលពួកគេឃើញទណ្ឌកម្មដែលបានសន្យា វានឹងហាក់ដូចជាពួកគេបានស្នាក់នៅ (ក្នុងលោកនេះ) ត្រឹមតែមួយភ្លែតប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយថ្ងៃ។ កាតព្វកិច្ចរបស់អ្នកគឺគ្រាន់តែបញ្ជូនប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះគ្មាននរណាម្នាក់នឹងត្រូវបំផ្លាញឡើយ លើកលែងតែអ្នកដែលមិនស្តាប់បង្គាប់ (មិនស្តាប់បង្គាប់អល់ឡោះ)។