Q.S អាល់-កាសាស (اَلْقَصَص) - 88 ចំនួន​ខគម្ពីរ

طٰسۤمّۤ

Ṭā sīm mīm.

ថាស៊ីន មីម

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ

tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

ទាំងនេះគឺជាខគម្ពីរច្បាស់លាស់នៃគម្ពីរ (អាល់កូរ៉ាន) (មកពីអល់ឡោះ)។

نَتْلُوْا عَلَيْكَ مِنْ نَّبَاِ مُوْسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

natlū ‘alaika min naba'i mūsā wa fir‘auna bil-ḥaqqi liqaumiy yu'minūn(a).

យើងសូមសូត្រជូនអ្នកនូវរឿងរ៉ាវមួយចំនួនរបស់មូសា និងហ្វារ៉ាអុងដោយសច្ចភាព សម្រាប់ក្រុមមនុស្សដែលមានជំនឿ។

اِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى الْاَرْضِ وَجَعَلَ اَهْلَهَا شِيَعًا يَّسْتَضْعِفُ طَاۤىِٕفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَيَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْ ۗاِنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِيْنَ

inna fir‘auna ‘alā fil-arḍi wa ja‘ala ahlahā syiya‘ay yastaḍ‘ifu ṭā'ifatam minhum yużabbiḥu abnā'ahum wa yastaḥyī nisā'ahum, innahū kāna minal-mufsidīn(a).

ជាការពិតណាស់ ហ្វៀរអោនបានធ្វើបាបនៅលើផែនដី ហើយបានបែងចែកប្រជាជនរបស់វា ដោយបានជិះជាន់ក្រុមមួយ (កូនចៅអ៊ីស្រាអែល) គាត់បានសម្លាប់កូនប្រុសរបស់ពួកគេ និងបានទុកជីវិតកូនស្រីរបស់ពួកគេ។ ជាការពិត គាត់ (ហ្វៀរអោន) គឺជាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់។

وَنُرِيْدُ اَنْ نَّمُنَّ عَلَى الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا فِى الْاَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ اَىِٕمَّةً وَّنَجْعَلَهُمُ الْوٰرِثِيْنَ ۙ

wa nurīdu an namunna ‘alal-lażīnastuḍ‘ifū fil-arḍi wa naj‘alahum a'immataw wa naj‘alahumul-wāriṡīn(a).

ហើយយើងនឹងផ្តល់ព្រះគុណដល់ពួកដែលត្រូវគេជិះជាន់នៅលើផែនដី (អេហ្ស៊ីប) ហើយយើងនឹងធ្វើឱ្យពួកគេក្លាយជាអ្នកដឹកនាំ និងធ្វើឱ្យពួកគេក្លាយជាអ្នកស្នងមរតក។

وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَحْذَرُوْنَ

wa numakkina lahum fil-arḍi wa nuriya fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā minhum mā kānū yaḥżarūn(a).

ហើយយើងបានតាំងទីតាំងរបស់ពួកគេនៅលើផែនដី ហើយយើងបានបង្ហាញដល់ហ្វៀរអោន និងហាម៉ាន ព្រមទាំងកងទ័ពរបស់គាត់នូវអ្វីដែលពួកគេតែងតែខ្លាចពីពួកគេ។

وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّ مُوْسٰٓى اَنْ اَرْضِعِيْهِۚ فَاِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَاَلْقِيْهِ فِى الْيَمِّ وَلَا تَخَافِيْ وَلَا تَحْزَنِيْ ۚاِنَّا رَاۤدُّوْهُ اِلَيْكِ وَجَاعِلُوْهُ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

wa auḥainā ilā mūsā an arḍi‘īh(i), fa'iżā khifti ‘alaihi fa'alqīhi fil yammi wa lā takhāfī wa lā taḥzanī, innā rāddūhu ilaiki wa jā‘ilūhu minal-mursalīn(a).

ហើយយើងបានបំផុសគំនិតដល់ម្តាយរបស់មូសាថាៈ ចូរបឺតយកគាត់ (មូសា) ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកព្រួយបារម្ភអំពីគាត់ ចូរបោះគាត់ចូលទៅក្នុងទន្លេ (នីល)។ ហើយកុំភ័យខ្លាច និងកុំសោកសៅឱ្យសោះ ពិតណាស់យើងនឹងបញ្ជូនគាត់មករកពួកអ្នកវិញ ហើយយើងនឹងធ្វើឱ្យគាត់ក្លាយជាអ្នកនាំសារម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកនាំសារ។

فَالْتَقَطَهٗٓ اٰلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُوْنَ لَهُمْ عَدُوًّا وَّحَزَنًاۗ اِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا كَانُوْا خٰطِـِٕيْنَ

faltaqaṭahū ālu fir‘auna liyakūna lahum ‘aduwwaw wa ḥazanā(n), inna fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā kānū khāṭi'īn(a).

ដូច្នេះ គាត់ត្រូវបានក្រុមគ្រួសាររបស់ហ្វៀរអោនរើស ដើម្បីឲ្យ (នៅពេលអនាគត) គាត់ក្លាយជាសត្រូវ និងជាទុក្ខព្រួយសម្រាប់ពួកគេ។ ពិតណាស់ ហ្វៀរអោន និងហាម៉ាន ព្រមទាំងទាហានរបស់ពួកគេ គឺជាអ្នកដែលប្រព្រឹត្តខុស។

وَقَالَتِ امْرَاَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ لِّيْ وَلَكَۗ لَا تَقْتُلُوْهُ ۖعَسٰٓى اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa qālatimra'atu fir‘auna qurratu ‘ainil lī wa lak(a), lā taqtulūh(u), ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladaw wa hum lā yasy‘urūn(a).

ហើយភរិយារបស់ស្តេចផារ៉ោនបាននិយាយថាៈ (គាត់) គឺជាការលួងលោមចិត្តដល់ចិត្តខ្ញុំ និងចំពោះអ្នក។ កុំសម្លាប់គាត់អី សង្ឃឹមថាគាត់នឹងមានប្រយោជន៍សម្រាប់យើង ឬយើងនឹងយកគាត់ជាកូន” ខណៈពេលដែលពួកគេមិនបានដឹងខ្លួន។

وَاَصْبَحَ فُؤَادُ اُمِّ مُوْسٰى فٰرِغًاۗ اِنْ كَادَتْ لَتُبْدِيْ بِهٖ لَوْلَآ اَنْ رَّبَطْنَا عَلٰى قَلْبِهَا لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa aṣbaḥa fu'ādu ummi mūsā fārigā(n), in kādat latubdī bihī lau lā ar rabaṭnā ‘alā qalbihā litakūna minal-mu'minīn(a).

ហើយចិត្តរបស់ម្ដាយមូសាក៏ក្លាយទៅជាទទេស្អាត។ ពិតប្រាកដណាស់ គាត់ស្ទើរតែបានបង្ហាញវា (អាថ៌កំបាំងអំពីមូសា) ប្រសិនបើយើងមិនបានពង្រឹងចិត្តរបស់គាត់ទេ ដើម្បីឲ្យគាត់ក្លាយជាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលមានជំនឿ (លើការសន្យារបស់អល់ឡោះ)។

وَقَالَتْ لِاُخْتِهٖ قُصِّيْهِۗ فَبَصُرَتْ بِهٖ عَنْ جُنُبٍ وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ

wa qālat li'ukhtihī quṣṣīh(i), fabaṣurat bihī ‘an junubiw wa hum lā yasy‘urūn(a).

ហើយនាង(ម្តាយរបស់មូសា)បាននិយាយទៅកាន់បងប្អូនស្រីៗរបស់មូសាថាៈ ចូរពួកអ្នកដើរតាមគាត់(មូសា)។ ពេលនោះគាត់(មូសា)បានឃើញវាពីចម្ងាយ ប៉ុន្តែពួកគេមិនដឹងខ្លួន។

۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰٓى اَهْلِ بَيْتٍ يَّكْفُلُوْنَهٗ لَكُمْ وَهُمْ لَهٗ نٰصِحُوْنَ

wa ḥarramnā ‘alaihil-marāḍi‘a min qablu faqālat hal adullukum ‘alā ahli baitiy yakfulūnahū lakum wa hum lahū nāṣiḥūn(a).

ហើយយើងបានរារាំងគាត់ (មូសា) ពីការបំបៅដោះកូនដល់ស្ត្រីដែលចង់បំបៅដោះកូនមុននោះ រួចគាត់ (ប្អូនប្រុសរបស់មូសា) បាននិយាយថា តើខ្ញុំចង់ឱ្យខ្ញុំបង្ហាញគ្រួសារមួយដល់អ្នក ដែលនឹងមើលថែគាត់ជំនួសអ្នក ហើយពួកគេអាចប្រព្រឹត្តចំពោះគាត់បានល្អដែរឬទេ?

فَرَدَدْنٰهُ اِلٰٓى اُمِّهٖ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faradadnāhu ilā ummihī kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzana wa lita‘lama anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

ដូច្នេះយើងបានប្រគល់គាត់ (មូសា) ឱ្យទៅម្តាយរបស់គាត់វិញ ដើម្បីឱ្យចិត្តរបស់នាងមានសុភមង្គល និងមិនកើតទុក្ខព្រួយ ហើយដើម្បីឱ្យនាងដឹងថា ការសន្យារបស់អល់ឡោះជាការពិត ប៉ុន្តែពួកគេភាគច្រើនមិនដឹង។

وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

ហើយបន្ទាប់ពីគាត់ (មូសា) បានធំធាត់ និងធ្វើឱ្យបញ្ញារបស់គាត់ល្អឥតខ្ចោះ យើងបានប្រទានឱ្យគាត់នូវប្រាជ្ញា (ទំនាយ) និងចំណេះដឹង ហើយយើងបានផ្តល់រង្វាន់ដល់អ្នកដែលធ្វើល្អ។

وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ

wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).

ហើយគាត់ (មូសា) បានចូលទៅក្នុងទីក្រុង (មេមភីស) ខណៈពេលដែលប្រជាជននៅក្នុងទីក្រុងនោះមិនអើពើ ហើយគាត់បានរកឃើញបុរសពីរនាក់នៅក្នុងទីក្រុងកំពុងប្រយុទ្ធគ្នា ម្នាក់មកពីក្រុមរបស់ពួកគេ (កូនចៅអ៊ីស្រាអែល) និងម្នាក់ទៀតមកពីសត្រូវរបស់ពួកគេ (ពួកផារ៉ោន)។ មនុស្សមកពីក្រុមរបស់គាត់បានសុំជំនួយពីគាត់ដើម្បី (កម្ចាត់) មនុស្សមកពីខាងសត្រូវរបស់គាត់ បន្ទាប់មកមូសាបានវាយគាត់ ហើយសត្រូវរបស់គាត់បានស្លាប់។ គាត់ (មូសា) បាននិយាយថា "នេះជាការងាររបស់មារ។ ពិតប្រាកដណាស់ វា (មារ) គឺជាសត្រូវដែលច្បាស់ជាកំពុងបំភាន់"។

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ فَاغْفِرْ لِيْ فَغَفَرَ لَهٗ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qāla rabbi innī ẓalamtu nafsī fagfir lī fagafara lah(ū), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

លោក (មូសា) បានអធិស្ឋានថាៈ ឱព្រះអម្ចាស់អើយ ខ្ញុំបានធ្វើបាបខ្លួនឯងមែន ដូច្នេះសូមទ្រង់អភ័យទោសឱ្យខ្ញុំផង។ ដូច្នេះ ទ្រង់ (អល់ឡោះ) បានអភ័យទោសឱ្យគាត់។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះ ទ្រង់ជាអ្នកអភ័យទោសឱ្យ ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត។

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ اَكُوْنَ ظَهِيْرًا لِّلْمُجْرِمِيْنَ

qāla rabbi bimā an‘amta ‘alayya falan akūna ẓahīral lil-mujrimīn(a).

គាត់(មូសា)បានពោលថាៈ ឱព្រះអម្ចាស់! ដោយសារព្រះគុណដែលទ្រង់បានប្រទានមកខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងមិនធ្វើជាអ្នកជួយពួកមានបាបឡើយ។

فَاَصْبَحَ فِى الْمَدِيْنَةِ خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ فَاِذَا الَّذِى اسْتَنْصَرَهٗ بِالْاَمْسِ يَسْتَصْرِخُهٗ ۗقَالَ لَهٗ مُوْسٰٓى اِنَّكَ لَغَوِيٌّ مُّبِيْنٌ

fa'aṣbaḥa fil-madīnati khā'ifay yataraqqabu fa'iżal-lażistanṣarahū bil-amsi yastaṣrikhuh(ū), qāla lahū mūsā innaka lagawiyyum mubīn(un).

ដោយសារតែរឿងនេះ គាត់ (ម៉ូសេ) មានការភ័យខ្លាច ខណៈពេលដែលគាត់នៅក្នុងទីក្រុង រង់ចាំ (ផលវិបាកនៃទង្វើរបស់គាត់) ស្រាប់តែបុរសដែលបានសុំជំនួយកាលពីម្សិលមិញ បានស្រែករកគាត់ឱ្យជួយ។ ម៉ូសេបាននិយាយទៅកាន់គាត់ថា "អ្នកពិតជាបុរសម្នាក់ដែលបានវង្វេងផ្លូវមែន"។

فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ

falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).

ដូច្នេះ នៅពេលដែលគាត់ (មូសា) ចង់វាយប្រហារយ៉ាងខ្លាំងទៅលើអ្នកដែលជាសត្រូវរបស់អ្នកទាំងពីរ គាត់ (សត្រូវរបស់គាត់) បាននិយាយថា "ឱមូសា! តើអ្នកមានបំណងសម្លាប់ខ្ញុំ ដូចដែលអ្នកបានសម្លាប់នរណាម្នាក់កាលពីម្សិលមិញមែនទេ? អ្នកគ្រាន់តែមានបំណងធ្វើជាមនុស្សដែលប្រព្រឹត្តអំពើផ្តាច់ការនៅលើទឹកដីនេះប៉ុណ្ណោះ ហើយអ្នកមិនមានបំណងធ្វើជាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលបង្កើតសន្តិភាពនោះទេ"។

وَجَاۤءَ رَجُلٌ مِّنْ اَقْصَى الْمَدِيْنَةِ يَسْعٰىۖ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنَّ الْمَلَاَ يَأْتَمِرُوْنَ بِكَ لِيَقْتُلُوْكَ فَاخْرُجْ اِنِّيْ لَكَ مِنَ النّٰصِحِيْنَ

wa jā'a rajulum min aqṣal-madīnati yas‘ā, qāla yā mūsā innal-mala'a ya'tamirūna bika liyaqtulūka fakhruj innī laka minan-nāṣiḥīn(a).

ហើយបុរសម្នាក់បានរត់ចេញពីជាយក្រុង ហើយបាននិយាយថាៈ ឱមូសា! ពិតណាស់ ពួកអ្នកគ្រប់គ្រងដែនដីកំពុងពិភាក្សាគ្នាអំពីអ្នក ដើម្បីសម្លាប់អ្នក ដូច្នេះ ចូរអ្នកចេញពីទីក្រុងនេះទៅ។ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំជាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលផ្តល់ដំបូន្មានដល់អ្នក។

فَخَرَجَ مِنْهَا خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ ۖقَالَ رَبِّ نَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fakharaja minhā khā'ifay yataraqqab(u), qāla rabbi najjinī minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

ដូច្នេះគាត់ (មូសា) បានចេញពីទីក្រុងដោយការភ័យខ្លាច ដោយមានការប្រុងប្រយ័ត្ន (ប្រសិនបើមានអ្នកណាម្នាក់បានតាមទាន់គាត់ ឬចាប់គាត់បាន) គាត់បានអធិស្ឋានថាៈ ឱព្រះអម្ចាស់អើយ សូមទ្រង់ជួយសង្រ្គោះខ្ញុំពីក្រុមមនុស្សអយុត្តិធម៌ផង។

وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاۤءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa lammā tawajjaha tilqā'a madyana qāla ‘asā rabbī ay yahdiyanī sawā'as-sabīl(i).

ហើយនៅពេលដែលគាត់បានធ្វើដំណើរឆ្ពោះទៅកាន់ដែនដីម៉ាឌីយ៉ាន គាត់បានអធិស្ឋានម្តងទៀតថា "សូមព្រះជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំនាំខ្ញុំទៅកាន់ផ្លូវត្រូវ"។

وَلَمَّا وَرَدَ مَاۤءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ اُمَّةً مِّنَ النَّاسِ يَسْقُوْنَ ەۖ وَوَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمُ امْرَاَتَيْنِ تَذُوْدٰنِۚ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۗقَالَتَا لَا نَسْقِيْ حَتّٰى يُصْدِرَ الرِّعَاۤءُ وَاَبُوْنَا شَيْخٌ كَبِيْرٌ

wa lammā warada mā'a madyana wajada ‘alaihi ummatam minan-nāsi yasqūn(a), wa wajada min dūnihimumra'ataini tażūdān(i), qāla mā khaṭbukumā, qālatā lā nasqī ḥattā yuṣdirar-ri‘ā'u wa abūnā syaikhun kabīr(un).

ហើយនៅពេលដែលគាត់បានទៅដល់ប្រភពទឹកម៉ាឌីយ៉ាន គាត់បានរកឃើញមនុស្សមួយក្រុមនៅទីនោះកំពុងស្រោចទឹក (គោក្របីរបស់ពួកគេ) ហើយគាត់បានរកឃើញស្ត្រីពីរនាក់នៅពីក្រោយពួកគេកំពុងទប់ (គោក្របីរបស់ពួកគេ)។ គាត់ (មូសា) បានសួរថា "តើអ្នកចង់មានន័យយ៉ាងណា?" ពួកគេបាននិយាយថា "យើងមិនអាចស្រោចទឹក (គោក្របីរបស់យើង) បានទេ រហូតដល់ពួកគង្វាលចៀមត្រឡប់មកវិញ ហើយឪពុករបស់យើងជាមនុស្សចាស់ជរា"។

فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ

fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).

ដូច្នេះគាត់ (មូសា) បានឲ្យទឹកដល់ស្ត្រីទាំងពីរនាក់ (គោក្របី) រួចគាត់ក៏ត្រឡប់ទៅកន្លែងដែលមានម្លប់វិញ ហើយបានអធិស្ឋានថា "ឱព្រះអម្ចាស់អើយ ខ្ញុំពិតជាត្រូវការអាហារល្អ ដែលទ្រង់បានបញ្ជូនមកខ្ញុំ"។

فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

បន្ទាប់មក មូសា ម្នាក់ក្នុងចំណោមស្ត្រីពីរនាក់បានដើរដោយខ្មាសអៀន ហើយនាងបាននិយាយថា "ពិតណាស់ ឪពុករបស់ខ្ញុំសូមអញ្ជើញអ្នកឱ្យបរិច្ចាគអ្វីមួយជាថ្នូរនឹងសេចក្តីសប្បុរសរបស់អ្នកក្នុងការផ្តល់ទឹកដល់ (សត្វពាហនៈ) របស់យើង។" នៅពេលដែល (មូសា) បានមករកឪពុករបស់គាត់ ហើយគាត់បានរៀបរាប់រឿងនោះ (អំពីខ្លួនគាត់) គាត់បាននិយាយថា "កុំខ្លាចអី! អ្នកត្រូវបានសង្គ្រោះពីក្រុមមនុស្សអយុត្តិធម៌"។

قَالَتْ اِحْدٰىهُمَا يٰٓاَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖاِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْاَمِيْنُ

qālat iḥdāhumā yā abatista'jirh(u), inna khaira manista'jartal-qawiyyul-amīn(u).

ហើយស្ត្រីម្នាក់ក្នុងចំណោមស្ត្រីទាំងពីរនាក់បាននិយាយថាៈ ឱលោកឪពុក! សូមលោកចាត់គាត់ឲ្យធ្វើជាកម្មករម្នាក់ (សម្រាប់ពួកយើង)។ ពិតប្រាកដណាស់ មនុស្សដែលលោកអាចយកធ្វើជាកម្មករបានគឺអ្នកដែលរឹងមាំ និងគួរឲ្យទុកចិត្ត។

قَالَ اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ اُنْكِحَكَ اِحْدَى ابْنَتَيَّ هٰتَيْنِ عَلٰٓى اَنْ تَأْجُرَنِيْ ثَمٰنِيَ حِجَجٍۚ فَاِنْ اَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِنْدِكَۚ وَمَآ اُرِيْدُ اَنْ اَشُقَّ عَلَيْكَۗ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

qāla innī urīdu an unkiḥaka iḥdabnatayya hātaini ‘alā an ta'juranī ṡamāniya ḥijaj(in), fa'in atmamta ‘asyran famin ‘indik(a), wa mā urīdu an asyuqqa ‘alaik(a), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣāliḥīn(a).

គាត់ (ស្ហ៊ីក ម៉ាឌីយ៉ាន) បាននិយាយថា "ជាការពិតណាស់ ខ្ញុំមានបំណងរៀបការឱ្យអ្នកជាមួយកូនស្រីម្នាក់ក្នុងចំណោមកូនស្រីពីរនាក់របស់ខ្ញុំ ដោយមានលក្ខខណ្ឌថាអ្នកត្រូវធ្វើការឱ្យខ្ញុំរយៈពេលប្រាំបីឆ្នាំ ហើយប្រសិនបើអ្នកធ្វើការបានដប់ឆ្នាំ នោះគឺជា (សេចក្តីសប្បុរស) ពីអ្នក ហើយខ្ញុំមិនចង់ធ្វើឱ្យអ្នកពិបាកចិត្តនោះទេ។ ប្រសិនបើអល់ឡោះអនុញ្ញាត អ្នកនឹងឃើញថាខ្ញុំជាមនុស្សល្អ"។

قَالَ ذٰلِكَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَۗ اَيَّمَا الْاَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلَا عُدْوَانَ عَلَيَّ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُوْلُ وَكِيْلٌ ࣖ

qāla żālika bainī wa bainak(a), ayyamal-ajalaini qaḍaitu falā ‘udwāna ‘alayy(a), wallāhu ‘alā mā naqūlu wakīl(un).

លោក (មូសា) បានមានប្រសាសន៍ថា “កិច្ចព្រមព្រៀងនោះគឺរវាងខ្ញុំនិងអ្នក។ ពេលវេលាណាដែលខ្ញុំបំពេញក្នុងរយៈពេលកំណត់ទាំងពីរនេះ គឺគ្មានការទាមទារបន្ថែមណាមួយមកលើខ្ញុំទៀតទេ។ ហើយអល់ឡោះជាសាក្សីចំពោះអ្វីដែលយើងនិយាយ”។

۞ فَلَمَّا قَضٰى مُوْسَى الْاَجَلَ وَسَارَ بِاَهْلِهٖٓ اٰنَسَ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ نَارًاۗ قَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ جَذْوَةٍ مِّنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ

falammā qaḍā mūsal-ajala wa sāra bi'ahlihī ānasa min jānibiṭ-ṭūri nārā(n), qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā bikhabarin au jażwatim minan-nāri la‘allakum taṣṭalūn(a).

ដូច្នេះ នៅពេលដែលមូសាបានបំពេញពេលវេលាកំណត់រួចរាល់ ហើយគាត់បានចេញដំណើរជាមួយក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់ គាត់បានឃើញភ្លើងនៅលើជម្រាលភ្នំ។ គាត់បាននិយាយទៅកាន់ក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់ថាៈ ចូររង់ចាំ (នៅទីនេះ) ព្រោះខ្ញុំឃើញភ្លើង។ ប្រហែលជាខ្ញុំអាចនាំដំណឹងខ្លះពីវាមកជូនអ្នក ឬផ្កាភ្លើងមួយ ដើម្បីឲ្យអ្នកអាចកម្តៅខ្លួនបាន។

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

ដូច្នេះ នៅពេលដែលគាត់ (មូសា) បានទៅដល់ (កន្លែង) ភ្លើង គាត់ត្រូវបានគេហៅចេញពី (ទិសដៅ) ផ្នែកខាងស្តាំនៃជ្រលងភ្នំ ពីដើមឈើមួយ នៅលើដីដ៏មានពរមួយថា "ឱមូសា! ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំជាអល់ឡោះ ជាម្ចាស់នៃពិភពលោកទាំងអស់!"

وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ

wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).

ហើយចូរបោះដំបងរបស់អ្នកចុះ។ ដូច្នេះ នៅពេលដែលគាត់ (មូសា) បានឃើញគាត់កំពុងធ្វើចលនាដូចពស់ (រហ័សរហួន) គាត់ក៏រត់ត្រឡប់មកវិញដោយមិនងាកក្រោយឡើយ (អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា) “ឱមូសា! ចូរមកទីនេះ ហើយកុំខ្លាចអី។ ពិតណាស់ អ្នកគឺជាមនុស្សដែលមានសុវត្ថិភាព។

اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

ចូរអ្នកដាក់ដៃរបស់អ្នកចូលទៅក្នុងកអាវរបស់អ្នក វានឹងចេញមកពណ៌ស (ភ្លឺចែងចាំង) ដោយគ្មានពិការភាពអ្វីឡើយ ហើយចូរអ្នកដាក់ដៃរបស់អ្នកទៅលើទ្រូងរបស់អ្នក ប្រសិនបើអ្នកខ្លាច។ ទាំងនេះគឺជាអព្ភូតហេតុពីរពីព្រះអម្ចាស់របស់អ្នក (ដែលអ្នកនឹងបង្ហាញ) ដល់ហ្វៀរអោន និងមន្ត្រីរបស់គាត់។ ពិតណាស់ ពួកគេជាមនុស្សអាក្រក់។

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ

qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).

គាត់(មូសា)បានពោលថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ. ខ្ញុំពិតជាបានសម្លាប់នរណាម្នាក់ពីក្រុមរបស់ពួកគេ ដូច្នេះខ្ញុំខ្លាចពួកគេនឹងសម្លាប់ខ្ញុំ។

وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ

wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).

ហើយបងប្រុសរបស់ខ្ញុំឈ្មោះហារូន គាត់មានវោហារជាងខ្ញុំ ដូច្នេះសូមទ្រង់ចាត់គាត់មកជាមួយខ្ញុំ ដើម្បីធ្វើជាអ្នកជួយខ្ញុំ ដើម្បីបញ្ជាក់ពាក្យសម្ដីរបស់ខ្ញុំផង។ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំខ្លាចពួកគេនឹងបដិសេធខ្ញុំ។

قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ

qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).

ទ្រង់ (អល់ឡោះ) បានមានបន្ទូលថា "យើងនឹងពង្រឹងអ្នក (ជួយអ្នក) ជាមួយនឹងបងប្រុសរបស់អ្នក ហើយយើងនឹងផ្តល់ឱ្យអ្នកទាំងពីរនូវអំណាចដ៏អស្ចារ្យ ដូច្នេះពួកគេនឹងមិនអាចទៅដល់អ្នកបានឡើយ។ (អ្នកទាំងពីរចាកចេញ) ដោយនាំមកនូវអព្ភូតហេតុរបស់យើង អ្នកទាំងពីរ និងអ្នកដែលដើរតាមអ្នកនឹងឈ្នះ"។

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّفْتَرًىۙ وَّمَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ

falammā jā'ahum mūsā bi'āyātinā bayyinātin qālū mā hāżā illā siḥrum muftarā(n), wa mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).

ដូច្នេះ នៅពេលដែលមូសាបានមករកពួកគេ ដោយនាំយកអព្ភូតហេតុពិតប្រាកដរបស់យើងមក ពួកគេបាននិយាយថា "នេះគ្រាន់តែជាមន្តអាគមដែលបង្កើតឡើងប៉ុណ្ណោះ ហើយយើងមិនដែលឮរឿងនេះក្នុងចំណោមដូនតារបស់យើងទេ"។

وَقَالَ مُوْسٰى رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى مِنْ عِنْدِهٖ وَمَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa qāla mūsā rabbī a‘lamu biman jā'a bil-hudā min ‘indihī wa man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

ហើយគាត់ (មូសា) បានឆ្លើយថាៈ ម្ចាស់របស់ខ្ញុំដឹងច្បាស់ជាងអ្នកណាដែល (សក្តិសម) ក្នុងការនាំមកនូវការចង្អុលបង្ហាញពីទ្រង់ និងអ្នកណាដែលនឹងទទួលបានលទ្ធផលល្អនៅបរលោក។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលបំពាននឹងមិនមានជ័យជំនះឡើយ។

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَاُ مَا عَلِمْتُ لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرِيْۚ فَاَوْقِدْ لِيْ يٰهَامٰنُ عَلَى الطِّيْنِ فَاجْعَلْ لِّيْ صَرْحًا لَّعَلِّيْٓ اَطَّلِعُ اِلٰٓى اِلٰهِ مُوْسٰىۙ وَاِنِّيْ لَاَظُنُّهٗ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

wa qāla fir‘aunu yā ayyuhal-mala'u mā ‘alimtu lakum min ilāhin gairī, fa'auqid lī yā hāmānu ‘alaṭ-ṭīni faj‘al lī ṣarḥal la‘allī aṭṭali‘u ilā ilāhi mūsā, wa innī la'aẓunnuhū minal-kāżibīn(a).

ហើយហ្វៀរអោនបាននិយាយថាៈ ឱពួកអ្នកគ្រប់គ្រងប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ខ្ញុំមិនបានដឹងថាមានព្រះផ្សេងទៀតសម្រាប់ពួកអ្នកក្រៅពីខ្ញុំទេ។ ដូច្នេះ ចូរដុតដីឥដ្ឋឱ្យខ្ញុំ ឱហាម៉ាន (ដើម្បីធ្វើឥដ្ឋ) រួចចូរសង់អគារខ្ពស់មួយឱ្យខ្ញុំ ដើម្បីខ្ញុំអាចឡើងទៅជួបព្រះរបស់មូសា ហើយខ្ញុំប្រាកដថាទ្រង់ជាអ្នកភូតភរ។

وَاسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُوْدُهٗ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اِلَيْنَا لَا يُرْجَعُوْنَ

wastakbara huwa wa judūduhū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa ẓannū annahum ilainā lā yurja‘ūn(a).

ហើយគាត់ (ហ្វៀរអោន) និងកងទ័ពរបស់គាត់បានប្រព្រឹត្តដោយក្រអឺតក្រទម នៅលើផែនដីដោយគ្មានមូលហេតុត្រឹមត្រូវ ហើយពួកគេគិតថាពួកគេនឹងមិនត្រូវបានគេបញ្ជូនត្រឡប់ទៅរកយើងវិញឡើយ។

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ ۚفَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ

fa'akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yamm(i), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).

ដូច្នេះ យើងបានធ្វើទារុណកម្មគាត់ (ហ្វៀរអោន) និងកងទ័ពរបស់គាត់ បន្ទាប់មកយើងបានបោះពួកគេចូលទៅក្នុងសមុទ្រ។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះទីបញ្ចប់នៃក្រុមមនុស្សអយុត្តិធម៌។

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّدْعُوْنَ اِلَى النَّارِۚ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ لَا يُنْصَرُوْنَ

wa ja‘alnāhum a'immatay yad‘ūna ilan-nār(i), wa yaumal-qiyāmati lā yunṣarūn(a).

ហើយយើងបានធ្វើឱ្យពួកគេក្លាយជាអ្នកដឹកនាំដែលអញ្ជើញ (មនុស្ស) ទៅកាន់ឋាននរក ហើយនៅថ្ងៃបរលោកពួកគេនឹងមិនត្រូវបានគេជួយឡើយ។

وَاَتْبَعْنٰهُمْ فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ هُمْ مِّنَ الْمَقْبُوْحِيْنَ ࣖ

wa atba‘nāhum fī hāżihid-dun-yā la‘nah(tan), wa yaumal-qiyāmati hum minal-maqbūḥīn(a).

ហើយយើងបានដាក់បណ្តាសាពួកគេនៅក្នុងលោកិយនេះ ចំណែកឯនៅថ្ងៃបរលោកវិញ ពួកគេនឹងស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលនឹងត្រូវឃ្លាតឆ្ងាយពី (សេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះ)។

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ الْاُوْلٰى بَصَاۤىِٕرَ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba mim ba‘di mā ahlaknal-qurūnal ūlā baṣā'ira lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum yatażakkarūn(a).

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានប្រទានគម្ពីរ (តាវរ៉ត) ឲ្យមូសា បន្ទាប់ពីយើងបានបំផ្លាញក្រុមមនុស្សជំនាន់មុន ដើម្បីធ្វើជាចង្កៀងសម្រាប់មនុស្សលោក ជាការណែនាំ និងជាសេចក្ដីមេត្តាករុណា ដើម្បីឱ្យពួកគេអាចរៀនសូត្របាន។

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِيِّ اِذْ قَضَيْنَآ اِلٰى مُوْسَى الْاَمْرَ وَمَا كُنْتَ مِنَ الشّٰهِدِيْنَ ۙ

wa mā kunta bijānibil-garbiyyi iż qaḍainā ilā mūsal-amra wa mā kunta minasy-syāhidīn(a).

ហើយអ្នក (មូហាំម៉ាត់) មិនបាននៅភាគខាងលិច (នៃជ្រលងភ្នំដ៏ពិសិដ្ឋ ទូវ៉ា) នៅពេលដែលយើងបាននាំបទបញ្ជាទៅកាន់មូសានោះទេ ហើយអ្នកក៏មិនបាននៅក្នុងចំណោមមនុស្សដែលបានឃើញ (ព្រឹត្តិការណ៍នោះ) ដែរ។

وَلٰكِنَّآ اَنْشَأْنَا قُرُوْنًا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۚ وَمَا كُنْتَ ثَاوِيًا فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۙ وَلٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِيْنَ

wa lākinnā ansya'nā qurūnan fataṭāwala ‘alaihimul-‘umur(u), wa mā kunta ṡāwiyan fī ahli madyana tatlū ‘alaihim āyātinā, wa lākinnā kunnā mursilīn(a).

ប៉ុន្តែយើងបានបង្កើតមនុស្សមួយចំនួន ហើយរយៈពេលយូរបានកន្លងផុតទៅលើពួកគេ ហើយអ្នក (មូហាំម៉ាត់) មិនបាននៅជាមួយប្រជាជនម៉ាឌីយ៉ានដើម្បីសូត្រអាយ៉ាត់ៗរបស់យើងឱ្យពួកគេស្តាប់នោះទេ ប៉ុន្តែយើងបានចាត់អ្នកនាំសារ។

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).

ហើយអ្នក (មូហាំម៉ាត់) មិនបាននៅជិតភ្នំទួរទេ នៅពេលដែលយើងបានហៅអ្នក (មូសា) ប៉ុន្តែ (យើងបានចាត់អ្នក) ជាក្ដីមេត្តាករុណាពីម្ចាស់របស់អ្នក ដើម្បីអ្នកអាចព្រមានដល់មនុស្ស (កូរ៉ោះ) ដែលមិនធ្លាប់មានអ្នកព្រមានពីមុនអ្នក ដើម្បីឱ្យពួកគេអាចរៀនមេរៀនមួយ។

وَلَوْلَآ اَنْ تُصِيْبَهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَيَقُوْلُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau lā an tuṣībahum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim fayaqūlū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fanattabi‘a āyātika wa nakūna minal-mu'minīn(a).

ហើយដើម្បីកុំឱ្យពួកគេនិយាយថា នៅពេលដែលទណ្ឌកម្មមកដល់ពួកគេដោយសារតែអ្វីដែលពួកគេធ្វើថា ឱម្ចាស់របស់យើង ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់មិនបានចាត់អ្នកនាំសារមកយើង ដើម្បីឱ្យយើងធ្វើតាមអាយ៉ាត់ៗរបស់ទ្រង់ ហើយដើម្បីឲ្យយើងស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលមានជំនឿ?

فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْا لَوْلَآ اُوْتِيَ مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ مُوْسٰىۗ اَوَلَمْ يَكْفُرُوْا بِمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُۚ قَالُوْا سِحْرٰنِ تَظٰهَرَاۗ وَقَالُوْٓا اِنَّا بِكُلٍّ كٰفِرُوْنَ

falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū lau lā ūtiya miṡla mā ūtiya mūsā, awalam yakfurū bimā ūtiya mūsā min qabl(u), qālū siḥrāni taẓāharā, wa qālū innā bikullin kāfirūn(a).

ដូច្នេះ នៅពេលដែលសច្ចភាព (គម្ពីរគួរអាន) បានមកដល់ពួកគេពីយើង ពួកគេបាននិយាយថា "ហេតុអ្វីបានជាវាមិនត្រូវបានផ្តល់ឱ្យគាត់ (មូហាំម៉ាត់) ដូចដែលវាត្រូវបានផ្តល់ឱ្យមូសាពីមុន?" តើពួកគេមិនបានបដិសេធ (ផងដែរ) នូវអ្វីដែលត្រូវបានផ្តល់ឱ្យមូសាពីមុនទេឬ? ពួកគេធ្លាប់និយាយថា "(មូសា និងហារ៉ុន) គឺជាអ្នកជំនាញខាងមន្តអាគមពីរនាក់ដែលបានជួយ"។ ហើយពួកគេក៏បាននិយាយថា "ពិតណាស់ យើងមិនជឿលើពួកគេណាម្នាក់ទាល់តែសោះ"។

قُلْ فَأْتُوْا بِكِتٰبٍ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ هُوَ اَهْدٰى مِنْهُمَآ اَتَّبِعْهُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul fa'tū bikitābim min ‘indillāhi huwa ahdā minhumā attabi‘hu in kuntum ṣādiqīn(a).

ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ចូរពួកអ្នកនាំមកជូនពួកអ្នកនូវគម្ពីរមួយក្បាលពីអល់ឡោះ ដែលមគ្គុទ្ទេសក៍ជាងគម្ពីរទាំងពីរនេះ (គម្ពីរតូរ៉ា និងគម្ពីរគួរអាន) ខ្ញុំនឹងប្រតិបត្ដិតាមវា ប្រសិនបើពួកអ្នកជាមនុស្សដែលសច្ចៈ។

فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ដូច្នេះប្រសិនបើពួកគេមិនឆ្លើយតប (ចំពោះបញ្ហាប្រឈមរបស់អ្នក) ចូរអ្នកដឹងថាពួកគេគ្រាន់តែធ្វើតាមបំណងប្រាថ្នារបស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ។ ហើយតើអ្នកណាដែលវង្វេងជាងអ្នកដែលធ្វើតាមបំណងប្រាថ្នារបស់ខ្លួនដោយមិនបានទទួលការណែនាំបន្តិចបន្តួចពីអល់ឡោះ? ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមិនណែនាំពួកអ្នកបំពានឡើយ។

۞ وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ ۗ

wa laqad waṣṣalnā lahumul-qaula la‘allahum yatażakkarūn(a).

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានបញ្ជូនពាក្យពេចន៍ទាំងនេះ (គម្ពីរគួរអាន) ទៅកាន់ពួកគេ ដើម្បីឱ្យពួកគេចងចាំវាជានិច្ច។

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِهٖ هُمْ بِهٖ يُؤْمِنُوْنَ

allażīna ātaināhumul-kitāba min qablihī hum bihī yu'minūn(a).

អ្នកណាដែលយើងបានប្រទានគម្ពីរដល់ពួកគេមុនគម្ពីរគួរអាន ពួកគេក៏ជឿលើវាដែរ (គម្ពីរគួរអាន)។

وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ

wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).

ហើយនៅពេលដែលគេបានអាន (គម្ពីរគួរអាន) ឲ្យពួកគេស្តាប់ ពួកគេបាននិយាយថាៈ ពួកយើងជឿលើវា ពិតប្រាកដណាស់ (គម្ពីរគួរអាន) គឺជាសច្ចភាពមកពីព្រះអម្ចាស់របស់យើង។ ពិតប្រាកដណាស់ មុនពេលពួកយើងជាមូស្លីម។

اُولٰۤىِٕكَ يُؤْتَوْنَ اَجْرَهُمْ مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوْا وَيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

ulā'ika yu'tauna ajrahum marrataini bimā ṣabarū wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

ពួកគេត្រូវបានរង្វាន់ទ្វេដង (សម្រាប់ការជឿលើគម្ពីរតូរ៉ា និងគម្ពីរកូរ៉ាន) ដោយសារតែការអត់ធ្មត់របស់ពួកគេ ហើយពួកគេបានបដិសេធអំពើអាក្រក់ដោយអំពើល្អ ហើយបានចំណាយផ្នែកខ្លះនៃអាហារដែលយើងបានប្រទានដល់ពួកគេ។

وَاِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ اَعْرَضُوْا عَنْهُ وَقَالُوْا لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۖسَلٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ لَا نَبْتَغِى الْجٰهِلِيْنَ

wa iżā sami‘ul-lagwa a‘raḍū ‘anhu wa qālū lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, salāmun ‘alaikum, lā nabtagil-jāhilīn(a).

ហើយនៅពេលដែលពួកគេបានឮពាក្យសម្ដីអាក្រក់ៗ ពួកគេបែរចេញពីពាក្យសម្ដីអាក្រក់ៗទាំងនោះ ហើយនិយាយថាៈ សូមឲ្យអំពើអាក្រក់របស់ពួកយើង និងអំពើអាក្រក់របស់អ្នកទាំងអស់គ្នាបានមករកពួកយើង។ សូមឲ្យអ្នកមានសេចក្ដីសុខ។ យើងមិនចង់ (សេពគប់) ជាមួយមនុស្សល្ងង់ខ្លៅឡើយ។

اِنَّكَ لَا تَهْدِيْ مَنْ اَحْبَبْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

innaka lā tahdī man aḥbabta wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

ជាការពិតណាស់ អ្នក (មូហាំម៉ាត់) មិនអាចណែនាំអ្នកដែលអ្នកស្រឡាញ់បានឡើយ ប៉ុន្តែអល់ឡោះណែនាំអ្នកដែលទ្រង់មានបំណងប្រាថ្នា ហើយទ្រង់ដឹងច្បាស់ជាងអ្នកដែលចង់ទទួលការណែនាំ។

وَقَالُوْٓا اِنْ نَّتَّبِعِ الْهُدٰى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ اَرْضِنَاۗ اَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَّهُمْ حَرَمًا اٰمِنًا يُّجْبٰٓى اِلَيْهِ ثَمَرٰتُ كُلِّ شَيْءٍ رِّزْقًا مِّنْ لَّدُنَّا وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū in natabi‘il-hudā ma‘aka nutakhaṭṭaf min arḍinā, awalam numakkil lahum ḥaraman āminay yujbā ilaihi ṡamarātu kulli syai'ir rizqam mil ladunnā wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

ហើយពួកគេបាននិយាយថាៈ ប្រសិនបើយើងធ្វើតាមការណែនាំរបស់អ្នក យើងប្រាកដជានឹងត្រូវបណ្តេញចេញពីទឹកដីរបស់យើងជាក់ជាមិនខាន។ (អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា) តើយើងមិនបានបញ្ជាក់ជំហររបស់ពួកគេនៅក្នុងទឹកដីហារ៉ាម (ទឹកដីដ៏ពិសិដ្ឋ) ដ៏មានសុវត្ថិភាព ជាកន្លែងដែលពួកគេនាំយកផ្លែឈើគ្រប់ប្រភេទ (រុក្ខជាតិ) ជាអាហារ (សម្រាប់អ្នក) ពីខាងយើងទេឬ? ប៉ុន្តែពួកគេភាគច្រើនមិនដឹងទេ។

وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ ۢ بَطِرَتْ مَعِيْشَتَهَا ۚفَتِلْكَ مَسٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِّنْۢ بَعْدِهِمْ اِلَّا قَلِيْلًاۗ وَكُنَّا نَحْنُ الْوٰرِثِيْنَ

wa kam ahlaknā min qaryatim baṭirat ma‘īsyatahā, fatilka masākinuhum lam tuskam mim ba‘dihim illā qalīlā(n), wa kunnā naḥnul-wāriṡīn(a).

ហើយមានប្រទេសប៉ុន្មានប្រទេសដែលយើងបានបំផ្លាញចោល ហើយនោះគឺជាលំនៅដ្ឋានរបស់ពួកគេ ដែលលែងមានអ្នករស់នៅទៀតហើយ បន្ទាប់ពីពួកគេ លើកលែងតែមួយផ្នែកតូចប៉ុណ្ណោះ។ ហើយយើងជាអ្នកទទួលមរតកវា។

وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى حَتّٰى يَبْعَثَ فِيْٓ اُمِّهَا رَسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهْلِكِى الْقُرٰىٓ اِلَّا وَاَهْلُهَا ظٰلِمُوْنَ

wa mā kāna rabbuka muhlikal-qurā ḥattā yab‘aṡa fī ummihā rasūlay yatlū ‘alaihim āyātinā, wa mā kunnā muhlikil-qurā illā wa ahluhā ẓālimūn(a).

ហើយម្ចាស់របស់អ្នកនឹងមិនបំផ្លាញទីក្រុងនានាឡើយ រហូតដល់លោកចាត់អ្នកនាំសារទៅកាន់រាជធានីរបស់ពួកគេ ដោយលោកសូត្រអាយ៉ាត់ៗរបស់យើងដល់ពួកគេ ហើយយើងក៏មិនបំផ្លាញទីក្រុងណាមួយដែរ លុះត្រាតែប្រជាជនរបស់វាប្រព្រឹត្តអំពើអយុត្តិធម៌។

وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَزِيْنَتُهَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa mā ūtītum min syai'in famatā‘ul-ḥayātid-dun-yā wa zīnatuhā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā, afalā ta‘qilūn(a).

ហើយអ្វីក៏ដោយ (ទ្រព្យសម្បត្តិ ឋានៈ ឬកូនចៅ) ដែលត្រូវបានប្រទានដល់អ្នក វាគឺជាសេចក្តីរីករាយនៃជីវិតលោកិយ និងគ្រឿងតុបតែងរបស់វា ចំណែកឯអ្វីដែលនៅជាមួយអល់ឡោះគឺប្រសើរជាង និងអមតៈជាង។ តើអ្នកមិនយល់ទេឬ?

اَفَمَنْ وَّعَدْنٰهُ وَعْدًا حَسَنًا فَهُوَ لَاقِيْهِ كَمَنْ مَّتَّعْنٰهُ مَتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ

afamaw wa‘adnāhu wa‘dan ḥasanan fahuwa lāqīhi kamam matta‘nāhu matā‘al-ḥayātid-dun-yā ṡumma huwa yaumal-qiyāmati minal-muḥḍarīn(a).

ដូច្នេះ តើវាដូចគ្នានឹងមនុស្សដែលយើងបានសន្យានឹងគាត់នូវការសន្យាដ៏ល្អមួយ (ឋានសួគ៌) ហើយគាត់បានទទួលវា រួមជាមួយមនុស្សដែលយើងបានផ្តល់ឱ្យគាត់នូវសេចក្តីរីករាយនៃជីវិតលោកិយនោះដែរឬទេ? បន្ទាប់មកនៅថ្ងៃបរលោក គាត់នឹងស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលនឹងត្រូវអូសទាញ (ចូលទៅក្នុងឋាននរក)?

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

ហើយ(ចូរចងចាំ)ថ្ងៃដែលទ្រង់(អល់ឡោះ)បានហៅពួកគេ ហើយមានបន្ទូលថាៈ តើពួកអ្នកដែលជាសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់យើង ដែលពួកអ្នកធ្លាប់គិតថានៅឯណា?

قَالَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَغْوَيْنَاۚ اَغْوَيْنٰهُمْ كَمَا غَوَيْنَاۚ تَبَرَّأْنَآ اِلَيْكَ مَا كَانُوْٓا اِيَّانَا يَعْبُدُوْنَ

wa qālal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu rabbanā hā'ulā'il-lażīna agwainā, agwaināhum kamā gawainā, tabarra'nā ilaika mā kānū iyyānā ya‘budūn(a).

អ្នកដែលនឹងត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មយ៉ាងពិតប្រាកដ ពួកគេនឹងនិយាយថាៈ ឱម្ចាស់របស់យើង ពួកនេះគឺជាក្រុមមនុស្សដែលយើងបាននាំពួកគេវង្វេង។ យើងបាននាំពួកគេវង្វេងដូចដែលយើង (ឬយើង) បានវង្វេងដែរ។ យើងសូមប្រកាសទៅកាន់ព្រះអង្គថាៈ យើងបានរួចផុតពីពួកគេហើយ ពួកគេនឹងមិនគោរពបូជាយើងឡើយ។

وَقِيْلَ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ ۗوَرَاَوُا الْعَذَابَۚ لَوْ اَنَّهُمْ كَانُوْا يَهْتَدُوْنَ

wa qīlad‘ū syurakā'akum fada‘auhum falam yastajībū lahum wa ra'awul-‘ażāb(a), lau annahum kānū yahtadūn(a).

ហើយមានគេនិយាយ(ទៅកាន់ពួកគេ)ថាៈ ចូរពួកអ្នកហៅសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់ពួកអ្នកមក។ ពួកគេបានហៅ ប៉ុន្តែអ្នកដែលហៅមិនបានឆ្លើយតបទេ ហើយពួកគេបានឃើញទណ្ឌកម្ម។ (ពួកគេសង្ឃឹមថា) ប្រសិនបើពួកគេបានទទួលការណែនាំជាមុនសិន។

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ مَاذَآ اَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِيْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu māżā ajabtumul-mursalīn(a).

ហើយ(ចូរចងចាំ)ថ្ងៃដែលទ្រង់(អល់ឡោះ)បានហៅពួកគេ ហើយទ្រង់មានបន្ទូលថាៈ តើពួកអ្នកបានឆ្លើយតបយ៉ាងណាចំពោះពួកអ្នកនាំសារ?

فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْاَنْۢبَاۤءُ يَوْمَىِٕذٍ فَهُمْ لَا يَتَسَاۤءَلُوْنَ

fa ‘amiyat ‘alaihimul-ambā'u yauma'iżin fahum lā yatasā'alūn(a).

ដូច្នេះវាបានក្លាយជាងងឹតសម្រាប់ពួកគេគ្រប់ហេតុផលទាំងអស់នៅថ្ងៃនោះ ដូច្នេះពួកគេមិនបានសួរសំណួរគ្នាទៅវិញទៅមកទេ។

فَاَمَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَعَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ مِنَ الْمُفْلِحِيْنَ

fa ammā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa‘asā ay yakūna minal-mufliḥīn(a).

ដូច្នេះ ចំពោះអ្នកដែលប្រែចិត្ត មានជំនឿ និងធ្វើអំពើល្អ ពួកគេសង្ឃឹមថានឹងក្លាយជាក្នុងចំណោមអ្នកមានសំណាង។

وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ وَيَخْتَارُ ۗمَا كَانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa rabbuka yakhluqu mā yasyā'u wa yakhtār(u), mā kāna lahumul-khiyarah(tu), subḥānallāhi wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

ហើយព្រះអម្ចាស់របស់អ្នកបង្កើត និងជ្រើសរើសអ្វីដែលទ្រង់មានព្រះហឫទ័យ។ សម្រាប់ពួកគេ(មនុស្សលោក) គ្មានជម្រើសអ្វីឡើយ។ សិរីល្អរបស់អល់ឡោះ ហើយទ្រង់ខ្ពង់ខ្ពស់លើសអ្វីដែលពួកគេធ្វើស្ហ៊ីរិកនឹងគ្នា។

وَرَبُّكَ يَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُوْرُهُمْ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

wa rabbuka ya‘lamu mā tukinnu ṣudūruhum wa mā yu‘linūn(a).

ហើយម្ចាស់របស់អ្នកដឹងនូវអ្វីដែលលាក់ទុកនៅក្នុងទ្រូងរបស់ពួកគេ និងអ្វីដែលពួកគេលាតត្រដាង។

وَهُوَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ لَهُ الْحَمْدُ فِى الْاُوْلٰى وَالْاٰخِرَةِ ۖوَلَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa huwallāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-ḥamdu fil-ūlā wal-ākhirah(ti), wa lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

ហើយទ្រង់គឺជាអល់ឡោះ គ្មានព្រះណាផ្សេងទៀត (ដែលមានសិទ្ធិត្រូវបានគេគោរពបូជា) ក្រៅពីទ្រង់ទេ ការសរសើរទាំងអស់គឺសម្រាប់ទ្រង់នៅក្នុងលោកនេះ និងនៅលោកខាងមុខ ហើយការតាំងចិត្តទាំងអស់គឺសម្រាប់ទ្រង់ ហើយចំពោះទ្រង់ ពួកអ្នកនឹងត្រូវបានគេបញ្ជូនត្រឡប់ទៅទ្រង់វិញ។

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ الَّيْلَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِضِيَاۤءٍ ۗ اَفَلَا تَسْمَعُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumul-laila sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum biḍiyā'(in), afalā tasma‘ūn(a).

ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ តើពួកអ្នកគិតយ៉ាងណា ប្រសិនបើអល់ឡោះបានធ្វើឱ្យយប់មានរយៈពេលយូរសម្រាប់ពួកអ្នករហូតដល់ថ្ងៃបរលោក? តើអ្នកណាក្រៅពីអល់ឡោះដែលនឹងនាំមកនូវពន្លឺដល់ពួកអ្នក? តើពួកអ្នកមិនស្ដាប់ទេឬ?

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ النَّهَارَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِلَيْلٍ تَسْكُنُوْنَ فِيْهِ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumun-nahāra sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bilailin taskunūna fīh(i), afalā tubṣirūn(a).

ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ តើពួកអ្នកគិតយ៉ាងណា ប្រសិនបើអល់ឡោះបានធ្វើឱ្យថ្ងៃនោះបន្តសម្រាប់អ្នករហូតដល់ថ្ងៃបរលោក? តើអ្នកណាក្រៅពីអល់ឡោះដែលនឹងនាំយប់មកឱ្យពួកអ្នកជាពេលវេលាសម្រាក? តើពួកអ្នកមិនឃើញទេឬ?

وَمِنْ رَّحْمَتِهٖ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mir raḥmatihī ja‘ala lakumul-laila wan-nahāra litaskunū fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

ហើយដោយសារព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ ទើបទ្រង់បានបង្កើតយប់និងថ្ងៃសម្រាប់ពួកអ្នក ដើម្បីឲ្យពួកអ្នកអាចសម្រាកនៅក្នុងវា ហើយស្វែងរកការប្រោសប្រណីរបស់ទ្រង់ (នៅពេលថ្ងៃ) និងដើម្បីឲ្យពួកអ្នកអាចថ្លែងអំណរគុណដល់ទ្រង់។

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

ហើយ(ចូរចងចាំ)ថ្ងៃដែលទ្រង់(អល់ឡោះ)បានហៅពួកគេ ហើយទ្រង់មានបន្ទូលថាៈ តើពួកអ្នកដែលជាសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់យើង ដែលពួកអ្នកធ្លាប់គិតថានៅឯណា?

وَنَزَعْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا فَقُلْنَا هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ فَعَلِمُوْٓا اَنَّ الْحَقَّ لِلّٰهِ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa naza‘nā min kulli ummatin syahīdan faqulnā hātū burhānakum fa‘alimū annal-ḥaqqa lillāhi wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

ហើយយើងបាននាំសាក្សីម្នាក់មកពីប្រជាជាតិនីមួយៗ រួចយើងបាននិយាយថា ចូរអ្នកទាំងឡាយបង្ហាញភស្តុតាងនៃសច្ចភាពរបស់អ្នក ដើម្បីឲ្យពួកគេបានដឹងថា សច្ចភាពដ៏ត្រឹមត្រូវជារបស់អល់ឡោះ ហើយអ្វីដែលពួកគេធ្លាប់មានពីមុនបានបាត់ពីពួកគេ។

۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ

inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).

ជាការពិតណាស់ ការូន ស្ថិតក្នុងចំណោមក្រុមមនុស្សរបស់មូសា ប៉ុន្តែគាត់បានប្រព្រឹត្តចំពោះពួកគេដោយអយុត្តិធម៌ ហើយយើងបានប្រទានឱ្យគាត់នូវឃ្លាំងទ្រព្យដ៏ធ្ងន់មួយសម្រាប់មនុស្សខ្លាំងពូកែមួយចំនួនកាន់។ (ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលក្រុមមនុស្សរបស់គាត់បាននិយាយទៅកាន់គាត់ថា "កុំមានអំនួតពេក។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមិនចូលចិត្តមនុស្សដែលអួតអាងទេ"។

وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

ហើយចូរអ្នកស្វែងរក (រង្វាន់) នៃពិភពលោកបរលោក ជាមួយនឹងអ្វីដែលអល់ឡោះបានប្រទានដល់អ្នក ប៉ុន្តែចូរកុំភ្លេចចំណែករបស់អ្នកនៅក្នុងលោកិយនេះ ហើយចូរធ្វើល្អ (ចំពោះអ្នកដទៃ) ដូចដែលអល់ឡោះបានធ្វើល្អចំពោះអ្នក ហើយកុំបង្កគ្រោះថ្នាក់នៅលើផែនដី។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមិនចូលចិត្តមនុស្សដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ឡើយ។

قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ عِنْدِيْۗ اَوَلَمْ يَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ قَدْ اَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهٖ مِنَ الْقُرُوْنِ مَنْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَّاَكْثَرُ جَمْعًا ۗوَلَا يُسْـَٔلُ عَنْ ذُنُوْبِهِمُ الْمُجْرِمُوْنَ

qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilmin ‘indī, awalam ya‘lam annallāha qad ahlaka min qablihī minal-qurūni man huwa asyaddu minhu quwwataw wa akṡaru jam‘ā(n), wa lā yus'alu ‘an żunūbihimul-mujrimūn(a).

គាត់ (ការូន) បាននិយាយថា "ពិតណាស់ ខ្ញុំត្រូវបានគេផ្តល់ឱ្យ (ទ្រព្យសម្បត្តិនោះ) ដោយសារតែចំណេះដឹងដែលខ្ញុំមាន"។ តើគាត់មិនដឹងទេឬថា អល់ឡោះបានបំផ្លាញមនុស្សជំនាន់មុនៗដែលមានអំណាចជាងគាត់ ហើយបានប្រមូលទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនជាងគាត់? ហើយមនុស្សមានបាបទាំងនោះមិនចាំបាច់ត្រូវបានសួរអំពីអំពើបាបរបស់ពួកគេទេ។

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ فِيْ زِيْنَتِهٖ ۗقَالَ الَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا يٰلَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ قَارُوْنُۙ اِنَّهٗ لَذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ

fa kharaja ‘alā qaumihī fī zīnatih(ī), qālal-lażīna yurīdūnal-ḥayātad-dun-yā yā laita lanā miṡla mā ūtiya qārūn(u), innahū lażū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).

ដូច្នេះគាត់ (ការុន) បានចេញមករកប្រជាជនរបស់គាត់ជាមួយនឹងភាពរុងរឿងរបស់គាត់។ មនុស្សដែលចង់បានជីវិតលោកិយនិយាយថា "សង្ឃឹមថាយើងមានទ្រព្យសម្បត្តិដូចអ្វីដែលត្រូវបានផ្តល់ឱ្យការុន ពិតណាស់គាត់ពិតជាមានសំណាងណាស់"។

وَقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّمَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ۚوَلَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الصّٰبِرُوْنَ

wa qālal-lażīna ūtul-‘ilma wailakum ṡawābullāhi khairul liman āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), wa lā yulaqqāhā illaṣ-ṣābirūn(a).

ប៉ុន្តែអ្នកដែលមានចំណេះដឹងនិយាយថាៈ វេទនាដល់អ្នករាល់គ្នា! ចូរដឹងថា រង្វាន់របស់អល់ឡោះគឺប្រសើរជាងសម្រាប់អ្នកដែលមានជំនឿ និងធ្វើអំពើល្អ ហើយរង្វាន់ដ៏ធំធេងគឺទទួលបានដោយអ្នកដែលអត់ធ្មត់ប៉ុណ្ណោះ។

فَخَسَفْنَا بِهٖ وَبِدَارِهِ الْاَرْضَ ۗفَمَا كَانَ لَهٗ مِنْ فِئَةٍ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖوَمَا كَانَ مِنَ الْمُنْتَصِرِيْنَ

fakhasafnā bihī wa bidārihil-arḍ(a), famā kāna lahū min fi'atiy yanṣurūnahū min dūnillāh(i), wa mā kāna minal-muntaṣirīn(a).

ដូច្នេះយើងបានបោះគាត់ (ការូន) និងផ្ទះរបស់គាត់ទៅលើដី ហើយគាត់គ្មានអ្នកណាជួយគាត់ក្រៅពីអល់ឡោះឡើយ ហើយគាត់ក៏មិនមែនជាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលអាចការពារខ្លួនឯងបានដែរ។

وَاَصْبَحَ الَّذِيْنَ تَمَنَّوْا مَكَانَهٗ بِالْاَمْسِ يَقُوْلُوْنَ وَيْكَاَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُۚ لَوْلَآ اَنْ مَّنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا ۗوَيْكَاَنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

wa aṣbaḥal-lażīna tamannau makānahū bil-amsi yaqūlūna waika'annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdir(u), lau lā am mannallāhu ‘alainā lakhasafa binā, waika'annahū lā yufliḥul-kāfirūn(a).

ហើយមនុស្សទាំងនោះដែលបានស្រមៃចង់បានឋានៈរបស់ពួកគេ (ការូន) កាលពីម្សិលមិញបាននិយាយថា "ឱ! ជាការពិតអល់ឡោះប្រទានអាហារដល់អ្នកដែលទ្រង់មានបំណងប្រាថ្នាក្នុងចំណោមអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់ និងកំណត់ (សម្រាប់អ្នកដែលទ្រង់មានបំណងប្រាថ្នាក្នុងចំណោមអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់)។ ប្រសិនបើអល់ឡោះមិនបានប្រទានពរជ័យរបស់ទ្រង់មកលើយើងទេ ទ្រង់ប្រាកដជាបានបញ្ចុះយើងដែរ។ ឱ! ជាការពិតអ្នកដែលបដិសេធ (ការពេញចិត្តរបស់អល់ឡោះ) នឹងមិនមានសំណាងទេ"។

تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

យើងបានបង្កើតទឹកដីបរលោកសម្រាប់អ្នកដែលមិនអួតអាង និងមិនបង្កគ្រោះថ្នាក់នៅលើផែនដី ហើយលទ្ធផលល្អគឺសម្រាប់អ្នកដែលកោតខ្លាចអល់ឡោះ។

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ خَيْرٌ مِّنْهَاۚ وَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى الَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati falahū khairum minhā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti illā mā kānū ya‘malūn(a).

អ្នកណាដែលនាំមកនូវសេចក្តីល្អ នោះអ្នកនោះនឹងទទួលបាន (រង្វាន់) ប្រសើរជាងសេចក្តីល្អរបស់ខ្លួន ហើយអ្នកណាដែលនាំមកនូវសេចក្តីអាក្រក់ នោះអ្នកដែលបានធ្វើអំពើអាក្រក់នោះ នឹងទទួលបានរង្វាន់ (តាមសមាមាត្រ) នៃអ្វីដែលពួកគេបានធ្វើពីមុន។

اِنَّ الَّذِيْ فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لَرَاۤدُّكَ اِلٰى مَعَادٍ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ مَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى وَمَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

innal-lażī faraḍa ‘alaikal-qur'āna larādduka ilā ma‘ād(in), qur rabbī a‘lamu man jā'a bil-hudā wa man huwa fī ḍalālim mubīn(in).

ជាការពិតណាស់ (អល់ឡោះ) ដែលតម្រូវឱ្យអ្នក (មូហាំម៉ាត់) (អនុវត្តច្បាប់នៃ) គម្ពីរគួរអាន គឺពិតជានឹងបញ្ជូនអ្នកត្រឡប់ទៅកន្លែងវិលត្រឡប់របស់អ្នកវិញ។ ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) ពោលថាៈ ម្ចាស់របស់ខ្ញុំដឹងច្បាស់នូវអ្នកដែលនាំមកនូវការចង្អុលបង្ហាញ និងអ្នកដែលស្ថិតក្នុងការភាន់ច្រឡំយ៉ាងច្បាស់លាស់។

وَمَا كُنْتَ تَرْجُوْٓا اَنْ يُّلْقٰٓى اِلَيْكَ الْكِتٰبُ اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ ظَهِيْرًا لِّلْكٰفِرِيْنَ ۖ

wa mā kunta tarjū ay yulqā ilaikal-kitābu illā raḥmatam mir rabbika falā takūnanna ẓahīral lil-kāfirīn(a).

ហើយអ្នក (មូហាំម៉ាត់) មិនដែលសង្ឃឹមថា គម្ពីរ (អាល់គួរអាន) នឹងត្រូវបានបញ្ជូនមកអ្នកនោះទេ ប៉ុន្តែវាត្រូវបាន (បញ្ចុះ) ជាសេចក្ដីមេត្តាករុណាពីម្ចាស់របស់អ្នក ដូច្នេះអ្នកមិនត្រូវធ្វើជាអ្នកជួយពួកអជំនឿឡើយ។

وَلَا يَصُدُّنَّكَ عَنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ بَعْدَ اِذْ اُنْزِلَتْ اِلَيْكَ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ ۚ

wa lā yaṣuddunnaka ‘an āyātillāhi ba‘da iż unzilat ilaika wad‘u ilā rabbika wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

ហើយកុំឱ្យពួកគេរារាំងអ្នក (មូហាំម៉ាត់) ពីការ (ផ្សព្វផ្សាយ) អាយ៉ាត់ៗរបស់អល់ឡោះ បន្ទាប់ពីអាយ៉ាត់ៗត្រូវបានគេបញ្ចុះមកឱ្យអ្នក ហើយចូរអំពាវនាវ (មនុស្សលោក) ឱ្យជឿលើម្ចាស់របស់អ្នក ហើយកុំស្ថិតក្នុងចំណោមពួកមូស្លីម។

وَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۘ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ اِلَّا وَجْهَهٗ ۗ لَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

wa lā tad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), lā ilāha illā huw(a), kullu syai'in hālikun illā wajhah(ū), lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

ហើយកុំគោរពបូជាព្រះដទៃទៀតក្រៅពីអល់ឡោះឡើយ។ គ្មានព្រះណា (ដែលមានសិទ្ធិត្រូវបានគេគោរពបូជា) ក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ អ្វីៗទាំងអស់ត្រូវតែវិនាស លើកលែងតែអល់ឡោះ។ ការសម្រេចចិត្តទាំងអស់គឺជាសិទ្ធិអំណាចរបស់ទ្រង់ ហើយមានតែទ្រង់ទេដែលអ្នកនឹងត្រូវបានគេប្រគល់មកវិញ។