ចូលសាសនាឥស្លាម ចុចទីនេះ
អ៊ីស្លាម អាល់-ហាក់: គួរអាន និង ហាទីស
(អ៊ីស្លាមពិតប្រាកដ)

Q.S អាលី អ៊ីមរ៉ាន (آلِ عِمْرَان) - 200 ចំនួន​ខគម្ពីរ

(ក្រុមគ្រួសាររបស់អ៊ីមរ៉ាន)

Qari

Murottal Audio

1

الۤمّۤ

alif lām mīm.

អាលីហ្វ ឡាំ មីម។


2

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُۗ

allāhu lā ilāha illā huwal-ḥayyul-qayyūm(u).

អល់ឡោះ គ្មានព្រះណាក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ ជាម្ចាស់ដ៏មានឫទ្ធានុភាព ដែលតែងតែថែរក្សា (សត្វលោក)។


3

نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَاَنْزَلَ التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۙ

nazzala ‘alaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa anzalat-taurāta wal-injīl(a).

ទ្រង់បានបញ្ជូនគម្ពីរ (អាល់កូរ៉ាន) ទៅកាន់អ្នក (មូហាំម៉ាត់) ដែលមានសច្ចភាព បញ្ជាក់ពីគម្ពីរមុនៗ និងបានបង្ហាញគម្ពីរតូរ៉ា និងគម្ពីរដំណឹងល្អ។


4

مِنْ قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَاَنْزَلَ الْفُرْقَانَ ەۗ اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

min qablu hudal lin-nāsi wa anzalal-furqān(a), innal-lażīna kafarū bi āyātillāhi lahum ‘ażābun syadīd(un), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).

ពីមុនមក ជាអ្នកណែនាំសម្រាប់មនុស្សជាតិ ហើយទ្រង់បានបញ្ចុះអាល់-ហ្វួរកាន។ ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកណាដែលមិនជឿនឹងអាយ៉ាត់ៗរបស់អល់ឡោះ នឹងទទួលទណ្ឌកម្មយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ អល់ឡោះដ៏មានមហិទ្ធិឫទ្ធិ ទ្រង់មានទណ្ឌកម្ម។


5

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَخْفٰى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

innallāha lā yakhfā ‘alaihi syai'un fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

ចំពោះអល់ឡោះ គ្មានអ្វីលាក់កំបាំងនៅលើផែនដី និងនៅលើមេឃឡើយ។


6

هُوَ الَّذِيْ يُصَوِّرُكُمْ فِى الْاَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاۤءُ ۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

huwal-lażī yuṣawwirukum fil-arḥāmi kaifa yasyā'(u), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ទ្រង់គឺជាអ្នកដែលបង្កើតអ្នកនៅក្នុងផ្ទៃតាមអ្វីដែលទ្រង់មានចេតនា។ គ្មានម្ចាស់ណាក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ ជាម្ចាស់ដ៏មានឫទ្ធានុភាព ជាម្ចាស់ដ៏ឈ្លាសវៃ។


7

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ

huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).

ទ្រង់គឺជាអ្នកដែលបានបញ្ជូនគម្ពីរ (អាល់កូរ៉ាន) មកអ្នក (មូហាំម៉ាត់)។ ក្នុងចំណោមនោះមានខគម្ពីរមួយចំនួនដែលដាច់ខាត ដែលជាចំណុចសំខាន់ៗនៃគម្ពីរ (អាល់កូរ៉ាន) និងខគម្ពីរផ្សេងៗទៀតដែលជាមុតាស្យាប៊ីហាត។ ចំពោះអ្នកដែលនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេមានទំនោរវង្វេង ពួកគេធ្វើតាមមុតាស្យាប៊ីហាតដើម្បីស្វែងរកការបង្កាច់បង្ខូច និងស្វែងរកតាវីលរបស់ពួកគេ ទោះបីជាគ្មាននរណាម្នាក់ដឹងពីតាវីលរបស់ពួកគេក្រៅពីអល់ឡោះក៏ដោយ។ ហើយអ្នកដែលមានចំណេះដឹងជ្រៅជ្រះនិយាយថា "យើងជឿលើវា (គម្ពីរកូរ៉ាន) អ្វីៗទាំងអស់គឺមកពីព្រះអម្ចាស់របស់យើង"។ គ្មាននរណាម្នាក់អាចរៀនមេរៀនបានទេ លើកលែងតែមនុស្សដែលយល់។


8

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).

(ពួកគេបានអធិស្ឋានថា) ឱម្ចាស់របស់យើង សូមកុំបង្វែរចិត្តរបស់យើងទៅរកការវង្វេងបន្ទាប់ពីទ្រង់បានប្រទានការណែនាំដល់យើង ហើយសូមទ្រង់ប្រទានក្តីមេត្តាករុណាពីទ្រង់ដល់យើង ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ជាអ្នកប្រទាន។


9

رَبَّنَآ اِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

rabbanā innaka jāmi‘un-nāsi liyaumil lā raiba fīh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

«ឱព្រះអម្ចាស់របស់យើង ទ្រង់ជាអ្នកដែលប្រមូលផ្តុំមនុស្សជាតិនៅថ្ងៃដែលគ្មានការសង្ស័យ»។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមិនបំពានការសន្យាឡើយ។


10

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ وَقُوْدُ النَّارِۗ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika hum waqūdun-nār(i).

ពិតប្រាកដណាស់ សម្រាប់ពួកអ្នកដែលមិនជឿ ទ្រព្យសម្បត្តិ និងកូនចៅរបស់ពួកគេនឹងគ្មានប្រយោជន៍អ្វីឡើយចំពោះការដាក់ទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះ ហើយពួកគេ (ក្លាយជា) ឥន្ធនៈសម្រាប់ភ្លើងនរក។


11

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyātinā, fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).

(ស្ថានភាពរបស់ពួកគេ) គឺដូចជាស្ថានភាពរបស់ពួកអ្នកដើរតាមហ្វៀរអោន និងពួកអ្នកមុនពួកគេ។ ពួកគេបានបដិសេធនឹងអាយ៉ាត់ៗរបស់យើង ដូច្នេះអល់ឡោះបានដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេចំពោះអំពើបាបរបស់ពួកគេ។ អល់ឡោះជាអ្នកដាក់ទណ្ឌកម្មយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។


12

قُلْ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَتُغْلَبُوْنَ وَتُحْشَرُوْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ ۗ وَبِئْسَ الْمِهَادُ

qul lil-lażīna kafarū satuglabūna wa tuḥsyarūna ilā jahannam(a), wa bi'sal-mihād(u).

ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) ពោលទៅកាន់ពួកអជំនឿថាៈ ពួកអ្នកប្រាកដជានឹងត្រូវបរាជ័យ ហើយនឹងត្រូវបោះចូលទៅក្នុងឋាននរក។ ហើយឋាននរកនោះពិតជាទីជម្រកដ៏អាក្រក់មែន។


13

قَدْ كَانَ لَكُمْ اٰيَةٌ فِيْ فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا ۗفِئَةٌ تُقَاتِلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاُخْرٰى كَافِرَةٌ يَّرَوْنَهُمْ مِّثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ ۗوَاللّٰهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّاُولِى الْاَبْصَارِ

qad kāna lakum āyatun fī fi'atainil taqatā, fi'atun tuqātilu fī sabīlillāhi wa ukhrā kāfiratuy yaraunahum miṡlaihim ra'yal-‘ain(i), wallāhu yu'ayyidu binaṣrihī may yasyā'(u), inna fī żālika la‘ibratal li'ulil-abṣār(i).

ជាការពិតណាស់ មានភស្តុតាងមួយសម្រាប់ពួកអ្នកនៅក្នុងក្រុមទាំងពីរដែលប្រឈមមុខដាក់គ្នា ក្រុមមួយប្រយុទ្ធគ្នាក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ ហើយក្រុមមួយទៀតនៃពួកអ្នកដែលមិនជឿឃើញដោយភ្នែករបស់ពួកគេផ្ទាល់ថា ពួកគេ (ក្រុមមូស្លីម) មានកម្លាំងទ្វេដង។ អល់ឡោះពង្រឹងដោយជំនួយរបស់ទ្រង់ ចំពោះអ្នកណាដែលទ្រង់មានចេតនា។ ពិតណាស់ ក្នុងនោះមានមេរៀនមួយសម្រាប់អ្នកដែលមានការមើលឃើញ (ភ្នែកនៃចិត្ត)។


14

زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ

zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).

សេចក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះអ្វីដែលចង់បាន ត្រូវបានធ្វើឱ្យស្រស់ស្អាតនៅក្នុងក្រសែភ្នែករបស់មនុស្ស៖ ស្ត្រី កុមារ គំនរមាស និងប្រាក់ សេះល្អៗ សត្វពាហនៈ និងវាលស្រែដាំដុះ។ ទាំងនេះគឺជាសេចក្ដីរីករាយនៃជីវិតនៅលើផែនដី ហើយជាមួយអល់ឡោះគឺជាកន្លែងដ៏ល្អបំផុតដើម្បីវិលត្រឡប់។


15

۞ قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِّنْ ذٰلِكُمْ ۗ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَاَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِۚ

qul a'unabbi'ukum bikhairim min żālikum, lil-lażīnattaqau ‘inda rabbihim jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa azwājum muṭahharatuw wa riḍwānum minallāh(i), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

ចូរអ្នកពោលថាៈ តើខ្ញុំគួរប្រាប់ពួកអ្នកអំពីអ្វីដែលប្រសើរជាងនេះទេ? ដ្បិតនៅជាមួយម្ចាស់របស់ពួកគេ ពួកអ្នកសុចរិតមានឋានសួគ៌ជាច្រើនដែលមានទន្លេហូរពីក្រោម ដែលពួកគេនឹងស្នាក់នៅទីនោះជារៀងរហូត និងគូស្វាមីភរិយាដ៏បរិសុទ្ធ និងការយល់ព្រមដ៏ល្អរបស់អល់ឡោះ។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដែលឃើញពួកអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់។


16

اَلَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اِنَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِۚ

allażīna yaqūlūna rabbanā innanā āmannā fagfir lanā żunūbanā wa qinā ‘ażāban-nār(i).

(ជាពិសេស) អ្នកដែលអធិស្ឋានថា “ឱព្រះអម្ចាស់នៃយើងខ្ញុំ យើងខ្ញុំពិតជាមានជំនឿមែន ដូច្នេះ សូមទ្រង់អភ័យទោសឱ្យយើងខ្ញុំនូវអំពើបាបរបស់យើងខ្ញុំ ហើយសូមទ្រង់ការពារយើងខ្ញុំពីទណ្ឌកម្មនៃឋាននរកផង”។


17

اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ

aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).

(ហើយ​ក៏) មនុស្ស​អត់ធ្មត់ មនុស្ស​សុចរិត មនុស្ស​គោរព​ប្រតិបត្តិ មនុស្ស​ដែល​បរិច្ចាគ​ទ្រព្យសម្បត្តិ​របស់​ខ្លួន និង​មនុស្ស​ដែល​សុំ​ការ​អភ័យទោស​មុន​ពេល​ថ្ងៃ​រះ។


18

شَهِدَ اللّٰهُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ قَاۤىِٕمًاۢ بِالْقِسْطِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

syahidallāhu annahū lā ilāha illā huw(a), wal-malā'ikatu wa ulul-‘ilmi qā'imam bil-qisṭ(i), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

អល់ឡោះប្រកាសថា គ្មានព្រះណាក្រៅពីទ្រង់ទេ ហើយពួកទេវតា និងពួកអ្នកមានចំណេះដឹង ដែលគាំទ្រយុត្តិធម៌ ក៏គ្មានព្រះណាក្រៅពីទ្រង់ដែរ ដ៏មានឫទ្ធានុភាព ដ៏មានប្រាជ្ញា។


19

اِنَّ الدِّيْنَ عِنْدَ اللّٰهِ الْاِسْلَامُ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

innad-dīna ‘indallāhil-islām(u), wa makhtalafal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, wa may yakfur bi'āyātillāhi fa innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

ជាការពិតណាស់ សាសនារបស់អល់ឡោះគឺសាសនាអ៊ីស្លាម។ អ្នកដែលត្រូវបានគេផ្តល់គម្ពីរមិនបានខ្វែងគំនិតគ្នាទេ លើកលែងតែបន្ទាប់ពីពួកគេទទួលបានចំណេះដឹង ដោយសារតែការច្រណែនឈ្នានីសគ្នាទៅវិញទៅមក។ អ្នកណាដែលមិនជឿលើអាយ៉ាត់ៗរបស់អល់ឡោះ អល់ឡោះពិតជាអ្នកដ៏រហ័សរហួនក្នុងការរាប់អាន។


20

فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

បន្ទាប់មកប្រសិនបើពួកគេឈ្លោះប្រកែកជាមួយអ្នក (មូហាំម៉ាត់) ចូរអ្នកនិយាយថា "ខ្ញុំចុះចូលនឹងអល់ឡោះ ហើយអ្នកដែលដើរតាមខ្ញុំក៏ចុះចូលដែរ"។ ហើយចូរអ្នកនិយាយទៅកាន់អ្នកដែលត្រូវបានគេផ្តល់គម្ពីរ និងអ្នកដែលមិនចេះអក្សរថា "តើអ្នកបានជឿលើសាសនាអ៊ីស្លាមហើយឬនៅ?" ប្រសិនបើពួកគេបានជឿលើសាសនាអ៊ីស្លាម វាមានន័យថាពួកគេបានទទួលការណែនាំ ប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកគេងាកចេញ នោះកាតព្វកិច្ចរបស់អ្នកគឺគ្រាន់តែផ្សព្វផ្សាយវាប៉ុណ្ណោះ។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដែលមើលឃើញអ្វីៗទាំងអស់ចំពោះអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់។


21

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِحَقٍّۖ وَّيَقْتُلُوْنَ الَّذِيْنَ يَأْمُرُوْنَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِۙ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

innal-lażīna yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan nabiyyīna bigairi ḥaqq(in), wa yaqtulūnal-lażīna ya'murūna bil-qisṭi minan-nās(i), fabasysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

ជាការពិតណាស់ អ្នកណាដែលបដិសេធនឹងអាយ៉ាត់ៗរបស់អល់ឡោះ ហើយសម្លាប់ព្យាការីដោយគ្មានមូលហេតុត្រឹមត្រូវ និងសម្លាប់មនុស្សដែលប្រាប់មនុស្សឱ្យធ្វើយុត្តិធម៌ គឺពួកគេនាំដំណឹងល្អមកប្រាប់ពួកគេ ដែលជាទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់។


22

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

ពួកគេទាំងនេះហើយ ដែលជាមនុស្សដែលគ្មានប្រយោជន៍ ទាំងការងាររបស់ពួកគេនៅក្នុងលោកិយនេះ និងលោកិយខាងមុខ ហើយពួកគេគ្មានអ្នកជួយឡើយ។


23

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُدْعَوْنَ اِلٰى كِتٰبِ اللّٰهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ وَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yud‘auna ilā kitābillāhi liyaḥkuma bainahum ṡumma yatawallā farīqum minhum wa hum mu‘riḍūn(a).

តើអ្នកមិនបានពិចារណាមើលអ្នកដែលត្រូវបានគេផ្តល់មួយផ្នែកនៃគម្ពីរ (តូរ៉ា) ទេឬ? ពួកគេត្រូវបានគេអំពាវនាវទៅកាន់គម្ពីររបស់អល់ឡោះ ដើម្បីវិនិច្ឆ័យរវាងពួកគេ។ ក្រោយមក ក្រុមមួយនៃពួកគេបានងាកចេញ ដោយបដិសេធ។


24

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلَّآ اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍ ۖ وَّغَرَّهُمْ فِيْ دِيْنِهِمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

Żālika bi'annahum qālū lan tamassanan nāru illā ayyāmam ma‘dūdāt(in), wa garrahum fī dīnihim mā kānū yaftarūn(a).

នោះគឺដោយសារតែពួកគេបាននិយាយថា "ភ្លើងនរកនឹងមិនប៉ះយើងទេ លើកលែងតែពីរបីថ្ងៃ"។ ពួកគេត្រូវបានគេបោកបញ្ឆោតនៅក្នុងសាសនារបស់ពួកគេដោយអ្វីដែលពួកគេបានបង្កើត។


25

فَكَيْفَ اِذَا جَمَعْنٰهُمْ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِۗ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

fakaifa iżā jama‘nāhum liyaumil lā raiba fīh(i), wa wuffiyat kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

ចុះប្រសិនបើយើងប្រមូលផ្តុំពួកគេនៅថ្ងៃមួយ (នៃការរស់ឡើងវិញ) ដែលការមកដល់របស់វាគ្មានការសង្ស័យឡើយ ហើយមនុស្សគ្រប់រូបត្រូវបានគេផ្តល់រង្វាន់ពេញលេញរបស់ពួកគេចំពោះអ្វីដែលពួកគេបានខិតខំ ហើយពួកគេមិនត្រូវបានគេបំពាននោះ?


26

قُلِ اللّٰهُمَّ مٰلِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشَاۤءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاۤءُۖ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاۤءُ ۗ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۗ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qulillāhumma mālikal-mulki tu'til-mulka man tasyā'u wa tanzi‘ul-mulka mim man tasyā'(u), wa tu‘izzu man tasyā'u wa tużillu man tasyā'(u), biyadikal-khair(u), innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ឱព្រះអម្ចាស់ដ៏មានឫទ្ធានុភាព! ទ្រង់ប្រទានអំណាចដល់អ្នកណាដែលទ្រង់ប្រាថ្នា ហើយទ្រង់ដកហូតអំណាចពីអ្នកណាដែលទ្រង់ប្រាថ្នា។ ទ្រង់លើកតម្កើងអ្នកណាដែលទ្រង់ប្រាថ្នា ហើយទ្រង់បន្ទាបបន្ថោកអ្នកណាដែលទ្រង់ប្រាថ្នា។ នៅក្នុងព្រះហស្តរបស់ទ្រង់គឺសេចក្តីល្អទាំងអស់។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់មានឫទ្ធានុភាពលើអ្វីៗទាំងអស់។


27

تُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَتُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

tūlijul-laila fin-nahāri wa tūlijun-nahāra fil-laili wa tukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa tukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa tarzuqu man tasyā'u bigairi ḥisāb(in).

ព្រះអង្គ​ដាក់​យប់​ទៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ ហើយ​ព្រះអង្គ​ដាក់​ថ្ងៃ​ទៅ​ក្នុង​យប់។ ហើយ​ព្រះអង្គ​បាន​ដក​យក​ជីវិត​ចេញ​ពី​មនុស្ស​ស្លាប់ ហើយ​ព្រះអង្គ​បាន​ដក​យក​មនុស្ស​ស្លាប់​ចេញ​ពី​មនុស្ស​រស់។ ហើយ​ព្រះអង្គ​ប្រទាន​អាហារ​ដល់​អ្នក​ណា​ដែល​ព្រះអង្គ​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​ដោយ​មិន​គិត​ថ្លៃ។


28

لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّٰهِ فِيْ شَيْءٍ اِلَّآ اَنْ تَتَّقُوْا مِنْهُمْ تُقٰىةً ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

lā yattakhiżil-mu'minūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), wa may yaf‘al żālika falaisa minallāhi fī syai'(in), illā an tattaqū minhum tuqāh(tan), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wa ilallāhil-maṣīr(u).

ចូរកុំយកពួកអ្នកដែលមានជំនឿធ្វើជាអ្នកដឹកនាំរបស់ពួកគេឡើយ ប៉ុន្តែចូរយកពួកអ្នកដែលមានជំនឿជាអ្នកដឹកនាំវិញ។ អ្នកណាដែលធ្វើដូច្នោះ ពួកគេនឹងគ្មានអ្វីពីអល់ឡោះក្រៅពីជាមធ្យោបាយការពារខ្លួនពីអ្វីដែលពួកអ្នកខ្លាចពួកគេឡើយ។ ហើយអល់ឡោះព្រមានពួកអ្នកអំពីខ្លួនទ្រង់ផ្ទាល់ ហើយទៅកាន់ទ្រង់គឺជាការវិលត្រឡប់ចុងក្រោយ។


29

قُلْ اِنْ تُخْفُوْا مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ اَوْ تُبْدُوْهُ يَعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗوَيَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qul in tukhfū mā fī ṣudūrikum au tubdūhu ya‘lamhullāh(u), wa ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ចូរអ្នកនិយាយថា "ប្រសិនបើពួកអ្នកលាក់បាំងអ្វីដែលមាននៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកអ្នក ឬបង្ហាញវា អល់ឡោះពិតជានឹងដឹងវា"។ ទ្រង់ដឹងអំពីអ្វីដែលនៅលើមេឃ និងអ្វីដែលនៅលើផែនដី។ អល់ឡោះមានឫទ្ធានុភាពលើអ្វីៗទាំងអស់។


30

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا ۛوَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوْۤءٍ ۛ تَوَدُّ لَوْ اَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهٗٓ اَمَدًاۢ بَعِيْدًا ۗوَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

yauma tajidu kullu nafsim mā ‘amilat min khairim muḥḍarā(n), wa mā ‘amilat min sū'(in), tawaddu lau anna bainahā wa bainahū amadam ba‘īdā(n), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).

(ចូរចងចាំ) ថ្ងៃដែលព្រលឹងនីមួយៗទទួលបាន (រង្វាន់) ចំពោះទង្វើល្អដែលខ្លួនបានធ្វើ (ក៏ដូចជារង្វាន់) ចំពោះអំពើអាក្រក់ដែលខ្លួនបានធ្វើ។ គាត់សង្ឃឹមថានឹងមានចម្ងាយឆ្ងាយរវាងគាត់និង (ថ្ងៃនោះ)។ ហើយអល់ឡោះព្រមានអ្នកអំពី (ទារុណកម្ម) ខ្លួនឯង។ អល់ឡោះមានចិត្តអាណិតអាសូរបំផុតចំពោះអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់។


31

قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّوْنَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُوْنِيْ يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul in kuntum tuḥibbūnallāha fattabi‘ūnī yuḥbibkumullāhu wa yagfir lakum żunūbakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ប្រសិនបើពួកអ្នកស្រឡាញ់អល់ឡោះ ចូរតាមខ្ញុំ អល់ឡោះនឹងស្រឡាញ់ពួកអ្នក ហើយនឹងអត់ទោសឱ្យពួកអ្នកនូវបាបកម្មទាំងឡាយ។


32

قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ ۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْكٰفِرِيْنَ

qul aṭī‘ullāha war-rasūl(a), fa'in tawallau fa innallāha lā yuḥibbul-kāfirīn(a).

ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) ពោលថាៈ ចូរពួកអ្នកគោរពប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះ និងអ្នកនាំសារ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកអ្នកងាកចេញ ចូរពួកអ្នកដឹងថា អល់ឡោះមិនស្រឡាញ់ពួកដែលមិនជឿឡើយ។


33

۞ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىٓ اٰدَمَ وَنُوْحًا وَّاٰلَ اِبْرٰهِيْمَ وَاٰلَ عِمْرٰنَ عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

innallāhaṣṭafā ādama wa nūḥaw wa āla ibrāhīma wa āla ‘imrāna ‘alal-‘ālamīn(a).

ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះបានជ្រើសរើសអាដាម នូហ ក្រុមគ្រួសាររបស់អ៊ីព្រហ៊ីម និងក្រុមគ្រួសាររបស់អ៊ីមរ៉ាន ពីលើមនុស្សទាំងអស់ (ក្នុងសម័យកាលរបស់ពួកគេ)។


34

ذُرِّيَّةً ۢ بَعْضُهَا مِنْۢ بَعْضٍۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۚ

Żurriyyatam ba‘ḍuhā mim ba‘ḍ(in), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

(ដូចជា) ជំនាន់មួយ អ្នកខ្លះក្នុងចំណោមពួកគេគឺជាកូនចៅរបស់ជំនាន់ផ្សេងទៀត។ អល់ឡោះ ទ្រង់មហាឮ មហាដឹង។


35

اِذْ قَالَتِ امْرَاَتُ عِمْرٰنَ رَبِّ اِنِّيْ نَذَرْتُ لَكَ مَا فِيْ بَطْنِيْ مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّيْ ۚ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

iż qālatimra'atu ‘imrāna rabbi innī nażartu laka mā fī baṭnī muḥarraran fataqabbal minnī, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).

(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលភរិយារបស់អ៊ីមរ៉ានបាននិយាយថា ឱព្រះអម្ចាស់អើយ ខ្ញុំពិតជាបានស្បថចំពោះទ្រង់ អ្វីក៏ដោយនៅក្នុងផ្ទៃរបស់ខ្ញុំ (ដែលក្រោយមកនឹងក្លាយជាខ្ញុំបម្រើ) ប្រសិនបើពួកគេបម្រើ (ទ្រង់) សូមទ្រង់ទទួលយក (ពាក្យសច្ចានោះ) ពីខ្ញុំ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ជាអ្នកឮ ជាអ្នកដឹង។


36

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ وَضَعْتُهَآ اُنْثٰىۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْۗ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْاُنْثٰى ۚ وَاِنِّيْ سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَاِنِّيْٓ اُعِيْذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ

falammā waḍa‘athā qālat rabbi innī waḍa‘tuhā unṡā, wallāhu a‘lamu bimā waḍa‘at, wa laisaż-żakaru kal-unṡā, wa innī sammaituhā maryama wa innī u‘īżuhā bika wa żurriyyatahā minasy-syaiṭānir-rajīm(i).

ដូច្នេះនៅពេលដែលនាងបានសម្រាលកូនស្រី នាងបាននិយាយថា "ឱព្រះអម្ចាស់អើយ ខ្ញុំបានសម្រាលកូនស្រីម្នាក់"។ ទោះបីជាអល់ឡោះជ្រាបច្បាស់បំផុតអំពីអ្វីដែលគាត់បានសម្រាលកូនក៏ដោយ ហើយបុរសមិនដូចគ្នានឹងស្ត្រីទេ។ "ហើយខ្ញុំបានដាក់ឈ្មោះឱ្យនាងថា ម៉ារីយ៉ាំ ហើយខ្ញុំសូមសុំការការពារពីព្រះអង្គសម្រាប់នាង និងកូនៗ និងចៅៗរបស់នាងពី (ការជ្រៀតជ្រែករបស់) អារក្សដែលត្រូវបានដាក់បណ្តាសា"។


37

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

ដូច្នេះ ទ្រង់ (អល់ឡោះ) បានទទួលគាត់ដោយការទទួលយកដ៏ល្អ ចិញ្ចឹមគាត់ដោយការលូតលាស់ល្អ ហើយបានប្រគល់ការថែទាំរបស់គាត់ទៅឱ្យហ្សាការីយ៉ា។ រាល់ពេលដែលហ្សាការីយ៉ាមកជួបគាត់នៅក្នុងមីរាប់ (បន្ទប់ពិសេសសម្រាប់គោរពបូជា) គាត់បានរកឃើញអាហារនៅក្បែរគាត់។ គាត់បានសួរថា "ឱម៉ារីយ៉ាំ! តើអ្នកបានរបស់នេះពីណា?" នាង (ម៉ារីយ៉ាំ) បានឆ្លើយថា "វាមកពីអល់ឡោះ"។ ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះផ្តល់អាហារដល់អ្នកដែលទ្រង់មានបំណងប្រាថ្នាដោយមិនគិតពីចំនួន។


38

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).

នៅទីនោះហើយ ដែលហ្សាការីយ៉ាបានអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះរបស់គាត់។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា "ឱព្រះអម្ចាស់អើយ សូមប្រទានកូនចៅដ៏ល្អពីខាងទ្រង់មកទូលបង្គំផង ទ្រង់ពិតជាអ្នកស្តាប់ការអធិស្ឋាន"។


39

فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).

បន្ទាប់មក ពួកទេវតាបានហៅគាត់ នៅពេលដែលគាត់ឈរអធិស្ឋាននៅក្នុងមីរាប់ថា «អល់ឡោះនាំដំណឹងល្អមកជូនអ្នកជាមួយនឹង (កំណើតរបស់) យ៉ាយ៉ា ដែលបញ្ជាក់ពីប្រយោគមួយ (ពាក្យ) ពីអល់ឡោះ ជាគំរូមួយ ដែលអាចទប់ចិត្តខ្លួនឯង (ពីតណ្ហា) និងជាព្យាការីក្នុងចំណោមអ្នកគោរពបូជា»។


40

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَاَتِيْ عَاقِرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكَ اللّٰهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa qad balaganīyal-kibaru wamra'atī ‘āqir(un), qāla każālikallāhu yaf‘alu mā yasyā'(u).

គាត់ (ហ្សាការីយ៉ា) បានមានប្រសាសន៍ថា "ឱព្រះអម្ចាស់អើយ តើខ្ញុំអាចមានកូនដោយរបៀបណា នៅពេលដែលខ្ញុំចាស់ហើយ ហើយប្រពន្ធរបស់ខ្ញុំក៏គ្មានកូន?" គាត់ (អល់ឡោះ) បានមានប្រសាសន៍ថា "ដូច្នេះ អល់ឡោះធ្វើអ្វីដែលទ្រង់មានបំណងប្រាថ្នា"។


41

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗ قَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ اِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْكُرْ رَّبَّكَ كَثِيْرًا وَّسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ ࣖ

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡata ayyāmin illā ramzā(n), ważkur rabbaka kaṡīraw wa sabbiḥ bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).

គាត់ (ហ្សាការីយ៉ា) បានមានប្រសាសន៍ថា “ឱព្រះអម្ចាស់អើយ សូមទ្រង់ប្រទានសញ្ញាមួយមកខ្ញុំផង”។ អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា “សញ្ញាមួយសម្រាប់អ្នកគឺអ្នកមិននិយាយទៅកាន់មនុស្សរយៈពេលបីថ្ងៃទេ លើកលែងតែសញ្ញាប៉ុណ្ណោះ។ ហើយចូររំលឹក (ឈ្មោះ) ព្រះអម្ចាស់របស់អ្នកឱ្យបានច្រើន ហើយចូរលើកតម្កើង (ការសរសើរទ្រង់) នៅពេលល្ងាច និងពេលព្រឹក”។


42

وَاِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفٰىكِ عَلٰى نِسَاۤءِ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāhaṣṭafāki wa ṭahharaki waṣṭafāki ‘alā nisā'il-‘ālamīn(a).

ហើយ(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលពួកទេវតាបាននិយាយថាៈ ឱម៉ារីយ៉ាំ! ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះបានជ្រើសរើសអ្នក បានសម្អាតអ្នក ហើយបានផ្ដល់អាទិភាពដល់អ្នកលើសពីស្ត្រីទាំងអស់នៅក្នុងលោកទាំងអស់ (នៅពេលនោះ)។


43

يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ

yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).

ឱម៉ារីយ៉ាំ! ចូរគោរពប្រតិបត្តិតាមព្រះអម្ចាស់របស់អ្នក ចូរក្រាបថ្វាយបង្គំ និងឱនលំទោនជាមួយអ្នកដែលឱនលំទោន។


44

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).

នោះគឺជាដំណឹងដែលមើលមិនឃើញមួយចំនួនដែលយើងបានផ្ដល់ឱ្យអ្នក (មូហាំម៉ាត់) ទោះបីជាអ្នកមិននៅជាមួយពួកគេនៅពេលដែលពួកគេបានចាប់ឆ្នោតថាអ្នកណាក្នុងចំណោមពួកគេនឹងរក្សាម៉ារីយ៉ាំក៏ដោយ។ ហើយអ្នកក៏មិននៅជាមួយពួកគេនៅពេលដែលពួកគេឈ្លោះប្រកែកគ្នាដែរ។


45

اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ

iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).

(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលពួកទេវតាបាននិយាយថាៈ ឱម៉ារី! អល់ឡោះបានប្រទានដំណឹងល្អដល់អ្នកនូវព្រះបន្ទូលមួយពីទ្រង់ ដែលព្រះនាមរបស់ទ្រង់នឹងជាព្រះមេស្ស៊ី គឺយេស៊ូវ ជាបុត្ររបស់ម៉ារី ដែលមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់នៅក្នុងលោកនេះ និងលោកខាងមុខ ហើយជាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលត្រូវបាននាំមកជិត (ទៅកាន់អល់ឡោះ)។


46

وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَّمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa yukallimun nāsa fil-mahdi wa kahlaw wa minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ហើយលោកបានមានបន្ទូលទៅកាន់មនុស្សលោក (កាល) នៅក្នុងទារក និងពេលលោកពេញវ័យ ហើយលោកស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកសុចរិត។


47

قَالَتْ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ وَلَدٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكِ اللّٰهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

qālat rabbi annā yakūnu lī waladuw wa lam yamsasnī basyar(un), qāla każālikillāhu yakhluqu mā yasyā'(u), iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).

នាង (ម៉ារីយ៉ាំ) បានសួរថា "ឱព្រះអម្ចាស់អើយ តើខ្ញុំអាចមានកូនដោយរបៀបណា បើគ្មានបុរសណាម្នាក់បានប៉ះពាល់ខ្ញុំ?" ទ្រង់ (អល់ឡោះ) បានមានបន្ទូលថា "ដូច្នេះ អល់ឡោះបង្កើតអ្វីដែលទ្រង់មានព្រះហឫទ័យ។ នៅពេលដែលទ្រង់ចង់សម្រេចអ្វីមួយ ទ្រង់គ្រាន់តែមានបន្ទូលទៅកាន់វាថា "ចូរកើត!" នោះហើយជាអ្វីដែលវាមាន"។


48

وَيُعَلِّمُهُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۚ

wa ya‘allimuhul-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a).

ហើយទ្រង់ (អល់ឡោះ) បានបង្រៀនគាត់ (អ៊ីសា) នូវគម្ពីរ ប្រាជ្ញា តូរ៉ា និងដំណឹងល្អ។


49

وَرَسُوْلًا اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ اَنِّيْ قَدْ جِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۙاَنِّيْٓ اَخْلُقُ لَكُمْ مِّنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ فَاَنْفُخُ فِيْهِ فَيَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ وَاُحْيِ الْمَوْتٰى بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُوْنَ وَمَا تَدَّخِرُوْنَ ۙفِيْ بُيُوْتِكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa rasūlan ilā banī isrā'īl(a), annī qad ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, annī akhluqu lakum minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi fa'anfukhu fihi fayakūnu ṭairam bi'iżnillāh(i), wa ubarri'ul-akmaha wal-abraṣa wa uḥyil-mautā bi'iżnillāh(i), wa unabbi'ukum bimā ta'kulūna wa mā taddakhirūna fī buyūtikum, inna fī żālika la'āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

ហើយដូចដែលសាវ័កទៅកាន់កូនចៅអ៊ីស្រាអែល (លោកបានមានប្រសាសន៍ថា) ខ្ញុំបានមករកអ្នកជាមួយនឹងសញ្ញាមួយ (អព្ភូតហេតុ) ពីព្រះអម្ចាស់របស់អ្នក ពោលគឺខ្ញុំបានបង្កើតអ្វីមួយសម្រាប់អ្នកពីដី ដែលមានរាងដូចសត្វស្លាប បន្ទាប់មកខ្ញុំបានផ្លុំលើវា ហើយវាបានក្លាយជាសត្វស្លាបដោយមានការអនុញ្ញាតពីអល់ឡោះ។ ហើយខ្ញុំបានព្យាបាលមនុស្សដែលខ្វាក់ពីកំណើត និងមនុស្សដែលមានជំងឺឃ្លង់។ ហើយខ្ញុំបានប្រោសមនុស្សស្លាប់ឱ្យរស់ឡើងវិញដោយមានការអនុញ្ញាតពីអល់ឡោះ ហើយខ្ញុំប្រាប់អ្នកពីអ្វីដែលអ្នកបរិភោគ និងអ្វីដែលអ្នករក្សាទុកនៅក្នុងផ្ទះរបស់អ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ នៅក្នុងនោះមានសញ្ញាមួយ (សច្ចភាពនៃភាពជាសាវ័ករបស់ខ្ញុំ) សម្រាប់អ្នក ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាជាអ្នកជឿ។


50

وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَلِاُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَجِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa li'uḥilla lakum ba‘ḍal-lażī ḥurrima ‘alaikum wa ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

ហើយក្នុងនាមជាអ្នកដែលបញ្ជាក់ពីគម្ពីរតូរ៉ាដែលបានមកមុនខ្ញុំ ហើយដើម្បីឲ្យខ្ញុំអាចធ្វើឲ្យអ្នកស្របច្បាប់នូវអ្វីដែលត្រូវបានហាមឃាត់ចំពោះអ្នក។ ហើយខ្ញុំមករកអ្នកដោយនាំមកនូវសញ្ញាមួយ (អព្ភូតហេតុ) ពីម្ចាស់របស់អ្នក។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះ ហើយគោរពប្រតិបត្តិតាមខ្ញុំ។


51

اِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំ និងជាម្ចាស់របស់អ្នករាល់គ្នា ដូច្នេះ ចូរអ្នករាល់គ្នាគោរពបូជាទ្រង់។ នេះជាមាគ៌ាដ៏ត្រង់។


52

۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).

ដូច្នេះ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានដឹងពីការមិនស្តាប់បង្គាប់របស់ពួកគេ (កូនចៅអ៊ីស្រាអែល) ទ្រង់មានបន្ទូលថា «តើអ្នកណានឹងក្លាយជាអ្នកជួយ (បង្កើតសាសនារបស់) អល់ឡោះ?» ពួកហាវ៉ារីយ៉ុន (មិត្តភក្តិស្មោះត្រង់) បានឆ្លើយថា «យើងជាអ្នកជួយ (សាសនា) របស់អល់ឡោះ។ យើងជឿលើអល់ឡោះ ហើយធ្វើជាសាក្សីថាយើងជាអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាម»។


53

رَبَّنَآ اٰمَنَّا بِمَآ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُوْلَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

rabbanā āmannā bimā anzalta wattaba‘nar-rasūla faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

ឱព្រះអម្ចាស់នៃយើងខ្ញុំ យើងខ្ញុំបានជឿលើអ្វីដែលទ្រង់បានបញ្ចុះ ហើយយើងខ្ញុំបានដើរតាមអ្នកនាំសារ ដូច្នេះសូមទ្រង់ចាត់យើងខ្ញុំឲ្យស្ថិតនៅក្នុងចំណោមក្រុមមនុស្សដែលធ្វើជាសាក្សីផង។


54

وَمَكَرُوْا وَمَكَرَ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ ࣖ

wa makarū wa makarallāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

ហើយពួកគេ (ពួកអជំនឿ) បានបោកប្រាស់ ដូច្នេះអល់ឡោះបានសងសឹកចំពោះការបោកប្រាស់នោះ។ ហើយអល់ឡោះគឺជាអ្នកសងសឹកដ៏ល្អបំផុតចំពោះការបោកប្រាស់។


55

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسٰٓى اِنِّيْ مُتَوَفِّيْكَ وَرَافِعُكَ اِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَجَاعِلُ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْكَ فَوْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

iż qālallāhu yā ‘īsā innī mutawaffīka wa rāfi‘uka ilayya wa muṭahhiruka minal-lażīna kafarū wa jā‘ilul-lażīnattaba‘ūka fauqal-lażīna kafarū ilā yaumil-qiyāmah(ti), ṡumma ilayya marji‘ukum fa aḥkumu bainakum fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលអល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា "ឱព្រះយេស៊ូវ! ខ្ញុំបានយកអ្នក ហើយបានលើកអ្នកឡើងមករកខ្ញុំ ហើយបានបន្សុទ្ធអ្នកពីពួកអ្នកដែលមិនជឿ ហើយបានធ្វើឱ្យអ្នកដែលដើរតាមអ្នកខ្ពស់ជាងពួកអ្នកដែលមិនជឿរហូតដល់ថ្ងៃរស់ឡើងវិញ។ បន្ទាប់មកអ្នកនឹងវិលត្រឡប់មករកខ្ញុំវិញ បន្ទាប់មកខ្ញុំនឹងផ្តល់ឱ្យអ្នកនូវការសម្រេចចិត្តលើអ្វីដែលអ្នកជជែកវែកញែក"។


56

فَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَاُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

fa ammal-lażīna kafarū fa u‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdan fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

ដូច្នេះ ចំពោះពួកដែលមិនបានជឿ យើងនឹងដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរទាំងនៅក្នុងលោកិយ និងនៅថ្ងៃបរលោក ខណៈដែលពួកគេគ្មានអ្នកជួយឡើយ។


57

وَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ

wa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum, wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

ហើយចំពោះអ្នកដែលមានជំនឿ និងបានប្រព្រឹត្តអំពើល្អ ទ្រង់នឹងប្រទានរង្វាន់ដល់ពួកគេយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ។ ហើយអល់ឡោះមិនចូលចិត្តអ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ឡើយ។


58

ذٰلِكَ نَتْلُوْهُ عَلَيْكَ مِنَ الْاٰيٰتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ

Żālika natlūhu ‘alaika minal-āyāti waż-żikril-ḥakīm(i).

ដូចេ្នះហើយ យើងបានអានឱ្យអ្នក (មូហាំម៉ាត់) នូវអាយ៉ាត់ៗ និងការព្រមានមួយចំនួនដែលពោរពេញដោយប្រាជ្ញា។


59

اِنَّ مَثَلَ عِيْسٰى عِنْدَ اللّٰهِ كَمَثَلِ اٰدَمَ ۗ خَلَقَهٗ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

inna maṡala ‘īsā ‘indallāhi kamaṡali ādam(a), khalaqahū min turābin ṡumma qāla lahū kun fayakūn(u).

ជាការពិតណាស់ ការបង្កើតព្រះយេស៊ូវសម្រាប់អល់ឡោះ គឺដូចជាការបង្កើតអ័ដាម។ ទ្រង់បានបង្កើតវាពីផែនដី រួចទ្រង់មានបន្ទូលទៅកាន់វាថា "ចូរកើត!"។ នោះហើយជាអ្វីដែលវាមាន។


60

اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْمُمْتَرِيْنَ

al-ḥaqqu mir rabbika falā takum minal-mumtarīn(a).

សច្ចភាពគឺមកពីម្ចាស់របស់អ្នក ដូច្នេះ ចូរអ្នកកុំស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកសង្ស័យឡើយ។


61

فَمَنْ حَاۤجَّكَ فِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ اَبْنَاۤءَنَا وَاَبْنَاۤءَكُمْ وَنِسَاۤءَنَا وَنِسَاۤءَكُمْ وَاَنْفُسَنَا وَاَنْفُسَكُمْۗ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَّعْنَتَ اللّٰهِ عَلَى الْكٰذِبِيْنَ

faman ḥājjaka fīhi mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilmi faqul ta‘ālau nad‘u abnā'anā wa abnā'akum wa nisā'anā wa nisā'akum wa anfusanā wa anfusakum, ṡumma nabtahil fanaj‘al la‘natallāhi ‘alal-kāżibīn(a).

អ្នកណាដែលឈ្លោះប្រកែកជាមួយអ្នកក្នុងរឿងនេះ បន្ទាប់ពីអ្នកបានទទួលចំណេះដឹងហើយ ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ចូរយើងហៅកូនៗរបស់យើង និងកូនៗរបស់អ្នក ប្រពន្ធរបស់យើង និងប្រពន្ធរបស់អ្នក ខ្លួនយើង និងអ្នកដែរ បន្ទាប់មកចូរយើងធ្វើការផ្លាស់ប្តូរ ដើម្បីឲ្យបណ្តាសារបស់អល់ឡោះធ្លាក់មកលើអ្នកដែលកុហក។


62

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

inna hāżā lahuwal-qaṣaṣul-ḥaqq(u), wa mā min ilāhin illallāh(u), wa innallāha lahuwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ពិតប្រាកដណាស់ នេះគឺជារឿងពិតមួយ។ គ្មានព្រះណាក្រៅពីអល់ឡោះទេ ហើយជាការពិតណាស់ អល់ឡោះមានឫទ្ធានុភាព និងមានប្រាជ្ញាឈ្លាសវៃ។


63

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).

បន្ទាប់មក ប្រសិនបើពួកគេបែរចេញ (ចូរដឹង) ថា អល់ឡោះ ទ្រង់ជ្រាបបំផុតចំពោះអ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់។


64

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).

ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) ពោលថាៈ ឱពួកអ្នកកាន់គម្ពីរ! ចូរអ្នកមករកពាក្យសម្ដីរួមរវាងយើង និងពួកអ្នកថាៈ យើងមិនគោរពបូជាអ្នកណាក្រៅពីអល់ឡោះឡើយ ហើយមិនគោរពបូជាអ្នកណាជាមួយទ្រង់ឡើយ ហើយយើងមិនយកអ្នកណាធ្វើជាចៅហ្វាយក្នុងចំណោមយើងក្រៅពីអល់ឡោះឡើយ។ ប្រសិនបើពួកគេងាកចេញ ចូរអ្នកនិយាយទៅកាន់ពួកគេថាៈ ចូរអ្នកធ្វើសាក្សីថា យើងជាអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាម។


65

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمَآ اُنْزِلَتِ التَّوْرٰىةُ وَالْاِنْجِيْلُ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِهٖۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima tuḥājjūna fī ibrāhīma wa mā unzilatit-taurātu wal-injīlu illā mim ba‘dih(ī), afalā ta‘qilūn(a).

ឱពួកអ្នកកាន់គម្ពីរ! ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកឈ្លោះប្រកែកគ្នាអំពីអ៊ីប្រាហ៊ីម ទោះបីជាគម្ពីរតូរ៉ា និងគម្ពីរអ៊ីស្ហាំត្រូវបានបញ្ចុះបន្ទាប់ពីគាត់ (អ៊ីប្រាហ៊ីម) ក៏ដោយ? តើពួកអ្នកមិនយល់ទេឬ?


66

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ حَاجَجْتُمْ فِيْمَا لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْمَا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

hā antum hā'ulā'i ḥājajtum fīmā lakum bihī ‘ilmun falima tuḥājjūna fīmā laisa lakum bihī ‘ilm(un), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

នោះហើយជារបៀបដែលអ្នកកំពុងធ្វើ! អ្នកឈ្លោះប្រកែកគ្នាអំពីអ្វីដែលអ្នកដឹង ប៉ុន្តែហេតុអ្វីបានជាអ្នកឈ្លោះប្រកែកគ្នាអំពីអ្វីដែលអ្នកមិនដឹង? អល់ឡោះជ្រាប ខណៈពេលដែលអ្នកមិនដឹង។


67

مَاكَانَ اِبْرٰهِيْمُ يَهُوْدِيًّا وَّلَا نَصْرَانِيًّا وَّلٰكِنْ كَانَ حَنِيْفًا مُّسْلِمًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa mā kāna ibrāhīmu yahūdiyyaw wa lā naṣrāniyyaw wa lākin kāna ḥanīfam muslimā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

អ៊ីប្រាហ៊ីមមិនមែនជាជនជាតិយូដា ឬគ្រិស្តសាសនិកទេ ប៉ុន្តែគាត់ជាមនុស្សត្រង់ ជាអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាម ហើយគាត់ក៏មិនមែនជាអ្នកកាន់សាសនាពហុព្រះដែរ។


68

اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ

inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).

មនុស្សដែលនៅជិតបំផុតនឹងអាប្រាហាំគឺអ្នកដែលដើរតាមលោក និងព្យាការីនេះ (មូហាំម៉ាត់) និងអ្នកដែលជឿ។ អល់ឡោះគឺជាអ្នកការពារអ្នកដែលជឿ។


69

وَدَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يُضِلُّوْنَكُمْۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

waddaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi lau yuḍillūnakum, wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

ក្រុមអ្នកកាន់គម្ពីរចង់នាំអ្នកឱ្យវង្វេង ប៉ុន្តែពួកគេគ្រាន់តែនាំខ្លួនឯងឱ្យវង្វេងប៉ុណ្ណោះ ទោះបីជាពួកគេមិនដឹងខ្លួនក៏ដោយ។


70

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāhi wa antum tasyhadūn(a).

ឱពួកអ្នកកាន់គម្ពីរ! ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកបដិសេធនឹងអាយ៉ាត់ៗរបស់អល់ឡោះ ទោះបីជាពួកអ្នកដឹង(ការពិត)ក៏ដោយ?


71

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.

ឱពួកអ្នកកាន់គម្ពីរ! ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកលាយឡំសច្ចភាពជាមួយនឹងភាពមិនពិត ហើយលាក់បាំងសច្ចភាព ទោះបីជាពួកអ្នកដឹងហើយក៏ដោយ?


72

وَقَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اٰمِنُوْا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوْٓا اٰخِرَهٗ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۚ

wa qālaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi āminū bil-lażī unzila ‘alal-lażīna āmanū wajhan-nahāri wakfurū ākhirahū la‘allahum yarji‘ūn(a).

ហើយក្រុមអ្នកកាន់គម្ពីរបាននិយាយ (ទៅកាន់គ្នាទៅវិញទៅមក) ថាៈ ចូរពួកអ្នកជឿលើអ្វីដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះមកលើពួកអ្នកមានជំនឿនៅដើមដំបូងនៃថ្ងៃ ហើយចូរពួកអ្នកបដិសេធវានៅចុងបញ្ចប់ ដើម្បីឲ្យពួកគេវិលត្រឡប់ (ទៅរកការមិនជឿ) វិញ។


73

وَلَا تُؤْمِنُوْٓا اِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِيْنَكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْهُدٰى هُدَى اللّٰهِ ۙ اَنْ يُّؤْتٰىٓ اَحَدٌ مِّثْلَ مَآ اُوْتِيْتُمْ اَوْ يُحَاۤجُّوْكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللّٰهِ ۚ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۚ

wa lā tu'minū illā liman tabi‘a dīnakum, qul innal-hudā hudallāh(i), ay yu'tā aḥadum miṡla mā ūtītum au yuḥājjūkum ‘inda rabbikum, qul innal-faḍla biyadillāh(i), yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

ហើយកុំជឿអ្វីក្រៅពីអ្នកដែលកាន់តាមសាសនារបស់ពួកអ្នក។ ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ការណែនាំគឺគ្រាន់តែជាការណែនាំរបស់អល់ឡោះប៉ុណ្ណោះ។ (ចូរអ្នកកុំជឿ) ថាអ្នកណាម្នាក់នឹងត្រូវបានប្រទានអ្វីដែលត្រូវបានប្រទានដល់អ្នក ឬពួកគេនឹងបដិសេធអ្នកនៅចំពោះមុខព្រះអម្ចាស់របស់ពួកអ្នក។ ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពរជ័យគឺស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់អល់ឡោះ ទ្រង់ប្រទានវាដល់អ្នកដែលទ្រង់មានបំណងប្រាថ្នា។ អល់ឡោះជាអ្នកដែលជ្រាបជ្រៅ ជាអ្នកដែលដឹងអ្វីៗទាំងអស់។


74

يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yakhtaṣṣu biraḥmatihī may yasyā'(u), wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

ទ្រង់កំណត់សេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ចំពោះអ្នកណាដែលទ្រង់មានចេតនា។ ហើយអល់ឡោះមានសេចក្ដីមេត្តាករុណាដ៏ធំធេង។


75

۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

ហើយក្នុងចំណោមពួកអ្នកនៃគម្ពីរ មានម្នាក់ដែលប្រសិនបើអ្នកប្រគល់ទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនដល់គាត់ គាត់ប្រាកដជានឹងប្រគល់វាមកអ្នកវិញ។ ប៉ុន្តែក៏មានអ្នកខ្លះក្នុងចំណោមពួកគេដែលប្រសិនបើអ្នកប្រគល់ឌីណារឱ្យគាត់ គាត់នឹងមិនប្រគល់វាមកអ្នកវិញទេ លុះត្រាតែអ្នកតែងតែទៅយកវា។ នេះគឺដោយសារតែពួកគេនិយាយថា "យើងគ្មានបាបកម្មប្រឆាំងនឹងមនុស្សដែលមិនចេះអក្សរទេ"។ ពួកគេនិយាយកុហកប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ ទោះបីជាពួកគេដឹងក៏ដោយ។


76

بَلٰى مَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ وَاتَّقٰى فَاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

balā man aufā bi‘ahdihī wattaqā fa innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

តាមពិតទៅ អ្នកណាដែលគោរពតាមពាក្យសន្យារបស់ខ្លួន ហើយគោរពប្រតិបត្តិតាមធម៌ អល់ឡោះពិតជាស្រឡាញ់អ្នកដែលគោរពប្រតិបត្តិតាមធម៌។


77

اِنَّ الَّذِيْنَ يَشْتَرُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَاَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيْلًا اُولٰۤىِٕكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ وَلَا يَنْظُرُ اِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna yasytarūna bi‘ahdillāhi wa aimānihim ṡamanan qalīlan ulā'ika lā khalāqa lahum fil-ākhirati wa lā yukallimuhumullāhu wa lā yanẓuru ilaihim yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

ជាការពិតណាស់ អ្នកដែលដោះដូរកិច្ចសន្យារបស់អល់ឡោះ និងសម្បថរបស់ពួកគេដោយតម្លៃតិចតួច នោះនឹងគ្មានចំណែកនៅក្នុងលោកខាងមុខឡើយ។ អល់ឡោះនឹងមិននិយាយទៅកាន់ពួកគេទេ ហើយទ្រង់ក៏មិនមើលពួកគេនៅថ្ងៃបរលោកដែរ ហើយទ្រង់ក៏មិនសម្អាតពួកគេដែរ។ សម្រាប់ពួកគេគឺទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់។


78

وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

ហើយជាការពិតណាស់ ក្នុងចំណោមពួកគេ មានក្រុមមួយក្រុមដែលបង្ខូចគម្ពីរដោយអណ្ដាតរបស់ពួកគេ ដើម្បីកុំឱ្យអ្នកគិតថាវាជាផ្នែកមួយនៃគម្ពីរ ប៉ុន្តែវាមិនមែនមកពីគម្ពីរទេ ហើយពួកគេនិយាយថា "នេះមកពីអល់ឡោះ" ប៉ុន្តែវាមិនមែនមកពីអល់ឡោះទេ។ ពួកគេនិយាយកុហកប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ ទោះបីជាពួកគេដឹងក៏ដោយ។


79

مَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّؤْتِيَهُ اللّٰهُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُوْلَ لِلنَّاسِ كُوْنُوْا عِبَادًا لِّيْ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ كُوْنُوْا رَبَّانِيّٖنَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُوْنَ الْكِتٰبَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُوْنَ ۙ

mā kāna libasyarin ay yu'tiyahullāhul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata ṡumma yaqūla lin-nāsi kūnū ‘ibādal lī min dūnillāhi wa lākin kūnū rabbāniyyīna bimā kuntum tu‘allimūnal-kitāba wa bimā kuntum tadrusūn(a).

វាមិនអាចទៅរួចទេសម្រាប់មនុស្សម្នាក់ដែលអល់ឡោះបានប្រទានគម្ពីរ រួមជាមួយនឹងប្រាជ្ញា និងឋានៈជាព្យាការី ក្នុងការនិយាយទៅកាន់មនុស្សថា «ចូរអ្នកគោរពបូជាខ្ញុំ មិនមែនគោរពបូជាអល់ឡោះទេ» ប៉ុន្តែ (គាត់និយាយថា) «ចូរអ្នកបម្រើអល់ឡោះ ពីព្រោះអ្នកបង្រៀនគម្ពីរ និងដោយសារតែអ្នកសិក្សាវា!»


80

وَلَا يَأْمُرَكُمْ اَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَالنَّبِيّٖنَ اَرْبَابًا ۗ اَيَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ اِذْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ

wa lā ya'murakum an tattakhiżul-malā'ikata wan-nabiyyīna arbābā(n), aya'murukum bil-kufri ba‘da iż antum muslimūn(a).

ហើយវាក៏មិនអាចទៅរួចទេសម្រាប់គាត់ក្នុងការបញ្ជាឱ្យអ្នកបង្កើតទេវតា និងព្យាការីជាព្រះ។ តើវា (សមរម្យ) សម្រាប់គាត់ក្នុងការប្រាប់អ្នកឱ្យក្លាយជាអ្នកមិនជឿបន្ទាប់ពីអ្នកក្លាយជាអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាម?


81

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ النَّبِيّٖنَ لَمَآ اٰتَيْتُكُمْ مِّنْ كِتٰبٍ وَّحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهٖ وَلَتَنْصُرُنَّهٗ ۗ قَالَ ءَاَقْرَرْتُمْ وَاَخَذْتُمْ عَلٰى ذٰلِكُمْ اِصْرِيْ ۗ قَالُوْٓا اَقْرَرْنَا ۗ قَالَ فَاشْهَدُوْا وَاَنَا۠ مَعَكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqan-nabiyyīna lamā ātaitukum min kitābiw wa ḥikmatin ṡumma jā'akum rasūlum muṣaddiqul limā ma‘akum latu'minunna bihī wa latanṣurunnah(ū), qāla a'aqrartum wa akhażtum ‘alā żālikum iṣrī, qālū aqrarnā, qāla fasyhadū wa ana ma‘akum minasy-syāhidīn(a).

ហើយ (ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលអល់ឡោះបានយកសេចក្ដីសញ្ញាពីពួកព្យាការីថា "នៅពេលដែលខ្ញុំផ្ដល់ឱ្យអ្នកនូវសៀវភៅ និងប្រាជ្ញា ហើយបន្ទាប់មកអ្នកនាំសារម្នាក់នឹងមករកអ្នក ដែលបញ្ជាក់ពីអ្វីដែលមានជាមួយអ្នក អ្នកនឹងជឿលើគាត់យ៉ាងពិតប្រាកដ ហើយជួយគាត់"។ អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា "តើអ្នកយល់ស្រប និងទទួលយកសេចក្ដីព្រមព្រៀងជាមួយខ្ញុំទាក់ទងនឹងរឿងនោះទេ?" ពួកគេបានឆ្លើយថា "យើងយល់ស្រប"។ អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា "បន្ទាប់មកអ្នក (ពួកព្យាការី) ធ្វើជាសាក្សី ហើយខ្ញុំនឹងក្លាយជាសាក្សីជាមួយអ្នក"។


82

فَمَنْ تَوَلّٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

faman tawallā ba‘da żālika fa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

ដូច្នេះ អ្នកណាហើយដែលបែរចេញបន្ទាប់ពីនោះ ពួកគេគឺជាពួកអាក្រក់។


83

اَفَغَيْرَ دِيْنِ اللّٰهِ يَبْغُوْنَ وَلَهٗ ٓ اَسْلَمَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّاِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

afagaira dīnillāhi yabgūna wa lahū aslama man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa ilaihi yurja‘ūn(a).

ដូច្នេះហេតុអ្វីបានជាពួកគេស្វែងរកសាសនាផ្សេងទៀតក្រៅពីសាសនារបស់អល់ឡោះ នៅពេលដែលអ្វីៗទាំងអស់នៅលើមេឃ និងផែនដីចុះចូលចំពោះទ្រង់ (ទោះបីជា) ដោយស្ម័គ្រចិត្ត ឬមិនស្ម័គ្រចិត្ត ហើយចំពោះទ្រង់តែមួយគត់ ពួកគេនឹងត្រូវបានបញ្ជូនត្រឡប់ទៅវិញ?


84

قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).

ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ពួកយើងជឿលើអល់ឡោះ និងអ្វីដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះមកឱ្យពួកយើង និងអ្វីដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះមកឱ្យអ៊ីព្រហ៊ីម អ៊ីសម៉ាអែល អ៊ីសាក យ៉ាកុប និងកូនចៅរបស់ពួកគេ និងអ្វីដែលត្រូវបានប្រទានដល់ម៉ូសេ អ៊ីសា និងព្យាការីពីម្ចាស់របស់ពួកគេ។ យើងមិនបែងចែករវាងពួកគេណាម្នាក់ឡើយ ហើយយើងប្រគល់ខ្លួនទៅឱ្យទ្រង់តែមួយគត់។


85

وَمَنْ يَّبْتَغِ غَيْرَ الْاِسْلَامِ دِيْنًا فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْهُۚ وَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa may yabtagi gairal-islāmi dīnan falay yuqbala minh(u), wa huwa fil-ākhirati minal khāsirīn(a).

ហើយអ្នកណាដែលស្វែងរកសាសនាផ្សេងក្រៅពីសាសនាអ៊ីស្លាម គាត់នឹងមិនត្រូវបានទទួលយកទេ ហើយនៅជាតិក្រោយគាត់នឹងស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកចាញ់។


86

كَيْفَ يَهْدِى اللّٰهُ قَوْمًا كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ وَشَهِدُوْٓا اَنَّ الرَّسُوْلَ حَقٌّ وَّجَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

kaifa yahdillāhu qauman kafarū ba‘da īmānihim wa syahidū annar-rasūla ḥaqquw wa jā'ahumul-bayyināt(u), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

តើអល់ឡោះនឹងណែនាំក្រុមមនុស្សដែលមិនជឿយ៉ាងដូចម្តេច បន្ទាប់ពីពួកគេបានជឿ ហើយទទួលស្គាល់ថា អ្នកនាំសារ (មូហាំម៉ាត់) ពិតជា (អ្នកនាំសារ) ហើយភស្តុតាងច្បាស់លាស់បានមកដល់ពួកគេ? អល់ឡោះមិនណែនាំអ្នកបំពានឡើយ។


87

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ اَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَۙ

ulā'ika jazā'uhum anna ‘alaihim la‘natallāhi wal-malā'ikati wan-nāsi ajma‘īn(a).

ចំពោះពួកគេ ការដាក់ទណ្ឌកម្មគឺថា បណ្តាសារបស់អល់ឡោះ ទេវតា និងមនុស្សជាតិទាំងអស់នឹងធ្លាក់មកលើពួកគេ។


88

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَۙ

khālidīna fihā, lā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunẓarūn(a).

ពួកគេនឹងស្ថិតនៅក្នុងនោះជារៀងរហូត ទណ្ឌកម្មរបស់ពួកគេនឹងមិនស្រាលឡើយ ហើយពួកគេនឹងមិនត្រូវបានបន្ធូរបន្ថយឡើយ


89

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).

លើកលែងតែអ្នកដែលប្រែចិត្តបន្ទាប់ពីនោះ ហើយបានកែប្រែចិត្តគំនិត នោះអល់ឡោះពិតជាអ្នកអភ័យទោសឱ្យ ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត។


90

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الضَّاۤلُّوْنَ

innal-lażīna kafarū ba‘da īmānihim ṡummazdādū kufral lan tuqbala taubatuhum, wa ulā'ika humuḍ-ḍāllūn(a).

ជាការពិតណាស់ អ្នកណាដែលមិនជឿបន្ទាប់ពីមានជំនឿ ហើយបន្ទាប់មកបានបង្កើនការមិនជឿរបស់ពួកគេ នោះនឹងមិនត្រូវបានគេទទួលយកការប្រែចិត្តរបស់ពួកគេឡើយ ហើយពួកគេគឺជាអ្នកដែលវង្វេងផ្លូវ។


91

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْ اَحَدِهِمْ مِّلْءُ الْاَرْضِ ذَهَبًا وَّلَوِ افْتَدٰى بِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ وَّمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ ࣖ ۔

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun falay yuqbala min aḥadihim mil'ul-arḍi żahabaw wa lawiftadā bih(ī), ulā'ika lahum ‘ażābun alīmuw wa mā lahum min nāṣirīn(a).

ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកណាដែលមិនជឿ ហើយស្លាប់ទាំងមិនជឿ នឹងមិនទទួលបាន (ការលោះ) ពីអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេឡើយ សូម្បីតែមាសនៅលើផែនដីក៏ដោយ ប្រសិនបើពួកគេចង់លោះខ្លួនឯងជាមួយនឹងមាសនោះ។ ពួកគេទាំងនេះគឺជាក្រុមដែលទទួលរងនូវទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់ ហើយគ្មានអ្នកជួយឡើយ។


92

لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوْا مِمَّا تُحِبُّوْنَ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ

lan tanālul-birra ḥattā tunfiqū mimmā tuḥibbūn(a), wa mā tunfiqū min syai'in fa innallāha bihī ‘alīm(un).

អ្នកនឹងមិនទទួលបានគុណធម៌ទេ លុះត្រាតែអ្នកចំណាយទ្រព្យសម្បត្តិមួយចំនួនដែលអ្នកស្រឡាញ់។ ហើយអ្វីក៏ដោយដែលអ្នកចំណាយ អល់ឡោះជាអ្នកដឹងបំផុត។


93

۞ كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِلَّا مَا حَرَّمَ اِسْرَاۤءِيْلُ عَلٰى نَفْسِهٖ مِنْ قَبْلِ اَنْ تُنَزَّلَ التَّوْرٰىةُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِالتَّوْرٰىةِ فَاتْلُوْهَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

kulluṭ-ṭa‘āmi kāna ḥillal libanī isrā'īla illā mā ḥarrama isrā'īlu ‘alā nafsihī min qabli an tunazzalat-taurāh(tu), qul fa'tū bit-taurāti fatlūhā in kuntum ṣādiqīn(a).

អាហារទាំងអស់គឺហាឡាលសម្រាប់កូនចៅអ៊ីស្រាអែល លើកលែងតែអាហារដែលត្រូវបានហាមឃាត់ដោយអ៊ីស្រាអែល (យ៉ាកុប) មុនពេលគម្ពីរតូរ៉ាត្រូវបានបញ្ចុះ។ ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) និយាយថាៈ ដូច្នេះ ចូរអ្នកយកគម្ពីរតូរ៉ា ហើយអានវាចុះ ប្រសិនបើពួកអ្នកជាមនុស្សដែលនិយាយពិត។


94

فَمَنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

fa maniftarā ‘alallāhil-każiba mim ba‘di żālika fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

ដូច្នេះ អ្នកណាដែលប្រឌិតរឿងភូតកុហកប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះបន្ទាប់ពីនោះ ពួកទាំងនោះហើយជាពួកដែលបំពាន។


95

قُلْ صَدَقَ اللّٰهُ ۗ فَاتَّبِعُوْا مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul ṣadaqallāh(u), fattabi‘ū millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ វាជាការពិត (អ្វីៗទាំងអស់ដែលអល់ឡោះមានបន្ទូល)។ ដូចេ្នះ ចូរអ្នកដើរតាមសាសនាដ៏ត្រឹមត្រូវរបស់អ៊ីព្រហ៊ីម ហើយគាត់មិនមែនជាអ្នកដែលមានជំនឿផ្ទុយនឹងព្រះឡើយ។


96

اِنَّ اَوَّلَ بَيْتٍ وُّضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِيْ بِبَكَّةَ مُبٰرَكًا وَّهُدًى لِّلْعٰلَمِيْنَۚ

inna awwala baitiw wuḍi‘a lin-nāsi lal-lażī bibakkata mubārakaw wa hudal lil-‘ālamīn(a).

ជាការពិតណាស់ ផ្ទះដំបូង (សម្រាប់គោរពបូជា) ដែលត្រូវបានសាងសង់សម្រាប់មនុស្សលោកគឺ (បៃតុលឡាហ៍) នៅបិក្កា (មេកា) ដែលត្រូវបានប្រទានពរ និងក្លាយជាមគ្គុទ្ទេសក៍សម្រាប់ពិភពលោកទាំងអស់។


97

فِيْهِ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ مَّقَامُ اِبْرٰهِيْمَ ەۚ وَمَنْ دَخَلَهٗ كَانَ اٰمِنًا ۗ وَلِلّٰهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ اِلَيْهِ سَبِيْلًا ۗ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

fīhi āyātum bayyinātum maqāmu ibrāhīm(a), wa man dakhalahū kāna āminā(n), wa lillāhi ‘alan-nāsi ḥijjul-baiti manistaṭā‘a ilaihi sabīlā(n), wa man kafara fa innallāha ganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

មានសញ្ញាច្បាស់លាស់នៅទីនោះ (ក្នុងចំណោមពួកគេ) គឺជាទីតាំងរបស់អ៊ីប្រាហ៊ីម។ អ្នកណាដែលចូលទៅក្នុងនោះ (បៃតុលឡាហ៍) នឹងមានសុវត្ថិភាព។ ហើយ (ក្នុងចំណោម) កាតព្វកិច្ចរបស់មនុស្សចំពោះអល់ឡោះគឺត្រូវធ្វើធម្មយាត្រាទៅកាន់បៃតុលឡាហ៍ ពោលគឺសម្រាប់អ្នកដែលអាចធ្វើដំណើរទៅទីនោះបាន។ អ្នកណាដែលបដិសេធ (កាតព្វកិច្ចនៃ) ហាជ ចូរដឹងថាអល់ឡោះគឺជាអ្នកមានបំផុត (មិនត្រូវការអ្វីទាំងអស់) ពីពិភពលោកទាំងអស់។


98

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاللّٰهُ شَهِيْدٌ عَلٰى مَا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāh(i), wallāhu syahīdun ‘alā mā ta‘malūn(a).

ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ឱពួកអ្នកកាន់គម្ពីរ! ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកបដិសេធនឹងអាយ៉ាត់ៗរបស់អល់ឡោះ ខណៈអល់ឡោះជាសាក្សីនៃអ្វីដែលពួកអ្នកកំពុងធ្វើ?


99

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ تَبْغُوْنَهَا عِوَجًا وَّاَنْتُمْ شُهَدَاۤءُ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana tabgūnahā ‘iwajaw wa antum syuhadā'(u), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ឱពួកអ្នកកាន់គម្ពីរ! ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នករារាំងអ្នកដែលជឿពីមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ? ពួកអ្នកចង់ឱ្យវា (មាគ៌ារបស់អល់ឡោះ) វៀចវេរ ទោះបីជាពួកអ្នកកំពុងមើលក៏ដោយ? ហើយអល់ឡោះមិនដឹងអំពីអ្វីដែលពួកអ្នកកំពុងធ្វើនោះទេ។


100

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوْا فَرِيْقًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ يَرُدُّوْكُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ كٰفِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ū farīqam minal-lażīna ūtul-kitāba yaruddūkum ba‘da īmānikum kāfirīn(a).

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ! ប្រសិនបើពួកអ្នកដើរតាមក្រុមមួយក្រុមនៃអ្នកដែលត្រូវបានគេផ្តល់គម្ពីរឱ្យ ពួកគេនឹងធ្វើឱ្យពួកអ្នកក្លាយជាអ្នកប្រឆាំងវិញ បន្ទាប់ពីពួកអ្នកបានជឿ។


101

وَكَيْفَ تَكْفُرُوْنَ وَاَنْتُمْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ اٰيٰتُ اللّٰهِ وَفِيْكُمْ رَسُوْلُهٗ ۗ وَمَنْ يَّعْتَصِمْ بِاللّٰهِ فَقَدْ هُدِيَ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ

wa kaifa takfurūna wa antum tutlā ‘alaikum āyātullāhi wa fīkum rasūluh(ū), wa may ya‘taṣim billāhi faqad hudiya ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ហើយតើពួកអ្នកបានក្លាយជាពួកមិនជឿដោយរបៀបណា នៅពេលដែលគេបានអានអាយ៉ាត់ៗរបស់អល់ឡោះឱ្យពួកអ្នកស្តាប់ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ (មូហាំម៉ាត់) នៅក្នុងចំណោមពួកអ្នក? អ្នកណាដែលកាន់ខ្ជាប់នូវសាសនារបស់អល់ឡោះ ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកនោះនឹងត្រូវបានគេណែនាំទៅកាន់មាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ។


102

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ حَقَّ تُقٰىتِهٖ وَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha ḥaqqa tuqātihī wa lā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះដោយពិតប្រាកដ ហើយចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចទ្រង់ ហើយកុំស្លាប់ឡើយ លុះត្រាតែពួកអ្នកជាអ្នកមូស្លីម។


103

وَاعْتَصِمُوْا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيْعًا وَّلَا تَفَرَّقُوْا ۖوَاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ كُنْتُمْ اَعْدَاۤءً فَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهٖٓ اِخْوَانًاۚ وَكُنْتُمْ عَلٰى شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَاَنْقَذَكُمْ مِّنْهَا ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

wa‘taṣimū biḥablillāhi jamī‘aw wa lā tafarraqū, ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż kuntum a‘dā'an fa allafa baina qulūbikum fa aṣbaḥtum bi ni‘matihī ikhwānā(n), wa kuntum ‘alā syafā ḥufratim minan-nāri fa anqażakum minhā, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tahtadūn(a).

ហើយចូរអ្នកទាំងអស់គ្នាកាន់ខ្ជាប់នូវសាសនារបស់អល់ឡោះ ហើយកុំបំបែកខ្លួនឡើយ ហើយចូរចងចាំពីព្រះគុណរបស់អល់ឡោះមកលើអ្នក កាលដែលអ្នករាល់គ្នាជាសត្រូវ ពេលនោះអល់ឡោះបានបង្រួបបង្រួមចិត្តរបស់អ្នករាល់គ្នា ដើម្បីឲ្យដោយសារព្រះគុណរបស់ទ្រង់ អ្នករាល់គ្នាបានក្លាយជាបងប្អូននឹងគ្នា ខណៈពេលដែល (នៅពេលនោះ) អ្នករាល់គ្នានៅលើគែមនៃនរក ពេលនោះអល់ឡោះបានសង្គ្រោះអ្នករាល់គ្នាពីទីនោះ។ ដូច្នេះ អល់ឡោះពន្យល់ពីអាយ៉ាត់ៗរបស់ទ្រង់ដល់អ្នករាល់គ្នា ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាត្រូវបានណែនាំ។


104

وَلْتَكُنْ مِّنْكُمْ اُمَّةٌ يَّدْعُوْنَ اِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

waltakum minkum ummatuy yad‘ūna ilal-khairi wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkar(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

ហើយចូរមានក្រុមមនុស្សដែលអំពាវនាវឱ្យមានគុណធម៌ ណែនាំ (ឲ្យធ្វើ) នូវអ្វីដែលជាគុណធម៌ និងហាមឃាត់នូវអ្វីដែលជាអំពើអាក្រក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នក។ ហើយពួកគេគឺជាមនុស្សដែលមានសំណាង។


105

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ تَفَرَّقُوْا وَاخْتَلَفُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ۙ

wa lā takūnū kal-lażīna tafarraqū wakhtalafū mim ba‘di mā jā'ahumul-bayyināt(u), wa ulā'ika lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

ហើយចូរកុំធ្វើដូចពួកអ្នកដែលបែកបាក់គ្នា ហើយឈ្លោះប្រកែកគ្នា បន្ទាប់ពីព័ត៌មានច្បាស់លាស់បានមកដល់ពួកគេ ហើយពួកគេគឺជាអ្នកដែលនឹងត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។


106

يَّوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوْهٌ وَّتَسْوَدُّ وُجُوْهٌ ۚ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْوَدَّتْ وُجُوْهُهُمْۗ اَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

yauma tabyaḍḍu wujūhuw wa taswaddu wujūh(un), fa ammal-lażīnaswaddat wujūhuhum, akafartum ba‘da īmānikum fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

នៅថ្ងៃនោះ មានមុខសភ្លឺចែងចាំង ហើយក៏មានមុខខ្មៅស្រអាប់ផងដែរ។ ចំពោះអ្នកដែលមានមុខខ្មៅស្រអាប់ (គេនិយាយទៅកាន់ពួកគេថា) ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកមិនជឿបន្ទាប់ពីពួកអ្នកបានជឿហើយ? ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកទទួលទោសចំពោះការមិនជឿរបស់ពួកអ្នក។


107

وَاَمَّا الَّذِيْنَ ابْيَضَّتْ وُجُوْهُهُمْ فَفِيْ رَحْمَةِ اللّٰهِ ۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa ammal lażīnabyaḍḍat wujūhuhum fafī raḥmatillāh(i), hum fīhā khālidūn(a).

ហើយចំពោះអ្នកណាដែលមុខរបស់ពួកគេសស្អាត និងភ្លឺរលោង ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងឋានសួគ៌ ដោយពួកគេនឹងស្ថិតនៅក្នុងនោះ។


108

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعٰلَمِيْنَ

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ālamīn(a).

ទាំងនេះគឺជាអាយ៉ាត់ៗរបស់អល់ឡោះ ដែលយើងបានអានឱ្យអ្នកបានត្រឹមត្រូវ ហើយអល់ឡោះមិនចង់ធ្វើបាបអ្នកណាម្នាក់នៅក្នុងលោកទាំងអស់ឡើយ។


109

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

ហើយអ្វីដែលនៅលើមេឃជាច្រើនជាន់ និងអ្វីដែលនៅលើផែនដី គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះ ហើយកិច្ចការទាំងអស់នឹងត្រូវបានប្រគល់ជូនអល់ឡោះវិញ។


110

كُنْتُمْ خَيْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۗ وَلَوْ اٰمَنَ اَهْلُ الْكِتٰبِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ وَاَكْثَرُهُمُ الْفٰسِقُوْنَ

kuntum khaira ummatin ukhrijat lin-nāsi ta'murūna bil-ma‘rūfi wa tanhauna ‘anil-munkari wa tu'minūna billāh(i), wa lau āmana ahlul-kitābi lakāna khairal lahum, minhumul-mu'minūna wa akṡaruhumul-fāsiqūn(a).

អ្នករាល់គ្នា (អ្នកកាន់សាសនាឥស្លាម) គឺជាមនុស្សល្អបំផុតដែលកើតមកជាមនុស្ស (ពីព្រោះអ្នករាល់គ្នា) បញ្ជា (ធ្វើ) អ្វីដែលត្រឹមត្រូវ និងហាមឃាត់អ្វីដែលអាក្រក់ ហើយជឿលើអល់ឡោះ។ ប្រសិនបើពួកអ្នកនៃគម្ពីរបានជឿ នោះវាជាការប្រសើរជាងសម្រាប់ពួកគេ។ ក្នុងចំណោមពួកគេមានអ្នកជឿ ប៉ុន្តែភាគច្រើននៃពួកគេជាមនុស្សអាក្រក់។


111

لَنْ يَّضُرُّوْكُمْ اِلَّآ اَذًىۗ وَاِنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ يُوَلُّوْكُمُ الْاَدْبَارَۗ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ

lay yaḍurrūkum illā ażā(n), wa iy yuqātilūkum yuwallūkumul-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).

ពួកគេនឹងមិនធ្វើបាបអ្នកទេ លើកលែងតែក្នុងវិធីតូចតាច ហើយប្រសិនបើពួកគេប្រយុទ្ធនឹងអ្នក ពួកគេប្រាកដជានឹងថយក្រោយ ហើយត្រូវចាញ់។ បន្ទាប់មកពួកគេនឹងគ្មានជំនួយឡើយ។


112

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

ពួកគេពោរពេញដោយភាពអាម៉ាស់ មិនថាពួកគេនៅទីណាក៏ដោយ លុះត្រាតែពួកគេកាន់សាសនារបស់អល់ឡោះ និងកិច្ចសន្យាជាមួយមនុស្ស។ ពួកគេបានទទួលការខឹងសម្បារពីអល់ឡោះ ហើយតែងតែពោរពេញដោយទុក្ខវេទនា។ នេះក៏ព្រោះតែពួកគេបដិសេធនឹងគម្ពីររបស់អល់ឡោះ ហើយសម្លាប់ព្យាការីដោយគ្មានហេតុផលត្រឹមត្រូវ (ហេតុផលត្រឹមត្រូវ)។ នេះក៏ព្រោះតែពួកគេមិនស្តាប់បង្គាប់ និងបំពានលើដែនកំណត់។


113

۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ

laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).

ពួកគេមិនដូចគ្នាទាំងស្រុងទេ។ ក្នុងចំណោមពួកអ្នកកាន់គម្ពីរ មានក្រុមមនុស្សស្មោះត្រង់មួយក្រុម ពួកគេអានអាយ៉ាត់ៗរបស់អល់ឡោះនៅពេលយប់ ហើយពួកគេក៏ក្រាបថ្វាយបង្គំដែរ។


114

يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِۗ وَاُولٰۤىِٕكَ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yusāri‘ūna fil-khairāt(i), wa ulā'ika minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ពួកគេជឿលើអល់ឡោះ និងថ្ងៃបរលោក ណែនាំឲ្យធ្វើអ្វីដែលត្រឹមត្រូវ ហាមឃាត់អ្វីដែលខុស និងប្រញាប់ប្រញាល់ធ្វើអំពើល្អផ្សេងៗ។ ពួកគេស្ថិតក្នុងចំណោមមនុស្សដែលកោតខ្លាចអល់ឡោះ។


115

وَمَا يَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُّكْفَرُوْهُ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُتَّقِيْنَ

wa mā yaf‘alūna min khairin falay yukfarūh(u), wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).

ហើយទង្វើល្អណាមួយដែលពួកគេធ្វើ គឺគ្មានអ្នកណាបដិសេធវាឡើយ។ ហើយអល់ឡោះ ទ្រង់ជ្រាបបំផុតចំពោះអ្នកដែលកោតខ្លាច។


116

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលគ្មានជំនឿ ទាំងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេ និងកូនចៅរបស់ពួកគេ មិនអាចទប់ទល់នឹងការដាក់ទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះបានឡើយ សូម្បីតែបន្តិចសោះឡើយ។ ពួកគេជាពួកអ្នករស់នៅក្នុងឋាននរក ហើយពួកគេនឹងស្ថិតនៅក្នុងនោះជារៀងរហូត។


117

مَثَلُ مَا يُنْفِقُوْنَ فِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيْحٍ فِيْهَا صِرٌّ اَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَاَهْلَكَتْهُ ۗ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

maṡalu mā yunfiqūna fī hāżihil-ḥayātid-dun-yā kamaṡali rīḥin fihā ṣirrun aṣābat ḥarṡa qaumin ẓalamū anfusahum fa ahlakath(u), wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin anfusahum yaẓlimūn(a).

ឧបមាអំពីទ្រព្យសម្បត្តិដែលពួកគេវិនិយោគក្នុងជីវិតលោកិយនេះ គឺដូចជាខ្យល់ដែលមានខ្យល់ត្រជាក់ខ្លាំង បក់បោកទៅលើរុក្ខជាតិ (ដែលជារបស់) របស់ក្រុមមនុស្សដែលបានបំពានលើខ្លួនឯង បន្ទាប់មកខ្យល់នោះបំផ្លាញពួកគេ។ អល់ឡោះមិនបំពានពួកគេទេ ប៉ុន្តែអ្នកដែលបំពានលើខ្លួនឯងវិញ។


118

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا بِطَانَةً مِّنْ دُوْنِكُمْ لَا يَأْلُوْنَكُمْ خَبَالًاۗ وَدُّوْا مَا عَنِتُّمْۚ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاۤءُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۖ وَمَا تُخْفِيْ صُدُوْرُهُمْ اَكْبَرُ ۗ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْاٰيٰتِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū biṭānatam min dūnikum lā ya'lūnakum khabālā(n), waddū mā ‘anittum, qad badatil-bagḍā'u min afwāhihim, wa mā tukhfī ṣudūruhum akbar(u), qad bayyannā lakumul-āyāti in kuntum ta‘qilūn(a).

ឱពួកអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរកុំយកអ្នកដែលមិនមែនជាសមាជិករបស់ពួកអ្នក (ដែលមានសាសនាដូចគ្នា) ជាមិត្តភក្ដិ ព្រោះពួកគេតែងតែបង្កបញ្ហាដល់ពួកអ្នក។ ពួកគេស្វែងរកការបំផ្លិចបំផ្លាញដល់ពួកអ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ ការស្អប់ខ្ពើមបានលេចចេញពីមាត់របស់ពួកគេ ហើយអ្វីដែលចិត្តរបស់ពួកគេលាក់បាំងគឺអាក្រក់ជាង។ ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ដល់ពួកអ្នកនូវអាយ៉ាត់ៗ (របស់យើង) ប្រសិនបើពួកអ្នកយល់។


119

هٰٓاَنْتُمْ اُولَاۤءِ تُحِبُّوْنَهُمْ وَلَا يُحِبُّوْنَكُمْ وَتُؤْمِنُوْنَ بِالْكِتٰبِ كُلِّهٖۚ وَاِذَا لَقُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّاۖ وَاِذَا خَلَوْا عَضُّوْا عَلَيْكُمُ الْاَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۗ قُلْ مُوْتُوْا بِغَيْظِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

hā antum ulā'i tuḥibbūnahum wa lā yuḥibbūnakum wa tu'minūna bil-kitābi kullih(ī), wa iżā laqūkum qālū āmannā, wa iżā khalau ‘aḍḍū ‘alaikumul-anāmila minal-gaiẓ(i), qul mūtū bigaiẓikum, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

នេះជារបៀបដែលអ្នកធ្វើ! អ្នកចូលចិត្តពួកគេ ទោះបីជាពួកគេមិនចូលចិត្តអ្នកក៏ដោយ ហើយអ្នកជឿលើគម្ពីរទាំងអស់។ ពេលពួកគេជួបអ្នក ពួកគេនិយាយថា "យើងជឿ" ហើយពេលពួកគេនៅម្នាក់ឯង ពួកគេខាំចុងម្រាមដៃរបស់ពួកគេ ព្រោះពួកគេខឹង ហើយស្អប់អ្នក។ ចូរនិយាយថា "អ្នកនឹងស្លាប់ដោយសារតែកំហឹងរបស់អ្នក!" ជាការពិត អល់ឡោះ ជាអ្នកដឹងអ្វីៗទាំងអស់អំពីខ្លឹមសារទាំងអស់នៃចិត្ត។


120

اِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۖ وَاِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَّفْرَحُوْا بِهَا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ ࣖ

in tamsaskum ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibkum sayyi'atuy yafraḥū bihā, wa in taṣbirū wa tattaqū lā yaḍurrukum kaiduhum syai'ā(n), innallāha bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

ប្រសិនបើអ្នកធ្វើបានល្អ ពួកគេនឹងសោកសៅ (ដោយជៀសមិនរួច) ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកជួបប្រទះនឹងគ្រោះមហន្តរាយ ពួកគេនឹងសប្បាយចិត្តចំពោះវា។ ប្រសិនបើអ្នកអត់ធ្មត់ និងគោរពប្រតិបត្តិតាម ល្បិចកលរបស់ពួកគេនឹងមិនធ្វើឱ្យអ្នកមានបញ្ហាអ្វីឡើយ ពិតណាស់ អល់ឡោះមានគ្រប់ជ្រុងជ្រោយនៅក្នុងអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលពួកគេធ្វើ។


121

وَاِذْ غَدَوْتَ مِنْ اَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِيْنَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ ۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

wa iż gadauka min ahlika tubawwi'ul-mu'minīna maqā‘ida lil-qitāl(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

ហើយ(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលអ្នក (មូហាំម៉ាត់) ចាកចេញនៅពេលព្រឹក អ្នកបានចាកចេញពីក្រុមគ្រួសាររបស់អ្នក ដើម្បីរៀបចំអ្នកដែលមានជំនឿនៅតាមប៉ុស្តិ៍ប្រយុទ្ធ។ អល់ឡោះជាអ្នកដែលឮ ជាអ្នកដែលដឹង។


122

اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

នៅពេលដែលក្រុមពីរក្នុងចំណោមពួកអ្នកចង់ដកថយដោយសារការភ័យខ្លាច ខណៈដែលអល់ឡោះជាអ្នកជួយពួកគេ ចូរឱ្យអ្នកមានជំនឿប្រគល់ការទុកចិត្តរបស់ពួកគេទៅលើអល់ឡោះ។


123

وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ بِبَدْرٍ وَّاَنْتُمْ اَذِلَّةٌ ۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa laqad naṣarakumullāhu bibadriw wa antum ażillah(tun), fattaqullāha la‘allakum tasykurūn(a).

ហើយជាការពិតណាស់ អល់ឡោះបានជួយអ្នកនៅក្នុងសមរភូមិបាដ្រ ទោះបីជាអ្នកទន់ខ្សោយក៏ដោយ។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះ ដើម្បីឲ្យអ្នកអាចដឹងគុណចំពោះទ្រង់។


124

اِذْ تَقُوْلُ لِلْمُؤْمِنِيْنَ اَلَنْ يَّكْفِيَكُمْ اَنْ يُّمِدَّكُمْ رَبُّكُمْ بِثَلٰثَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُنْزَلِيْنَۗ

iż taqūlu lil-mu'minīna alay yakfiyakum ay yumiddakum rabbukum biṡalāṡati ālāfim minal-malā'ikati munzalīn(a).

(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលអ្នក (មូហាំម៉ាត់) បាននិយាយទៅកាន់អ្នកដែលមានជំនឿថាៈ តើមិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់អ្នកទេឬ ដែលអល់ឡោះជួយអ្នកជាមួយនឹងម៉ាឡាអ៊ីកាត់ចំនួនបីពាន់នាក់ដែលត្រូវបានបញ្ជូនចុះមក (ពីស្ថានសួគ៌)?


125

بَلٰٓى ۙاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا وَيَأْتُوْكُمْ مِّنْ فَوْرِهِمْ هٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُسَوِّمِيْنَ

balā, in taṣbirū wa tattaqū wa ya'tūkum min faurihim hāżā yumdidkum rabbukum bikhamsati ālāfim minal-malā'ikati musawwimīn(a).

«បាទ/ចាស៎» (គ្រប់គ្រាន់ហើយ)។ ប្រសិនបើអ្នកអត់ធ្មត់ និងមានចិត្តសទ្ធាជ្រះថ្លា នៅពេលដែលពួកគេវាយប្រហារអ្នកភ្លាមៗ អល់ឡោះប្រាកដជានឹងជួយអ្នកជាមួយនឹងទេវតាប្រាំពាន់អង្គដែលពាក់សញ្ញា។


126

وَمَا جَعَلَهُ اللّٰهُ اِلَّا بُشْرٰى لَكُمْ وَلِتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُكُمْ بِهٖ ۗ وَمَا النَّصْرُ اِلَّا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِۙ

wa mā ja‘alahullāhu illā busyrā lakum wa litaṭma'inna qulūbukum bih(ī), wa man-naṣru illā min ‘indillāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

ហើយអល់ឡោះមិនបានបង្កើតវា (ការផ្តល់ជំនួយបន្ថែម) អ្វីក្រៅពីជាដំណឹងល្អសម្រាប់ពួកអ្នក និងដើម្បីឱ្យចិត្តរបស់ពួកអ្នកមានសេចក្តីសុខសាន្តដោយសារវាឡើយ។ ហើយគ្មានជ័យជំនះណាមួយក្រៅពីអល់ឡោះ ដែលមហាមានឫទ្ធានុភាព មហាគតិបណ្ឌិតឡើយ។


127

لِيَقْطَعَ طَرَفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنْقَلِبُوْا خَاۤىِٕبِيْنَ

liyaqṭa‘a ṭarafam minal-lażīna kafarū au yakbitahum fa yanqalibū khā'ibīn(a).

(អល់ឡោះបានជួយអ្នកនៅក្នុងសមរភូមិបាឌ្រ ហើយបានផ្តល់ជំនួយ) គឺដើម្បីបំផ្លាញក្រុមអ្នកគ្មានជំនឿ ឬធ្វើឱ្យពួកគេអាម៉ាស់ ដើម្បីឱ្យពួកគេត្រឡប់មកវិញដោយមិនទទួលបានអ្វីឡើយ។


128

لَيْسَ لَكَ مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ اَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَاِنَّهُمْ ظٰلِمُوْنَ

laisa laka minal-amri syai'un au yatūba ‘alaihim au yu‘ażżibahum fa innahum ẓālimūn(a).

វាមិនមែនជាកិច្ចការរបស់អ្នក (មូហាំម៉ាត់) ថាតើអល់ឡោះទទួលយកការប្រែចិត្តរបស់ពួកគេ ឬដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេនោះទេ ពីព្រោះពួកគេពិតជាពួកអ្នកប្រព្រឹត្តខុស។


129

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ហើយអ្វីដែលនៅលើមេឃជាច្រើនជាន់ និងអ្វីដែលនៅលើផែនដី គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះ។ ទ្រង់អភ័យទោសឱ្យអ្នកណាដែលទ្រង់ប្រាថ្នា ហើយទ្រង់ដាក់ទណ្ឌកម្មអ្នកណាដែលទ្រង់ប្រាថ្នា។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកអភ័យទោសឱ្យ ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត។


130

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوا الرِّبٰوٓا اَضْعَافًا مُّضٰعَفَةً ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulur-ribā aḍ‘āfam muḍā‘afah(tan), wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរពួកអ្នកកុំបរិភោគការប្រាក់ទ្វេដង ហើយចូរពួកអ្នកគោរពកោតខ្លាចអល់ឡោះ ដើម្បីឲ្យពួកអ្នកនឹងទទួលបានភាពជោគជ័យ។


131

وَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِيْٓ اُعِدَّتْ لِلْكٰفِرِيْنَ ۚ

wattaqun-nāral latī u‘iddat lil-kāfirīn(a).

ហើយចូរពួកអ្នកការពារខ្លួនពីភ្លើងនរក ដែលត្រូវបានរៀបចំសម្រាប់ពួកអជំនឿ។


132

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۚ

wa aṭī‘ullāha war-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

ហើយចូរពួកអ្នកគោរពប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះ និងអ្នកនាំសារ (មូហាំម៉ាត់) ដើម្បីឲ្យពួកអ្នកនឹងទទួលបានសេចក្ដីមេត្តាករុណា។


133

۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ

wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).

ហើយចូរប្រញាប់ប្រញាល់ស្វែងរកការអភ័យទោសពីម្ចាស់របស់អ្នក ហើយចូរទទួលបានឋានសួគ៌ដ៏ធំទូលាយដូចមេឃ និងផែនដីដែលត្រូវបានរៀបចំសម្រាប់អ្នកដែលកោតខ្លាចអល់ឡោះ។


134

الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ

al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(ពោលគឺ) អ្នកដែលបរិច្ចាគទាន ទាំងក្នុងគ្រាស្រួល និងក្នុងគ្រាលំបាក និងអ្នកដែលទប់កំហឹងរបស់ពួកគេ និងអភ័យទោសឱ្យមនុស្សលោក។ ហើយអល់ឡោះស្រឡាញ់អ្នកដែលធ្វើល្អ។


135

وَالَّذِيْنَ اِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً اَوْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللّٰهَ فَاسْتَغْفَرُوْا لِذُنُوْبِهِمْۗ وَمَنْ يَّغْفِرُ الذُّنُوْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗ وَلَمْ يُصِرُّوْا عَلٰى مَا فَعَلُوْا وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna iżā fa‘alū fāḥisyatan au ẓalamū anfusahum żakarullāha fastagfarū liżunūbihim, wa may yagfiruż-żunūba illallāh(u), wa lam yuṣirrū ‘alā mā fa‘alū wa hum ya‘lamūn(a).

ហើយ(និង)អ្នកដែលនៅពេលដែលពួកគេប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ ឬធ្វើខុសលើខ្លួនឯង (ភ្លាមៗ) រំលឹកដល់អល់ឡោះ រួចមកពួកគេសុំការអភ័យទោសចំពោះអំពើបាបរបស់ពួកគេ ហើយតើអ្នកណាអាចអភ័យទោសឱ្យអំពើបាបរបស់ពួកគេក្រៅពីអល់ឡោះបាន? ហើយពួកគេមិនបានបន្តប្រព្រឹត្តអំពើបាបនេះទេ ខណៈពេលដែលពួកគេដឹង។


136

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ مَّغْفِرَةٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَجَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۗ

ulā'ika jazā'uhum magfiratum mir rabbihim wa jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

រង្វាន់របស់ពួកគេគឺការអភ័យទោសពីម្ចាស់របស់ពួកគេ និងឋានសួគ៌ដែលមានទន្លេហូរពីក្រោម ដែលពួកគេនឹងស្នាក់នៅក្នុងនោះជារៀងរហូត។ ហើយនោះគឺជារង្វាន់ដ៏ល្អបំផុតសម្រាប់អ្នកដែលសាងអំពើល្អ។


137

قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌۙ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qad khalat min qablikum sunan(un), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

ជាការពិតណាស់ មានស៊ុនណាហ៍របស់អល់ឡោះបានកន្លងផុតទៅមុនពួកអ្នកហើយ។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកធ្វើដំណើរទៅកាន់គ្រប់ទិសទីនៃផែនដី ហើយចូរពួកអ្នកមើលចុះ តើទីបញ្ចប់របស់ពួកដែលបដិសេធនឹងអ្វី?


138

هٰذَا بَيَانٌ لِّلنَّاسِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

hāżā bayānul lin-nāsi wa hudaw wa mau‘iẓatul lil-muttaqīn(a).

នេះ (គម្ពីរគួរអាន) គឺជាព័ត៌មានដ៏ច្បាស់លាស់សម្រាប់មនុស្សលោកទាំងអស់ ហើយជាមគ្គុទ្ទេសក៍ និងជាមេរៀនសម្រាប់អ្នកដែលកោតខ្លាចអល់ឡោះ។


139

وَلَا تَهِنُوْا وَلَا تَحْزَنُوْا وَاَنْتُمُ الْاَعْلَوْنَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa lā tahinū wa lā taḥzanū wa antumul-a‘launa in kuntum mu'minīn(a).

ហើយចូរកុំមានអារម្មណ៍ទន់ខ្សោយ ហើយកុំសោកសៅឡើយ ពីព្រោះពួកអ្នកមានឋានៈខ្ពស់បំផុត ប្រសិនបើពួកអ្នកជាអ្នកមានជំនឿ។


140

اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ

iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

ប្រសិនបើអ្នក (នៅសមរភូមិអ៊ូហ៊ូដ) រងរបួស នោះពួកគេ (នៅសមរភូមិបាដ្រ) ក៏រងរបួសស្រដៀងគ្នាដែរ។ ហើយពេលវេលាទាំងនេះ (នៃភាពជោគជ័យ និងការបំផ្លិចបំផ្លាញ) យើងឆ្លាស់គ្នាក្នុងចំណោមមនុស្ស (ដើម្បីឱ្យពួកគេត្រូវបានបង្រៀន) ហើយដើម្បីអល់ឡោះអាចបែងចែកអ្នកជឿ (ពីអ្នកមិនជឿ) និងដើម្បីទ្រង់អាចធ្វើឱ្យអ្នកខ្លះក្នុងចំណោមអ្នក (ធ្លាក់ជា) ទុក្ករបុគ្គល។ ហើយអល់ឡោះមិនស្រឡាញ់អ្នកប្រព្រឹត្តខុសឡើយ។


141

وَلِيُمَحِّصَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَمْحَقَ الْكٰفِرِيْنَ

wa liyumaḥḥiṣallāhul-lażīna āmanū wa yamḥaqal-kāfirīn(a).

ហើយដើម្បីអល់ឡោះនឹងសម្អាតពួកអ្នកមានជំនឿ (ពីបាបកម្មរបស់ពួកគេ) និងបំផ្លាញពួកអ្នកមិនជឿ។


142

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصّٰبِرِيْنَ

am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa ya‘lamaṣ-ṣābirīn(a).

តើពួកអ្នកគិតថា ពួកអ្នកនឹងចូលឋានសួគ៌ឬ ខណៈអល់ឡោះមិនទាន់បានកំណត់អ្នកដែលខិតខំតស៊ូ និងកំណត់អ្នកអត់ធ្មត់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកនៅឡើយ?


143

وَلَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَلْقَوْهُۖ فَقَدْ رَاَيْتُمُوْهُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ ࣖ

wa laqad kuntum tamannaunal-mauta min qabli an talqauh(u), faqad ra'aitumūhu wa antum tanẓurūn(a).

ហើយជាការពិតណាស់ អ្នកធ្លាប់សង្ឃឹមទុកអំពីសេចក្ដីស្លាប់ មុនពេលដែលពួកអ្នកបានជួបវា ដូច្នេះហើយ ពួកអ្នកពិតជាបានឃើញវា ហើយពួកអ្នកជាសាក្សី។


144

وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ

wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).

ហើយលោកមូហាំម៉ាត់គ្រាន់តែជាអ្នកនាំសារម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ កាលពីមុនមានអ្នកនាំសារជាច្រើននាក់បានស្លាប់ទៅហើយ។ ប្រសិនបើលោកស្លាប់ ឬត្រូវបានគេសម្លាប់ តើពួកអ្នកនឹងងាកក្រោយទេ? អ្នកណាដែលងាកក្រោយ នឹងមិនធ្វើបាបអល់ឡោះសូម្បីតែបន្តិចឡើយ។ អល់ឡោះនឹងផ្តល់រង្វាន់ដល់អ្នកដែលដឹងគុណ។


145

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تَمُوْتَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ كِتٰبًا مُّؤَجَّلًا ۗ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۚ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الْاٰخِرَةِ نُؤْتِهٖ مِنْهَا ۗ وَسَنَجْزِى الشّٰكِرِيْنَ

wa mā kāna linafsin an tamūta illā bi'iżnillāhi kitābam mu'ajjalā(n), wa may yurid ṡawābad-dun-yā nu'tihī minhā, wa may yurid ṡawābal-ākhirati nu'tihī minhā, wa sanajzisy-syākirīn(a).

ហើយសត្វលោកទាំងអស់នឹងមិនស្លាប់ឡើយ លើកលែងតែមានការអនុញ្ញាតពីអល់ឡោះ ជាពេលវេលាដែលបានកំណត់ទុកជាមុន។ អ្នកណាដែលចង់បានរង្វាន់នៃលោកិយនេះ យើងពិតជានឹងផ្តល់ឱ្យគាត់នូវរង្វាន់នោះ ហើយអ្នកណាដែលចង់បានរង្វាន់នៃលោកិយ យើងនឹងផ្តល់ឱ្យគាត់នូវរង្វាន់នោះ ហើយយើងនឹងផ្តល់រង្វាន់ដល់អ្នកដែលដឹងគុណ។


146

وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ

wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).

ហើយតើមានព្យាការីប៉ុន្មាននាក់ដែលបានប្រយុទ្ធជាមួយពួកអ្នកកាន់តាមដ៏កោតខ្លាចរបស់លោកមួយចំនួនធំ? ពួកគេមិនបានចុះខ្សោយដោយសារគ្រោះមហន្តរាយដែលបានកើតឡើងចំពោះពួកគេនៅក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះនោះទេ ហើយពួកគេក៏មិនបានបាក់ទឹកចិត្ត និងចុះចាញ់ (ចំពោះសត្រូវ) ដែរ។ ហើយអល់ឡោះស្រឡាញ់អ្នកដែលអត់ធ្មត់។


147

وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

ហើយពាក្យសម្ដីរបស់ពួកគេគ្មានអ្វីក្រៅពីការអធិស្ឋានទេថា "ឱម្ចាស់របស់យើង សូមទ្រង់អភ័យទោសឱ្យយើងខ្ញុំនូវអំពើបាបកម្ម និងទង្វើហួសហេតុរបស់យើងខ្ញុំ (ក្នុង) កិច្ចការរបស់យើងខ្ញុំ ហើយសូមទ្រង់ពង្រឹងជំហររបស់យើងខ្ញុំ និងជួយយើងខ្ញុំប្រឆាំងនឹងពួកអជំនឿ"។


148

فَاٰتٰىهُمُ اللّٰهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْاٰخِرَةِ ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

fa ātāhumullāhu ṡawābad-dun-yā wa ḥusna ṡawābil-ākhirah(ti), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

ដូច្នេះ អល់ឡោះបានប្រទានរង្វាន់ដល់ពួកគេនៅក្នុងលោកិយនេះ និងរង្វាន់ដ៏ល្អនៅក្នុងជីវិតបរលោក។ ហើយអល់ឡោះស្រឡាញ់អ្នកដែលធ្វើល្អ។


149

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَرُدُّوْكُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ul-lażīna kafarū yaruddūkum ‘alā a‘qābikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ! ប្រសិនបើពួកអ្នកគោរពតាមពួកអជំនឿ ពួកគេនឹងធ្វើឱ្យពួកអ្នកងាកចេញពីផ្លូវ ហើយពួកអ្នកនឹងស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលខាតបង់។


150

بَلِ اللّٰهُ مَوْلٰىكُمْ ۚ وَهُوَ خَيْرُ النّٰصِرِيْنَ

balillāhu maulākum, wa huwa khairun-nāṣirīn(a).

ប៉ុន្តែមានតែអល់ឡោះទេដែលជាអ្នកការពារអ្នក ហើយទ្រង់គឺជាអ្នកជួយដ៏ល្អបំផុត។


151

سَنُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَٓا اَشْرَكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا ۚ وَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ ۗ وَبِئْسَ مَثْوَى الظّٰلِمِيْنَ

sanulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba bimā asyrakū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānā(n), wa ma'wāhumun nār(u), wa bi'sa maṡwaẓ-ẓālimīn(a).

យើងនឹងដាក់ការភ័យខ្លាចទៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកដែលគ្មានជំនឿ ពីព្រោះពួកគេបានភ្ជាប់ស្ហ៊ីរិកនឹងអល់ឡោះជាមួយនឹងអ្វីមួយដែលអល់ឡោះមិនបានបញ្ចុះព័ត៌មានអំពីវា។ ហើយទីកន្លែងវិលត្រឡប់របស់ពួកគេគឺឋាននរក។ ហើយនោះជាកន្លែងរស់នៅដ៏អាក្រក់បំផុតសម្រាប់ពួកអ្នកប្រព្រឹត្តខុស។


152

وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّٰهُ وَعْدَهٗٓ اِذْ تَحُسُّوْنَهُمْ بِاِذْنِهٖ ۚ حَتّٰىٓ اِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَآ اَرٰىكُمْ مَّا تُحِبُّوْنَ ۗ مِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الْاٰخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۚ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ṣadaqakumullāhu wa‘dahū iż taḥussūnahum bi'iżnih(ī), ḥattā iżā fasyiltum wa tanāza‘tum fil-amri wa ‘aṣaitum mim ba‘di mā arākum mā tuḥibbūn(a), minkum may yurīdud-dun-yā wa minkum may yurīdul-ākhirah(ta), ṡumma ṣarafakum ‘anhum liyabtaliyakum, wa laqad ‘afā ‘ankum, wallāhu żū faḍlin ‘alal-mu'minīn(a).

ហើយជាការពិតណាស់ អល់ឡោះបានបំពេញតាមការសន្យារបស់ទ្រង់ចំពោះអ្នក នៅពេលដែលអ្នកបានសម្លាប់ពួកគេដោយមានការអនុញ្ញាតពីទ្រង់ រហូតដល់អ្នកទន់ខ្សោយ និងមានការឈ្លោះប្រកែកគ្នាក្នុងរឿងនេះ ហើយមិនអើពើនឹងបញ្ជារបស់អ្នកនាំសារ បន្ទាប់ពីអល់ឡោះបានបង្ហាញអ្នកនូវអ្វីដែលអ្នកត្រូវការ។ ក្នុងចំណោមអ្នក មានអ្នកដែលចង់បានលោកិយ ហើយក្នុងចំណោមអ្នក មានអ្នកដែលចង់បានជីវិតបរលោក។ បន្ទាប់មក អល់ឡោះបានបង្វែរអ្នកចេញពីពួកគេ ដើម្បីសាកល្បងអ្នក ប៉ុន្តែទ្រង់ពិតជាបានអភ័យទោសឱ្យអ្នក។ ហើយអល់ឡោះមានអំណោយទាន (ដែលបានប្រទាន) ដល់ពួកអ្នកមានជំនឿ។


153

۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).

(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលពួកអ្នករត់គេចខ្លួន ហើយមិនបានមើលអ្នកណាម្នាក់ឡើយ ខណៈពេលដែលអ្នកនាំសារ (មូហាំម៉ាត់) ដែលស្ថិតក្នុងចំណោម (មិត្តភក្តិ) ផ្សេងទៀតរបស់ពួកអ្នកបានហៅពួកអ្នក (ក្រុមដែលរត់គេចខ្លួន) នោះ អល់ឡោះបានធ្វើឱ្យពួកអ្នកកើតទុក្ខម្តងហើយម្តងទៀត ដើម្បីកុំឱ្យពួកអ្នកកើតទុក្ខព្រួយ (ទៀត) ចំពោះអ្វីដែលបានរត់គេចខ្លួនពីពួកអ្នក និងចំពោះអ្វីដែលបានកើតឡើងចំពោះពួកអ្នក។ ហើយអល់ឡោះដឹងអំពីអ្វីដែលពួកអ្នកកំពុងធ្វើ។


154

ثُمَّ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ الْغَمِّ اَمَنَةً نُّعَاسًا يَّغْشٰى طَۤاىِٕفَةً مِّنْكُمْ ۙ وَطَۤاىِٕفَةٌ قَدْ اَهَمَّتْهُمْ اَنْفُسُهُمْ يَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۗ يَقُوْلُوْنَ هَلْ لَّنَا مِنَ الْاَمْرِ مِنْ شَيْءٍ ۗ قُلْ اِنَّ الْاَمْرَ كُلَّهٗ لِلّٰهِ ۗ يُخْفُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ مَّا لَا يُبْدُوْنَ لَكَ ۗ يَقُوْلُوْنَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هٰهُنَا ۗ قُلْ لَّوْ كُنْتُمْ فِيْ بُيُوْتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِيْنَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ اِلٰى مَضَاجِعِهِمْ ۚ وَلِيَبْتَلِيَ اللّٰهُ مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

Ṡumma anzala ‘alaikum mim ba‘dil-gammi amanatan nu‘āsay yagsyā ṭā'ifatam minkum, wa ṭā'ifatun qad ahammathum anfusuhum yaẓunnūna billāhi gairal-ḥaqqi ẓanal-jāhiliyyah(ti), yaqūlūna hal lanā minal-amri min syai'(in), qul innal-amra kullahū lillāh(i), yukhfūna fī anfusihim mā lā yubdūna lak(a), yaqūlūna lau kāna lanā minal-amri syai'um mā qutilnā hāhunā, qul lau kuntum fī buyūtikum labarazal-lażīna kutiba ‘alaihimul-qatlu ilā maḍāji‘ihim, wa liyabtaliyallāhu mā fī ṣudūrikum wa liyumaḥḥiṣa mā fī qulūbikum, wallāhu ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

បន្ទាប់មក បន្ទាប់ពីអ្នកត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយភាពសោកសៅ ទ្រង់បានបញ្ជូនអារម្មណ៍សុវត្ថិភាពមកអ្នក (ក្នុងទម្រង់ជា) ភាពងងុយគេង ដែលគ្របដណ្តប់ក្រុមមួយរបស់អ្នក ខណៈពេលដែលក្រុមមួយទៀតមានការព្រួយបារម្ភអំពីខ្លួនឯង។ ពួកគេគិតថាអ្វីដែលមិនពិតអំពីអល់ឡោះ គឺដូចជាគំនិតល្ងង់ខ្លៅ។ ពួកគេបាននិយាយថា "តើមានអ្វីដែលយើងអាចធ្វើបានអំពីរឿងនេះទេ?" ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) និយាយថា "ពិតណាស់ បញ្ហាទាំងអស់ស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់អល់ឡោះ"។ ពួកគេលាក់ទុកនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេនូវអ្វីដែលពួកគេមិនបានបង្ហាញដល់អ្នក។ ពួកគេបាននិយាយថា "ប្រសិនបើមានអ្វីមួយដែលយើងអាចធ្វើបានក្នុងរឿងនេះ យើងនឹងមិនត្រូវបានគេសម្លាប់នៅទីនេះទេ"។ ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) និយាយថា "ទោះបីជាអ្នកនៅក្នុងផ្ទះរបស់អ្នកក៏ដោយ អ្នកដែលត្រូវសម្លាប់ប្រាកដជានឹងចេញមកកន្លែងដែលពួកគេត្រូវបានគេសម្លាប់"។ អល់ឡោះ (ធ្វើបែបនេះ) ដើម្បីសាកល្បងអ្វីដែលមាននៅក្នុងទ្រូងរបស់អ្នក និងដើម្បីសម្អាតអ្វីដែលមាននៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដឹងអ្វីៗទាំងអស់អំពីចិត្ត។


155

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ

innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).

ជាការពិតណាស់ ពួកដែលបានងាកចេញក្នុងចំណោមពួកអ្នក នៅពេលដែលមានការជួបគ្នា (សមរភូមិ) រវាងកងទ័ពទាំងពីរ តាមពិតពួកគេត្រូវបានស្ហៃតនបំផ្លាញ ដោយសារតែកំហុសមួយចំនួនដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្ត (កាលពីអតីតកាល) ប៉ុន្តែអល់ឡោះពិតជាបានអភ័យទោសឱ្យពួកគេ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះគឺជាអ្នកដែលអភ័យទោសឱ្យ ជាអ្នកដែលមានចិត្តអាណិតអាសូរបំផុត។


156

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَقَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ اِذَا ضَرَبُوْا فِى الْاَرْضِ اَوْ كَانُوْا غُزًّى لَّوْ كَانُوْا عِنْدَنَا مَا مَاتُوْا وَمَا قُتِلُوْاۚ لِيَجْعَلَ اللّٰهُ ذٰلِكَ حَسْرَةً فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takūnū kal-lażīna kafarū wa qālū li'ikhwānihim iżā ḍarabū fil-arḍi au kānū guzzal lau kānū ‘indanā mā mātū wa mā qutilū, liyaj‘alallāhu żālika ḥasratan fī qulūbihim, wallāhu yuḥyī wa yumīt(u), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

ឱពួកអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរកុំធ្វើដូចពួកអ្នកមិនជឿដែលនិយាយទៅកាន់បងប្អូនរបស់ពួកគេនៅពេលដែលពួកគេធ្វើដំណើរនៅលើផែនដី ឬទៅធ្វើសង្គ្រាមថា "ប្រសិនបើពួកគេបាននៅជាមួយយើង ពួកគេនឹងមិនស្លាប់ ហើយក៏មិនត្រូវបានគេសម្លាប់ដែរ"។ (ដោយពាក្យសម្ដី) បែបនេះ ពីព្រោះអល់ឡោះចង់បង្កឱ្យមានអារម្មណ៍សោកស្ដាយនៅក្នុង ចិត្តរបស់ពួកគេ។ អល់ឡោះផ្ដល់ជីវិត និងបណ្ដាលឱ្យមានសេចក្ដីស្លាប់ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដែលឃើញអ្វីៗទាំងអស់នៃអ្វីដែលអ្នករាល់គ្នាធ្វើ។


157

وَلَىِٕنْ قُتِلْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

wa la'in qutiltum fī sabīlillāhi au muttum lamagfiratum minallāhi wa raḥmatun khairum mimmā yajma‘ūn(a).

ហើយជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើពួកអ្នកធ្លាក់ក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ ឬស្លាប់ទៅ ពិតណាស់ ការអភ័យទោស និងក្ដីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះ គឺប្រសើរជាងអ្វីដែលពួកគេប្រមូលបាន។


158

وَلَىِٕنْ مُّتُّمْ اَوْ قُتِلْتُمْ لَاِلَى اللّٰهِ تُحْشَرُوْنَ

wa la'im muttum au qutiltum la'ilallāhi tuḥsyarūn(a).

ហើយជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើពួកអ្នកស្លាប់ ឬដួល ពួកអ្នកនឹងត្រូវបានគេប្រមូលទៅកាន់អល់ឡោះ។


159

فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ

fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).

ដូច្នេះ ដោយសារព្រះគុណរបស់អល់ឡោះ អ្នក (មូហាំម៉ាត់) មានចិត្តស្លូតបូតចំពោះពួកគេ។ ប្រសិនបើអ្នកប្រព្រឹត្តអាក្រក់ ហើយមានចិត្តរឹងរូស ពួកគេប្រាកដជានឹងឃ្លាតឆ្ងាយពីអ្នកដែលនៅជុំវិញអ្នក។ ដូច្នេះ ចូរអភ័យទោសឱ្យពួកគេ និងសុំការអភ័យទោសឱ្យពួកគេ និងពិគ្រោះជាមួយពួកគេក្នុងរឿងនេះ។ បន្ទាប់មក នៅពេលដែលអ្នកបានសម្រេចចិត្តរួចហើយ ចូរដាក់ទំនុកចិត្តរបស់អ្នកទៅលើអល់ឡោះ។ ពិតណាស់ អល់ឡោះស្រឡាញ់អ្នកដែលដាក់ទំនុកចិត្តរបស់ពួកគេទៅលើទ្រង់។


160

اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

ប្រសិនបើអល់ឡោះជួយអ្នក គ្មានអ្នកណាអាចយកឈ្នះអ្នកបានឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអល់ឡោះបោះបង់ចោលអ្នក តើអ្នកណាអាចជួយអ្នកបានបន្ទាប់ពីនោះ? ដូច្នេះ ចូរឲ្យអ្នកមានជំនឿពឹងផ្អែកលើអល់ឡោះតែម្នាក់ឯង។


161

وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّغُلَّ ۗوَمَنْ يَّغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa mā kāna linabiyyin ay yagull(a), wa may yaglul ya'ti bimā galla yaumal-qiyāmah(ti), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

ហើយវាមិនអាចទៅរួចទេសម្រាប់ព្យាការីក្នុងការក្បត់ (ក្នុងរឿងសង្គ្រាម)។ អ្នកណាដែលក្បត់ នៅថ្ងៃបរលោក គេនឹងមកជាមួយនឹងអ្វីដែលគេបានក្បត់។ បន្ទាប់មក មនុស្សគ្រប់គ្នានឹងត្រូវបានផ្តល់រង្វាន់ដ៏ល្អឥតខ្ចោះទៅតាមអ្វីដែលពួកគេបានធ្វើ ហើយពួកគេនឹងមិនត្រូវបានគេធ្វើបាបឡើយ។


162

اَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللّٰهِ كَمَنْۢ بَاۤءَ بِسَخَطٍ مِّنَ اللّٰهِ وَمَأْوٰىهُ جَهَنَّمُ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

afamanittaba‘a riḍwānallāhi kamam bā'a bisakhaṭim minallāhi wa ma'wāhu jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u),

ដូច្នេះតើមានមនុស្សម្នាក់ដែលធ្វើតាមការយល់ព្រមរបស់អល់ឡោះដូចគ្នានឹងមនុស្សដែលត្រឡប់មកវិញដើម្បីនាំមកនូវសេចក្តីក្រោធពីអល់ឡោះ និងកន្លែងរបស់ទ្រង់នៅក្នុងឋាននរកដែរឬទេ? នោះជាកន្លែងដ៏អាក្រក់បំផុតដែលត្រូវត្រឡប់ទៅវិញ។


163

هُمْ دَرَجٰتٌ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌ ۢبِمَا يَعْمَلُوْنَ

hum darajātun ‘indallāh(i), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

ឋានៈរបស់ពួកគេគឺស្ថិតនៅចំពោះអល់ឡោះជាដឺក្រេ ហើយអល់ឡោះ មហាឃើញបំផុតនូវអ្វីដែលពួកគេប្រព្រឹត្ត។


164

لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះបានប្រទានព្រះគុណដល់ពួកអ្នកដែលមានជំនឿ នៅពេលដែល (អល់ឡោះ) បានបញ្ជូនអ្នកនាំសារម្នាក់ (មូហាំម៉ាត់) ក្នុងចំណោមពួកគេមកក្នុងចំណោមពួកគេ ដើម្បីសូត្រអាយ៉ាត់ៗរបស់ទ្រង់ឲ្យពួកគេស្តាប់ សម្អាតព្រលឹងរបស់ពួកគេ និងបង្រៀនពួកគេនូវគម្ពីរ (កូរ៉ាន) និងប្រាជ្ញា (ស៊ុនណាហ៍) ទោះបីជាពីមុនពួកគេស្ថិតនៅក្នុងការភាន់ច្រឡំយ៉ាងច្បាស់លាស់ក៏ដោយ។


165

اَوَلَمَّآ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَدْ اَصَبْتُمْ مِّثْلَيْهَاۙ قُلْتُمْ اَنّٰى هٰذَا ۗ قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اَنْفُسِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awa lammā aṣābatkum muṣībatun qad aṣabtum miṡlaihā, qultum annā hāżā, qul huwa min ‘indi anfusikum, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ហើយហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកភ្ញាក់ផ្អើលនៅពេលដែលគ្រោះមហន្តរាយមួយ (ការបរាជ័យនៅអ៊ូហ៊ូដ) វាយប្រហារពួកអ្នក ខណៈពេលដែលពួកអ្នកបានបង្កគ្រោះមហន្តរាយធំជាងសត្រូវរបស់ពួកអ្នកពីរដងនៅបាដ្រ? ពួកអ្នកនិយាយថា "តើការបរាជ័យនេះមកពីណា?" ចូរពួកអ្នកនិយាយថា "វាមកពីពួកអ្នកផ្ទាល់"។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមានអំណាចលើអ្វីៗទាំងអស់។


166

وَمَآ اَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِ فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ

wa mā aṣābakum yaumal-taqal-jam‘āni fa bi'iżnillāhi wa liya‘lamal-mu'minīn(a).

ហើយអ្វីដែលបានកើតឡើងចំពោះអ្នក នៅពេលដែលកងទ័ពទាំងពីរបានជួបគ្នា គឺដោយសារការអនុញ្ញាតរបស់អល់ឡោះ ហើយដើម្បីអល់ឡោះនឹងសាកល្បងអ្នកដែលជាអ្នកមានជំនឿពិតប្រាកដ។


167

وَلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ نَافَقُوْا ۖوَقِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوِ ادْفَعُوْا ۗ قَالُوْا لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًا لَّاتَّبَعْنٰكُمْ ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَىِٕذٍ اَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْاِيْمَانِ ۚ يَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِهِمْ مَّا لَيْسَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُوْنَۚ

wa liya‘lamal-lażīna nāfaqū, wa qīla lahum ta‘ālau qātilū fī sabīlillāhi awidfa‘ū, qālū lau na‘lamu qitālal lattaba‘nākum, hum lil-kufri yauma'iżin aqrabu minhum lil-īmān(i), yaqūlūna bi'afwāhihim mā laisa fī qulūbihim, walllāhu a‘lamu bimā yaktumūn(a).

ហើយដើម្បីសាកល្បងពួកពុតត្បុត គេបាននិយាយទៅកាន់ពួកគេថា "ចូរមកប្រយុទ្ធក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ ឬការពារខ្លួន"។ ពួកគេបាននិយាយថា "ប្រសិនបើយើងដឹងពីរបៀបប្រយុទ្ធ យើងនឹងតាមអ្នក"។ នៅថ្ងៃនោះ ពួកគេកាន់តែខិតជិតនឹងការមិនជឿជាជាងជំនឿ។ ពួកគេនិយាយដោយមាត់របស់ពួកគេអំពីអ្វីដែលមិនស្របតាមអ្វីដែលមាននៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ។ ហើយអល់ឡោះដឹងច្បាស់ជាងអ្វីដែលពួកគេលាក់បាំង។


168

اَلَّذِيْنَ قَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُوْا لَوْ اَطَاعُوْنَا مَا قُتِلُوْا ۗ قُلْ فَادْرَءُوْا عَنْ اَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū li'ikhwānihim wa qa‘adū lau aṭā‘ūnā mā qutilū, qul fadra'ū ‘an anfusikumul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

(ពួកគេ)ជាអ្នកដែលបាននិយាយទៅកាន់បងប្អូនរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេមិនបានទៅធ្វើសង្គ្រាមថាៈ ប្រសិនបើពួកគេបានតាមយើង ពួកគេនឹងមិនត្រូវបានគេសម្លាប់ឡើយ។ ចូរអ្នកទាំងឡាយ ចូរចៀសវាងការស្លាប់ពីខ្លួនពួកអ្នក ប្រសិនបើពួកអ្នកជាអ្នកនិយាយពិត។


169

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتًا ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُوْنَۙ

wa lā taḥsabannal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi amwātā(n), bal aḥyā'un 'inda rabbihim yurzaqūn(a).

ហើយចូរកុំគិតថា អ្នកដែលត្រូវគេសម្លាប់ក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះបានស្លាប់ទៅហើយនោះ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេនៅរស់រានមានជីវិតជាមួយម្ចាស់របស់ពួកគេ ដោយទទួលបានអាហារ។


170

فَرِحِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۙ وَيَسْتَبْشِرُوْنَ بِالَّذِيْنَ لَمْ يَلْحَقُوْا بِهِمْ مِّنْ خَلْفِهِمْ ۙ اَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۘ

fariḥīna bimā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa yastabsyirūna bil-lażīna lam yalḥaqū bihim min khalfihim, allā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ពួកគេរីករាយនឹងពរជ័យដែលអល់ឡោះបានប្រទានដល់ពួកគេ ហើយរីករាយចំពោះអ្នកដែលនៅសេសសល់ ហើយមិនទាន់បានចូលរួមជាមួយពួកគេ ដែលពួកគេមិនភ័យខ្លាច ហើយពួកគេក៏មិនសោកសៅដែរ។


171

۞ يَسْتَبْشِرُوْنَ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍۗ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

yastabsyirūna bini‘matim minallāhi wa faḍl(in), wa annallāha lā yuḍī‘u ajral-mu'minīn(a).

ពួកគេរីករាយនឹងពរជ័យ និងលាភសក្ការៈរបស់អល់ឡោះ ហើយពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមិនខ្ជះខ្ជាយរង្វាន់របស់អ្នកដែលមានជំនឿឡើយ។


172

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

(ពោលគឺ) អ្នកដែលគោរពប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះ និងអ្នកនាំសារ បន្ទាប់ពីពួកគេរងរបួស (នៅក្នុងសមរភូមិអ៊ូហ៊ូដ)។ អ្នកដែលធ្វើល្អ និងគោរពប្រតិបត្តិតាមជំនឿក្នុងចំណោមពួកគេ នឹងទទួលបានផលបុណ្យដ៏ធំធេង។


173

اَلَّذِيْنَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوْا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ اِيْمَانًاۖ وَّقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ

al-lażīna qāla lahumun-nāsu innan-nāsa qad jama‘ū lakum fakhsyauhum fa zādahum īmānā(n), wa qālū ḥasbunallāhu wa ni‘mal-wakīl(u).

(ពោលគឺ) អ្នកដែលគោរពប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះ និងអ្នកនាំសារ នៅពេលដែលមនុស្សលោកនិយាយទៅកាន់ពួកគេថា “មនុស្សលោក (កូរ៉ៃស) បានប្រមូលផ្តុំកងទ័ពប្រឆាំងនឹងពួកអ្នក ដូច្នេះ ចូរខ្លាចពួកគេ” វាបង្កើនជំនឿរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេនិយាយថា “អល់ឡោះគឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ពួកយើង ហើយទ្រង់ជាអ្នកការពារដ៏ល្អបំផុត”។


174

فَانْقَلَبُوْا بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوْۤءٌۙ وَّاتَّبَعُوْا رِضْوَانَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَظِيْمٍ

fanqalabū bi ni‘matim minallāhi wa faḍlil lam yamsashum sū'(un), wattaba‘ū riḍwānallāh(i), wallahu żū faḍlin ‘aẓīm(in).

ដូច្នេះពួកគេបានត្រឡប់មកវិញជាមួយនឹងពរជ័យ និងលាភសក្ការៈដ៏ធំធេងពីអល់ឡោះ ពួកគេមិនត្រូវបានរងគ្រោះដោយគ្រោះមហន្តរាយណាមួយឡើយ ហើយពួកគេបានធ្វើតាមការយល់ព្រមរបស់អល់ឡោះ។ អល់ឡោះមានព្រះគុណដ៏ធំធេង។


175

اِنَّمَا ذٰلِكُمُ الشَّيْطٰنُ يُخَوِّفُ اَوْلِيَاۤءَهٗۖ فَلَا تَخَافُوْهُمْ وَخَافُوْنِ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

innamā żālikumusy-syaiṭānu yukhawwifu auliyā'ah(ū), falā takhāfūhum wa khāfūni in kuntum mu'minīn(a).

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេគ្រាន់តែជាពួកម៉ារាតដែលបំភ័យ (អ្នក) ដោយមិត្តភក្តិស្មោះត្រង់របស់ពួកគេ ដូច្នេះ ចូរអ្នកកុំខ្លាចពួកគេឡើយ ប៉ុន្តែចូរអ្នកខ្លាចយើង ប្រសិនបើពួកអ្នកជាអ្នកមានជំនឿ។


176

وَلَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِۚ اِنَّهُمْ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗ يُرِيْدُ اللّٰهُ اَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِى الْاٰخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۚ

wa lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufr(i), innahum lay yaḍurrullāha syai'ā(n), yurīdullāhu allā yaj‘ala lahum ḥaẓẓan fil-ākhirati wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

ហើយកុំបារម្ភពីមនុស្សដែលងាយនឹងវិលត្រឡប់ទៅរកភាពមិនជឿវិញឡើយ តាមពិតពួកគេមិនបានធ្វើបាបអល់ឡោះទាល់តែសោះ។ អល់ឡោះនឹងមិនផ្តល់ចំណែក (រង្វាន់) ដល់ពួកគេនៅបរលោកឡើយ ហើយពួកគេនឹងទទួលរងនូវទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ។


177

اِنَّ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīnasytarawul-kufra bil-īmāni lay yaḍurrullāha syai'ā(n), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

ជាការពិតណាស់ អ្នកដែលទិញអជំនឿដោយជំនឿ នឹងមិនបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់អល់ឡោះសូម្បីតែបន្តិចឡើយ ហើយពួកគេនឹងទទួលទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់។


178

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ خَيْرٌ لِّاَنْفُسِهِمْ ۗ اِنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ لِيَزْدَادُوْٓا اِثْمًا ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū annamā numlī lahum khairul li'anfusihim, innamā numlī lahum liyazdādū iṡmā(n), wa lahum ‘ażābum muhīn(un).

ហើយចូរកុំឱ្យពួកអជំនឿគិតថា ពេលវេលាដែលយើងបានផ្តល់ឱ្យពួកគេគឺល្អជាងសម្រាប់ពួកគេ។ ពិតប្រាកដណាស់ ពេលវេលាដែលយើងបានផ្តល់ឱ្យពួកគេគឺគ្រាន់តែធ្វើឱ្យបាបកម្មរបស់ពួកគេកើនឡើងប៉ុណ្ណោះ ហើយពួកគេនឹងត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មដ៏អាម៉ាស់មួយ។


179

مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).

អល់ឡោះនឹងមិនទុកឲ្យអ្នកមានជំនឿនៅក្នុងស្ថានភាពបច្ចុប្បន្នរបស់អ្នកឡើយ ដូច្នេះទ្រង់បែងចែករវាងអាក្រក់ និងល្អ។ អល់ឡោះនឹងមិនបង្ហាញអ្នកនូវអ្វីដែលមើលមិនឃើញនោះទេ ប៉ុន្តែអល់ឡោះជ្រើសរើសអ្នកណាដែលទ្រង់ចង់ឲ្យក្នុងចំណោមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់។ ដូច្នេះ ចូរមានជំនឿលើអល់ឡោះ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់។ ប្រសិនបើអ្នកមានជំនឿ និងការគោរពប្រតិបត្តិ នោះអ្នកនឹងទទួលបានផលបុណ្យដ៏អស្ចារ្យ។


180

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ

wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

ហើយអ្នកដែលកំណាញ់នឹងអ្វីដែលអល់ឡោះបានប្រទានដល់ពួកគេពីព្រះគុណរបស់ទ្រង់ មិនត្រូវគិតថា (អ្នកកំណាញ់) ល្អសម្រាប់ពួកគេឡើយ ទោះបីជា (អ្នកកំណាញ់) អាក្រក់សម្រាប់ពួកគេក៏ដោយ។ អ្វីដែល (ទ្រព្យសម្បត្តិ) ដែលពួកគេគិតអំពីនឹងត្រូវព្យួរ (ជុំវិញក) នៅថ្ងៃរស់ឡើងវិញ។ មរតក (អ្វីដែលមាន) នៅលើមេឃ និងផែនដី ជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះ។ អល់ឡោះប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះអ្វីដែលពួកអ្នកធ្វើ។


181

لَقَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ فَقِيْرٌ وَّنَحْنُ اَغْنِيَاۤءُ ۘ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوْا وَقَتْلَهُمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۙ وَّنَقُوْلُ ذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ

laqad sami‘allāhu qaulal-lażīna qālū innallāha faqīruw wa naḥnu agniyā'(u), sanaktubu mā qālū wa qatlahumul-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), wa naqūlu żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះបានឮពាក្យសម្ដីរបស់មនុស្ស (ជនជាតិយូដា) ដែលនិយាយថា "អល់ឡោះពិតជាអ្នកក្រ ហើយយើងជាអ្នកមាន"។ យើងនឹងកត់ត្រាពាក្យសម្ដីរបស់ពួកគេ និងទង្វើរបស់ពួកគេក្នុងការសម្លាប់ព្យាការីដោយគ្មានហេតុផលត្រឹមត្រូវ ហើយយើងនឹងមានបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេថា "ចូរពួកអ្នកភ្លក់ទារុណកម្មដ៏ក្ដៅគគុកចុះ!"។


182

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِۚ

Żālika bimā qaddamat aidīkum wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

នេះគឺដោយសារតែអ្វីដែលដៃរបស់ពួកអ្នកបានប្រព្រឹត្ត ហើយអល់ឡោះពិតជាមិនបំពានលើអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់ឡើយ។


183

اَلَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ عَهِدَ اِلَيْنَآ اَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُوْلٍ حَتّٰى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ۗ قُلْ قَدْ جَاۤءَكُمْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِيْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالَّذِيْ قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوْهُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū innallāha ‘ahida ilainā allā nu'mina lirasūlin ḥattā ya'tiyanā biqurbānin ta'kuluhun-nār(u), qul qad jā'akum rusulum min qablī bil-bayyināti wa bil-lażī qultum falima qataltumūhum in kuntum ṣādiqīn(a).

(ជាពិសេស) អ្នកដែលនិយាយថាៈ ពិតណាស់ អល់ឡោះបានបញ្ជាយើងថា យើងមិនត្រូវជឿលើអ្នកនាំសារណាម្នាក់ឡើយ រហូតដល់គាត់នាំមកជូនយើងនូវយញ្ញបូជាដែលឆេះដោយភ្លើង។ ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់) និយាយថាៈ ពិតណាស់ អ្នកនាំសារជាច្រើននាក់មុនខ្ញុំបានមកដល់ពួកអ្នក ដោយនាំមកជាមួយនូវភស្តុតាងច្បាស់លាស់ និងអ្វីដែលពួកអ្នកបានលើកឡើង ប៉ុន្តែហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកសម្លាប់ពួកគេ ប្រសិនបើពួកអ្នកជាមនុស្សដែលនិយាយពិត?


184

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).

ដូច្នេះប្រសិនបើពួកគេកុហកអ្នក (មូហាំម៉ាត់) នោះ (ចូរដឹងថា) ពួកអ្នកនាំសារមុនអ្នកក៏ត្រូវបានគេកុហកដែរ ពួកគេបាននាំមកនូវអព្ភូតហេតុពិតប្រាកដ ហ្ស៊ូប៊ើរ និងគម្ពីរដែលផ្តល់នូវការពន្យល់ដ៏ល្អឥតខ្ចោះ។


185

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَاِنَّمَا تُوَفَّوْنَ اُجُوْرَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَاُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa innamā tuwaffauna ujūrakum yaumal-qiyāmah(ti), faman zuḥziḥa ‘anin-nāri wa udkhilal-jannata faqad fāz(a), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).

ព្រលឹង​រស់​ទាំងអស់​នឹង​ភ្លក់​រសជាតិ​សេចក្ដីស្លាប់។ ហើយ​មានតែ​នៅថ្ងៃ​ជំនុំជំរះ​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​អ្នក​នឹង​ទទួល​បាន​រង្វាន់​ដ៏​ល្អឥតខ្ចោះ។ អ្នកណា​ដែល​ត្រូវ​បាន​រក្សា​ឲ្យ​នៅ​ឆ្ងាយ​ពី​ឋាននរក ហើយ​ដាក់​ចូល​ស្ថានសួគ៌ អ្នក​នោះ​នឹង​ទទួល​បាន​ជ័យជម្នះ។ ជីវិត​លោកិយ​គឺ​គ្រាន់តែ​ជា​សេចក្ដី​រីករាយ​ដែល​បោកបញ្ឆោត​ប៉ុណ្ណោះ។


186

۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

អ្នកពិតជានឹងត្រូវបានសាកល្បងដោយទ្រព្យសម្បត្តិ និងខ្លួនអ្នកផ្ទាល់។ ហើយអ្នកពិតជានឹងឮរឿងឈឺចាប់ជាច្រើនពីអ្នកដែលត្រូវបានគេផ្តល់គម្ពីរមុនអ្នក និងពីពួកអ្នកធ្វើពុតជាមានជំនឿ។ ប្រសិនបើអ្នកអត់ធ្មត់ និងកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់ នោះរឿងទាំងនោះពិតជារឿងដែលគួរតែត្រូវបានផ្តល់អាទិភាព។


187

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهٗ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُوْنَهٗۖ فَنَبَذُوْهُ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُوْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqal-lażīna ūtul-kitāba latubayyinunnahū lin-nāsi wa lā taktumūnah(ū), fa nabażūhu warā'a ẓuhūrihim wasytarau bihī ṡamanan qalīlā(n), fa bi'sa mā yasytarūn(a).

ហើយ (ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលអល់ឡោះបានទទួលយកការសន្យាពីអ្នកដែលត្រូវបានគេផ្តល់ឱ្យគម្ពីរ (ពោលគឺ) ថា "អ្នកត្រូវតែពន្យល់វា (ខ្លឹមសារនៃគម្ពីរ) ដល់មនុស្សដោយស្មោះត្រង់ ហើយកុំលាក់បាំងវា" បន្ទាប់មកពួកគេបានបោះ (ការសន្យា) នៅពីក្រោយខ្នងរបស់ពួកគេ ហើយលក់វាក្នុងតម្លៃថោក។ ដូច្នេះហើយ គឺជាការជួញដូរដ៏អាក្រក់បំផុតដែលពួកគេធ្វើ។


188

لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اَتَوْا وَّيُحِبُّوْنَ اَنْ يُّحْمَدُوْا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوْا فَلَا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِّنَ الْعَذَابِۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

lā taḥsabannal-lażīna yafraḥūna bimā atau wa yuḥibbūna ay yuḥmadū bimā lam yaf‘alū falā taḥsabannahum bimafāzatim minal-‘ażāb(i), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

កុំគិតថាអ្នកដែលអរសប្បាយនឹងអ្វីដែលពួកគេបានធ្វើ និងអ្នកដែលចូលចិត្តឱ្យគេសរសើរចំពោះអ្វីដែលពួកគេមិនបានធ្វើ មិនដែលគិតថាពួកគេនឹងគេចផុតពីការដាក់ទណ្ឌកម្មឡើយ។ ពួកគេនឹងទទួលបានការដាក់ទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់។


189

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ហើយអាណាចក្រមេឃជាច្រើនជាន់ និងផែនដីជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះ ហើយអល់ឡោះមានឫទ្ធានុភាពលើអ្វីៗទាំងអស់។


190

اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى الْاَلْبَابِۙ

inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri la'āyātil li'ulil-albāb(i).

ជាការពិតណាស់ នៅក្នុងការបង្កើតមេឃជាច្រើនជាន់ និងផែនដី និងការផ្លាស់ប្ដូរវេនគ្នានៃយប់ និងថ្ងៃ មានសញ្ញាណជាច្រើន (នៃភាពអស្ចារ្យរបស់អល់ឡោះ) សម្រាប់អ្នកដែលយល់។


191

الَّذِيْنَ يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُوْنَ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هٰذَا بَاطِلًاۚ سُبْحٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

al-lażīna yażkurūnallāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbihim wa yatafakkarūna fi khalqis-samāwāti wal-arḍ(i), rabbanā mā khalaqta hāżā bāṭilā(n), subḥānaka fa qinā ‘ażāban-nār(i).

(ពោលគឺ) អ្នកដែលរំលឹកដល់អល់ឡោះពេលឈរ អង្គុយ ឬដេក ហើយពួកគេគិតអំពីការបង្កើតមេឃនិងផែនដី (ពេលកំពុងនិយាយថា) "ឱព្រះអម្ចាស់នៃយើងខ្ញុំ ទ្រង់មិនបានបង្កើតរបស់ទាំងអស់នេះដោយឥតប្រយោជន៍ទេ សូមទ្រង់ប្រកបដោយសិរីល្អ សូមទ្រង់ការពារយើងខ្ញុំពីទណ្ឌកម្មនៃឋាននរក"។


192

رَبَّنَآ اِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ اَخْزَيْتَهٗ ۗ وَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

rabbanā innaka man tudkhilin-nāra faqad akhzaitah(ū), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

ឱម្ចាស់របស់យើង ពិតណាស់ អ្នកណាដែលទ្រង់បានដាក់ចូលទៅក្នុងនរក គឺទ្រង់ពិតជាបានធ្វើឱ្យគេអាម៉ាស់ ហើយគ្មានអ្នកជួយសម្រាប់អ្នកដែលបំពានឡើយ។


193

رَبَّنَآ اِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُّنَادِيْ لِلْاِيْمَانِ اَنْ اٰمِنُوْا بِرَبِّكُمْ فَاٰمَنَّا ۖرَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّاٰتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْاَبْرَارِۚ

rabbanā innanā sami‘nā munādiyay yunādī lil-īmāni an āminū birabbikum fa āmannā, rabbanā fagfir lanā żunūbanā wa kaffir ‘annā sayyi'ātinā wa tawaffanā ma‘al-abrār(i).

ឱព្រះអម្ចាស់របស់យើង! ជាការពិតណាស់ យើងបានឮអ្នកដែលអំពាវនាវឱ្យមានជំនឿ (ពោលគឺ) «ចូរជឿលើព្រះអម្ចាស់របស់អ្នក» ដូច្នេះយើងក៏បានជឿដែរ។ ឱព្រះអម្ចាស់របស់យើង! សូមទ្រង់អភ័យទោសដល់បាបកម្មរបស់យើង និងលុបបំបាត់កំហុសរបស់យើង ហើយសូមទ្រង់សម្លាប់យើងជាមួយនឹងអ្នកដែលមានភក្ដីភាព។


194

رَبَّنَا وَاٰتِنَا مَا وَعَدْتَّنَا عَلٰى رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيْعَادَ

rabbanā wa ātinā mā wa‘attanā ‘alā rusulika wa lā tukhzinā yaumal-qiyāmah(ti), innaka lā tukhliful-mī‘ād(a).

ឱព្រះអម្ចាស់របស់យើង សូមទ្រង់ប្រទានមកយើងនូវអ្វីដែលទ្រង់បានសន្យាជាមួយយើងតាមរយៈអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់។ ហើយសូមទ្រង់កុំធ្វើឱ្យយើងអាម៉ាស់នៅថ្ងៃបរលោកឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់មិនដែលបំពានការសន្យាណាមួយឡើយ។


195

فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ

fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).

ដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់របស់ពួកគេបានយល់ព្រមតាមសំណើរបស់ពួកគេ (ដោយបន្ទូលថា) «ពិតណាស់ ខ្ញុំមិនខ្ជះខ្ជាយការងាររបស់ពួកអ្នកណាម្នាក់ដែលធ្វើអំពើល្អទេ ទាំងប្រុសទាំងស្រី (ពីព្រោះ) ពួកអ្នកខ្លះជាកូនចៅរបស់អ្នកដទៃ។ ដូច្នេះ អ្នកណាដែលបានធ្វើចំណាកស្រុក ហើយត្រូវបានបណ្តេញចេញពីផ្ទះសម្បែងរបស់ពួកគេ ហើយត្រូវបានគេធ្វើបាបក្នុងមាគ៌ារបស់ខ្ញុំ បានប្រយុទ្ធ និងត្រូវបានសម្លាប់ ខ្ញុំពិតជានឹងលុបលាងអំពើអាក្រក់របស់ពួកគេ ហើយនឹងបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងសួនច្បារដែលមានទន្លេហូរពីក្រោម ជារង្វាន់ពីអល់ឡោះ។ ហើយជាមួយអល់ឡោះគឺជារង្វាន់ដ៏ល្អ»។


196

لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِى الْبِلَادِۗ

lā yagurrannaka taqallubul-lażīna kafarū fil-bilād(i).

ចូរកុំចាញ់បោកគេដោយសកម្មភាពរបស់ពួកអជំនឿ (ដែលធ្វើដំណើរ) ពាសពេញដែនដីឲ្យសោះ។


197

مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۗ ثُمَّ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ

matā‘un qalīl(un), ṡumma ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

វាគ្រាន់តែជាការរីករាយបណ្ដោះអាសន្នប៉ុណ្ណោះ បន្ទាប់មកកន្លែងវិលត្រឡប់របស់ពួកគេគឺឋាននរក។ (Jahanam) គឺអាក្រក់ដូចកន្លែងរស់នៅដ៏អាក្រក់។


198

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا نُزُلًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّلْاَبْرَارِ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā nuzulam min ‘indillāh(i), wa mā ‘indallāhi khairul lil-abrār(i).

រីឯអ្នកដែលកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់របស់ពួកគេវិញ ពួកគេនឹងទទួលបានឋានសួគ៌ដែលមានទន្លេហូរពីក្រោម ហើយពួកគេនឹងស្នាក់នៅក្នុងនោះជាអំណោយមួយពីអល់ឡោះ។ ហើយអ្វីដែលនៅជាមួយអល់ឡោះគឺប្រសើរជាងសម្រាប់ពួកអ្នកដែលបានគោរពបូជា។


199

وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

ហើយជាការពិតណាស់ ក្នុងចំណោមពួកអ្នកនៃគម្ពីរ មានអ្នកដែលជឿលើអល់ឡោះ និងអ្វីដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះបញ្ចូលដល់អ្នក និងអ្វីដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះបញ្ចូលដល់ពួកគេ ពីព្រោះពួកគេបន្ទាបខ្លួនចំពោះអល់ឡោះ ហើយពួកគេមិនដោះដូរអាយ៉ាត់ៗរបស់អល់ឡោះក្នុងតម្លៃថោកនោះទេ។ ពួកគេនឹងទទួលបានរង្វាន់ពីម្ចាស់របស់ពួកគេ។ ពិតណាស់ អល់ឡោះគឺជាអ្នករហ័សរហួនក្នុងការគណនារបស់ទ្រង់។


200

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اصْبِرُوْا وَصَابِرُوْا وَرَابِطُوْاۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanuṣbirū wa ṣābirū wa rabiṭū, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរពួកអ្នកអត់ធ្មត់ និងពង្រឹងការអត់ធ្មត់របស់ពួកអ្នក ហើយចូរប្រុងប្រយ័ត្ន (នៅតាមព្រំដែននៃប្រទេសរបស់ពួកអ្នក) ហើយចូរកោតខ្លាចអល់ឡោះ ដើម្បីឲ្យពួកអ្នកមានសំណាង។