ចូលសាសនាឥស្លាម ចុចទីនេះ
អ៊ីស្លាម អាល់-ហាក់: គួរអាន និង ហាទីស
(អ៊ីស្លាមពិតប្រាកដ)

Q.S ក្រណាត់​គ្រប​ដណ្ដប់ (هُود) - 123 ចំនួន​ខគម្ពីរ

(ក្រណាត់​គ្រប​ដណ្ដប់)

Qari

Murottal Audio

1

الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اُحْكِمَتْ اٰيٰتُهٗ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ خَبِيْرٍۙ

alif lām rā, kitābun uḥkimat āyātuhū ṡumma fuṣṣilat mil ladun ḥakīmin khabīr(in).

អាលីហ្វ ឡាំ រ៉ា (នេះគឺជា) សៀវភៅមួយដែលអាយ៉ាត់ៗរបស់វាត្រូវបានរៀបចំយ៉ាងស្អាត ហើយបន្ទាប់មកត្រូវបានពន្យល់យ៉ាងលម្អិត (ដែលត្រូវបានបង្ហាញ) ពីខាង (អល់ឡោះ) អ្នកដែលមានប្រាជ្ញាបំផុត អ្នកដែលមានចិត្តទូលាយបំផុត។


2

اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنَّنِيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌۙ

allā ta‘budū illallāh(a), innanī lakum minhu nażīruw wa basyīr(un).

ដូច្នេះ ពួកអ្នកមិនគោរពបូជាអ្វីក្រៅពីអល់ឡោះឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំ(មូហាំម៉ាត់)គឺជាអ្នកព្រមាន និងជាអ្នកនាំដំណឹងល្អពីទ្រង់មកជូនពួកអ្នក។


3

وَّاَنِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَّتَاعًا حَسَنًا اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى وَّيُؤْتِ كُلَّ ذِيْ فَضْلٍ فَضْلَهٗ ۗ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيْرٍ

wa anistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yumatti‘kum matā‘an ḥasanan ilā ajalim musammaw wa yu'ti kulla żī faḍlin faḍlah(ū), wa in tawallau fa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin kabīr(in).

ហើយអ្នកគួរតែសុំការអភ័យទោសពីម្ចាស់របស់អ្នក ហើយប្រែចិត្តចំពោះទ្រង់ ទ្រង់ពិតជានឹងប្រទានឱ្យអ្នកនូវសេចក្តីរីករាយរហូតដល់ពេលវេលាកំណត់ ហើយទ្រង់នឹងប្រទានព្រះគុណរបស់ទ្រង់ដល់អ្នកដែលធ្វើល្អ។ ហើយប្រសិនបើអ្នកងាកចេញ នោះខ្ញុំពិតជាខ្លាចថាការដាក់ទណ្ឌកម្មនឹងធ្លាក់មកលើអ្នកនៅថ្ងៃដ៏អស្ចារ្យ (ថ្ងៃបរលោក)។


4

اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

ilallāhi marji‘ukum, wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

អ្នកនឹងវិលត្រឡប់ទៅរកអល់ឡោះវិញ។ ទ្រង់មានឫទ្ធានុភាពលើអ្វីៗទាំងអស់។


5

اَلَآ اِنَّهُمْ يَثْنُوْنَ صُدُوْرَهُمْ لِيَسْتَخْفُوْا مِنْهُۗ اَلَا حِيْنَ يَسْتَغْشُوْنَ ثِيَابَهُمْ ۙيَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَۚ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ ۔

alā innahum yaṡnūna ṣudūrahum liyastakhfū minh(u), alā ḥīna yastagsyūna ṡiyābahum, ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

ចូរចងចាំថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេ(ពួកពុតត្បុត)បែរខ្នងរបស់ពួកគេដើម្បីលាក់ខ្លួនពីលោក(មូហាំម៉ាត់)។ ចូរចងចាំថាៈ នៅពេលដែលពួកគេគ្របខ្លួនដោយក្រណាត់ អល់ឡោះដឹងនូវអ្វីដែលពួកគេលាក់បាំង និងអ្វីដែលពួកគេលាតត្រដាង។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះដឹងបំផុតនូវអ្វីដែលនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ។


6

۞ وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا ۗ كُلٌّ فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa mā min dābbatin fil-arḍi illā ‘alallāhi rizquhā wa ya‘lamu mustaqarrahā wa mustauda‘ahā, kullun fī kitābim mubīn(in).

ហើយគ្មានសត្វលោកណាមួយដែលរើ (រស់នៅ) នៅលើផែនដីនោះទេ ប៉ុន្តែអល់ឡោះធានានូវការផ្គត់ផ្គង់របស់វាសម្រាប់អ្វីៗទាំងអស់។ ទ្រង់ដឹងពីកន្លែងដែលគាត់រស់នៅ និងកន្លែងដែលគាត់ត្រូវបានគេឃុំឃាំង។ អ្វីៗទាំងអស់ (ត្រូវបានសរសេរ) នៅក្នុងគម្ពីរពិតប្រាកដ (ឡៅហមះហ្វ៊ូហ្ស)។


7

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ وَّكَانَ عَرْشُهٗ عَلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا ۗ وَلَىِٕنْ قُلْتَ اِنَّكُمْ مَّبْعُوْثُوْنَ مِنْۢ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُوْلَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmiw wa kāna ‘arsyuhū ‘alal-mā'i liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa la'in qulta innakum mab‘ūṡūna mim ba‘dil-mauti layaqūlannal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

ហើយទ្រង់គឺជាអ្នកដែលបានបង្កើតមេឃនិងផែនដីក្នុងរយៈពេលប្រាំមួយសម័យកាល ហើយបល្ល័ង្ករបស់ទ្រង់នៅពីលើទឹក ដើម្បីទ្រង់នឹងសាកល្បងថាអ្នកណាក្នុងចំណោមអ្នកល្អជាងក្នុងការប្រព្រឹត្ត។ ប្រសិនបើពួកអ្នកនិយាយ (ទៅកាន់ប្រជាជននៃទីក្រុងម៉ាកា) ថាៈ ពិតណាស់ ពួកអ្នកនឹងត្រូវបានរស់ឡើងវិញបន្ទាប់ពីស្លាប់ ប្រាកដជាពួកអជំនឿនឹងនិយាយថាៈ នេះគ្រាន់តែជាមន្តអាគមពិតប្រាកដប៉ុណ្ណោះ។


8

وَلَىِٕنْ اَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِلٰٓى اُمَّةٍ مَّعْدُوْدَةٍ لَّيَقُوْلُنَّ مَا يَحْبِسُهٗ ۗ اَلَا يَوْمَ يَأْتِيْهِمْ لَيْسَ مَصْرُوْفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa la'in akhkharnā ‘anhumul-‘ażāba ilā ummatim ma‘dūdatil layaqūlunna mā yaḥbisuh(ū), alā yauma ya'tīhim laisa maṣrūfan ‘anhum wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

ហើយជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើយើងបានពន្យារពេលទណ្ឌកម្មលើពួកគេរហូតដល់ពេលវេលាកំណត់ ពួកគេនឹងនិយាយថា តើអ្វីជាឧបសគ្គចំពោះវា? ចូរអ្នកដឹងថា នៅពេលដែលទណ្ឌកម្មមកដល់ពួកគេ ពួកគេមិនអាចគេចផុតពីវាបានទេ។ ពួកគេត្រូវបានហ៊ុំព័ទ្ធដោយ (អាហ្សាប) ដែលពួកគេធ្លាប់ចំអកឱ្យ។


9

وَلَىِٕنْ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنٰهَا مِنْهُۚ اِنَّهٗ لَيَـُٔوْسٌ كَفُوْرٌ

wa la'in ażaqnal-insāna minnā raḥmatan ṡumma naza‘nāhā ‘anh(u), innahū laya'ūsun kafūr(un).

ហើយប្រសិនបើយើងបានប្រទានព្រះគុណរបស់យើងដល់មនុស្សលោក ហើយបន្ទាប់មកយើងបានយកវាមកវិញ គាត់ប្រាកដជានឹងក្លាយជាមនុស្សអស់សង្ឃឹម និងគ្មានអំណរគុណ។


10

وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ نَعْمَاۤءَ بَعْدَ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ ذَهَبَ السَّيِّاٰتُ عَنِّيْ ۗاِنَّهٗ لَفَرِحٌ فَخُوْرٌۙ

wa la'in ażaqnāhu na‘mā'a ba‘da ḍarrā'a massathu layaqūlanna żahabas-sayyi'ātu ‘annī, innahū lafariḥun fakhūr(un).

ហើយប្រសិនបើយើងផ្តល់ឱ្យគាត់នូវសុភមង្គលបន្ទាប់ពីគ្រោះមហន្តរាយមួយបានកើតឡើងចំពោះគាត់ គាត់ប្រាកដជានឹងនិយាយថា "គ្រោះមហន្តរាយនោះបានបាត់ពីខ្ញុំហើយ"។ ជាការពិត គាត់ (មានអារម្មណ៍) សប្បាយរីករាយ និងមានមោទនភាពយ៉ាងខ្លាំង។


11

اِلَّا الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ

illal-lażīna ṣabarū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), ulā'ika lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

លើកលែងតែអ្នកដែលអត់ធ្មត់ និងធ្វើអំពើល្អ ពួកគេនឹងទទួលបានការអភ័យទោស និងផលបុណ្យដ៏ធំធេង។


12

فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَضَاۤىِٕقٌۢ بِهٖ صَدْرُكَ اَنْ يَّقُوْلُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ جَاۤءَ مَعَهٗ مَلَكٌ ۗ اِنَّمَآ اَنْتَ نَذِيْرٌ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ ۗ

fa la‘allaka tārikum ba‘ḍa mā yūḥā ilaika wa ḍā'ikum bihī ṣadruka ay yaqūlū lau lā unzila ‘alaihi kanzun au jā'a ma‘ahū malak(un), innamā anta nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in wakīl(un).

ដូច្នេះ ប្រហែលជាអ្នក (មូហាំម៉ាត់) ចង់បោះបង់ចោលនូវអ្វីដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះមកលើអ្នក ហើយទ្រូងរបស់អ្នកក៏ចង្អៀតដោយសារតែវា ពីព្រោះពួកគេនឹងនិយាយថា "ហេតុអ្វីបានជាទ្រព្យសម្បត្តិមិនត្រូវបានបញ្ជូនមកឱ្យគាត់ ឬម៉ាឡាអ៊ីកាត់មិនមកជាមួយគាត់?" ពិតណាស់ អ្នកគ្រាន់តែជាអ្នកព្រមានប៉ុណ្ណោះ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកថែរក្សាអ្វីៗទាំងអស់។


13

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗقُلْ فَأْتُوْا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهٖ مُفْتَرَيٰتٍ وَّادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bi‘asyri suwarim miṡlihī muftarayātiw wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).

ពួកគេថែមទាំងបាននិយាយថា "លោក (មូហាំម៉ាត់) បានបង្កើតគម្ពីរកូរ៉ាន"។ ចូរអ្នកនិយាយថា "(បើដូច្នោះ) ចូរយកស៊ូរ៉ាចំនួនដប់ដូចវា (គម្ពីរកូរ៉ាន) ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើង ហើយអញ្ជើញអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នក ដែលមានសមត្ថភាពក្រៅពីអល់ឡោះ ប្រសិនបើពួកអ្នកជាមនុស្សដែលនិយាយពិត"។


14

فَاِلَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اُنْزِلَ بِعِلْمِ اللّٰهِ وَاَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚفَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

fa illam yastajībū lakum fa‘lamū annamā unzila bi‘ilmillāhi wa allā ilāha illā huw(a), fahal antum muslimūn(a).

ដូច្នេះប្រសិនបើពួកគេមិនឆ្លើយនឹងបញ្ហាប្រឈមរបស់អ្នកទេ ចូរ (និយាយថា) «ចូរដឹងថា (គម្ពីរកូរ៉ាន) ត្រូវបានបង្ហាញជាមួយនឹងចំណេះដឹងរបស់អល់ឡោះ ហើយថាគ្មានព្រះណាក្រៅពីទ្រង់ទេ ដូច្នេះតើអ្នករាល់គ្នានឹងចុះចូល (ចំពោះសាសនាអ៊ីស្លាម) ដែរឬទេ?»


15

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا نُوَفِّ اِلَيْهِمْ اَعْمَالَهُمْ فِيْهَا وَهُمْ فِيْهَا لَا يُبْخَسُوْنَ

man kāna yurīdul-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā nuwaffi ilaihim a‘mālahum fīhā wa hum fīhā lā yubkhasūn(a).

អ្នកណាហើយដែលចង់បានជីវិតលោកិយនេះ និងការតុបតែងរបស់វា យើងពិតជានឹងផ្តល់ឱ្យពួកគេ (នូវរង្វាន់ពេញលេញ) ចំពោះទង្វើរបស់ពួកគេនៅក្នុងលោកិយនេះ ហើយពួកគេនឹងមិនត្រូវគេបំពាននៅក្នុងលោកិយនេះឡើយ។


16

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَيْسَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا النَّارُ ۖوَحَبِطَ مَا صَنَعُوْا فِيْهَا وَبٰطِلٌ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ulā'ikal-lażīna laisa lahum fil-ākhirati illan-nār(u), wa ḥabiṭa mā ṣana‘ū fīhā wa bāṭilum mā kānū ya‘malūn(a).

អ្នកទាំងនោះហើយ ដែលជាក្រុមមនុស្សដែលមិនទទួលបានអ្វីនៅថ្ងៃបរលោក ក្រៅពីឋាននរក ហើយអ្វីដែលពួកគេបានខិតខំធ្វើ (នៅក្នុងលោកិយនេះ) គឺឥតប្រយោជន៍នៅទីនោះ ហើយអ្វីដែលពួកគេបានធ្វើ ក៏ត្រូវបានលុបចោល។


17

اَفَمَنْ كَانَ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖ وَيَتْلُوْهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰىٓ اِمَامًا وَّرَحْمَةًۗ اُولٰۤىِٕكَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِهٖ مِنَ الْاَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهٗ فَلَا تَكُ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْهُ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

afaman kāna ‘alā bayyinatim mir rabbihī wa yatlūhu syāhidum minhu wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), ulā'ika yu'minūna bih(ī), wa may yakfur bihī minal-aḥzābi fan-nāru mau‘iduhū falā taku fī miryatim minhu innahul-ḥaqqu mir rabbika wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

តើ(ពួកអ្នកមិនជឿ)ដូចគ្នានឹងមនុស្សដែលមានភស្តុតាងច្បាស់លាស់ (គម្ពីរគួរអាន) ពីម្ចាស់របស់ពួកគេរួចហើយ ហើយត្រូវបានសាក្សីមកពីទ្រង់ដើរតាម ហើយពីមុនមានគម្ពីររបស់លោកម៉ូសេជាមគ្គុទ្ទេសក៍ និងជាសេចក្តីមេត្តាករុណាដែរឬទេ? ពួកគេជឿលើវា (គម្ពីរគួរអាន)។ អ្នកណាដែលបដិសេធវា (គម្ពីរគួរអាន) ក្នុងចំណោមក្រុម (នៃពួកកូរ៉េស) នោះឋាននរកគឺជាកន្លែងដែលត្រូវបានគំរាមកំហែងសម្រាប់គាត់ ដូច្នេះកុំសង្ស័យលើគម្ពីរគួរអាន។ ពិតណាស់ គម្ពីរគួរអានគឺមកពីម្ចាស់របស់អ្នក ប៉ុន្តែមនុស្សភាគច្រើនមិនជឿទេ។


18

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ اُولٰۤىِٕكَ يُعْرَضُوْنَ عَلٰى رَبِّهِمْ وَيَقُوْلُ الْاَشْهَادُ هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلٰى رَبِّهِمْۚ اَلَا لَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ ۙ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n), ulā'ika yu‘raḍūna ‘alā rabbihim wa yaqūlul-asyhādu hā'ulā'il-lażīna każabū ‘alā rabbihim, alā la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

ហើយតើអ្នកណាដែលអយុត្តិធម៌ជាងអ្នកដែលប្រឌិតការភូតកុហកប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ? ពួកគេនឹងត្រូវនាំមកនៅចំពោះមុខម្ចាស់របស់ពួកគេ ហើយសាក្សីនឹងនិយាយថាៈ ពួកគេទាំងនេះគឺជាក្រុមដែលបានភូតកុហកចំពោះម្ចាស់របស់ពួកគេ។ ចូរចងចាំថាៈ បណ្តាសារបស់អល់ឡោះ (នឹងត្រូវដាក់) លើពួកអ្នកប្រព្រឹត្តខុស។


19

الَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۗ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كفِٰرُوْنَ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

(ពោលគឺ) អ្នកដែលរារាំងផ្លូវរបស់អល់ឡោះ ហើយចង់ធ្វើឱ្យវាវៀចវេរ។ ហើយពួកគេគឺជាអ្នកដែលមិនជឿលើថ្ងៃបរលោក។


20

اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يَكُوْنُوْا مُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ۘ يُضٰعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ ۗمَا كَانُوْا يَسْتَطِيْعُوْنَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوْا يُبْصِرُوْنَ

ulā'ika lam yakūnū mu‘jizīna fil-arḍi wa mā kāna lahum min dūnillāhi min auliyā'(a), yuḍā‘afu lahumul-‘ażāb(u), mā kānū yastaṭī‘ūnas-sam‘a wa mā kānū yubṣirūn(a).

ពួកគេមិនអាចទប់ស្កាត់ (ការធ្វើទារុណកម្មរបស់អល់ឡោះ) នៅលើផែនដីបានទេ ហើយពួកគេនឹងគ្មានអ្នកជួយក្រៅពីអល់ឡោះឡើយ។ ទណ្ឌកម្មត្រូវបានកើនឡើងទ្វេដងសម្រាប់ពួកគេ។ ពួកគេមិនអាចឮ (សច្ចភាព) ហើយក៏មិនអាចឃើញ (វា) ដែរ។


21

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

ទាំងនេះគឺជាមនុស្សដែលធ្វើបាបខ្លួនឯង ហើយអ្វីដែលពួកគេតែងតែបង្កើតនឹងបាត់ពីពួកគេ។


22

لَاجَرَمَ اَنَّهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْاَخْسَرُوْنَ

lā jarama annahum fil-ākhirati humul-akhsarūn(a).

ប្រាកដណាស់ ពួកគេ (នឹងក្លាយជា) មនុស្សដែលនឹងខាតបង់ច្រើនជាងគេនៅបរលោក។


23

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاَخْبَتُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْۙ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa akhbatū ilā rabbihim, ulā'ika aṣḥābul-jannati hum fīhā khālidūn(a).

ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកណាដែលមានជំនឿ ប្រព្រឹត្តអំពើល្អ ហើយបន្ទាបខ្លួននៅចំពោះអល់ឡោះ អ្នកទាំងនោះគឺជាអ្នករស់នៅឋានសួគ៌ ពួកគេនឹងស្ថិតនៅក្នុងនោះជារៀងរហូត។


24

۞ مَثَلُ الْفَرِيْقَيْنِ كَالْاَعْمٰى وَالْاَصَمِّ وَالْبَصِيْرِ وَالسَّمِيْعِۗ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ ࣖ

maṡalul-farīqaini kal-a‘mā wal-aṣammi wal-baṣīri was-samī‘(i), hal yastawiyāni maṡalā(n), afalā tażakkarūn(a).

រឿងប្រៀបប្រដូចនៃក្រុមទាំងពីរ (អ្នកមិនជឿ និងអ្នកជឿ) គឺដូចជាមនុស្សខ្វាក់ ថ្លង់ និងមនុស្សដែលអាចមើលឃើញ និងស្តាប់ឮ។ តើក្រុមទាំងពីរនេះដូចគ្នាទេឬ? បើដូច្នោះ តើអ្នកមិនរៀនមេរៀនទេឬ?


25

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۙ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī innī lakum nażīrum mubīn(un).

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានចាត់ណូហ៍ទៅកាន់ក្រុមរបស់គាត់ (គាត់បាននិយាយថា) ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំគឺជាការព្រមានដ៏ច្បាស់លាស់មួយសម្រាប់អ្នករាល់គ្នា។


26

اَنْ لَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ اَلِيْمٍ

allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin alīm(in).

ដូច្នេះ​អ្នក​រាល់គ្នា​មិន​ត្រូវ​គោរព​បូជា​អ្នក​ណា​ក្រៅពី​អល់ឡោះ​ឡើយ។ ខ្ញុំ​ពិតជា​ខ្លាច​ថា​អ្នក​រាល់គ្នា​នឹង​ត្រូវ​ទទួល​ទណ្ឌកម្ម​នៅ​ថ្ងៃ​ដ៏​ឈឺចាប់​មួយ​។


27

فَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا نَرٰىكَ اِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرٰىكَ اتَّبَعَكَ اِلَّا الَّذِيْنَ هُمْ اَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِۚ وَمَا نَرٰى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍۢ بَلْ نَظُنُّكُمْ كٰذِبِيْنَ

fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā narāka illā basyaram miṡlanā wa mā narākattaba‘aka illal-lażīna hum arāżilunā bādiyar-ra'y(i), wa mā narā lakum ‘alainā min faḍlim bal naẓunnukum kāżibīn(a).

ដូច្នេះ ពួកមេដឹកនាំដែលមិនជឿក្នុងចំណោមប្រជាជនរបស់ពួកគេបាននិយាយថាៈ យើងមិនឃើញអ្នកទេ ក្រៅពីមនុស្សធម្មតាដូចយើង ហើយយើងមិនឃើញអ្នកណាម្នាក់ដែលដើរតាមអ្នកទេ ក្រៅពីអ្នកដែលទន់ខ្សោយក្នុងចំណោមពួកយើងដែលជឿលឿន។ យើងមិនឃើញអ្នកមានគុណសម្បត្តិអ្វីលើយើងទេ តាមពិតយើងចាត់ទុកអ្នកជាអ្នកភូតភរ។


28

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَاٰتٰىنِيْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِهٖ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْۗ اَنُلْزِمُكُمُوْهَا وَاَنْتُمْ لَهَا كٰرِهُوْنَ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa ātānī raḥmatam min ‘indihī fa ‘ummiyat ‘alaikum, anulzimukumūhā wa antum lahā kārihūn(a).

គាត់(នូហ)បានពោលថាៈ ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! តើអ្នករាល់គ្នាគិតយ៉ាងណា ប្រសិនបើខ្ញុំមានភស្តុតាងច្បាស់លាស់ពីម្ចាស់របស់ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំត្រូវបានគេប្រទានក្តីមេត្តាករុណាពីទ្រង់ ខណៈដែល (ព្រះគុណនោះ)ត្រូវបានក្លែងបន្លំមកលើអ្នករាល់គ្នា? តើយើងគួរបង្ខំអ្នករាល់គ្នាឱ្យទទួលយកវាឬ ទោះបីជាអ្នករាល់គ្នាមិនចូលចិត្តវាក៏ដោយ?


29

وَيٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًاۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

wa yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi mālā(n), in ajriya illā ‘alallāhi wa mā ana biṭāridil-lażīna āmanū, innahum mulāqū rabbihim wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

ហើយឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ខ្ញុំមិនសុំទ្រព្យសម្បត្តិពីអ្នកទេ សម្រាប់ការអំពាវនាវរបស់ខ្ញុំ។ រង្វាន់របស់ខ្ញុំគឺមកពីអល់ឡោះតែមួយគត់ ហើយខ្ញុំនឹងមិនបណ្តេញអ្នកណាដែលមានជំនឿឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេនឹងជួបម្ចាស់របស់ពួកគេ ហើយផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំចាត់ទុកអ្នកជាប្រជាជនល្ងង់ខ្លៅ។


30

وَيٰقَوْمِ مَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ طَرَدْتُّهُمْ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

wa yā qaumi may yanṣurunī minallāhi in ṭarattuhum, afalā tażakkarūn(a).

ហើយឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! តើអ្នកណានឹងជួយខ្ញុំពី(ទណ្ឌកម្ម)របស់អល់ឡោះ ប្រសិនបើខ្ញុំដេញពួកគេចេញ? តើពួកអ្នកមិនយកមេរៀនទេឬ?


31

وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

ហើយខ្ញុំក៏មិននិយាយទៅកាន់អ្នកថា ខ្ញុំមានអាហារ និងទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនពីអល់ឡោះដែរ ហើយខ្ញុំក៏មិនដឹងអ្វីដែលមើលមិនឃើញដែរ ហើយខ្ញុំក៏មិននិយាយថា ខ្ញុំជាទេវតាដែរ ហើយខ្ញុំក៏មិននិយាយទៅកាន់អ្នកដែលភ្នែករបស់អ្នកមើលងាយថា អល់ឡោះនឹងមិនផ្តល់ឱ្យពួកគេនូវអ្វីដែលល្អនោះទេ។ អល់ឡោះដឹងបំផុតអំពីអ្វីដែលមាននៅក្នុងព្រលឹងរបស់ពួកគេ។ ពិតណាស់ ខ្ញុំនឹងក្លាយជាក្នុងចំណោមអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់។


32

قَالُوْا يٰنُوْحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَ كْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū yā nūḥu qad jādaltanā fa akṡarta jidālanā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

ពួកគេបាននិយាយថាៈ ឱនូហ! ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកបានឈ្លោះប្រកែកជាមួយយើង ហើយអ្នកបានអូសបន្លាយការឈ្លោះប្រកែករបស់អ្នកប្រឆាំងនឹងយើង ដូច្នេះ ចូរអ្នកនាំមកឱ្យយើងនូវទណ្ឌកម្មដែលអ្នកបានគំរាមកំហែង ប្រសិនបើអ្នកស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកនិយាយពិត។


33

قَالَ اِنَّمَا يَأْتِيْكُمْ بِهِ اللّٰهُ اِنْ شَاۤءَ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

qāla innamā ya'tīkum bihillāhu in syā'a wa mā antum bimu‘jizīn(a).

គាត់ (នូហ) បានឆ្លើយថាៈ មានតែអល់ឡោះទេដែលនឹងដាក់ទណ្ឌកម្មលើអ្នក ប្រសិនបើទ្រង់មានព្រះហឫទ័យ ហើយអ្នកនឹងមិនអាចគេចផុតបានឡើយ


34

وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ

wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).

ហើយដំបូន្មានរបស់ខ្ញុំនឹងមិនមានប្រយោជន៍សម្រាប់អ្នកទេ ទោះបីជាខ្ញុំចង់ផ្តល់ដំបូន្មានដល់អ្នកក៏ដោយ ប្រសិនបើអល់ឡោះចង់នាំអ្នកឱ្យវង្វេង។ ទ្រង់ជាម្ចាស់របស់អ្នក ហើយអ្នកនឹងត្រូវបញ្ជូនត្រឡប់ទៅទ្រង់វិញ។


35

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَعَلَيَّ اِجْرَامِيْ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُجْرِمُوْنَ ࣖ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituhū fa ‘alayya ijrāmī wa ana barī'um mimmā tujrimūn(a).

សូម្បីតែពួកគេ (ពួកអជំនឿ) ក៏បាននិយាយថា "គាត់គ្រាន់តែប្រឌិតវាឡើង"។ ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) និយាយថា "ប្រសិនបើខ្ញុំប្រឌិតវាឡើង ខ្ញុំនឹងទទួលទោសបាបកម្ម ហើយខ្ញុំរួចផុតពីបាបកម្មដែលពួកអ្នកបានប្រព្រឹត្ត"។


36

وَاُوْحِيَ اِلٰى نُوْحٍ اَنَّهٗ لَنْ يُّؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ اِلَّا مَنْ قَدْ اٰمَنَ فَلَا تَبْتَىِٕسْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَۖ

wa ūḥiya ilā nūḥin annahū lay yu'mina min qaumika illā man qad āmana falā tabta'is bimā kānū yaf‘alūn(a).

ហើយវាត្រូវបានគេផ្ដល់វ៉ាហ៊ីទៅកាន់ណូអេថាៈ ចូរអ្នកដឹងថានឹងគ្មានអ្នកជឿណាម្នាក់ក្នុងចំណោមក្រុមរបស់អ្នកឡើយ លើកលែងតែអ្នកដែលជឿពិតប្រាកដ ដូច្នេះកុំសោកស្ដាយចំពោះអ្វីដែលពួកគេធ្វើ។


37

وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۚاِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

waṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

ហើយចូរសាងសង់សំពៅដោយការត្រួតពិនិត្យ និងការចង្អុលបង្ហាញពីអាយ៉ាត់ៗរបស់យើង ហើយចូរកុំនិយាយជាមួយយើងអំពីពួកអ្នកបំពានឱ្យសោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេនឹងត្រូវលង់ទឹកស្លាប់ជាមិនខាន។


38

وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ

wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).

ហើយគាត់ (ណូអេ) បានចាប់ផ្តើមសាងសង់សំពៅ។ នៅពេលណាដែលមេដឹកនាំនៃប្រជាជនរបស់គាត់ដើរកាត់គាត់ ពួកគេនឹងចំអកឱ្យគាត់។ គាត់ (ណូអេ) បាននិយាយថា "ប្រសិនបើអ្នកចំអកឱ្យយើង យើងនឹងចំអកឱ្យអ្នកដូចដែលអ្នកចំអកឱ្យយើងដែរ"។


39

فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

fa saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

បន្ទាប់មកនៅពេលអនាគត អ្នកនឹងដឹងថាអ្នកណានឹងត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មដ៏អាម៉ាស់ និងអ្នកណានឹងត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មដ៏អស់កល្បជានិច្ច។


40

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ قُلْنَا احْمِلْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ اٰمَنَ ۗوَمَآ اٰمَنَ مَعَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلٌ

Ḥattā iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), qulnaḥmil fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu wa man āman(a), wa mā āmana ma‘ahū illā qalīl(un).

រហូតដល់បទបញ្ជារបស់យើងបានមកដល់ ហើយឡភ្លើងកំពុងបញ្ចេញទឹក យើងបាននិយាយថា "ចូរដាក់សត្វមួយគូៗ (ឈ្មោល និងញី) ចូលទៅក្នុងវា (ឆ្នាំង) និងក្រុមគ្រួសាររបស់អ្នក លើកលែងតែអ្នកដែលរងផលប៉ះពាល់ដោយបទបញ្ជាមុន និង (ដាក់ផងដែរ) អ្នកដែលជឿ"។ វាបានបង្ហាញថា មានតែអ្នកជឿមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះដែលនៅជាមួយណូអេ។


41

۞ وَقَالَ ارْكَبُوْا فِيْهَا بِسْمِ اللّٰهِ مَجْرٰ۪ىهَا وَمُرْسٰىهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa qālarkabū fīhā bismillāhi majrêhā wa mursāhā, inna rabbī lagafūrur raḥīm(un).

ហើយគាត់បាននិយាយថាៈ ចូរអ្នកទាំងអស់គ្នាចូលទៅក្នុងវា (កប៉ាល់) ដោយ (និយាយ) ឈ្មោះរបស់អល់ឡោះ នៅពេលដែលវាចេញដំណើរ និងចត។ ពិតប្រាកដណាស់ ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំ គឺជាអ្នកអភ័យទោស ជាអ្នកដ៏អាណិតអាសូរបំផុត។


42

وَهِيَ تَجْرِيْ بِهِمْ فِيْ مَوْجٍ كَالْجِبَالِۗ وَنَادٰى نُوْحُ ِۨابْنَهٗ وَكَانَ فِيْ مَعْزِلٍ يّٰبُنَيَّ ارْكَبْ مَّعَنَا وَلَا تَكُنْ مَّعَ الْكٰفِرِيْنَ

wa hiya tajrī bihim fī maujin kal-jibāl(i), wa nādā nūḥunibnahū wa kāna fī ma‘ziliy yā bunayyarkam ma‘anā wa lā takum ma‘al-kāfirīn(a).

ហើយកប៉ាល់បានចេញដំណើរ ដោយដឹកពួកគេចូលទៅក្នុងរលកដូចភ្នំ។ ហើយណូអាបានហៅកូនប្រុសរបស់គាត់ នៅពេលដែលគាត់ (ក្មេង) នៅកន្លែងដាច់ស្រយាលមួយថា "ឱកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ! ចូរឡើងមក (លើកប៉ាល់) ជាមួយយើង ហើយកុំនៅជាមួយពួកអ្នកមិនជឿ"។


43

قَالَ سَاٰوِيْٓ اِلٰى جَبَلٍ يَّعْصِمُنِيْ مِنَ الْمَاۤءِ ۗقَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ اِلَّا مَنْ رَّحِمَ ۚوَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِيْنَ

qāla sa'āwī ilā jabaliy ya‘ṣimunī minal-mā'(i), qāla lā ‘āṣimal-yauma min amrillāhi illā ma raḥim(a), wa ḥāla bainahumal-mauju fa kāna minal-mugraqīn(a).

គាត់ (កូនប្រុសរបស់គាត់) បានឆ្លើយថា "ខ្ញុំនឹងសុំជ្រកកោននៅលើភ្នំមួយដែលអាចការពារខ្ញុំពីទឹកជំនន់!" (ណូហ៍) បាននិយាយថា "គ្មាននរណាម្នាក់ការពារពីទារុណកម្មរបស់អល់ឡោះនៅថ្ងៃនេះទេ លើកលែងតែអល់ឡោះ ដ៏មានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណា"។ ហើយរលកបានក្លាយជារបាំងរវាងអ្នកទាំងពីរ បន្ទាប់មកគាត់ (ក្មេង) គឺស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលលង់ទឹក។


44

وَقِيْلَ يٰٓاَرْضُ ابْلَعِيْ مَاۤءَكِ وَيٰسَمَاۤءُ اَقْلِعِيْ وَغِيْضَ الْمَاۤءُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُوْدِيِّ وَقِيْلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa qīla yā arḍubla‘ī mā'aki wa yā samā'u aqli‘ī wa gīḍal-mā'u wa quḍiyal-amru wastawat ‘alal-jūdiyyi wa qīla bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

ហើយមានគេនិយាយថាៈ ឱផែនដី! ចូរលេបទឹករបស់អ្នកចុះ ហើយឱមេឃ (ភ្លៀង!) សូមឲ្យភ្លៀងឈប់ធ្លាក់។ ទឹកក៏ស្រកចុះ ហើយបញ្ជាក៏បានបញ្ចប់ ហើយកប៉ាល់ក៏ចតនៅលើភ្នំជូឌី ហើយមានគេនិយាយថាៈ ចូរវិនាសអន្តរាយដល់ពួកមនុស្សអយុត្តិធម៌។


45

وَنَادٰى نُوْحٌ رَّبَّهٗ فَقَالَ رَبِّ اِنَّ ابْنِيْ مِنْ اَهْلِيْۚ وَاِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَاَنْتَ اَحْكَمُ الْحٰكِمِيْنَ

wa nādā nūḥur rabbahū fa qāla rabbi innabnī min ahlī, wa inna wa‘dakal-ḥaqqu wa anta aḥkamul-ḥākimīn(a).

ហើយណូហ៍បានអង្វរសុំឱ្យម្ចាស់របស់គាត់ថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ. ពិតប្រាកដណាស់ កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំគឺជាម្នាក់ក្នុងចំណោមក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំ ហើយការសន្យារបស់ទ្រង់គឺជាការពិត។ ទ្រង់គឺជាអ្នកវិនិច្ឆ័យដ៏យុត្តិធម៌បំផុត។


46

قَالَ يٰنُوْحُ اِنَّهٗ لَيْسَ مِنْ اَهْلِكَ ۚاِنَّهٗ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ فَلَا تَسْـَٔلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنِّيْٓ اَعِظُكَ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

qāla yā nūḥu innahū laisa min ahlik(a), innahū ‘amalun gairu ṣāliḥ(in), falā tas'alnī mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innī a‘iẓuka an takūna minal-jāhilīn(a).

លោក (អល់ឡោះ) បានមានបន្ទូលថា "ឱនូហ! ពិតណាស់ គាត់មិនមែនជាសមាជិកគ្រួសាររបស់អ្នកទេ ពីព្រោះទង្វើរបស់គាត់ពិតជាមិនល្អ ដូច្នេះកុំសុំពីខ្ញុំនូវអ្វីដែលអ្នកមិនដឹង (ខ្លឹមសាររបស់វា)។ ខ្ញុំសូមណែនាំអ្នកថា អ្នកមិនមែនជាមនុស្សល្ងង់ម្នាក់ក្នុងចំណោមមនុស្សល្ងង់នោះទេ"។


47

قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِكَ اَنْ اَسْـَٔلَكَ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَاِلَّا تَغْفِرْ لِيْ وَتَرْحَمْنِيْٓ اَكُنْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

qāla rabbi innī a‘ūżu bika an as'alaka mā laisa lī bihī ‘ilm(un), wa illā tagfir lī wa tarḥamnī akum minal-khāsirīn(a).

គាត់ (នូហ) បានមានប្រសាសន៍ថា "ឱព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំ! ខ្ញុំពិតជាសុំពីទ្រង់ដើម្បីសុំអ្វីមួយដែលខ្ញុំមិនដឹង (ខ្លឹមសាររបស់វា)។ ប្រសិនបើទ្រង់មិនអត់ទោសឱ្យខ្ញុំ ហើយមិនអាណិតអាសូរខ្ញុំទេ នោះខ្ញុំប្រាកដជានឹងក្លាយជាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកខាតបង់"។


48

قِيْلَ يٰنُوْحُ اهْبِطْ بِسَلٰمٍ مِّنَّا وَبَرَكٰتٍ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اُمَمٍ مِّمَّنْ مَّعَكَ ۗوَاُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ

qīla yā nūḥuhbiṭ bisalāmim minnā wa barakātin ‘alaika wa ‘alā umamim mimmam ma‘ak(a), wa umamun sanumatti‘uhum ṡumma yamassuhum minnā ‘ażābun alīm(un).

គេ​បាន​និយាយ​ថា "ឱ​នូហ! ចូរ​ចុះ​មក​ជាមួយ​នឹង​សន្តិភាព និង​ពរជ័យ​ពី​យើង សម្រាប់​អ្នក និង​សម្រាប់​មនុស្ស​ទាំងអស់ (ដែល​មាន​ជំនឿ) ដែល​នៅ​ជាមួយ​អ្នក។ ហើយ​មាន​មនុស្ស​ដែល​យើង​ផ្តល់​ការ​រីករាយ (ក្នុង​ជីវិត​លោកិយ) បន្ទាប់​មក​ពួកគេ​នឹង​ត្រូវ​រង​ទណ្ឌកម្ម​ដ៏​ឈឺចាប់​របស់​យើង"។


49

تِلْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهَآ اِلَيْكَ ۚمَا كُنْتَ تَعْلَمُهَآ اَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هٰذَاۚ فَاصْبِرْۚ اِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

tilka min ambā'il-gaibi nūḥīhā ilaik(a), mā kunta ta‘lamuhā anta wa lā qaumuka min qabli hāżā, faṣbir, innal-‘āqibata lil-muttaqīn(a).

នោះគឺជាដំណឹងដែលមើលមិនឃើញមួយចំនួនដែលយើងបានបញ្ចុះមកឱ្យអ្នក (មូហាំម៉ាត់)។ អ្នកមិនដែលដឹងអំពីវាទេ ហើយក្រុមរបស់អ្នកក៏មិនដឹងមុននេះដែរ។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកអត់ធ្មត់ចុះ ពិតប្រាកដណាស់ លទ្ធផលល្អគឺសម្រាប់តែអ្នកដែលកោតខ្លាចព្រះ។


50

وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُفْتَرُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāhum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), in antum illā muftarūn(a).

ហើយចំពោះប្រជាជនអាដ (យើងបានបញ្ជូន) បងប្អូនរបស់ពួកគេគឺហ៊ូដ។ គាត់បាននិយាយថា ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះ គ្មានព្រះណាសម្រាប់ពួកអ្នកក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ (គ្រប់ពេលវេលានេះ) ពួកអ្នកគ្រាន់តែប្រឌិតរឿងប៉ុណ្ណោះ។


51

يٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًا ۗاِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى الَّذِيْ فَطَرَنِيْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in ajriya illā ‘alal-lażī faṭaranī, afalā ta‘qilūn(a).

ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ខ្ញុំមិនសុំសំណងពីអ្នកចំពោះរឿងនេះទេ រង្វាន់របស់ខ្ញុំគឺមកពីអល់ឡោះដែលបានបង្កើតខ្ញុំតែប៉ុណ្ណោះ។ តើអ្នករាល់គ្នាមិនយល់ទេឬ?


52

وَيٰقَوْمِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًا وَّيَزِدْكُمْ قُوَّةً اِلٰى قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِيْنَ

wa yā qaumistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yursilis-samā'a ‘alaikum midrāraw wa yazidkum quwwatan ilā quwwatikum wa lā tatawallau mujrimīn(a).

ហើយ(ហ៊ូដ)បាននិយាយថាៈ ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកសុំការអភ័យទោសពីម្ចាស់របស់ពួកអ្នក ហើយបន្ទាប់មក ចូរពួកអ្នកសារភាពកំហុសចំពោះទ្រង់។ ទ្រង់ពិតជានឹងបញ្ចុះភ្លៀងធ្លាក់យ៉ាងខ្លាំង។ ទ្រង់នឹងបន្ថែមកម្លាំងដល់កម្លាំងរបស់ពួកអ្នក ហើយចូរពួកអ្នកកុំប្រព្រឹត្តអំពើបាបឡើយ។


53

قَالُوْا يٰهُوْدُ مَاجِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَّمَا نَحْنُ بِتَارِكِيْٓ اٰلِهَتِنَا عَنْ قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

qālū yā hūdu mā ji'tanā bibayyinatiw wa mā naḥnu bitārikī ālihatinā ‘an qaulika wa mā naḥnu laka bimu'minīn(a).

ពួកគេ (ក្រុមអាដ) បាននិយាយថា ឱហ៊ូដ! អ្នកមិនបាននាំមកឱ្យយើងនូវភស្តុតាងច្បាស់លាស់ណាមួយឡើយ ហើយយើងក៏មិនបោះបង់ចោលរូបសំណាករបស់យើងដោយសារតែពាក្យសម្ដីរបស់អ្នកដែរ ហើយយើងក៏មិនជឿអ្នកដែរ។


54

اِنْ نَّقُوْلُ اِلَّا اعْتَرٰىكَ بَعْضُ اٰلِهَتِنَا بِسُوْۤءٍ ۗقَالَ اِنِّيْٓ اُشْهِدُ اللّٰهَ وَاشْهَدُوْٓا اَنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

in naqūlu illa‘tarāka ba‘ḍu ālihatinā bisū'(in), qāla innī usyhidullāha wasyhadū annī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

យើងគ្រាន់តែនិយាយថា រូបព្រះរបស់យើងមួយចំនួនបានធ្វើឱ្យអ្នកឆ្កួត។" គាត់ (ហ៊ូដ) បាននិយាយថា "ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំធ្វើជាសាក្សីចំពោះអល់ឡោះ ហើយធ្វើជាសាក្សីថា ខ្ញុំរួចផុតពីអ្វីដែលអ្នកធ្វើស្ហ៊ីរិកជាមួយទ្រង់។


55

مِنْ دُوْنِهٖ فَكِيْدُوْنِيْ جَمِيْعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُوْنِ

min dūnihī fa kīdūnī jamī‘an ṡumma lā tunẓirūn(i).

ជាមួយអ្នកដទៃ ដូច្នេះ ចូរអ្នកប្រព្រឹត្តការបោកប្រាស់ទាំងអស់របស់អ្នកប្រឆាំងនឹងខ្ញុំ ហើយកុំពន្យារពេលទៀត។


56

اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ពិតណាស់ ខ្ញុំបានប្រគល់ការទុកចិត្តរបស់ខ្ញុំទៅលើអល់ឡោះ ជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំ និងជាម្ចាស់របស់អ្នករាល់គ្នា។ គ្មានសត្វលោកណាមួយដែលមានជីវិតឡើយ ប៉ុន្តែទ្រង់ជាអ្នកដែលកាន់សក់ខាងមុខ។ ពិតប្រាកដណាស់ ម្ចាស់របស់ខ្ញុំស្ថិតនៅលើមាគ៌ាដ៏ត្រង់។


57

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖٓ اِلَيْكُمْ ۗوَيَسْتَخْلِفُ رَبِّيْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۗ وَلَا تَضُرُّوْنَهٗ شَيْـًٔا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ

fa in tawallau faqad ablagtukum mā ursiltu bihī ilaikum, wa yastakhlifu rabbī qauman gairakum, wa lā taḍurrūnahū syai'ā(n), inna rabbī ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).

ដូច្នេះប្រសិនបើពួកអ្នកងាកចេញ ខ្ញុំពិតជាបានជម្រាបជូនពួកអ្នកអំពីកាតព្វកិច្ចរបស់ខ្ញុំក្នុងនាមជាអ្នកនាំសារម្នាក់មកកាន់ពួកអ្នក។ ហើយម្ចាស់របស់ខ្ញុំនឹងជំនួសពួកអ្នកដោយក្រុមមនុស្សផ្សេងទៀត ដោយពួកអ្នកមិនអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់អ្វីដល់ទ្រង់បានឡើយ សូម្បីតែបន្តិចសោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ម្ចាស់របស់ខ្ញុំគឺជាអ្នកថែរក្សាអ្វីៗទាំងអស់។


58

وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُوْدًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَنَجَّيْنٰهُمْ مِّنْ عَذَابٍ غَلِيْظٍ

wa lammā jā'a amrunā najjainā hūdaw wal-lażīna āmanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa najjaināhum min ‘ażābin galīẓ(in).

ហើយនៅពេលដែលទណ្ឌកម្មរបស់យើងបានមកដល់ យើងបានសង្គ្រោះហ៊ូដ និងអ្នកដែលជឿជាមួយគាត់ដោយក្តីមេត្តាករុណារបស់យើង។ យើងក៏សង្គ្រោះពួកគេ (នៅថ្ងៃបរលោក) ពីទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរផងដែរ។


59

وَتِلْكَ عَادٌ ۖجَحَدُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهٗ وَاتَّبَعُوْٓا اَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍ

wa tilka ‘ādun jaḥadū bi'āyāti rabbihim wa ‘aṣau rusulahū wattaba‘ū amra kulli jabbārin ‘anīd(in).

ហើយនោះគឺជា (រឿងរ៉ាវ) របស់ប្រជាជនអាដ ដែលបានបដិសេធនឹងសញ្ញា (អំណាច) របស់អល់ឡោះ។ ពួកគេបានមិនស្តាប់បង្គាប់អ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ហើយបានគោរពតាមបញ្ជារបស់ពួកអ្នកគ្រប់គ្រងដែលបំពាន និងមិនស្តាប់បង្គាប់ទាំងអស់។


60

وَاُتْبِعُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَّيَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اَلَآ اِنَّ عَادًا كَفَرُوْا رَبَّهُمْ ۗ اَلَا بُعْدًا لِّعَادٍ قَوْمِ هُوْدٍ ࣖ

wa utbi‘ū fī hażihid-dun-yā la‘nataw wa yaumal-qiyāmah(ti), alā inna ‘ādan kafarū rabbahum, alā bu‘dal li‘ādin qaumi hūd(in).

ហើយពួកគេតែងតែត្រូវបានតាមពីក្រោយដោយបណ្តាសានៅក្នុងលោកិយនេះ និង (ស្រដៀងគ្នា) នៅថ្ងៃវិនិច្ឆ័យ។ ចូរចងចាំថា ប្រជាជននៃអាដបានមិនជឿលើព្រះរបស់ពួកគេ។ ពិតណាស់ ប្រជាជននៃអាដ ប្រជាជននៃហ៊ូដ នឹងវិនាស។


61

۞ وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا ۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗهُوَ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيْهَا فَاسْتَغْفِرُوْهُ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ قَرِيْبٌ مُّجِيْبٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣālihā(n), qāla yā qaumi‘budullāḥa mā lakum min ilāhin gairuh(ū), huwa ansya'akum minal-arḍi wasta‘marakum fīhā fastagfirūhu ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī qarībum mujīb(un).

និងទៅកាន់ពួកសាមូដ (យើងបានចាត់) បងប្អូនរបស់ពួកគេគឺសាឡេះ។ គាត់បាននិយាយថា ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះ គ្មានព្រះណាសម្រាប់អ្នករាល់គ្នាក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ ទ្រង់បានបង្កើតអ្នករាល់គ្នាពីដី ហើយបានធ្វើឱ្យអ្នករាល់គ្នារីកចម្រើន ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកសុំការអភ័យទោសពីទ្រង់ បន្ទាប់មក ចូរប្រែចិត្តចំពោះទ្រង់។ ពិតប្រាកដណាស់ ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំនៅជិតបំផុត (សេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់) ហើយទទួលយក (ការអធិស្ឋានរបស់អ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់)។


62

قَالُوْا يٰصٰلِحُ قَدْ كُنْتَ فِيْنَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هٰذَآ اَتَنْهٰىنَآ اَنْ نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا وَاِنَّنَا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ

qālū yā ṣāliḥu qad kunta fīnā marjuwwan qabla hāżā atanhānā an na‘buda mā ya‘budu ābā'unā wa innanā lafī syakkim mimmā tad‘ūnā ilaihi murīb(in).

ពួកគេ (សាមូដ) បាននិយាយថា ឱសាឡេះ! ពិតប្រាកដណាស់ មុនពេលដែលអ្នកនៅក្នុងចំណោមពួកយើង អ្នកគឺជាមនុស្សម្នាក់ដែលត្រូវបានគេរំពឹងទុក ហេតុអ្វីបានជាអ្នកហាមឃាត់ពួកយើងពីការគោរពបូជាអ្វីដែលដូនតារបស់យើងបានគោរពបូជា? ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងពិតជាមានការសង្ស័យ និងព្រួយបារម្ភអំពីសាសនាដែលអ្នកហៅមកលើពួកយើង។


63

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْۗ وَاٰتٰىنِيْ مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ عَصَيْتُهٗ ۗفَمَا تَزِيْدُوْنَنِيْ غَيْرَ تَخْسِيْرٍ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī, wa ātānī minhu raḥmatan famay yanṣurunī minallāhi in ‘aṣaituh(ū), famā tazīdūnanī gaira takhsīr(in).

គាត់ (សាឡេះ) បានមានប្រសាសន៍ថាៈ ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរពន្យល់ខ្ញុំថា ប្រសិនបើខ្ញុំមានភស្តុតាងច្បាស់លាស់ពីព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំ ហើយទ្រង់បានប្រទានព្រះគុណ (ការព្យាករណ៍) ដល់ខ្ញុំពីទ្រង់ តើអ្នកណានឹងជួយខ្ញុំពី (ការដាក់ទណ្ឌកម្ម) អល់ឡោះ ប្រសិនបើខ្ញុំមិនស្តាប់បង្គាប់ទ្រង់? នោះអ្នករាល់គ្នានឹងបង្កើនការខាតបង់របស់ខ្ញុំ។


64

وَيٰقَوْمِ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيْبٌ

wa yā qaumi hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun qarīb(un).

ហើយឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! នេះគឺជាសត្វអូដ្ឋញីមួយក្បាលមកពីអល់ឡោះ ជាអព្ភូតហេតុមួយសម្រាប់ពួកអ្នក។ ដូច្នេះ ចូរវាស៊ីនៅលើផែនដីរបស់អល់ឡោះ ហើយកុំរំខានវាដោយការរំខានណាមួយដែលនឹងធ្វើឱ្យពួកអ្នកត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មភ្លាមៗ។


65

فَعَقَرُوْهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوْا فِيْ دَارِكُمْ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوْبٍ

fa ‘aqarūhā fa qāla tamatta‘ū fī dārikum ṡalāṡata ayyām(in), żālika wa‘dun gairu makżūb(in).

ដូច្នេះពួកគេបានសម្លាប់សត្វអូដ្ឋ បន្ទាប់មកគាត់ (សាឡេះ) បាននិយាយថា "សូមអ្នកទាំងអស់គ្នារីករាយនៅក្នុងផ្ទះរបស់អ្នកទាំងអស់គ្នារយៈពេលបីថ្ងៃ។ នោះជាការសន្យាដែលមិនអាចបដិសេធបាន"។


66

فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا صٰلِحًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِىِٕذٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيْزُ

falammā jā'a amrunā najjainā ṣāliḥaw wal-lażīna āmanū ma‘ahū biraḥmatim minnā wa min khizyi yaumi'iż(in), inna rabbaka huwal-qawiyyul-‘ażīz(u).

ដូច្នេះ នៅពេលដែលការសម្រេចចិត្តរបស់យើងបានមកដល់ យើងបានសង្គ្រោះសាឡេហ៍ និងអ្នកដែលជឿជាមួយគាត់ដោយក្តីមេត្តាករុណារបស់យើង ហើយ (យើងបានសង្គ្រោះ) ពួកគេពីភាពអាម៉ាស់នៅថ្ងៃនោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ម្ចាស់របស់អ្នក ទ្រង់មានឫទ្ធានុភាព មហាមានឫទ្ធានុភាព។


67

وَاَخَذَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

wa akhażal-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

បន្ទាប់មក សំឡេងដ៏ខ្លាំងមួយបានបន្លឺឡើងមកលើពួកមនុស្សទុច្ចរិត រហូតដល់ពួកគេស្លាប់នៅក្នុងផ្ទះរបស់ពួកគេ


68

كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَآ اِنَّ ثَمُوْدَا۟ كَفَرُوْا رَبَّهُمْ ۗ اَلَا بُعْدًا لِّثَمُوْدَ ࣖ

ka allam yagnau fīhā, alā inna ṡamūda kafarū rabbahum, alā bu‘dal liṡamūd(a).

វាដូចជាពួកគេមិនដែលរស់នៅកន្លែងនោះទេ។ ចូរចាំថា ប្រជាជនសាមូដបានបដិសេធព្រះរបស់ពួកគេ។ ចូរចាំថា ប្រជាជនសាមូដនឹងត្រូវវិនាស។


69

وَلَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰى قَالُوْا سَلٰمًا ۖقَالَ سَلٰمٌ فَمَا لَبِثَ اَنْ جَاۤءَ بِعِجْلٍ حَنِيْذٍ

wa laqad jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā qālū salāmā(n), qāla salāmun famā labiṡa an jā'a bi‘ijlin ḥanīż(in).

ហើយពួកអ្នកនាំសាររបស់យើង (ទេវតា) បានមកដល់អ៊ីប្រាហ៊ីមជាមួយនឹងដំណឹងល្អ ពួកគេបាននិយាយថា "សូមអបអរសាទរ"។ គាត់ (អ៊ីប្រាហ៊ីម) បានឆ្លើយថា "សូមអបអរសាទរ"។ ដូច្នេះមិនយូរប៉ុន្មាន អ៊ីប្រាហ៊ីមបានបម្រើសាច់កូនគោអាំង។


70

فَلَمَّا رَآٰ اَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ اِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمِ لُوْطٍۗ

falammā ra'ā aidiyahum lā taṣilu ilaihi nakirahum wa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf innā ursilnā ilā qaumi lūṭ(in).

ដូច្នេះ នៅពេលដែលគាត់ឃើញថាដៃរបស់ពួកគេមិនបានប៉ះគាត់ គាត់ (អ៊ីព្រហ៊ីម) ក៏សង្ស័យពួកគេ ហើយខ្លាចពួកគេ។ ពួកគេ (ម៉ាឡាអ៊ីកាត់) បាននិយាយថា "កុំខ្លាចអី ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងត្រូវបានបញ្ជូនមករកប្រជាជនរបស់លូត"។


71

وَامْرَاَتُهٗ قَاۤىِٕمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنٰهَا بِاِسْحٰقَۙ وَمِنْ وَّرَاۤءِ اِسْحٰقَ يَعْقُوْبَ

wamra'atuhū qā'imatun fa ḍaḥikat fa basysyarnāhā bi'isḥāq(a), wa miw warā'i isḥāqa ya‘qūb(a).

ហើយភរិយារបស់គាត់បានក្រោកឈរឡើង ហើយញញឹម។ ដូច្នេះយើងបានផ្ដល់ដំណឹងល្អដល់នាងអំពីអ៊ីសាក និងបន្ទាប់ពីអ៊ីសាក យ៉ាកុប។


72

قَالَتْ يٰوَيْلَتٰىٓ ءَاَلِدُ وَاَنَا۠ عَجُوْزٌ وَّهٰذَا بَعْلِيْ شَيْخًا ۗاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ عَجِيْبٌ

qālat yā wailatā a'alidu wa ana ‘ajūzuw wa hāżā ba‘lī syaikhā(n), inna hāżā lasyai'un ‘ajīb(un).

នាង (ប្រពន្ធរបស់គាត់) បាននិយាយថា "វាពិតជាអស្ចារ្យណាស់ តើអាចទៅរួចទេដែលខ្ញុំនឹងសម្រាលកូននៅពេលដែលខ្ញុំចាស់ទៅហើយ ហើយស្វាមីរបស់ខ្ញុំក៏ចាស់ណាស់ដែរ? នេះពិតជារឿងអស្ចារ្យមែន"។


73

قَالُوْٓا اَتَعْجَبِيْنَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ رَحْمَتُ اللّٰهِ وَبَرَكٰتُهٗ عَلَيْكُمْ اَهْلَ الْبَيْتِۗ اِنَّهٗ حَمِيْدٌ مَّجِيْدٌ

qālū ata‘jabīna min amrillāhi raḥmatullāhi wa barakātuh(ū), ‘alaikum ahlal-bait(i), innahū ḥamīdum majīd(un).

ពួកគេ (ទេវតា) បាននិយាយថា ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកងឿងឆ្ងល់អំពីបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះ? (វាគឺជា) សេចក្ដីមេត្តាករុណា និងពរជ័យរបស់អល់ឡោះ ដែលបានចាក់មកលើពួកអ្នក ឱប្រជាជននៃពួកបៃត! ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះ គឺជាអ្នកដ៏គួរឲ្យសរសើរ ជាអ្នកដ៏អាណិតអាសូរបំផុត។


74

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ اِبْرٰهِيْمَ الرَّوْعُ وَجَاۤءَتْهُ الْبُشْرٰى يُجَادِلُنَا فِيْ قَوْمِ لُوْطٍ

falammā żahaba ‘an ibrāhīmar rau‘u wa jā'athul busyrā yujādilunā fī qaumi lūṭ(in).

ដូច្នេះ នៅពេលដែលការភ័យខ្លាចបានបាត់ពីអ៊ីព្រហ៊ីម ហើយដំណឹងល្អបានមកដល់គាត់ គាត់បានសួរយើង (ពួកម៉ាឡាអ៊ីកាត់) អំពីក្រុមរបស់ឡុត។


75

اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَحَلِيْمٌ اَوَّاهٌ مُّنِيْبٌ

inna ibrāhīma laḥalīmun awwāhum munīb(un).

អ៊ីប្រាហ៊ីម ពិតជាមានចិត្តល្អ សុភាពរាបសារ ហើយចូលចិត្តវិលត្រឡប់ (ទៅរកអល់ឡោះ) វិញ។


76

يٰٓاِبْرٰهِيْمُ اَعْرِضْ عَنْ هٰذَا ۚاِنَّهٗ قَدْ جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۚ وَاِنَّهُمْ اٰتِيْهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُوْدٍ

yā ibrāhīmu a‘riḍ ‘an hāżā, innahū qad jā'a amru rabbik(a), wa innahum ātīhim ‘ażābun gairu mardūd(in).

ឱអ៊ីព្រហ៊ីម! ចូរអ្នកចាកចេញពីការសន្ទនានេះទៅ ពិតណាស់ បទបញ្ជារបស់ម្ចាស់អ្នកបានមកដល់ហើយ ហើយពួកគេនឹងត្រូវទទួលរងនូវទណ្ឌកម្មដែលមិនអាចបដិសេធបាន។


77

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالَ هٰذَا يَوْمٌ عَصِيْبٌ

wa lammā jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qāla hāżā yaumun ‘aṣīb(un).

ហើយនៅពេលដែលអ្នកនាំសាររបស់យើង (ទេវតា) បានមកដល់លូត គាត់មានអារម្មណ៍សង្ស័យ ហើយទ្រូងរបស់គាត់មានអារម្មណ៍តឹងណែនដោយសារតែពួកគេ។ គាត់ (លូត) បាននិយាយថា "នេះជាថ្ងៃដ៏លំបាកមួយ"។


78

وَجَاۤءَهٗ قَوْمُهٗ يُهْرَعُوْنَ اِلَيْهِۗ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۗ قَالَ يٰقَوْمِ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنَاتِيْ هُنَّ اَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ فِيْ ضَيْفِيْۗ اَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَّشِيْدٌ

wa jā'ahū qaumuhū yuhra‘ūna ilaih(i), wa min qablu kānū ya‘malūnas-sayyi'āt(i), qāla yā qaumi hā'ulā'i banātī hunna aṭharu lakum fattaqullāha wa lā tukhzūni fī ḍaifī, alaisa minkum rajulur rasyīd(un).

ហើយប្រជាជនរបស់គាត់បានមករកគាត់ភ្លាមៗ។ ហើយចាប់តាំងពីសម័យបុរាណមក ពួកគេតែងតែប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ជានិច្ច។ លូតបាននិយាយថា "ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ពួកគេជាកូនស្រីរបស់ខ្ញុំ ពួកគេបរិសុទ្ធជាងសម្រាប់អ្នករាល់គ្នា ដូច្នេះចូរកោតខ្លាចអល់ឡោះ ហើយកុំបង្អាប់ (ឈ្មោះ) របស់ខ្ញុំចំពោះភ្ញៀវរបស់ខ្ញុំ។ តើមិនមានអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាដែលឆ្លាតទេឬ?"


79

قَالُوْا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِيْ بَنٰتِكَ مِنْ حَقٍّۚ وَاِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيْدُ

qālū laqad ‘alimta mā lanā fī banātika min ḥaqq(in), wa innaka lata‘lamu mā nurīd(u).

ពួកគេបានឆ្លើយថាៈ ពិតណាស់ អ្នកដឹងហើយថា យើងគ្មានបំណង់ប្រាថ្នាអ្វីចំពោះកូនស្រីរបស់អ្នកទេ ហើយអ្នកពិតជាដឹងច្បាស់ពីអ្វីដែលយើងចង់បាន។


80

قَالَ لَوْ اَنَّ لِيْ بِكُمْ قُوَّةً اَوْ اٰوِيْٓ اِلٰى رُكْنٍ شَدِيْدٍ

qāla lau anna lī bikum quwwatan au āwī ilā ruknin syadīd(in).

គាត់ (លូត) បាននិយាយថា "ប្រសិនបើខ្ញុំមានកម្លាំង (ដើម្បីបដិសេធអ្នក) ឬខ្ញុំអាចជ្រកកោននៅក្នុងគ្រួសារដ៏រឹងមាំមួយ (ជាការពិតណាស់ ខ្ញុំនឹងធ្វើដូច្នេះ)"។


81

قَالُوْا يٰلُوْطُ اِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَّصِلُوْٓا اِلَيْكَ فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ اِلَّا امْرَاَتَكَۗ اِنَّهٗ مُصِيْبُهَا مَآ اَصَابَهُمْ ۗاِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۗ اَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيْبٍ

qālū yā lūṭu innā rusulu rabbika lay yaṣilū ilaika fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wa lā yaltafit minkum aḥadun illamra'atak(a), innahū muṣībuhā mā aṣābahum, inna mau‘idahumuṣ-ṣubḥ(u), alaisaṣ-ṣubḥu biqarīb(in).

ពួកគេ (ទេវតា) បាននិយាយថា ឱលូត! ពួកយើងជាអ្នកនាំសាររបស់ម្ចាស់អ្នក ពួកគេនឹងមិនធ្វើបាបអ្នកឡើយ។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកចេញទៅជាមួយក្រុមគ្រួសាររបស់អ្នកនៅចុងបញ្ចប់នៃយប់ ហើយកុំឱ្យនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកងាកក្រោយឡើយ លើកលែងតែប្រពន្ធរបស់អ្នក។ នាងប្រាកដជានឹងត្រូវរងទុក្ខដោយទារុណកម្មដែលបានកើតឡើងចំពោះពួកគេ។ ម៉ោងទារុណកម្មរបស់ពួកគេនឹងមកដល់នៅពេលព្រលឹម។ តើព្រលឹមមិនជិតមកដល់ទេឬ?


82

فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ مَّنْضُوْدٍ

falammā jā'a amrunā ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihā ḥijāratam min sijjīlim manḍūd(in).

ដូច្នេះ នៅពេលដែលការវិនិច្ឆ័យរបស់យើងបានមកដល់ យើងបានផ្តួលរំលំទឹកដីរបស់ក្រុមមនុស្សលូត ហើយយើងបានបង្អុរភ្លៀងថ្មពីលើដីដែលកំពុងឆេះមកលើពួកគេ


83

مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَۗ وَمَا هِيَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ بِبَعِيْدٍ ࣖ

musawwamatan ‘inda rabbik(a) wa mā hiya minaẓ-ẓālimīna biba‘īd(in).

ដែលត្រូវបានប្រទានមកដោយម្ចាស់របស់អ្នកនូវសញ្ញាមួយ។ ហើយទារុណកម្មមិនឆ្ងាយពីអ្នកដែលបំពានឡើយ។


84

۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).

ហើយទៅកាន់ (ប្រជាជន) ម៉ាឌីយ៉ាន (យើងបានបញ្ជូន) បងប្អូនរបស់ពួកគេគឺ ស៊ូអាប។ គាត់បាននិយាយថា ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកគោរពបូជាអល់ឡោះ គ្មានម្ចាស់ណាសម្រាប់ពួកអ្នកក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំបន្ថយ រង្វាស់ និងជញ្ជីងឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំឃើញពួកអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពល្អ (រុងរឿង)។ ហើយខ្ញុំខ្លាចថា ទណ្ឌកម្មនឹងធ្លាក់មកលើពួកអ្នកនៅថ្ងៃវិនាស។


85

وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

ហើយឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកបំពេញរង្វាស់ និងជញ្ជីងដោយយុត្តិធម៌ ហើយកុំធ្វើបាបមនុស្សដោយសិទ្ធិរបស់ពួកគេ ហើយកុំបង្កគ្រោះថ្នាក់នៅលើផែនដី។


86

بَقِيَّتُ اللّٰهِ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ەۚ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

baqiyyatullāhi khairul lakum in kuntum mu'minīn(a), wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

អ្វីដែលនៅសល់ (ស្របច្បាប់) ពីអល់ឡោះ គឺល្អជាងសម្រាប់ពួកអ្នក ប្រសិនបើពួកអ្នកជាអ្នកមានជំនឿ។ ហើយខ្ញុំមិនមែនជាអ្នកថែរក្សាពួកអ្នកទេ។


87

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ

qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).

ពួកគេបាននិយាយថាៈ ឱស៊ូអិប! តើសាសនារបស់អ្នកប្រាប់អ្នកឱ្យបោះបង់ចោលអ្វីដែលដូនតារបស់យើងបានគោរពបូជា ឬហាមឃាត់យើងមិនឱ្យគ្រប់គ្រងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់យើងតាមរបៀបដែលយើងចង់បានឬ? ពិតណាស់ អ្នកពិតជាមនុស្សល្អ និងឆ្លាតវៃម្នាក់។


88

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).

គាត់ (ស៊ូអិប) បានមានប្រសាសន៍ថាៈ ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរពន្យល់ខ្ញុំផង ប្រសិនបើខ្ញុំមានភស្តុតាងច្បាស់លាស់ពីព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំត្រូវបានទ្រង់ប្រទានពរជ័យ (តើវាសមរម្យទេសម្រាប់ខ្ញុំក្នុងការបំពានបទបញ្ជារបស់ទ្រង់)? ខ្ញុំមិនមានបំណងបំពានអ្នកចំពោះអ្វីដែលខ្ញុំបានហាមឃាត់អ្នកឡើយ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែមានបំណង (នាំមកនូវ) ភាពប្រសើរឡើង ដរាបណាខ្ញុំនៅតែអាចធ្វើបាន។ ហើយការណែនាំដែលខ្ញុំធ្វើតាមគឺមកពីអល់ឡោះតែប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំប្រគល់ការទុកចិត្តរបស់ខ្ញុំទៅឱ្យទ្រង់ ហើយខ្ញុំក៏ប្រគល់ការវិលត្រឡប់ទៅឱ្យទ្រង់វិញដែរ។


89

وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ

wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).

ហើយឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរកុំឱ្យជម្លោះរវាងខ្ញុំ (និងពួកអ្នក) បណ្តាលឱ្យពួកអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើបាបឡើយ ដើម្បីឱ្យពួកអ្នកនឹងត្រូវទទួលទារុណកម្មដូចអ្វីដែលបានកើតឡើងចំពោះប្រជាជនរបស់ណូហាំ ប្រជាជនរបស់ហ៊ូដ ឬប្រជាជនរបស់សាឡេះ ខណៈដែលប្រជាជនរបស់លូតមិនឆ្ងាយពីពួកអ្នកឡើយ។


90

وَاسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ رَحِيْمٌ وَّدُوْدٌ

wastagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī raḥīmuw wadūd(un).

ហើយចូរអ្នកសុំការអភ័យទោសពីព្រះអម្ចាស់របស់អ្នក បន្ទាប់មកចូរអ្នកប្រែចិត្តចំពោះទ្រង់។ ពិតប្រាកដណាស់ ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំមានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណា អាណិតអាសូរបំផុត។


91

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ

qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).

ពួកគេបាននិយាយថា "ឱ ស៊ីយូអ៊ីប! យើងមិនយល់ច្រើនពីអ្វីដែលអ្នកកំពុងនិយាយនោះទេ ប៉ុន្តែតាមពិតយើងមើលឃើញថាអ្នកជាមនុស្សទន់ខ្សោយបំផុតក្នុងចំណោមពួកយើង។ ប្រសិនបើមិនមែនដោយសារក្រុមគ្រួសាររបស់អ្នកទេ យើងប្រាកដជាបានគប់អ្នកចោលដុំថ្មហើយ ទោះបីជាអ្នកមិនមែនជាមនុស្សមានឥទ្ធិពលនៅក្នុងរង្វង់របស់យើងក៏ដោយ"។


92

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَهْطِيْٓ اَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاتَّخَذْتُمُوْهُ وَرَاۤءَكُمْ ظِهْرِيًّا ۗاِنَّ رَبِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ

qāla yā qaumi arahṭī a‘azzu ‘alaikum minallāh(i), wattakhażtumūhu warā'akum ẓihriyyā(n), inna rabbī bimā ta‘malūna muḥīṭ(un).

គាត់(ស្ហ៊ួអ៊ីប)បានឆ្លើយថាៈ ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! តើក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំមានកិត្តិយសជាងអល់ឡោះនៅក្នុងគំនិតរបស់អ្នករាល់គ្នាឬ ទោះបីជាអ្នករាល់គ្នាបានដាក់ទ្រង់នៅពីក្រោយអ្នក (មិនអើពើ) ក៏ដោយ? ចូរដឹងថា ការដឹងរបស់ម្ចាស់របស់ខ្ញុំរួមបញ្ចូលទាំងអ្វីដែលអ្នករាល់គ្នាធ្វើ។


93

وَيٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۗسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌۗ وَارْتَقِبُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ رَقِيْبٌ

wa yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa man huwa kāżib(un), wartaqibū innī ma‘akum raqīb(un).

ហើយឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរធ្វើតាមសមត្ថភាពរបស់ពួកអ្នកចុះ ខ្ញុំក៏ធ្វើដូច្នោះដែរ។ ក្រោយមក ពួកអ្នកនឹងដឹងថាអ្នកណានឹងទទួលទណ្ឌកម្មដ៏អាម៉ាស់ និងអ្នកណានឹងកុហក។ ហើយចូររង់ចាំ! ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំនៅជាមួយពួកអ្នក ជាអ្នករង់ចាំ។


94

وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَاَخَذَتِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

wa lammā jā'a amrunā najjainā syu‘aibaw wal-lażīna amanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa akhażatil-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī diyārihim jāṡimīn(a).

ដូច្នេះ នៅពេលដែលការសម្រេចចិត្តរបស់យើងបានមកដល់ យើងបានសង្គ្រោះស៊ូអិប និងអ្នកដែលជឿជាមួយគាត់ដោយក្តីមេត្តាករុណារបស់យើង។ ចំណែកឯមនុស្សអយុត្តិធម៌វិញ ត្រូវបានបំផ្លាញដោយសំឡេងផ្គរលាន់ រហូតដល់ស្លាប់នៅក្នុងផ្ទះរបស់ពួកគេ។


95

كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَا بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُوْدُ ࣖ

ka allam yagnau fīhā, alā bu‘dal limadyana kamā ba‘idat ṡamūd(u).

ដូចជាពួកគេមិនធ្លាប់រស់នៅកន្លែងនោះដែរ។ ចូរចងចាំថា ប្រជាជននៃម៉ាឌីយ៉ាននឹងវិនាសដូចប្រជាជននៃសាមូដដែរ (ដែល) នឹងវិនាស។


96

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានបញ្ជូនមូសាជាមួយនឹងភស្តុតាង (អំណាច) និងភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់របស់យើង។


97

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاتَّبَعُوْٓا اَمْرَ فِرْعَوْنَ ۚوَمَآ اَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيْدٍ

ilā fir‘auna wa mala'ihī fattaba‘ū amra fir‘aun(a), wa mā amru fir‘auna birasyīd(in).

ទៅកាន់ហ្វៀរអោន និងពួកមេដឹកនាំនៃប្រជាជនរបស់គាត់ ប៉ុន្តែពួកគេបានធ្វើតាមបញ្ជារបស់ហ្វៀរអោន ទោះបីជាបញ្ជារបស់ហ្វៀរអោនមិនមែនជា (បញ្ជា) ត្រឹមត្រូវក៏ដោយ។


98

يَقْدُمُ قَوْمَهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَاَوْرَدَهُمُ النَّارَ ۗوَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُوْدُ

yaqdumu qaumahū yaumal-qiyāmati fa auradahumun-nār(a), wa bi'sal-wirdul-maurūd(u).

លោក (ផារ៉ោន) បានដើរនៅពីមុខប្រជាជនរបស់លោកនៅថ្ងៃរស់ឡើងវិញ បន្ទាប់មកបាននាំពួកគេចូលទៅក្នុងឋាននរក។ ឋាននរកគឺជាកន្លែងដ៏អាក្រក់បំផុតដែលត្រូវចូល។


99

وَاُتْبِعُوْا فِيْ هٰذِهٖ لَعْنَةً وَّيَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُوْدُ

wa utbi‘ū fī hāżihī la‘nataw wa yaumal-qiyāmah(ti), bi'sar-rifdul-marfūd(u).

ហើយពួកគេត្រូវបានតាមពីក្រោយដោយបណ្តាសានៅទីនេះ (នៅក្នុងលោកិយ) និង (ស្រដៀងគ្នា) នៅថ្ងៃរស់ឡើងវិញ។ (បណ្តាសា) គឺជាអំណោយដ៏អាក្រក់បំផុតដែលត្រូវបានផ្តល់ឱ្យ។


100

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْقُرٰى نَقُصُّهٗ عَلَيْكَ مِنْهَا قَاۤىِٕمٌ وَّحَصِيْدٌ

Żālika min ambā'il-qurā naquṣṣuhū ‘alaika minhā qā'imuw wa ḥaṣīd(un).

ទាំងនេះគឺជាព័ត៌មានមួយចំនួនអំពីទីក្រុងនានា (ដែលត្រូវបានបំផ្លាញ) ដែលយើងបានប្រាប់អ្នក (ឱមូហាំម៉ាត់)។ ទីក្រុងខ្លះនៅតែមានស្លាកស្នាម ហើយខ្លះទៀតត្រូវបានបំផ្លាញ។


101

وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَمَآ اَغْنَتْ عَنْهُمْ اٰلِهَتُهُمُ الَّتِيْ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ لَّمَّا جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۗ وَمَا زَادُوْهُمْ غَيْرَ تَتْبِيْبٍ

wa mā ẓalamnāhum wa lākin ẓalamū anfusahum famā agnat ‘anhum ālihatuhumul-latī yad‘ūna min dūnillāhi min syai'il lammā jā'a amru rabbik(a), wa mā zādūhum gaira tatbīb(in).

ហើយយើងមិនបានបំពានពួកគេទេ ប៉ុន្តែពួកគេបានបំពានខ្លួនឯងវិញ ដូច្នេះអ្វីដែលពួកគេគោរពបូជាក្រៅពីអល់ឡោះមិនបានផ្ដល់ផលប្រយោជន៍ដល់ពួកគេទាល់តែសោះ នៅពេលដែលទណ្ឌកម្មនៃម្ចាស់របស់អ្នកបានមកដល់។ វាគ្រាន់តែបង្កើនការបំផ្លិចបំផ្លាញរបស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ។


102

وَكَذٰلِكَ اَخْذُ رَبِّكَ اِذَآ اَخَذَ الْقُرٰى وَهِيَ ظَالِمَةٌ ۗاِنَّ اَخْذَهٗٓ اَلِيْمٌ شَدِيْدٌ

wa każālika akhżu rabbika iżā akhażal-qurā wa hiya ẓālimah(tun), inna akhżahū alīmun syadīd(un).

ហើយនោះគឺជាទណ្ឌកម្មរបស់ម្ចាស់អ្នក នៅពេលដែលទ្រង់ធ្វើទារុណកម្ម (ប្រជាជន) នៃប្រទេសដែលប្រព្រឹត្តអំពើអយុត្តិធម៌។ ពិតប្រាកដណាស់ ទណ្ឌកម្មរបស់ទ្រង់គឺឈឺចាប់ខ្លាំងណាស់ ធ្ងន់ធ្ងរណាស់។


103

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الْاٰخِرَةِ ۗذٰلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوْعٌۙ لَّهُ النَّاسُ وَذٰلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُوْدٌ

inna fī żālika la'āyatal liman khāfa ‘ażābal-ākhirah(ti), żālika yaumum majmū‘(un), lahun-nāsu wa żālika yaumum masyhūd(un).

ជាការពិតណាស់ នៅក្នុងរឿងនេះ ត្រូវតែមានមេរៀនមួយសម្រាប់អ្នកដែលខ្លាចការដាក់ទណ្ឌកម្មនៃជីវិតបរលោក។ នោះគឺជាថ្ងៃដែលមនុស្សលោកទាំងអស់ត្រូវបានប្រមូលផ្តុំគ្នា (ដើម្បីរាប់បញ្ចូល) ហើយនោះគឺជាថ្ងៃដែលសត្វលោកទាំងអស់បានឃើញ។


104

وَمَا نُؤَخِّرُهٗٓ اِلَّا لِاَجَلٍ مَّعْدُوْدٍۗ

wa mā nu'akhkhiruhū illā li'ajalim ma‘dūd(in).

ហើយយើងមិនពន្យារពេលឡើយ លើកលែងតែរហូតដល់ពេលវេលាដែលបានកំណត់ទុកជាមុន។


105

يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ اِلَّا بِاِذْنِهٖۚ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَّسَعِيْدٌ

yauma ya'ti lā takallamu nafsun illā bi'iżnih(ī), fa minhum syaqiyyuw wa sa‘īd(un).

នៅពេលដែលថ្ងៃនោះមកដល់ គ្មាននរណាម្នាក់នឹងនិយាយឡើយ លើកលែងតែមានការអនុញ្ញាតពីទ្រង់ ដូច្នេះហើយ ពួកគេខ្លះនឹងវេទនា ហើយខ្លះទៀតនឹងសប្បាយចិត្ត។


106

فَاَمَّا الَّذِيْنَ شَقُوْا فَفِى النَّارِ لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّشَهِيْقٌۙ

fa ammal-lażīna syaqū fa fin-nāri lahum fīhā zafīruw wa syahīq(un).

ដូច្នេះ ចំពោះអ្នកដែលវេទនា (កន្លែងរបស់ពួកគេគឺ) នៅក្នុងឋាននរក នៅទីនោះពួកគេដកដង្ហើមចេញ ហើយដកដង្ហើមថ្ងូរ


107

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا مَا دَامَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ اِلَّا مَا شَاۤءَ رَبُّكَۗ اِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيْدُ

khālidīna fīhā mā dāmatis-samāwātu wal-arḍu illā mā syā'a rabbuk(a), inna rabbaka fa‘‘ālul limā yurīd(u).

ពួកគេនឹងស្ថិតនៅក្នុងនោះ ដរាបណាមេឃនិងផែនដីនៅតែមាន លុះត្រាតែព្រះអម្ចាស់របស់អ្នកមានព្រះហឫទ័យ។ ពិតប្រាកដណាស់ ព្រះអម្ចាស់របស់អ្នកគឺជាអ្នកអនុវត្តអ្វីដែលទ្រង់មានព្រះហឫទ័យ។


108

۞ وَاَمَّا الَّذِيْنَ سُعِدُوْا فَفِى الْجَنَّةِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا مَا دَامَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ اِلَّا مَا شَاۤءَ رَبُّكَۗ عَطَاۤءً غَيْرَ مَجْذُوْذٍ

wa ammal-lażīna su‘idū fa fil-jannati khālidīna fīhā mā dāmatis-samāwātu wal-arḍu illā mā syā'a rabbuk(a), ‘aṭā'an gaira majżūż(in).

ហើយចំពោះអ្នកដែលមានសុភមង្គល នោះកន្លែងរបស់ពួកគេគឺនៅស្ថានសួគ៌ ពួកគេនឹងស្ថិតនៅក្នុងនោះ ដរាបណាមេឃ និងផែនដីនៅតែមាន លុះត្រាតែព្រះអម្ចាស់របស់អ្នកមានព្រះហឫទ័យ (បើមិនដូច្នោះទេ) ជាអំណោយដែលមិនចេះចប់។


109

فَلَا تَكُ فِيْ مِرْيَةٍ مِّمَّا يَعْبُدُ هٰٓؤُلَاۤءِ ۗمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا كَمَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُهُمْ مِّنْ قَبْلُ ۗوَاِنَّا لَمُوَفُّوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوْصٍ ࣖ

falā taku fī miryatim mimmā ya‘budu hā'ulā'(i), mā ya‘budūna illā kamā ya‘budu ābā'uhum min qabl(u), wa innā lamuwaffūhum naṣībahum gaira manqūṣ(in).

ដូច្នេះ ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) កុំមានការសង្ស័យចំពោះអ្វីដែលពួកគេគោរពបូជាអី។ ពួកគេគោរពបូជាដូចដូនតារបស់ពួកគេធ្លាប់គោរពបូជាដែរ។ យើងពិតជានឹងបញ្ចប់ការសងសឹករបស់យើងចំពោះពួកគេដោយមិនបន្ថយវាសូម្បីតែបន្តិច។


110

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَاخْتُلِفَ فِيْهِ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّهُمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba fakhtulifa fīh(i), wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum, wa innahum lafī syakkim minhu murīb(in).

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានប្រទានគម្ពីរ (តូរ៉ា) ដល់មូសា ហើយគាត់បានជជែកវែកញែកអំពីវា។ ហើយប្រសិនបើគ្មានបទបញ្ជាពីមុនពីម្ចាស់របស់អ្នកទេ ទណ្ឌកម្មប្រាកដជាត្រូវបានអនុវត្តរវាងពួកគេ។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេ (ពួកអ្នកមិនជឿនៃទីក្រុងម៉ាកា) ពិតជាមានការសង្ស័យ និងមានការសង្ស័យអំពីវា (គម្ពីរគួរអាន)។


111

وَاِنَّ كُلًّا لَّمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ اَعْمَالَهُمْ ۗاِنَّهٗ بِمَا يَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

wa inna kullan lammā layuwaffiyannahum rabbuka a‘mālahum, innahū bimā ya‘malūna khabīr(un).

ហើយជាការពិតណាស់ ចំពោះម្នាក់ៗ (អ្នកដែលស្ថិតក្នុងជម្លោះ) ម្ចាស់របស់អ្នកពិតជានឹងផ្តល់រង្វាន់ពេញលេញដល់ពួកគេចំពោះទង្វើរបស់ពួកគេ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ប្រុងប្រយ័ត្នបំផុតចំពោះអ្វីដែលពួកគេធ្វើ។


112

فَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْاۗ اِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

fastaqim kamā umirta wa man tāba ma‘aka wa lā taṭgau, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).

ដូចេ្នះ ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ស្ថិតនៅលើមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ ដូចដែលត្រូវបានគេបញ្ជាដល់អ្នក និងអ្នកដែលសារភាពកំហុសជាមួយអ្នក ហើយកុំធ្វើហួសពីដែនកំណត់។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ជាអ្នកដែលឃើញបំផុតនូវអ្វីដែលពួកអ្នកកំពុងធ្វើ។


113

وَلَا تَرْكَنُوْٓا اِلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُۙ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa lā tarkanū ilal-lażīna ẓalamū fa tamassakumun-nār(u), wa mā lakum min dūnillāhi min auliyā'a ṡumma lā tunṣarūn(a).

ហើយចូរកុំលំអៀងទៅរកពួកអយុត្តិធម៌ដែលធ្វើឲ្យអ្នកត្រូវបានប៉ះពាល់ដោយភ្លើងនរក ខណៈដែលអ្នកគ្មានអ្នកជួយក្រៅពីអល់ឡោះ ដើម្បីកុំឲ្យអ្នកត្រូវបានគេជួយ។


114

وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِّنَ الَّيْلِ ۗاِنَّ الْحَسَنٰتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّاٰتِۗ ذٰلِكَ ذِكْرٰى لِلذّٰكِرِيْنَ

wa aqimiṣ-ṣalāta ṭarafayin-nahāri wa zulafam minal-lail(i), innal-ḥasanāti yużhibnas-sayyi'āt(i), żālika żikrā liż-żākirīn(a).

ហើយចូរអ្នកអធិស្ឋាននៅចុងបញ្ចប់នៃថ្ងៃទាំងពីរ (ពេលព្រឹក និងពេលល្ងាច) និងនៅដើមយប់។ ទង្វើល្អលុបបំបាត់កំហុសឆ្គង។ នោះគឺជាការព្រមានសម្រាប់អ្នកដែលតែងតែចងចាំ (អល់ឡោះ)។


115

وَاصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

waṣbir fa innallāha lā yaḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

ហើយចូរអ្នកអត់ធ្មត់ ព្រោះអល់ឡោះពិតជាមិនខ្ជះខ្ជាយរង្វាន់របស់អ្នកដែលធ្វើអំពើល្អឡើយ។


116

فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُوْنِ مِنْ قَبْلِكُمْ اُولُوْا بَقِيَّةٍ يَّنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِى الْاَرْضِ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّنْ اَنْجَيْنَا مِنْهُمْ ۚوَاتَّبَعَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَآ اُتْرِفُوْا فِيْهِ وَكَانُوْا مُجْرِمِيْنَ

fa lau lā kāna minal-qurūni min qablikum ulū baqiyyatiy yanhauna ‘anil-fasādi fil-arḍi illā qalīlam mimman anjainā minhum, wattaba‘al-lażīna ẓalamū mā utrifū fīhi wa kānū mujrimīn(a).

ដូច្នេះហេតុអ្វីបានជាគ្មានអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមមនុស្សមុនអ្នកដែលមានគុណធម៌ហាមឃាត់ការធ្វើបាបនៅលើផែនដី លើកលែងតែមួយចំនួនតូចនៃអ្នកដែលយើងបានសង្គ្រោះ? ហើយមនុស្សអយុត្តិធម៌គ្រាន់តែខ្វល់ខ្វាយពីការសប្បាយ និងភាពប្រណីតប៉ុណ្ណោះ។ ហើយពួកគេជាមនុស្សមានបាប។


117

وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرٰى بِظُلْمٍ وَّاَهْلُهَا مُصْلِحُوْنَ

wa mā kāna rabbuka liyuhlikal-qurā biẓulmiw wa ahluhā muṣliḥūn(a).

ហើយម្ចាស់របស់អ្នកនឹងមិនបំផ្លាញប្រទេសនានាដោយអយុត្តិធម៌ឡើយ ដរាបណាប្រជាជនរបស់ពួកគេជាក្រុមមនុស្សដែលសាងអំពើល្អ។


118

وَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلَا يَزَالُوْنَ مُخْتَلِفِيْنَۙ

wa lau syā'a rabbuka laja‘alan-nāsa ummataw wāḥidataw wa lā yazālūna mukhtalifīn(a).

ហើយប្រសិនបើម្ចាស់របស់អ្នកមានចេតនា ទ្រង់ពិតជានឹងធ្វើឱ្យមនុស្សលោកក្លាយជាប្រជាជាតិតែមួយ ប៉ុន្តែពួកគេតែងតែខ្វែងគំនិតគ្នាជានិច្ច


119

اِلَّا مَنْ رَّحِمَ رَبُّكَ ۗوَلِذٰلِكَ خَلَقَهُمْ ۗوَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

illā mar raḥima rabbuk(a), wa liżālika khalaqahum, wa tammat kalimatu rabbika la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

លើកលែងតែអ្នកដែលម្ចាស់របស់អ្នកបានប្រទានក្តីមេត្តាករុណា។ ហើយនោះហើយជាអ្វីដែលអល់ឡោះបានបង្កើតពួកគេ។ ប្រយោគ (ការសម្រេចចិត្ត) របស់ម្ចាស់របស់អ្នកនៅតែមានថា "ខ្ញុំពិតជានឹងបំពេញឋាននរកដោយជិន និងមនុស្សទាំងអស់"។


120

وَكُلًّا نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهٖ فُؤَادَكَ وَجَاۤءَكَ فِيْ هٰذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَّذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

wa kullan naquṣṣu ‘alaika min ambā'ir-rusuli mā nuṡabbitu bihī fu'ādaka wa jā'aka fī hāżihil-ḥaqqu wa mau‘iẓatuw wa żikrā lil-mu'minīn(a).

ហើយរឿងរ៉ាវទាំងអស់របស់ពួកសាវ័ក យើងប្រាប់អ្នក (មូហាំម៉ាត់) ដើម្បីឲ្យរឿងរ៉ាវទាំងនោះ យើងពង្រឹងចិត្តរបស់អ្នក ហើយនៅក្នុងនោះ អ្នកត្រូវបានផ្តល់សច្ចភាព ដំបូន្មាន និងការព្រមានដល់អ្នកដែលមានជំនឿ។


121

وَقُلْ لِّلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْۗ اِنَّا عٰمِلُوْنَۙ

wa qul lil-lażīna lā yu'minūna‘malū ‘alā makānatikum, innā ‘āmilūn(a).

ហើយចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) ពោលទៅកាន់អ្នកដែលមិនមានជំនឿថាៈ ចូរអ្នកប្រព្រឹត្តតាមជំហររបស់ពួកអ្នកចុះ យើងក៏នឹងធ្វើដូច្នោះដែរ។


122

وَانْتَظِرُوْاۚ اِنَّا مُنْتَظِرُوْنَ

wantaẓirū innā muntaẓirūn(a).

ហើយរង់ចាំចុះ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងក៏ស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលរង់ចាំដែរ។


123

وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاِلَيْهِ يُرْجَعُ الْاَمْرُ كُلُّهٗ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍi wa ilaihi yurja‘ul-amru kulluhū fa‘budhu wa tawakkal ‘alaih(i), wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

ហើយអាថ៌កំបាំងនៃមេឃនិងដីជារបស់អល់ឡោះ ហើយកិច្ចការទាំងអស់ត្រូវបានប្រគល់ជូនទ្រង់វិញ។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកគោរពបូជាទ្រង់ ហើយប្រគល់ទំនុកចិត្តរបស់អ្នកទៅលើទ្រង់។ ហើយម្ចាស់របស់អ្នកនឹងមិនដែលមិនដឹងអ្វីទាំងអស់អំពីអ្វីដែលអ្នកកំពុងធ្វើឡើយ។