Q.S አት-ታውባህ (اَلتَّوْبَة) - 129 የጥቅሶች ብዛት

بَرَاۤءَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖٓ اِلَى الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَۗ

barā'atum minallāhi wa rasūlihī ilal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīn(a).

(ይህ አባባል) ከአላህና ከመልክተኛው ጋር ቃል ለገባችኋቸው አጋሪዎች (ከእነሱ ጋር ስምምነት) የማቋረጥ መግለጫ ነው።

فَسِيْحُوْا فِى الْاَرْضِ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَّاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۙوَاَنَّ اللّٰهَ مُخْزِى الْكٰفِرِيْنَ

fasīḥū fil-arḍi arba‘ata asyhuriw wa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa anallāha mukhzil-kāfirīn(a).

ስለዚህ በምድር ላይ አራት ወራትን ሂዱ፤ አላህን ማዳከም እንደማትችሉና አላህም ከሐዲዎችን እንደሚያዋርድ እወቁ።

وَاَذَانٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖٓ اِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْاَكْبَرِ اَنَّ اللّٰهَ بَرِيْۤءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ەۙ وَرَسُوْلُهٗ ۗفَاِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۚ وَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

wa ażānum minallāhi wa rasūlihī ilan-nāsi yaumal-ḥajjil akbari annallāha barī'um minal-musyrikīn(a), wa rasūluh(ū), fa in tubtum fa huwa khairul lakum, wa in tawallaitum fa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa basysyiril-lażīna kafarū bi‘ażābin alīm(in).

በታላቁ የሐጅ ቀን ከአላህና ከመልክተኛው ወደ ሰዎች የተላለፈ አዋጅ (ማስታወቅ)፤ አላህና መልክተኛው ከአጋሪዎቹ በእርግጥ ነፃ ናቸው የሚል ነው። ከዚያም (ከእምነት) ብትመለሱ አላህን የማታዳክሙት መሆናችሁን እወቁ። ከሐጅም ከሐጅ በኋላ ለከሓዲዎች አሳማሚ ቅጣት እንደሚጠብቃቸው አብስራቸው።

اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوْكُمْ شَيْـًٔا وَّلَمْ يُظَاهِرُوْا عَلَيْكُمْ اَحَدًا فَاَتِمُّوْٓا اِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ اِلٰى مُدَّتِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

illal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīna ṡumma lam yanquṣūkum syai'aw wa lam yuẓāhirū ‘alaikum aḥadan fa atimmū ilaihim ‘ahdahum ilā muddatihim, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

እነዚያ ከአንተ ጋር ቃል ኪዳን የገቡና (የስምምነቱን ይዘት) ምንም ሳይቀንሱና ጠላት የሆነውንም ሰው (እንዲሁም) ያልረዱ አጋሪዎች ብቻ ሲቀሩ፤ ከዚያም እስከ ጊዜው ድረስ ቃል ኪዳናቸውን ሙሉላቸው። አላህ ጥንቁቆችን ይወዳልና።

فَاِذَا انْسَلَخَ الْاَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ وَخُذُوْهُمْ وَاحْصُرُوْهُمْ وَاقْعُدُوْا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍۚ فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَخَلُّوْا سَبِيْلَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa iżansalakhal-asyhurul-ḥurumu faqtulul-musyrikīna ḥaiṡu wajattumūhum wa khużūhum waḥṣurūhum waq‘udū lahum kulla marṣad(in), fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa khallū sabīlahum, innallāha gafūrur raḥīm(un).

የሐራም ወራት ሲያልቁ ሙሽሪኮችን የትም ቦታ ታገሏቸው፣ ያዙዋቸውና ከበቧቸው፣ በጥንቃቄም ተከታተሏቸው። ንስሐ ከገቡና ሶላት ከሰጡና ዘካን ከሰጡ ነፃ ስጧቸው። አላህ በእርግጥ መሐሪና አዛኝ ነው።

وَاِنْ اَحَدٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ اسْتَجَارَكَ فَاَجِرْهُ حَتّٰى يَسْمَعَ كَلٰمَ اللّٰهِ ثُمَّ اَبْلِغْهُ مَأْمَنَهٗ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa in aḥadum minal-musyrikīnastajāraka fa ajirhu ḥattā yasma‘a kalāmallāhi ṡumma ablighu ma'manah(ū), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘lamūn(a).

ከአጋሪዎችም አንዱ ጥበቃህን ቢጠይቅህ የአላህን ቃል እንዲሰማ ጠብቀው፤ ከዚያም ወደ መጠበቂያ ስፍራ አድርሰው። ይህ እነሱ የማያውቁ ሕዝቦች በመሆናቸው ነው።

كَيْفَ يَكُوْنُ لِلْمُشْرِكِيْنَ عَهْدٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ رَسُوْلِهٖٓ اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِۚ فَمَا اسْتَقَامُوْا لَكُمْ فَاسْتَقِيْمُوْا لَهُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

kaifa yakūnu lil-musyrikīna ‘ahdun ‘indallāhi wa ‘inda rasūlihī illal-lażīna ‘āhattum ‘indal-masjidil-ḥarām(i), famastaqāmū lakum fastaqīmū lahum, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

ከአላህና ከመልክተኛው ጋር ከአጋሪዎች ጋር እንዴት አስተማማኝ ስምምነት (በአስተማማኝ) ሊኖር ይችላል? ከእነዚያ ጋር በታላቁ መስጊድ (ሁዳይቢያ) አቅራቢያ ስምምነት ከፈጸማችሁላቸው ሰዎች በስተቀር። እነሱ በእናንተ ላይ እስከተሳሰሩ ድረስ እናንተም ለእነሱም ታማኝ መሆን አለባችሁ። አላህ በእርግጥ ጥንቁቆችን ይወዳል።

كَيْفَ وَاِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ لَا يَرْقُبُوْا فِيْكُمْ اِلًّا وَّلَا ذِمَّةً ۗيُرْضُوْنَكُمْ بِاَفْوَاهِهِمْ وَتَأْبٰى قُلُوْبُهُمْۚ وَاَكْثَرُهُمْ فٰسِقُوْنَۚ

kaifa wa iy yaẓharū ‘alaikum lā yarqubū fīkum illaw wa lā żimmah(tan), yurḍūnakum bi'afwāhihim wa ta'bā qulūbuhum, wa akṡaruhum fāsiqūn(a).

እንዴት ይቻላል (እንዲህ አይነት ስምምነት ሊኖር ይችላል)፣ ምንም እንኳን በእናንተ ላይ ድል ቢቀዳጁም፣ ከእርስዎ ጋር የዝምድና ግንኙነት ባይኖራቸውም እና ስምምነቱንም አይቀበሉም (ወይም አይታዘዙም)። በአፋቸው ያስደስቱዎታል፣ ልባቸው ግን ይጥላቸዋል። አብዛኛዎቹ ክፉ ሰዎች ናቸው (ቃል ኪዳናቸውን አይጠብቁም)።

اِشْتَرَوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ اِنَّهُمْ سَاۤءَ مَاكَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

isytarau bi'āyātillāhi ṡaman qalīlan fa ṣaddū ‘an sabīlih(ī), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).

የአላህን አንቀጾች በትንሽ ዋጋ ይሸጣሉ፤ ከአላህም መንገድ ያግዳሉ። በእርግጥም የሚሠሩት ነገር ከፋ።

لَا يَرْقُبُوْنَ فِيْ مُؤْمِنٍ اِلًّا وَّلَا ذِمَّةً ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُعْتَدُوْنَ

lā yarqubūna fī mu'minin illaw wa lā żimmah(tan),ulā'ika humul-mu‘tadūn(a)

ከአማኞች ጋር ዝምድና (ግንኙነት) አይጠብቁም እንዲሁም ስምምነቶችን አይከተሉም (ወይም አይታዘዙም)። እና እነሱ ወሰንን ያልፋሉ።

فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ ۗوَنُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa ikhwānukum fid-dīn(i), wa nufaṣṣīlul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

ቢጸጸቱም፣ ሶላትንም ቢሰግዱ፣ ዘካንም ቢሰጡ፣ የሃይማኖት ወንድሞቻችሁ ናቸው። ለሚያውቁ ሕዝቦችም አንቀጾቹን እናብራራለን።

وَاِنْ نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ فَقَاتِلُوْٓا اَىِٕمَّةَ الْكُفْرِۙ اِنَّهُمْ لَآ اَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُوْنَ

wa in nakaṡū aimānahum mim ba‘di ‘ahdihim wa ṭa‘anū fī dīnikum fa qātilū a'immatal-kufr(i), innahum lā aimāna lahum la‘allahum yantahūn(a).

እናም ከስምምነቱ በኋላ መሐላቸውን ካፈረሱና ሃይማኖትህን ከሰደቡ እነዚያን ከሃዲ መሪዎች ተዋጉ። እንደ እውነቱ ከሆነ፣ ቃል ኪዳናቸውን መጠበቅ የማይችሉ ሰዎች ናቸው፤ ተስፋ እናደርጋለን፣ ያቆማሉ።

اَلَا تُقَاتِلُوْنَ قَوْمًا نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوْا بِاِخْرَاجِ الرَّسُوْلِ وَهُمْ بَدَءُوْكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ اَتَخْشَوْنَهُمْ ۚفَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشَوْهُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

alā tuqātilūna qauman nakaṡū aimānahum wa hammū bi'ikhrājir-rasūli wa hum bada'ūkum awwala marrah(tin), atakhsyaunahum, fallāhu aḥaqqu an takhsyauhu in kuntum mu'minīn(a).

እነዚያን መሐላዎቻቸውን (ቃል ኪዳናቸውን) ያፈረሱትን፣ መልክተኛውንም (ከእናንተ) ለማባረር ያሰቡትንና መጀመሪያ የተዋጉአችሁን ለምን አትዋጉም? አማኞች ከሆናችሁ አላህን የምትፈሩት እናንተ ናችሁን?

قَاتِلُوْهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللّٰهُ بِاَيْدِيْكُمْ وَيُخْزِهِمْ وَيَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَيَشْفِ صُدُوْرَ قَوْمٍ مُّؤْمِنِيْنَۙ

qātilūhum yu‘ażżibhumullāhu bi'aidīkum wa yukhzihim wa yanṣurkum ‘alaihim wa yasyfi ṣudūra qaumim mu'minīn(a).

ተጋደሏቸው፤ አላህ በእጃችሁ (ምልጃ) ያሰቃያቸዋል፤ ያዋርዳቸዋልም፤ በእነርሱም ላይ (በድል) ይረዳችኋል፤ የምእመናንንም ልቦች ያረጋጋል።

وَيُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوْبِهِمْۗ وَيَتُوْبُ اللّٰهُ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa yużhib gaiẓa qulūbihim, wa yatūbullāhu ‘alā may yasyā'(u), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

የልባቸውንም ቁጣ ያስወግዳል። አላህም የሚሻውን ሰው ንስሃ ይቀበላል። አላህም ሁሉን አዋቂ ጥበበኛ ነው።

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تُتْرَكُوْا وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَلَمْ يَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلَا رَسُوْلِهٖ وَلَا الْمُؤْمِنِيْنَ وَلِيْجَةً ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

am ḥasibtum an tutrakū wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa lam yattakhiżū min dūnillāhi wa lā rasūlihī wa lal-mu'minīna walījah(tan), wallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).

አላህ ከእናንተ ውስጥ የታገሉትን እነዚያን ከአላህ፣ ከመልክተኛውና ከምእመናን ሌላ ታማኝ ወዳጅ የሌላቸውን ሰዎች ገና ሳያሳውቅ፣ ብቻችሁን እንደምትተዉ ታስባላችሁን? አላህም የምትሠሩትን ሁሉ ዐዋቂ ነው።

مَا كَانَ لِلْمُشْرِكِيْنَ اَنْ يَّعْمُرُوْا مَسٰجِدَ اللّٰهِ شٰهِدِيْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْرِۗ اُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۚ وَ فِى النَّارِ هُمْ خٰلِدُوْنَ

mā kāna lil-musyrikīna ay ya‘murū masājidallāhi syāhidīna ‘alā anfusihim bil-kufr(i), ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum, wa fin-nāri hum khālidūn(a).

ሙሽሪኮች እነሱ ራሳቸው ከሃዲዎች መሆናቸውን ቢያምኑም በአላህ መስጊድ ውስጥ መበልጸግ ተገቢ አይደለም። ስራቸው ከንቱ ነው፣ እናም ለዘላለም በሲኦል ውስጥ ይኖራሉ።

اِنَّمَا يَعْمُرُ مَسٰجِدَ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ وَلَمْ يَخْشَ اِلَّا اللّٰهَ ۗفَعَسٰٓى اُولٰۤىِٕكَ اَنْ يَّكُوْنُوْا مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ

innamā ya‘muru masājidallāhi man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāta wa lam yakhsya illallāh(a), fa ‘asā ulā'ika ay yakūnū minal-muhtadīn(a).

በእርግጥም በአላህ መስጊድ ውስጥ የሚሳካላቸው በአላህና በመጨረሻው ቀን የሚያምኑ፣ (አሁንም) ሶላትን የሰገዱ፣ ዘካን የሚሰጡ እና ከአላህ በስተቀር (ምንም) የማይፈሩ ብቻ ናቸው። ስለዚህ እነሱ ከተመራቂዎች መካከል እንደሚሆኑ ተስፋ አደርጋለሁ።

۞ اَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاۤجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَجَاهَدَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ لَا يَسْتَوٗنَ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۘ

aja‘altum siqāyatal-ḥājji wa ‘imāratal-masjidil-ḥarāmi kaman āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa jāhada fī sabīlillāh(i), lā yastawūna ‘indallāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ሐጅ ለሚያደርጉና ታላቁን መስጊድ ለሚንከባከቡ ሰዎች መጠጥ የሚያጠጡትን (ሰዎች) በአላህና በመጨረሻው ቀን ከሚያምኑትና በአላህ መንገድ ከሚታገሉት ጋር በአላህ ፊት እኩል አይደሉምን? አላህ ለበደለኞች ሕዝቦች መመሪያ አይሰጥም።

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).

እነዚያ ያመኑና የተሰደዱት በገንዘባቸውና በነፍሶቻቸው በአላህ መንገድ ላይ የሚታገሉት በአላህ ዘንድ ከፍ ያለ ደረጃ አላቸው። እነዚያም የሚያሸንፉት እነሱ ናቸው።

يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِّنْهُ وَرِضْوَانٍ وَّجَنّٰتٍ لَّهُمْ فِيْهَا نَعِيْمٌ مُّقِيْمٌۙ

yubasysyiruhum rabbuhum biraḥmatim minhu wa riḍwāniw wa jannātil lahum fīhā na‘īmum muqīm(un).

እግዚአብሔር ጸጋን፣ ደስታንና መንግስተ ሰማያትን በመስጠት ያስደስታቸዋል፤ በእርሱም የዘላለም ደስታን ያገኛሉ።

خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗاِنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

khālidīna fīhā abadā(n), innallāha ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).

በውስጧ ለዘላለም ይኖራሉ። አላህ ዘንድ በእርግጥ ታላቅ ምንዳ አለ።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْٓا اٰبَاۤءَكُمْ وَاِخْوَانَكُمْ اَوْلِيَاۤءَ اِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الْاِيْمَانِۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū ābā'akum wa ikhwānakum auliyā'a inistaḥabbul-kufra ‘alal-īmān(i), wa may yatawallahum minkum fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አባቶቻችሁንና ወንድሞቻችሁን ክህደትን ከእምነት ይልቅ ቢመርጡ ረዳቶቻችሁ አታድርጉ። ከእናንተ ውስጥ ረዳቶች አድርጎ የሚይዛቸው ሰው እነዚያ በዳዮቹ ናቸው።

قُلْ اِنْ كَانَ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْ وَاِخْوَانُكُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيْرَتُكُمْ وَاَمْوَالُ ِۨاقْتَرَفْتُمُوْهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسٰكِنُ تَرْضَوْنَهَآ اَحَبَّ اِلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَجِهَادٍ فِيْ سَبِيْلِهٖ فَتَرَبَّصُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

qul in kāna ābā'ukum wa abnā'ukum wa ikhwānukum wa azwājukum wa ‘asyīratukum wa amwāluniqtaraftumūhā wa tijāratun takhsyauna kasādahā wa masākinu tarḍaunahā aḥabba ilaikum minallāhi wa rasūlihī wa jihādin fī sabīlihī fa tarabbaṣū ḥattā ya'tiyallāhu bi'amrih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

«አባቶቻችሁ፣ ወንዶች ልጆቻችሁ፣ ወንድሞቻችሁ፣ ሚስቶቻችሁ፣ ዘመዶቻችሁ፣ የሰበሰባችኋቸው ሀብቶች፣ መክሸፉን የምትፈሩት ንግድ፣ የምትደሰቱባቸው ቤቶች፣ ከአላህና ከመልክተኛውና በርሱ መንገድ ከመታገል ይልቅ በእናንተ ዘንድ የተወደዱ ከሆኑ፣ አላህ ውሳኔውን እስኪያመጣ ድረስ ተጠባበቁ» በላቸው። አላህም አመጸኞችን ሕዝቦች አይመራም።

لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ فِيْ مَوَاطِنَ كَثِيْرَةٍۙ وَّيَوْمَ حُنَيْنٍۙ اِذْ اَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْـًٔا وَّضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُّدْبِرِيْنَۚ

laqad naṣarakumullāhu fī mawāṭina kaṡīrah(tin), wa yauma ḥunain(in), iż a‘jabatkum kaṡratukum falam tugni ‘ankum syai'aw wa ḍāqat ‘alaikumul-arḍu bimā raḥubat ṡumma wallaitum mudbirīn(a).

አላህ (ምእመናንን) በብዙ የጦር ሜዳዎች ረድቷችኋል፤ ብዛታችሁም ባኮራችሁና (ብዙ ብዛታቸው) ምንም ባላዋጣችሁ ጊዜ የሑነይንን ጦርነት አስታውሱ፤ ሰፊው ምድርም ለእናንተ ጠባብ መስሏችኋልና ወደ ኋላ ዞራችሁ ሸሹ።

ثُمَّ اَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَعَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَاَنْزَلَ جُنُوْدًا لَّمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ

Ṡumma anzalallāhu sakīnatahū ‘alā rasūlihī wa ‘alal-mu'minīna wa anzala junūdal lam tarauhā wa ‘ażżabal-lażīna kafarū, wa żālika jazā'ul-kāfirīn(a).

ከዚያም አላህ በመልክተኛውና በእነዚያ ላመኑት ላይ ሰላምን አወረደ፤ የማታዩዋቸውንም ሰራዊት (መላእክትን) አወረደ፤ በከሐዲዎችም ላይ ቅጣትን ጣለ። ይህ የከሐዲዎች ዋጋ ነው።

ثُمَّ يَتُوْبُ اللّٰهُ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ṡumma yatūbullāhu mim ba‘di żālika ‘alā may yasyā'(u), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ከዚያ በኋላ አላህ የሚሻውን ሰው ንስሃ ይቀበላል። አላህ መሐሪና አዛኝ ነው።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْمُشْرِكُوْنَ نَجَسٌ فَلَا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هٰذَا ۚوَاِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيْكُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖٓ اِنْ شَاۤءَۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-musyrikūna najasun falā yaqrabul-masjidal-ḥarāma ba‘da ‘āmihim hāżā, wa in khiftum ‘ailatan fa saufa yugnīkumullāhu min faḍlihī in syā'(a), innallāha ‘alīmun ḥakīm(un).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! እንደ እውነቱ ከሆነ፣ ሙሽሪኮች እርኩሳን ናቸው (ርኩሳን ነፍሳት)፣ ስለዚህ ከዚህ ዓመት በኋላ ወደ ታላቁ መስጊድ መቅረብ የለባቸውም። ድህነትም ቢሆን ከተጨነቃችሁ (ከሓዲዎች ስለማይመጡ)፣ አላህ ከሻው ከችሮታው ሀብትን ይሰጣችኋል። አላህ በእርግጥም ዐዋቂ ጥበበኛ ነው።

قَاتِلُوا الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَلَا يُحَرِّمُوْنَ مَا حَرَّمَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَلَا يَدِيْنُوْنَ دِيْنَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حَتّٰى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَّدٍ وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ ࣖ

qātilul-lażīna lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil-ākhiri wa lā yuḥarrimūna mā ḥarramallāhu wa rasūluhū wa lā yadīnūna dīnal-ḥaqqi minal-lażīna ūtul-kitāba ḥattā yu‘ṭul-jizyata ‘ay yadiw wa hum ṣāgirūn(a).

እነዚያን በአላህና በመጨረሻው ቀን የማያምኑትን፣ አላህና መልክተኛው የከለከሉትን የማይከለክሉትን፣ በእውነተኛው ሃይማኖት (በአላህ ሃይማኖት) የማያምኑትን፣ (ማለትም መጽሐፍ የተሰጣቸውን ሰዎች)፣ እነሱ ታዛዥ ሆነው ጂዛህን (ግብር) በታዛዥነት እስኪከፍሉ ድረስ ተዋጉ።

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).

አይሁዶችም "ዑዘይር የአላህ ልጅ" አሉ፤ ክርስቲያኖችም "መሲህ የአላህ ልጅ" አሉ። እነዚህ ከአፋቸው የሚወጡ ቃላት ናቸው። የቀድሞዎቹን ከሃዲዎች ቃል አስመስለው ነበር። አላህ ረግሟቸዋል፤ እንዴት ዞሩ?

اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).

ጻድቃንን ሕዝቦች (አይሁዶችን) እና መነኮሳቶቻቸውን (ክርስቲያኖችን) ከአላህ ሌላ አማልክት አደረጉ፤ የመርየምን ልጅ መሲሕንም (እንዲሁም) አደረጉ፤ ምንም እንኳን ሁሉን ቻይ የሆነውን አምላክ ብቻ እንዲያመልኩ ቢነገሩም፤ ከእርሱ በቀር ሌላ አምላክ የለም። እርስ በርሳቸው ከሚያጋሩት ነገር የጠራ ይሁን።

يُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّطْفِـُٔوْا نُوْرَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللّٰهُ اِلَّآ اَنْ يُّتِمَّ نُوْرَهٗ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

yurīdūna ay yuṭfi'ū nūrallāhi bi'afwāhihim wa ya'ballāhu illā ay yutimma nūrahū wa lau karihal-kāfirūn(a).

የአላህን ብርሃን (ሃይማኖት) በአፋቸው (ንግግራቸው) ለማጥፋት ፈለጉ፤ ነገር ግን አላህ ከሃዲዎቹ ባይወዱትም ብርሃኑን ፍጹም ለማድረግ ፈለገ።

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖۙ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُوْنَ

huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa lau karihal-musyrikūn(a).

እርሱ ያ መልእክተኛውን በመሪነት (ቁርኣን) እና በእውነት ሃይማኖት የላከው ነው፣ ምንም እንኳን አጋሪዎች ቢጠሉትም ከሁሉም ሃይማኖቶች የላቀ እንዲሆን።

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! በእርግጥ ብዙዎቹ ጻድቃን ሰዎችና መነኮሳቶቻቸው የሰዎችን ገንዘብ በሐሰት ይበላሉ፤ ከአላህም መንገድ ያግዳሉ። እነዚያም ወርቅና ብር የሚያከማቹትንና በአላህ መንገድ የማያወጡትን አሳማሚ ቅጣት እንደሚጠብቃቸው አብስሯቸው።

يَّوْمَ يُحْمٰى عَلَيْهَا فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوٰى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوْبُهُمْ وَظُهُوْرُهُمْۗ هٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ فَذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْنِزُوْنَ

yauma yuḥmā ‘alaihā fī nāri jahannama fa tukwā bihā jibāhuhum wa junūbuhum wa ẓuhūruhum, hāżā mā kanaztum li'anfusikum fa żūqū mā kuntum taknizūn(a).

ወርቅና ብር በገሃነም ውስጥ የሚሞቅበትንና ግንባራቸውን፣ ጎኖቻቸውንና ጀርባቸውን በብረት የሚለኩበትን ቀን (አስታውሱ)። «ይህ ለራሳችሁ ያቆየችሁት ንብረታችሁ ነውና ያጠራቀማችሁትን ቅመሱ» ይሏቸዋል።

اِنَّ عِدَّةَ الشُّهُوْرِ عِنْدَ اللّٰهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ مِنْهَآ اَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ ەۙ فَلَا تَظْلِمُوْا فِيْهِنَّ اَنْفُسَكُمْ وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِيْنَ كَاۤفَّةً كَمَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ كَاۤفَّةً ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

inna ‘iddatasy-syuhūri ‘indallāhiṡnā ‘asyara syahran fī kitābillāhi yauma khalaqas-samāwāti wal-arḍa minhā arba‘atun ḥurum(un), żālikad-dīnul-qayyim(u), falā taẓlimū fīhinna anfusakum wa qātilul-musyrikīna kāffatan kamā yuqātilūnakum kāffah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

አላህ ዘንድ የወሮች ብዛት አስራ ሁለት ወራት ነው፣ ልክ አላህ ሰማያትንና ምድርን በፈጠረ ጊዜ በወሰነው ጊዜ፣ ከነሱም አራት የሐራም ወራት አሉ። ይህ የቀጥተኛ ሃይማኖት ውሳኔ ነው፤ ስለዚህ በአራተኛው ወር ራሳችሁን አትበድሉ፤ አጋሪዎችንም ሁሉ እነሱ ሁላችሁንም እንደሚዋጉ ተጋደሉ። አላህም ከጥንቁቆቹ ጋር መሆኑን እወቁ።

اِنَّمَا النَّسِيْۤءُ زِيَادَةٌ فِى الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُحِلُّوْنَهٗ عَامًا وَّيُحَرِّمُوْنَهٗ عَامًا لِّيُوَاطِـُٔوْا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللّٰهُ فَيُحِلُّوْا مَا حَرَّمَ اللّٰهُ ۗزُيِّنَ لَهُمْ سُوْۤءُ اَعْمَالِهِمْۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ ࣖ

innaman-nasī'u ziyādatun fil-kufri yuḍallu bihil-lażīna kafarū yuḥillūnahū ‘āmaw wa yuḥarrimūnahū ‘āmal liyuwāṭi'ū ‘iddata mā ḥarramallāhu fa yuḥillū mā ḥarramallāh(u), zuyyina lahum sū'u a‘mālihim, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

እንደ እውነቱ ከሆነ (የሐራም ወርን) ማዘግየት ክህደትን ብቻ ይጨምራል። ከሐዲዎች በዚህ (ማዘግየት) ይሳሳታሉ፣ በአንድ ዓመት ውስጥ ሕጋዊ ያደርጉታል እና በሌላ ዓመት ደግሞ ሐራም ያደርጉታል፣ ስለዚህም አላህ የከለከላቸውን ነገሮች ብዛት እንዲያሟሉ፣ በተመሳሳይ ጊዜም አላህ የከለከላቸውን እንዲፈቅዱ። (ሰይጣን) መጥፎ ሥራዎቻቸውን ለእነሱ ውብ አድርጎላቸዋል። አላህም የካዱትን አይመራም።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَا لَكُمْ اِذَا قِيْلَ لَكُمُ انْفِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اثَّاقَلْتُمْ اِلَى الْاَرْضِۗ اَرَضِيْتُمْ بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا مِنَ الْاٰخِرَةِۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا قَلِيْلٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū mā lakum iżā qīla lakumunfirū fī sabīlillāhiṡ-ṡāqaltum ilal-arḍ(i), araḍītum bil-ḥayātid-dun-yā minal-ākhirah(ti), famā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā fil-ākhirati illā qalīl(un).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! «በአላህ መንገድ (ለመዋጋት) ሂዱ» ሲላችሁ ለምን ከባድ ሆኖ ይሰማችኋል እና በያላችሁበት መቆየት ትፈልጋላችሁ? ከሞት በኋላ ካለው ሕይወት ይልቅ በዚህ ዓለም ሕይወትን ትመርጣላችሁ? በዚህ ዓለም (ከሞት በኋላ ካለው ሕይወት ጋር ሲነጻጸር) ሕይወት ያለው ደስታ ትንሽ ቢሆንም።

اِلَّا تَنْفِرُوْا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوْهُ شَيْـًٔاۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

illā tanfirū yu‘ażżibkum ‘ażāban alīmā(n), wa yastabdil qauman gairakum wa lā taḍurrūhu syai'ā(n), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

(ለመዋጋት) ባትሄዱ አላህ በአሳማሚ ቅጣት በእርግጥ ይቀጣችኋል፤ ሌሎችንም ሕዝቦች ይተካችኋል፤ በምንም አትጎዱትም። አላህም በሁሉ ነገር ላይ ቻይ ነው።

اِلَّا تَنْصُرُوْهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّٰهُ اِذْ اَخْرَجَهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثَانِيَ اثْنَيْنِ اِذْ هُمَا فِى الْغَارِ اِذْ يَقُوْلُ لِصَاحِبِهٖ لَا تَحْزَنْ اِنَّ اللّٰهَ مَعَنَاۚ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلَيْهِ وَاَيَّدَهٗ بِجُنُوْدٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِيْنَ كَفَرُوا السُّفْلٰىۗ وَكَلِمَةُ اللّٰهِ هِيَ الْعُلْيَاۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

illā tanṣurūhu faqad naṣarahullāhu iż akhrajahul-lażīna kafarū ṡāniyaṡnaini iż humā fil-gāri iż yaqūlu liṣāḥibihī lā taḥzan innallāha ma‘anā, fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alaihi wa ayyadahū bijunūdil lam tarauhā wa ja‘ala kalimatal-lażīna kafarus-suflā, wa kalimatullāhi hiyal-‘ulyā, wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

(ሙሐመድን) ባትረዱት ኖሮ አላህ በእርግጥ ይረዳው ነበር (ያም) ከሃዲዎቹ (ከመካ) ባወጡት ጊዜ ነበር፤ ሁለቱም በዋሻ ውስጥ በነበሩበት ጊዜ ከሁለቱ ሰዎች አንዱ ሆኖ ሳለ፣ በዚያን ጊዜ ለጓደኛው “አትዘን፤ አላህ ከእኛ ጋር ነው” አለው። አላህም (ሙሐመድን) ሰላም አወረደለት፤ ያላየኸውንም ሠራዊት (መላእክትን) ረዳ፤ የከሐዲዎችንም ጥሪ ዝቅ አደረገ። የአላህም ቃል ከፍ ያለ ነው። አላህ ሁሉን ቻይ፣ ሁሉን ቻይ ነው።

اِنْفِرُوْا خِفَافًا وَّثِقَالًا وَّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

infirū khifāfaw wa ṡiqālaw wa jāhidū bi'amwālikum wa anfusikum fī sabīlillāh(i), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

ቀላልም ሆነ ከባድ ብትሆኑ ሽሹ፤ በአላህም መንገድ በገንዘባችሁና በነፍሳችሁ ታገሉ። ይህ የምታውቁ ብትሆኑ ለእናንተ የተሻለ ነው።

لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِيْبًا وَّسَفَرًا قَاصِدًا لَّاتَّبَعُوْكَ وَلٰكِنْۢ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُۗ وَسَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْۚ يُهْلِكُوْنَ اَنْفُسَهُمْۚ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ ࣖ

lau kāna ‘araḍan qarībaw wa safaran qāṣidal lattaba‘ūka wa lākim ba‘udat ‘alaihimusy-syuqqah(tu), wa sayaḥlifūna billāhi lawistaṭa‘nā lakharajnā ma‘akum, yuhlikūna anfusahum, wallāhu ya‘lamu innahum lakāżibūn(a).

(የምትጠሩዋቸው) ቀላል ጥቅሞች ካሉና ጉዞው ብዙም የማይርቅ ከሆነ በእርግጥ ይከተሉዎታል፤ ነገር ግን መድረሻቸው ለእነሱ በጣም የራቀ ይመስላል። «ብንችል በእርግጥ ከእናንተ ጋር እንሄዳለን» ብለው በአላህ (ስም) ይምላሉ። ራሳቸውን አጠፉ፤ አላህም በእርግጥ ውሸታሞች መሆናቸውን አወቀ።

عَفَا اللّٰهُ عَنْكَۚ لِمَ اَذِنْتَ لَهُمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَتَعْلَمَ الْكٰذِبِيْنَ

‘afallāhu ‘ank(a), lima ażinta lahum ḥattā yatabayyana lakal-lażīna ṣadaqū wa ta‘lamal-kāżibīn(a).

አላህ ይቅር ይልህሃል (ሙሐመድ ሆይ)። እውነተኛ (የተከለከሉት) እነማን እንደሆኑ እና ውሸታሞቹን ከማወቃችሁ በፊት እስክትታወቅ ድረስ (ወደ ጦርነት እንዳይሄዱ) ለምን ፈቀድክላቸው?

لَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ اَنْ يُّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالْمُتَّقِيْنَ

lā yasta'żinukal-lażīna yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri ay yujāhidū bi'amwālihim wa anfusihim, wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).

እነዚያ በአላህና በመጨረሻው ቀን የሚያምኑ በገንዘባቸውና በነፍሳቸው ጂሃድን ለመዋጋት ፈቃድ አይጠይቁህም (እንዳይቀላቀሉ)። አላህ ጥንቁቆችን ያውቃል።

اِنَّمَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَارْتَابَتْ قُلُوْبُهُمْ فَهُمْ فِيْ رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُوْنَ

innamā yasta'żinukal-lażīna lā yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wartābat qulūbuhum fahum fī raibihim yataraddadūn(a).

በእርግጥም (ሙሐመድን) ፈቃድ የሚጠይቁህ እነዚያ በአላህና በመጨረሻው ቀን የማያምኑት ልቦቻቸውም የተጠራጠሩት ብቻ ናቸው፤ ስለዚህም ሁልጊዜ በጥርጣሬ ውስጥ ይንከራተታሉ።

۞ وَلَوْ اَرَادُوا الْخُرُوْجَ لَاَعَدُّوْا لَهٗ عُدَّةً وَّلٰكِنْ كَرِهَ اللّٰهُ انْۢبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيْلَ اقْعُدُوْا مَعَ الْقٰعِدِيْنَ

wa lau arādul-khurūja la'a‘addū lahū ‘uddataw wa lākin karihallāhumbi‘āṡahum fa ṡabbaṭahum wa qīlaq‘udū ma‘al-qā‘idīn(a).

ሊወጡም ቢፈልጉ ኖሮ ለሱ ዝግጅት ባደረጉ ነበር። አላህም መሄዳቸውን አልወደደም፤ ስለዚህ ፍላጎታቸውን አዳከመ፤ «ከቀሪዎቹ ጋር ቆዩ» ተባሉ።

لَوْ خَرَجُوْا فِيْكُمْ مَّا زَادُوْكُمْ اِلَّا خَبَالًا وَّلَاَوْضَعُوْا خِلٰلَكُمْ يَبْغُوْنَكُمُ الْفِتْنَةَۚ وَفِيْكُمْ سَمّٰعُوْنَ لَهُمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالظّٰلِمِيْنَ

wa lau kharajū fīkum mā zādūkum illā khabālaw wa la'auḍa‘ū khilālakum yabgūnakumul-fitnah(ta), wa fīkum sammā‘ūna lahum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

(ከእናንተ ጋር ቢሄዱ) በእርግጥ ጥንካሬዎን አይጨምሩም፤ ይልቁንም ትርምስን ብቻ ይፈጥራሉ፤ እናም በእናንተ መካከል ባለው ክፍተት ውስጥ ትርምስ ለመፍጠር ወደፊት ይሮጣሉ፤ በእናንተ መካከል ደግሞ ቃላቸውን መስማት የሚወዱ ሰዎች አሉ። አላህ በዳዮችን ያውቃል።

لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ مِنْ قَبْلُ وَقَلَّبُوْا لَكَ الْاُمُوْرَ حَتّٰى جَاۤءَ الْحَقُّ وَظَهَرَ اَمْرُ اللّٰهِ وَهُمْ كٰرِهُوْنَ

laqadibtagawul-fitnata min qablu wa qallabū lakal-umūra ḥattā jā'al-ḥaqqu wa ẓahara amrullāhi wa hum kārihūn(a).

በእርግጥም ከዚያ በፊት እውነት (የአላህ እርዳታ) እስኪመጣና የአላህ (ሃይማኖታዊ) ጉዳዮች እስካሸነፉ ድረስ ትርምስ ለመፍጠርና የተለያዩ ብልሃቶችን (ነገሮችን ለመቀየር) ሞክረው ነበር፤ ምንም እንኳን ባይወዱትም እንኳ።

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ ائْذَنْ لِّيْ وَلَا تَفْتِنِّيْۗ اَلَا فِى الْفِتْنَةِ سَقَطُوْاۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢ بِالْكٰفِرِيْنَ

wa minhum may yaqūlu'żal lī wa lā taftinnī, alā fil-fitnati saqaṭū, wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).

ከነሱም መካከል "ፍቀድልኝ (ወደ ጦርነት እንዳልሄድ) እና ወደ ፈተና እንዳትወድቅብኝ" የሚል ሰው አለ።

اِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۚ وَاِنْ تُصِبْكَ مُصِيْبَةٌ يَّقُوْلُوْا قَدْ اَخَذْنَآ اَمْرَنَا مِنْ قَبْلُ وَيَتَوَلَّوْا وَّهُمْ فَرِحُوْنَ

in tuṣibka ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibka muṣībatuy yaqūlū qad akhażnā min qablu wa yatawallau wa hum fariḥūn(a).

(ሙሐመድ) መልካም ነገር ብታገኝህ ደስተኞች አይሆኑም፤ ነገር ግን አደጋ ቢደርስብህ "ከመጀመሪያው ጀምሮ ተጠንቅቀን ነበርን (ወደ ጦርነት እንዳንሄድ)" ይላሉ፤ በደስታም ይሸሻሉ።

قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- «አላህ ለኛ የጻፈልንን ነገር እንጂ ሌላ ምንም ነገር አያገኘንም። እርሱ ረዳታችን ነው፤ ምእመናንም በአላህ ብቻ ይመኩ።»

قُلْ هَلْ تَرَبَّصُوْنَ بِنَآ اِلَّآ اِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِۗ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ اَنْ يُّصِيْبَكُمُ اللّٰهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِنْدِهٖٓ اَوْ بِاَيْدِيْنَاۖ فَتَرَبَّصُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ مُّتَرَبِّصُوْنَ

qul hal tarabbaṣūna binā illā iḥdal-ḥusnayain(i), wa naḥnu natarabbaṣu bikum ay yuṣībakumullāhu bi‘ażābim min ‘indihī au bi'aidīnā, fa tarabbaṣū innā ma‘akum mutarabbiṣūn(a).

(ሙሐመድ ሆይ) በላቸው፡- “ከሁለቱ መልካም ነገሮች አንዱን (ድልን ወይም ሰማዕትን) እንጅ ሌላ ምንም አትጠብቅብንም። አላህም ከራሱ ወይም ከእጃችን በሆነ ቅጣት ሊያጠቃህ አንተን እንጠብቃለን። ስለዚህ ጠብቅ፤ በእርግጥም ከአንተ ጋር እንጠብቃለን።”

قُلْ اَنْفِقُوْا طَوْعًا اَوْ كَرْهًا لَّنْ يُّتَقَبَّلَ مِنْكُمْ ۗاِنَّكُمْ كُنْتُمْ قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

qul anfiqū ṭau‘an au karhal lay yutaqabbala minkum, innakum kuntum qauman fāsiqīn(a).

(ሙሐመድ) «ሀብታችሁን በፈቃደኝነትም ሆነ በግድ ለግሱ፤ ግን (ልገሳችሁ) ተቀባይነት የለውም። በእርግጥ እናንተ ክፉ ሰዎች ናችሁ» በላቸው።

وَمَا مَنَعَهُمْ اَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقٰتُهُمْ اِلَّآ اَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَبِرَسُوْلِهٖ وَلَا يَأْتُوْنَ الصَّلٰوةَ اِلَّا وَهُمْ كُسَالٰى وَلَا يُنْفِقُوْنَ اِلَّا وَهُمْ كٰرِهُوْنَ

wa mā mana‘ahum an tuqbala minhum nafaqātuhum illā annahum kafarū billāhi wa birasūlihī wa lā ya'tūnaṣ-ṣalāta illā wa hum kusālā wa lā yunfiqūna illā wa hum kārihūn(a).

ልገሳዎቻቸውን ተቀባይነት እንዳያገኙ የሚከለክላቸው ነገር በአላህና በመልእክተኛው (በአላህ) የካዱና ሶላት የማይሰግዱ በመሆናቸው ነው፤ ነገር ግን ሰነፍ በመሆናቸው (ሀብታቸውንም) አያወጡም፤ ነገር ግን ቸልተኞች (በግድ) ናቸው።

فَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

falā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu liyu‘ażżibahum bihā fil-ḥayātid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).

ስለዚህ ገንዘባቸውና ልጆቻቸው አያስደንቁህ። በእርግጥም የአላህ ዓላማ በዚህች ዓለም ሕይወት ሊቀጣቸው ነው፤ እነሱም ከሐዲዎች ሆነው ይሞታሉ።

وَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ اِنَّهُمْ لَمِنْكُمْۗ وَمَا هُمْ مِّنْكُمْ وَلٰكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَّفْرَقُوْنَ

wa yaḥlifūna billāhi innahum laminkum, wa mā hum minkum wa lākinnahum qaumuy yafraqūn(a).

እነሱም (መናፍቃን) እነሱ ከእናንተ እንደሆኑ በአላህ ይምላሉ፤ ግን ከእናንተ አይደሉም፤ ግን የሚፈሩህ ሰዎች ናቸው።

لَوْ يَجِدُوْنَ مَلْجَاً اَوْ مَغٰرٰتٍ اَوْ مُدَّخَلًا لَّوَلَّوْا اِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُوْنَ

lau yajidūna malja'an au magārātin au muddakhalal lawallau ilaihi wa hum yajmaḥūn(a).

መጠለያ፣ ዋሻ ወይም ጉድጓድ (መሬት ውስጥ) ካገኙ፣ በተቻለ ፍጥነት ወደዚያ ይሄዳሉ (ይሮጣሉ)።

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّلْمِزُكَ فِى الصَّدَقٰتِۚ فَاِنْ اُعْطُوْا مِنْهَا رَضُوْا وَاِنْ لَّمْ يُعْطَوْا مِنْهَآ اِذَا هُمْ يَسْخَطُوْنَ

wa minhum may yalmizuka fiṣ-ṣadaqāt(i), fa in u‘ṭū minhā raḍū wa illam yu‘ṭau minhā iżā hum yaskhaṭūn(a).

ከነሱም ውስጥ (በዘካ) ስርጭት (በምጽዋት) የሚነቅፉህ አሉ፤ ድርሻ ቢሰጣቸው ይደሰታሉ፤ ድርሻ ባይሰጣቸውም ይቆጣሉ።

وَلَوْ اَنَّهُمْ رَضُوْا مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗۙ وَقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِيْنَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ وَرَسُوْلُهٗٓ اِنَّآ اِلَى اللّٰهِ رٰغِبُوْنَ ࣖ

wa lau annahum raḍū mā ātāhumullāhu wa rasūluh(ū), wa qālū ḥasbunallāhu sayu'tīnallāhu min faḍlihī wa rasūluhū innā ilallāhi rāgibūn(a).

አላህና መልክተኛው በሰጡት ነገር በእውነት ቢደሰቱና "አላህ በቂያችን ነው አላህና መልክተኛው ከችሮታው ይሰጡናል" ቢሉ ኖሮ። እኛ በአላህ ተስፋ የምናደርግ ሰዎች ነን።

۞ اِنَّمَا الصَّدَقٰتُ لِلْفُقَرَاۤءِ وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْعٰمِلِيْنَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوْبُهُمْ وَفِى الرِّقَابِ وَالْغٰرِمِيْنَ وَفِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَابْنِ السَّبِيْلِۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

innamaṣ-ṣadaqātu lil-fuqarā'i wal-masākīni wal-‘āmilīna ‘alaihā wal-mu'allafati qulūbuhum wa fir-riqābi wal-gārimīna wa fī sabīlillāhi wabnis-sabīl(i), farīḍatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

በእርግጥም ዘካቱ ለድሆች፣ ለድሆች፣ ለዘካ ሰብሳቢዎች፣ ልባቸው ለለሰለሰ (ለተለወጡ)፣ ለባሮች (ነፃ ለማውጣት)፣ ለዕዳ ያለባቸውን (ነፃ ለማውጣት)፣ ለአላህ መንገድና በጉዞ ላይ ላሉ ሰዎች ብቻ ነው፤ ከአላህ ዘንድ ግዴታ ነው። አላህ ሁሉን አዋቂ ጥበበኛ ነው።

وَمِنْهُمُ الَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ النَّبِيَّ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ اُذُنٌ ۗقُلْ اُذُنُ خَيْرٍ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِيْنَ وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ رَسُوْلَ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa minhumul-lażīna yu'żūnan nabiyya wa yaqūlūna huwa użun(un), qul użunu khairil lakum yu'minu billāhi wa yu'minu lil-mu'minīna wa raḥmatul lil-lażīna āmanū minkum, wal-lażīna yu'żūna rasūlallāhi lahum ‘ażābun alīm(un).

ከነሱም (መናፍቃን) ነቢዩን (ሙሐመድን) ያስቀየሙና "ነቢዩ የሰማውን ሁሉ ያምናል" የሚሉ አሉ። "ለእናንተ መልካም በሆነው ሁሉ ያምናል፣ በአላህ ያምናል፣ በምእመናን ያምናል፣ ከእናንተም መካከል ላሉ ምእመናን እዝነት ነው" በላቸው። የአላህን መልክተኛ የሚጎዱም አሳማሚ ቅጣት ይደርስባቸዋል።

يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَكُمْ لِيُرْضُوْكُمْ وَاللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اَحَقُّ اَنْ يُّرْضُوْهُ اِنْ كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ

yaḥlifūna billāhi lakum liyurḍūkum wallāhu wa rasūluhū aḥaqqu ay yurḍūhu in kānū mu'minīn(a).

በአላህ ስም (ስም) ይምሉላችኋል፤ አላህና መልክተኛውም አማኞች ቢሆኑ ኖሮ የአላህን ውዴታ መጠየቅ ይሻላቸዋል።

اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّهٗ مَنْ يُّحَادِدِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاَنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدًا فِيْهَاۗ ذٰلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيْمُ

alam ya‘lamū annahū may yuḥādidillāha wa rasūlahū fa anna lahū nāru jahannama khālidan fīhā, żālikal khizyul-‘aẓīm(u).

አላህንና መልክተኛውን የሚቃወም ሁሉ ገሃነም ለእርሱ ለዘላለም በውስጧ እንደሚኖር አያውቁምን? ይህ ታላቅ ስድብ ነው።

يَحْذَرُ الْمُنٰفِقُوْنَ اَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُوْرَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلِ اسْتَهْزِءُوْاۚ اِنَّ اللّٰهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُوْنَ

yaḥżarul-munāfiqūna an tunazzala ‘alaihim sūratun tunabbi'uhum bimā fī qulūbihim, qulistahzi'ū, innallāha mukhrijum mā taḥżarūn(a).

እነዚህ መናፍቃን በልባቸው ውስጥ የተደበቀውን የሚያብራራ ሱራ እንዳይወርድ ይፈራሉ። (ለእነሱም) « (በአላህና በመልእክተኛው) ላይ ማሾፍህን ቀጥል» በላቸው። በእርግጥም አላህ የምትፈሩትን ነገር ይገልጣል።

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّمَا كُنَّا نَخُوْضُ وَنَلْعَبُۗ قُلْ اَبِاللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ وَرَسُوْلِهٖ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِءُوْنَ

wa la'in sa'altahum layaqūlunna innamā kunnā nakhūḍū wa nal‘ab(u), qul abillāhi wa āyātihī wa rasūlihī kuntum tastahzi'ūn(a).

ብትጠይቃቸውም "እንዲያውም እየቀለድንና እየተጫወትን ነበርን" ብለው በእርግጠኝነት ይመልሳሉ። "ለምን ሁልጊዜ በአላህና በአንቀጾቹና በመልእክተኛው ትሳለቃላችሁ?" በላቸው።

لَا تَعْتَذِرُوْا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ ۗ اِنْ نَّعْفُ عَنْ طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْكُمْ نُعَذِّبْ طَاۤىِٕفَةً ۢ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا مُجْرِمِيْنَ ࣖ

lā ta‘tażirū qad kafartum ba‘da īmānikum, in na‘fu ‘an ṭā'ifatim minkum nu‘ażżib ṭā'ifatam bi'annahum kānū mujrimīn(a).

እናንተ ምሕረትን መጠየቅ አያስፈልጋችሁም፤ ካመናችሁ በኋላ ክዳችኋልና። ከእናንተም አንዳንዶቻችሁን (ተጸጽተዋልና) ይቅር ብንል፣ ሌሎቹን ቡድኖች በእርግጥ እንቀጣቸዋለን፤ ምክንያቱም እነሱ በእርግጥ ኃጢአተኞች ናቸው።

اَلْمُنٰفِقُوْنَ وَالْمُنٰفِقٰتُ بَعْضُهُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمُنْكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوْفِ وَيَقْبِضُوْنَ اَيْدِيَهُمْۗ نَسُوا اللّٰهَ فَنَسِيَهُمْ ۗ اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

al-munāfiqūna wal-munāfiqātu ba‘ḍuhum mim ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-munkari wa yanhauna ‘anil-ma‘rūfi wa yaqbiḍūna aidiyahum, nasullāha fa nasiyahum, innal-munāfiqīna humul-fāsiqūn(a).

መናፍቃን ወንዶችም ሴቶችም እርስ በርሳቸው (ተመሳሳይ) ናቸው፤ በክፉ ነገር ያዛሉ፤ መልካምንም ነገር ይከለክላሉ፤ እጆቻቸውንም በስስት ይጨባበጣሉ። አላህን ረስተዋል፤ ስለዚህ አላህ ረስቷቸዋል (እነሱም)። መናፍቃን በእርግጥም ክፉዎች ናቸው።

وَعَدَ اللّٰهُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْمُنٰفِقٰتِ وَالْكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ هِيَ حَسْبُهُمْ ۚوَلَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيْمٌۙ

wa‘adallāhul-munāfiqīna wal-munāfiqāti wal-kuffāra nāra jahannama khālidīna fīhā, hiya ḥasbuhum, wa la‘anahumullāh(u), wa lahum ‘ażābum muqīm(un).

አላህ ወንድና ሴት መናፍቃንንና የማያምኑትን በገሃነም ቃል ገብቷል (ያስፈራራቸዋል)። በውስጧም ይኖራሉ። ያ (ገሃነም) በቂያቸው ነው። አላህ ረግሟቸዋል፤ ዘላለማዊ ቅጣትም ያገኛሉ።

كَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ كَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْكُمْ قُوَّةً وَّاَكْثَرَ اَمْوَالًا وَّاَوْلَادًاۗ فَاسْتَمْتَعُوْا بِخَلَاقِهِمْ فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِخَلَاقِكُمْ كَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ بِخَلَاقِهِمْ وَخُضْتُمْ كَالَّذِيْ خَاضُوْاۗ اُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

kal-lażīna min qablikum kānū asyadda minkum quwwataw wa akṡara amwālaw wa aulādā(n), fastamta‘ū bikhalāqihim fastamta‘tum bikhalāqikum kamastamta‘al-lażīna min qablikum bikhalāqihim wa khuḍtum kal-lażī khāḍū, ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

(የእናንተ ግብዞችና ሙሽሪኮች ሁኔታ) ከእናንተ በፊት እንደነበሩት ሰዎች ነው፤ ከእናንተ የበለጠ ጠንካራ ናቸው፤ ሀብትና ልጆችም አሏቸው። ስለዚህ ድርሻቸውን ተደስተዋል፤ እናንተም ከናንተ በፊት የነበሩት ሰዎች ድርሻቸውን እንደተደሰቱ ሁሉ ድርሻችሁንም ተደስታችኋል፤ እናንተም ስለእነሱ ሲያወሩ (የውሸት ነገሮችን) ታወራላችሁ። በዚህች ዓለምና በመጨረሻይቱ ዓለም ሥራዎቻቸው ይባክናሉ። እነሱ የሚሸነፉት ናቸው።

اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

ከነሱ በፊት ስለነበሩት (ማለትም የኑሕ ሕዝቦች፣ የዓድ፣ የሰሙድ ሕዝቦች፣ የአብርሃም ሕዝቦች፣ የመድያን ሕዝቦችና የጠፉት አገሮች ነዋሪዎች) ወሬ አልደረሰላቸውምን? መልእክተኞች ግልጽ ማስረጃዎችን ይዘው መጥተውላቸዋል፤ አላህም አልበደላቸውም፤ ግን ራሳቸውን ይበድላሉ።

وَالْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَيُطِيْعُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاُولٰۤىِٕكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wal-mu'minūna wal-mu'minātu ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa yuṭī‘ūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika sayarḥamuhumullāh(u), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

እነዚያም ያመኑ ወንዶችና ሴቶች ከፊላቸው ለከፊሉ ረዳቶች ይሆናሉ። በመልካም ነገር ያዛሉ፣ ከክፉም ነገር ይከለክላሉ፣ ሶላትንም ይሰግዳሉ፣ ዘካንም ይሰጣሉ፣ አላህንና መልክተኛውንም ይታዘዛሉ። አላህም ምህረትን ይሰጣቸዋል። አላህ በእርግጥ ቻይ፣ ጥበበኛ ነው።

وَعَدَ اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَمَسٰكِنَ طَيِّبَةً فِيْ جَنّٰتِ عَدْنٍ ۗوَرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

wa‘adallāhul-mu'minīna wal-mu'mināti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa masākina ṭayyibatan fī jannāti ‘adn(in), wa riḍwānum minallāhi akbar(u), żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

አላህ ለምእመናን ወንዶችንም ሴቶችንም ከሥሮቻቸው ወንዞች የሚፈሱባትን ገነት ያገኛሉ፣ በውስጧም ለዘላለም ይኖራሉ፣ በገነትም ውስጥ መልካም ቦታ ያገኛሉ። የአላህም ውዴታ የበለጠ ነው። ይህ ታላቅ ድል ነው።

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ ۗوَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannamu wa bi'sal-maṣīr(u).

ነቢዩ ሆይ! ከሃዲዎችንና መናፍቃንን ተዋጉ፤ በእነሱም ላይ ጨካኝ ሁኑ። ቦታቸው ገሃነም ነው። ወደዚያ ለመመለስም በጣም መጥፎው ቦታ ይህ ነው።

يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ مَا قَالُوْا ۗوَلَقَدْ قَالُوْا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوْا بَعْدَ اِسْلَامِهِمْ وَهَمُّوْا بِمَا لَمْ يَنَالُوْاۚ وَمَا نَقَمُوْٓا اِلَّآ اَنْ اَغْنٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ مِنْ فَضْلِهٖ ۚفَاِنْ يَّتُوْبُوْا يَكُ خَيْرًا لَّهُمْ ۚوَاِنْ يَّتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللّٰهُ عَذَابًا اَلِيْمًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚوَمَا لَهُمْ فِى الْاَرْضِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

yaḥlifūna billāhi mā qālū, wa laqad qālū kalimatal-kufri wa kafarū ba‘da islāmihim wa hammū bimā lam yanālū, wa mā naqamū illā an agnāhumullāhu wa rasūluhū min faḍlih(ī), fa iy yatūbū yaku khairal lahum, wa iy yatawallau yu‘ażżibhumullāhu ‘ażāban alīman fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum fil-arḍi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

(ሙናፊቆች) በአላህ ስም ይምላሉ (ሙሐመድን የሚጎዳ ምንም ነገር የለም)። በእርግጥም የክህደት ቃላትን ተናግረዋል፣ ከእስልምናም በኋላ ከሐዲዎች ሆነዋል፣ ሊያገኙት የማይችሉትንም ይፈልጋሉ፣ አላህና መልክተኛውም ችሮታውን ቢሰጣቸው ኖሮ (አላህንና መልእክተኛውን) አይነቅፉም ነበር። ስለዚህ ቢጸጸቱ ለእነሱ የተሻለ ይሆናል፣ ቢሸሹም አላህ በዚህች ዓለምና በመጨረሻይቱ ዓለም አሳማሚ ቅጣት በእርግጥ ይቀጣቸዋል፣ በምድርም ላይ ረዳት ወይም ረዳት የላቸውም።

۞ وَمِنْهُمْ مَّنْ عٰهَدَ اللّٰهَ لَىِٕنْ اٰتٰىنَا مِنْ فَضْلِهٖ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُوْنَنَّ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa minhum man ‘āhadallāha la'in ātānā min faḍlihī lanaṣṣaddaqanna wa lanakūnanna minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ከነሱም ውስጥ አላህን «አላህ ከችሮታው ቢሰጠን በእርግጥ ምጽዋትን እንሰጣለን ከመልካሞቹም እንሆናለን» ብለው ቃል የገቡ አሉ።

فَلَمَّآ اٰتٰىهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖ بَخِلُوْا بِهٖ وَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

falammā ātāhum min faḍlihī bakhilū bihī wa tawallau wa hum mu‘riḍūn(a).

አላህ ከችሮታው በሰጣቸው ጊዜ፣ ስስታሞች ሆኑና ዞሩ፣ ሁልጊዜም ተቃወሙ (ከእውነት ጋር)።

فَاَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلٰى يَوْمِ يَلْقَوْنَهٗ بِمَآ اَخْلَفُوا اللّٰهَ مَا وَعَدُوْهُ وَبِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ

fa a‘qabahum nifāqan fī qulūbihim ilā yaumi yalqaunahū bimā akhlafullāha mā wa‘adūhu wa bimā kānū yakżibūn(a).

አላህም እስከሚያገኙት ቀን ድረስ በልባቸው ውስጥ ግብዝነትን ጨመረ፤ ምክንያቱም ለእርሱ የገቡትን ቃል ኪዳን በማፍረሳቸውና ይዋሹ ስለነበር።

اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَنَجْوٰىهُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

alam ya‘lamū annallāha ya‘lamu sirrahum wa najwāhum wa annallāha ‘allāmul-guyūb(i).

አላህ ምስጢራቸውንና ሹክክታቸውን እንደሚያውቅ፣ አላህም የማይታየውን ሁሉ እንደሚያውቅ አያውቁምን?

اَلَّذِيْنَ يَلْمِزُوْنَ الْمُطَّوِّعِيْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ فِى الصَّدَقٰتِ وَالَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ اِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُوْنَ مِنْهُمْ ۗسَخِرَ اللّٰهُ مِنْهُمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

allażīna yalmizūnal-muṭṭawwi‘īna minal-mu'minīna fiṣ-ṣadaqāti wal-lażīna lā yajidūna illā juhdahum fa yaskharūna minhum, sakhirallāhu minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(ግብዞች) በፈቃደኝነት ምጽዋትን የሚሰጡ አማኞችን የሚተቹ እና አቅማቸው የፈቀደውን ብቻ የሚያገኙትን ሰዎች (የሚሳደቡ)፣ ከዚያም እነዚያ ግብዞች ይሰድቧቸዋል። አላህ ስድባቸውን ይበቀላል፣ እናም አሳማሚ ቅጣት ይደርስባቸዋል።

اِسْتَغْفِرْ لَهُمْ اَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْۗ اِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِيْنَ مَرَّةً فَلَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

istagfir lahum au lā tastagfir lahum, in tastagfir lahum sab‘īna marratan falay yagfirallāhu lahum, żālika bi'annahum kafarū billāhi wa rasūlih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

(ያው ነው) አንተ (ሙሐመድ) ለእነሱ ምሕረትን ትለምናለህ ወይም ለእነሱ ምሕረትን አትለምንላቸውም። ለእነሱ ሰባ ጊዜ ምሕረትን ብትለምንላቸውም አላህ አይምርላቸውም። ይህ የሆነበት ምክንያት በአላህና በመልክተኛው ስለካዱ ነው። አላህም ክፉዎችን አይመራም።

فَرِحَ الْمُخَلَّفُوْنَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلٰفَ رَسُوْلِ اللّٰهِ وَكَرِهُوْٓا اَنْ يُّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَالُوْا لَا تَنْفِرُوْا فِى الْحَرِّۗ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ اَشَدُّ حَرًّاۗ لَوْ كَانُوْا يَفْقَهُوْنَ

fariḥal-mukhallafūna bimaq‘adihim khilāfa rasūlillāhi wa karihū ay yujāhidū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wa qālū lā tanfirū fil-ḥarr(i), qul nāru jahannama asyaddu ḥarrā(n), lau kānū yafqahūn(a).

የቀሩት (በጦርነቱ ያልተሳተፉት) የአላህን መልክተኛ (ሰላም በእሱ ላይ ይሁን) በጸጥታ በመከተል በደስታ ተቀምጠዋል። በአላህ መንገድ ላይ ገንዘባቸውንና ሕይወታቸውን ይዘው ጂሃድን አልወደዱም፤ “በዚህ ሙቀት ውስጥ አትውጡ” አሉ። (ሙሐመድ ሆይ) “የገሃነም እሳት የበለጠ ሞቃት ነው” በላቸው፤ ቢያውቁ ኖሮ።

فَلْيَضْحَكُوْا قَلِيْلًا وَّلْيَبْكُوْا كَثِيْرًاۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

falyaḍḥakū qalīlaw walyabkū kaṡīrā(n), jazā'am bimā kānū yaksibūn(a).

ስለዚህ ሁልጊዜ ለሚያደርጉት ነገር ምላሽ ለመስጠት ትንሽ ይስቁና ብዙ ያለቅሱ።

فَاِنْ رَّجَعَكَ اللّٰهُ اِلٰى طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوْكَ لِلْخُرُوْجِ فَقُلْ لَّنْ تَخْرُجُوْا مَعِيَ اَبَدًا وَّلَنْ تُقَاتِلُوْا مَعِيَ عَدُوًّاۗ اِنَّكُمْ رَضِيْتُمْ بِالْقُعُوْدِ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَاقْعُدُوْا مَعَ الْخٰلِفِيْنَ

fa ir raja‘akallāhu ilā ṭā'ifatim minhum fasta'żanūka lil-khurūji faqul lan takhrujū ma‘iya abadaw wa lan tuqātilū ma‘iya ‘aduwwā(n), innakum raḍītum bil-qu‘ūdi awwala marrah(tin), faq‘udū ma‘al-khālifīn(a).

ስለዚህ አላህ (ሙሐመድ) ወደ አንድ ቡድን (ግብዞች) ቢመልስህ (ለመዋጋት) ፈቃድ ቢጠይቁህ፣ “ከእኔ ጋር ለዘላለም መውጣት አትችልም ከእኔም ጋር ጠላትን መዋጋት አትችልም። በእርግጥም ከመጀመሪያው ጀምሮ (ለመዋጋት) ፈቃደኛ ነህ። ስለዚህ (ለመዋጋት) ከማይሄዱት ጋር (ተቀመጥ)” በላቸው።

وَلَا تُصَلِّ عَلٰٓى اَحَدٍ مِّنْهُمْ مَّاتَ اَبَدًا وَّلَا تَقُمْ عَلٰى قَبْرِهٖۗ اِنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَمَاتُوْا وَهُمْ فٰسِقُوْنَ

wa lā tuṣalli ‘alā aḥadim minhum māta abadaw wa lā taqum ‘alā qabrih(ī), innahum kafarū billāhi wa rasūlihī wa mātū wa hum fāsiqūn(a).

(ሙሐመድ) በመካከላቸው ለሞተ ሰው (መናፍቃን) ለዘላለም አትጸልይም እና በመቃብሩ ላይ ሳትሰግድ (አትሰግድም)። በእርግጥ በአላህና በመልክተኛው ክደዋል፤ በክፉም ሁኔታ ሞቱ።

وَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَاَوْلَادُهُمْۗ اِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

wa lā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu ay yu‘ażżibahum bihā fid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).

(ሙሐመድ) በገንዘባቸውና በልጆቻቸው አትደነቅ። በእርግጥም አላህ በዚህ ዓለም ሊያሰቃያቸውና ሕይወታቸውም በክህደት ውስጥ እያለ ሊጠፋባቸው ይፈልጋል።

وَاِذَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ اَنْ اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَجَاهِدُوْا مَعَ رَسُوْلِهِ اسْتَأْذَنَكَ اُولُوا الطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُوْا ذَرْنَا نَكُنْ مَّعَ الْقٰعِدِيْنَ

wa iżā unzilat sūratun an āminū billāhi wa jāhidū ma‘a rasūlihista'żanaka uluṭ-ṭauli minhum wa qālū żarnā nakum ma‘al-qā‘idīn(a).

ሱራ ቢወርድም (መናፍቃንን "በአላህ እመኑ፤ ከመልክተኛውም ጋር ታገሉ" የሚል ቢያዝዝ፣ ከነሱ መካከል ባለጠጎችና ተደማጭነት ያላቸው ሰዎች ፈቃድ ይጠይቁሃል (እንዳትጋደል) እና "ከተቀመጡት ጋር እንሁን" ይሉሃል።

رَضُوْا بِاَنْ يَّكُوْنُوْا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُوْنَ

raḍū bi'ay yakūnū ma‘al-khawālifi wa ṭubi‘a ‘alā qulūbihim fahum lā yafqahūn(a).

ወደ ጦርነት የማይሄዱ ሰዎችን ለማነጋገር ፈቃደኞች ናቸው፣ ልባቸውም ተዘግቷል፣ ስለዚህም (የእምነት እና የጂሃድ ደስታ) አይረዱም።

لٰكِنِ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ جَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْخَيْرٰتُ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

lākinir-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim, wa ulā'ika lahumul-khairāt(u), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

ነገር ግን መልእክተኛውና ከእርሱ ጋር ያመኑት (በሀብታቸውና በሕይወታቸው) ጂሃድን ተዋጉ። መልካም ነገርን አግኝተዋል። እነሱ እድለኞች ሕዝቦች ናቸው።

اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

a‘addallāhu lahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

አላህ ለእነርሱ ከሥሮቻቸው ወንዞች የሚፈሱባቸውን ገነቶች አዘጋጅቶላቸዋል፤ እነሱም በውስጧ ለዘላለም ይኖራሉ። ይህ ታላቅ ድል ነው።

وَجَاۤءَ الْمُعَذِّرُوْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ وَقَعَدَ الَّذِيْنَ كَذَبُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗسَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa jā'al-mu‘ażżirūna minal-a‘rābi liyu'żana lahum wa qa‘adal-lażīna każabullāha wa rasūlah(ū), sayuṣībul-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).

ከቤዱዊን አረቦች መካከል (ወደ ነቢዩ) ምክንያቶችን በመስጠት፣ ፈቃድ እንዲሰጣቸው (ወደ ጦርነት እንዳይሄዱ) መጡ፤ እነዚያም አላህንና መልእክተኛውን የዋሹት ዝም ብለው ተቀምጠዋል። ወደፊት ከነሱ መካከል የካዱት አሳማሚ ቅጣት ይደርስባቸዋል።

لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاۤءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضٰى وَلَا عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ مَا يُنْفِقُوْنَ حَرَجٌ اِذَا نَصَحُوْا لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ مَا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ مِنْ سَبِيْلٍ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ

laisa ‘alaḍ-ḍu‘afā'i wa lā ‘alal-marḍā wa lā ‘alal-lażīna lā yajidūna mā yunfiqūna ḥarajun iżā naṣaḥū lillāhi wa rasūlih(ī), mā ‘alal-muḥsinīna min sabīl(in), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ለደካሞች፣ ለታመሙ እና የሚያወጡትን ገንዘብ የማያገኙ ሰዎች ለአላህና ለመልክተኛው ቅን ከሆኑ (ጦርነት አለመሄድ) ኃጢአት የለባቸውም። መልካም የሚያደርጉ ሰዎችን ለመውቀስ ምንም ምክንያት የለም። አላህም መሐሪና አዛኝ ነው።

وَّلَا عَلَى الَّذِيْنَ اِذَا مَآ اَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَآ اَجِدُ مَآ اَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ ۖتَوَلَّوْا وَّاَعْيُنُهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا اَلَّا يَجِدُوْا مَا يُنْفِقُوْنَۗ

wa lā ‘alal-lażīna iżā mā atauka litaḥmilahum qulta lā ajidu mā aḥmilukum ‘alaih(i), tawallau wa a‘yunuhum tafīḍu minad dam‘i ḥazanan allā yajidū mā yunfiqūn(a).

ወደ አንተ (ሙሐመድ) የሚመጡ ሰዎች ምንም (ኃጢአትም) የለባቸውም፤ ስለዚህም ተሽከርካሪ ትሰጣቸዋለህ፤ ከዚያም “እኔ የሚወስድህ ተሽከርካሪ አላገኘሁም” ትላለህ፤ ከዚያም ዓይኖቻቸው በእንባ እየፈሰሱ ይመለሳሉ፤ ምክንያቱም የሚያወጡትን ገንዘብ ስላላገኙ (ወደ ጦርነት ለመሄድ)።

۞ اِنَّمَا السَّبِيْلُ عَلَى الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ وَهُمْ اَغْنِيَاۤءُۚ رَضُوْا بِاَنْ يَّكُوْنُوْا مَعَ الْخَوَالِفِۙ وَطَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۔

innamas-sabīlu ‘alal-lażīna yasta'żinūnaka wa hum agniyā'(u), raḍū bi'ay yakūnū ma‘al-khawālif(i), wa ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim fahum lā ya‘lamūn(a).

እንደ እውነቱ ከሆነ፣ (የጥፋተኝነት) ምክንያት ሀብታም ቢሆኑም እንኳ ፈቃድ የጠየቁህ (ወደ ጦርነት ላለመሄድ) ብቻ ነው። እነሱ ከማይዋጉ ሰዎች ጋር ለመሆን ፈቃደኛ ናቸው እና አላህ ልባቸውን ዘግቶባቸዋል፣ ስለዚህም (የድርጊታቸው ውጤት) አያውቁም።

يَعْتَذِرُوْنَ اِلَيْكُمْ اِذَا رَجَعْتُمْ اِلَيْهِمْ ۗ قُلْ لَّا تَعْتَذِرُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكُمْ قَدْ نَبَّاَنَا اللّٰهُ مِنْ اَخْبَارِكُمْ وَسَيَرَى اللّٰهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُوْلُهٗ ثُمَّ تُرَدُّوْنَ اِلٰى عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

ya‘tażirūna ilaikum iżā raja‘tum ilaihim, qul lā ta‘tażirū lan nu'mina lakum qad nabba'anallāhu min akhbārikum wa sayarallāhu ‘amalakum wa rasūluhū ṡumma turaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

እነሱ (በጦርነቱ ያልተሳተፉት ግብዞች) ወደ እነሱ ስትመለሱ ምክንያቶቹን ያብራሩልዎታል። (ሙሐመድ) በላቸው፡- "ማመካኛ አታድርጉ፤ ከእንግዲህ በእናንተ አናምንም፤ በእርግጥ አላህ ዜናችሁን ነግሮናል። አላህም ሥራችሁን ያያል፤ መልእክተኛውም (እንደሚነግረው)፤ ከዚያም ወደ (አላህ) የማይታየውንና እውነተኛውን ሁሉ አዋቂ ትመለሳላችሁ፤ ከዚያም የሠራችሁትን ይነግራችኋል።"

سَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَكُمْ اِذَا انْقَلَبْتُمْ اِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوْا عَنْهُمْ ۗ فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمْ ۗ اِنَّهُمْ رِجْسٌۙ وَّمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

sayaḥlifūna billāhi lakum iżanqalabtum ilaihim litu‘riḍū ‘anhum, fa a‘riḍū ‘anhum, innahum rijs(un), wa ma'wāhum jahannamu jazā'am bimā kānū yaksibūn(a).

ወደነሱ ስትመለሱ፣ ከእነሱ እንድትርቁ በአላህ ስም ይምላሉ። ስለዚህ ከእነሱ ተቆጠቡ፤ ምክንያቱም በእርግጥ ቆሻሻ ነፍሶች አሏቸው፤ ቦታቸውም ገሃነም ነው፣ ለሠሩት ነገር ዋጋ።

يَحْلِفُوْنَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ ۚفَاِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يَرْضٰى عَنِ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ

yaḥlifūna lakum litarḍau ‘anhum, fa in tarḍau ‘anhum fa innallāha lā yarḍā ‘anil-qaumil-fāsiqīn(a).

እንድትቀበሏቸው ይምላሉ። ብትቀበሏቸውም እንኳ አላህ በክፉዎች አይደሰትም።

اَلْاَعْرَابُ اَشَدُّ كُفْرًا وَّنِفَاقًا وَّاَجْدَرُ اَلَّا يَعْلَمُوْا حُدُوْدَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

al-a‘rābu asyaddu kufraw wa nifāqaw wa ajdaru allā ya‘lamū ḥudūda mā anzalallāhu ‘alā rasūlih(ī), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

የቤዱዊን አረቦች በክህደታቸውና በግብዝነታቸው የበለጠ ጠንካራ ናቸው፣ አላህም ለመልክተኛው የወረደላቸውን ህጎች አለማወቃቸው ተፈጥሯዊ ነው። አላህ ሁሉን አዋቂ፣ ሁሉን አዋቂ ነው።

وَمِنَ الْاَعْرَابِ مَنْ يَّتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَّيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَاۤىِٕرَ ۗعَلَيْهِمْ دَاۤىِٕرَةُ السَّوْءِ ۗوَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa minal-a‘rābi may yattakhiżu mā yunfiqu magramaw wa yatarabbaṣu bikumud-dawā'ir(a), ‘alaihim dā'iratus-sau'(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

ከበዱዊን አረቦች መካከል የሚለግሱትን (በአላህ መንገድ) እንደ ኪሳራ የሚቆጥሩ ሰዎች አሉ፤ አደጋ ይደርስብዎታል፤ አደጋ ይደርስብዎታል፤ አላህ ሁሉን ሰሚና ሁሉን አዋቂ ነው።

وَمِنَ الْاَعْرَابِ مَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ قُرُبٰتٍ عِنْدَ اللّٰهِ وَصَلَوٰتِ الرَّسُوْلِ ۗ اَلَآ اِنَّهَا قُرْبَةٌ لَّهُمْ ۗ سَيُدْخِلُهُمُ اللّٰهُ فِيْ رَحْمَتِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa minal-a‘rābi may yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhiri wa yattakhiżu mā yunfiqu qurubātin ‘indallāhi wa ṣalawātir-rasūl(i), alā innahā qurbatul lahum, sayudkhiluhumullāhu fī raḥmatih(ī), innallāha gafūrur raḥīm(un).

ከበዱዊን አረቦች መካከል በአላህና በመጨረሻው ቀን የሚያምኑና የሚለግሱትን (በአላህ መንገድ) ወደ አላህ ለመቅረብና የመልእክተኛውን ጸሎት ለማግኘት እንደ መንገድ አድርገው የሚቆጥሩ አሉ። በእርግጥም ልግስና ወደ አላህ ለመቅረብ መንገድ መሆኑን እወቁ። በኋላም አላህ በእዝነቱ (በገነት) ውስጥ ያስገባቸዋል፤ በእርግጥም አላህ መሐሪና አዛኝ ነው።

وَالسّٰبِقُوْنَ الْاَوَّلُوْنَ مِنَ الْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ وَالَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُمْ بِاِحْسَانٍۙ رَّضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ تَحْتَهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

was-sābiqūnal-awwalūna minal-muhājirīna wal-anṣāri wal-lażīnattaba‘ūhum bi'iḥsān(in), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anhu wa a‘adda lahum jannātin tajrī taḥtahal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

ከሙሃጂሪኖችና ከአንሷሮች መካከል የመጀመሪያዎቹ (ወደ እስልምና የተለወጡ) እና እነሱንም በጥሩ መንገድ የተከተሏቸው ሰዎች አላህ በእነርሱ ተደሰተ፤ በአላህም ተደሰቱ። አላህ ከሥሮቻቸው ወንዞች የሚፈሱባቸውን ገነቶች አዘጋጅቶላቸዋል። በውስጧም ለዘላለም ይኖራሉ። ይህ ታላቅ ድል ነው።

وَمِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ مُنٰفِقُوْنَ ۗوَمِنْ اَهْلِ الْمَدِيْنَةِ مَرَدُوْا عَلَى النِّفَاقِۗ لَا تَعْلَمُهُمْۗ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْۗ سَنُعَذِّبُهُمْ مَّرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّوْنَ اِلٰى عَذَابٍ عَظِيْمٍ ۚ

wa mimman ḥaulakum minal-a‘rābi munāfiqūn(a),wa min ahlil-madīnati maradū ‘alan nifāq(i), lā ta‘lamuhum, naḥnu na‘lamuhum, sanu‘ażżibuhum marrataini ṡumma yuraddūna ilā ‘ażābin ‘aẓīm(in).

በዙሪያህ ከሚኖሩት የቤዱኢን ሰዎች መካከል ግብዞች አሉ። ከመዲናም ሰዎች መካከል በንፍቅናቸው እጅግ የሚበልጡ ግብዞች አሉ። አንተ (ሙሐመድ) አታውቃቸውም፤ እኛ ግን እናውቃቸዋለን። ሁለት ጊዜ እንቀጣቸዋለን፤ ከዚያም ወደ ታላቅ ቅጣት ይመለሳሉ።

وَاٰخَرُوْنَ اعْتَرَفُوْا بِذُنُوْبِهِمْ خَلَطُوْا عَمَلًا صَالِحًا وَّاٰخَرَ سَيِّئًاۗ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa ākharūna‘tarafū biżunūbihim khalaṭū ‘amalan ṣāliḥaw wa ākhara sayyi'ā(n), ‘asallāhu ay yatūba ‘alaihim, innallāha gafūrur raḥīm(un).

እንዲሁም (እንዲሁም) ኃጢአታቸውን የሚናዘዙ ሌሎች ሰዎችም አሉ፤ መልካም ሥራን ከሌሎች መጥፎ ሥራዎች ጋር ያቀላቅላሉ። አላህ ንስሐቸውን እንደሚቀበል ተስፋ አደርጋለሁ። በእርግጥም አላህ መሐሪና አዛኝ ነው።

خُذْ مِنْ اَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيْهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْۗ اِنَّ صَلٰوتَكَ سَكَنٌ لَّهُمْۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

khuż min amwālihim ṣadaqatan tuṭahhiruhum wa tuzakkīhim bihā wa ṣalli ‘alaihim, inna ṣalātaka sakanul lahum, wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

ከሀብታቸው ዘካትን ውሰድ፣ ለማጽዳትና ለማንጻት፣ ለእነርሱም ጸልይላቸው። በእርግጥም ጸሎትህ የአእምሮ ሰላምን (ያሳድጋል)። አላህ ሁሉን ሰሚና ሁሉን አዋቂ ነው።

اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهٖ وَيَأْخُذُ الصَّدَقٰتِ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

alam ya‘lamū annallāha huwa yaqbalut-taubata ‘an ‘ibādihī wa ya'khużuṣ-ṣadaqāti wa annallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).

አላህ የባሮቹን ንስሃ እንደሚቀበልና ምጽዋታቸውን እንደሚቀበል፣ አላህም ንስሐን ተቀባይና አዛኝ መሆኑን አያውቁምን?

وَقُلِ اعْمَلُوْا فَسَيَرَى اللّٰهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُوْلُهٗ وَالْمُؤْمِنُوْنَۗ وَسَتُرَدُّوْنَ اِلٰى عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۚ

wa quli‘malū fa sayarallāhu ‘amalakum wa rasūluhū wal-mu'minūn(a), wa saturaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

«ሥሩ፤ አላህ ሥራችሁን ያያል፤ መልክተኛውና ምእመናኑም እንዲሁ። ሩቁንና የሚታየውን ዐዋቂ ወደሆነው አምላክ ትመለሳላችሁ፤ ትሠሩትም የነበራችሁትን ይነግራችኋል» በላቸው።

وَاٰخَرُوْنَ مُرْجَوْنَ لِاَمْرِ اللّٰهِ اِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَاِمَّا يَتُوْبُ عَلَيْهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa ākharūna murjaunal li'amrillāhi immā yu‘ażżibuhum wa immā yatūbu ‘alaihim, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

እንዲሁም አላህ እስኪወስን ድረስ የታገዱ ሌሎች ሰዎችም አሉ፤ ምናልባት አላህ ሊቀጣቸውና ምናልባት አላህ ንስሐቸውን ሊቀበል ይችላል። አላህ ሁሉን አዋቂና ጥበበኛ ነው።

وَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مَسْجِدًا ضِرَارًا وَّكُفْرًا وَّتَفْرِيْقًاۢ بَيْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَاِرْصَادًا لِّمَنْ حَارَبَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَيَحْلِفُنَّ اِنْ اَرَدْنَآ اِلَّا الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

wal-lażīnattakhażū masjidan ḍirāraw wa kufraw wa tafrīqam bainal-mu'minīna wa irṣādal liman ḥāraballāha wa rasūlahū min qabl(u), wa layaḥlifunna in aradnā illal-ḥusnā, wallāhu yasyhadu innahum lakāżibūn(a).

(ከመናፍቃን መካከል) ምእመናንን ለመጉዳት፣ ክህደትን ለመፍጠር፣ በምእመናን መካከል ለመለያየት፣ ከረጅም ጊዜ በፊትም ከአላህና ከመልክተኛው ጋር የተዋጉትን መምጣት ለመጠባበቅ መስጊዶችን የሚገነቡ አሉ። «መልካምን ነገር ብቻ ነው የምንሻው» በማለት በእርግጥ ይምላሉ። አላህም እነሱ ውሸታሞች መሆናቸውን ይመሰክራል።

لَا تَقُمْ فِيْهِ اَبَدًاۗ لَمَسْجِدٌ اُسِّسَ عَلَى التَّقْوٰى مِنْ اَوَّلِ يَوْمٍ اَحَقُّ اَنْ تَقُوْمَ فِيْهِۗ فِيْهِ رِجَالٌ يُّحِبُّوْنَ اَنْ يَّتَطَهَّرُوْاۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِيْنَ

lā taqum fīhi abadā(n), lamasjidun ussisa ‘alat-taqwā min awwali yaumin aḥaqqu an taqūma fīh(i), fīhi rijāluy yuḥibbūna ay yataṭahharū, wallāhu yuḥibbul-muṭṭahhirīn(a).

በመስጊድ ውስጥ ለዘላለም አትስገድ። በእርግጥም በአላህ አምልኮ ላይ የተመሰረተ መስጊድ ከመጀመሪያው ቀን ጀምሮ በውስጡ መስገድህ የበለጠ ተገቢ ነው። በውስጡም ራሳቸውን ማጽዳት የሚፈልጉ ሰዎች አሉ። አላህ ንፁህ ሰዎችን ይወዳል።

اَفَمَنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى تَقْوٰى مِنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ اَمْ مَّنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهٖ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

afaman assasa bun-yānahū ‘alā taqwā minallāhi wa riḍwānin khairun am man assasa bun-yānahū ‘alā syafā jurufin hārin fanhāra bihī fī nāri jahannam(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

አላህንና ውዴታውን በመጠበቅ ሕንጻዎችን የሚገነቡት ይሻላሉን? ወይስ ሕንጻዎቻቸውን የሚገነቡት በሸለቆው ዳርቻ ላይ የሚፈርስና ከዚያም ሕንጻው ከነሱ ጋር ወደ ገሃነም የሚወድቅ ናቸውን? አላህ አመጸኞችን ሕዝቦች አይመራም።

لَا يَزَالُ بُنْيَانُهُمُ الَّذِيْ بَنَوْا رِيْبَةً فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلَّآ اَنْ تَقَطَّعَ قُلُوْبُهُمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ

lā yazālu bun-yānuhumul-lażī banau rībatan fī qulūbihim illā an taqaṭṭa‘a qulūbuhum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

የገነቡት ሕንፃ ልባቸው እስኪሰበር ድረስ በልባቸው ውስጥ ሁልጊዜ የጥርጣሬ መንስኤ ነበር። አላህም ሁሉን አዋቂ ጥበበኛ ነው።

۞ اِنَّ اللّٰهَ اشْتَرٰى مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اَنْفُسَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَۗ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيَقْتُلُوْنَ وَيُقْتَلُوْنَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ وَالْقُرْاٰنِۗ وَمَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ مِنَ اللّٰهِ فَاسْتَبْشِرُوْا بِبَيْعِكُمُ الَّذِيْ بَايَعْتُمْ بِهٖۗ وَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

innallāhasytarā minal-mu'minīna anfusahum wa amwālahum bi'anna lahumul-jannah(ta), yuqātilūna fī sabīlillāhi fa yaqtulūna wa yuqtalūna wa‘dan ‘alaihi ḥaqqan fit-taurāti wal-injīli wal-qur'ān(i), wa man aufā bi‘ahdihī minallāhi fastabsyirū bibai‘ikumul-lażī bāya‘tum bih(ī), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

አላህ ከምእመናን ሕይወታቸውንና ገንዘባቸውን ገነት በመስጠት ገዛቸው። በአላህ መንገድ ይዋጋሉ፤ በተውራት፣ በወንጌልና በቁርዓን ውስጥ ከአላህ የተገኘ እውነተኛ ቃል ኪዳን (እንደሆነ) ይገድላሉ ወይም ይገደላሉ። ከአላህም የበለጠ ቃል ኪዳኑን የሚጠብቅ ማነው? ስለዚህ ባደረጋችሁት ግዢና ሽያጭ ተደሰቱ፤ ይህም ታላቅ ድል ነው።

اَلتَّاۤىِٕبُوْنَ الْعٰبِدُوْنَ الْحٰمِدُوْنَ السَّاۤىِٕحُوْنَ الرّٰكِعُوْنَ السّٰجِدُوْنَ الْاٰمِرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَالنَّاهُوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَالْحٰفِظُوْنَ لِحُدُوْدِ اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

at tā'ibūnal-‘ābidul-ḥāmidūnas-sā'iḥūnar-rāki‘ūnas-sājidūnal-āmirūna bil-ma‘rūfi wan-nāhūna ‘anil-munkari wal-ḥāfiẓūna liḥudūdillāh(i), wa basysyiril-mu'minīn(a).

እነሱ ንስሐ የሚገቡ፣ የሚያመልኩ፣ የሚያወድሱ፣ (ለእውቀትና ለሃይማኖት ሲሉ የሚንከራተቱ)፣ የሚሰግዱ፣ የሚሰግዱ፣ መልካም የሆነውን የሚያዝዙና ክፉን የሚከላከሉ እንዲሁም የአላህን ሕግጋት የሚጠብቁ ናቸው። እናም የሚያምኑትን ያስደስታሉ።

مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ يَّسْتَغْفِرُوْا لِلْمُشْرِكِيْنَ وَلَوْ كَانُوْٓا اُولِيْ قُرْبٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

mā kāna lin-nabiyyi wal-lażīna āmanū ay yastagfirū lil-musyrikīna wa lau kānū ulī qurbā mim ba‘di mā tabayyana lahum annahum aṣḥābul-jaḥīm(i).

ነቢዩና ምእመናን ዘመዶቻቸው ቢሆኑም እንኳ፣ አጋሪዎቹ የገሃነም ነዋሪዎች መሆናቸው ለእነርሱ ግልጽ ከሆነላቸው በኋላ፣ ለአጋሪዎቹ (ከአላህ) ምሕረትን መጠየቅ ተገቢ አይደለም።

وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ اِلَّا عَنْ مَّوْعِدَةٍ وَّعَدَهَآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهٗٓ اَنَّهٗ عَدُوٌّ لِّلّٰهِ تَبَرَّاَ مِنْهُۗ اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَاَوَّاهٌ حَلِيْمٌ

wa mā kānastigfāru ibrāhīma li'abīhi illā ‘am mau‘idatiw wa‘adahā iyyāh(u), falammā tabayyana lahū annahū ‘aduwwul lillāhi tabarra'a minh(u), inna ibrāhīma la'awwāhun ḥalīm(un).

የኢብራሂም ለአባቱ ይቅርታ (ለአላህ) ልመና ሲቀርብ፣ ለአባቱ በገባው ቃል ምክንያት ብቻ ሳይሆን ሌላም አልነበረም። ስለዚህ ለአብራሂም አባቱ የአላህ ጠላት መሆኑን ሲያውቅ፣ አብርሃም ከእርሱ ተለየ። በእርግጥም ኢብራሂም በጣም ገርና ደግ ልብ ያለው ሰው ነበር።

وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِلَّ قَوْمًاۢ بَعْدَ اِذْ هَدٰىهُمْ حَتّٰى يُبَيِّنَ لَهُمْ مَّا يَتَّقُوْنَۗ اِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

wa mā kānallāhu liyuḍilla qaumam ba‘da iż hadāhum ḥattā yubayyina lahum mā yattaqūn(a), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

አላህም ሕዝቦችን ከመራላቸው በኋላ ፈጽሞ አያጠምም ስለዚህም ምን መራቅ እንዳለባቸው ይገለጽላቸዋል። አላህ በእርግጥም ሁሉንም ነገር አዋቂ ነው።

اِنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۗ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

innallāha lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yuḥyī wa yumīt(u), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

የሰማያትና የምድር ኃይል የአላህ ነው። እርሱ ሕያው ያደርጋል፤ ይገድላልም። ከአላህ በስተቀር ምንም ረዳትም ሆነ ረዳት የላችሁም።

لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ

laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).

በእርግጥም አላህ የነቢዩን፣ የሙሃጂሪንና የአንሷሮችን ንስሃ ተቀብሏል፤ እነሱም የቡድናቸውን ልቦች ሊዘነበሉ ከተቃረቡ በኋላ በአስቸጋሪ ጊዜያት ነቢዩን የተከተሉትን ንስሐ ተቀብሏል፤ ከዚያም አላህ ጸጸታቸውን ተቀብሏል። በእርግጥም አላህ ለእነሱ እጅግ ርኅሩኅና አዛኝ ነው።

وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).

እና ለቀሩት ሦስቱ። ምድር ሰፊ ብትሆንም ለእነሱ ጠባብ እስክትመስል ድረስ፣ ነፍሶቻቸውም ለእነሱ ጠባብ እስኪሆኑ ድረስ፣ ከአላህም በእርሱ ካልሆነ በቀር መጠጊያ እንደሌለ እስኪገነዘቡ ድረስ፣ ከዚያም አላህ ንስሐቸውን ተቀበለ፣ ስለዚህም በንስሐቸው ውስጥ ይቆዩ ዘንድ። በእርግጥም አላህ ንስሐን ተቀባይ፣ እጅግ አዛኝ ነው።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَكُوْنُوْا مَعَ الصّٰدِقِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa kūnū ma‘aṣ-ṣādiqīn(a).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አላህን ፍሩ፤ ከመልካሞቹም ጋር ሁኑ።

مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

የመዲና ሰዎችና በዙሪያቸው የሚኖሩት የቤዱዊኖች (በጦር ሜዳ ላይ) የአላህን መልክተኛ (በጦር ሜዳ ላይ) አብረዋቸው እንዳይሄዱ፣ እንዲሁም ከአላህ መልክተኛ በላይ ራሳቸውን እንዲወዱ አይገባቸውም። ይህ የሆነበት ምክንያት በአላህ መንገድ ላይ ጥም፣ ድካም ወይም ረሃብ ስለማይደርስባቸው፣ እንዲሁም የከሃዲዎችን ቁጣ የሚያነሳሳ ቦታ ላይ ስለማይረግጡ፣ ወይም በጠላት ላይ ምንም ጉዳት ስለማያደርሱ፣ ለእነሱ እንደ መልካም ተግባር የሚመዘገብ ከሆነ በስተቀር ነው። በእርግጥም አላህ መልካም የሚሰሩትን ሰዎች ዋጋ አያባክንም።

وَلَا يُنْفِقُوْنَ نَفَقَةً صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً وَّلَا يَقْطَعُوْنَ وَادِيًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lā yunfiqūna nafaqatan ṣagīrataw wa lā kabīrataw wa lā yaqṭa‘ūna wādiyan illā kutiba lahum liyajziyahumullāhu aḥsana mā kānū ya‘malūn(a).

ትንሽም ይሁን ትልቅ ምጽዋት አይሰጡም፤ ሸለቆንም (በጂሃድ) አያቋርጡም፤ አላህ ከሠሩት ሥራ የተሻለን ነገር ሊመነዳቸው ለእነሱ የተጻፈ (እንደ መልካም ሥራ) እንጂ።

۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُوْنَ لِيَنْفِرُوْا كَاۤفَّةًۗ فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَاۤىِٕفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوْا فِى الدِّيْنِ وَلِيُنْذِرُوْا قَوْمَهُمْ اِذَا رَجَعُوْٓا اِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُوْنَ ࣖ

wa mā kānal-mu'minūna liyanfirū kāffah(tan), falau lā nafara min kulli firqatim minhum ṭā'ifatul liyatafaqqahū fid-dīni wa liyunżirū qaumahum iżā raja‘ū ilaihim la‘allahum yaḥżarūn(a).

አማኞችም ሁሉ (ወደ ጦር ሜዳ) መሄድ ተገቢ አይደለም። ከእያንዳንዳቸው ቡድኖች መካከል አንዳንዶቹ ሃይማኖታዊ እውቀታቸውን ለማጎልበት እና ሕዝባቸውን ሲመለሱ ለማስጠንቀቅ ለምን አይሄዱም ስለዚህ ራሳቸውን መጠበቅ ይችላሉ።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَاتِلُوا الَّذِيْنَ يَلُوْنَكُمْ مِّنَ الْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوْا فِيْكُمْ غِلْظَةًۗ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qātilul-lażīna yalūnakum minal-kuffāri wal-yajidū fīkum gilẓah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

እናንተ ምእመናን ሆይ! በዙሪያችሁ ያሉትን ከሐዲዎችን ተዋጉ፤ ጽኑነታችሁንም እንዲሰማቸው አድርጉ፤ አላህም ከጥንቁቆቹ ጋር መሆኑን እወቁ።

وَاِذَا مَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ فَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ اَيُّكُمْ زَادَتْهُ هٰذِهٖٓ اِيْمَانًاۚ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَزَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّهُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā mā unzilat sūratun fa minhum may yaqūlu ayyukum zādathu hāżihī īmānā(n), fa ammal-lażīna āmanū fa zādathum īmānaw wa hum yastabsyirūn(a).

ሱራ በወረደ ጊዜ ከነሱ (መናፍቃን) መካከል «ከእናንተ ውስጥ በዚህ ሱራ (መገለጥ) እምነትን የጨመረው ማነው?» የሚሉ ነበሩ። እነዚያ ያመኑት ደግሞ ይህ ሱራ እምነታቸውን ይጨምራል፣ እናም ደስተኛ ይሆናሉ።

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا اِلٰى رِجْسِهِمْ وَمَاتُوْا وَهُمْ كٰفِرُوْنَ

wa ammal-lażīna fī qulūbihim maraḍun fa zādathum rijsan ilā rijsihim wa mātū wa hum kāfirūn(a).

እነዚያም በልቦቻቸው ውስጥ በሽታ ያለባቸው (በዚህ ሱራ) ክህደታቸው ይጨምራል፤ እነሱም ከሃዲዎች ሆነው ይሞታሉ።

اَوَلَا يَرَوْنَ اَنَّهُمْ يُفْتَنُوْنَ فِيْ كُلِّ عَامٍ مَّرَّةً اَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لَا يَتُوْبُوْنَ وَلَا هُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

awalā yarauna annahum yuftanūna fī kulli ‘āmim marrataini ṡumma lā yatūbūna wa lā hum yażżakkarūn(a).

በዓመት አንድ ወይም ሁለት ጊዜ እንደሚፈተኑ አያዩምን? ነገር ግን አይጸጸቱምን?

وَاِذَا مَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ نَّظَرَ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍۗ هَلْ يَرٰىكُمْ مِّنْ اَحَدٍ ثُمَّ انْصَرَفُوْاۗ صَرَفَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

wa iżā mā unzilat sūratun naẓara ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍ(in), hal yarākum min aḥadin ṡummanṣarafū, ṣarafallāhu qulūbahum bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

ሱራ ሲወርድም እርስ በእርሳቸው ተያዩ (እንዲህ እያሉ) "ከሙስሊሞች የሚያያችሁ አለ?" ብለው ከዚያ በኋላ ሄዱ። አላህ ልባቸውን ያዞረባቸው እነሱ የማያውቁ ሕዝቦች ስለነበሩ ነው።

لَقَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ عَزِيْزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيْصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِيْنَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

laqad jā'akum rasūlum min anfusikum ‘azīzun ‘alaihi mā ‘anittum ḥarīṣun ‘alaikum bil-mu'minīna ra'ūfur raḥīm(un).

ከወገኖቻችሁ የሆነ፣ መከራችሁ ከባድ ነው፤ (እሱ) ለእናንተ በእውነት (እምነትንና መዳንን) ይፈልጋል፤ ለሚያምኑትም ደግና አዛኝ ነው።

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

ስለዚህ (ከእምነት) ቢሸሹ (ሙሐመድ ሆይ) «አላህ በቂዬ ነው፤ ከእርሱ በቀር ሌላ አምላክ የለም። በእርሱ ላይ እመካለሁ፤ እርሱም የታላቁ ዙፋን ጌታ ነው።» በላቸው።