Q.S አት-ቱር (اَلطُّور) - 49 የጥቅሶች ብዛት

وَالطُّوْرِۙ

waṭ-ṭūr(i).

በተራራ (ሲና)፣

وَكِتٰبٍ مَّسْطُوْرٍۙ

wa kitābim masṭūr(in).

በተጻፈውም መጽሐፍ፣

فِيْ رَقٍّ مَّنْشُوْرٍۙ

fī raqqim mansyūr(in).

በክፍት ወረቀት ላይ፣

وَّالْبَيْتِ الْمَعْمُوْرِۙ

wal-baitil-ma‘mūr(i).

ለባይቱልማሙር (ካዕባ) ሲል

وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوْعِۙ

was-saqfil-marfū‘(i).

ለተነሳው ጣሪያ (ሰማይ) ሲባል፣

وَالْبَحْرِ الْمَسْجُوْرِۙ

wal-baḥril-masjūr(i).

በማዕበል በተሞላው ባሕር አጠገብ፣

اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌۙ

inna ‘ażāba rabbika lawāqi‘(un).

የጌታህ ቅጣት በእርግጥ ይመጣል።

مَّا لَهٗ مِنْ دَافِعٍۙ

mā lahū min dāfi‘(in).

ምንም ነገር ሊቋቋመው አይችልም፣

يَّوْمَ تَمُوْرُ السَّمَاۤءُ مَوْرًاۙ

yauma tamūrus-samā'u maurā(n).

ሰማያት በኃይል በሚንቀጠቀጥበት ቀን (በዚያ ቀን)

وَّتَسِيْرُ الْجِبَالُ سَيْرًاۗ

wa tasīrul-jibālu sairā(n).

ተራሮቹም እየተንቀሳቀሱ ነው (ይንቀሳቀሳሉ)።

فَوَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَۙ

fawailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

በዚያ ቀን ለሚዋሹ ወዮላቸው።

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ خَوْضٍ يَّلْعَبُوْنَۘ

allażīna hum fī khauḍiy yal‘abūn(a).

በሐሰት የሚጠመዱ ሰዎች (ኃጢአተኛ ድርጊቶች)፣

يَوْمَ يُدَعُّوْنَ اِلٰى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّاۗ

yauma yuda‘‘ūna ilā nāri jahannama da‘‘ā(n).

በዚያ ቀን በሙሉ ኃይላቸው ወደ ሲኦል ይገፋሉ።

هٰذِهِ النَّارُ الَّتِيْ كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

hāżihin-nārul-latī kuntum bihā tukażżibūn(a).

(እንዲህ ተብለዋል)፣ "ይህ ከዚህ በፊት የካዳችሁት ገሃነም ነው"።

اَفَسِحْرٌ هٰذَآ اَمْ اَنْتُمْ لَا تُبْصِرُوْنَ

afasiḥrun hāżā am antum lā tubṣirūn(a).

እንግዲህ ይህ አስማት ነው? ወይስ አታዩም?

اِصْلَوْهَا فَاصْبِرُوْٓا اَوْ لَا تَصْبِرُوْاۚ سَوَاۤءٌ عَلَيْكُمْۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

iṣlauhā faṣbirū au lā taṣbirū, sawā'un ‘alaikum, innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

ግባበት (የእሳትን ሙቀት ስማው)፤ ታጋሽም ሆንክም ባትሆንም ለአንተም ተመሳሳይ ነው፤ እንደ እውነቱ ከሆነ የምትመነዳው ለሠራኸው ነገር ብቻ ነው።

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّنَعِيْمٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa na‘īm(in).

በእርግጥም ሃይማኖተኞች በገነትና በመደሰት ውስጥ ይሆናሉ።

فٰكِهِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْۚ وَوَقٰىهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ

fākihīna bimā ātāhum rabbuhum, wa waqāhum rabbuhum ‘ażābal-jaḥīm(i).

እግዚአብሔር በሰጣቸው ነገር ይደሰታሉ፤ አላህም ከሲኦል ቅጣት ይጠብቃቸዋል።

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۙ

kulū wasyrabū hanī'am bimā kuntum ta‘malūn(a).

(እንዲህም ተባሉ)፡- «በሠራችሁት ነገር ዋጋ ሆኖ በደስታ ብሉና ጠጡ።»

مُتَّكِـِٕيْنَ عَلٰى سُرُرٍ مَّصْفُوْفَةٍۚ وَزَوَّجْنٰهُمْ بِحُوْرٍ عِيْنٍ

muttaki'īna ‘alā sururim maṣfūfah(tin), wa zawwajnāhum biḥūrin ‘īn(in).

በተደረደሩ አልጋዎች ላይ ተቀመጡ። ውብ ዓይኖች ያሏቸውን መላእክትም ሰጠናቸው።

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِاِيْمَانٍ اَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ اَلَتْنٰهُمْ مِّنْ عَمَلِهِمْ مِّنْ شَيْءٍۗ كُلُّ امْرِئٍ ۢبِمَا كَسَبَ رَهِيْنٌ

wal-lażīna āmanū wattaba‘athum żurriyyatuhum bi'īmānin alḥaqnā bihim żurriyyatahum wa mā alatnāhum min ‘amalihim min syai'(in), kullumri'im bimā kasaba rahīn(un).

እነዚያም ያመኑትና በእምነት የተከተሉት ዘሮቻቸውም ከነሱ ጋር ዘሮቻቸውን (በገነት) እናገናኛቸዋለን፤ ከመልካም ሥራቸውም ምንዳ በምንም አናጎድልባቸውም። እያንዳንዱ ሰው በሠራው ሥራ ተይዟል።

وَاَمْدَدْنٰهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَّلَحْمٍ مِّمَّا يَشْتَهُوْنَ

wa amdadnāhum bifākihatiw wa laḥmim mimmā yasytahūn(a).

የሚሹትንም አይነት ፍራፍሬና ስጋ ሰጠናቸው።

يَتَنَازَعُوْنَ فِيْهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِيْهَا وَلَا تَأْثِيْمٌ

yatanāza‘ūna fīhā ka'sal lā lagwun fīhā wa lā ta'ṡīm(un).

(በገነት ውስጥ) ይዘታቸው ከንቱ ንግግር ወይም ኃጢአተኛ ተግባር የማያመጣ (የማይፈጥር) ኩባያዎችን እርስ በእርሳቸው ያያይዙታል።

۞ وَيَطُوْفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَاَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُوْنٌۚ

wa yaṭūfu ‘alaihim gilmānul lahum ka'annahum lu'lu'um maknūn(un).

በዙሪያቸውም እንደ ተደበቀ ዕንቁ የሚዞሩ (የሚያገለግሏቸው) ወጣቶች አሉ።

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

wa aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

አንዳንዶቹም እርስ በእርሳቸው እየተያዩ ሰላምታ ይሰጡ ነበር።

قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِيْٓ اَهْلِنَا مُشْفِقِيْنَ

qālū innā kunnā qablu fī ahlinā musyfiqīn(a).

«በእርግጥም በቤተሰቦቻችን መካከል በነበርንበት ጊዜ (ከመቅጣት) እንፈራ ነበር» አሉ።

فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا وَوَقٰىنَا عَذَابَ السَّمُوْمِ

fa mannallāhu ‘alainā wa waqānā ‘ażābas-samūm(i).

ስለዚህ አላህ ፀጋን ሰጥቶን ከጀሃነም ስቃይ ጠብቀን።

اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوْهُۗ اِنَّهٗ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيْمُ ࣖ

innā kunnā min qablu nad‘ūh(u), innahū huwal-barrur-raḥīm(u).

በእርግጥም ከጥንት ጀምሮ እርሱን አምልከናል። እርሱ እጅግ በጣም ቸርነትን የሚሰጥ እጅግ አዛኝ ነው።

فَذَكِّرْ فَمَآ اَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَّلَا مَجْنُوْنٍۗ

fa żakkir famā anta bini‘mati rabbika bikāhiniw wa lā majnūn(in).

ስለዚህ ተጠንቀቅ፤ ምክንያቱም በጌታህ ጸጋ አንተ (ሙሐመድ) ጠንቋይም እብድም አይደለህም።

اَمْ يَقُوْلُوْنَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهٖ رَيْبَ الْمَنُوْنِ

am yaqūlūna syā‘irin natarabbaṣu bihī raibal-manūn(i).

እንዲያውም “እሱ ገጣሚ ነው አደጋ እስኪደርስበት ድረስ እየጠበቅን ነው” ብለዋል።

قُلْ تَرَبَّصُوْا فَاِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُتَرَبِّصِيْنَۗ

qul tarabbaṣū fa innī ma‘akum minal-mutarabbiṣīn(a).

(ሙሐመድ) «ቆይ! እኔ ከእናንተ ጋር ከሚጠባበቁት አንዱ ነኝ» በላቸው።

اَمْ تَأْمُرُهُمْ اَحْلَامُهُمْ بِهٰذَآ اَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

am ta'muruhum aḥlāmuhum bihāżā am hum qaumun ṭāgūn(a).

እነዚህን (ክሶች) እንዲናገሩ በአእምሯቸው ታዘዋልን ወይስ ወሰንን የሚተላለፉ ሕዝቦች ናቸውን?

اَمْ يَقُوْلُوْنَ تَقَوَّلَهٗۚ بَلْ لَّا يُؤْمِنُوْنَۚ

am yaqūlūna taqawwalah(ū), bal lā yu'minūn(a).

ወይስ «እርሱ (ሙሐመድ) ጓደኛቸው ነው» ይላሉን? አይደለም፤ እነሱ የማያምኑት ናቸው።

فَلْيَأْتُوْا بِحَدِيْثٍ مِّثْلِهٖٓ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَۗ

falya'tū biḥadīṡim miṡlihī in kānū ṣādiqīn(a).

ስለዚህ እውነተኞች ከሆኑ እንደሱ አይነት ነገር (ቁርኣን) ያመጡ።

اَمْ خُلِقُوْا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ اَمْ هُمُ الْخٰلِقُوْنَۗ

am khuliqū min gairi syai'in am humul-khāliqūn(a).

ወይስ ያለ መነሻ ተፈጥረዋል ወይስ ራሳቸውን ፈጥረዋል?

اَمْ خَلَقُوا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ بَلْ لَّا يُوْقِنُوْنَۗ

am khalaqus-samāwāti wal-arḍ(a), bal lā yūqinūn(a).

ወይስ ሰማያትንና ምድርን ፈጥረዋልን? ግን (በሚሉት) አያምኑም።

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَبِّكَ اَمْ هُمُ الْمُصَۣيْطِرُوْنَۗ

am ‘indahum khazā'inu rabbika am humul-musaiṭirūn(a).

ወይስ የጌታህ ግምጃ ቤት ከጎናቸው አለ ወይስ እነሱ በስልጣን ላይ ናቸው?

اَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَّسْتَمِعُوْنَ فِيْهِۚ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۗ

am lahum sullamuy yastami‘ūna fīh(i), falya'ti mustami‘uhum bisulṭānim mubīn(in).

ወይስ ለእነርሱ (ወደ ሰማይ) የሚሰግዱባቸው መሰላል አላቸውን? ከዚያም ከነሱ የሚሰሙት በግልጽ ማስረጃ ይምጡ።

اَمْ لَهُ الْبَنٰتُ وَلَكُمُ الْبَنُوْنَۗ

am lahul-banātu wa lakumul-banūn(a).

ወይስ ለእርሱ ሴቶች ልጆች ናቸውን? ለእናንተም ወንዶች ልጆች ናቸውን?

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۗ

am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).

ወይስ አንተ (ሙሐመድ) ዕዳ እንዲከበዳቸው ካሳ ትጠይቃቸዋለህ?

اَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُوْنَۗ

am ‘indahumul-gaibu fahum yaktubūn(a).

ወይስ የማይታየውን (እውቀት) አላቸውና ይጽፋሉን?

اَمْ يُرِيْدُوْنَ كَيْدًاۗ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا هُمُ الْمَكِيْدُوْنَۗ

am yurīdūna kaidā(n), fal-lażīna kafarū humul-makīdūn(a).

ወይስ ሊያታልሉ ይፈልጋሉ? ነገር ግን የሚታለሉት ከሃዲዎች ናቸው።

اَمْ لَهُمْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

am lahum ilāhun gairullāh(i), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).

ወይስ ለነሱ ከአላህ ሌላ አማልክት አሏቸውን? አላህ ከሚያጋሩት ነገር ጠራ።

وَاِنْ يَّرَوْا كِسْفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ سَاقِطًا يَّقُوْلُوْا سَحَابٌ مَّرْكُوْمٌ

wa iy yarau kisfam minas-samā'i sāqiṭay yaqūlū saḥābum markūm(un).

ደመና ከሰማይ ሲወርድ ካዩ፣ “እነዚህ በአንድ ላይ የተከመሩ ደመናዎች ናቸው” ይላሉ።

فَذَرْهُمْ حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ فِيْهِ يُصْعَقُوْنَۙ

fażarhum ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī fīhi yuṣ‘aqūn(a).

ስለዚህ ቀኑ (ቃል የተገባላቸውን) እስኪገናኙ ድረስ ተዋቸው፤ በዚያ ቀን ይጠፋሉ።

يَوْمَ لَا يُغْنِيْ عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَۗ

yauma lā yugnī ‘anhum kaiduhum syai'aw wa lā hum yunṣarūn(a).

(ይህም) ተንኮላቸው ከእነርሱ ምንም የማይጠቅማቸውንና የማይረዱበትን ቀን ነው።

وَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا عَذَابًا دُوْنَ ذٰلِكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa inna lil-lażīna ẓalamū ‘ażāban dūna żālika wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

በእርግጥም ለበደሉት ሰዎች ከዚያ ሌላ ቅጣት አላቸው። ግን አብዛኛዎቹ አያውቁም።

وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَاِنَّكَ بِاَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِيْنَ تَقُوْمُۙ

waṣbir liḥukmi rabbika fa innaka bi'a‘yuninā wa sabbiḥ biḥamdi rabbika ḥīna taqūm(u).

የጌታህን ውሳኔ በመጠባበቅ (ሙሐመድን) ታገስ፤ አንተ በእርግጥ በእኛ ቁጥጥር ስር ነህና፤ ስትነቃም ጌታህን በማመስገን ራስህን አክብር።

وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاِدْبَارَ النُّجُوْمِ ࣖ

wa minal-laili fa sabbiḥhu wa idbāran-nujūm(i).

ከሌሊቱም በከፊል ያወድሱት፤ ከዋክብትም በወጡበት ጊዜ (በጎህ ሲቀድ)።