Q.S አል-አንካቡት (اَلْعَنْكَبُوت) - 69 የጥቅሶች ብዛት

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

አሊፍ ላም ሚም።

اَحَسِبَ النَّاسُ اَنْ يُّتْرَكُوْٓا اَنْ يَّقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُوْنَ

aḥasiban-nāsu ay yutrakū ay yaqūlū āmannā wa hum lā yuftanūn(a).

ሰዎች “እናምናለን” ብለው እንደሚተዉና እንደማይፈተኑ ያስባሉ?

وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكٰذِبِيْنَ

wa laqad fatannal-lażīna min qablihim falaya‘lamannallāhul-lażīna ṣadaqū wa laya‘lamannal-kāżibīn(a).

እነዚያንም ከእነሱ በፊት የነበሩትን በእርግጥ ፈትነናል። አላህም እነዚያን እውነተኞችን ያውቃል፤ ውሸታሞቹንም በእርግጥ ያውቃል።

اَمْ حَسِبَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّسْبِقُوْنَا ۗسَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

am ḥasibal-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āti ay yasbiqūnā, sā'a mā yaḥkumūn(a).

ወይስ ክፉ የሚያደርጉ ሰዎች ከቅጣታችን እንደሚያመልጡ ያስባሉን? የሚወስኑት ነገር ከፋ!

مَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ اللّٰهِ فَاِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ لَاٰتٍ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

man kāna yarjū liqā'allāhi fa'inna ajalallāhi la'āt(in), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ከአላህ ጋር መገናኘትን የሚፈልግ ሰው፣ የአላህ (የተስፋ ቃል) ጊዜ በእርግጥ ይመጣል። እርሱም ሁሉን ሰሚና ሁሉን አዋቂ ነው።

وَمَنْ جَاهَدَ فَاِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

wa man jāhada fa'innamā yujāhidu linafsih(ī), innallāha laganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

ለጂሃድ የሚታገል ሁሉ፣ ጂሃዱ ለራሱ ነው። በእርግጥም አላህ ከሁሉም ዓለማት እጅግ ባለጸጋ ነው (ምንም አያስፈልገውም)።

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَحْسَنَ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa lanajziyannahum aḥsanal-lażī kānū ya‘malūn(a).

እነዚያም ያመኑና መልካም ሥራዎችን የሠሩ፣ ክፉ ሥራዎቻቸውን ከነሱ እናስወግዳቸዋለን፤ ይሠሩትም ከነበሩት መልካም ሥራ በእርግጥ እንመነዳቸዋለን።

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

ሰዎችም ለወላጆቻቸው መልካም እንዲያደርጉ (አስገድደናቸዋል)። አንተም በማታውቀው ነገር እንድታጋራኝ ቢያስገድዱህ አትታዘዛቸው። መመለሻህ ወደ እኔ ብቻ ነው፤ የሠራኸውንም እነግርሃለሁ።

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِى الصّٰلِحِيْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanudkhilannahum fiṣ-ṣāliḥīn(a).

እነዚያንም ያመኑና መልካም ሥራቸውን የሠሩ፣ ከደጋጎቹ ውስጥ በእርግጥ እናገባቸዋለን።

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ فَاِذَآ اُوْذِيَ فِى اللّٰهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللّٰهِ ۗوَلَىِٕنْ جَاۤءَ نَصْرٌ مِّنْ رَّبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّا كُنَّا مَعَكُمْۗ اَوَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِمَا فِيْ صُدُوْرِ الْعٰلَمِيْنَ

wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi fa'iżā ūżiya fillāhi ja‘ala fitnatan-nāsi ka‘ażābillāh(i), wa la'in jā'a naṣrum mir rabbika layaqūlunna innā kunnā ma‘akum, awa laisallāhu bi'a‘lama bimā fī ṣudūril-‘ālamīn(a).

ከሰዎችም መካከል «በአላህ እናምናለን» የሚሉ አሉ፤ በአላህም በማመናቸው (በማመናቸው) በተሰቃዩ ጊዜ የሰዎችን ፈተና ከአላህ እንደ ቅጣት አድርገው ይቆጥሩታል። ከጌታህም እርዳታ ቢመጣላቸው «በእርግጥ ከእናንተ ጋር ነን» ይላሉ። አላህ በሰዎች ሁሉ ልቦች ውስጥ ያለውን አያውቅምን?

وَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ

wa laya‘lamannallāhul-lażīna āmanū wa laya‘lamannal-munāfiqīn(a).

አላህም እነዚያን ያመኑትን በእርግጥ ያውቃል፤ መናፍቃኑንም በእርግጥ ያውቃል።

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبِعُوْا سَبِيْلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطٰيٰكُمْۗ وَمَا هُمْ بِحٰمِلِيْنَ مِنْ خَطٰيٰهُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanuttabi‘ū sabīlanā walnaḥmil khaṭāyākum, wa mā hum biḥāmilīna min khaṭāyāhum min syai'(in), innahum lakāżibūn(a).

እነዚያም የካዱት ለእነዚያ ላመኑት «መንገዳችንን ተከተሉ፤ ኃጢአቶቻችሁንም እንሸከማለን» ይላሉ፤ ምንም እንኳን ኃጢአቶቻቸውን መሸከም ባይችሉም። እንዲያውም እነሱ ሙሉ በሙሉ ውሸታሞች ናቸው።

وَلَيَحْمِلُنَّ اَثْقَالَهُمْ وَاَثْقَالًا مَّعَ اَثْقَالِهِمْ وَلَيُسْـَٔلُنَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَمَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa layaḥmilunna aṡqālahum wa aṡqālam ma‘a aṡqālihim wa layus'alunna yaumal-qiyāmati ‘ammā kānū yaftarūn(a).

የራሳቸውንም ኃጢአት፣ የሌሎችንም ኃጢአት ከኃጢአታቸው ጋር በእውነት ይሸከማሉ፤ በትንሣኤም ቀን ሁልጊዜ ስለፈጠሩት ውሸት በእርግጠኝነት ይጠየቃሉ።

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَلَبِثَ فِيْهِمْ اَلْفَ سَنَةٍ اِلَّا خَمْسِيْنَ عَامًا ۗفَاَخَذَهُمُ الطُّوْفَانُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī falabiṡa fīhim alfa sanatin illā khamsīna ‘āmā(n), fa'akhażahumuṭ-ṭūfānu wa hum ẓālimūn(a).

ኑሕንም በእርግጥ ወደ ሕዝቦቹ ላክነው፤ ከእነርሱም ጋር ለአንድ ሺህ ዓመት ወይም ከዚያ በታች ለሃምሳ ዓመታት ኖረ። ከዚያም እነሱ በዳዮች ሕዝቦች ሳሉ ታላቅ ጎርፍ ተመታቸው።

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَصْحٰبَ السَّفِيْنَةِ وَجَعَلْنٰهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

fa'anjaināhu wa aṣḥābas-safīnati wa ja‘alnāhā āyatal lil-‘ālamīn(a).

ኑሕንና በመርከቡ ላይ የነበሩትን ሰዎችም አዳንናቸው፤ ይህንንም ክስተት ለሰው ልጆች ሁሉ ትምህርት አደረግነው።

وَاِبْرٰهِيْمَ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa ibrāhīma iż qāla liqaumihi‘budullāha wattaqūh(u), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

ኢብራሂምንም ለሕዝቦቹ «አላህን ተገዙ፤ ፍሩትም፤ ይህ የምታውቁ ብትሆኑ ለእናንተ የተሻለ ነው።»

اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).

ከአላህ ሌላ የምትገዙት ጣዖታት ብቻ ናቸው፤ ውሸትንም ትቀጣጥፋላችሁ። ከአላህ ሌላ የምትገዙት ነገር ሲሳይን ሊሰጣችሁ አይችልም፤ ስለዚህ አላህን ሲሳይን ለምኑት፤ ተገዙትም፤ ለእርሱም አመስግኑት። ወደ እርሱ ብቻ ትመለሳላችሁ።

وَاِنْ تُكَذِّبُوْا فَقَدْ كَذَّبَ اُمَمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ۗوَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa in tukażżibū faqad każżaba umamum min qablikum, wa mā ‘alar-rasūli illal-balāgul-mubīn(u).

እናንተ (ከሓዲዎች) ብትዋሹ፣ ከእናንተ በፊት የነበሩት ሰዎችም (መልእክተኞቹ) ዋሽተዋል። የሐዋርያውም ግዴታ (የእግዚአብሔርን ሃይማኖት) በግልጽ ማስተላለፍ ብቻ ነው።

اَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللّٰهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ ۗاِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

awalam yarau kaifa yubdi'ullāhul-khalqa ṡumma yu‘īduh(ū), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

አላህ መፍጠርን እንዴት እንደሚጀምርና ከዚያም እንዴት እንደሚደግመው አያዩምን? ይህ ለአላህ ቀላል ነው።

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ بَدَاَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللّٰهُ يُنْشِئُ النَّشْاَةَ الْاٰخِرَةَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ۚ

qul sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa bada'al-khalqa ṡummallāhu yunsyi'un-nasy'atal-ākhirah(ta), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

«በምድር ላይ ሂዱ፤ ከዚያም (አላህ) ፍጥረታትን መፍጠርን እንዴት እንደሚጀምር ተመልከቱ፤ ከዚያም አላህ የመጨረሻውን ክስተት ያመጣል። በእርግጥ አላህ በነገሩ ሁሉ ላይ ቻይ ነው።» በላቸው።

يُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَرْحَمُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَاِلَيْهِ تُقْلَبُوْنَ

yu‘ażżibu may yasyā'u wa yarḥamu may yasyā'(u), wa ilaihi tuqlabūn(a).

አላህ የሚሻውን ሰው ይቀጣል፤ ለሚሻውም ሰው ይምራል፤ ወደ እርሱም ትመለሳላችሁ።

وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ ۖوَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ ࣖ

wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍi wa lā fis-samā'(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

በምድርም ሆነ በሰማይ (ከአላህ ቅጣት) ማምለጥ አትችሉም፤ ከአላህ ሌላ ረዳትም ሆነ ረዳት የላችሁም።

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَلِقَاۤىِٕهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ يَىِٕسُوْا مِنْ رَّحْمَتِيْ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi wa liqā'ihī ulā'ika ya'isū mir raḥmatī wa ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).

እነዚያም የአላህን አንቀጾች የሚክዱና እርሱን የሚገናኙት፣ ከእዝነቴ ተስፋ ይቆርጣሉ፤ ለነሱም አሳማሚ ቅጣት ይደርስባቸዋል።

فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا اقْتُلُوْهُ اَوْ حَرِّقُوْهُ فَاَنْجٰىهُ اللّٰهُ مِنَ النَّارِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qaluqtulūhu au ḥarriqūhu fa anjāhullāhu minan-nār(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

ስለዚህ ከሕዝቦቹ (ኢብራሂም) "ግደሉት ወይም አቃጥሉት" ከማለት ውጪ ምንም መልስ አልተገኘም፤ ከዚያም አላህ ከእሳት አዳነው። በእርግጥም በዚህ ውስጥ ለሚያምኑ ሰዎች (የአላህን ታላቅነት) ምልክቶች አሉ።

وَقَالَ اِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًاۙ مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَّيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۖوَّمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَۖ

wa qāla innamattakhażtum min dūnillāhi auṡānam mawaddata bainikum fil-ḥayātid-dun-yā, ṡumma yaumal-qiyāmati yakfuru ba‘ḍukum biba‘ḍiw wa yal‘anu ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).

ኢብራሂምም እንዲህ አለ፡- “ከአላህ ሌላ የምታመልኳቸው ጣዖታት በምድር ላይ በመካከላችሁ የፍቅር ስሜትን ለመፍጠር ብቻ ነው። ከዚያም በትንሳኤ ቀን ከእናንተ መካከል አንዳንዶቹ ይክዳሉ እና ይረግማሉ፤ መመለሻችሁም ገሃነም ይሆናል፤ ለእናንተም ምንም ረዳት የላችሁም።”

۞ فَاٰمَنَ لَهٗ لُوْطٌۘ وَقَالَ اِنِّيْ مُهَاجِرٌ اِلٰى رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

fa āmana lahū lūṭ(un), wa qāla innī muhājirun ilā rabbī, innahū huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ሉጥም (የአብርሃምን ነቢይነት) አረጋገጠ። (ኢብራሂምም) «እኔ በእርግጥ ወደ ጌታዬ (ወደ ታዘዙት) ቦታ መዛወር አለብኝ፤ እርሱ በእርግጥ አሸናፊው ጥበበኛው ነው» አለ።

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

ለኢብራሂም፣ ለኢስሐቅና ለያዕቆብም ሰጠነው፤ ለዘሮቹም ነቢይና መጽሐፍ አደረግንለት፤ በዱንያም ምንዳውን ሰጠነው፤ እርሱም በመጨረሻይቱ ዓለም ከታዛዦቹ አንዱ ነው።

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ ۖمَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī innakum lata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

ሉጥም ለሕዝቦቹ «ከእናንተ በፊት ከነበሩት ሕዝቦች ማንም ያላደረጋቸውን እጅግ አስጸያፊ (ግብረ ሰዶማዊነት) ሥራ በእርግጥ ሠርታችኋል» ባለ ጊዜ (አስታውሱ)።

اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

ወደ ሰዎች መሄድ፣ መክዳትና በስብሰባ ቦታዎቻችሁ ውስጥ ክፉ መሥራት ተገቢ ነውን? ስለዚህ የሕዝቡ መልስ "ከመልካሞቹ አንዱ ከሆንክ የአላህን ቅጣት አምጣልን" ከማለት ውጪ ሌላ አልነበረም።

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).

(ሉጥ) «ጌታዬ ሆይ፣ ጉዳት ያደረሰውን ቡድን (ቅጣት በማድረስ) እርዳኝ» ሲል ጸለየ።

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰىۙ قَالُوْٓا اِنَّا مُهْلِكُوْٓا اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۚاِنَّ اَهْلَهَا كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ ۚ

wa lammā jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā, qālū innā muhlikū ahli hāżihil-qaryah(ti), inna ahlahā kānū ẓālimīn(a).

መልክተኞቻችንም (መላእክት) ወደ ኢብራሂም በብስራት በመጡ ጊዜ፡- «የዚህችን ከተማ (ሰዶምን) ነዋሪዎች በእርግጥ እናጠፋቸዋለን፤ ምክንያቱም ነዋሪዎቿ በእርግጥ በዳዮች ሕዝቦች ናቸውና» አሉ።

قَالَ اِنَّ فِيْهَا لُوْطًا ۗقَالُوْا نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَنْ فِيْهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهٗ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

qāla inna fīhā lūṭā(n), qālū naḥnu a‘lamu biman fīhā, lanunajjiyannahū wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

ኢብራሂምም «በእርግጥ በዚያች ከተማ ሉጥ አለ» አሉ። (መላእክትም) «በዚያች ከተማ ውስጥ ያለውን በተሻለ እናውቃለን። እርሱንና ተከታዮቹን ሚስቱን ብቻ እንታደጋለን። እሷም ከቀሩት (ከጠፉት) መካከል ትገኛለች።» አሉ።

وَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالُوْا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۗاِنَّا مُنَجُّوْكَ وَاَهْلَكَ اِلَّا امْرَاَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

wa lammā an jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qālū lā takhaf wa lā taḥzan, innā munajjūka wa ahlaka illamra'ataka kānat minal-gābirīn(a).

መልክተኞቻችንም (መላእክት) ወደ ሉጥ በመጡ ጊዜ (በመምጣት) አዘነ፤ ሊጠብቃቸውም የሚችል ኃይል እንደሌለው ተሰማው። (መልክተኞቹም) «አትፍራ፤ አትዘንም፤ እኛ አንተንና ተከታዮችህን በእርግጥ እናድናለን፤ ሚስትህ ብቻ ስትቀር፤ እርሷ ከቀሪዎቹ ናት» አሉ።

اِنَّا مُنْزِلُوْنَ عَلٰٓى اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

innā munzilūna ‘alā ahli hāżihil-qaryati rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

በእርግጥም በዚህች ከተማ ሰዎች ላይ ክፉ ሥራ በመሥራታቸው ምክንያት ቅጣትን ከሰማይ እናወርዳለን።

وَلَقَدْ تَّرَكْنَا مِنْهَآ اٰيَةً ۢ بَيِّنَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa laqad taraknā minhā āyatam bayyinatal liqaumiy ya‘qilūn(a).

በዚህ ውስጥ ለሚያውቁ ሕዝቦች ግልጽ ምልክትን በእርግጥ ተውን።

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

ለመድያን ሰዎችም ወንድማቸውን ሹዓይብን (ላክን)፡- «ወገኖቼ ሆይ! አላህን ተገዙ፤ የመጨረሻውን ቀን (ምንዳ) ተስፋ አድርጉ፤ በምድርም ላይ አታበላሹ።» አላቸው።

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ ۙ

fa każżabūhu fa'akhażathumur-rajfatu fa'aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

(ሹአይብ) ክደውታል፣ ስለዚህም በከባድ የመሬት መንቀጥቀጥ ተመቱ፣ ከዚያም በመኖሪያ ቦታቸው ውስጥ አስከሬኖች ተኝተው ነበር።

وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَقَدْ تَّبَيَّنَ لَكُمْ مِّنْ مَّسٰكِنِهِمْۗ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَكَانُوْا مُسْتَبْصِرِيْنَ ۙ

wa ‘ādaw wa ṡamūda wa qat tabayyana lakum mim masākinihim, wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum faṣaddahum ‘anis-sabīli wa kānū mustabṣirīn(a).

የዓድና የሳሙድ ሰዎችም (አስታውሱ)፤ ከቤቶቻቸው (ፍርስራሾች) ጥፋታቸው ለእናንተ በእርግጥ ተገለጠላችሁ። ሰይጣንም (ክፉ ሥራዎቻቸውን) ለእነርሱ አሳምሮላቸዋል፤ በዚህም (ከአላህ) መንገድ ከለከላቸው፤ እነሱም የማየት ችሎታ ያላቸው ሕዝቦች ናቸው።

وَقَارُوْنَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامٰنَۗ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانُوْا سٰبِقِيْنَ ۚ

wa qārūna wa fir‘auna wa hāmān(a), wa laqad jā'ahum mūsā bil-bayyināti fastakbarū fil-arḍi wa mā kānū sābiqīn(a).

እንዲሁም (እንዲሁም) ካሩን፣ ፈርዖንና ሃማን። ሙሳ ግልጽ መረጃ ይዞ መጣላቸው። ግን በምድር ላይ በትዕቢት ይንቀሳቀሳሉ፤ እነሱም (ከአላህ ቅጣት) የማያመልጡ ናቸው።

فَكُلًّا اَخَذْنَا بِذَنْۢبِهٖۙ فَمِنْهُمْ مَّنْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ اَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الْاَرْضَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اَغْرَقْنَاۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

fakullan akhażnā biżambih(ī), faminhum man arsalnā ‘alaihi ḥāṣibā(n), wa minhum man akhażathuṣ-ṣaiḥah(tu), wa minhum man khasafnā bihil-arḍ(a), wa minhum man agraqnā, wa mā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

እያንዳንዱንም በኃጢአታቸው ቀጣናቸው፤ ከፊሉን በነሱ ላይ የድንጋይ ዝናብ አወረድንባቸው፤ ከፊሉንም በከባድ ነጎድጓድ ተመታ፤ ከፊሉንም ወደ ምድር ጣልነው፤ ከፊሉንም ሰጠምናቸው። አላህ ሊበድላቸው አይፈልግም፤ ግን እነሱ ራሳቸው የበደሉ ናቸው።

مَثَلُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوْتِۚ اِتَّخَذَتْ بَيْتًاۗ وَاِنَّ اَوْهَنَ الْبُيُوْتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوْتِۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

maṡalul-lażīnattakhażū min dūnillāhi auliyā'a kamaṡalil-‘ankabūt(i), ittakhażat baitā(n), wa inna auhanal-buyūti labaitul-‘ankabūt(i), lau kānū ya‘lamūn(a).

የእነዚያ ከአላህ ሌላ ረዳቶችን የያዙ ሰዎች ምሳሌ ቤትን እንደሠራች ሸረሪት ነው። በእርግጥም በጣም ደካማው ቤት የሸረሪቶች ቤት ነው፤ ቢያውቁ ኖሮ።

اِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

innallāha ya‘lamu mā yad‘ūna min dūnihī min syai'(in), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

አላህ ከርሱ ሌላ የሚግገዙትን ያውቃልና። እርሱም ኃያልና ጥበበኛ ነው።

وَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِۚ وَمَا يَعْقِلُهَآ اِلَّا الْعٰلِمُوْنَ

wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nās(i), wa mā ya‘qiluhā illal-‘ālimūn(a).

እነዚህንም ምሳሌዎች ለሰዎች ፈጠርን፤ ከእውቀት ባለቤቶች በስተቀር ማንም አያውቃቸውም።

خَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ ۔

khalaqallāhus-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

አላህ ሰማያትንና ምድርን በትክክል ፈጠረ። በዚህ ውስጥ ለሚያምኑ ሰዎች (የአላህን ታላቅነት) ምልክቶች አሉ።

اُتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَۗ اِنَّ الصَّلٰوةَ تَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ ۗوَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُوْنَ

utlu mā ūḥiya ilaika minal-kitābi wa aqimiṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta tanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lażikrullāhi akbar(u), wallāhu ya‘lamu mā taṣna‘ūn(a).

ወደ አንተ (ሙሐመድ) የተወረደውን መጽሐፍ (ቁርኣንን) አንብብና ሶላትን ፈጽም። በእርግጥም ሶላት ክፋትንና ክፋትን ትከለክላለች። አላህንም ማስታወስ (ጸሎትን) ከሌሎች የአምልኮ ተግባራት የበለጠ ነው (ቅድሚያ የሚሰጠው)። አላህ የምትሠራውን ያውቃል።

۞ وَلَا تُجَادِلُوْٓا اَهْلَ الْكِتٰبِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۖ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ وَقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَاُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَاِلٰهُنَا وَاِلٰهُكُمْ وَاحِدٌ وَّنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

wa lā tujādilū ahlal-kitābi illā bil-latī hiya aḥsan(u), illal-lażīna ẓalamū minhum wa qūlū āmannā bil-lażī unzila ilainā wa unzila ilaikum wa ilāhunā wa ilāhukum wāḥiduw wa naḥnu lahū muslimūn(a).

ከመጽሐፉ ባለቤቶች ጋርም በመልካም መንገድ እንጂ አትከራከሩ፤ ከነሱም ከበዳዮቹ ጋር ካልሆነ በስተቀር። «በእኛ ላይ በተወረደውና ወደ እናንተ በተወረደው (መጽሐፍት) አመንን፤ አምላካችንና አምላካችሁም አንድ ናቸው፤ እኛም ለእርሱ ብቻ ታዛዦች ነን» በሉ።

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَۗ فَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖۚ وَمِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ مَنْ يُّؤْمِنُ بِهٖۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الْكٰفِرُوْنَ

wa każālika anzalnā ilaikal-kitāb(a), fal-lażīna ātaināhumul-kitāba yu'minūna bih(ī), wa min hā'ulā'i may yu'minu bih(ī), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illal-kāfirūn(a).

እንደዚሁም መጽሐፉን (ቁርኣንን) ወደ አንተ አወረድን። እነዚያ መጽሐፍን (ተውራትንና ወንጌልን) የሰጠናቸው በርሱ ያምናሉ፤ ከነሱም (ከመካ ከሐዲዎች) በርሱ የሚያምኑ አሉ። አንቀጾቻችንንም የሚክዱ ከሓዲዎች ብቻ ናቸው።

وَمَا كُنْتَ تَتْلُوْا مِنْ قَبْلِهٖ مِنْ كِتٰبٍ وَّلَا تَخُطُّهٗ بِيَمِيْنِكَ اِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُوْنَ

wa mā kunta tatlū min qablihī min kitābiw wa lā takhuṭṭuhū biyamīnika iżal lartābal-mubṭilūn(a).

አንተ (ሙሐመድ) ከቁርዓን በፊት መጽሐፍ አንብበህ አታውቅም፤ በቀኝ እጅህም መጽሐፍ አልጻፍክም፤ (አንብበህና ብንጽፍ) ሰዎች ይጠራጠሩ ነበር።

بَلْ هُوَ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ فِيْ صُدُوْرِ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الظّٰلِمُوْنَ

bal huwa āyātum bayyinātun fī ṣudūril-lażīna ūtul-‘ilm(a), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illaẓ-ẓālimūn(a).

እንደ እውነቱ ከሆነ (ቁርኣን) በእውቀት ባለቤቶች ልብ ውስጥ ግልጽ የሆኑ አንቀጾች ናቸው። አንቀጾቻችንን የሚክዱ በዳዮች ብቻ ናቸው።

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيٰتٌ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi āyātum mir rabbih(ī), qul innamal-āyātu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

«ከጌታቸው ተዓምራቶች ለምን አልተወረዱም» አሉ። (ሙሐመድ) «ተዓምራቶች የአላህ ብቻ ናቸው። እኔ ግልጽ አስጠንቃቂ ብቻ ነኝ» በላቸው።

اَوَلَمْ يَكْفِهِمْ اَنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ يُتْلٰى عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَرَحْمَةً وَّذِكْرٰى لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam yakfihim annā anzalnā ‘alaikal-kitāba yutlā ‘alaihim, inna fī żālika laraḥmataw wa żikrā liqaumiy yu'minūn(a).

መጽሐፍን (ቁርኣንን) ወደ አንተ ማውረዳችን ለእነሱ በቂ አይደለምን? በእርግጥም (በቁርኣን) ውስጥ ለሚያምኑ ሰዎች ታላቅ በረከቶችና ትምህርቶች አሉ።

قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ شَهِيْدًاۚ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِالْبَاطِلِ وَكَفَرُوْا بِاللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

qul kafā billāhi bainī wa bainakum syahīdā(n), ya‘lamu mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna āmanū bil-bāṭili wa kafarū billāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

(ሙሐመድ) «በእኔና በእናንተ መካከል መስካሪ ለመሆን አላህ በቂ ነው። በሰማያትና በምድር ያለውን ሁሉ ያውቃል። እነዚያም በሐሰት የሚያምኑና በአላህ የሚክዱ እነዚያ እነሱ ከሳሪዎች ናቸው።» በላቸው።

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَلَوْلَآ اَجَلٌ مُّسَمًّى لَّجَاۤءَهُمُ الْعَذَابُۗ وَلَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa lau lā ajalum musammal lajā'ahumul-‘ażāb(u), wa laya'tiyannahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

ቅጣቱንም እንድታስቸኩል ይጠይቁሃል። የተወሰነ ጊዜ ባይኖር ኖሮ ቅጣቱ በመጣባቸው ነበር፤ እነሱም የማያውቁት ሲሆኑ በድንገት ይመጣባቸው ነበር።

يَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢبِالْكٰفِرِيْنَۙ

yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).

ቅጣቱን ወዲያውኑ እንድታወርድ ይጠይቁሃል። ገሃነምም እነዚያን የካዱትን በእርግጥ ትሸፍናለች።

يَوْمَ يَغْشٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْ وَيَقُوْلُ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

yauma yagsyāhumul-‘ażābu min fauqihim wa min taḥti arjulihim wa yaqūlu żūqū mā kuntum ta‘malūn(a).

ቅጣቱ ከላይና ከእግሮቻቸው በታች በሚሸፍናቸው ቀን (ይሸፍናቸዋል)፤ አላህም «የሠራችሁትን ዋጋ ቅመሱ» በሚላቸው ቀን (ይቀጣቸዋል)።

يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ اَرْضِيْ وَاسِعَةٌ فَاِيَّايَ فَاعْبُدُوْنِ

yā ‘ibādiyal-lażīna āmanū inna arḍī wāsi‘atun fa iyyāya fa‘budūn(i).

ታማኞቼ ሆይ! ምድሬ በእርግጥ ሰፊ ናት፤ ስለዚህ እኔን ብቻ አምልኩ።

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ ثُمَّ اِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), ṡumma ilainā turja‘ūn(a).

ሕያው ነፍስ ሁሉ ሞትን ቀማሽ ናት። ከዚያም ወደ እኛ ብቻ ትመለሳላችሁ።

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ نِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۖ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanubawwi'annahum minal-jannati gurafan tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

እነዚያም ያመኑና መልካም ሥራዎችን የሠሩ፣ ወንዞች ከሥሮቻቸው የሚፈሱባቸውን ከፍ ባሉ ስፍራዎች (በሰማይ) በእርግጥ እናስቀምጣቸዋለን፤ በውስጣቸውም ዘላለም ዘውታሪዎች ናቸው። ይህ ለበጎ ሥራዎች ለሚሠሩት ሰዎች በላጭ ምንዳ ነው።

الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

al-lażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

(ማለትም) እነዚያ ታጋሾችና በጌታቸው ላይ የሚጠጉት።

وَكَاَيِّنْ مِّنْ دَاۤبَّةٍ لَّا تَحْمِلُ رِزْقَهَاۖ اللّٰهُ يَرْزُقُهَا وَاِيَّاكُمْ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa ka'ayyim min dābbatil lā taḥmilu rizqahā, allāhu yarzuquhā wa iyyākum, wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ስንት ሕያው ተንቀሳቃሽ ፍጥረታት የራሳቸውን ምግብ (እንክብካቤ) ማምጣት አይችሉም? ለእርሱም ሆነ ለእናንተ ሲሳይን የሚሰጠው አላህ ነው። እርሱ ሁሉን ሰሚና ሁሉን አዋቂ ነው።

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗفَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara layaqūlunnallāh(u), fa'annā yu'fakūn(a).

«ሰማያትንና ምድርን የፈጠረ፣ ፀሐይንና ጨረቃን የገዛ ማን ነው?» ብለህ ብትጠይቃቸው «አላህ» ብለው በእርግጥ ይመልሳሉ። ታዲያ ለምን (ከእውነት) ሊመለሱ ይችላሉ?

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

አላህ ከባሮቹ መካከል ለሚሻው ሰው ሲሳይን ይሰጣል፤ ለእርሱም ይገድበዋል። በእርግጥም አላህ ሁሉንም ነገር አዋቂ ነው።

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ نَّزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ مَوْتِهَا لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۙقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa la'in sa'altahum man nazzala minas-samā'i mā'an fa'aḥyā bihil-arḍa mim ba‘di mautihā layaqūlunnallāh(u), qulil-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

«ከሰማይ ውሃን ያወረደና በእርሱም (ውሃ) የሞተችውን ምድር ሕያው ያደረገ ማን ነው» ብለህ ብትጠይቃቸው «አላህ» ይሉሃል። «ምስጋና ለአላህ ይሁን» በላቸው፤ ግን አብዛኛዎቹ አያውቁም።

وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

የዚህች ዓለም ሕይወት ቀልድና ጨዋታ ብቻ ነው። በእርግጥም የኋለኛው ሕይወት ምድር እውነተኛ ሕይወት ናት፣ ቢያውቁ ኖሮ።

فَاِذَا رَكِبُوْا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ اِذَا هُمْ يُشْرِكُوْنَۙ

fa'iżā rakibū fil-fulki da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri iżā hum yusyrikūn(a).

ስለዚህ መርከቡን ሲሳፈሩ አላህን ለእርሱ ሙሉ አምልኮ (ታማኝነት) ጠየቁት፤ አላህ ግን ወደ ምድር ከመድረስ ባዳናቸው ጊዜ (ከአላህ ጋር) ወደ ማጋራቶች ተመለሱ።

لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۙ وَلِيَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

liyakfurū bimā ātaināhum, fasaufa ya‘lamūn(a).

የሰጠንን ጸጋ ይክዱ፤ በክህደትም ይደሰቱባቸው። ከዚያም በኋላ (የድርጊታቸው ውጤት) ያውቃሉ።

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ

awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).

በዙሪያው ያሉ ሰዎች እርስ በእርሳቸው ሲዘረፉ (ምድራቸውን) አስተማማኝ መሸሸጊያ እንዳደረግን አያዩምን? እውነቱ ከተገለጸ በኋላስ ለምን በውሸት ያምናሉ እና የአላህን ጸጋዎች ይክዳሉ?

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهٗ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bil-ḥaqqi lammā jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

በአላህ ላይ ውሸትን ከሚቀጣጥፍ ሰው ወይም እውነቱ (እውነቱ) ሲመጣበት ከሚክድ ሰው የበለጠ በዳይ ማነው? በሲኦል ውስጥ ለካሃዲዎች ቦታ የለምን?

وَالَّذِيْنَ جَاهَدُوْا فِيْنَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

wal-lażīna jāhadū fīnā lanahdiyannahum subulanā, wa innallāha lama‘al-muḥsinīn(a).

እነዚያም (ውዴታውን) የሚፈልጉን መንገዳችንን እናሳያቸዋለን። አላህም በእርግጥ ከበጎ ሠሪዎች ጋር ነው።