Q.S አል-ሙዳሲር (اَلْمُدَّثِّر) - 56 የጥቅሶች ብዛት

يٰٓاَيُّهَا الْمُدَّثِّرُۙ

yā ayyuhal-muddaṡṡir(u).

የተሸፈነ (የተሸፈነ) ሆይ!

قُمْ فَاَنْذِرْۖ

qum fa'anżir.

ተነሱ፣ ከዚያም ማስጠንቀቂያ ስጡ!

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْۖ

wa rabbaka fakabbir.

ጌታህንም አክብር፤

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْۖ

wa ṡiyābaka faṭahhir.

እና ልብሶችዎን ያጽዱ፣

وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْۖ

war-rujza fahjur.

እና ክፋትን ሁሉ (ተግባራትን) ትተህ

وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُۖ

wa lā tamnun tastakṡir(u).

(ሙሐመድ) ተጨማሪ ለማግኘት (በምላሹ) አትስጡ።

وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْۗ

wa lirabbika faṣbir.

ለጌታህም ስትል ታገስ።

فَاِذَا نُقِرَ فِى النَّاقُوْرِۙ

fa iżā nuqira fin-nāqūr(i).

ስለዚህ መለከት ሲነፋ፣

فَذٰلِكَ يَوْمَىِٕذٍ يَّوْمٌ عَسِيْرٌۙ

fa żālika yauma'iżiy yaumun ‘asīr(un).

ያኔ በጣም አስቸጋሪ ቀን ነበር፣

عَلَى الْكٰفِرِيْنَ غَيْرُ يَسِيْرٍ

‘alal-kāfirīna gairu yasīr(in).

ለማያምኑት ቀላል አይደለም።

ذَرْنِيْ وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيْدًاۙ

Żarnī wa man khalaqtu waḥīdā(n).

እኔ ራሴ በፈጠርኩት ላይ (እንድሰራ) ፍቀድልኝ፤

وَّجَعَلْتُ لَهٗ مَالًا مَّمْدُوْدًاۙ

wa ja‘altu lahū mālam mamdūdā(n).

እኔም የተትረፈረፈ ሀብት እሰጥሃለሁ፤

وَّبَنِيْنَ شُهُوْدًاۙ

wa banīna syuhūdā(n).

እና ሁልጊዜ ከእሱ ጋር ያሉት ልጆች፣

وَّمَهَّدْتُّ لَهٗ تَمْهِيْدًاۙ

wa mahhattu lahū tamhīdā(n).

እና በተቻለ መጠን ሰፊውን የሕይወት ቦታ (የሕይወትን) እሰጥሃለሁ።

ثُمَّ يَطْمَعُ اَنْ اَزِيْدَۙ

Ṡumma yaṭma‘u an azīd(a).

ከዚያም እኔ እንድጨምርበት በጣም ፈለገ።

كَلَّاۗ اِنَّهٗ كَانَ لِاٰيٰتِنَا عَنِيْدًاۗ

kallā, innahū kāna li'āyātinā ‘anīdā(n).

አይችልም! በእርግጥም አንቀጾቻችንን (ቁርዓንን) ተቃውሟል።

سَاُرْهِقُهٗ صَعُوْدًاۗ

sa'urhiquhū ṣa‘ūdā(n).

አድካሚ በሆነ አወጣጥ እሸክመዋለሁ።

اِنَّهٗ فَكَّرَ وَقَدَّرَۙ

innahū fakkara wa qaddar(a).

በእርግጥም አስቦና ወስኖ (የወሰነውን)

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

faqutila kaifa qaddar(a).

ታዲያ ወዮለት! እንዴት ይወስናል?

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

Ṡumma qutila kaifa qaddar(a).

እንደገና፣ ወዮለት! እንዴት ይወስናል?

ثُمَّ نَظَرَۙ

Ṡumma naẓar(a).

ከዚያም (አሰላሰለ) አሰበ፣

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَۙ

Ṡumma ‘abasa wa basar(a).

ከዚያም ጨካኝና አሰልቺ ይመስል ነበር፣

ثُمَّ اَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَۙ

Ṡumma adbara wastakbar(a).

ከዚያም (ከእውነት) ዞረና ፎከረ።

فَقَالَ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ يُّؤْثَرُۙ

faqāla in hāżā illā siḥruy yu'ṡar(u).

ከዚያም “ይህ (ቁርኣን) ከጥንት ሰዎች የተማረ ድግምት ብቻ ነው” አለ።

اِنْ هٰذَآ اِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِۗ

in hāżā illā qaulul-basyar(i).

እነዚህ የሰው ቃላት ብቻ ናቸው።

سَاُصْلِيْهِ سَقَرَ

sa'uṣlīhi saqar(a).

በኋላ፣ (በሲኦል) ሳቀር ውስጥ አኖራለሁ፣

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا سَقَرُۗ

wa mā adrāka mā saqar(a).

እና (ሲኦል) ሳካር ምን እንደሆነ ታውቃለህ?

لَا تُبْقِيْ وَلَا تَذَرُۚ

lā tubqī wa lā tażar(u).

እሱ (ሰቀር) አይተወውም ወይም አይለቅም፣

لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِۚ

lawwāḥatul lil-basyar(i).

የሰውን ቆዳ የሚያቃጥል።

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَۗ

‘alaihā tis‘ata ‘asyar(a).

ከሱ በላይ አስራ ዘጠኝ (ጠባቂ መላእክት) አሉ።

وَمَا جَعَلْنَآ اَصْحٰبَ النَّارِ اِلَّا مَلٰۤىِٕكَةً ۖوَّمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ اِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْاۙ لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَيَزْدَادَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِيْمَانًا وَّلَا يَرْتَابَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْمُؤْمِنُوْنَۙ وَلِيَقُوْلَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْكٰفِرُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَمَا يَعْلَمُ جُنُوْدَ رَبِّكَ اِلَّا هُوَۗ وَمَا هِيَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْبَشَرِ ࣖ

wa mā ja‘alnā aṣḥāban-nāri illā malā'ikah(tan), wa mā ja‘alnā ‘iddatahum illā fitnatal lil-lażīna kafarū, liyastaiqinal-lażīna ūtul-kitāba wa yazdādal-lażīna āmanū īmānaw wa lā yartābal-lażīna ūtul-kitāba wal-mu'minūn(a), wa liyaqūlal-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-kāfirūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), każālika yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa mā ya‘lamu junūda rabbika illā huw(a), wa mā hiya illā żikrā lil-basyar(i).

የገሃነምንም ጠባቂዎች መላእክት ብቻ አደረግናቸው። ቁጥራቸውንም ለእነዚያ ለካዱት ሰዎች ፈተና እንዲሆን ብቻ ወሰንን፤ ይህም መጽሐፍ የተሰጣቸው እንዲያምኑ፣ እነዚያም ያመኑት እምነትን እንዲጨምሩ፣ መጽሐፍ የተሰጣቸውና ምእመናን እንዳይጠራጠሩ፣ እነዚያም በልባቸው ውስጥ በሽታ ያለባቸውና እነዚያም የካዱት «አላህ በዚህ (ቁጥር) ምን ምሳሌ ይፈልጋል?» እንዲሉ ነው። እንደዚሁ አላህ የሚሻውን እንዲያጠምም ይፈቅዳል፤ የሚሻውንም ይመራል። የጌታህንም ሠራዊት ከእርሱ በቀር ማንም አያውቅም። ሳቃርም ለሰዎች ማስጠንቀቂያ ብቻ ነው።

كَلَّا وَالْقَمَرِۙ

kallā wal-qamar(i).

በጨረቃ እምላለሁ፤

وَالَّيْلِ اِذْ اَدْبَرَۙ

wal-laili iż adbar(a).

ሌሊቱም ባለፈ ጊዜ፤

وَالصُّبْحِ اِذَآ اَسْفَرَۙ

waṣ-ṣubḥi iżā asfar(a).

እና ጎህ ሲቀድ ብርሃን ማግኘት ሲጀምር፣

اِنَّهَا لَاِحْدَى الْكُبَرِۙ

innahā la'iḥdal-kubar(i).

እንደ እውነቱ ከሆነ (ሳቃር) ከታላላቅ አደጋዎች አንዱ ነው፣

نَذِيْرًا لِّلْبَشَرِۙ

nażīral lil-basyar(i).

ለሰው ልጅ ማስጠንቀቂያ ሆኖ፣

لِمَنْ شَاۤءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّتَقَدَّمَ اَوْ يَتَاَخَّرَۗ

liman syā'a minkum ay yataqaddama au yata'akhkhar(a).

(ማለትም) ከእናንተ መካከል ወደፊት መሄድ ወይም ማፈግፈግ ለሚፈልጉ።

كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ رَهِيْنَةٌۙ

kullu nafsim bimā kasabat rahīnah(tun).

እያንዳንዱ ሰው ላደረገው ነገር ተጠያቂ ነው፣

اِلَّآ اَصْحٰبَ الْيَمِيْنِ ۛ

illā aṣḥābal-yamīn(i).

ከቀኝ ክንፍ በስተቀር

فِيْ جَنّٰتٍ ۛ يَتَسَاۤءَلُوْنَۙ

fī jannātin - yatasā'alūn(a).

በሰማይ እያሉ፣ እርስ በርሳቸው እንዲህ ሲሉ ጠየቁ፣

عَنِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

‘anil-mujrimīn(a).

ስለ (የኃጢአት) ሰዎች ሁኔታ፣

مَا سَلَكَكُمْ فِيْ سَقَرَ

mā salakakum fī saqar(a).

«ወደ (ሲኦል) ሰቀር እንድትገባ ያደረገህ ምንድን ነው?»

قَالُوْا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّيْنَۙ

qālū lam naku minal-muṣallīn(a).

"ቀደም ሲል ጸሎት ከሚያደርጉት መካከል አልነበርንም" ብለው መለሱ።

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِيْنَۙ

wa lam naku nuṭ‘imul-miskīn(a).

እኛም (እንዲሁም) ድሆችን አናበላም፤

وَكُنَّا نَخُوْضُ مَعَ الْخَاۤىِٕضِيْنَۙ

wa kunnā nakhūḍu ma‘al-khā'iḍīn(a).

እንዲያውም (ለከንቱ ዓላማ)፣ ስለሱ ከሚናገሩ ሰዎች ጋር እንነጋገር ነበር።

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّيْنِۙ

wa kunnā nukażżibu biyaumid-dīn(i).

የፍርድን ቀንም እንክዳለን፤

حَتّٰىٓ اَتٰىنَا الْيَقِيْنُۗ

Ḥattā atānal-yaqīn(u).

ሞት እስኪመጣብን ድረስ።"

فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشّٰفِعِيْنَۗ

famā tanfa‘uhum syafā‘atusy-syāfi‘īn(a).

ስለዚህ የሚያማልዱ ሰዎች ምልጃ (እርዳታ) ከእንግዲህ ለእነሱ አይጠቅምም።

فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِيْنَۙ

famā lahum ‘anit-tażkirati mu‘riḍīn(a).

ታዲያ (ከሃዲዎቹ) ከ(አላህ) ማስጠንቀቂያ ለምን ተመለሱ?

كَاَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنْفِرَةٌۙ

ka'annahum ḥumurum mustanfirah(tun).

እንደ የዱር አህዮች በድንጋጤ እየሮጡ፣

فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍۗ

farrat min qaswarah(tin).

ከአንበሳው ሩጡ።

بَلْ يُرِيْدُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّؤْتٰى صُحُفًا مُّنَشَّرَةًۙ

bal yurīdu kullumri'im minhum ay yu'tā ṣuḥufam munasysyarah(tan).

እያንዳንዳቸውም እንኳን የመጽሐፉን ክፍት ገጾች (የመጽሐፉን) እንዲሰጣቸው ይፈልጋሉ።

كَلَّاۗ بَلْ لَّا يَخَافُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

kallā, bal lā yakhāfūnal-ākhirah(ta).

አይ! እንደ እውነቱ ከሆነ ከሞት በኋላ ያለውን ሕይወት አይፈሩም።

كَلَّآ اِنَّهٗ تَذْكِرَةٌ ۚ

kallā innahū tażkirah(tun).

አይደለም! በእርግጥም (ቁርኣን) ማሳሰቢያ ነው።

فَمَنْ شَاۤءَ ذَكَرَهٗۗ

faman syā'a żakarah(ū).

ስለዚህ የሚፈልግ ሁሉ በእርግጥ ከዚህ ትምህርት ይወስዳል።

وَمَا يَذْكُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗهُوَ اَهْلُ التَّقْوٰى وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ࣖ

wa mā yażkurūna illā ay yasyā'allāh(u), huwa ahlut-taqwā wa ahlul-magfirah(ti).

አላህ ካልፈቀደ በስተቀር ከቁርአን (ከቁርኣን) አይማሩም። እርሱ (አላህ) ልንፈራው የሚገባን እና ይቅር የማለት መብት ያለው አምላክ ነው።