Q.S አዝ-ዙክሩፍ (اَلزُّخْرُف) - 89 የጥቅሶች ብዛት

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

ሃ ሚም

وَالْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ ۙ

wal-kitābil-mubīn(i).

ለግልጽ መጽሐፍ (ቁርኣን) ሲባል።

اِنَّا جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَۚ

innā ja‘alnāhu qur'ānan ‘arabiyyal la‘allakum ta‘qilūn(a).

ቁርዓንን በአረብኛ ቋንቋ ገልጸነዋል፤ እናንተም ትረዱ ዘንድ።

وَاِنَّهٗ فِيْٓ اُمِّ الْكِتٰبِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيْمٌ ۗ

wa innahū fī ummil-kitābi ladainā la‘aliyyun ḥakīm(un).

ቁርኣንም በእርግጥ በኡሙል መጽሐፍ (ላውህ ማህፉዝ) ውስጥ ከእኛ ዘንድ በእርግጥም ከፍተኛ ዋጋ ያለውና ጥበብ የተሞላ ነው።

اَفَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحًا اَنْ كُنْتُمْ قَوْمًا مُّسْرِفِيْنَ

afa naḍribu ‘ankumuż-żikra ṣafḥan an kuntum qaumam musrifīn(a).

ታዲያ እናንተ ወሰንን የምትተላለፉ ሕዝቦች ስለሆናችሁ የቁርኣንን አንቀጾች ወደ እናንተ ማውረዳችንን እናቆማለን?

وَكَمْ اَرْسَلْنَا مِنْ نَّبِيٍّ فِى الْاَوَّلِيْنَ

wa kam arsalnā min nabiyyin fil-awwalīn(a).

ለቀደሙት ሕዝቦች ስንት ነቢያትን እንደላክን (አስታውስ)።

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim min nabiyyin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

አንድ ነቢይ ወደ እነርሱ በመጣ ቁጥር ሁልጊዜ ያፌዙበት ነበር።

فَاَهْلَكْنَآ اَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشًا وَّمَضٰى مَثَلُ الْاَوَّلِيْنَ

fa ahlaknā asyadda minhum baṭsyaw wa maḍā maṡalul-awwalīn(a).

ስለዚህ ከእነሱ ውስጥ በኀይል የበረቱትን አጠፋን፤ የቀደሙትም ሕዝቦች ምሳሌ አልፏል።

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيْزُ الْعَلِيْمُۙ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunna khalaqahunnal-‘azīzul-‘alīm(u).

«ሰማያትንና ምድርን የፈጠረው ማን ነው?» ብለህ ብትጠይቃቸው «ሁሉንም ነገር የፈጠረው ሁሉን አዋቂው ነው» ብለው ይመልሳሉ።

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّجَعَلَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ ۚ

allażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa ja‘ala lakum fīhā subulal la‘allakum tahtadūn(a).

እርሱ ምድርን ለእናንተ መኖሪያ ያደረገላችሁ፤ ትመሩም ዘንድ በምድር ላይ መንገዶችን ያደረገላችሁ ነው።

وَالَّذِيْ نَزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍۚ فَاَنْشَرْنَا بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًا ۚ كَذٰلِكَ تُخْرَجُوْنَ

wal-lażī nazzala minas-samā'i mā'am biqadar(in), fa'ansyarnā bihī baldatam maitā(n), każālika tukhrajūn(a).

ከሰማይም ውሃን በልክ ያወረደው ያ ነው፤ ከዚያም በውሃ የሞተችውን ምድር ሕያው ያደረግነው (ከመቃብር) ነው። እንደዚሁ (ከመቃብር) ትወጣላችሁ።

وَالَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْفُلْكِ وَالْاَنْعَامِ مَا تَرْكَبُوْنَۙ

wal-lażī khalaqal-azwāja kullahā wa ja‘ala lakum minal-fulki wal-an‘āmi mā tarkabūn(a).

ሁሉንም ነገር ጥንድ ጥንድ አድርጎ ፈጠረ፤ ለእናንተም የምትጋልቧቸውንም መርከቦች አደረገላችሁ።

لِتَسْتَوٗا عَلٰى ظُهُوْرِهٖ ثُمَّ تَذْكُرُوْا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ اِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُوْلُوْا سُبْحٰنَ الَّذِيْ سَخَّرَ لَنَا هٰذَا وَمَا كُنَّا لَهٗ مُقْرِنِيْنَۙ

litastawū ‘alā ẓuhūrihī ṡumma tażkurū ni‘mata rabbikum iżastawaitum ‘alaihi wa taqūlū subḥānal-lażī sakhkhara lanā hāżā wa mā kunnā lahū muqrinīn(a).

በጀርባዋ ላይ እንድትቀመጡና ከዚያም በርሷ ላይ በተቀመጡ ጊዜ የጌታችሁን ጸጋ እንድታስታውሱ፤ «ከዚህ በፊት መቆጣጠር ያልቻልን ቢሆንም እንኳ ይህንን ሁሉ ለእኛ ላስገዛልን (አላህ) ክብር ይገባው።»

وَاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُوْنَ

wa innā ilā rabbinā lamunqalibūn(a).

እኛም በእርግጥ ወደ ጌታችን ተመላሾች ነን።

وَجَعَلُوْا لَهٗ مِنْ عِبَادِهٖ جُزْءًا ۗاِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ ࣖ

wa ja‘alū lahū min ‘ibādihī juz'ā(n), innal-insāna lakafūrum mubīn(un).

ከባሮቹም መካከል አንዳንዶቹን የእርሱ ንብረት አድርገው ይወስዳሉ። በእርግጥም የሰው ልጅ በግልጽ እይታ ውስጥ ከዳተኛ (የእግዚአብሔርን ጸጋዎች) ነው።

اَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنٰتٍ وَّاَصْفٰىكُمْ بِالْبَنِيْنَ ۗ

amittakhażū mimmā yakhluqu banātiw wa aṣfākum bil-banīn(a).

እሱ ከፈጠራቸው ሰዎች ሴት ልጅን ወስዶ ወንድ ልጅ ሊሰጥህ ተገቢ ነውን?

وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمٰنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌ

wa iżā busysyira aḥaduhum bimā ḍaraba lir-raḥmāni maṡalan ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).

ከመካከላቸው አንዱ (የሴት ልጅ መወለድ) ለአዛኝ (አላህ) ምሳሌ ሆኖ ጥቅም ላይ እንደዋለ ቢበሰር፣ ፊቱ በጣም ጥቁር ይሆናል፣ ምክንያቱም ሀዘንን (ቁጣን) ይከለክላል።

اَوَمَنْ يُّنَشَّؤُا فِى الْحِلْيَةِ وَهُوَ فِى الْخِصَامِ غَيْرُ مُبِيْنٍ

awamay yunasysya'u fil-ḥilyati wa huwa fil-khiṣāmi gairu mubīn(in).

በክርክር ውስጥ ጠንካራ እና ግልጽ ምክንያቶችን መስጠት በማይችልበት ጊዜ እንደ ጌጣጌጥ ላደገ ሰው (የእግዚአብሔር ልጅ መሆን) ተገቢ ነውን?

وَجَعَلُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ الَّذِيْنَ هُمْ عِبٰدُ الرَّحْمٰنِ اِنَاثًا ۗ اَشَهِدُوْا خَلْقَهُمْ ۗسَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْـَٔلُوْنَ

wa ja‘alul-malā'ikatal-lażīna hum ‘ibādur raḥmāni ināṡā(n), asyahidū khalqahum, satuktabu syahādatuhum wa yus'alūn(a).

የአላህን (የአላህ) አገልጋዮች መላእክትን እንደ ሴቶች አደረጓቸው። የመላእክትን አፈጣጠር አይተዋል? በኋላ ላይ ምስክርነታቸው ይጻፋል፤ ተጠያቂም ይሆናሉ።

وَقَالُوْا لَوْ شَاۤءَ الرَّحْمٰنُ مَا عَبَدْنٰهُمْ ۗمَا لَهُمْ بِذٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ اِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَۗ

wa qālū lau syā'ar-raḥmānu mā ‘abadnāhum, mā lahum biżālika min ‘ilm(in), in hum illā yakhruṣūn(a).

«አላህ (አላህ) ቢሻ ኖሮ (መላእክትን) አናመልክም ነበር» አሉ። ስለሱ ምንም እውቀት የላቸውም። ከመገመት ያለፈ ነገር የላቸውም።

اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا مِّنْ قَبْلِهٖ فَهُمْ بِهٖ مُسْتَمْسِكُوْنَ

am ātaināhum kitābam min qablihī fahum bihī mustamsikūn(a).

ወይስ ከዚህ በፊት መጽሐፍ ሰጥተናቸዋልን?

بَلْ قَالُوْٓا اِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّهْتَدُوْنَ

bal qālū innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muhtadūn(a).

እንዲያውም “በእርግጥም አባቶቻችን ሃይማኖትን አጥብቀው እንደያዙ አግኝተናል፤ እኛም የእነሱን ፈለግ እንድንከተል ተመርተናል” ብለዋል።

وَكَذٰلِكَ مَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّذِيْرٍۙ اِلَّا قَالَ مُتْرَفُوْهَآ ۙاِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّقْتَدُوْنَ

wa każālika mā arsalnā min qablika fī qaryatim min nażīr(in), illā qāla mutrafūhā, innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muqtadūn(a).

እንዲሁም (ሙሐመድ ሆይ) ወደ አንዲት ምድር አስፈራሪን በላክን ጊዜ፣ የቅንጦት ሰዎችዋ «አባቶቻችንን በሃይማኖት ላይ አገኘናቸው፤ እኛም በፈለጎቻቸው ላይ ብቻ ነን» ይሉ ነበር።

۞ قٰلَ اَوَلَوْ جِئْتُكُمْ بِاَهْدٰى مِمَّا وَجَدْتُّمْ عَلَيْهِ اٰبَاۤءَكُمْۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qāla awalau ji'tukum bi'ahdā mimmā wajattum ‘alaihi ābā'akum, qālū innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).

(መልእክተኛው) «ከአባቶቻችሁ ከተከተሉት የበለጠ ሃይማኖት ብመጣላችሁም እንኳ ትከተሉታላችሁን?» አሉ። «በእርግጥም በታዘዛችሁት ነገር ከሐዲዎች ነን» አሉ።

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ ࣖ

fantaqamnā minhum fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

ከዚያም አጠፋናቸው፤ የካዱትንም (እውነቱን) እንዴት እንደ ሆኑ ተመልከት።

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖٓ اِنَّنِيْ بَرَاۤءٌ مِّمَّا تَعْبُدُوْنَۙ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi wa qaumihī innanī barā'um mimmā ta‘budūn(a).

«ኢብራሂምም ለአባቱና ለሕዝቦቹ «እኔ ከምትግገዙት ነገር ንጹሕ ነኝ» ባለ ጊዜ (አስታውስ)።

اِلَّا الَّذِيْ فَطَرَنِيْ فَاِنَّهٗ سَيَهْدِيْنِ

illāl-lażī faṭaranī fa'innahū sayahdīn(i).

የፈጠረኝን አላህ ብቻ (ትገዙታላችሁ)፤ እርሱ በእርግጥ ይመራኛልና።

وَجَعَلَهَا كَلِمَةً ۢ بَاقِيَةً فِيْ عَقِبِهٖ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۗ

wa ja‘alahā kalimatam bāqiyatan fī ‘aqibihī la‘allahum yarji‘ūn(a).

(ኢብራሂም) (የአንድ አምላክ የሚለውን ፍርድ) ለዘሮቹ ዘላለማዊ ፍርድ አድርጎታል፤ ስለዚህም (ወደ አንድ አምላክነት ዓረፍተ ነገር) ይመለሱ ዘንድ።

بَلْ مَتَّعْتُ هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ وَرَسُوْلٌ مُّبِيْنٌ

bal matta‘tu hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā jā'ahumul-ḥaqqu wa rasūlum mubīn(un).

እንደ እውነቱ (ቁርኣን) ከመልእክተኛው ጋር እስከሚያብራራላቸው ድረስ ለእነርሱም ሆነ ለአባቶቻቸው የሕይወትን ደስታ ሰጥቻቸዋለሁ።

وَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ وَّاِنَّا بِهٖ كٰفِرُوْنَ

wa lammā jā'ahumul-ḥaqqu qālū hāżā siḥruw wa innā bihī kāfirūn(a).

እውነቱም (ቁርኣን) በመጣላቸው ጊዜ «ይህ ድግምት ነው፤ እኛም በእርግጥ እንክዳለን» አሉ።

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ عَلٰى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيْمٍ

wa qālū lau lā nuzzila hāżal-qur'ānu ‘alā rajulim minal-qaryataini ‘aẓīm(in).

እንዲሁም (እንዲሁም) "ይህ ቁርኣን ከእነዚህ ሁለት አገሮች በአንዱ (መካ እና ጣኢፍ) ውስጥ ላሉ ታላላቅ (ባለጸጎች እና ተደማጭነት ላላቸው) ሰዎች ለምን አልተወረደም?" አሉ።

اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).

የጌታህን ችሮታ ያካፍላሉን? እኛ በዚች ዓለም ሕይወት ኑሯቸውን እንወስናለን፤ ከፊላቸውም ከፊሉ ከፊሉን ከፊሉን ይጠቅም ዘንድ ከፊሉን ከከፊሉ በላይ በደረጃዎች ከፍለናል። የጌታህም ችሮታ ከሚሰበስቡት ሀብት በላጭ ነው።

وَلَوْلَآ اَنْ يَّكُوْنَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَنْ يَّكْفُرُ بِالرَّحْمٰنِ لِبُيُوْتِهِمْ سُقُفًا مِّنْ فِضَّةٍ وَّمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُوْنَۙ

wa lau lā ay yakūnan-nāsu ummataw wāḥidatal laja‘alnā limay yakfuru bir-raḥmāni libuyūtihim suqufam min fiḍḍatiw wa ma‘ārija ‘alaihā yaẓharūn(a).

ሰዎችንም አንድ ሕዝብ ከመሆን (በክህደት) ባይከለክል ኖሮ፣ ለእነዚያ በአልረሕማን (በአላህ) የማያምኑትን፣ የቤቶቻቸውን ከብር የተሠሩ ጣሪያዎችን፣ የሚወጡባቸውንም መሰላልዎች ባደረግንላቸው ነበር።

وَلِبُيُوْتِهِمْ اَبْوَابًا وَّسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِـُٔوْنَۙ

wa libuyūtihim abwābaw wa sururan ‘alaihā yattaki'ūn(a).

ለቤቶቻቸውም የብር ደጆችን እና የሚቀመጡባቸውንም አልጋዎች አደረግን።

وَزُخْرُفًاۗ وَاِنْ كُلُّ ذٰلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَالْاٰخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

wa zukhrufā(n), wa in kullu żālika lammā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wal-ākhiratu ‘inda rabbika lil-muttaqīn(a).

ከወርቅ የተሠሩ ጌጣጌጦችንም እንሠራለን። ይህ ሁሉ የዓለማዊ ሕይወት ደስታ እንጂ ሌላ አይደለም፤ የኋለኛው ሕይወት ግን በጌታህ ዘንድ ለእነዚያ ለጥንቁቆች የተጠበቀ ነው።

وَمَنْ يَّعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمٰنِ نُقَيِّضْ لَهٗ شَيْطٰنًا فَهُوَ لَهٗ قَرِيْنٌ

wa may ya‘syu ‘an żikrir-raḥmāni nuqayyiḍ lahū syaiṭānan fahuwa lahū qarīn(un).

ከአላህም ትምህርት የሚዞር ሰው ሰይጣንን (እንመራዋለን)፤ የቅርብ ጓደኛውም ይሆናል።

وَاِنَّهُمْ لَيَصُدُّوْنَهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

wa innahum layaṣuddūnahum ‘anis-sabīli wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

እነሱም (ሰይጣናት) የተመሩ መሆናቸውን እያሰቡ ከትክክለኛው መንገድ ያግዷቸዋል።

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَنَا قَالَ يٰلَيْتَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِيْنُ

Ḥattā iżā jā'anā qāla yā laita bainī wa bainaka bu‘dal-masyriqaini fa bi'sal-qarīn(u).

ስለዚህ እነዚያ (ከእምነት) የሚሸሹት (ከእምነት) ወደ እኛ በመጡ ጊዜ (በትንሣኤ ቀን) «ወይኔ! በእኔና በአንተ መካከል ያለው ርቀት እንደ ምሥራቅና ምዕራብ መካከል ባለው ርቀት ቢሆን ኖሮ (ሰይጣን) ለሰዎች በጣም ክፉ ጓደኛ ነው» ይላል።

وَلَنْ يَّنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ اِذْ ظَّلَمْتُمْ اَنَّكُمْ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُوْنَ

wa lay yanfa‘akumul-yauma iẓ ẓalamtum annakum fil-‘ażābi musytarikūn(a).

(ተስፋችሁ) በዚያ ቀን አይጠቅማችሁም፤ ምክንያቱም እናንተን (ነፍሶቻችሁን) በደላችሁና።

اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ اَوْ تَهْدِى الْعُمْيَ وَمَنْ كَانَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma au tahdil-‘umya wa man kāna fī ḍalālim mubīn(in).

ታዲያ አንተ (ሙሐመድ) ደንቆሮን ሰው መስማት ትችላለህን? ወይስ ዕውር ለሆነ ሰው እና በግልጽ ስህተት ውስጥ ላለ ሰው (መምራት) ትችላለህን?

فَاِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَاِنَّا مِنْهُمْ مُّنْتَقِمُوْنَۙ

fa immā nażhabanna bika fa innā minhum muntaqimūn(a).

ስለዚህ በእርግጥ (ከማሸነፍህ በፊት) ብንለቅቃችሁ (በኋላ ሕይወት) በእርግጥ ቅጣቶችን እናመጣባቸዋለን።

اَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِيْ وَعَدْنٰهُمْ فَاِنَّا عَلَيْهِمْ مُّقْتَدِرُوْنَ

au nuriyannakal-lażī wa‘adnāhum fa'innā ‘alaihim muqtadirūn(a).

ወይም ያስፈራራናቸውን (ቅጣቱን) እናሳይሃለን። ስለዚህ እኛ በእነርሱ ላይ በእርግጥ ስልጣን አለን።

فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِيْٓ اُوْحِيَ اِلَيْكَ ۚاِنَّكَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

fastamsik bil-lażī ūḥiya ilaik(a), innaka ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ስለዚህ የተወረደልህን (ሃይማኖት) አጥብቀህ ያዝ። አንተ በእርግጥ በቀጥተኛው መንገድ ላይ ነህ።

وَاِنَّهٗ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ ۚوَسَوْفَ تُسْـَٔلُوْنَ

wa innahū lażikrul laka wa liqaumik(a), wa saufa tus'alūn(a).

በእርግጥም ቁርዓን ለአንተም ሆነ ለሕዝቦችህ በእርግጥ ማስጠንቀቂያ ነው፣ እናም አንድ ቀን ተጠያቂ ትሆናለህ።

وَسْـَٔلْ مَنْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُّسُلِنَآ ۖ اَجَعَلْنَا مِنْ دُوْنِ الرَّحْمٰنِ اٰلِهَةً يُّعْبَدُوْنَ ࣖ

was'al man arsalnā min qablika mir rusulinā, aja‘alnā min dūnir-raḥmāni ālihatay yu‘badūn(a).

ከአንተ በፊትም የላክናቸውን መልክተኞቻችንን (ሙሐመድን) «ከአላህ ሌላ ከአልረሕማን ሌላ የሚመለኩ አምላክ አድርገናልን?» ብለህ ጠይቅ።

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَقَالَ اِنِّيْ رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa qāla innī rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).

ሙሳንም በተዓምራቶቻችን ወደ ፈርዖንና ወደ ሕዝቦቹ መሪዎች በእርግጥ ላክነው። (ሙሳም) «እኔ ከዓለማት ጌታ የተላክሁ መልክተኛ ነኝ» አለ።

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِاٰيٰتِنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَضْحَكُوْنَ

falammā jā'ahum bi'āyātinā iżā hum minhā yaḍḥakūn(a).

(ሙሳ) ተዓምራቶቻችንን ይዞ በመጣ ጊዜ ወዲያውኑ ሳቁበት።

وَمَا نُرِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ اِلَّا هِيَ اَكْبَرُ مِنْ اُخْتِهَاۗ وَاَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa mā nurīhim min āyatin illā hiya akbaru min ukhtihā, wa akhażnāhum bil-‘ażābi la‘allahum yarji‘ūn(a).

ከቀደሙት ተዓምራት (ተአምራቱ) የበለጠ ካልሆነ በስተቀር ምንም ተዓምር አላሳየናቸውም። ወደ ትክክለኛውም መንገድ ይመለሱ ዘንድ ቅጣትን ቀጣናቸው።

وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ اِنَّنَا لَمُهْتَدُوْنَ

wa qālū yā ayyuhas-sāḥirud‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), innanā lamuhtadūn(a).

«አንተ ድግምተኛ! ጌታህን ቃል በገባልህ መሠረት (እንዲፈታን) ጠይቅልን፤ እኛ (ጸሎትህ ከተመለሰ) በእርግጥም የተመራን ነን» አሉ።

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumul-‘ażāba iżā hum yankuṡūn(a).

ቅጣቱንም ከእነሱ ላይ ባነሳን ጊዜ ወዲያውኑ ቃል ኪዳናቸውን አፈረሱ።

وَنَادٰى فِرْعَوْنُ فِيْ قَوْمِهٖ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَيْسَ لِيْ مُلْكُ مِصْرَ وَهٰذِهِ الْاَنْهٰرُ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِيْۚ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَۗ

wa nādā fir‘aunu fī qaumihī qāla yā qaumi alaisa lī mulku miṣra wa hāżihil-anhāru tajrī min taḥtī, afalā tubṣirūn(a).

ፈርዖንም ሕዝቦቹን (እንዲህ ሲል) ጠራ፡- «ሕዝቦቼ ሆይ! የግብፅ መንግሥት የእኔ አይደለምን? እነዚህም ወንዞች ከበታቼ ይፈሳሉን? አታዩምን?» አለ።

اَمْ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْ هٰذَا الَّذِيْ هُوَ مَهِيْنٌ ەۙ وَّلَا يَكَادُ يُبِيْنُ

am ana khairum min hāżal-lażī huwa mahīn(un), wa lā yakādu yubīn(u).

እኔ ከዚህ ትሑት ሰው (ሙሴ) አልበልጥምን? (ቃላቱንም መግለጽ የማይችል)?

فَلَوْلَآ اُلْقِيَ عَلَيْهِ اَسْوِرَةٌ مِّنْ ذَهَبٍ اَوْ جَاۤءَ مَعَهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ مُقْتَرِنِيْنَ

falau lā ulqiya ‘alaihi aswiratum min żahabin au jā'a ma‘ahul-malā'ikatu muqtarinīn(a).

ታዲያ እሱ (ሙሴ) የወርቅ አምባሮችን ለምን አላደረገም ወይም መልአክ አብሮት እንዲሄድ አልፈለገም?

فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهٗ فَاَطَاعُوْهُ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

fastakhaffa qaumahū fa aṭā‘ūh(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

ስለዚህ (ፈርዖን) በእነዚህ ቃላት ሕዝቡን ስለነካው ታዘዙት። በእርግጥም እነሱ ክፉ ሕዝቦች ናቸው።

فَلَمَّآ اٰسَفُوْنَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

falammā āsafūnantaqamnā minhum fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

ባስቆጡንም ጊዜ ቀጣናቸው፤ ከዚያም ሁሉንም አሰጠምናቸው (በባህር ውስጥ)።

فَجَعَلْنٰهُمْ سَلَفًا وَّمَثَلًا لِّلْاٰخِرِيْنَ ࣖ

fa ja‘alnāhum salafaw wa maṡalal lil-ākhirīn(a).

ስለዚህ ቀዳሚዎች (ሰዎች) እና ለኋለኞቹም መገሰጫ አደረግናቸው።

۞ وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا اِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّوْنَ

wa lammā ḍuribabnu maryama maṡalan iżā qaumuka minhu yaṣiddūn(a).

የመርየም ልጅ (ዒሳ) እንደ ምሳሌ ሲጠቀስ፣ በድንገት የእናንተ ሰዎች (የቁረይሽ ነገድ) በዚህ ምክንያት እልል አሉ።

وَقَالُوْٓا ءَاٰلِهَتُنَا خَيْرٌ اَمْ هُوَ ۗمَا ضَرَبُوْهُ لَكَ اِلَّا جَدَلًا ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُوْنَ

wa qālū a'ālihatunā khairun am huw(a), mā ḍarabūhu laka illā jadalā(n), bal hum qaumun khaṣimūn(a).

«ከአማልክቶቻችን ወይስ ከርሱ (ኢሳ) የትኛው ይሻላል?» አሉ። ምሳሌውን ለአንተ አላቀረቡልህም፤ ለክርክር ብቻ እንጂ፤ እንዲያውም እነሱ ጠብ የሚወዱ ሕዝቦች ናቸው።

اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).

እርሱ (ዒሳ) በእርሱ ላይ የለገስንለት ባሪያ እንጂ ሌላ አልነበረም። ለእስራኤል ልጆችም ምሳሌ አደረግነው።

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَجَعَلْنَا مِنْكُمْ مَّلٰۤىِٕكَةً فِى الْاَرْضِ يَخْلُفُوْنَ

wa lau nasyā'u laja‘alnā minkum malā'ikatan fil-arḍi yakhlufūn(a).

ብንሻም ኖሮ በምድር ላይ ምትክ መላእክትን በመካከላችሁ (ከትውልድ ወደ ትውልድ) ባደረግን ነበር።

وَاِنَّهٗ لَعِلْمٌ لِّلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَا وَاتَّبِعُوْنِۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innahū la‘ilmul lis-sā‘ati falā tamtarunna bihā wattabi‘ūn(i), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

እርሱ (ኢየሱስ) የሰዓቲቱ ምልክት ነው። ስለዚህ በርሷ አትጠራጠሩ፤ ተከተሉኝም፤ ይህ ቀጥተኛው መንገድ ነው።

وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطٰنُۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

wa lā yaṣuddannakumusy-syaiṭān(u), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

በሰይጣንም ፈጽሞ አትሸሽ፤ በእርግጥም ሰይጣን ለእናንተ እውነተኛ ጠላት ነው።

وَلَمَّا جَاۤءَ عِيْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَلِاُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ تَخْتَلِفُوْنَ فِيْهِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa lammā jā'a ‘īsā bil-bayyināti qāla qad ji'tukum bil-ḥikmati wa li'ubayyina lakum ba‘ḍal-lażī takhtalifūna fīh(i), fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

ዒሳም መረጃ ይዞ በመጣ ጊዜ "በእርግጥ በጥበብ ወደ እናንተ መጥቻለሁ፤ የምትከራከሩበትንም ነገር ላብራራላችሁ መጥቻለሁ፤ ስለዚህ አላህን ፍሩ፤ ታዘዙኝም።"

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha huwa rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

አላህ እርሱ ጌታዬና ጌታችሁ ነውና ተገዙት። ይህ ቀጥተኛ መንገድ ነው።

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْ ۚفَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ عَذَابِ يَوْمٍ اَلِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fawailul lil-lażīna ẓalamūmin ‘ażābi yaumin alīm(in).

ነገር ግን (የሚኖሩት) ቡድኖች እርስ በእርሳቸው ይለያያሉ፤ ስለዚህ በዳዮች በአሳማሚው ቀን (የቂያማ ቀን) ቅጣት ምክንያት ወዮላቸው።

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا السَّاعَةَ اَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

hal yanẓurūna illas-sā‘ata an ta'tiyahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

የፍርዱ ቀን እነሱ ሳያውቁ በድንገት እንዲመጣባቸው ብቻ ነው የሚጠብቁት?

اَلْاَخِلَّاۤءُ يَوْمَىِٕذٍۢ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ اِلَّا الْمُتَّقِيْنَ ۗ ࣖ

al-akhillā'u yauma'iżim ba‘ḍuhum liba‘ḍin ‘aduwwun illal-muttaqīn(a).

በዚያ ቀን የቅርብ ጓደኞች እርስ በርሳቸው ጠላቶች ይሆናሉ፤ ጥንቁቆች ካልሆኑ በስተቀር።

يٰعِبَادِ لَاخَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَۚ

yā ‘ibādi lā khaufun ‘alaikumul-yauma wa lā antum taḥzanūn(a).

«ባሮቼ ሆይ! በዚያ ቀን በእናንተ ላይ ፍርሃት የለባችሁም፤ አታዝኑም።

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا مُسْلِمِيْنَۚ

allażīna āmanū bi'āyātinā wa kānū muslimīn(a).

(እነሱም) እነዚያ በአንቀጾቻችን የሚያምኑና እነሱም ታዛዦች የኾኑት።

اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ اَنْتُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ تُحْبَرُوْنَ

udkhulul-jannata antum wa azwājukum tuḥbarūn(a).

ወደ ገነት ግቡ፣ አንተና የትዳር ጓደኛህ ደስተኞች ትሆናላችሁ።

يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِصِحَافٍ مِّنْ ذَهَبٍ وَّاَكْوَابٍ ۚوَفِيْهَا مَا تَشْتَهِيْهِ الْاَنْفُسُ وَتَلَذُّ الْاَعْيُنُ ۚوَاَنْتُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَۚ

yuṭāfu ‘alaihim biṣiḥāfim min żahabiw wa akwāb(in), wa fīhā mā tasytahīhil-anfusu wa talażżul-a‘yun(u), wa antum fīhā khālidūn(a).

በወርቅ ሳህኖችና መነጽሮች ዙሪያ ተሸጋገሩ፤ በሰማይም ልብ የሚፈልገውን ሁሉና ዓይንን የሚያስደስት ነገር ሁሉ ነበረ። አንተም በእርሱ ትኖራለህ።

وَتِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْٓ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa tilkal-jannatul-latī ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

ያ ደግሞ በሠራኸው መልካም ሥራ ምክንያት ከአንተ የምትወርሰው ገነት ነው።

لَكُمْ فِيْهَا فَاكِهَةٌ كَثِيْرَةٌ مِّنْهَا تَأْكُلُوْنَ

lakum fīhā fākihatun kaṡīratum minhā ta'kulūn(a).

በገነት ውስጥ ለእናንተ ብዙ ፍራፍሬዎች አሉ፣ አንዳንዶቹንም ልትበሉ ትችላላችሁ።

اِنَّ الْمُجْرِمِيْنَ فِيْ عَذَابِ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَۖ

innal-mujrimīna fī ‘ażābi jahannama khālidūn(a).

በእርግጥም፣ ኃጢአት የሚሠሩ ሰዎች ለዘላለም በሲኦል ስቃይ ውስጥ ይኖራሉ።

لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيْهِ مُبْلِسُوْنَ ۚ

lā yufattaru ‘anhum wa hum fīhi mublisūn(a).

ከቅጣቱም አልተቃለላቸውም፤ በእርሱም ተስፋ ቆርጠዋል።

وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْا هُمُ الظّٰلِمِيْنَ

wa mā ẓalamnāhum wa lākin kānū humuẓ-ẓālimīn(a).

እኛም አልበደልናቸውም፤ ግን ራሳቸውን በደሉ።

وَنَادَوْا يٰمٰلِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَۗ قَالَ اِنَّكُمْ مّٰكِثُوْنَ

wa nādau yā māliku liyaqḍi ‘alainā rabbuk(a), qāla innakum mākiṡūn(a).

«አንተ (መልአክ) ማሊክ ሆይ! ጌታህ ይግደለን» ብለው ጮኹ። «በእርግጥም በዚህ ሲኦል ውስጥ ትቆያላችሁ» አለ።

لَقَدْ جِئْنٰكُمْ بِالْحَقِّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كٰرِهُوْنَ

laqad ji'nākum bil-ḥaqqi wa lākinna akṡarakum lil-ḥaqqi kārihūn(a).

እውነትን ወደ እናንተ ለማምጣት መጥተናል፤ ግን አብዛኞቻችሁ እውነትን ትጠላሉና።

اَمْ اَبْرَمُوْٓا اَمْرًا فَاِنَّا مُبْرِمُوْنَۚ

am abramū amran fa innā mubrimūn(a).

ወይስ ተንኮልን (ተንኮልን) አሴሩ? እኛ (በተንኮል) ተንኮላቸውን ገለጽን።

اَمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوٰىهُمْ ۗ بَلٰى وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُوْنَ

am yaḥsabūna annā lā nasma‘u sirrahum wa najwāhum, balā wa rusulunā ladaihim yaktubūn(a).

ወይስ ምስጢራቸውንና ሹክሽካቸውን የማንሰማ ይመስላቸዋልን? አይደለም፤ እኛ እንሰማለን፤ መልክተኞቻችንም (መላእክት) ሁልጊዜ ከእነርሱ ጋር ይጽፋሉ።

قُلْ اِنْ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ وَلَدٌ ۖفَاَنَا۠ اَوَّلُ الْعٰبِدِيْنَ

qul in kāna lir-raḥmāni walad(un), fa ana awwalul-‘ābidīn(a).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- “እጅግ አዛኝ የሆነው አምላክ ልጅ እንዳለው እውነት ከሆነ፣ መጀመሪያ ያከበርኩት እኔ ነኝ” (ልጁን)።

سُبْحٰنَ رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

subḥāna rabbis-samāwāti wal-arḍi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

የሰማያትና የምድር ጌታ የዙፋኑም ጌታ ከሚሉት ነገር ሁሉ ክብር ይሁን።

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a).

ስለዚህ (በስህተት) ውሰዱና ቃል የተገባላቸውን ቀን እስኪያገኙ ድረስ ይጫወቱ።

وَهُوَ الَّذِيْ فِى السَّمَاۤءِ اِلٰهٌ وَّ فِى الْاَرْضِ اِلٰهٌ ۗوَهُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ

wa huwal-lażī fis-samā'i ilāhuw wa fil-arḍi ilāh(un), wa huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).

እርሱም በሰማይ የሚመለክ ጌታ ነው፣ በምድርም የሚመለክ ጌታ ነው፣ እርሱም ጥበበኛና ሁሉን አዋቂ ነው።

وَتَبٰرَكَ الَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۚوَعِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa tabārakal-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, wa ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa ilaihi turja‘ūn(a).

የሰማያትና የምድር ንግሥና በመካከላቸውም ያለው ሁሉ ለእርሱ (አላህ) ጥራት ይገባው። የፍርዱም ቀን እውቀት ወደ እርሱ ነው፤ ወደ እርሱም ትመለሳላችሁ።

وَلَا يَمْلِكُ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهِ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa lā yamlikul-lażīna yad‘ūna min dūnihisy-syafā‘ata illā man syahida bil-ḥaqqi wa hum ya‘lamūn(a).

ከአላህ ሌላን የሚጠሩ ሰዎችም በኋለኛው ሕይወት ውስጥ ምልጃን አያገኙም፤ እውነቱን (ተውሂድን) የሚያውቁና በርሱ የሚያምኑት ብቻ ሲቀሩ።

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ فَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَۙ

wa la'in sa'altahum man khalaqahum layaqūlunnallāhu fa annā yu'fakūn(a).

«ማን ፈጠራቸው?» ብለህ ብትጠይቃቸው «አላህ» ብለው በእርግጥ ይመልሳሉ፤ ታዲያ እንዴት (አላህን ከማምለክ) ይመለሳሉ?»

وَقِيْلِهٖ يٰرَبِّ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمٌ لَّا يُؤْمِنُوْنَۘ

wa qīlihī yā rabbi inna hā'ulā'i qaumul lā yu'minūn(a).

(አላህም) «ጌታዬ ሆይ! እነሱ የማያምኑ ሕዝቦች ናቸው» (ይላል)።

فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلٰمٌۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faṣfaḥ ‘anhum wa qul salām(un), fa saufa ya‘lamūn(a).

ስለዚህ ከእነሱ ተዋቸውና «ሰላም (ደህና ሁኑ)» በላቸው። በኋላም (መጥፎ ዕጣ ፈንታቸውን) ያውቃሉ።