Q.S አል-አህዛብ (اَلْأَحْزَاب) - 73 የጥቅሶች ብዛት

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اتَّقِ اللّٰهَ وَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًاۙ

yā ayyuhan-nabiyyuttaqillāha wa lā tuṭi‘il-kāfirīna wal-munāfiqīn(a), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

አላህን ፍራ፤ የከሐዲዎችንና የሙናፊቆችንም (ፍላጎቶች) አትታዘዝ። አላህ በእርግጥ ዐዋቂ ጥበበኛ ነው።

وَّاتَّبِعْ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًاۙ

wattabi‘ mā yūḥā ilaika mir rabbik(a), innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

ጌታህም ወደ አንተ ያወረደልህን ተከተል። አላህ በምትሠሩት ነገር ሁሉ በጣም ጠንቃቃ ነው።

وَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

በአላህም ላይ ተመካ። አላህም ጠባቂ ለመሆን በቂ ነው።

مَا جَعَلَ اللّٰهُ لِرَجُلٍ مِّنْ قَلْبَيْنِ فِيْ جَوْفِهٖ ۚوَمَا جَعَلَ اَزْوَاجَكُمُ الّٰـِٕۤيْ تُظٰهِرُوْنَ مِنْهُنَّ اُمَّهٰتِكُمْ ۚوَمَا جَعَلَ اَدْعِيَاۤءَكُمْ اَبْنَاۤءَكُمْۗ ذٰلِكُمْ قَوْلُكُمْ بِاَفْوَاهِكُمْ ۗوَاللّٰهُ يَقُوْلُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِى السَّبِيْلَ

mā ja‘alallāhu lirajulim min qalbaini fī jaufih(ī), wa mā ja‘ala azwājakumul-lā'ī tuẓāhirūna minhunna ummahātikum, wa mā ja‘ala ad‘iyā'akum abnā'akum, żālikum qaulukum bi'afwāhikum, wallāhu yaqūlul-ḥaqqa wa huwa yahdis-sabīl(a).

አላህ ለአንድ ሰው ሁለት ልቦችን በሆዱ ውስጥ አላደረገም፤ የምትጠብቋቸውንም ሚስቶቻችሁን እናቶቻችሁ አላደረገም፤ የማደጎ ልጆቻችሁንም ወንዶች ልጆቻችሁ አላደረገም። እነዚህ በአፎቻችሁ ውስጥ ያሉ ቃላት ብቻ ናቸው። አላህ እውነቱን ይናገራል፤ ትክክለኛውንም መንገድ ያሳያል።

اُدْعُوْهُمْ لِاٰبَاۤىِٕهِمْ هُوَ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ فَاِنْ لَّمْ تَعْلَمُوْٓا اٰبَاۤءَهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ وَمَوَالِيْكُمْ ۗوَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ فِيْمَآ اَخْطَأْتُمْ بِهٖ وَلٰكِنْ مَّا تَعَمَّدَتْ قُلُوْبُكُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

ud‘ūhum li'ābā'ihim huwa aqsaṭu ‘indallāh(i), fa illam ta‘lamū ābā'ahum fa ikhwānukum fid-dīni wa mawālīkum, wa laisa ‘alaikum junāḥun fīmā akhṭa'tum bihī wa lākim mā ta‘ammadat qulūbukum, wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

(የጉዲፈቻ ልጆችን) በአባቶቻቸው ስም (በመጥራት) ጥራቸው፤ ይህ አላህ ዘንድ ተገቢ ነው፤ አባቶቻቸውንም የማታውቁ ከሆነ (እንደ ሃይማኖተኛ ወንድሞቻችሁና እህቶቻችሁ) ብላችሁ ጥራቸው። በዚህ ብትሳሳቱ በእናንተ ላይ ኃጢአት የለባችሁም፤ ነገር ግን ልብህ የሚፈልገውን ኃጢአት አለ፤ አላህም መሐሪ አዛኝ ነው።

اَلنَّبِيُّ اَوْلٰى بِالْمُؤْمِنِيْنَ مِنْ اَنْفُسِهِمْ وَاَزْوَاجُهٗٓ اُمَّهٰتُهُمْ ۗوَاُولُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ اِلَّآ اَنْ تَفْعَلُوْٓا اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕكُمْ مَّعْرُوْفًا ۗ كَانَ ذٰلِكَ فِى الْكِتٰبِ مَسْطُوْرًا

an-nabiyyu aulā bil-mu'minīna min anfusihim wa azwājuhū ummahātuhum, wa ulul-arḥāmi ba‘ḍuhum aulā biba‘ḍin fī kitābillāhi minal-mu'minīna wal-muhājirīna illā an taf‘alū ilā auliyā'ikum ma‘rūfā(n), kāna żālika fil-kitābi masṭūrā(n).

ነቢዩ ለምእመናን ከራሳቸው ይልቅ በላጭ ነው፤ ሚስቶቹም እናቶቻቸው ናቸው። የዝምድና ዝምድና ያላቸው ሰዎች ከወንድሞቻችሁ (በሃይማኖት) መልካም ለማድረግ እስካልፈለጋችሁ ድረስ በአላህ መጽሐፍ ውስጥ ከምእመናንና ከሙሃጂሩኖች የበለጠ (መውረስ) መብት አላቸው። ይህ በአላህ መጽሐፍ ውስጥ ተጽፏል።

وَاِذْ اَخَذْنَا مِنَ النَّبِيّٖنَ مِيْثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُّوْحٍ وَّاِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۖوَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًاۙ

wa iż akhażnā minan-nabiyyīna mīṡāqahum wa minka wa min nūḥiw wa ibrāhīma wa mūsā wa ‘īsabni maryam(a), wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).

ከነቢያት፣ ከአንተም፣ ከኑሕም፣ ከኢብራሂም፣ ከሙሳም፣ ከመርየም ልጅ ከዒሳም የጠበቀ ቃል ኪዳንን በያዝን ጊዜ (አስታውስ)። ከነሱም የጠነከረ ቃል ኪዳንን ያዝን።

لِّيَسْـَٔلَ الصّٰدِقِيْنَ عَنْ صِدْقِهِمْ ۚوَاَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

liyas'alaṣ-ṣādiqīna ‘an ṣidqihim, wa a‘adda lil-kāfirīna ‘ażāban alīmā(n).

ጻድቃንን ስለ ጽድቃቸው ሊጠይቅ ይፈልግ ዘንድ። ለከሓዲዎችም አሳማሚ ቅጣትን ይሰጣል።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَاۤءَتْكُمْ جُنُوْدٌ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا وَّجُنُوْدًا لَّمْ تَرَوْهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرًاۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż jā'atkum junūdun fa'arsalnā ‘alaihim rīḥaw wa junūdal lam tarauhā, wa kānallāhu bimā ta‘malūna baṣīrā(n).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ሰራዊት በመጣባችሁ ጊዜ፣ በእነርሱ ላይ ማዕበልንና የማታዩትን ሰራዊት በላክን ጊዜ፣ በእናንተ ላይ (የአላህን ጸጋ አስታውሱ)። አላህ የምትሠሩትን ሁሉ ተመልካች ነው።

اِذْ جَاۤءُوْكُمْ مِّنْ فَوْقِكُمْ وَمِنْ اَسْفَلَ مِنْكُمْ وَاِذْ زَاغَتِ الْاَبْصَارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوْبُ الْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ الظُّنُوْنَا۠ ۗ

iż jā'ūkum min fauqikum wa min asfala minkum wa iż zāgatil-abṣāru wa balagatil-qulūbul-ḥanājira wa taẓunnūna billāhiẓ-ẓunūnā.

(ያም ማለት) ከበላያችሁና ከበታችዋ ሲመጡባችሁ፣ አይኖቻችሁም ሲደነዝዙ፣ ልቦቻችሁም ጉሮሮአችሁ ላይ ሲደርሱ፣ በአላህም ላይ ምክንያታዊ ያልሆነ ጥርጣሬ ሲኖራችሁ።

هُنَالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُوْنَ وَزُلْزِلُوْا زِلْزَالًا شَدِيْدًا

hunālikabtuliyal-mu'minūna wa zulzilū zilzālan syadīdā(n).

አማኞች የሚፈተኑበትና (ልባቸውን) በከባድ ድንጋጤ የሚናወጡበት ቦታ ነው።

وَاِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اِلَّا غُرُوْرًا

wa iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍum mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū illā gurūrā(n).

መናፍቃንና ልባቸው በሽተኛ የሆኑ ሰዎች «አላህና መልክተኛው የቀጠሩን ነገር ማታለል ብቻ ነው» ባሉ ጊዜ (አስታውስ)።

وَاِذْ قَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ يٰٓاَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوْا ۚوَيَسْتَأْذِنُ فَرِيْقٌ مِّنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُوْلُوْنَ اِنَّ بُيُوْتَنَا عَوْرَةٌ ۗوَمَا هِيَ بِعَوْرَةٍ ۗاِنْ يُّرِيْدُوْنَ اِلَّا فِرَارًا

wa iż qālat ṭā'ifatum minhum yā ahla yaṡriba lā muqāma lakum farji‘ū, wa yasta'żinu farīqum minhumun-nabiyya yaqūlūna inna buyūtanā ‘aurah(tun), wa mā hiya bi‘aurah(tin), iy yurīdūna illā firārā(n).

«የያስሪብ (የመዲና) ሰዎች ሆይ! ለእናንተ ቦታ የላችሁም ስለዚህ ተመለሱ» ባሉ ጊዜ (አስታውሱ)። አንዳንዶቹም «ቤቶቻችን ክፍት ናቸው (ጠባቂዎች የሉም)» በማለት ከነቢዩ (ወደ ቤታቸው ለመመለስ) ፈቃድ ጠየቁ። ቤቶቹ ክፍት ባይሆኑም እንኳ መሮጥ ብቻ ፈለጉ።

وَلَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِمْ مِّنْ اَقْطَارِهَا ثُمَّ سُىِٕلُوا الْفِتْنَةَ لَاٰتَوْهَا وَمَا تَلَبَّثُوْا بِهَآ اِلَّا يَسِيْرًا

wa lau dukhilat ‘alaihim min aqṭārihā ṡumma su'ilul-fitnata la'ātauhā wa mā talabbaṡū bihā illā yasīrā(n).

(የትሪብ) ከሁሉም አቅጣጫ ጥቃት ቢሰነዘርባቸውና ትርምስ እንዲፈጥሩ ቢጠየቁ፣ ያደርጉት ነበር፤ እናም ጥቂት ጊዜ ብቻ ይጠብቃሉ።

وَلَقَدْ كَانُوْا عَاهَدُوا اللّٰهَ مِنْ قَبْلُ لَا يُوَلُّوْنَ الْاَدْبَارَ ۗوَكَانَ عَهْدُ اللّٰهِ مَسْـُٔوْلًا

wa laqad kānū ‘āhadullāha min qablu lā yuwallūnal-adbār(a), wa kāna ‘ahdullāhi mas'ūlā(n).

በእርግጥም ከዚህ በፊት ከአላህ ጋር ቃል ኪዳን ገብተው ነበር (ወደኋላ እንዳይመለሱ)። ከአላህም ጋር ቃል ኪዳን ይጠየቃል።

قُلْ لَّنْ يَّنْفَعَكُمُ الْفِرَارُ اِنْ فَرَرْتُمْ مِّنَ الْمَوْتِ اَوِ الْقَتْلِ وَاِذًا لَّا تُمَتَّعُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

qul lay yanfa‘akumul-firāru in farartum minal-mauti awil-qatli wa iżal lā tumatta‘ūna illā qalīlā(n).

(ሙሐመድ ሆይ) «ከሞት ወይም ከመግደል ብትሸሹ መሸሽ አይጠቅማችሁም፤ ይህን ብታደርጉም ትንሽ ደስታን ብቻ ትቀምሳላችሁ።» በላቸው።

قُلْ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَعْصِمُكُمْ مِّنَ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَ بِكُمْ سُوْۤءًا اَوْ اَرَادَ بِكُمْ رَحْمَةً ۗوَلَا يَجِدُوْنَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

qul man żal-lażī ya‘ṣimukum minallāhi in arāda bikum sū'an au arāda bikum raḥmah(tan), wa lā yajidūna lahum min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

«በእናንተ ላይ አደጋ ቢፈልግ ወይም ለእናንተ ምሕረትን ቢፈልግ ከአላህ (ሲሳይ) የሚጠብቃችሁ ማነው?» በላቸው። ከአላህ ሌላ ምንም ረዳት ወይም ረዳት የላቸውም።

۞ قَدْ يَعْلَمُ اللّٰهُ الْمُعَوِّقِيْنَ مِنْكُمْ وَالْقَاۤىِٕلِيْنَ لِاِخْوَانِهِمْ هَلُمَّ اِلَيْنَا ۚوَلَا يَأْتُوْنَ الْبَأْسَ اِلَّا قَلِيْلًاۙ

qad ya‘lamullāhul-mu‘awwiqīna minkum wal-qā'ilīna li'ikhwānihim halumma ilainā, wa lā ya'tūnal-ba'sa illā qalīlā(n).

አላህ በእናንተና በወንድሞቻቸው መካከል የሚቆሙትን ያውቃል፤ «ከእኛ ጋር ኑ» የሚሉትን ግን ለአጭር ጊዜ ብቻ ወደ ጦርነት ገቡ።

اَشِحَّةً عَلَيْكُمْ ۖ فَاِذَا جَاۤءَ الْخَوْفُ رَاَيْتَهُمْ يَنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ تَدُوْرُ اَعْيُنُهُمْ كَالَّذِيْ يُغْشٰى عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِۚ فَاِذَا ذَهَبَ الْخَوْفُ سَلَقُوْكُمْ بِاَلْسِنَةٍ حِدَادٍ اَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِۗ اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يُؤْمِنُوْا فَاَحْبَطَ اللّٰهُ اَعْمَالَهُمْۗ وَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

asyiḥḥatan ‘alaikum, fa iżā jā'al-khaufu ra'aitahum yanẓurūna ilaika tadūru a‘yunuhum kal-lażī yugsyā ‘alaihi minal-maut(i), fa iżā żahabal-khaufu salaqūkum bi'alsinatin ḥidādin asyiḥḥatan ‘alal-khair(i), ulā'ika lam yu'minū fa aḥbaṭallāhu a‘mālahum, wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

እነሱ በአንተ ላይ ንፉግ ናቸው። ፍርሃት (አደጋ) ሲመጣ፣ ሊሞቱ ሲሉ ራሳቸውን እንደሚስቱ ሰዎች ወደ አንተ ሲመለከቱ ታያቸዋለህ፣ ፍርሃቱም ሲጠፋ፣ በመልካም ሥራ ሲንፏቀቅ፣ በሹል ምላስ ይረግሙሃል። እነዚያ የማያምኑት አላህ ሥራዎቻቸውን ያጠፋቸዋል። ይህም ለአላህ ቀላል ነው።

يَحْسَبُوْنَ الْاَحْزَابَ لَمْ يَذْهَبُوْا ۚوَاِنْ يَّأْتِ الْاَحْزَابُ يَوَدُّوْا لَوْ اَنَّهُمْ بَادُوْنَ فِى الْاَعْرَابِ يَسْاَلُوْنَ عَنْ اَنْۢبَاۤىِٕكُمْ ۗوَلَوْ كَانُوْا فِيْكُمْ مَّا قٰتَلُوْٓا اِلَّا قَلِيْلًا ࣖ

yaḥsabūnal-aḥzāba lam yażhabū, wa iy ya'til aḥzābu yawaddū lau annahum bādūna fil a‘rābi yas'alūna ‘an ambā'ikum, wa lau kānū fīkum mā qātalū illā qalīlā(n).

(የተባባሪዎቹ) ቡድኖች እንዳልወጡ ያስባሉ፣ እና (የተባባሪዎቹ) ቡድኖች ተመልሰው ቢመጡ፣ ስለእርስዎ ዜና ለመጠየቅ ከቤዱዊን አረቦች ጋር በመንደሮች ውስጥ መሆን እንደሚፈልጉ ጥርጥር የለውም። እና ከእርስዎ ጋር ቢሆኑ ኖሮ ለጥቂት ጊዜ ብቻ አይዋጉም ነበር እንጂ።

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِيْ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَنْ كَانَ يَرْجُوا اللّٰهَ وَالْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَذَكَرَ اللّٰهَ كَثِيْرًاۗ

laqad kāna lakum fī rasūlillāhi uswatun ḥasanatul liman kāna yarjullāha wal yaumal ākhira wa żakarallāha kaṡīrā(n).

በእርግጥም አላህንና የመጨረሻውን ቀን የሚመኝና አላህን ብዙ ጊዜ የሚያስታውስ ሰው በአላህ መልእክተኛ ዘንድ የምትከተለው ጥሩ ምሳሌ አለህ።

وَلَمَّا رَاَ الْمُؤْمِنُوْنَ الْاَحْزَابَۙ قَالُوْا هٰذَا مَا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَصَدَقَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ ۖوَمَا زَادَهُمْ اِلَّآ اِيْمَانًا وَّتَسْلِيْمًاۗ

wa lammā ra'al-mu'minūnal-aḥzāb(a), qālū hāżā mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū wa ṣadaqallāhu wa rasūluh(ū), wa mā zādahum illā īmānaw wa taslīmā(n).

አማኞቹም እነዚህን (አጋር) ቡድኖች ባዩ ጊዜ "ይህ አላህና መልክተኛው ቃል የገቡልን ነው" አሉ። አላህና መልክተኛውም እውነት ናቸው። ይህም እምነታቸውንና እስልምናቸውን ይጨምራል።

مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ رِجَالٌ صَدَقُوْا مَا عَاهَدُوا اللّٰهَ عَلَيْهِ ۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ قَضٰى نَحْبَهٗۙ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْتَظِرُ ۖوَمَا بَدَّلُوْا تَبْدِيْلًاۙ

minal-mu'minīna rijālun ṣadaqū mā ‘āhadullāha ‘alaih(i), faminhum man qaḍā naḥbah(ū), wa minhum may yantaẓir(u), wa mā baddalū tabdīlā(n).

ከአማኞች መካከል ለአላህ የገቡትን ቃል የሚፈጽሙ አሉ፤ ከነሱም ውስጥ የሚሳሳቱ አሉ፤ ከነሱም ውስጥ የሚጠባበቁና ቃል ኪዳናቸውን የማይቀይሩ አሉ።

لِّيَجْزِيَ اللّٰهُ الصّٰدِقِيْنَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ اِنْ شَاۤءَ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ

liyajziyallāhuṣ-ṣādiqīna biṣidqihim wa yu‘ażżibal-munāfiqīna in syā'a au yatūba ‘alaihim, innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

አላህ ጻድቃንን በንጽሕናቸው ሊመነዳ፣ መናፍቃንንም ቢሻ ሊቀጣ ወይም ጸጸታቸውን ሊቀበል፣ አላህ በእርግጥ መሓሪ አዛኝ ነው።

وَرَدَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنَالُوْا خَيْرًا ۗوَكَفَى اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ الْقِتَالَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ قَوِيًّا عَزِيْزًاۚ

wa raddallāhul-lażīna kafarū bigaiẓihim lam yanālū khairā(n), wa kafallāhul-mu'minīnal-qitāl(a), wa kānallāhu qawiyyan ‘azīzā(n).

አላህም እነዚያን ሁኔታቸው በቁጣ የተሞላባቸውን ከሐዲዎች ያባርራቸዋል፤ ምክንያቱም ምንም ጥቅም ስለሌላቸው። አማኞችን ከመዋጋት ለመከላከል አላህ በቂው ነው። አላህም ሁሉን ቻይ፣ ሁሉን ቻይ ነው።

وَاَنْزَلَ الَّذِيْنَ ظَاهَرُوْهُمْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ صَيَاصِيْهِمْ وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ وَتَأْسِرُوْنَ فَرِيْقًاۚ

wa anzalal-lażīna ẓāharūhum min ahlil-kitābi min ṣayāṣīhim wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba farīqan taqtulūna wa ta'sirūna farīqā(n).

ከመጽሐፉ ባለቤቶች (ከበኒ ቁራይዛ) እነዚያን ከምሽጎቻቸው የረዷቸውን (ከአጋሮቻቸው) አወረደ፤ በልቦቻቸውም ውስጥ ፍርሃትን አደረገ። ከፊላቸውን ገደላችሁ፤ ሌሎችንም ያዙ።

وَاَوْرَثَكُمْ اَرْضَهُمْ وَدِيَارَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ وَاَرْضًا لَّمْ تَطَـُٔوْهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرًا ࣖ

wa auraṡakum arḍahum wa diyārahum wa amwālahum wa arḍal lam taṭa'ūhā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'in qadīrā(n).

መሬቱን፣ ቤቶቻቸውን፣ ንብረቶቻቸውን፣ እንዲሁም ያልረገጣችሁባትን ምድር (እንደዚሁ) አወረሳችሁ። አላህም በነገሩ ሁሉ ላይ አሸናፊ ነው።

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّاَزْوَاجِكَ اِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا فَتَعَالَيْنَ اُمَتِّعْكُنَّ وَاُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًا جَمِيْلًا

yā ayyuhan-nabiyyu qul li'azwājika in kuntunna turidnal-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā fa ta‘ālaina umatti‘kunna wa usarriḥkunna sarāḥan jamīlā(n).

አንተ ነብይ ሆይ! ለሚስቶችህ እንዲህ በላቸው፡- “የዚህን ዓለም ሕይወትና ጌጦቿን የምትፈልጉ ከሆነ፣ ወደዚህ ኑ፤ ሙታህ እንድሰጣችሁና በመልካም መንገድ እንድፈታችሁ”።

وَاِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالدَّارَ الْاٰخِرَةَ فَاِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْمُحْسِنٰتِ مِنْكُنَّ اَجْرًا عَظِيْمًا

wa in kuntunna turidnallāha wa rasūlahū wad-dāral-ākhirata fa innallāha a‘adda lil-muḥsināti minkunna ajran ‘aẓīmā(n).

አላህንና መልክተኛውን እንዲሁም የኋለኛውን ዓለም የምትፈልጉ ከሆነ፣ አላህ ከእናንተ ውስጥ መልካም ለሚሠሩት ሰዎች ታላቅ ምንዳን አዘጋጅቷል።

يٰنِسَاۤءَ النَّبِيِّ مَنْ يَّأْتِ مِنْكُنَّ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ يُّضٰعَفْ لَهَا الْعَذَابُ ضِعْفَيْنِۗ وَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا ۔

yā nisā'an-nabiyyi may ya'ti minkunna bifāḥisyatim mubayyinatiy yuḍā‘af lahal-‘ażābu ḍi‘fain(i), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

የነቢዩ ሴቶች ሆይ! ከእናንተ ውስጥ እጅግ በጣም መጥፎ ሥራን የሚሠራ ሰው ቅጣቱ በእርግጥ በእጥፍ ይደራረባል። ይህም ለአላህ ቀላል ነው።

۞ وَمَنْ يَّقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتَعْمَلْ صَالِحًا نُّؤْتِهَآ اَجْرَهَا مَرَّتَيْنِۙ وَاَعْتَدْنَا لَهَا رِزْقًا كَرِيْمًا

wa may yaqnut minkunna lillāhi wa rasūlihī wa ta‘mal ṣāliḥan nu'tihā ajrahā marratain(i), wa a‘tadnā lahā rizqan karīmā(n).

ከእናንተም ውስጥ (የነቢዩ ሚስቶች) ለአላህና ለመልክተኛው ታዛዥና መልካም ሥራን የምትሠራ ማንኛዋም ሴት (ከአላህ) ምንዳዋን እጥፍ እንሰጣታለን፤ ለርሷም የከበረ ሲሳይን እናቀርብላታለን።

يٰنِسَاۤءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَاَحَدٍ مِّنَ النِّسَاۤءِ اِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِيْ فِيْ قَلْبِهٖ مَرَضٌ وَّقُلْنَ قَوْلًا مَّعْرُوْفًاۚ

yā nisā'an-nabiyyi lastunna ka'aḥadim minan-nisā'i inittaqaitunna falā takhḍa‘na bil-qauli fa yaṭma‘al-lażī fī qalbihī maraḍuw wa qulna qaulam ma‘rūfā(n).

የነቢዩ ሚስቶች ሆይ! እናንተ እንደሌሎች ሴቶች አይደላችሁም፤ ሃይማኖተኞች ከሆናችሁ። ስለዚህ በልባቸው ውስጥ በሽታ ያለባቸው ሰዎች ስሜት እንዲቀሰቀስና መልካም ቃል እንዲናገሩ ስትናገሩ (ድምፃችሁን አታለሰልሱ)።

وَقَرْنَ فِيْ بُيُوْتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْاُوْلٰى وَاَقِمْنَ الصَّلٰوةَ وَاٰتِيْنَ الزَّكٰوةَ وَاَطِعْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيْرًاۚ

wa qarna fī buyūtikunna wa lā tabarrajna tabarrujal-jāhiliyyatil-ūlā wa aqimnaṣ-ṣalāta wa ātīnaz-zakāta wa aṭi‘nallāha wa rasūlah(ū), innamā yurīdullāhu liyużhiba ‘ankumur-rijsa ahlal-baiti wa yuṭahhirakum taṭhīrā(n).

በቤቶቻችሁም ውስጥ ቆዩ፤ እንደ ቀደሙት አላዋቂዎች አታስውቡና አትምሰሉ፤ ሶላትንም አትስጡ፤ ዘካንም አትስጡ፤ አላህንና መልክተኛውንም ታዘዙ። አላህ ከእናንተ ላይ ኃጢአትን ሊያስወግድላችሁና በተቻለ መጠን ንፁህ ሊያደርጋችሁ ይፈልጋል።

وَاذْكُرْنَ مَا يُتْلٰى فِيْ بُيُوْتِكُنَّ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ وَالْحِكْمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ لَطِيْفًا خَبِيْرًا ࣖ

ważkurna mā yutlā fī buyūtikunna min āyātillāhi wal-ḥikmah(ti), innallāha kāna laṭīfan khabīrā(n).

በቤታችሁ ውስጥ የሚነበበውን ከአላህ አንቀጾችና ከጥበብ (ከነቢዩ ሱና) አስታውሱ። አላህ በእርግጥ ሩኅሩኅና ሁሉን አዋቂ ነው።

اِنَّ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمٰتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْقٰنِتٰتِ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالصّٰدِقٰتِ وَالصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰبِرٰتِ وَالْخٰشِعِيْنَ وَالْخٰشِعٰتِ وَالْمُتَصَدِّقِيْنَ وَالْمُتَصَدِّقٰتِ وَالصَّاۤىِٕمِيْنَ وَالصّٰۤىِٕمٰتِ وَالْحٰفِظِيْنَ فُرُوْجَهُمْ وَالْحٰفِظٰتِ وَالذّٰكِرِيْنَ اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّالذّٰكِرٰتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا

innal-muslimīna wal-muslimāti wal-mu'minīna wal-mu'mināti wal-qānitīna wal-qānitāti waṣ-ṣādiqīna waṣ-ṣādiqāti waṣ-ṣābirīna waṣ-ṣābirāti wal-khāsyi‘īna wal-khāsyi‘āti wal-mutaṣaddiqīna wal-mutaṣaddiqāti waṣ-ṣā'imīna waṣ-ṣā'imāti wal-ḥāfiẓīna furūjahum wal-ḥāfiẓāti waż-żākirīnallāha kaṡīraw waż-żākirāti a‘addallāhu lahum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).

በእርግጥም ሙስሊም ወንዶችና ሴቶች፣ አማኞች ወንዶችና ሴቶች፣ ታዛዥነታቸውን የሚቀጥሉ ወንዶችና ሴቶች፣ ጻድቅ ወንዶችና ሴቶች፣ ታጋሾች ወንዶችና ሴቶች፣ ትሑታን ወንዶችና ሴቶች፣ ምጽዋት የሚሰጡ ወንዶችና ሴቶች፣ ጾምን የሚጠብቁ ወንዶችና ሴቶች፣ ክብራቸውን የሚጠብቁ ወንዶችና ሴቶች፣ የአላህን ስም ብዙ ጊዜ የሚያወሱ ወንዶችና ሴቶች፣ አላህ ምሕረትንና ታላቅ ምንዳን አዘጋጅቶላቸዋል።

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَّلَا مُؤْمِنَةٍ اِذَا قَضَى اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اَمْرًا اَنْ يَّكُوْنَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ اَمْرِهِمْ ۗوَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا مُّبِيْنًاۗ

wa mā kāna limu'miniw wa lā mu'minatin iżā qaḍallāhu wa rasūluhū amran ay yakūna lahumul-khiyaratu min amrihim, wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū faqad ḍalla ḍalālam mubīnā(n).

ለምእመናን ወንዶችና ለምእመናን ሴቶችም ተገቢ አይደለም። አላህና መልክተኛው ውሳኔ ቢያደርጉላቸው በጉዳያቸው ሌላ ምርጫ ይኖራቸዋል። አላህንና መልክተኛውንም የሚያምፅ ሁሉ በግልጽ ስህተት ተሳሳተ።

وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

አላህ ለለገሰውና አንተም ለእርሱ ለለገሰው ሰው «ሚስትህን ያዝ አላህንም ፍራ» ባለህ ጊዜ፣ አላህ የሚገልጸውን በልብህ ውስጥ የምትደብቅና ሰዎችንም የምትፈራ ስትሆን (አስታውስ)። ዘይድም ለሚስቱ ያለውን ፍላጎት ባጠናቀቀ ጊዜ (በፈታት ጊዜ)፣ ምእመናን የጉዲፈቻ ልጆቻቸውን ሚስቶች ለሚስቶቻቸው ፍላጎታቸውን ቢያሟሉ ኖሮ፣ ምንም ችግር እንዳይኖርባት፣ ከእርሷ (ዘይናብን) አጋባንህ። የአላህም ውሳኔ በእርግጥ ይፈጸማል።

مَا كَانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيْمَا فَرَضَ اللّٰهُ لَهٗ ۗسُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۗوَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ قَدَرًا مَّقْدُوْرًاۙ

mā kāna ‘alan-nabiyyi min ḥarajin fīmā faraḍallāhu lah(ū), sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa kāna amrullāhi qadaram maqdūrā(n).

አላህ ለነቢዩ በጻፈው ነገር ላይ ምንም አይነት ተቃውሞ አልነበረም። (ይህንን አላህ ለቀደሙት ነቢያት እንደ ሱና ወስኗል)። የእግዚአብሔርም ውሳኔ በእርግጥ ተግባራዊ የሚሆን ድንጋጌ ነው።

ۨالَّذِيْنَ يُبَلِّغُوْنَ رِسٰلٰتِ اللّٰهِ وَيَخْشَوْنَهٗ وَلَا يَخْشَوْنَ اَحَدًا اِلَّا اللّٰهَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا

allażīna yuballigūna risālātillāhi wa yakhsyaunahū wa lā yakhsyauna aḥadan illallāh(a), wa kafā billāhi ḥasībā(n).

(ማለትም) የአላህን መልእክቶች የሚያደርሱ፣ የሚፈሩትንና ከአላህ በስተቀር ማንንም የማይፈሩትን። አላህም ተቆጣጣሪ ለመሆን በቂ ነው።

مَا كَانَ مُحَمَّدٌ اَبَآ اَحَدٍ مِّنْ رِّجَالِكُمْ وَلٰكِنْ رَّسُوْلَ اللّٰهِ وَخَاتَمَ النَّبِيّٖنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا ࣖ

mā kāna muḥammadun abā aḥadim mir rijālikum wa lākir rasūlallāhi wa khātaman-nabiyyīn(a), wa kānallāhu bikulli syai'in ‘alīmā(n).

ሙሐመድ የእናንተ የአንዳችም አባት አይደለም፤ ግን የአላህ መልእክተኛና የነቢያት ማኅተም ነው። አላህም ሁሉንም ነገር አዋቂ ነው።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوا اللّٰهَ ذِكْرًا كَثِيْرًاۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurullāha żikran kaṡīrā(n),

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አላህን በተቻለ መጠን (ስሙን) በማስታወስ አስታውሱ።

وَّسَبِّحُوْهُ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا

wa sabbiḥūhu bukrataw wa aṣīlā(n).

በጧትና በማታም አወድሱት።

هُوَ الَّذِيْ يُصَلِّيْ عَلَيْكُمْ وَمَلٰۤىِٕكَتُهٗ لِيُخْرِجَكُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَكَانَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ رَحِيْمًا

huwal-lażī yuṣallī ‘alaikum wa malā'ikatahū liyukhrijakum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa kāna bil-mu'minīna raḥīmā(n).

እርሱ ለእናንተና ለመላእክቱ ምሕረትን የሚለምንላችሁ ነው፤ ከጨለማዎች ወደ ብርሃን (ብርሃን) ያወጣችኋል። እርሱም ለሚያምኑት በጣም አዛኝ ነው።

تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهٗ سَلٰمٌ ۚوَاَعَدَّ لَهُمْ اَجْرًا كَرِيْمًا

taḥiyyatuhum yauma yalqaunahū salām(un), wa a‘adda lahum ajran karīmā(n).

(ምእመናን) እርሱን ባገኙት ጊዜ የሰጡት ሰላምታ "ሰላም" የሚል ነበር፤ እርሱም ለእነርሱ የከበረ ምንዳ አዘጋጅቶላቸዋል።

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ شَاهِدًا وَّمُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۙ

yā ayyuhan-nabiyyu innā arsalnāka syāhidaw wa mubasysyiraw wa nażīrā(n).

አንተ ነቢዩ ሆይ! እኛ መስካሪ፣ አብሳሪና አስጠንቃቂ አድርገን በእርግጥ ላክንህ።

وَّدَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ بِاِذْنِهٖ وَسِرَاجًا مُّنِيْرًا

wa dā‘iyan ilallāhi bi'iżnihī wa sirājam munīrā(n).

እና በፈቃዱ ወደ አላህ (ሃይማኖት) ጠሪ እና የሚያበራ ብርሃን መሆን።

وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ بِاَنَّ لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ فَضْلًا كَبِيْرًا

wa basysyiril-mu'minīna bi'anna lahum minallāhi faḍlan kabīrā(n).

አማኞችንም በእርግጥ ከአላህ ዘንድ ታላቅ ችሮታ እንዳላቸው አብስራቸው።

وَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَدَعْ اَذٰىهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa lā tuṭi‘il-kāfirīna wal-munāfiqīna wa da‘ ażāhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

እነዚያን ከሐዲዎችንና መናፍቃንን (ሙሐመድን) አትታዘዛቸው፤ ለጭንቀታቸውም ትኩረት አትስጥ፤ በአላህም ላይ ተጠጋ። አላህም ረዳት ለመሆን በቂ ነው።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِنٰتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوْهُنَّ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَمَسُّوْهُنَّ فَمَا لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّوْنَهَاۚ فَمَتِّعُوْهُنَّ وَسَرِّحُوْهُنَّ سَرَاحًا جَمِيْلًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nakaḥtumul-mu'mināti ṡumma ṭallaqtumūhunna min qabli an tamassūhunna famā lakum ‘alaihinna min ‘iddatin ta‘taddūnahā, fa matti‘ūhunna wa sarriḥūhunna sarāḥan jamīlā(n).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አማኝ ሴቶችን ብታገቡ፣ ጣልቃ ከመግባታችሁ በፊት ብትፈቷቸው፣ ግምት ውስጥ ማስገባት ያለባችሁ የዒድ ጊዜ የለም። ነገር ግን ሙታህ ስጧቸውና በተቻለ መጠን በተሻለ መንገድ ልቀቋቸው።

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَحْلَلْنَا لَكَ اَزْوَاجَكَ الّٰتِيْٓ اٰتَيْتَ اُجُوْرَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَ مِمَّآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلَيْكَ وَبَنٰتِ عَمِّكَ وَبَنٰتِ عَمّٰتِكَ وَبَنٰتِ خَالِكَ وَبَنٰتِ خٰلٰتِكَ الّٰتِيْ هَاجَرْنَ مَعَكَۗ وَامْرَاَةً مُّؤْمِنَةً اِنْ وَّهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ اِنْ اَرَادَ النَّبِيُّ اَنْ يَّسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَّكَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۗ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِيْٓ اَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُوْنَ عَلَيْكَ حَرَجٌۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

yā ayyuhan-nabiyyu innā aḥlalnā laka azwājakal-lātī ātaita ujūrahunna wa mā malakat yamīnuka mimmā afā'allāhu ‘alaika wa banāti ‘ammika wa banāti ‘ammātika wa banāti khālika wa banāti khālātikal-lātī hājarna ma‘ak(a), wamra'atam mu'minatan iw wahabat nafsahā lin-nabiyyi in arādan-nabiyyu ay yastankiḥahā, khāliṣatal laka min dūnil-mu'minīn(a), qad ‘alimnā mā faraḍnā ‘alaihim fī azwājihim wa mā malakat aimānuhum likailā yakūna ‘alaika ḥaraj(un), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

አንተ ነቢዩ ሆይ! ለአንተ በእርግጥ ፈቅደናል፤ እነዚያን ለአንተ ያደረግካቸውን ሚስቶችህንና እነዚያን የያዝካቸውን ባሪያዎችህን፣ አላህ በጦርነት ያገኘሃቸውን ጨምሮ፣ የሰጠህን፣ የአባት ወንድሞችህንም ሴቶች ልጆች፣ የአባትህ እህቶችህንም ሴቶች ልጆች፣ የእናት ወንድሞችህንም ሴት ልጆች፣ ከአንተ ጋር የተሰደዱትን የእናት እህቶችህንም ሴት ልጆች፣ ለነቢዩም ሊያገባቸው ቢፈልግ ራሳቸውን ለእርሱ የሚሰጡትን ምእመናን ሴቶች፣ ለአንተ ብቻ የተወሰነ መብት አድርገው እንጂ ለምእመናን ሁሉ አይደለም። በሚስቶቻቸውና በባለቤቶቻቸው ላይ ግዴታ ያደረግንባቸውን እናውቃለን፤ እነዚህ ሸክሞች እንዳይሆኑብህ። አላህም መሐሪ አዛኝ ነው።

۞ تُرْجِيْ مَنْ تَشَاۤءُ مِنْهُنَّ وَتُـْٔوِيْٓ اِلَيْكَ مَنْ تَشَاۤءُۗ وَمَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكَۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَنْ تَقَرَّ اَعْيُنُهُنَّ وَلَا يَحْزَنَّ وَيَرْضَيْنَ بِمَآ اٰتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَلِيْمًا

turjī man tasyā'u wa tu'wī ilaika man tasyā'(u), wa manibtagaita mimman ‘azalta falā junāḥa ‘alaik(a), żālika adnā an taqarra a‘yunuhunna wa lā yaḥzanna wa yarḍaina bimā ātaitahunna kulluhunn(a), wallāhu ya‘lamu mā fī qulūbikum, wa kānallāhu ‘alīman ḥalīmā(n).

ከነሱ (ከሚስቶቻችሁ) የምትመኙትን ሰው (ከእነሱ) ለሌላ ጊዜ ማስተላለፍ ትችላላችሁ፤ ከነሱም መካከል የምትመኟቸውን (ከእነሱ) ጋር ግንኙነት ማድረግ ትችላላችሁ። ከእነዚያም ካሰናበቷቸው ሚስቶቻችሁ ጋር እንደገና ግንኙነት ማድረግ የምትፈልጉትን ሰው በእናንተ ላይ ኃጢያት የለባችሁም። ይህ ለአእምሮ ሰላም በጣም የቀረበ ነው፤ እነሱም አያዝኑም፤ ሁሉንም በሰጠሃቸው ነገር ይደሰታሉ። አላህም በልብህ ውስጥ ያለውን ያውቃል። አላህም ሁሉን አዋቂ መሐሪ ነው።

لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ

lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).

(ሙሐመድ ሆይ) ከዚያ በኋላ ሌሎችን ሴቶች ማግባት ለአንተ አይፈቀድልህም፤ ውበታቸው ቢማርክህም እንኳ፣ እጅህ የያዛቸው (ባሮች) ካልሆነ በስተቀር፣ በእነርሱ (በሌሎች) ሚስቶች መተካት አይፈቀድልህም። አላህም በነገሩ ሁሉ አዋቂ ነው።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَدْخُلُوْا بُيُوْتَ النَّبِيِّ اِلَّآ اَنْ يُّؤْذَنَ لَكُمْ اِلٰى طَعَامٍ غَيْرَ نٰظِرِيْنَ اِنٰىهُ وَلٰكِنْ اِذَا دُعِيْتُمْ فَادْخُلُوْا فَاِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوْا وَلَا مُسْتَأْنِسِيْنَ لِحَدِيْثٍۗ اِنَّ ذٰلِكُمْ كَانَ يُؤْذِى النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيٖ مِنْكُمْ ۖوَاللّٰهُ لَا يَسْتَحْيٖ مِنَ الْحَقِّۗ وَاِذَا سَاَلْتُمُوْهُنَّ مَتَاعًا فَسْـَٔلُوْهُنَّ مِنْ وَّرَاۤءِ حِجَابٍۗ ذٰلِكُمْ اَطْهَرُ لِقُلُوْبِكُمْ وَقُلُوْبِهِنَّۗ وَمَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُؤْذُوْا رَسُوْلَ اللّٰهِ وَلَآ اَنْ تَنْكِحُوْٓا اَزْوَاجَهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖٓ اَبَدًاۗ اِنَّ ذٰلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tadkhulū buyūtan-nabiyyi illā ay yu'żana lakum ilā ṭa‘āmin gaira nāẓirīna ināhu wa lākin iżā du‘ītum fadkhulū fa iżā ṭa‘imtum fantasyirū wa lā musta'nisīna liḥadīṡ(in), inna żālikum kāna yu'żin-nabiyya fayastaḥyī minkum, wallāhu lā yastaḥyī minal-ḥaqq(i), wa iżā sa'altumūhunna matā‘an fas'alūhunna miw warā'i ḥijāb(in), żālikum aṭharu liqulūbikum wa qulūbihinn(a), wa mā kāna lakum an tu'żū rasūlallāhi wa lā an tankiḥū azwājahū mim ba‘dihī abadā(n), inna żālikum kāna ‘indallāhi ‘aẓīmā(n).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ምግቡ እስኪበስል ድረስ ለመብላት ካልተፈቀደላችሁ በስተቀር የነቢዩን ቤቶች አትግቡ፤ ነገር ግን ከተጠራችሁ ግቡ፤ በልታችሁም ከጨረሳችሁ በኋላ ውይይቱን ሳታራዝሙ ሂዱ። በእርግጥም ነቢዩን የሚያስጨንቀው ይህ ነው (ነቢዩ) በእናንተ እንዲያፍር (ሊያወጣችሁ) አላህም እውነት የሆነውን ነገር ለማስረዳት አያፍርም። ከእነሱ (የነቢዩን ሚስቶች) የሆነ ነገር (አስፈላጊ ነገሮችን) ከጠየቃችሁ ከመጋረጃ ጀርባ ጠይቁ። ይህ (መንገዱ) ለልቦቻችሁና ለልቦቻቸው የበለጠ ንፁህ ነው። የአላህንም መልክተኛ (ልብ) አትጎዱ፤ ከነቢዩም ሞት በኋላ ሚስቶቹን ለዘላለም ማግባት የለባችሁም። በእርግጥ ይህ በአላህ ዘንድ በጣም ትልቅ (ኃጢአት) ነው።

اِنْ تُبْدُوْا شَيْـًٔا اَوْ تُخْفُوْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا

in tubdū syai'an au tukhfūhu fa'innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).

አንድን ነገር ብትገልጥ ወይም ብትደብቀው አላህ በእርግጥ ሁሉንም ነገር አዋቂ ነው።

لَا جُنَاحَ عَلَيْهِنَّ فِيْٓ اٰبَاۤىِٕهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤىِٕهِنَّ وَلَآ اِخْوَانِهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤءِ اِخْوَانِهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤءِ اَخَوٰتِهِنَّ وَلَا نِسَاۤىِٕهِنَّ وَلَا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُنَّۚ وَاتَّقِيْنَ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا

lā junāḥa ‘alaihinna fī ābā'ihinna wa lā abnā'ihinna wa lā ikhwānihinna wa lā abnā'i ikhwānihinna wa lā abnā'i akhawātihinna wa lā nisā'ihinna wa lā mā malakat aimānuhunn(a), wattaqīnallāh(a), innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).

የነቢዩ ሚስቶች ከአባቶቻቸው፣ ከወንዶች ልጆቻቸው፣ ከወንድሞቻቸው፣ ከወንድሞቻቸው፣ ከወንድሞቻቸው፣ ከእህቶቻቸው፣ ከሴቶቻቸውና ከነሱ ካላቸው ባሮች ጋር ያለ መሸፈኛ መገናኘት በአላህ ላይ ኃጢአት የለባቸውም፤ አላህም በነገሩ ሁሉ ላይ መስካሪ ነው።

اِنَّ اللّٰهَ وَمَلٰۤىِٕكَتَهٗ يُصَلُّوْنَ عَلَى النَّبِيِّۗ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا صَلُّوْا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا

innallāha wa malā'ikatahū yuṣallūna ‘alan-nabiyy(i), yā ayyuhal-lażīna āmanū ṣallū ‘alaihi wa sallimū taslīmā(n).

አላህና መላእክቱ ለነቢዩ ሰላትን ያወርዳሉ። እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ለነቢዩ ሰላትን በማክበር ሰላምታ አቅርቡለት።

اِنَّ الَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَاَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِيْنًا

innal-lażīna yu'żūnallāha wa rasūlahū la‘anahumullāhu fid-dun-yā wal-ākhirati wa a‘adda lahum ‘ażābam muhīnā(n).

አላህንና መልክተኛውን የሚያስከፋውን (በዚህ ዓለምና በመጨረሻው ዓለም) አላህ ይረግማቸዋል፤ ለእነርሱም አዋራጅ ቅጣትን ያመጣላቸዋል።

وَالَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوْا فَقَدِ احْتَمَلُوْا بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

wal-lażīna yu'żūnal-mu'minīna wal-mu'mināti bigairi maktasabū faqadiḥtamalū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

እነዚያም ወንድና ሴት አማኞችን ያለ ምንም ጥፋት የሚጎዱ፣ በእርግጥም ውሸትንና እውነተኛ ኃጢአትን ተሸክመዋል።

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّاَزْوَاجِكَ وَبَنٰتِكَ وَنِسَاۤءِ الْمُؤْمِنِيْنَ يُدْنِيْنَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيْبِهِنَّۗ ذٰلِكَ اَدْنٰىٓ اَنْ يُّعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

yā ayyuhan-nabiyyu qul li'azwājika wa banātika wa nisā'il-mu'minīna yudnīna ‘alaihinna min jalābībihinn(a), żālika adnā ay yu‘rafna falā yu'żain(a), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

ነቢዩ ሆይ! ለሚስቶችህ፣ ለሴቶች ልጆችህና ለምእመናን ሚስቶች «ሽፋናቸውን በሰውነታቸው ሁሉ ላይ ይሸፍኑ» በላቸው። ይህ የሆነው በቀላሉ እንዲታወቁና እንዳይረበሹ ነው። አላህም መሐሪና አዛኝ ነው።

۞ لَىِٕنْ لَّمْ يَنْتَهِ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْمُرْجِفُوْنَ فِى الْمَدِيْنَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُوْنَكَ فِيْهَآ اِلَّا قَلِيْلًا

la'il lam yantahil-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-murjifūna fil-madīnati lanugriyannaka bihim ṡumma lā yujāwirūnaka fīhā illā qalīlā(n).

መናፍቃን፣ በልቦቻቸው ውስጥ በሽታ ያለባቸውና በመዲና ውስጥ የውሸት ወሬ የሚያሰራጩት (ከጉዳትህ) ባይከለከሉ፣ (እንዋጋሃለን) በእርግጥ እናዝሃለን፤ ለጥቂት ጊዜ እንጂ በመዲና ውስጥ ጎረቤቶችህ አይሆኑም።

مَلْعُوْنِيْنَۖ اَيْنَمَا ثُقِفُوْٓا اُخِذُوْا وَقُتِّلُوْا تَقْتِيْلًا

mal‘ūnīn(a), ainamā ṡuqifū ukhiżū wa quttilū taqtīlā(n).

በኩነኔ ሁኔታ ውስጥ። የትም ቢገኙ ያለምንም ምሕረት ይያዛሉ እና ይገደላሉ።

سُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۚوَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا

sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa lan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n).

እንደ አላህ ሱና (ከእናንተ በፊት ለነበሩት) ሰዎችም ይሠራል፣ እና በአላህ ሱና ውስጥ ምንም አይነት ለውጥ አታገኙም።

يَسْـَٔلُكَ النَّاسُ عَنِ السَّاعَةِۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ تَكُوْنُ قَرِيْبًا

yas'alukan-nāsu ‘anis-sā‘ah(ti), qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāh(i), wa mā yudrīka la‘allas-sā‘ata takūnu qarībā(n).

ሰዎች ስለ ፍርዱ ቀን ይጠይቁሃል (ሙሐመድ)። «የመጨረሻው ቀን እውቀት ያለው አላህ ዘንድ ብቻ ነው» በል። ምናልባት የፍርዱ ቀን ቅርብ እንደሆነ ታውቃለህ?

اِنَّ اللّٰهَ لَعَنَ الْكٰفِرِيْنَ وَاَعَدَّ لَهُمْ سَعِيْرًاۙ

innallāha la‘anal-kāfirīna wa a‘adda lahum sa‘īrā(n).

አላህ ከሓዲዎችን በእርግጥ ረግሟቸዋል፤ ለእነርሱም የእሳትን እሳት አዘጋጅቷል።

خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۚ لَا يَجِدُوْنَ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا ۚ

khālidīna fīhā abadā(n), lā yajidūna waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

በውስጧ ለዘላለም ይኖራሉ፤ ለእነርሱም ረዳትም ረዳትም የላቸውም።

يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوْهُهُمْ فِى النَّارِ يَقُوْلُوْنَ يٰلَيْتَنَآ اَطَعْنَا اللّٰهَ وَاَطَعْنَا الرَّسُوْلَا۠

yauma tuqallabu wujūhuhum fin-nāri yaqūlūna yā laitanā aṭa‘nallāha wa aṭa‘nar-rasūlā.

ፊቶቻቸው በገሃነም ውስጥ በሚገለባበጡበት ቀን «ወይኔ አላህን በታዘዝንና መልክተኛውንም በታዘዝን ኖሮ» ይላሉ።

وَقَالُوْا رَبَّنَآ اِنَّآ اَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاۤءَنَا فَاَضَلُّوْنَا السَّبِيْلَا۠

wa qālū rabbanā innā aṭa‘nā sādatanā wa kubarā'anā fa aḍallūnas-sabīlā.

«ጌታችን ሆይ! በእርግጥም ገዢዎቻችንንና ገዢዎቻችንን ታዘዝን፤ ከዚያም (ከትክክለኛው መንገድ) አሳሳቱን» አሉ።

رَبَّنَآ اٰتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذَابِ وَالْعَنْهُمْ لَعْنًا كَبِيْرًا ࣖ

rabbanā ātihim ḍi‘faini minal-‘ażābi wal‘anhum la‘nan kabīrā(n).

ጌታችን ሆይ፣ በእጥፍ ቅጣት አምጣባቸውና በታላቅ እርግማንም እርገማቸው።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ اٰذَوْا مُوْسٰى فَبَرَّاَهُ اللّٰهُ مِمَّا قَالُوْا ۗوَكَانَ عِنْدَ اللّٰهِ وَجِيْهًا ۗ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takūnū kal-lażīna āżau mūsā fa barra'ahullāhu mimmā qālū, wa kāna ‘indallāhi wajīhā(n).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! እንደነዚያ ሙሳን እንደጎዱት አትሁኑ፤ አላህም ከሰነዘሩት ክስ ነፃ አድርጓቸዋል። እርሱም በአላህ ዘንድ የተከበረ ቦታ ያለው ሰው ነው።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًاۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa qūlū qaulan sadīdā(n).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አላህን ፍሩ፤ ትክክለኛንም ንግግር ተናገሩ።

يُّصْلِحْ لَكُمْ اَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيْمًا

yuṣliḥ lakum a‘mālakum wa yagfir lakum żunūbakum, wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū faqad fāza fauzan ‘aẓīmā(n).

አላህ በእርግጥ ስራችሁን ያሻሽላል፤ ኃጢአቶቻችሁንም ይምራል። አላህንና መልክተኛውን የሚታዘዝም ሰው በእርግጥ በታላቅ ድል ያሸንፋል።

اِنَّا عَرَضْنَا الْاَمَانَةَ عَلَى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَالْجِبَالِ فَاَبَيْنَ اَنْ يَّحْمِلْنَهَا وَاَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْاِنْسَانُۗ اِنَّهٗ كَانَ ظَلُوْمًا جَهُوْلًاۙ

innā ‘araḍnal-amānata ‘alas-samāwāti wal-arḍi fa abaina ay yaḥmilnahā wa asyfaqna minhā wa ḥamalahal-insān(u), innahū kāna ẓalūman jahūlā(n).

በእርግጥም ለሰማያት፣ ለምድርና ለተራሮች መልእክት አቅርበናል፤ ነገር ግን ሁሉም ሰው ትዕዛዙን ለመወጣት ፈቃደኛ አልሆነም፤ እናም ትዕዛዙን እንደማይፈጽሙት ተጨንቀው ነበር (ከባድ ነበር)፤ ስለዚህ ትዕዛዙ የተሸከመው በሰዎች ነበር። በእርግጥም ሰዎች በጣም ኢ-ፍትሃዊ እና በጣም ሞኞች ናቸው፤

لِّيُعَذِّبَ اللّٰهُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْمُنٰفِقٰتِ وَالْمُشْرِكِيْنَ وَالْمُشْرِكٰتِ وَيَتُوْبَ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

liyu‘ażżiballāhul-munāfiqīna wal-munāfiqāti wal-musyrikīna wal-musyrikāti wa yatūballāhu ‘alal-mu'minīna wal-mu'mināt(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

አላህ መናፍቃንን፣ ወንዶችንና ሴቶችን፣ አጋሪዎችን፣ ወንዶችንና ሴቶችን ሊቀጣ፣ አላህም የወንድና የሴት ምእመናንን ንስሓ ሊቀበል፣ አላህም መሓሪ አዛኝ ነው።