Q.S ሉቅማን (لُقْمَان) - 34 የጥቅሶች ብዛት

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

አሊፍ ላም ሚም።

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْحَكِيْمِۙ

tilka āyātul-kitābil-ḥakīm(i).

እነዚህ ጥበብን የያዙ የቁርዓን አንቀጾች ናቸው፤

هُدًى وَّرَحْمَةً لِّلْمُحْسِنِيْنَۙ

hudaw wa raḥmatal lil-muḥsinīn(a).

ለበጎ አድራጊዎች መሪና እዝነት ሆኖ

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ

allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).

(ማለትም) እነዚያ ሶላትን የሚሰግዱ፣ ዘካን የሚከፍሉ እና በመጨረሻው ዓለም የሚያምኑ ናቸው።

اُولٰۤىِٕكَ عَلٰى هُدًى مِّنْ رَّبِّهِمْ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

ulā'ika ‘alā hudam mir rabbihim wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

እነሱ ከጌታቸው መመሪያን የተቀበሉ ሰዎች ናቸው፤ እነሱም እድለኞች ናቸው።

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْتَرِيْ لَهْوَ الْحَدِيْثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۖ وَّيَتَّخِذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa minan-nāsi may yasytarī lahwal-ḥadīṡi liyuḍilla ‘an sabīlillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattakhiżahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

ከሰዎችም መካከል ያለ እውቀት ሰዎችን ከአላህ መንገድ ለማሳሳትና ለማሾፍ ከንቱ ንግግርን የሚጠቀሙ አሉ። ለእነርሱም አዋራጅ ቅጣት አላቸው።

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا وَلّٰى مُسْتَكْبِرًا كَاَنْ لَّمْ يَسْمَعْهَا كَاَنَّ فِيْٓ اُذُنَيْهِ وَقْرًاۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

wa iżā tutlā ‘alaihi āyātunā wallā mustakbiran ka'allam yasma‘hā ka'anna fī użunaihi waqrā(n), fabasyyirhu bi‘ażābin alīm(in).

አንቀጾቻችንም በእርሱ ላይ በተነበቡ ጊዜ እንዳልሰማት ሁሉ፣ በሁለቱም ጆሮዎቹ ላይ ግርዶሽ እንዳለ ያህል፣ ከዚያም በአሳማሚ ቅጣት አስደስተው።

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ جَنّٰتُ النَّعِيْمِۙ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum jannātun na‘īm(i).

እነዚያ ያመኑና መልካም ሥራዎችን የሠሩ፣ ለእነርሱ የጸጋ ገነቶች አሏቸው።

خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّاۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

khālidīna fīhā, wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

እንደ እውነተኛው አምላክ ቃል ኪዳን ሆነው በርሱ ጸንተው ይኖራሉ። እርሱም ሁሉን ቻይና ጥበበኛ ነው።

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍۗ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ

khalaqas-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa anzalnā minas-samā'i mā'an fa ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).

ሰማያትን እንደምታዩዋቸው ያለ ምሰሶዎች ፈጠረ፤ ምድርም እንዳታናውጣቸው ተራሮችን በምድር ላይ አደረገ፤ በምድርም ላይ የሚኖሩ ተንቀሳቃሽ ፍጥረታትን ሁሉ ወለደ። ከሰማይም የዝናብ ውሃን አወረድን፤ ከዚያም በውስጧ መልካም ተክሎችን ሁሉ አበቀልን።

هٰذَا خَلْقُ اللّٰهِ فَاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ بَلِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ ࣖ

hāżā khalqullāhi fa arūnī māżā khalaqal-lażīna min dūnih(ī), baliẓ-ẓālimūna fī ḍalālim mubīn(in).

ይህ የአላህ ፍጥረት ነው፣ ስለዚህ ከአላህ ሌላ (አምልኮታችሁ) የፈጠረውን አሳዩኝ። እንደ እውነቱ ከሆነ፣ በዳዮቹ በግልጽ ስህተት ውስጥ ናቸው።

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ

wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).

ለሉቅማንም ጥበብን በእርግጥ ሰጥተናል፤ ይኸውም "አላህን አመስግን! የሚያመሰግንም ሰው ለራሱ በእርግጥ አመስጋኝ ነው፤ የማያመሰግንም ሰው አላህ በእርግጥ እጅግ ባለጸጋና ምስጉን ነው።"

وَاِذْ قَالَ لُقْمٰنُ لِابْنِهٖ وَهُوَ يَعِظُهٗ يٰبُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيْمٌ

wa iż qāla luqmānu libnihī wa huwa ya‘iẓuhū yā bunayya lā tusyrik billāh(i), innasy-syirka laẓulmun ‘aẓīm(un).

ሉክማንም ለልጁ ትምህርትን ባስተማረው ጊዜ «ልጄ ሆይ! በአላህ አታጋራ፤ (በአላህ) ማጋራት በእርግጥ ታላቅ በደል ነው» ባለው ጊዜ (አስታውስ)።

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).

ሰውንም ለወላጆቹ (በጎ እንዲያደርግ) አዘዘን። እናቱ በድካም ፅንሷን ጨነሰችው፤ በሁለት ዓመትም ጡት አጥታ ጡት አሳጣችው። ለእኔም ለወላጆችህም አመስግን። መመለሻህ ወደኔ ብቻ ነው።

وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

ሁለቱም አንተ የማታውቀውን ነገር ከእኔ ጋር እንድታጋራ ቢያስገድዱህ አትታዘዛቸው፤ በዓለማችን ላይም በጥሩ ሁኔታ አታቆራኛቸው፤ ወደ እኔ የሚመለሱትንም መንገድ ተከተል። ከዚያም መመለሻችሁ ወደ እኔ ነው፤ ከዚያም የሠራችሁትን እነግራችኋለሁ።

يٰبُنَيَّ اِنَّهَآ اِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِيْ صَخْرَةٍ اَوْ فِى السَّمٰوٰتِ اَوْ فِى الْاَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ

yā bunayya innahā in taku miṡqāla ḥabbatim min khardalin fatakun fī ṣakhratin au fis-samāwāti au fil-arḍi ya'ti bihallāh(u), innallāha laṭīfun khabīr(un).

(ሉክማን አለ)፡- «ልጄ ሆይ! በእርግጥ የሰናፍጭ ቅንጣት ያህል ከባድ ሥራ (ሥራ) በድንጋይ ውስጥ ወይም በሰማይ ወይም በምድር ላይ ቢሆን ኖሮ አላህ በእርግጥ ይከፍላታል (ምንዳ)። በእርግጥ አላህ እጅግ ርኅሩኅና ትክክለኛ ነው።»

يٰبُنَيَّ اَقِمِ الصَّلٰوةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوْفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلٰى مَآ اَصَابَكَۗ اِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

yā bunayya aqimiṣ-ṣalāta wa'mur bil-ma‘rūfi wanha ‘anil-munkari waṣbir ‘alā mā aṣābak(a), inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

ልጄ ሆይ! ጸሎት አድርግ፤ ሰዎችንም መልካም ነገር እንዲያደርጉ አዘዛቸው፤ ክፉ እንዳይሠሩም ከልካቸው፤ በሚደርስብህም ነገር ታገስ፤ በእርግጥ ይህ አስፈላጊ ጉዳይ ነው።

وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ

wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).

ፊትህንም ከሰዎች (በትዕቢት) አታዙር፤ በምድርም ላይ በትዕቢት አትሂድ፤ አላህ ትዕቢተኞችንና ጉረኞችን አይወድም።

وَاقْصِدْ فِيْ مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَۗ اِنَّ اَنْكَرَ الْاَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيْرِ ࣖ

waqṣid fī masy-yika wagḍuḍ min ṣautik(a), inna ankaral-aṣwāti laṣautul-ḥamīr(i).

እናም የእግር ጉዞህን ቀለል አድርገህ ድምፅህን አለስል። በእርግጥም በጣም መጥፎው ድምፅ የአህያ ድምፅ ነው።

اَلَمْ تَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَاَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهٗ ظَاهِرَةً وَّبَاطِنَةً ۗوَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ

alam tarau annallāha sakhkhara lakum mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa asbaga ‘alaikum ni‘amahū ẓāhirataw wa bāṭinah(tan), wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).

አላህ በሰማያትና በምድር ያለውን ሁሉ ለእናንተ ጥቅም እንዳስገዛና በረከቶቹንም በአካልም በአእምሮአችሁ እንደሞላላችሁ አላስተዋላችሁምን? ነገር ግን በሰዎች መካከል ያለ እውቀትና መመሪያ እንዲሁም ያለ ብርሃን መጽሐፍ የአላህን አንድነት የሚከራከሩ አሉ።

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَاۗ اَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطٰنُ يَدْعُوْهُمْ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ

wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kānasy-syaiṭānu yad‘ūhum ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).

«አላህ ያወረደውን ተከተሉ» በተባሉ ጊዜ «አይደለም፤ እኛ ግን ከአባቶቻችን የተማርናቸውን ልማዶች ብቻ ነው የምንከተለው» አሉ። ሰይጣን በእርግጥ ወደ እሳት ቅጣት (ገሃነም) እየጠራቸው ቢሆንም (አባቶቻቸውን ይከተላሉ)?

۞ وَمَنْ يُّسْلِمْ وَجْهَهٗٓ اِلَى اللّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰىۗ وَاِلَى اللّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ

wa may yuslim wajhahū ilallāhi wa huwa muḥsinun faqadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, wa ilallāhi ‘āqibatul-umūr(i).

መልካምን የሚያደርግ ሰው ሆኖ ራሱን ለአላህ የሰጠ ሰው በእርግጥ ጠንካራ ክር (ገመድ) ይይዛል። የነገሮች ሁሉ ፍጻሜ ወደ አላህ ብቻ ነው።

وَمَنْ كَفَرَ فَلَا يَحْزُنْكَ كُفْرُهٗۗ اِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ

wa man kafara falā yaḥzunka kufruh(ū), ilainā marji‘uhum fanunabbi'uhum bimā ‘amilū, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

የካደ ሰው ክህደቱ አያሳዝንህም (ሙሐመድ)። ወደ እኛ ብቻ ይመለሳሉ፤ ከዚያም የሠሩትን ሁሉ እንነግራቸዋለን። አላህ የልብን ሁሉ ዐዋቂ ነው።

نُمَتِّعُهُمْ قَلِيْلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ اِلٰى عَذَابٍ غَلِيْظٍ

numatti‘uhum qalīlan ṡumma naḍṭarruhum ilā ‘ażābin galīẓ(in).

ለተወሰነ ጊዜም (ለጊዜው) ተደሰትንባቸው፤ ከዚያም ወደ ብርቱ ቅጣት (አስገባናቸው)።

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qulil-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

በእርግጥም (ሙሐመድ) «ሰማያትንና ምድርን የፈጠረ ማን ነው» ብለህ ብትጠይቃቸው «አላህ» ይሉሃል። «ምስጋና ለአላህ ይሁን» በላቸው፤ ግን አብዛኛዎቹ አያውቁም።

لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), innallāha huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

በሰማያትና በምድር ያለው ሁሉ የአላህ ነው። አላህ በእርግጥም እጅግ ባለጸጋው ምስጉን ነው።

وَلَوْ اَنَّ مَا فِى الْاَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ اَقْلَامٌ وَّالْبَحْرُ يَمُدُّهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖ سَبْعَةُ اَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ كَلِمٰتُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wa lau anna mā fil-arḍi min syajaratin aqlāmuw wal-baḥru yamudduhū mim ba‘dihī sab‘atu abḥurim mā nafidat kalimātullāh(i), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

በምድር ላይ ያለ ማንኛውም ዛፍ ብዕሮች ቢሆኑና ባሕሩም ከዚያም ሰባት (ተጨማሪ) ባህሮች ቢሞሉ ኖሮ የአላህ ቃላት ባላበቁ ነበር። አላህ በእርግጥ አሸናፊ ጥበበኛ ነው።

مَا خَلْقُكُمْ وَلَا بَعْثُكُمْ اِلَّا كَنَفْسٍ وَّاحِدَةٍ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ

mā khalqukum wa lā ba‘ṡukum illā kanafsiw wāḥidah(tin), innallāha samī‘um baṣīr(un).

መፍጠርህና መነሳታችሁ (ለአላህ) እንደ አንዲት ነፍስ (መፈጠርና መቀስቀስ) ብቻ ነው። አላህ በእርግጥ ሰሚና ተመልካች ነው።

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۖ كُلٌّ يَّجْرِيْٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى وَّاَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

alam tara annallāha yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī ilā ajalim musammaw wa annallāha bimā ta‘malūna khabīr(un).

አላህ ሌሊትን በቀን ውስጥ የሚያስገባ፣ ቀንንም በሌሊት ውስጥ የሚያስገባ፣ ፀሐይንና ጨረቃንም የገራ መሆኑን አታይምን? ሁሉም እስከተወሰነ ጊዜ ድረስ ይሮጣሉ። አላህ በምትሠሩት ነገር ሁሉ ውስጥ ውስጠ ዐዋቂ ነው።

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهِ الْبَاطِلُۙ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ ࣖ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa anna mā yad‘ūna min dūnihil-bāṭil(u), wa annallāha huwal-‘aliyyul-kabīr(u).

ስለዚህ፣ አላህ እርሱ እውነተኛ (እግዚአብሔር) ስለሆነና ከአላህ ሌላ የሚጠሩት ነገር ውሸት ስለሆነ ነው። አላህም እርሱ የሁሉ በላይ ታላቅና ታላቁ ነው።

اَلَمْ تَرَ اَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللّٰهِ لِيُرِيَكُمْ مِّنْ اٰيٰتِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

alam tara annal-fulka tajrī fil-baḥri bini‘matillāhi liyuriyakum min āyātih(ī), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

መርከቦች በአላህ ችሮታ በባህር ውስጥ እንደሚንሻለሉ አታይምን? ከአስደናቂ ምልክቶቹ ሊያሳያችሁ በዚህ ውስጥ ለታጋሽና አመስጋኝ ለሆነ ሁሉ ምልክቶቹ አሉ።

وَاِذَا غَشِيَهُمْ مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُوْرٍ

wa iżā gasyiyahum maujun kaẓ-ẓulali da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri faminhum muqtaṣid(un), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illā kullu khattārin kafūr(in).

እንደ ተራራ ባሉ ማዕበሎች በተንከባለሉ ጊዜም አላህን በቅንነትና በቅንነት ይጠሩታል። አላህም ወደ ምድር እንዳይደርሱ ባዳናቸው ጊዜ ከነሱ ውስጥ አንዳንዶቹ ቀጥ ብለው መሄዳቸውን ቀጠሉ። እነዚያ አንቀጾቻችንን የሚክዱ ከዳተኞች ብቻ ናቸው።

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا يَوْمًا لَّا يَجْزِيْ وَالِدٌ عَنْ وَّلَدِهٖۖ وَلَا مَوْلُوْدٌ هُوَ جَازٍ عَنْ وَّالِدِهٖ شَيْـًٔاۗ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ

ya ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum wakhsyau yaumal lā yajzī wālidun ‘aw waladih(ī), wa lā maulūdun huwa jāzin ‘aw wālidihī syai'ā(n), inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).

እናንተ ሰዎች ሆይ! ጌታችሁን ፍሩ፤ አባትም ልጁን መርዳት የማይችልበትን፣ ልጅም አባቱን በምንም መንገድ መርዳት የማይችልበትን ቀን ፍሩ። በእርግጥም የአላህ ቃልኪዳኖች በእርግጥ እውነት ናቸው፤ ስለዚህ በዓለማዊ ሕይወት አትታለሉ፤ አላህንም በመታዘዝ አታላዮች አትታለሉ።

اِنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَۚ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْاَرْحَامِۗ وَمَا تَدْرِيْ نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًاۗ وَمَا تَدْرِيْ نَفْسٌۢ بِاَيِّ اَرْضٍ تَمُوْتُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ خَبِيْرٌ ࣖ

innallāha ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa yunazzilul-gaiṡ(a), wa ya‘lamu mā fil-arḥām(i), wa mā tadrī nafsum māżā taksibu gadā(n), wa mā tadrī nafsum bi'ayyi arḍin tamūt(u), innallāha ‘alīmun khabīr(un).

የፍርዱ ቀን እውቀት በአላህ ዘንድ ብቻ ነው፤ ዝናብንም የሚያወርድና በማህፀን ውስጥ ያለውንም የሚያውቅ እርሱ ብቻ ነው። ነገ ምን እንደሚያደርግ ማንም አያውቅም። በምድር ላይ የት እንደሚሞትም ማንም አያውቅም። አላህ በእርግጥ አዋቂና ሁሉን አዋቂ ነው።