Q.S ጋፊር (غَافِر) - 85 የጥቅሶች ብዛት

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

ሃ ሚም

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِۙ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-‘alīm(i).

ይህ መጽሐፍ (ቁርኣን) የተወረደው ሁሉን ቻይ ከሆነው አላህ፣ ሁሉን አዋቂ ከሆነው፣

غَافِرِ الذَّنْۢبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيْدِ الْعِقَابِ ذِى الطَّوْلِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ

gāfiriż-żambi wa qābilit-taubi syadīdil-‘iqābi żiṭ-ṭaul(i), lā ilāha illā huw(a), ilaihil-maṣīr(u).

እርሱ ኃጢአትን የሚምር፣ ንስሐን የሚቀበል፣ ቅጣቱም ከባድ ነው፤ የችሮታ ባለቤት ነው። ከእርሱ በቀር ሌላ አምላክ የለም። ወደ እርሱ (ፍጡራን ሁሉ) ይመለሳሉ።

مَا يُجَادِلُ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ اِلَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَلَا يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِى الْبِلَادِ

mā yujādilu fī āyātillāhi illal-lażīna kafarū falā yagrurka taqallubuhum fil-bilād(i).

በአላህ አንቀጾች ከከሐዲዎች በስተቀር ማንም አይከራከርም። ስለዚህ በምድር ላይ በሚያደርጉት ጥረት ስኬት አትታለሉ።

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّالْاَحْزَابُ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۖوَهَمَّتْ كُلُّ اُمَّةٍۢ بِرَسُوْلِهِمْ لِيَأْخُذُوْهُ وَجَادَلُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ فَاَخَذْتُهُمْ ۗفَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

każżabat qablahum qaumu nūḥiw wal-aḥzābu mim ba‘dihim, wa hammat kullu ummatim birasūlihim liya'khużūhu wa jādalū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa fa'akhażtuhum, fa kaifa kāna ‘iqāb(i).

ከነሱ በፊት የኑህ ሕዝቦችና ከነሱ በኋላ የነበሩት አጋሮች (ሐዋርያውን) ዋሹ፤ እያንዳንዱም ሕዝብ በመልክተኛው ላይ እሱን ለመያዝ (ማታለል) አሴረ፤ እውነቱን ለማጥፋትም በሐሰት (ምክንያት) ተከራከሩ፤ ስለዚህ (በቅጣት) ያዝኳቸው። ታዲያ ቅጣቴ እንዴት (አሳማሚ) ይሆናል?

وَكَذٰلِكَ حَقَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ النَّارِۘ

wa każālika ḥaqqat kalimatu rabbika ‘alal-lażīna kafarū annahum aṣḥābun-nār(i).

የጌታህም ትዕዛዝ በከሓዲዎች ላይ በእርግጥ ተፈፀመ፤ (ማለትም) እነርሱ በእርግጥ የገሃነም ነዋሪዎች ናቸው።

اَلَّذِيْنَ يَحْمِلُوْنَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهٗ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَيَسْتَغْفِرُوْنَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۚ رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَّعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِيْنَ تَابُوْا وَاتَّبَعُوْا سَبِيْلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ

allażīna yaḥmilūnal-‘arsya wa man ḥaulahū yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim wa yu'minūna bihī wa yastagfirūna lil-lażīna āmanū, rabbanā wasi‘ta kulla syai'ir raḥmataw wa ‘ilman fagfir lil-lażīna tābū wattaba‘ū sabīlaka wa qihim ‘ażābal-jaḥīm(i).

(መላእክት) ዙፋኑን የሚሸከሙት (መላእክት) እና በዙሪያቸው ያሉት (መላእክት) ጌታቸውን በማመስገን ራሳቸውን ያወድሳሉ፤ በእርሱም ያምናሉ፤ ላመኑትም ምሕረትን ይለምናሉ፤ (እንዲህ ይላሉ፡-) ጌታችን ሆይ፣ በአንተ ውስጥ ያለው ምሕረትና እውቀት ሁሉንም ነገር ያካብባል፤ ስለዚህ ለተጸጸቱና መንገድህን (ሃይማኖትን) ለሚከተሉ ምሕረት አድርግላቸው፤ ከሚቃጠለውም የገሃነም ቅጣት ጠብቃቸው።

رَبَّنَا وَاَدْخِلْهُمْ جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدْتَّهُمْ وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُۙ

rabbanā wa adkhilhum jannāti ‘adninil-latī wa‘attahum wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim, innaka antal ‘azīzul-ḥakīm(u).

ጌታችን ሆይ! ወደ አድን ገነት፣ ከአባቶቻቸው፣ ከሚስቶቻቸውና ከዘሮቻቸውም መልካሞቹን አስገባቸው። አንተ በእርግጥም አሸናፊው ጥበበኛው ነህ።

وَقِهِمُ السَّيِّاٰتِۗ وَمَنْ تَقِ السَّيِّاٰتِ يَوْمَىِٕذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهٗ ۗوَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

wa qihimus-sayyi'āt(i), wa man taqis-sayyi'āti yauma'iżin faqad raḥimtah(ū), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

ከክፉም ጠብቃቸው። እነዚያንም በዚያ ቀን ከክፉ (አደጋ) ያዳንካቸውን በእርግጥ አዘንክላቸው፤ ይህም ታላቅ ድል ነው።

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُنَادَوْنَ لَمَقْتُ اللّٰهِ اَكْبَرُ مِنْ مَّقْتِكُمْ اَنْفُسَكُمْ اِذْ تُدْعَوْنَ اِلَى الْاِيْمَانِ فَتَكْفُرُوْنَ

innal-lażīna kafarū yunādauna lamaqtullāhi akbaru mim maqtikum anfusakum iż tad‘ūna ilal-īmāni fatakfurūn(a).

እነዚያ የካዱት (በትንሣኤ ቀን) "በእርግጥ አላህ (ለእናንተ) ያለው ጥላቻ ለራሳችሁ ካላችሁት ጥላቻ የበለጠ ነው፤ እናንተ እንድታምኑ በተጠራችሁና ከዚያም በተካዳችሁ ጊዜ።"

قَالُوْا رَبَّنَآ اَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَاَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنَا بِذُنُوْبِنَا فَهَلْ اِلٰى خُرُوْجٍ مِّنْ سَبِيْلٍ

qālū rabbanā amattanaṡnataini wa aḥyaitanaṡnataini fa‘tarafnā biżunūbinā fa hal ilā khurūjim min sabīl(in).

«ጌታችን ሆይ፣ ሁለት ጊዜ ገድለኸናል፣ ሁለት ጊዜም ሕያው አድርገኸናል፣ ከዚያም ኃጢአታችንን ተናዘዝን። ታዲያ ከሲኦል የምንወጣበት መንገድ አለን?» ብለው መለሱ።

ذٰلِكُمْ بِاَنَّهٗٓ اِذَا دُعِيَ اللّٰهُ وَحْدَهٗ كَفَرْتُمْۚ وَاِنْ يُّشْرَكْ بِهٖ تُؤْمِنُوْا ۗفَالْحُكْمُ لِلّٰهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيْرِ

Żālikum bi'annahū iżā du‘iyallāhu waḥdahū kafartum, wa iy yusyrak bihī tu'minū, fal-ḥukmu lillāhil-‘aliyyil-kabīr(i).

ይህ የሆነበት ምክንያት አላህን ብቻ ለማምለክ መጠራታችሁን በእርግጥ ስለካዳችሁ ነው። አላህም ከአንተ ጋር ከተቆራኘ ታምናላችሁ። ስለዚህ ውሳኔው (አሁን) ለልዑሉና ለታላቁ አላህ ነው።

هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ وَيُنَزِّلُ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ رِزْقًا ۗوَمَا يَتَذَكَّرُ اِلَّا مَنْ يُّنِيْبُ

huwal-lażī yurīkum āyātihī wa yunazzilu lakum minas-samā'i rizqā(n), wa mā yatażakkaru illā may yunīb(u).

እርሱ ያ (እርሱ) ምልክቶቹን ያሳያችኋል፤ ከሰማይም ሲሳይን ያወርዳል። ተመላሾችም ወደ አላህ የሚመለሱ ብቻ ናቸው።

فَادْعُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

fad‘ullāha mukhliṣīna lahud-dīna wa lau karihal-kāfirūn(a).

ስለዚህ አላህን በሃይማኖታችሁ ውስጥ ቅንነትና ቅንነት ተገዙት፤ ምንም እንኳን ከሃዲዎች (እሱን) ባይወዱትም እንኳ።

رَفِيْعُ الدَّرَجٰتِ ذُو الْعَرْشِۚ يُلْقِى الرُّوْحَ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلَاقِۙ

rafī‘ud-darajāti żul-‘arsy(i), yulqir-rūḥa min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī liyunżira yaumat-talāq(i).

(እርሱ) በደረጃው የላቀ፣ የዙፋኑ ባለቤት ነው። ከባሮቹ ውስጥ ለሚሻው ሰው በትዕዛዙ ራእይን የሚያወርድ ሲሆን የመገናኛውን ቀን (የፍርዱን ቀን) ያስጠነቅቃል።

يَوْمَ هُمْ بٰرِزُوْنَ ۚ لَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ ۗلِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ۗ لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ

yauma hum bārizūn(a), lā yakhfā ‘alallāhi minhum syai'(un), limanil-mulkul-yaum(a), lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).

(ማለትም) በወጡበት ቀን (ከመቃብር)፤ በሁኔታቸው ውስጥ ምንም ነገር ከአላህ የተደበቀ አይደለም። (ከዚያም አላህ) አለ፣ "ዛሬ ንግሥናው የማን ነው?" ለሁሉ አሸናፊ የሆነው አላህ ነው።

اَلْيَوْمَ تُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ ۗ لَا ظُلْمَ الْيَوْمَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

al-yauma tujzā kullu nafsim bimā kasabat, lā ẓulmal-yaum(a), innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

በዚህ ቀን ነፍስ ሁሉ በሠራችው ሥራ ትመነዳለች። በዚህ ቀን ማንም አይጎዳም። አላህ በእርግጥ ምርመራው ፈጣን ነው።

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْاٰزِفَةِ اِذِ الْقُلُوْبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كٰظِمِيْنَ ەۗ مَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ حَمِيْمٍ وَّلَا شَفِيْعٍ يُّطَاعُۗ

wa anżirhum yaumal-āzifati iżil-qulūbu ladal-ḥanājiri kāẓimīn(a), mā liẓ-ẓālimīna min ḥamīmiw wa lā syafī‘iy yuṭā‘(u).

ልቦች ከሐዘን የተነሳ ጉሮሮአቸውን የሚደርሱበትን (ሰዓቲቱን) የሚቃረብበትን ቀን አስጠንቅቃቸው። ለበደለኛውም እውነተኛ ጓደኛ የለውም፤ ለእርሱም ተቀባይነት ያለው ረዳት የለውም።

يَعْلَمُ خَاۤىِٕنَةَ الْاَعْيُنِ وَمَا تُخْفِى الصُّدُوْرُ

ya‘lamu khā'inatal-a‘yuni wa mā tukhfiṣ-ṣudūr(u).

በዓይኖች ውስጥ ያለውን ተንኮለኛ (መልክ) እና በደረት ውስጥ የተደበቀውን ያውቃል።

وَاللّٰهُ يَقْضِيْ بِالْحَقِّ ۗوَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَقْضُوْنَ بِشَيْءٍ ۗاِنَّ اللّٰهَ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ ࣖ

wallāhu yaqḍī bil-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yaqḍūna bisyai'(in), innallāha huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

አላህም በእውነት ይፈርዳል። እነዚያም ከእርሱ ሌላ የሚገዙት በምንም ነገር ላይ መወሰን አይችሉም። አላህም እርሱ ሁሉን ሰሚና ሁሉን የሚያይ ነው።

۞ اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ كَانُوْا مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ كَانُوْا هُمْ اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَّاٰثَارًا فِى الْاَرْضِ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗوَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ وَّاقٍ

awalam yasīrū fil-arḍi fayanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna kānū min qablihim, kānū hum asyaddu minhum quwwataw wa āṡāran fil-arḍi fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wa mā kāna lahum minallāhi miw wāq(in).

በምድር ላይ አልተጓዙም ነበር፣ ከዚያም ከነሱ በፊት የነበሩትን ሰዎች ምን እንደደረሰባቸው አላዩምን? እነዚህ ሰዎች ከእነሱ የበለጠ ጥንካሬ ነበራቸው እና በምድር ላይ (የበለጠ) ውርስ (ሥልጣኔ) ነበራቸው፣ ነገር ግን አላህ በኃጢአታቸው ምክንያት ቀጣቸው። ከአላህም (ቅጣት) የሚጠብቃቸው ምንም ነገር የለም።

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانَتْ تَّأْتِيْهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَكَفَرُوْا فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّهٗ قَوِيٌّ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum kānat ta'tīhim rusuluhum bil-bayyināti fakafarū fa'akhażahumullāh(u), innahū qawiyyun syadīdul-‘iqāb(i).

ይህ የሆነው መልእክተኞቹ በግልጽ ማስረጃ ይዘው መጥተው ስለነበርና ከዚያም ስለካዱ ነው፤ ከዚያም አላህ ቀጣቸው። በእርግጥም እርሱ እጅግ ኃያልና በቅጣቱ እጅግ ጨካኝ ነው።

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

ሙሳንም በተዓምራቶቻችንና በግልጽ ማስረጃዎች በእርግጥ ላክነው።

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَقَارُوْنَ فَقَالُوْا سٰحِرٌ كَذَّابٌ

ilā fir‘auna wa hāmāna wa qārūna faqālū sāḥirun każżāb(un).

ለፈርዖን፣ ለሐማንና ለካሩን፤ ከዚያም «(ሙሴ) ጠንቋይና ውሸታም ነበር» አሉ።

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوا اقْتُلُوْٓا اَبْنَاۤءَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ وَاسْتَحْيُوْا نِسَاۤءَهُمْ ۗوَمَا كَيْدُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

falammā jā'ahum bil-ḥaqqi min ‘indinā qāluqtulū abnā'al-lażīna āmanū ma‘ahū wastaḥyū nisā'ahum, wa mā kaidul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

(ሙሳ) ከእኛ ዘንድ እውነትን ይዞ በመጣላቸው ጊዜ «ከእርሱ ጋር ያመኑትን ወንዶች ልጆች ግደሉ፤ ሴት ልጆቻቸውንም አስቀሩ» አሉ። የከሐዲዎችም ተንኮል ከንቱ ሆነ።

وَقَالَ فِرْعَوْنُ ذَرُوْنِيْٓ اَقْتُلْ مُوْسٰى وَلْيَدْعُ رَبَّهٗ ۚاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّبَدِّلَ دِيْنَكُمْ اَوْ اَنْ يُّظْهِرَ فِى الْاَرْضِ الْفَسَادَ

wa qāla fir‘aunu aqtul mūsā walyad‘u rabbah(ū), innī akhāfu ay yubaddila dīnakum au ay yuẓhira fil-arḍil-fasād(a).

ፈርዖንም (ለባለሥልጣናቱ) «ሙሳን ልግደለውና ጌታውን እንዲለምን እዘዘው። እንዲያውም ሃይማኖታችሁን ሊለውጥ ወይም በምድር ላይ ጉዳት ሊያደርስ እንደሚችል እፈራለሁ።» አላቸው።

وَقَالَ مُوْسٰىٓ اِنِّيْ عُذْتُ بِرَبِّيْ وَرَبِّكُمْ مِّنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لَّا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسَابِ ࣖ

wa qāla mūsā innī ‘użtu birabbī wa rabbikum min kulli mutakabbiril lā yu'minu biyaumil-ḥisāb(i).

(ሙሳም) «እኔ በምርመራው ቀን ከማያምን ትዕቢተኛ ሁሉ በጌታዬና በጌታችሁ እጠበቃለሁ።» አለ።

وَقَالَ رَجُلٌ مُّؤْمِنٌۖ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ اِيْمَانَهٗٓ اَتَقْتُلُوْنَ رَجُلًا اَنْ يَّقُوْلَ رَبِّيَ اللّٰهُ وَقَدْ جَاۤءَكُمْ بِالْبَيِّنٰتِ مِنْ رَّبِّكُمْ ۗوَاِنْ يَّكُ كَاذِبًا فَعَلَيْهِ كَذِبُهٗ ۚوَاِنْ يَّكُ صَادِقًا يُّصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذِيْ يَعِدُكُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ

wa qāla rajulum mu'min(um), min āli fir‘auna yaktumu īmānahū ataqtulūna rajulan ay yaqūla rabbiyallāhu wa qad jā'akum bil-bayyināti mir rabbikum, wa iy yaku kāżiban fa ‘alaihi każibuh(ū), wa iy yaku ṣādiqay yuṣibkum ba‘ḍul-lażī ya‘idukum, innallāha lā yahdī man huwa musrifun każżāb(un).

ከፈርዖንም ቤተሰብ ውስጥ እምነቱን የደበቀ አማኝ «ጌታዬ አላህ ነው» ስላለ ሰውን ትገድላላችሁን? ከጌታችሁ ግልጽ ማስረጃዎችን ይዞ መጥቶላችኋል። ውሸታም ቢሆን ውሸቱን ይሸከማል፤ እውነተኛ ሰውም ከሆነ፣ ያስፈራራባችሁ ከፊሉ ያገኛችኋል። አላህ ወሰንን የሚተላለፉትንና ውሸታሞችን አይመራም።» አለ።

يٰقَوْمِ لَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ظٰهِرِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ فَمَنْ يَّنْصُرُنَا مِنْۢ بَأْسِ اللّٰهِ اِنْ جَاۤءَنَا ۗقَالَ فِرْعَوْنُ مَآ اُرِيْكُمْ اِلَّا مَآ اَرٰى وَمَآ اَهْدِيْكُمْ اِلَّا سَبِيْلَ الرَّشَادِ

yā qaumi lakumul-mulkul-yauma ẓāhirīna fil-arḍ(i), famay yanṣurunā mim ba'sillāhi in jā'anā, qāla fir‘aunu mā urīkum illā mā arā wa mā ahdīkum illā sabīlar-rasyād(i).

ወገኖቼ ሆይ! ዛሬ መንግሥቱ በምድር ላይ ከእናንተ ጋር ነው፣ ነገር ግን (ቅጣቱ) ቢደርስብን ከአላህ ቅጣት ማን ይርዳን?» ፈርዖንም «መልካም መስሎ የታየኝን ብቻ ነው ያቀረብኩት፤ ትክክለኛውንም መንገድ ብቻ ነው የመራኋችሁ» አለ።

وَقَالَ الَّذِيْٓ اٰمَنَ يٰقَوْمِ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ مِّثْلَ يَوْمِ الْاَحْزَابِۙ

wa qālal-lażī āmana yā qaumi innī akhāfu ‘alaikum miṡla yaumil-aḥzāb(i).

አማኙም አለ፡- «ወገኖቼ ሆይ! በእርግጥም እንደ ተባባሪ ቡድኖች የጥፋት ቀን (አደጋ) ይደርስባችሁ ዘንድ እፈራለሁ።»

مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗوَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعِبَادِ

miṡla da'bi qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūda wal-lażīna mim ba‘dihim, wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ibād(i).

(ማለትም) እንደ ኑህ ሕዝቦች፣ እንደ ዓድ፣ እንደ ሰሙድና ከነሱ በኋላ እንደመጡት ሰዎች ሁሉ። አላህም በባሮቹ ላይ በደልን አይፈልግም።

وَيٰقَوْمِ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِۙ

wa yā qaumi innī akhāfu ‘alaikum yaumat-tanād(i).

ወገኖቼ ሆይ! እኔ በእርግጥ ስለ እናንተ በጣም እጨነቃለሁ፤ እርስ በርሳችሁ የምትጠራሩበት (የመከራ) ቀን።

يَوْمَ تُوَلُّوْنَ مُدْبِرِيْنَۚ مَا لَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ عَاصِمٍۚ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

yauma tuwallūna mudbirīn(a), mā lakum minallāhi min ‘āṣim(in), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

(ያም ማለት) በምትሸሹበት ቀን (ከአላህ ቅጣት) የሚያድናችሁ የለም። አላህም የሚያጠመውን ሰው የሚመራው የለም።

وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ يُوْسُفُ مِنْ قَبْلُ بِالْبَيِّنٰتِ فَمَا زِلْتُمْ فِيْ شَكٍّ مِّمَّا جَاۤءَكُمْ بِهٖ ۗحَتّٰىٓ اِذَا هَلَكَ قُلْتُمْ لَنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ مِنْۢ بَعْدِهٖ رَسُوْلًا ۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُّرْتَابٌۙ

wa laqad jā'akum yūsufu min qablu bil-bayyināti famā ziltum fī syakkim mimmā jā'akum bih(ī), ḥattā iżā halaka qultum lay yab‘aṡallāhu mim ba‘dihī rasūlā(n), każālika yuḍillullāhu man huwa musrifum murtāb(un).

ዩሱፍም ከዚህ በፊት ግልጽ ማስረጃዎችን ይዞ መጥቶላችሁ ነበር፤ ነገር ግን በሞተ ጊዜም ቢሆን፣ “አላህ ከሱ በኋላ መልእክተኛን አይልክም” አላችሁ። እንደዚሁ አላህ እነዚያን ወሰን አላፊዎችንና ተጠራጣሪዎችን ያሳስታል።

ۨالَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْۗ كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ

allażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, kabura maqtan ‘indallāhi wa ‘indal-lażīna āmanū, każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā kulli qalbi mutakabbirin jabbār(in).

(ማለትም) እነዚያ በአላህ አንቀጾች ላይ ምንም ምክንያት ሳይደርስባቸው የሚከራከሩት። የአላህና የምእመናን ቁጣ ታላቅ ነው። እንደዚሁ አላህ የትዕቢተኛና የትዕቢተኛን ሰው ልብ ሁሉ ያትማል።

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يٰهَامٰنُ ابْنِ لِيْ صَرْحًا لَّعَلِّيْٓ اَبْلُغُ الْاَسْبَابَۙ

wa qāla fir‘aunu yā hāmānubni lī ṣarḥal la‘allī ablugul-asbāb(a).

ፈርዖንም "ሃማን ሆይ! በሮቹን እንድደርስ ረጅም ሕንፃ ሥራልኝ።"

اَسْبَابَ السَّمٰوٰتِ فَاَطَّلِعَ اِلٰٓى اِلٰهِ مُوْسٰى وَاِنِّيْ لَاَظُنُّهٗ كَاذِبًا ۗوَكَذٰلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ وَصُدَّ عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَا كَيْدُ فِرْعَوْنَ اِلَّا فِيْ تَبَابٍ ࣖ

asbābas-samāwāti fa aṭṭali‘a ilā ilāhi mūsā wa innī la'aẓunnuhū kāżibā(n), wa każālika zuyyina lifir‘auna sū'u ‘amalihī wa ṣudda ‘anis-sabīl(i), wa mā kaidu fir‘auna illā fī tabāb(in).

(ማለትም) የሙሴን አምላክ ማየት እንድችል የሰማይ በሮች፣ ግን አሁንም እንደ ውሸታም አድርጌ አየዋለሁ።" ስለዚህም ለፈርዖን መጥፎ ሥራዎቹና ከትክክለኛው መንገድ መዘጋታቸው ለፈርዖን ውብ ሆነለት፤ የፈርዖንም ተንኮል ከኪሳራ በስተቀር ሌላ አላመጣም።

وَقَالَ الَّذِيْٓ اٰمَنَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوْنِ اَهْدِكُمْ سَبِيْلَ الرَّشَادِۚ

wa qālal-lażī āmana yā qaumittabi‘ūni ahdikum sabīlar-rasyād(i).

አማኙም "ወገኖቼ ሆይ! ተከተሉኝ፤ ትክክለኛውን መንገድ አሳያችኋለሁ" አለ።

يٰقَوْمِ اِنَّمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ ۖوَّاِنَّ الْاٰخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ

yā qaumi innamā hāżihil-ḥayātud-dun-yā matā‘(un), wa innal-ākhirata hiya dārul-qarār(i).

ወገኖቼ ሆይ! የዚህች ዓለም ሕይወት (ጊዜያዊ) ደስታ ብቻ ናት፤ የኋለኛውም ሕይወት የዘላለም ምድር ናት።

مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلَا يُجْزٰىٓ اِلَّا مِثْلَهَاۚ وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُوْنَ فِيْهَا بِغَيْرِ حِسَابٍ

man ‘amila sayyi'atan falā yujzā illā miṡlahā, wa man ‘amila ṣāliḥam min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa'ulā'ika yadkhulūnal-jannata yurzaqūna fīhā bigairi ḥisāb(in).

ክፉ የሠራ ሰው በርሱ ይመነዳል። ወንድም ሆነ ሴት አማኝ ሆኖ መልካም የሠራ ሰው ወደ ገነት ይገባል፤ እዚያም የማይነገር መብል ይሰጣቸዋል።

۞ وَيٰقَوْمِ مَا لِيْٓ اَدْعُوْكُمْ اِلَى النَّجٰوةِ وَتَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَى النَّارِۗ

wa yā qaumi mā lī ad‘ūkum ilan-najāti wa tad‘ūnanī ilan-nār(i).

ሕዝቤ ሆይ! ይህ እንዴት ነው፣ እኔ ወደ መዳን እጠራችኋለሁ፣ እናንተ ግን ወደ ሲኦል ትጠሩኛላችሁ?

تَدْعُوْنَنِيْ لِاَكْفُرَ بِاللّٰهِ وَاُشْرِكَ بِهٖ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ وَّاَنَا۠ اَدْعُوْكُمْ اِلَى الْعَزِيْزِ الْغَفَّارِ

tad‘ūnanī li'akfura billāhi wa usyrika bihī mā laisa lī bihī ‘ilmuw wa ana ad‘ūkum ilal-‘azīzil-gaffār(i).

(ለምን) በአላህ እንድክድና በምንም የማላውቀውን ነገር በአላህ እንዳጋራ ትጠራኛለህ? (ምንም እንኳን በአሏህ እጅግ በጣም መሐሪ በሆነው ጌታ (እንድታምን) ብጠራህም?)

لَا جَرَمَ اَنَّمَا تَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَيْهِ لَيْسَ لَهٗ دَعْوَةٌ فِى الدُّنْيَا وَلَا فِى الْاٰخِرَةِ وَاَنَّ مَرَدَّنَآ اِلَى اللّٰهِ وَاَنَّ الْمُسْرِفِيْنَ هُمْ اَصْحٰبُ النَّارِ

lā jarama annamā tad‘ūnanī ilaihi laisa lahū da‘watun fid-dun-yā wa lā fil-ākhirati wa anna maraddanā ilallāhi wa annal-musrifīna hum aṣḥābun-nār(i).

የምትጠሩኝ ነገር በዚህችም ሆነ በመጨረሻይቱ ዓለም ጠቃሚ ጥሪ እንዳልሆነ እርግጠኛ ነው። መመለሻችንም ወደ አላህ ነው፤ በእርግጥም ወሰንን የተላለፉት የእሳት ጓዶች ናቸው።

فَسَتَذْكُرُوْنَ مَآ اَقُوْلُ لَكُمْۗ وَاُفَوِّضُ اَمْرِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَصِيْرٌ ۢبِالْعِبَادِ

fa satażkurūna mā aqūlu lakum, wa ufawwiḍu amrī ilallāh(i), innallāha baṣīrum bil-‘ibād(i).

ከዚያም አንድ ቀን የነገርኩህን ታስታውሳለህ። ጉዳዮቼንም ለአላህ አሳልፌ እሰጣለሁ። አላህ ባሮቹን ሁሉ ተመልካች ነው።

فَوَقٰىهُ اللّٰهُ سَيِّاٰتِ مَا مَكَرُوْا وَحَاقَ بِاٰلِ فِرْعَوْنَ سُوْۤءُ الْعَذَابِۚ

fa waqāhullāhu sayyi'āti mā makarū wa ḥāqa bi'āli fir‘auna sū'al-‘ażāb(i).

ስለዚህ አላህ ከተንኮል ክፋት ጠበቀው፤ ፊርዓውንና ሕዝቦቹም በጣም ክፉ ቅጣት ተከበው ነበር።

اَلنَّارُ يُعْرَضُوْنَ عَلَيْهَا غُدُوًّا وَّعَشِيًّا ۚوَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ ۗ اَدْخِلُوْٓا اٰلَ فِرْعَوْنَ اَشَدَّ الْعَذَابِ

an-nāru yu‘raḍūna ‘alaihā guduwwaw wa ‘asyiyyā(n), wa yauma taqūmus-sā‘ah(tu), adkhilū āla fir‘auna asyaddal-‘ażāb(i).

በጠዋትና በማታ እንዲሁም በሰዓቲቱ ቀን ሲኦልን ተቀበሉ። (ከዚያም መልአኩ "ፈርዖንንና ሕዝቦቹን በጣም ከባድ ቅጣት ውስጥ አስገባቸው!")

وَاِذْ يَتَحَاۤجُّوْنَ فِى النَّارِ فَيَقُوْلُ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا نَصِيْبًا مِّنَ النَّارِ

wa iż yataḥājjūna fin-nāri fayaqūluḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā naṣībam minan-nār(i).

(አስታውሱ)፣ በገሃነም ውስጥ ሲከራከሩ፣ ደካማዎቹ ለሚኩራሩት፣ “እኛ ተከታዮችህ ነበርን፣ ታዲያ ከደረሰብን የእሳት (ቅጣት) የተወሰነውን ልትለቁልን ትችላላችሁን?” ይሏቸዋል።

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُلٌّ فِيْهَآ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ حَكَمَ بَيْنَ الْعِبَادِ

qālal-lażīnastakbarū innā kullun fīhā innallāha qad ḥakama bainal-‘ibād(i).

ትዕቢተኞች ሰዎች “በእርግጥም ሁላችንም በገሃነም እኩል ነን፤ አላህ በባሮቹ መካከል ስለደነገገ” ይላሉ።

وَقَالَ الَّذِيْنَ فِى النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوْا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْمًا مِّنَ الْعَذَابِ

wa qālal-lażīna fin-nāri likhazanati jahannamad‘ū rabbakum yukhaffif ‘annā yaumam minal-‘ażāb(i).

በሲኦል ውስጥ ያሉትም ለሲኦል ጠባቂዎች "ጌታችሁን ለአንድ ቀን ብቻ ስቃያችንን እንዲያቀልልን ጠይቁት" ይላሉ።

قَالُوْٓا اَوَلَمْ تَكُ تَأْتِيْكُمْ رُسُلُكُمْ بِالْبَيِّنٰتِ ۗقَالُوْا بَلٰىۗ قَالُوْا فَادْعُوْا ۚوَمَا دُعٰۤؤُا الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ ࣖ

qālū awalam taku ta'tīkum rusulukum bil-bayyināt(i), qālū balā, qālū fad‘ū, wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

ስለዚህ (የሲኦል ጠባቂዎች) "ሐዋርያት ግልጽ ማስረጃዎችን ይዘው አልመጡላችሁምን?" አሉ፤ እነሱም "አዎ፣ መጥቷል" ብለው መለሱ። (የሲኦል ጠባቂዎች) "ጸልዩ (ራሳችሁን!)" አሉ። ነገር ግን የከሃዲዎች ጸሎት ከንቱ ሆነ።

اِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُوْمُ الْاَشْهَادُۙ

innā lananṣuru rusulanā wal-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā wa yauma yaqūmul-asyhād(u).

እኛ መልክተኞቻችንንና እነዚያን በዚህች ዓለም ሕይወት የሚያምኑትንና ምስክሮች በሚመጡበት ቀን (የቂያማ ቀን) በእርግጥ እንረዳቸዋለን።

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ الظّٰلِمِيْنَ مَعْذِرَتُهُمْ وَلَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ

yauma lā yanfa‘uẓ-ẓālimīna ma‘żiratuhum wa lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).

(ማለትም) ለበዳዮች ምሕረት የማይጠቅማቸውን ቀን፣ ለእነርሱም እርግማንና መጥፎ መኖሪያ አላቸው።

وَلَقَدْاٰتَيْنَا مُوْسَى الْهُدٰى وَاَوْرَثْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْكِتٰبَۙ

wa laqad ātainā mūsal-hudā wa auraṡnā banī isrā'īlal-kitāb(a).

ለሙሳም መሪን በእርግጥ ሰጠነው፤ ለእስራኤልም ልጆች መጽሐፉን (ተውራትን) አወረስነው።

هُدًى وَّذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ

hudaw wa żikrā li'ulil-albāb(i).

ጤናማ አእምሮ ላላቸው ሰዎች መመሪያና ማስጠንቀቂያ ለመሆን።

فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاسْتَغْفِرْ لِذَنْۢبِكَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ

faṣbir inna wa‘dallāhi ḥaqquw wastagfir liżambika wa sabbiḥ biḥamdi rabbika bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).

ስለዚህ ታገስ፤ የአላህ ቃል ኪዳን እውነት ነውና ለኃጢአቶችህ ምሕረትን ጠይቅ፤ ማታና ጠዋት ጌታህን እያመሰገንክ ራስህን አክብር።

اِنَّ الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْ ۙاِنْ فِيْ صُدُوْرِهِمْ اِلَّا كِبْرٌ مَّا هُمْ بِبَالِغِيْهِۚ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

innal-lażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, in fī ṣudūrihim illā kibrum mā hum bibāligīh(i), fasta‘iż billāh(i), innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

እነዚያ ያለ ምክንያት (ማስረጃ) የአላህን አንቀጾች የሚከራከሩ፣ በልቦቻቸው ውስጥ ያለው ሁሉ የማይሳካላቸው ታላቅነት ነው፣ ከዚያም አላህን ጥበቃ ይለምኑ። እርሱ ሁሉን ሰሚና ሁሉን ተመልካች ነው።

لَخَلْقُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

lakhalqus-samāwāti wal-arḍi akbaru min khalqin-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

በእርግጥም የሰማይና የምድር መፈጠር ከሰዎች መፈጠር የበለጠ ነው፤ ነገር ግን አብዛኛዎቹ ሰዎች አያውቁም።

وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَلَا الْمُسِيْۤئُ ۗقَلِيْلًا مَّا تَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa lal-musī'(u), qalīlam mā tatażakkarūn(a).

ዕውሮችም ከሚያዩት ጋር አንድ አይደሉም፤ የሚያምኑትና መልካም ሥራ የሚሠሩትም ክፉ ከሚሠሩት ጋር አንድ አይደሉም። የምትማረው በጣም ትንሽ ነው።

اِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيْهَا ۖوَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

innas-sā‘ata la'ātiyatul lā raiba fīhā, wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

በእርግጥም የፍርዱ ቀን በእርግጥ ይመጣል፤ ምንም ጥርጥር የለውም፤ ግን አብዛኛዎቹ ሰዎች አያምኑም።

وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُوْنِيْٓ اَسْتَجِبْ لَكُمْ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِيْ سَيَدْخُلُوْنَ جَهَنَّمَ دَاخِرِيْنَ ࣖ

wa qāla rabbukumud‘ūnī astajib lakum, innal-lażīna yastakbirūna ‘an ‘ibādatī sayadkhulūna jahannama dākhirīn(a).

ጌታችሁም «ለምኑኝ፤ በእርግጥ እሰጣችኋለሁ። በእርግጥም እነዚያ ትዕቢተኞችና እኔን ለማምለክ ፈቃደኛ ያልሆኑት በውርደት ወደ ገሃነም ይገባሉ።» አለ።

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-laila litaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

አላህ ያ ሌሊትን በውስጧ እንድታርፉበት ያደረገላችሁ ነው፤ ቀኑም ብሩህ ብርሃን ነው። አላህ በእርግጥ ለሰዎች የችሮታ ባለቤት ነው፤ ግን አብዛኛዎቹ አመስጋኞች ናቸው።

ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍۘ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۖفَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

Żālikumullāhu rabbukum khāliqu kulli syai'(in), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tu'fakūn(a).

ጌታችሁ አላህ ነው፣ የነገሮች ሁሉ ፈጣሪ፣ ከእርሱ በቀር ሌላ አምላክ የለም፤ ታዲያ እንዴት ትመለሳላችሁ?

كَذٰلِكَ يُؤْفَكُ الَّذِيْنَ كَانُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

każālika yu'fakul-lażīna kānū bi'āyātillāhi yajḥadūn(a).

ስለዚህ ሁልጊዜ የአላህን አንቀጾች የሚክዱ ሰዎች ይመለሳሉ።

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً وَّصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ ۚ فَتَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-arḍa qarāraw was-samā'a binā'aw wa ṣawwarakum fa'aḥsana ṣuwarakum wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), żālikumullāhu rabbukum, fatabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

አላህ ምድርን ለአንተ መኖሪያ፣ ሰማይንም እንደ ጣሪያ የፈጠረልህ፣ የፈጠረህና መልክህን ያስዋበልህ፣ መልካም ዕድልንም የሰጠህ ነው። ይህ ጌታህ አላህ ነው። የዓለማት ሁሉ ጌታ የሆነው አላህ ጥራት ይገባው።

هُوَ الْحَيُّ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ فَادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

huwal-ḥayyu lā ilāha illā huwa fad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), al-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

እርሱ ለዘላለም የሚኖር ነው፤ ከእርሱ በቀር ሌላ አምላክ የለም፤ ከዚያም በሃይማኖትህ ውስጥ በቅንነትና በቅንነት ተገዛው። የዓለማት ሁሉ ጌታ ለሆነው ለአላህ ምስጋና ይሁን።

۞ قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَمَّا جَاۤءَنِيَ الْبَيِّنٰتُ مِنْ رَّبِّيْ وَاُمِرْتُ اَنْ اُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lammā jā'aniyal-bayyinātu mir rabbī wa umirtu an uslima lirabbil-‘ālamīn(a).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- «ከጌታዬ መረጃ ከመጣልኝ በኋላ ከአላህ ሌላ የምታመልኩትን ማንኛውንም አምላክ ከማምለክ ተከልክያለሁ፤ ለዓለማት ጌታም እንድገዛ ታዝዣለሁ።»

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْ ثُمَّ لِتَكُوْنُوْا شُيُوْخًا ۚوَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى مِنْ قَبْلُ وَلِتَبْلُغُوْٓا اَجَلًا مُّسَمًّى وَّلَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

huwal-lażī khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma yukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum ṡumma litakūnū syuyūkhā(n), wa minkum may yutawaffā min qablu wa litablugū ajalam musammaw wa la‘allakum ta‘qilūn(a).

እርሱ ያ ከአፈር፣ ከዚያም ከወንድ የዘር ፍሬ ጠብታ፣ ከዚያም ከረጋ ደም፣ ከዚያም ልጅ ሆናችሁ ትወለዳላችሁ፣ ከዚያም ትበስላላችሁ፣ ከዚያም ትረጃላችሁ። ነገር ግን ከእናንተ ውስጥ ከዚህ በፊት ይሞታሉ። (ይህንን እናደርጋለን) የተወሰነውን ጊዜ ትደርሱ ዘንድ፣ ታውቁ ዘንድ።

هُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۚ فَاِذَا قَضٰىٓ اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ࣖ

huwal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), fa'iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

የሚያበራውና የሚያጠፋው እሱ ነው። ስለዚህ አንድን ነገር ለመወሰን ሲፈልግ "ሁን!" ብቻ ነው የሚለው። ስለዚህ የሆነው ይሄው ነው።

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗاَنّٰى يُصْرَفُوْنَۚ

alam tara ilal-lażīna yujādilūna fī āyātillāh(i), annā yuṣrafūn(a).

እነዚያን የአላህን አንቀጾች (ሁልጊዜ) የሚከራከሩትን ሰዎች አላየህምን? እንዴትስ ይመለሳሉ?

اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِالْكِتٰبِ وَبِمَآ اَرْسَلْنَا بِهٖ رُسُلَنَا ۗفَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَۙ

allażīna każżabū bil kitābi wa bimā arsalnā bihī rusulanā, fasaufa ya‘lamūn(a).

(እነሱም) እነዚያ በመጽሐፉ (ቁርኣን) እና ከመልክተኞቻችን በላክናቸው መልእክተኞች በተላኩት ቁርኣን የሚክዱ (አንቀጾች)። በቅርቡ ያውቃሉ።

اِذِ الْاَغْلٰلُ فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْ وَالسَّلٰسِلُۗ يُسْحَبُوْنَۙ

iżil-aglālu fī a‘nāqihim was-salāsil(u), yusḥabūn(a).

ሲጎተቱ፣ ሰንሰለቶችና ሰንሰለቶች በአንገታቸው ላይ ሲደረጉ፣

فِى الْحَمِيْمِ ەۙ ثُمَّ فِى النَّارِ يُسْجَرُوْنَۚ

fil-ḥamīm(i), ṡumma fin-nāri yusjarūn(a).

በጣም ሞቃት በሆነ ውሃ ውስጥ ይጣላሉ፣ ከዚያም በእሳት ይቃጠላሉ፣

ثُمَّ قِيْلَ لَهُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تُشْرِكُوْنَۙ

Ṡumma qīla lahum aina mā kuntum tusyrikūn(a).

ከዚያም "ሁልጊዜ ከየትኛው ጣዖት ጋር ትገናኛላችሁ?" ተባሉ።

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا بَلْ لَّمْ نَكُنْ نَّدْعُوْا مِنْ قَبْلُ شَيْـًٔاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ الْكٰفِرِيْنَ

min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā bal lam nakun nad‘ū min qablu syai'ā(n), każālika yuḍillullāhul-kāfirīn(a).

(ከአላህ ሌላ የምታመልኩትን)?» ብለው መለሱ። «ከእኛ ጠፍተዋል፤ እንዲያውም ከዚህ በፊት ምንም ነገር አላመለክንም።» እንዲሁ አላህ ከሐዲዎችን እንዲስቱ ይፈቅዳል።

ذٰلِكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَفْرَحُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَمْرَحُوْنَ

Żālikum bimā kuntum tafraḥūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tamraḥūn(a).

ይህ የሆነበት ምክንያት እውነትን ሳታዳምጡ በምድር ላይ የምትደሰቱበት እና ሁልጊዜም በኃጢአት የምትደሰቱበት ምክንያት ነው።

اُدْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

udkhlulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fabi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

«የገሀነምን በሮች ግቡ፤ በውስጧም ለዘላለም ትኖራላችሁ። ይህ ለትዕቢተኞች በጣም መጥፎ ቦታ ነው።»

فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ ۚفَاِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ

faṣbir inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fa'immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa'ilainā yurja‘ūn(a).

ስለዚህ ታገስ፤ አንተ (ሙሐመድ)፤ የአላህ ተስፋ እውነት ነው። የዛትን ቅጣት ብናሳይህ ወይም (ሞት ከመምጣቱ በፊት) ብንገድልህም ወደ እኛ ይመለሳሉ።

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ مِنْهُمْ مَّنْ قَصَصْنَا عَلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَّنْ لَّمْ نَقْصُصْ عَلَيْكَ ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚفَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُ اللّٰهِ قُضِيَ بِالْحَقِّ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْمُبْطِلُوْنَ ࣖ

wa laqad arsalnā rusulam min qablika minhum man qaṣaṣnā ‘alaika wa minhum mal lam naqṣuṣ ‘alaik(a), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), fa'iżā jā'a amrullāhi quḍiya bil-ḥaqqi wa khasira hunālikal-mubṭilūn(a).

በእርግጥም ከአንተ በፊት (ሙሐመድ) ብዙ መልእክተኞችን ልከናል፤ አንዳንዶቹ ስለ አንተ ነገርናቸው፤ አንዳንዶቹም ስለ አንተ አልነገርንህም። ከመልክተኛው በአላህ ፈቃድ ካልሆነ በስተቀር ተአምርን አላመጣም። ስለዚህ የአላህ ትዕዛዝ በመጣ ጊዜ (ለሁሉም ጉዳዮች) በትክክል ይፈረዳል። በዚያ ጊዜም ውሸትን የሚይዙ ሰዎች ይከስራሉ።

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَنْعَامَ لِتَرْكَبُوْا مِنْهَا وَمِنْهَا تَأْكُلُوْنَۖ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-an‘āma litarkabū minhā wa minhā ta'kulūn(a).

አላህ ለእናንተ እንስሳትን የፈጠረላችሁ ነው፤ ከፊሉን የምትጋልቡበት፣ ከፊሉን የምትበሉበት።

وَلَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ وَلِتَبْلُغُوْا عَلَيْهَا حَاجَةً فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُوْنَۗ

wa lakum fīhā manāfi‘u wa litablugū ‘alaihā ḥājatan fī ṣudūrikum wa ‘alaihā wa ‘alal-fulki tuḥmalūn(a).

በእነርሱም (በከብቶች) ውስጥ ለእናንተ ሌሎች ጥቅሞች አሉ፤ በልቦቻችሁም ውስጥ ያለን ዓላማ (በእነሱ ላይ በመጋለብ) ታገኙ ዘንድ። በእነርሱም ላይና በመርከብ ላይ ይጓዛሉ።

وَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖۖ فَاَيَّ اٰيٰتِ اللّٰهِ تُنْكِرُوْنَ

wa yurīkum āyātih(ī), fa ayya āyātillāhi tunkirūn(a).

እርሱም (የታላቅነቱን) ምልክቶች ያሳያችኋል። ታዲያ የአላህን (ታላቅነትን) የትኞቹን ምልክቶች ትክዳላችሁ?

اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْهُمْ وَاَشَدَّ قُوَّةً وَّاٰثَارًا فِى الْاَرْضِ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, kānū akṡara minhum wa asyadda quwwataw wa āṡāran fil-arḍi famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

ታዲያ፣ በምድር ላይ ተጉዘው ከነሱ በፊት የነበሩትን ሰዎች ምን እንደደረሰባቸው አላዩምን? እነሱ በጣም ብዙ ናቸው፣ በምድር ላይ የበለጠ ጥንካሬ እና (ተጨማሪ) የስልጣኔ ቅሪቶች አሏቸው፣ ስለዚህ የሚሞክሩት ነገር ሊረዳቸው አይችልም።

فَلَمَّا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرِحُوْا بِمَا عِنْدَهُمْ مِّنَ الْعِلْمِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

falammā jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fariḥū bimā ‘indahum minal-‘ilmi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

ስለዚህ ሐዋርያት ግልጽ ማስረጃዎችን ይዘው በመጡላቸው ጊዜ፣ ባላቸው እውቀት ተደሰቱ፤ ከዚህ በፊት በቀልድበት (ቅጣቱ) ተከብበው ነበር።

فَلَمَّا رَاَوْا بَأْسَنَاۗ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗ وَكَفَرْنَا بِمَا كُنَّا بِهٖ مُشْرِكِيْنَ

falammā ra'au ba'sanā qālū āmannā billāhi waḥdahū wa kafarnā bimā kunnā bihī musyrikīn(a).

ስለዚህ ቅጣታችንን ባዩ ጊዜ "እኛ በአላህ ብቻ እናምናለን፤ ከአላህ ጋር ባጋራነው አምልኮም እንክዳለን" አሉ።

فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ اِيْمَانُهُمْ لَمَّا رَاَوْا بَأْسَنَا ۗسُنَّتَ اللّٰهِ الَّتِيْ قَدْ خَلَتْ فِيْ عِبَادِهٖۚ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

falam yaku yanfa‘uhum īmānuhum lammā ra'au ba'sanā, sunnatallāhil latī qad khalat fī ‘ibādih(ī), wa khasira hunālikal-kāfirūn(a).

ቅጣታችንን ባዩ ጊዜ እምነታቸው ምንም አልጠቀማቸውም። ይህ የአላህ (ሲሳይ) በባሮቹ ላይ የተፈጸመ ነው። ይህ በሚሆንበት ጊዜም ከሐዲዎች ይከስራሉ።