Q.S መከፋት (ص) - 88 የጥቅሶች ብዛት

صۤ ۗوَالْقُرْاٰنِ ذِى الذِّكْرِۗ

Ṣād, wal-qur'āni żiż-żikr(i).

ሻድ፣ ማስጠንቀቂያዎችን በያዘው ቁርዓን።

بَلِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ عِزَّةٍ وَّشِقَاقٍ

balil-lażīna kafarū fī ‘izzatiw wa syiqāq(in).

እነዚያ የካዱት ግን በትዕቢትና በጥላቻ ውስጥ ናቸው።

كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ فَنَادَوْا وَّلَاتَ حِيْنَ مَنَاصٍ

kam ahlaknā min qablihim min qarnin fanādaw wa lāta ḥīna manāṣ(in).

ከነሱ በፊት ስንት ሰዎችን አጥፍተናል፤ ከዚያም እርዳታን ጠየቁ፤ ምንም እንኳን የመሸሽ ጊዜ ባይኖርም።

وَعَجِبُوْٓا اَنْ جَاۤءَهُمْ مُّنْذِرٌ مِّنْهُمْ ۖوَقَالَ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا سٰحِرٌ كَذَّابٌۚ

wa ‘ajibū an jā'ahum munżirum minhum, wa qālal-kāfirūna hāżā sāḥirun każżāb(un).

ከመካከላቸውም አስፈራሪ (መልእክተኛ) ስለመጣላቸው ተደነቁ፤ ከሓዲዎቹም «ይህ ድግምተኛ ብዙ ውሸትን የሚናገር ጠንቋይ ነው» አሉ።

اَجَعَلَ الْاٰلِهَةَ اِلٰهًا وَّاحِدًا ۖاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ عُجَابٌ

aja‘alal-ālihata ilāhaw wāḥidā(n), inna hāżā lasyai'un ‘ujāb(un).

ሁሉንም አማልክት አንድ አምላክ አድርጎ ፈጥሯቸዋል? በእርግጥ ይህ በእርግጥም የሚያስደንቅ ነገር ነው።

وَانْطَلَقَ الْمَلَاُ مِنْهُمْ اَنِ امْشُوْا وَاصْبِرُوْا عَلٰٓى اٰلِهَتِكُمْ ۖاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ يُّرَادُ ۖ

wanṭalaqal-mala'u minhum animsyū waṣbirū ‘alā ālihatikum, inna hāżā lasyai'uy yurād(u).

ከዚያም መሪዎቻቸው ሄዱ፡- «ሂዱና አማልክቶቻችሁን ማምለክ ቀጥሉ፤ ይህ በእርግጥ የሚፈለግ ነገር ነው።»

مَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِى الْمِلَّةِ الْاٰخِرَةِ ۖاِنْ هٰذَآ اِلَّا اخْتِلَاقٌۚ

mā sami‘nā bihāżā fil-millatil-ākhirah(ti), in hāżā illakhtilāq(un).

ይህንን በኋለኞቹ ሃይማኖቶች ውስጥ ፈጽሞ አንሰማም፤ ይህ (ለአላህ መመስከር) የተፈበረከ ውሸት እንጂ ሌላ አይደለም።

اَؤُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْۢ بَيْنِنَا ۗبَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ ذِكْرِيْۚ بَلْ لَّمَّا يَذُوْقُوْا عَذَابِ ۗ

a'unzila ‘alaihiż-żikru mim baininā, bal hum fī syakkim min żikrī, bal lammā yażūqū ‘ażāb(i).

ቁርዓን ለምን በመካከላችን ተወረደለት? እንደ እውነቱ ከሆነ፣ ቁርዓኔን ይጠራጠራሉ፣ ነገር ግን (ቅጣቴን) አልተሰማቸውም።

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيْزِ الْوَهَّابِۚ

am ‘indahum khazā'inu raḥmati rabbikal-‘azīzil-wahhāb(i).

ወይስ ከጌታህ ሁሉን ቻይ ከሆነው ሁሉን ቻይ ከሆነው ጸጋ የተሰጣቸው ሀብት አላቸውን?]

اَمْ لَهُمْ مُّلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗفَلْيَرْتَقُوْا فِى الْاَسْبَابِ

am lahum mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, falyartaqū fil-asbāb(i).

ወይስ የሰማይና የምድር መንግሥታትና በመካከላቸው ያለው ነገር አላቸውን? (ካሉ) ደረጃዎቹን (ወደ ሰማይ) ይውረዱ።

جُنْدٌ مَّا هُنَالِكَ مَهْزُوْمٌ مِّنَ الْاَحْزَابِ

jundum mā hunālika mahzūmum minal-aḥzāb(i).

(እነሱ) እዚያ ያሉና የሚሸነፉ ብዙ ወታደሮች ቡድን ናቸው።

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّعَادٌ وَّفِرْعَوْنُ ذُو الْاَوْتَادِۙ

każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa ‘āduw wa fir‘aunu żul-autād(i).

ከነሱ በፊት የኑህ ሕዝቦች፣ ዓድና ፈርዖንም ብዙ ሠራዊት የነበራቸው (ሐዋርያት) አስተባብለው ነበር።

وَثَمُوْدُ وَقَوْمُ لُوْطٍ وَّاَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الْاَحْزَابُ

wa ṡamūdu wa qaumu lūṭiw wa aṣḥābul-aikah(ti), ulā'ikal-aḥzāb(u).

ሰሙድም እንዲሁ የሉጥ ሕዝቦችና የአኢካ ሕዝቦችም (እንዲሁም)። እነዚህ (በሐዋርያት ላይ) የተጣሉት ቡድኖች ናቸው።

اِنْ كُلٌّ اِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ ࣖ

in kullun illā każżabar-rusula faḥaqqa ‘iqāb(i).

ሁሉም ለሐዋርያት ዋሹአቸው፣ ስለዚህ ቅጣቴን ሊሰማቸው ይገባቸዋል።

وَمَا يَنْظُرُ هٰٓؤُلَاۤءِ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً مَّا لَهَا مِنْ فَوَاقٍ

wa mā yanẓuru hā'ulā'i illā ṣaiḥataw wāḥidatam mā lahā min fawāq(in).

እና በእውነቱ የሚጠብቁት አንድ ጩኸት ብቻ ነበር፣ እሱም ምንም እረፍት አልነበረውም።

وَقَالُوْا رَبَّنَا عَجِّلْ لَّنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسَابِ

wa qālū rabbanā ‘ajjil lanā qiṭṭanā qabla yaumil-ḥisāb(i).

«ጌታችን ሆይ፣ ከምርመራው ቀን በፊት የተወሰነልንን ቅጣት አፋጥን» አሉ።

اِصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوٗدَ ذَا الْاَيْدِۚ اِنَّهٗٓ اَوَّابٌ

iṣbir ‘alā mā yaqūlūna ważkur ‘abdanā dāwūda żal-aid(i), innahū awwāb(un).

በሚሉት ነገር ላይ ታገስ፤ የብርቱውንም ባሪያችንን ዳውድን አስታውስ፤ እርሱ ለአላህ በጣም ታዛዥ ነበርና።

اِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهٗ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِشْرَاقِۙ

innā sakhkharnal-jibāla ma‘ahū yusabbiḥna bil-‘asyiyyi wal-isyrāq(i).

እኛ (ዳውድን) ማታና ጧት ከእርሱ ጋር የምናወድስ ኾነን ተራሮችን ገራን፤

وَالطَّيْرَمَحْشُوْرَةً ۗ كُلٌّ لَّهٗٓ اَوَّابٌ

waṭ-ṭaira maḥsyūrah(tan), kullul lahū awwāb(un).

ወፎችንም (በአንድ ላይ) ሰብስበው አዋረድናቸው። እያንዳንዳቸውም በጣም ታዛዥ ነበሩ (ለአላህ)።

وَشَدَدْنَا مُلْكَهٗ وَاٰتَيْنٰهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ

wa syadadnā mulkahū wa ātaināhul-ḥikmata wa faṣlal-khiṭāb(i).

መንግሥቱንም አበረታንለት፤ ነገሮችን በመፍረድም ጥበብንና ጥበብን ሰጠነው።

۞ وَهَلْ اَتٰىكَ نَبَؤُا الْخَصْمِۘ اِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَۙ

wa hal atāka naba'ul-khaṣm(i), iż tasawwarul-miḥrāb(a).

የሚህራብን ግድግዳ ሲወጡ የተጣሉ ሰዎች ወሬ ደርሶዎታል?

اِذْ دَخَلُوْا عَلٰى دَاوٗدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوْا لَا تَخَفْۚ خَصْمٰنِ بَغٰى بَعْضُنَا عَلٰى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَآ اِلٰى سَوَاۤءِ الصِّرَاطِ

iż dakhalū ‘alā dāwūda fafazi‘a minhum qālū lā takhaf, khaṣmāni bagā ba‘ḍunā ‘alā ba‘ḍin faḥkum bainanā bil-ḥaqqi wa lā tusyṭiṭ wahdinā ilā sawā'iṣ-ṣirāṭ(i).

ዳውድን ለመገናኘት በገቡ ጊዜ (በመድረሳቸው) ተገረመ። «አትፍራ! (ሁለታችንም) ተቃርበናል፤ ከፊላችን በአንደኛው ላይ በደል ፈጽመናል፤ ስለዚህ በመካከላችን በትክክል ፍረድ፤ ከእውነትም አትራቅ፤ ወደ ቀጥተኛው መንገድም ምራን።» አሉ።

اِنَّ هٰذَآ اَخِيْ ۗ لَهٗ تِسْعٌ وَّتِسْعُوْنَ نَعْجَةً وَّلِيَ نَعْجَةٌ وَّاحِدَةٌ ۗفَقَالَ اَكْفِلْنِيْهَا وَعَزَّنِيْ فِى الْخِطَابِ

inna hāżā akhī, lahū tis‘uw wa tis‘ūna na‘jataw wa liya na‘jatuw wāḥidah(tun), faqāla aqfilnīhā wa ‘azzanī fil-khiṭāb(i).

እንደ እውነቱ ከሆነ ወንድሜ ዘጠና ዘጠኝ ሴት ፍየሎች ነበሩት፤ እኔም አንዲት ፍየል ብቻ ነበረኝ፤ ከዚያም "(ፍየልህን) ለእኔ ስጠኝ! በክርክሩም አሸነፈኝ።"

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ اِلٰى نِعَاجِهٖۗ وَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْخُلَطَاۤءِ لَيَبْغِيْ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَقَلِيْلٌ مَّا هُمْۗ وَظَنَّ دَاوٗدُ اَنَّمَا فَتَنّٰهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهٗ وَخَرَّ رَاكِعًا وَّاَنَابَ ۩

qāla laqad ẓalamaka bisu'āli na‘jatika ilā ni‘ājih(ī), wa inna kaṡīram minal-khulaṭā'i layabgī ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍin illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa qalīlum mā hum, wa ẓanna dāwūdu annamā fatannāhu fastagfara rabbahū wa kharra rāki‘aw wa anāb(a).

(ዳውድ) እንዲህ አለ፡- “በእርግጥም ፍየልህን ወደ ራሱ (ፍየልህን) በመጠየቁ በደለኛ አድርጎሃል። በእርግጥም ብዙ አጋሮች ሌሎችን ይበድላሉ፤ እነዚያ ያመኑትና መልካም ሥራ የሠሩት ብቻ ናቸው፤ ከእነዚህም ጥቂቶች ብቻ ናቸው ይህን የሚያደርጉት።” ዳውድም እየፈተንነው እንደነበር ጠረጠረ፤ ስለዚህም ጌታውን ይቅርታ ጠየቀ፤ ከዚያም ወደቀና ተጸጸተ።

فَغَفَرْنَا لَهٗ ذٰلِكَۗ وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ

fa gafarnā lahū żālik(a), wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).

ከዚያም (ስህተቱን) ይቅር አልነው። በእርግጥም እርሱ ከእኛ ጋር በጣም የቀረበ ቦታ እና ወደ እሱ ለመመለስ ጥሩ ቦታ አለው።

يٰدَاوٗدُ اِنَّا جَعَلْنٰكَ خَلِيْفَةً فِى الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَضِلُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۢبِمَا نَسُوْا يَوْمَ الْحِسَابِ ࣖ

yā dāwūdu innā ja‘alnāka khalīfatan fil-arḍi faḥkum bainan nāsi bil-ḥaqqi wa lā tattabi‘il-hawā fa yuḍillaka ‘an sabīlillāh(i), innal-lażīna yaḍillūna ‘an sabīlillāhi lahum ‘ażābun syadīdum bimā nasū yaumal-ḥisāb(i).

(አላህም አለ)፡- «ዳውድ ሆይ! በምድር ላይ ኸሊፋ አድርገኸናል፤ ስለዚህ በሰዎች መካከል በትክክል ፍረድ፤ ፍላጎትህንም አትከተል፤ ምክንያቱም ከአላህ መንገድ ያሳስትሃልና። በእርግጥም ከአላህ መንገድ የሚሳሳቱ ሰዎች የፍርድ ቀንን ስለረሱ ከባድ ቅጣት ይደርስባቸዋል።»

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلًا ۗذٰلِكَ ظَنُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنَ النَّارِۗ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā bāṭilā(n), żālika ẓannul-lażīna kafarū, fawailul lil-lażīna kafarū minan-nār(i).

ሰማያትንና ምድርን በመካከላቸው ያለውንም ሁሉ በከንቱ አልፈጠርንም። ይህ የከሐዲዎቹ ጥርጣሬ ነው፤ ስለዚህ ወዮላቸው፤ ለከሐዲዎች እሳት ይገባሉና።

اَمْ نَجْعَلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَالْمُفْسِدِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ اَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِيْنَ كَالْفُجَّارِ

am naj‘alul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kal-mufsidīna fil-arḍ(i), am naj‘alul-muttaqīna kal-fujjār(i).

እነዚያን ያመኑትንና መልካም ሥራዎችን የሠሩትን በምድር ላይ ጥፋትን የሚያሰራጩትን እናደርጋለን? ወይስ አላህን የሚፈሩትን እንደ ክፉ አድራጊዎች እንቆጥራቸዋለን?

كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ مُبٰرَكٌ لِّيَدَّبَّرُوْٓا اٰيٰتِهٖ وَلِيَتَذَكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ

kitābun anzalnāhu ilaika mubārakul liyaddabbarū āyātihī wa liyatażakkara ulul-albāb(i).

ወደ አንተ ያወረድነው መጽሐፍ (ቁርኣን) በረከቶች የተሞላ ነው፤ ይህም አንቀጾቹን እንዲያደንቁና ጤናማ አእምሮ ያላቸው ሰዎችም ትምህርት እንዲማሩ ነው።

وَوَهَبْنَا لِدَاوٗدَ سُلَيْمٰنَۗ نِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌۗ

wa wahabnā lidāwūda wa sulaimān(a), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).

ለዳውድም ሱለይማን የሚባል ልጅ ሰጠነው፤ እርሱም በላጭ ባሪያ ነው። እርሱ ለአላህ ታዛዥ ነበር።

اِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصّٰفِنٰتُ الْجِيَادُۙ

iż ‘uriḍa ‘alaihi bil-‘asyiyyiṣ-ṣāfinātul-jiyād(u).

(አስታውሱ) አንድ ከሰዓት በኋላ (ግን) በጣም ፈጣን ሩጫ ያላቸው ፈረሶችን ሲያሳዩት፣

فَقَالَ اِنِّيْٓ اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّيْۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِۗ

fa qāla innī aḥbabtu ḥubbal-khairi ‘an żikri rabbī, ḥattā tawārat bil-ḥijāb(i).

ከዚያም "በእርግጥም ፀሐይ እስክትጠልቅ ድረስ የጌታዬን ታላቅነት (ክብር) እንድናስታውስ የሚያደርጉኝን መልካም ነገሮች (ፈረሶችን) ሁሉ እወዳለሁ" አለ።

رُدُّوْهَا عَلَيَّ ۚفَطَفِقَ مَسْحًا ۢبِالسُّوْقِ وَالْاَعْنَاقِ

ruddūhā ‘alayy(a), faṭafiqa masḥam bis-sūqi wal-a‘nāq(i).

«ፈረሶቹን ሁሉ ወደ እኔ አምጡልኝ።» ከዚያም የፈረሶቹን እግርና አንገት ቆረጠ።

وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ

wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).

ሱለይማንንም በእርግጥ ፈተንነው፤ በዙፋኑም ላይ እንደ አካል (በበሽታ) ተጋደመው፤ ከዚያም ተመለሰ።

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَهَبْ لِيْ مُلْكًا لَّا يَنْۢبَغِيْ لِاَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِيْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

qāla rabbigfir lī wa hab lī mulkal lā yambagī li'aḥadim mim ba‘dī, innaka antal-wahhāb(u).

«ጌታዬ ሆይ፣ ይቅር በለኝና ከእኔ በኋላ ማንም የማይኖረውን መንግሥት ስጠኝ። በእርግጥም ሰጪው አንተ ነህ» አለ።

فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيْحَ تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖ رُخَاۤءً حَيْثُ اَصَابَۙ

fasakhkharnā lahur-rīḥa tajrī bi'amrihī rukhā'an ḥaiṡu aṣāb(a).

ከዚያም ነፋሱን በትዕዛዙ ወደፈለገው ቦታ የምትነፍስ ስትሆን ገራነው።

وَالشَّيٰطِيْنَ كُلَّ بَنَّاۤءٍ وَّغَوَّاصٍۙ

wasy-syayāṭīna kulla bannā'iw wa gawwāṣ(in).

(ለእርሱም) ሰይጣናትን፣ ግንበኞችንና ጠላቂዎችን ሁሉ (ሰዎችን)።

وَّاٰخَرِيْنَ مُقَرَّنِيْنَ فِى الْاَصْفَادِ

wa ākharīna muqarranīna fil-aṣfād(i).

እና በሰንሰለት የታሰሩ ሌሎች (አጋንንት)።

هٰذَا عَطَاۤؤُنَا فَامْنُنْ اَوْ اَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

hāżā ‘aṭā'unā famnun au amsik bigairi ḥisāb(in).

ይህ ስጦታችን ነው፤ ከዚያም ያለ ምንም ስሌት (ለሌሎች) ስጡ ወይም ያዙ።

وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ ࣖ

wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).

በእርግጥም እርሱ ከእኛ ጋር ቅርብ የሆነ ቦታ እና ወደ እሱ ለመመለስ ጥሩ ቦታ አለው።

وَاذْكُرْ عَبْدَنَآ اَيُّوْبَۘ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الشَّيْطٰنُ بِنُصْبٍ وَّعَذَابٍۗ

ważkur ‘abdanā ayyūb(a), iż nādā rabbahū annī massaniyasy-syaiṭānu binuṣbiw wa ‘ażāb(in).

ባሪያችንን አዩብንም «እኔ ሰይጣን በመከራና በመከራ ተመትቻለሁ» ሲል ጌታውን በተጣራ ጊዜ አስታውስ።

اُرْكُضْ بِرِجْلِكَۚ هٰذَا مُغْتَسَلٌۢ بَارِدٌ وَّشَرَابٌ

urkuḍ birijlik(a), hāżā mugtasalum bāriduw wa syarāb(un).

አላህ እንዲህ ይላል፡- “እግሮቻችሁን ረግጡ፤ ይህ ለመታጠብና ለመጠጣት ቀዝቃዛ ውሃ ነው።”

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنَّا وَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ

wa wahabnā lahū ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam minnā wa żikrā li'ulil-albāb(i).

ቤተሰቦቹንም እንደገና በማገናኘት (ባረክነው)፤ ቁጥራቸውንም ጨመርን፤ ከእኛ ዘንድ ምህረትና ለአእምሮ ባለቤቶችም ትምህርት ሆነ።

وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِّهٖ وَلَا تَحْنَثْ ۗاِنَّا وَجَدْنٰهُ صَابِرًا ۗنِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌ

wa khuż biyadika ḍigṡan faḍrib bihī wa lā taḥnaṡ, innā wajadnāhu ṣābirā(n), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).

በእጅህ አንድ እቅፍ (ሣር) ያዝ፤ ከዚያም በእርሱ ምታው፤ መሐላህንም አታፍርስ። በእርግጥም (አዩብን) ታጋሽ ሰው ሆኖ አገኘነው። እርሱ ምርጥ ባሪያ ነው። በእርግጥም በጣም ታዛዥ ነበር። (ለአላህ)።

وَاذْكُرْ عِبٰدَنَآ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ اُولِى الْاَيْدِيْ وَالْاَبْصَارِ

ważkur ‘ibādanā ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūba ulil-aidī wal-abṣār(i).

ባሮቻችንንም ኢብራሂምን፣ ኢስሐቅንና ያዕቆብን አስታውሱ፤ እነዚያን የብርቱ ችሮታና (የላቀ) እውቀት ባለቤቶች ናቸው።

اِنَّآ اَخْلَصْنٰهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِۚ

innā akhlaṣnāhum bikhāliṣatin żikrad-dār(i).

በእርግጥም ከፍተኛ ሥነ ምግባርን በመስጠታችን አነጻናቸው፤ ይህም ማለት ሁልጊዜም የኋለኛውን ዓለም (ሰዎችን) እናስታውሳለን።

وَاِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْاَخْيَارِۗ

wa innahum ‘indanā laminal-muṣṭafainal-akhyār(i).

በእርግጥም እነሱ ከኛ ወገን ከተመረጡት ሰዎች መካከል ናቸው።

وَاذْكُرْ اِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ ۗوَكُلٌّ مِّنَ الْاَخْيَارِۗ

ważkur ismā‘īla wal-yasa‘a wa żal-kifl(i), wa kullum minal-akhyār(i).

ኢስማኢልን፣ ኢልያስን እና ዙልኪፍሊን አስታውሱ። ሁሉም ከጥሩ ሰዎች መካከል ናቸው።

هٰذَا ذِكْرٌ ۗوَاِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ لَحُسْنَ مَاٰبٍۙ

hāżā żikr(un), wa inna lil-muttaqīna laḥusna ma'āb(in).

ይህ ለእነሱ ክብር ነው። በእርግጥም ለጥንቁቆቹ (ለአላህ) የመመለሻ ቦታ ተሰጥቷቸዋል።

جَنّٰتِ عَدْنٍ مُّفَتَّحَةً لَّهُمُ الْاَبْوَابُۚ

jannāti ‘adnim mufattaḥatal lahumul-abwāb(u).

(ማለትም) በሮቻቸው ለእነሱ የተከፈቱ የኤደን ገነቶች፣

مُتَّكِـِٕيْنَ فِيْهَا يَدْعُوْنَ فِيْهَا بِفَاكِهَةٍ كَثِيْرَةٍ وَّشَرَابٍ

muttaki'īna fīhā yad‘ūna fīhā bifākihatin kaṡīratiw wa syarāb(in).

በውስጧ ብዙ ፍራፍሬና መጠጥ እየጠየቁ (በዚያ ገነት ውስጥ) በአልጋዎች ላይ ይደገፋሉ (በአልጋዎቹ ላይ)።

۞ وَعِنْدَهُمْ قٰصِرٰتُ الطَّرْفِ اَتْرَابٌ

wa ‘indahum qāṣirātuṭ-ṭarfi atrāb(un).

ከጎናቸውም ዓይኖቻቸው የደበዘዙና ተመሳሳይ ዕድሜ ያላቸው መላእክት አሉ።

هٰذَا مَا تُوْعَدُوْنَ لِيَوْمِ الْحِسَابِ

hāżā mā tū‘adūna liyaumil-ḥisāb(i).

ይህ በሂሳብ ቀን የተገባላችሁ ቃል ነው።

اِنَّ هٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهٗ مِنْ نَّفَادٍۚ

ina hāżā larizqunā mā lahū min nafād(in).

ይህ በእርግጥ ከእኛ የኾነ የማይቋረጥ ሲሳይ ነው።

هٰذَا ۗوَاِنَّ لِلطّٰغِيْنَ لَشَرَّ مَاٰبٍۙ

hāżā, wa inna liṭ-ṭāgīna lasyarra ma'āb(in).

ይህ (የእነሱ ሁኔታ) ነው። በእርግጥም ለእነዚያ ለማያምኑት በእርግጥ ወደዚያ ለመመለስ መጥፎ ቦታ አላቸው።

جَهَنَّمَۚ يَصْلَوْنَهَاۚ فَبِئْسَ الْمِهَادُ

jahannam(a), yaṣlaunahā, fabi'sal-mihād(u).

(እነሱም) የሚገቡባትን ገሀነም እሳት፤ ይህችም መጥፎ መኖሪያ ናት።

هٰذَاۙ فَلْيَذُوْقُوْهُ حَمِيْمٌ وَّغَسَّاقٌۙ

hāżā, falyażūqūhu ḥamīmuw wa gassāq(un).

ይህ (የገሃነም ቅጣት) ነው፤ (ይቅመሱት)፤ (መጠጣቸው) በጣም ሞቅ ያለ ውሃና በጣም ቀዝቃዛ ውሃ።

وَّاٰخَرُ مِنْ شَكْلِهٖٓ اَزْوَاجٌۗ

wa ākharu min syaklihī azwāj(un).

እና ከዚያ ጋር ተመሳሳይ የሆኑ ሌሎች የተለያዩ (ቅጣቶች)።

هٰذَا فَوْجٌ مُّقْتَحِمٌ مَّعَكُمْۚ لَا مَرْحَبًا ۢبِهِمْ ۗ اِنَّهُمْ صَالُوا النَّارِ

hāżā faujum muqtaḥimum ma‘akum, lā marḥabam bihim, innahum ṣālun-nār(i).

(ለእነርሱም)፣ "ይህ ከእናንተ ጋር አብረው የሚሄዱ (ከተከታዮቻችሁ) ብዙ ቡድን ነው" ተብሏልና። እንደ እውነቱ ከሆነ ወደ ሲኦል ስለሚሄዱ ለእነሱ ምንም ተቀባይነት የላቸውም (አለ መሪዎቻቸው)።

قَالُوْا بَلْ اَنْتُمْ لَا مَرْحَبًاۢ بِكُمْ ۗ اَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوْهُ لَنَاۚ فَبِئْسَ الْقَرَارُ

qālū bal antum lā marḥabam bikum, antum qaddamtumūhu lanā, fabi'sal-qarār(u).

(ተከታዮቻቸውም) መለሱ፣ "እንደ እውነቱ ከሆነ፣ (በተገቢው ሁኔታ) ተቀባይነት የማታገኘው አንተ ነህ፣ ምክንያቱም ወደ ጥፋት የወረወርከን አንተ ነህ፣ ስለዚህ ያ ለመቆያ በጣም መጥፎው ቦታ ነው።"

قَالُوْا رَبَّنَا مَنْ قَدَّمَ لَنَا هٰذَا فَزِدْهُ عَذَابًا ضِعْفًا فِى النَّارِ

qālū rabbanā man qaddama lanā hāżā fazidhu ‘ażāban ḍi‘fan fin-nār(i).

«ጌታችን ሆይ! በዚህ (አዛብ) ውስጥ የሚያገባን ሰው በገሃነም ውስጥ ሁለት እጥፍ ቅጣት ጨምርበት» አሉ።

وَقَالُوْا مَا لَنَا لَا نَرٰى رِجَالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِّنَ الْاَشْرَارِ

wa qālū mā lanā lā narā rijālan kunnā na‘udduhum minal-asyrār(i).

እናም (የማይታዘዙት ሰዎች) “ቀደም ሲል (በዓለም ውስጥ) ክፉ (ወራዳ) ሰዎችን እንደምናስብላቸው የነበሩትን ሰዎች ለምን አንመለከትም?” አሉ።

اَتَّخَذْنٰهُمْ سِخْرِيًّا اَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الْاَبْصَارُ

attakhażnāhum sikhriyyan am zāgat ‘anhumul-abṣār(u).

ከዚህ በፊት አሾፍናቸው ነበር ወይስ የማየት ችሎታችን እንዳናያቸው ስለከለከለን ነው?

اِنَّ ذٰلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ اَهْلِ النَّارِ ࣖ

inna żālika laḥaqqun takhāṣumu ahlin-nār(i).

በእርግጥም የሚሆነው ይህ ነው (ማለትም) በሲኦል ነዋሪዎች መካከል ጠብ መፈጠር።

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مُنْذِرٌ ۖوَّمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul innamā ana munżir(un), wa mā min ilāhin illallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- «እኔ አስጠንቃቂ ብቻ ነኝ። ከአላህ በቀር ሌላ አምላክ የለም። ኃያሉና አሸናፊው አላህ ነው።»

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumal-‘azīzul-gaffār(u).

(ማለትም) የሰማያትና የምድር በመካከላቸውም ያለው ሁሉ ጌታ፣ አሸናፊው፣ መሓሪው ነው።

قُلْ هُوَ نَبَؤٌا عَظِيْمٌۙ

qul huwa naba'un ‘aẓīm(un).

«እርሱ (ቁርኣን) ታላቅ ዜና ነው» በል።

اَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُوْنَ

antum ‘anhu mu‘riḍūn(a).

ከእርሱ ዞርክ።

مَا كَانَ لِيَ مِنْ عِلْمٍۢ بِالْمَلَاِ الْاَعْلٰٓى اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

mā kāna liya min ‘ilmim bil-mala'il-a‘lā iż yakhtaṣimūn(a).

ሲከራከሩ ስለ አል-መላኡል አዕላ (መላእክት) ትንሽም ቢሆን እውቀት አልነበረኝም።

اِنْ يُّوْحٰىٓ اِلَيَّ اِلَّآ اَنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

iy yūḥā ilayya illā annamā ana nażīrum mubīn(un).

እኔ ግልጽ አስጠንቃቂ ብቻ መሆኔ ተገለጠልኝ።

اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ

iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).

ጌታህ ለመላእክት «እኔ ሰውን ከጭቃ እፈጥራለሁ» ባለ ጊዜ (አስታውስ)።

فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ

fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).

ከዚያም ሁኔታውን ባጠናቀቅኩና መንፈሴን (ፍጥረቴን) በነፋሁበት ጊዜ፤ ስለዚህ ለእርሱ ሰግደህ እራስህን ስገድ።

فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ

fasajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).

ከዚያም መላእክቱ ሁሉ ሰገዱ፤

اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اِسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

illā iblīs(a), istakbara wa kāna minal-kafirīn(a).

ከዲያብሎስ በስተቀር፤ ይመካል፤ ከከሓዲዎችም ወገን ነው።

قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا مَنَعَكَ اَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ ۗ اَسْتَكْبَرْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِيْنَ

qāla yā iblīsu mā mana‘aka an tasjuda limā khalaqtu biyadayy(a), astakbarta am kunta minal-‘ālīn(a).

(አላህ) "አንተ ሰይጣን፣ በኃይሌ ለፈጠርኩት ነገር ከመስገድ የሚከለክልህ ምንድን ነው? በራስህ ትኮራለህ ወይስ ከፍ ያለ (ከፍተኛ) ክፍል እንደሆንክ ይሰማሃል?" አለው።

قَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla ana khairum minhu khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(ኢብሊስ) «ከእሳት ስለፈጠርከኝ፣ ከምድርም ስለፈጠርከኝ፣ እኔ ከእርሱ የተሻልኩ ነኝ» አለ።

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۖ

qāla fakhruj minhā fa'innaka rajīm(un).

(አላህ) «እንግዲያውስ ከሰማይ ውጣ! በእርግጥ የተረገምክ ፍጡር ነህ» አለው።

وَّاِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِيْٓ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ

wa inna ‘alaika la‘natī ilā yaumid-dīn(i).

እርግማኔም እስከ ፍርድ ቀን ድረስ በአንተ ላይ ይኖራል።

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla rabbi fa'anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

(ኢብሊስ) «ጌታዬ ሆይ! እስከሚቀሰቀሱበት ቀን ድረስ አግደኝ» አለ።

قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ

qāla fa'innaka minal-munẓarīn(a).

(አላህ) አለ፡- «አንተ በእርግጥ ከሚቆዩት ነህ።»

اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ

ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).

እስከተወሰነው ቀን (የፍርዱ ቀን) ድረስ።

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla fabi‘izzatika la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

(ዲያብሎስ) እንዲህ ሲል መለሰ፡- “በክብርህ ይሁንብኝ፣ ሁሉንም አሳስቸዋለሁ።”

اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).

ከነሱ የተመረጡት ባሮችህ በስተቀር።

قَالَ فَالْحَقُّۖ وَالْحَقَّ اَقُوْلُۚ

qāla fal-ḥaqq(u), wal-ḥaqqa aqūl(u).

(አላህ) እንዲህ አለ፡- “እንግዲህ እውነት የሆነው (መሐላዬ ነው)፤ እውነቱም የምለው ብቻ ነው።”

لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكَ وَمِمَّنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'amla'anna jahannama minka wa mimman tabi‘aka minhum ajma‘īn(a).

በእርግጥም ገሃነምን በአንተና ከነሱ መካከል በተከተለህ ሁሉ እሞላዋለሁ።

قُلْ مَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُتَكَلِّفِيْنَ

qul mā as'alukum ‘alaihi min ajriw wa mā ana minal-mutakallifīn(a).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- «(በስብከቴ) ላይ ትንሽ ዋጋ አልጠይቃችሁም፤ እኔም ከፈጠራቸው ሰዎች አይደለሁም።»

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ

in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

ይህ (ቁርኣን) ለተፈጥሮ ሁሉ ማስጠንቀቂያ እንጂ ሌላ አይደለም።

وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَاَهٗ بَعْدَ حِيْنٍ ࣖ

wa lata‘lamunna naba'ahū ba‘da ḥīn(in).

«ከጊዜ በኋላም የቁርኣኑን ዜና (እውነታ) በእርግጥ ታውቃላችሁ።»