Q.S ኢብራሂም (إِبْرَاهِيم) - 52 የጥቅሶች ብዛት

الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ بِاِذْنِ رَبِّهِمْ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ

alif lām rā, kitābun anzalnāhu ilaika litukhrijan-nāsa minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), bi'iżni rabbihim ilā ṣirāṭil-‘azīzil-ḥamīd(i).

አሊፍ ላም ራ (ይህ) ሰዎችን በአላህ ፈቃድ ከጨለማዎች ወደ ብሩህ ብርሃን፣ ማለትም ወደ ሁሉን ቻይ ወደሆነው ወደ አላህ መንገድ ታወጣ ዘንድ ወደ አንተ (ሙሐመድ) ያወረድነው መጽሐፍ ነው።

اللّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَوَيْلٌ لِّلْكٰفِرِيْنَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيْدٍۙ

allāhil-lażī lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa wailul lil-kāfirīna min ‘ażābin syadīd(in).

በሰማያትና በምድር ያለው ሁሉ የአላህ ነው። እነዚያ በአላህ የማያምኑት ወዮላቸው፤ ከባድ ቅጣት ይደርስባቸዋልና።

ۨالَّذِيْنَ يَسْتَحِبُّوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ

allażīna yastaḥibbūnal-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirati wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), ulā'ika fī ḍalālim ba‘īd(in).

(እነሱም) እነዚያ የቅርቢቱን ሕይወት ከመጨረሻይቱ ሕይወት ይልቅ የሚመርጡ፣ ከአላህም መንገድ የሚያግዱ፣ መጥመምንም የሚሹ ናቸው። እነዚያ በሩቅ ስሕተት ውስጥ ናቸው።

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهٖ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ ۗفَيُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

wa mā arsalnā mir rasūlin illā bilisāni qaumihī liyubayyina lahum, fa yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

መልእክተኛንም በሕዝቦቹ ቋንቋ እንጂ አልላክንም፤ ያብራራላቸውም ዘንድ። አላህም የሚሻውን ያጠምማል፤ የሚሻውንም ይመራል። እርሱም አሸናፊው ጥበበኛው ነው።

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اَنْ اَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ وَذَكِّرْهُمْ بِاَيّٰىمِ اللّٰهِ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā an akhrij qaumaka minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa żakkirhum bi'ayyāmillāh(i), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

ሙሳንም በተዓምራቶቻችን (በኃይላችን) በእርግጥ ላክነው፤ (እናም ሕዝቦችህን ከጨለማዎች ወደ ብርሃን አውጣ፤ የአላህንም ቀናት አስታውሳቸው)። በዚህ ውስጥ ታጋሽና አመስጋኝ ለሆነ ሁሉ የአላህን ኃይል ምልክቶች አሉ።

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

ሙሳም ለሕዝቦቹ «ከፈርዖን ተከታዮች ባዳናችሁ ጊዜ በእናንተ ላይ የዋለላችሁን የአላህን ጸጋ አስታውሱ። አሳማሚ ቅጣት ገጠሟችሁ። ወንዶች ልጆቻችሁንም ገደሉ፤ ሴት ልጆቻችሁንም ተዉ፤ ይህ ከጌታችሁ ታላቅ ፈተና ነበረ።»

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكُمْ لَىِٕنْ شَكَرْتُمْ لَاَزِيْدَنَّكُمْ وَلَىِٕنْ كَفَرْتُمْ اِنَّ عَذَابِيْ لَشَدِيْدٌ

wa iż ta'ażżana rabbukum la'in syakartum la'azīdannakum wa la'in kafartum inna ‘ażābī lasyadīd(un).

ጌታችሁም «ብትመሰገኑ በእርግጥ እጨምርላችኋለሁ፤ ብትክዱም ቅጣቴ በእርግጥ ከባድ ነው» ሲል ባስታወቀ ጊዜ (አስታውሱ)።

وَقَالَ مُوْسٰٓى اِنْ تَكْفُرُوْٓا اَنْتُمْ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۙفَاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ حَمِيْدٌ

wa qāla mūsā in takfurū antum wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), fa innallāha laganiyyun ḥamīd(un).

ሙሳም «እናንተም በምድር ላይ ያሉትም ሁሉ (በአላህ ጸጋ) ብትክዱ አላህ በእርግጥ እጅግ ባለጸጋና ምስጉን ነው።» አለ።

اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۗ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗ لَا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا اللّٰهُ ۗجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرَدُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فِيْٓ اَفْوَاهِهِمْ وَقَالُوْٓا اِنَّا كَفَرْنَا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ وَاِنَّا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ

alam ya'tikum naba'ul-lażīna min qablikum qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wal-lażīna mim ba‘dihim, lā ya‘lamuhum illallāh(u), jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fa raddū aidiyahum fī afwāhihim wa qālū innā kafarnā bimā ursiltum bihī wa innā lafī syakkim mimmā tad‘ūnanā ilaihi murīb(in).

ከናንተ በፊት የነበሩት፣ የኑህ ሕዝቦች፣ የዓድ፣ የሳሙድ ሕዝቦችና ከነሱ በኋላ የመጡት ሰዎች ወሬ አልደረሰላችሁምን? ከአላህ በስተቀር ማንም አላወቀም። መልክተኞች በግልጽ ማስረጃዎች መጡላቸው፤ አፋቸውንም ሸፈኑ (በጥላቻ)። «በእናንተ አናምንም፤ ወደምትጠሩን ነገር በጥርጣሬ ውስጥ ነን» አሉ።

۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).

መልክተኞቻቸውም "የሰማያትንና የምድርን ፈጣሪ የሆነውን አላህን በተመለከተ ጥርጣሬ አለን? ከኃጢአቶቻችሁ ውስጥ ከፊሉን ይቅር እንዲላችሁና ስቃያችሁንም እስከተወሰነው ጊዜ ድረስ እንዲያዘገይላችሁ ይጠራችኋል?" አሉ። "እናንተ እንደ እኛ ሰው ብቻ ናችሁ። አባቶቻችን ይገዙት የነበረውን (እንዳናመልክ) ልትከለክሉን ትፈልጋላችሁ፤ ስለዚህ ግልጽ ማስረጃ አምጡልን" አሉ።

قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ اِنْ نَّحْنُ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَمُنُّ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَمَا كَانَ لَنَآ اَنْ نَّأْتِيَكُمْ بِسُلْطٰنٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

qālat lahum rusuluhum in naḥnu illā basyarum miṡlukum wa lākinnallāha yamunnu ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa mā kāna lanā an na'tiyakum bisulṭānin illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

መልክተኞቻቸውም «እኛ እንደ እናንተ ሰዎች ብቻ ነን፤ ነገር ግን አላህ ከባሮቹ መካከል ለሚሻው ሰው ችሮታን ይሰጣል። በአላህ ፈቃድ ካልሆነ በስተቀር ምንም ማስረጃ ልናመጣላችሁ ተገቢ አይደለም። ምእመናንም በአላህ ብቻ ይመኩ» አሏቸው።

وَمَا لَنَآ اَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنَا سُبُلَنَاۗ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلٰى مَآ اٰذَيْتُمُوْنَاۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ ࣖ

wa mā lanā allā natawakkala ‘alallāhi wa qad hadānā subulanā, wa lanaṣbiranna ‘alā mā āżaitumūnā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).

እርሱ መንገዱን ሲመራን በአላህ ላይ ለምን አንመካም፤ እናንተም በምታደርጉብን ረብሻዎች በእርግጥ እንታገሳለን፤ እነዚያም የሚታመኑት ለአላህ ብቻ ነው የሚታዘዙት።

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِّنْ اَرْضِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظّٰلِمِيْنَ ۗ

wa qālal-lażīna kafarū lirusulihim lanukhrijannakum min arḍinā au lata‘ūdunna fī millatinā, fa auḥā ilaihim rabbuhum lanuhlikannaẓ-ẓālimīn(a).

እነዚያም የካዱት ለመልክተኞቻቸው «ከምድራችን በእርግጥ እናወጣችኋለን ወይም ወደ ሃይማኖታችን በእርግጥ ትመለሳላችሁ» አሉ። አላህም «በደለኞችን ሕዝቦች በእርግጥ እናጠፋቸዋለን» አለ።

وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗذٰلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِيْ وَخَافَ وَعِيْدِ

wa lanuskinannakumul-arḍa mim ba‘dihim, żālika liman khāfa maqāmī wa khāfa wa‘īd(i).

«ከእነሱም በኋላ በእነዚያ አገሮች በእርግጥ እናስቀምጣችኋለን። ይህ (መጋጠሚያዬን) ለሚፈሩና ከዛቻዬም ለሚፈሩ ነው።»

وَاسْتَفْتَحُوْا وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍۙ

wastaftaḥū wa khāba kullu jabbārin ‘anīd(in).

እናም ድልን እና በዘፈቀደ እና በግትርነት የተንቀሳቀሱትን ሁሉ እንዲያጠፋ ጠየቁ፣

مِّنْ وَّرَاۤىِٕهٖ جَهَنَّمُ وَيُسْقٰى مِنْ مَّاۤءٍ صَدِيْدٍۙ

miw warā'ihī jahannamu wa yusqā mim mā'in ṣadīd(in).

ከፊቱ ገሃነም አለ፤ ከመግል ጋር ውሃ ይሰጠዋል፤

يَّتَجَرَّعُهٗ وَلَا يَكَادُ يُسِيْغُهٗ وَيَأْتِيْهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّمَا هُوَ بِمَيِّتٍۗ وَمِنْ وَّرَاۤىِٕهٖ عَذَابٌ غَلِيْظٌ

yatajarra‘uhū wa lā yakādu yusīguhū wa ya'tīhil-mautu min kulli makāniw wa mā huwa bimayyit(in), wa miw warā'ihī ‘ażābun galīẓ(un).

የመግል ውሃውን ዋጠ፤ ሊውጠውም አልቻለም፤ ሞትም (አደጋ) ከሁሉም አቅጣጫ መጣበት፤ ነገር ግን አልሞተም፤ ከፊቱም ከባድ ቅጣት ነበረ።

مَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ اَعْمَالُهُمْ كَرَمَادِ ِۨاشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ يَوْمٍ عَاصِفٍۗ لَا يَقْدِرُوْنَ مِمَّا كَسَبُوْا عَلٰى شَيْءٍ ۗذٰلِكَ هُوَ الضَّلٰلُ الْبَعِيْدُ

maṡalul-lażīna kafarū birabbihim a‘māluhum karamādinisytaddat bihir-rīḥu fī yaumin ‘āṣif(in), lā yaqdirūna mimmā kasabū ‘alā syai'(in), żālika huwaḍ-ḍalālul-ba‘īd(u).

በጌታቸው የካዱ ሰዎች ምሳሌ፣ ሥራቸው በኃይለኛ ነፋስ በነፋስ ቀን እንደ ነፋሱ አመድ ነው። ከሠሩት (በዓለም ላይ) ምንም ኃይል (ጥቅም) የላቸውም። ይህ የሩቅ ስህተት ነው።

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيْدٍۙ

alam tara annallāha khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), iy yasya' yużhibkum wa ya'ti bikhalqin jadīd(in).

አላህ ሰማያትንና ምድርን በእውነት እንደፈጠረ አታዩምን? ቢሻ ያጠፋችኋልና አዲስ ፍጥረትን ያመጣል (በእናንተ ምትክ)።

وَّمَا ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ بِعَزِيْزٍ

wa mā żālika ‘alallāhi bi‘azīz(in).

ይህም ለአላህ አስቸጋሪ አይደለም።

وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ جَمِيْعًا فَقَالَ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ ۗقَالُوْا لَوْ هَدٰىنَا اللّٰهُ لَهَدَيْنٰكُمْۗ سَوَاۤءٌ عَلَيْنَآ اَجَزِعْنَآ اَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِنْ مَّحِيْصٍ ࣖ

wa barazū lillāhi jamī‘an fa qālaḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā min ‘ażābillāhi min syai'(in), qālū lau hadānallāhu lahadainākum, sawā'un ‘alainā ajazi‘nā am ṣabarnā mā lanā mim maḥīṣ(in).

ሁሉም (በማህሺር ሜዳ) የአላህን ፊት ለመጋፈጥ ተሰበሰቡ፤ ከዚያም ደካማዎቹ ለትዕቢተኞች “እኛ የእናንተ ተከታዮች ነበርን፣ ታዲያ ከአላህ ቅጣት (ትንሽም ቢሆን) ልታድኑን ትችላላችሁ?” አሏቸው። “አላህ ቢመራን ኖሮ ልንመራችሁ በቻልን ነበር። ብንማረርም ሆነ ብንታገስ ለእኛም ተመሳሳይ ነው። የምናመልጥበት ቦታ የለንም።”

وَقَالَ الشَّيْطٰنُ لَمَّا قُضِيَ الْاَمْرُ اِنَّ اللّٰهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُّكُمْ فَاَخْلَفْتُكُمْۗ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍ اِلَّآ اَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِيْ ۚفَلَا تَلُوْمُوْنِيْ وَلُوْمُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ مَآ اَنَا۠ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّۗ اِنِّيْ كَفَرْتُ بِمَآ اَشْرَكْتُمُوْنِ مِنْ قَبْلُ ۗاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa qālasy-syaiṭānu lammā quḍiyal-amru innallāha wa‘adakum wa‘dal-ḥaqqi wa wa‘attukum fa akhlaftukum, wa mā kāna liya ‘alaikum min sulṭānin illā an da‘autukum fastajabtum lī, falā talūmūnī wa lūmū anfusakum, wa mā ana bimuṣrikhikum wa mā antum bimuṣrikhiyy(a), innī kafartu bimā asyraktumūni min qabl(u), innaẓ-ẓālimīna lahum ‘ażābun alīm(un).

ነገሩም (ሂሳብ) በተፈታ ጊዜ ሰይጣን እንዲህ አለ፡- “በእርግጥ አላህ እውነተኛ ቃል ኪዳን ቃል ገብቶላችኋል፤ እኔም ቃል ገብቼላችኋለሁ፤ ግን አፈረስኩት። እኔ በአንተ ላይ ምንም ስልጣን የለኝም፤ (ብቻ) ጠራሁህና ጥሪዬን ከሰማህ በስተቀር፤ ስለዚህ አትሳደብኝ፤ ራስህንም ስድብ። ልረዳህ አልችልም፤ አንተም ልትረዳኝ አትችልም። በእርግጥም ከቀደመው ጊዜ ጀምሮ ከአላህ ጋር በማጋራት የምታደርገውን ተግባር አልታገስም።” በዳዮቹ በእርግጥ አሳማሚ ቅጣት አላቸው።

وَاُدْخِلَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا بِاِذْنِ رَبِّهِمْۗ تَحِيَّتُهُمْ فِيْهَا سَلٰمٌ

wa udkhilal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā bi'iżni rabbihim, taḥiyyatuhum fīhā salām(un).

እነዚያም ያመኑና መልካም ሥራዎችን የሠሩ ከሥሮቻቸው ወንዞች የሚፈሱባቸውን ገነቶች ይገባሉ። በጌታቸው ፈቃድ በውስጣቸው ይኖራሉ። (በሰማይ) ውስጥ ያለው አክብሮት ሰላምታ ነው።

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ اَصْلُهَا ثَابِتٌ وَّفَرْعُهَا فِى السَّمَاۤءِۙ

alam tara kaifa ḍaraballāhu maṡalan kalimatan ṭayyibatan kasyajaratin ṭayyibatin aṣluhā ṡābituw wa far‘uhā fis-samā'(i).

አላህ እንደ መልካም ዛፍ፣ ሥሩ የጸና፣ ቅርንጫፎቹም በሰማይ ላይ የኾኑ መልካም ቃላትን ምሳሌ እንዴት እንደገለጸ አላየህምን?

تُؤْتِيْٓ اُكُلَهَا كُلَّ حِيْنٍ ۢبِاِذْنِ رَبِّهَاۗ وَيَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

tu'tī ukulahā kulla ḥīnim bi'iżni rabbihā, wa yaḍribullāhul-amṡāla lin-nāsi la‘allahum yatażakkarūn(a).

(ዛፉ) በጌታዋ ፈቃድ ሁልጊዜ ፍሬዋን ታፈራለች። አላህም እነዚህን ምሳሌዎች ለሰዎች ያስታውሳቸዋል።

وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيْثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيْثَةِ ِۨاجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْاَرْضِ مَا لَهَا مِنْ قَرَارٍ

wa maṡalu kalimatin khabīṡatin kasyajaratin khabīṡatinijtuṡṡat min fauqil-arḍi mā lahā min qarār(in).

የመጥፎም ቃል ምሳሌ ሥሩ ከምድር ላይ የተነቀለለ እንደ መጥፎ ዛፍ ነው፤ (ቀጥ ብሎ) መቆም እንደማይችል ነው።

يُثَبِّتُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِۚ وَيُضِلُّ اللّٰهُ الظّٰلِمِيْنَۗ وَيَفْعَلُ اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ ࣖ

yuṡabbitullāhul-lażīna āmanū bil-qauliṣ-ṣābiti fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), wa yuḍillullāhuẓ-ẓālimīn(a), wa yaf‘alullāhu mā yasyā'(u).

አላህ እነዚያን ያመኑትን በዚህችም ሆነ በመጨረሻይቱ ዓለም በተረጋገጠ ቃል ያጸናቸዋል፤ አላህም በዳዮችን ያሳስታል፤ አላህም የሚሻውን ያደርጋል።

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ بَدَّلُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ كُفْرًا وَّاَحَلُّوْا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِۙ

alam tara ilal-lażīna baddalū ni‘matallāhi kufraw wa aḥallū qaumahum dāral-bawār(i).

የአላህን ጸጋ በአላህ ላይ በማመፅ የለወጡትን እና ህዝቦቻቸውን ወደ ጥፋት ሸለቆ የጣሉትን አላስተዋልክምን?

جَهَنَّمَ ۚيَصْلَوْنَهَاۗ وَبِئْسَ الْقَرَارُ

jahannama yaṣlaunahā, wa bi'sal-qarār(u).

ገሀነም ነው፤ ይገቡባታል፤ እርሷም የከፋች መኖሪያ ናት።

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ قُلْ تَمَتَّعُوْا فَاِنَّ مَصِيْرَكُمْ اِلَى النَّارِ

wa ja‘alū lillāhi andādal liyuḍillū ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ū fa inna maṣīrakum ilan-nār(i).

(ከሓዲዎቹ) አላህን ከመንገዱ ለማሳሳት ባላንጣዎችን አደረጉ። (ሙሐመድ ሆይ) «ተደሰቱ፤ የመጨረሻዋ መመለሻችሁ እሳት ናትና» በላቸው።

قُلْ لِّعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خِلٰلٌ

qul li‘ibādiyal-lażīna āmanū yuqīmuṣ-ṣalāta wa yunfiqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatam min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khilāl(un).

(ሙሐመድ) ላመኑት ባሮቼ፡- «በዚያ ቀን ከመምጣቱ በፊት፣ መግዛትና መሸጥና ጓደኝነት በማይኖርበት ቀን በፊት፣ ሶላትን ይስገዱ፣ ከምንሰጠውም ሲሳይ በድብቅ ወይም በግልጽ ይለግሱ» በላቸው።

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْاَنْهٰرَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, wa sakhkhara lakumul-fulka litajriya fil-baḥri bi'amrih(ī), wa sakhkhara lakumul-anhār(a).

አላህ ሰማያትንና ምድርን የፈጠረ ከሰማይም ውሃን ያወረደ፣ ከዚያም በዝናብ ውሃ የተለያዩ ፍራፍሬዎችን ለእናንተ ሲሳይ ያወጣ ነው፤ በፈቃዱም ባሕሮችን እንድትንሳፈፉ መርከቦችን የገራላችሁ፣ ወንዞችንም ለእናንተ የገራላችሁ እርሱ ነው።

وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَاۤىِٕبَيْنِۚ وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ

wa sakhkhara lakumusy-syamsa wal-qamara dā'ibaīn(i), wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a).

ፀሐይንና ጨረቃን ዘወትር ዞሩ (በምህዋራቸው) ላይ ገራላችሁ፤ ሌሊትንና ቀንንም ለእናንተ ገራላችሁ።

وَاٰتٰىكُمْ مِّنْ كُلِّ مَا سَاَلْتُمُوْهُۗ وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَاۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَظَلُوْمٌ كَفَّارٌ ࣖ

wa ātākum min kulli mā sa'altumūh(u), wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innal-insāna laẓalūmun kaffār(un).

ከእርሱም የምትለምኑትን ሁሉ ሰጥቶሃል። የአላህንም ጸጋ ብትቆጥሩ በእርግጥ ልትቆጥሯቸው አትችሉም። በእርግጥም ሰዎች በጣም በደለኞችና በጣም የሚክዱ ናቸው (የአላህን ጸጋዎች)።

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ اٰمِنًا وَّاجْنُبْنِيْ وَبَنِيَّ اَنْ نَّعْبُدَ الْاَصْنَامَ ۗ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżal-balada āminaw wajnubnī wa baniyya an na‘budal-aṣnām(a).

አብርሃምም “አቤቱ ይህችን አገር (መካን) አስተማማኝ አገር አድርገዋት፤ እኔንም ልጆቼንም የልጅ ልጆቼንም ጣዖታትን እንዳናመልክ ጠብቀን” ሲል በጸለየ ጊዜ (አስታውስ)።

رَبِّ اِنَّهُنَّ اَضْلَلْنَ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِۚ فَمَنْ تَبِعَنِيْ فَاِنَّهٗ مِنِّيْۚ وَمَنْ عَصَانِيْ فَاِنَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

rabbi innahunna aḍlalna kaṡīram minan-nās(i), faman tabi‘anī fa innahū minnī, wa man ‘aṣānī fa innaka gafūrur raḥīm(un).

ጌታ ሆይ፣ እነዚህ ጣዖታት ብዙ ሰዎችን አሳስተውናል። እኔን የተከተለኝ ሰው ከእኔ መካከል ነው፤ እኔን የማይታዘዝም ሁሉ አንተ በጣም መሐሪና አዛኝ ነህ።

رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ

rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).

ጌታ ሆይ፣ በእርግጥ ከዘሮቼ መካከል አንዳንዶቹን በሸለቆ ውስጥ አስቀምጫለሁ፤ የተከበረው አንተ (በይቱላህ) ቤት አጠገብ ሰብል በሌለበት፣ ጌታዬ ሆይ (ይህም ማለት) ሶላትን እንዲሰግዱ፣ ስለዚህ የአንዳንድ ሰዎችን ልብ ወደ እነርሱ እንዲያዘነብሉ አድርግላቸው፤ ከፍሬም ሲሳይን ስጣቸው፤ አመስጋኞች እንዲሆኑ ተስፋ አደርጋለሁ።

رَبَّنَآ اِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِيْ وَمَا نُعْلِنُۗ وَمَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

rabbanā innaka ta‘lamu mā nukhfī wa mā nu‘lin(u), wa mā yakhfā ‘alallāhi min syai'in fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

ጌታችን ሆይ፣ አንተ የምንደብቀውንና የምንገልጸውን በእርግጥ ታውቃለህ፤ በምድርም በሰማይም ከአላህ የተደበቀ ምንም ነገር የለም።

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ وَهَبَ لِيْ عَلَى الْكِبَرِ اِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبِّيْ لَسَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

al-ḥamdu lillāhil-lażī wahaba lī ‘alal-kibari ismā‘īla wa isḥāq(a), inna rabbī lasamī‘ud-du‘ā'(i).

በእርጅናዬ ኢስማኤልንና ኢስሐቅን ለሰጠኝ አላህ ምስጋና ይገባው። በእርግጥም አምላኬ ጸሎቶችን በእርግጥ ይሰማል (ይፈቅዳል)።

رَبِّ اجْعَلْنِيْ مُقِيْمَ الصَّلٰوةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْۖ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاۤءِ

rabbij‘alnī muqīmaṣ-ṣalāti wa min żurriyyatī, rabbanā wa taqabbal du‘ā'(i).

አምላኬ ሆይ፣ እኔንና ልጆቼንና የልጅ ልጆቼን መጸለይን የምንቀጥል ሰዎች አድርገን፣ አምላካችን ሆይ፣ እባክህ ጸሎቴን ተቀበል።

رَبَّنَا اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ يَوْمَ يَقُوْمُ الْحِسَابُ ࣖ

rabbanagfir lī wa liwālidayya wa lil-mu'minīna yauma yaqūmul-ḥisāb(u).

ጌታችን ሆይ፣ በምርመራው ቀን (በቂያማ ቀን) እኔንም ወላጆቼንም የሚያምኑትንም ሁሉ ይቅር በላቸው።

وَلَا تَحْسَبَنَّ اللّٰهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظّٰلِمُوْنَ ەۗ اِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيْهِ الْاَبْصَارُۙ

wa lā taḥsabannallāha gāfilan ‘ammā ya‘maluẓ-ẓālimūn(a), innamā yu'akhkhiruhum liyaumin tasykhaṣu fīhil-abṣār(u).

አላህም በደለኞች ሰዎች ከሚሠሩት ሥራ ዘንጊ ነው ብለህ አታስብ። አላህ አይኖቻቸው እስከሚከፈቱበት ቀን ድረስ ያቆያቸዋል።

مُهْطِعِيْنَ مُقْنِعِيْ رُءُوْسِهِمْ لَا يَرْتَدُّ اِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ ۚوَاَفْـِٕدَتُهُمْ هَوَاۤءٌ ۗ

muhṭi‘īna muqni‘ī ru'ūsihim lā yartaddu ilaihim ṭarfuhum, wa af'idatuhum hawā'(un).

አይኖቻቸው ሳይበሩና ልባቸው ባዶ ሆኖ ጭንቅላታቸውን ወደ ላይ እያነሱ (ጥሪውን ለመመለስ) በችኮላ ይመጣሉ።

وَاَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيْهِمُ الْعَذَابُۙ فَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رَبَّنَآ اَخِّرْنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۙ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَۗ اَوَلَمْ تَكُوْنُوْٓا اَقْسَمْتُمْ مِّنْ قَبْلُ مَا لَكُمْ مِّنْ زَوَالٍۙ

wa anżirin-nāsa yauma ya'tīhimul-‘ażāb(u), fa yaqūlul-lażīna ẓalamū rabbanā akhkhirnā ilā ajalin qarīb(in), nujib da‘wataka wa nattabi‘ir-rusul(a), awalam takūnū aqsamtum min qablu mā lakum min zawāl(in).

ቅጣቱ በሚመጣባቸው ቀን (ሙሐመድን) ለሰዎች አስጠንቅቃቸው፤ ከዚያም በዳዮቹ፡- «ጌታችን ሆይ፣ ለተወሰነ ጊዜም ቢሆን (ወደ ዓለም የመመለስ እድል ስጠን)፤ ጥሪህን እንታዘዛለን፤ ሐዋርያትንም እንከተላለን» ይላሉ። (ለእነርሱም) «ከዚህ በፊት (በምድር ላይ) ፈጽሞ እንደማትጠፉ አልማልክምን?» (ተብሎ ተነግሯል።)

وَّسَكَنْتُمْ فِيْ مَسٰكِنِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الْاَمْثَالَ

wa sakantum fī masākinil-lażīna ẓalamū anfusahum wa tabayyana lakum kaifa fa‘alnā bihim wa ḍarabnā lakumul-amṡāl(a).

«ነፍሶቻችሁን የሚበድሉ ሰዎችን በምትኩ ኖራችሁ፤ በእነሱ ላይ ምን እንዳደረግንባቸው ታውቃላችሁ፤ ብዙ ምሳሌዎችንም ሰጥተናችኋል።»

وَقَدْ مَكَرُوْا مَكْرَهُمْ وَعِنْدَ اللّٰهِ مَكْرُهُمْۗ وَاِنْ كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُوْلَ مِنْهُ الْجِبَالُ

wa qad makarū makrahum wa ‘indallāhi makruhum, wa in kāna makruhum litazūla minhul-jibāl(u).

አላህም (የሚያውቅና የሚከፍላቸው) ተንኮል ቢፈጽሙም በእርግጥም ተንኮልን ፈጽመዋል። በእርግጥም ተንኮላቸው ተራሮችን ማጥፋት አይችልም።

فَلَا تَحْسَبَنَّ اللّٰهَ مُخْلِفَ وَعْدِهٖ رُسُلَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

falā taḥsabannallāha mukhlifa wa‘dihī rusulah(ū), innallāha ‘azīzun żun tiqām(in).

ስለዚህ አላህ ለመልክተኞቹ የገባውን ቃል ኪዳን እንደጣሰ በፍጹም አታስብ። በእርግጥም አላህ ሁሉን ቻይ እና የበቀል እርምጃ አለው።

يَوْمَ تُبَدَّلُ الْاَرْضُ غَيْرَ الْاَرْضِ وَالسَّمٰوٰتُ وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ

yauma tubaddalul-arḍu gairal-arḍi was-samāwātu wa barazū lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).

(ያም ማለት) ምድር በሌላ ምድርና በሰማይ በምትተካበት ቀን (በእንዲሁም)፣ ሰዎችም (በፓዳንግ ማህሺር) የሚሰበሰቡበት፣ ሁሉን ቻይ የሆነውን አላህን ለመጋፈጥ።

وَتَرَى الْمُجْرِمِيْنَ يَوْمَىِٕذٍ مُّقَرَّنِيْنَ فِى الْاَصْفَادِۚ

wa taral-mujrimīna yauma'iżim muqarranīna fil-aṣfād(i).

በዚያም ቀን ኃጢአተኞችን በሰንሰለት ታስረው ታያቸዋለህ።

سَرَابِيْلُهُمْ مِّنْ قَطِرَانٍ وَّتَغْشٰى وُجُوْهَهُمُ النَّارُۙ

sarābīluhum min qaṭirāniw wa tagsyā wujūhahumun-nār(u).

ልብሳቸው ከቅጥራን የተሠራ ነበር፣ ፊታቸውም በገሃነም እሳት ተሸፍኖ ነበር።

لِيَجْزِيَ اللّٰهُ كُلَّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

liyajziyallāhu kulla nafsim mā kasabat, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

አላህ ሁሉንም ሰው ለሚታገለው ነገር ይከፍለዋል። በእርግጥም አላህ በስሌቶቹ ፈጣን ነው።

هٰذَا بَلٰغٌ لِّلنَّاسِ وَلِيُنْذَرُوْا بِهٖ وَلِيَعْلَمُوْٓا اَنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّلِيَذَّكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

hāżā balāgul lin-nāsi wa liyunżarū bihī wa liya‘lamū annamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa liyażżakkara ulul-albāb(i).

ይህ (ቁርኣን) ለሰዎች ፍጹም ማብራሪያ ነው፤ በዚህም እንዲጠነቀቁበት፣ እርሱም አንድ አምላክ ብቻ መሆኑን እንዲያውቁና የአእምሮ ባለቤቶችም እንዲጠነቀቁበት ነው።