Q.S አል-ሃሽር (اَلْحَشْر) - 24 የጥቅሶች ብዛት

سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

sabbaḥa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

በሰማያትና በምድር ያለው ሁሉ አላህን ያሞግሳል፤ እርሱም አሸናፊው ጥበበኛው ነው።

هُوَ الَّذِيْٓ اَخْرَجَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ دِيَارِهِمْ لِاَوَّلِ الْحَشْرِۗ مَا ظَنَنْتُمْ اَنْ يَّخْرُجُوْا وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مَّانِعَتُهُمْ حُصُوْنُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ فَاَتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوْا وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُوْنَ بُيُوْتَهُمْ بِاَيْدِيْهِمْ وَاَيْدِى الْمُؤْمِنِيْنَۙ فَاعْتَبِرُوْا يٰٓاُولِى الْاَبْصَارِ

huwal-lażī akhrajal-lażīna kafarū min ahlil-kitābi min diyārihim li'awwalil-ḥasyr(i), mā ẓanantum ay yakhrujū wa ẓannū annahum māni‘atuhum ḥuṣūnuhum minallāhi fa atāhumullāhu min ḥaiṡu lam yaḥtasibū wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba yukhribūna buyūtahum bi'aidīhim wa aidil-mu'minīn(a), fa‘tabirū yā ulil-abṣār(i).

እርሱ ከመጽሐፍ ባለቤቶች መካከል ከመጀመሪያ መባረራቸውን ሲያዩ ከቤታቸው ያወጣቸው እርሱ ነው። እነሱ እንደሚወጡ አላሰቡም ነበር፤ ምሽጎቻቸውም ከአላህ እንደሚከላከሉላቸው እርግጠኛ ነበሩ። ግን አላህ ከጠበቁት ቦታ አመጣባቸው። አላህም በልቦቻቸው ውስጥ ፍርሃትን ጣለባቸው፤ ቤቶቻቸውንም በእጆቻቸውና በምእመናን እጅ አወደሙ። ስለዚህ ይህንን እንደ ትምህርት ውሰዱት፤ እናንተ አስተዋዮች ሆይ!

وَلَوْلَآ اَنْ كَتَبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمُ الْجَلَاۤءَ لَعَذَّبَهُمْ فِى الدُّنْيَاۗ وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ

wa lau lā an kataballāhu ‘alaihimul-jalā'a la‘ażżabahum fid-dun-yā, wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun-nār(i).

አላህም እነሱን ከሥራ ማባረራቸውን ባያወግዝ ኖሮ አላህ በዚህ ዓለም በእርግጥ ይቀጣቸው ነበር። በኋለኛውም ዓለም የገሃነም ቅጣት ይደርስባቸዋል።

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ شَاۤقُّوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۖوَمَنْ يُّشَاۤقِّ اللّٰهَ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum syāqqullāha wa rasūlah(ū), wa may yusyāqqillāha fa'innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

ይህ የሆነው አላህንና መልክተኛውን ስለሚቃወሙ ነው። አላህን የሚቃወም ሁሉ አላህ ቅጣቱ በጣም ከባድ ነው።

مَا قَطَعْتُمْ مِّنْ لِّيْنَةٍ اَوْ تَرَكْتُمُوْهَا قَاۤىِٕمَةً عَلٰٓى اُصُوْلِهَا فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيُخْزِيَ الْفٰسِقِيْنَ

mā qaṭa‘tum mil līnatin au taraktumūhā qā'imatan ‘alā uṣūlihā fa bi'iżnillāhi wa liyukhziyal-fāsiqīn(a).

ከዘንባባ ዛፎች (ከከሐዲዎች) መካከል የምትቆርጡትን ወይም በወይኖቻቸው ላይ ቆሞ የምትተዉትን ሁሉ በአላህ ፈቃድ ነው፣ እና እሱ ክፉዎችን ለማዋረድ ስለሚፈልግ ነው።

وَمَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْهُمْ فَمَآ اَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَّلَا رِكَابٍ وَّلٰكِنَّ اللّٰهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهٗ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī minhum famā aujaftum ‘alaihi min khailiw wa lā rikābiw wa lākinnallāha yusalliṭu rusulahū ‘alā may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

አላህም ለመልክተኛው የሰጠውን የእምነት ምርኮ፣ ፈረሶችንና ግመሎችን ማግኘት አያስፈልጋችሁም፤ ግን አላህ ለመልክተኞቹ በሚሻው ሰው ላይ ሥልጣንን ሰጣቸው። አላህም በነገሩ ሁሉ ላይ ቻይ ነው።

مَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْ اَهْلِ الْقُرٰى فَلِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ كَيْ لَا يَكُوْنَ دُوْلَةً ۢ بَيْنَ الْاَغْنِيَاۤءِ مِنْكُمْۗ وَمَآ اٰتٰىكُمُ الرَّسُوْلُ فَخُذُوْهُ وَمَا نَهٰىكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوْاۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۘ

mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī min ahlil-qurā fa lillāhi wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), kailā yakūna dūlatam bainal-agniyā'i minkum, wa mā ātākumur-rasūlu fa khużūhu wa mā nahākum ‘anhu fantahū, wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

አላህ (ከተለያዩ አገሮች የመጡትን) ለመልእክተኛው (ከመጡት) የሰጣቸው የተዘረፈው ሀብት (ፋይዕ) ለአላህ፣ ለመልክተኛው፣ ለዘመዶቻቸው (ለረሱል)፣ ለወላጅ አልባዎች፣ ለድሆች እና በጉዞ ላይ ላሉ ሰዎች ነበር፤ ስለዚህም ሀብቱ በመካከላችሁ ባለጠጎች መካከል ብቻ እንዲዘዋወር አይደለም። መልእክተኛው የሰጣችሁን ሁሉ ተቀበሉት። የከለከላችሁንም ተዉት። አላህንም ፍሩ። አላህ ቅጣቱ በጣም ከባድ ነው።

لِلْفُقَرَاۤءِ الْمُهٰجِرِيْنَ الَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا وَّيَنْصُرُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَۚ

lil-fuqarā'il-muhājirīnal-lażīna ukhrijū min diyārihim wa amwālihim yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānaw wa yanṣurūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).

(ምርኮውም) ከትውልድ ከተማቸው ለተባረሩና ንብረታቸውን ለተዉት ምስኪኖች ከአላህ ችሮታንና (ውዴታውን) ለመፈለግ እንዲሁም የአላህንና የመልእክተኛውን ሃይማኖት ለመርዳት ሲሉ ነው። እነሱ እውነተኛ ሕዝቦች ናቸው።

وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ

wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

የመዲናን ከተማ የያዙትና (ሙሃጂሪን) ከመምጣታቸው በፊት ያመኑት ሰዎች (አንሷር) ወደ ቦታቸው የተሰደዱትን ይወዱ ነበር። በልባቸውም ውስጥ ለተሰጣቸው (ሙሃጂሪን) ምኞትን አላስቀመጡም፤ እነሱም ቢቸገሩም እንኳ ከራሳቸው በላይ ቅድሚያ ይሰጣሉ። ከንፉግነት የሚጠብቅም ሁሉ እነዚያ እድለኞች ሕዝቦች ናቸው።

وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).

ከነሱ በኋላ የመጡት (ሙሃጂሪንና አንሷር) "ጌታችን ሆይ! እኛንም ከእኛ በፊት ለነበሩት ወንድሞቻችንም ይቅር በለን፤ በልባችንም ውስጥ ለአመኑት ሰዎች ክፋትን አታስገባ። ጌታችን ሆይ! አንተ በእርግጥ ቸርና አዛኝ ነህ" ብለው ጸለዩ።

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ نَافَقُوْا يَقُوْلُوْنَ لِاِخْوَانِهِمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَىِٕنْ اُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيْعُ فِيْكُمْ اَحَدًا اَبَدًاۙ وَّاِنْ قُوْتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْۗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

alam tara ilal-lażīna nāfaqū yaqūlūna li'ikhwānihimul-lażīna kafarū min ahlil-kitābi la'in ukhrijtum lanakhrujanna ma‘akum wa lā nuṭī‘u fīkum aḥadan abadā(n), wa in qūtiltum lananṣurannakum, wallāhu yasyhadu innahum lakāżibūn(a).

ከመጽሐፉ ባለቤቶች መካከል ላሉ ለካዱት ወንድሞቻቸው «ብትባረሩ ከእናንተ ጋር እንወጣለን፤ ለእናንተም ማንንም አንታዘዝም፤ ብትታገሉም በእርግጥ እንረዳችኋለን» የሚሉ መናፍቃንን አላየህምን? አላህም እነሱ ውሸታሞች መሆናቸውን ይመሰክራል።

لَىِٕنْ اُخْرِجُوْا لَا يَخْرُجُوْنَ مَعَهُمْۚ وَلَىِٕنْ قُوْتِلُوْا لَا يَنْصُرُوْنَهُمْۚ وَلَىِٕنْ نَّصَرُوْهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْاَدْبَارَۙ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ

la'in ukhrijū lā yakhrujūna ma‘ahum, wa la'in qūtilū lā yanṣurūnahum, wa la'in naṣarūhum layuwallunnal-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).

በእርግጥም መናፍቃን ቢባረሩ ከእነሱ ጋር አይወጡም፤ ቢታገሉም አይረዱትም፤ ቢረዱትም እንኳ በእርግጠኝነት ወደኋላ ይመለሳሉ፤ ከዚያም እርዳታ አያገኙም።

لَاَنْتُمْ اَشَدُّ رَهْبَةً فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

la'antum asyaddu rahbatan fī ṣudūrihim minallāh(i), żālika bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

በእርግጥም በልባቸው ውስጥ እናንተ (ሙስሊሞች) ከአላህ የበለጠ ትፈራላችሁ። ይህ የሆነበት ምክንያት እነሱ የማያውቁ ሰዎች በመሆናቸው ነው።

لَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ جَمِيْعًا اِلَّا فِيْ قُرًى مُّحَصَّنَةٍ اَوْ مِنْ وَّرَاۤءِ جُدُرٍۗ بَأْسُهُمْ بَيْنَهُمْ شَدِيْدٌ ۗ تَحْسَبُهُمْ جَمِيْعًا وَّقُلُوْبُهُمْ شَتّٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَۚ

lā tuqātilūnakum jamī‘an illā fī quram muḥaṣṣanatin au miw warā'i judur(in), ba'suhum bainahum syadīd(un), taḥsabuhum jamī‘aw wa qulūbuhum syattā, żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).

በተመሸጉ ከተሞች ወይም ከቅጥር ጀርባ ካልሆነ በስተቀር ሁላችሁንም አብረው አይዋጉአችሁም። ጠላታቸው የበረታ ነው። አንድ እንደሆኑ ታስባላችሁ፣ ግን ልባቸው የተከፋፈለ ነው። ይህ የሆነበት ምክንያት እነሱ የማያውቁ ሕዝቦች ስለሆኑ ነው።

كَمَثَلِ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَرِيْبًا ذَاقُوْا وَبَالَ اَمْرِهِمْۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌۚ

kamaṡalil-lażīna min qablihim qarīban żāqū wabāla amrihim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(እነሱ) ልክ እንደቀደሙት (አይሁዶች) ሰዎች፣ በራሳቸው ድርጊት ምክንያት መጥፎ ውጤቶችን (ከመባረር) አሳልፈዋል። እናም አሳማሚ ቅጣት ይደርስባቸዋል።

كَمَثَلِ الشَّيْطٰنِ اِذْ قَالَ لِلْاِنْسَانِ اكْفُرْۚ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّنْكَ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ

kamaṡalisy-syaiṭāni iż qāla lil-insānikfur, falammā kafara qāla innī barī'um minka innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).

(የመናፍቃን ማባበል) ልክ እንደ ሰይጣን (ማባበል) ነው ለሰዎች "እናንተ ክዳታላችሁ" ሲላቸው። ከዚያም ሰውየው ካደ በተባለ ጊዜ "እኔ በእርግጥ ከእናንተ እርቃለሁ፤ ምክንያቱም የዓለማትን ጌታ አላህን እፈራለሁ" አለ።

فَكَانَ عَاقِبَتَهُمَآ اَنَّهُمَا فِى النَّارِ خٰلِدَيْنِ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa kāna ‘āqibatahumā annahumā fin-nāri khālidaini fīhā, wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).

የሁለቱም መጨረሻ ሁለቱም በውስጧ ዘላለም ገሀነምን መግባት ነው። ይህም የበደለኞች ዋጋ ነው።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha waltanẓur nafsum mā qaddamat ligad(in), wattaqullāh(a), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አላህን ፍሩ፤ ሁሉም ሰው ለነገው (ከሞት በኋላ ላለው) ስራ ትኩረት ይስጡ፤ አላህንም ፍሩ። በእርግጥም አላህ በምታደርጉት ነገር በጣም ይጠነቀቃል።

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ نَسُوا اللّٰهَ فَاَنْسٰىهُمْ اَنْفُسَهُمْۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

wa lā takūnū kal-lażīna nasullāha fa'ansāhum anfusahum, ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

እንደእነዚያም አላህን እንደሚረሱት አትሁኑ፤ አላህም ራሳቸውን እንዲረሱ ያደርጋቸዋል። እነዚህ ክፉ ሕዝቦች ናቸው።

لَا يَسْتَوِيْٓ اَصْحٰبُ النَّارِ وَاَصْحٰبُ الْجَنَّةِۗ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

lā yastawī aṣḥābun-nāri wa aṣḥābul-jannah(ti), aṣḥābul-jannati humul-fā'izūn(a).

የሲኦል ነዋሪዎች ከገነት ነዋሪዎች ጋር እኩል አይደሉም፤ የገነት ነዋሪዎች ድልን የሚያገኙት ናቸው።

لَوْ اَنْزَلْنَا هٰذَا الْقُرْاٰنَ عَلٰى جَبَلٍ لَّرَاَيْتَهٗ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

lau anzalnā hāżal-qur'āna ‘alā jabalil lara'aitahū khāsyi‘am mutaṣaddi‘am min khasy-yatillāh(i), wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nāsi la‘allahum yatafakkarūn(a).

ይህንን ቁርኣን ወደ ተራራ ባወረድነው ኖሮ አላህን በመፍራት ተደፍቶና ተከፋፍሎ ታያለህ። እነዚህንም ምሳሌዎች ለሰዎች እንዲያስቡ አድርገናል።

هُوَ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِۚ هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ

huwallāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), ‘ālimul-gaibi wasy-syahādah(ti), huwar-raḥmānur-raḥīm(u).

እርሱ አላህ ነው፤ ከእርሱ በቀር ሌላ አምላክ የለም። የማይታየውንና እውነተኛውን የሚያውቅ እርሱ እጅግ በጣም ርኅሩኅና አዛኝ ነው።

هُوَ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚ اَلْمَلِكُ الْقُدُّوْسُ السَّلٰمُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيْزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُۗ سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

huwallāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), al-malikul-quddūsus-salāmul-mu'minul-muhaiminul-‘azīzul-jabbārul-mutakabbir(u), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).

እርሱ አላህ ነው፤ ከእርሱ በቀር ሌላ አምላክ የለም። ማሃራጃ፣ እጅግ ቅዱስ፣ እጅግ ባለጸጋ፣ የደህንነት ጠባቂ፣ የደህንነት ጠባቂ፣ እጅግ ኃያል፣ ሁሉን ቻይ፣ ክብር ሁሉ ያለው፣ አላህ እርስ በርስ ከሚያጋሩት ነገር የጠራ ይሁን።

هُوَ اللّٰهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۗ يُسَبِّحُ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

huwallāhul-khāliqul-bāri'ul-muṣawwiru lahul-asmā'ul-ḥusnā, yusabbiḥu lahū mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

እርሱ የፈጠረ፣ የፈጠረ፣ ቅርጾችን የፈጠረ፣ ውብ ስሞች አሉት። በሰማያትና በምድር ያለው ሁሉ ያወድሰዋል። እርሱም እጅግ አሸናፊ፣ ጥበበኛ ነው።