Q.S አር-ራዕድ (اَلرَّعْد) - 43 የጥቅሶች ብዛት

الۤمّۤرٰۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِۗ وَالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

alif lām mīm rā, tilka āyātul-kitāb(i), wal-lażī unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

አሊፍ ላም ሚም ራ። እነዚህ የመጽሐፉ አንቀጾች ናቸው (ቁርኣን)። ከጌታህም ወደ አንተ (ሙሐመድ) የተወረደው መጽሐፍ እውነት ነው፤ ግን አብዛኛዎቹ ሰዎች በእርሱ አያምኑም።

اَللّٰهُ الَّذِيْ رَفَعَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ يُدَبِّرُ الْاَمْرَ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّكُمْ تُوْقِنُوْنَ

allāhul-lażī rafa‘as-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā ṡummastawā ‘alal-‘arsyi wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), yudabbirul-amra yufaṣṣilul-āyāti la‘allakum biliqā'i rabbikum tūqinūn(a).

አላህ እንደምታዩት ሰማያትን ያለ ምሰሶዎች (አምዶች) ከፍ አደረገ፤ ከዚያም በዙፋኑ ላይ ተቀመጠ። ፀሐይንና ጨረቃን አስገዛ፤ እያንዳንዱም በተወሰነ ጊዜ ይሽከረከራል። የፍጥረታቱን (የፍጥረታቱን) ጉዳዮች ያዘጋጃል፤ እንዲሁም የታላቁን ምልክቶች (የታላቅነቱን) ያብራራል፤ ስለዚህም ጌታችሁን መገናኘትዎን እርግጠኛ መሆን ይችላሉ።

وَهُوَ الَّذِيْ مَدَّ الْاَرْضَ وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْهٰرًا ۗوَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ جَعَلَ فِيْهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī maddal-arḍa wa ja‘ala fīhā rawāsiya wa anhārā(n), wa min kulliṡ-ṡamarāti ja‘ala fīhā zaujainiṡnaini yugsyil-lailan-nahār(a), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

ምድርንም ዘረጋ፤ በላዩም ላይ ተራሮችንና ወንዞችን አደረገ። በእርሱም ውስጥ ሁሉንም ፍራፍሬዎች ጥንድ ጥንድ አደረገ፤ ሌሊቱን ወደ ቀን ይለውጠዋል። በዚህ ውስጥ ለሚያስቡ ሰዎች (የአላህን ታላቅነት) ምልክቶች አሉ።

وَفِى الْاَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجٰوِرٰتٌ وَّجَنّٰتٌ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّزَرْعٌ وَّنَخِيْلٌ صِنْوَانٌ وَّغَيْرُ صِنْوَانٍ يُّسْقٰى بِمَاۤءٍ وَّاحِدٍۙ وَّنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِى الْاُكُلِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa fil-arḍi qiṭa‘um mutajāwirātuw wa jannātum min a‘nābiw wa zar‘uw wa nakhīlun ṣinwānuw wa gairu ṣinwāniy yusqā bimā'iw wāḥid(in), wa nufaḍḍilu ba‘ḍahā ‘alā ba‘ḍin fil-ukul(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

በምድርም ላይ አጎራባች ቦታዎች፣ የወይን እርሻዎች፣ አትክልቶች፣ የቴምር ዘንባባዎችም አሉ፤ ቅርንጫፎችም የሌላቸውም በአንድ ውሃ የሚጠጡ ናቸው። ግን እርስ በርሳችን በጣዕሙ እንመርጣለን። በዚህ ውስጥ ለሚያውቁ ሕዝቦች በእርግጥ ምልክቶች አሉ።

۞ وَاِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ ءَاِذَا كُنَّا تُرٰبًا ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ الْاَغْلٰلُ فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa in ta‘jab fa ‘ajabun qauluhum a'iżā kunnā turāban a'innā lafī khalqin jadīd(in), ulā'ikal-lażīna kafarū birabbihim, wa ulā'ikal-aglālu fī a‘nāqihim, wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ከተገረምክ የሚያስደንቀው ነገር "አፈር ስንሆን እንደ አዲስ ፍጡር እንመለሳለን?" የሚለው አባባላቸው ነው። እነሱ በጌታቸው የካዱት ናቸው፤ እነሱም (እስር ቤቶቹ በአንገቱ ላይ የተጣበቁ ናቸው)። እነሱ የገሃነም ነዋሪዎች ናቸው፤ ለዘላለም እዚያው ይኖራሉ።

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ وَقَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلٰتُۗ وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ مَغْفِرَةٍ لِّلنَّاسِ عَلٰى ظُلْمِهِمْۚ وَاِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيْدُ الْعِقَابِ

wa yasta‘jilūnaka bis-sayyi'ati qablal-ḥasanati wa qad khalat min qablihimul-maṡulāt(u), wa inna rabbaka lażū magfiratil lin-nāsi ‘alā ẓulmihim, wa inna rabbaka lasyadīdul-‘iqāb(i).

ከፊታቸው የተለያዩ የቅጣት ምሳሌዎች ቢኖሩም፣ ከበጎ ነገር ከመመለሳቸው በፊት ቅጣቱን እንድታፋጥን ይጠይቁሃል። ጌታህ ለሰዎች በበደላቸው በእርግጥ ምሕረት አለው፤ ጌታህም በእርግጥ ቅጣቱ በጣም ከባድ ነው።

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرٌ وَّلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), innamā anta munżiruw wa likulli qaumin hād(in).

ከሓዲዎቹም «ከጌታው የሆነች ተዓምር ለምን አልተወረደለትም» አሉ። አንተ በእርግጥ አስጠንቃቂ ብቻ ነህ፤ ለሕዝብም ሁሉ መሪ አለ።

اَللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ اُنْثٰى وَمَا تَغِيْضُ الْاَرْحَامُ وَمَا تَزْدَادُ ۗوَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهٗ بِمِقْدَارٍ

allāhu ya‘lamu mā taḥmilu kullu unṡā wa mā tagīḍul-arḥāmu wa mā tazdād(u), wa kullu syai'in ‘indahū bimiqdār(in).

አላህ እያንዳንዷ ሴት ምን እንደያዘች፣ ከማህጸን ውስጥ ምን እንደጨመረች እና ምን እንደጨመረ ያውቃል። ሁሉም ነገር ከእርሱ ጋር መለኪያ አለው።

عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَبِيْرُ الْمُتَعَالِ

‘alimul-gaibi wasy-syahādatil-kabīrul-muta‘āl(i).

የማይታየውንና እውነተኛውን ሁሉ የሚያውቅ፤ ታላቁንና ታላቁን (አላህን)።

سَوَاۤءٌ مِّنْكُمْ مَّنْ اَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهٖ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍۢ بِالَّيْلِ وَسَارِبٌۢ بِالنَّهَارِ

sawā'um minkum man asarral-qaula wa man jahara bihī wa man huwa mustakhfim bil-laili wa sāribum bin-nahār(i).

ከእናንተ ውስጥ ቃሉን የሚደብቅ፣ በግልጽ የሚናገር፣ በሌሊት የሚደበቅ፣ በቀንም የሚሄድ (አላህ) እኩል ነው።

لَهٗ مُعَقِّبٰتٌ مِّنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ يَحْفَظُوْنَهٗ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۗ وَاِذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِقَوْمٍ سُوْۤءًا فَلَا مَرَدَّ لَهٗ ۚوَمَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّالٍ

lahū mu‘aqqibātum mim baini yadaihi wa min khalfihī yaḥfaẓūnahū min amrillāh(i), innallāha lā yugayyiru mā biqaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa iżā arādallāhu biqaumin sū'an falā maradda lah(ū), wa mā lahum min dūnihī miw wāl(in).

ለእርሱ (የሰው ልጅ) ሁልጊዜ ከፊትና ከኋላው የሚጠብቁት መላእክት አሉ። በአላህ ትዕዛዝ ይጠብቃሉ። በእርግጥም አላህ የሰዎችን ሁኔታ አይለውጥም የራሳቸውን ሁኔታ እስኪቀይሩ ድረስ። አላህም ለሰዎች ክፉን ቢሻ ማንም ሊቋቋመው አይችልም ከእርሱም በቀር ለእነሱ ተከላካይ የለም።

هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَّطَمَعًا وَّيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَۚ

huwal-lażī yurīkumul -barqa khaufaw wa ṭama‘aw wa yunsyi'us -saḥābaṡ-ṡiqāl(a).

መብረቅን የሚያሳያችሁ፣ ፍርሃትንና ተስፋን የሚፈጥርላችሁ፣ ደመናንም የሚሠራላችሁ እርሱ ነው።

وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهٖ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ مِنْ خِيْفَتِهٖۚ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيْبُ بِهَا مَنْ يَّشَاۤءُ وَهُمْ يُجَادِلُوْنَ فِى اللّٰهِ ۚوَهُوَ شَدِيْدُ الْمِحَالِۗ

wa yusabbiḥur-ra‘du biḥamdihī wal-malā'ikatu min khīfatih(ī), wa yursiluṣ-ṣawā‘iqa fa yuṣību bihā may yasyā'u wa hum yujālidilūna fillāh(i), wa huwa syadīdul-miḥāl(i).

ነጎድጓድም አከበረው፤ መላእክትም እርሱን ስለፈሩት አከበሩት። አላህም መብረቅን ላከ፤ በአላህም ላይ የሚከራከሩ ሲሆኑ በሻው ሰው ላይ ወረደበት፤ እርሱም በቅጣቱ ብርቱ ነው።

لَهٗ دَعْوَةُ الْحَقِّۗ وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَجِيْبُوْنَ لَهُمْ بِشَيْءٍ اِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ اِلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهٖۗ وَمَا دُعَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

lahū da‘watul-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yastajībūna lahum bisyai'in illā kabāsiṭi kaffaihi ilal-mā'i liyabluga fāhu wa mā huwa bibāligih(ī), wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

እውነተኛው ጸሎት ወደ አላህ ብቻ ነው። ከአላህ ውጭ የሚያመልኳቸው ጣዖታት ምንም ሊሰጧቸው አይችሉም፤ ውሃው ወደ አፉ እስኪደርስ ድረስ እጆቹን ወደ ውሃ ከፍቶ ከሚሄድ ሰው የተለዩ አይደሉም። ውሃው ወደ አፉ ባይደርስም እንኳ። የካዱት ሰዎችም ጸሎታቸው ከንቱ ነው።

وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّظِلٰلُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ ۩

wa lillāhi yasjudu man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa karhaw wa ẓilāluhum bil-guduwwi wal-āṣāl(i).

ሁሉም በሰማያትም ሆነ በምድር ውስጥ፣ በራሳቸው ፈቃድም ሆነ በግዴታ (በግድ) ለአላህ ይሰግዳሉ፤ በጧትም ሆነ በማታ ለጥላዎቻቸው ይሰግዳሉ።

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۗقُلْ اَفَاتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ لَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّاۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ اَمْ هَلْ تَسْتَوِى الظُّلُمٰتُ وَالنُّوْرُ ەۚ اَمْ جَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ خَلَقُوْا كَخَلْقِهٖ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْۗ قُلِ اللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul mar rabbus-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), qul afattakhażtum min dūnihī auliyā'a lā yamlikūna li'anfusihim naf‘aw wa lā ḍarrā(n), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), am hal tastawiẓ-ẓulumātu wan-nūr(u), am ja‘alū lillāhi syurakā'a khalaqū kakhalqihī fa tasyābahal-khalqu ‘alaihim, qulillāhu khāliqu kulli syai'iw wa huwal-wāḥidul-qahhār(u).

(ሙሐመድ) «የሰማያትና የምድር ጌታ ማነው?» በላቸው። «አላህ» በላቸው። «ከአላህ ሌላ ረዳቶችን ልትይዙ ተገቢ ነውን?» በላቸው። «ዕውሮች የሚያዩትንና የሚያዩትን እኩል ናቸውን? ወይስ ጨለማው ከብርሃን ጋር እኩል ነውን? ሁለቱ ፍጥረታት በዓይናቸው ተመሳሳይ እንዲሆኑ እንደ ፍጥረቱ መፍጠር የሚችልን ከአላህ ጋር አጋር ያደርጋሉን?» በላቸው። «አላህ የሁሉም ነገር ፈጣሪ ነው፤ እርሱም ሁሉን ቻይ አምላክ ነው፤» በላቸው።

اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ

anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).

አላህ ከሰማይ ውሃ (ዝናብ) አወረደ፣ ስለዚህ ውሃው በሸለቆው ውስጥ እንደ መጠኑ ይፈሳል፣ ከዚያም ፍሰቱ ተንሳፋፊ አረፋ ይይዛል። እና ከእሳት ውስጥ ጌጣጌጦችን ወይም መሳሪያዎችን ለመስራት ከሚያቀልጡት (ብረት)፣ እንደዛው አረፋ (አሁን ያለው አረፋ) አለ። ስለዚህ አላህ ስለ እውነት እና ስለ ውሸት ምሳሌ ያደርጋል። አረፋውን በተመለከተ፣ እንደ ምንም ነገር ይጠፋል፤ ለሰዎች የሚጠቅም ነገር ግን በምድር ላይ ይቀራል። እንደዚሁ አላህ ምሳሌ ያደርጋል።

لِلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنٰىۗ وَالَّذِيْنَ لَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهٗ لَوْ اَنَّ لَهُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ سُوْۤءُ الْحِسَابِ ەۙ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ ࣖ

lil-lażīnastajābū lirabbihimul-ḥusnā, wal-lażīna lam yastajībū lahū lau anna lahum mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bih(ī), ulā'ika lahum sū'ul-ḥisāb(i), wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

የእግዚአብሔርን ጥሪ ለሚቀበሉ ሰዎች መልካም ምንዳ ያገኛሉ። ጥሪውን የማይፈጽሙ ሰዎች በምድር ላይ ያለው ሁሉ እና ከዚያ በላይ ቢኖራቸው ኖሮ በርሱ ይዋጁ ነበር። እነዚያ ሰዎች ክፉ ተቆጥረው መኖሪያቸው ወድሟል፤ ይህም እጅግ የከፋ መኖሪያ ነው።

۞ اَفَمَنْ يَّعْلَمُ اَنَّمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ اَعْمٰىۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِۙ

afamay ya‘lamu annamā unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu kaman huwa a‘mā, innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

አላህ የገለጠልህ እውነት መሆኑን የሚያውቅ ሰው እንደ ዕውር ነውን? ማስተዋል የሚችሉት አስተዋዮች ብቻ ናቸው።

الَّذِيْنَ يُوْفُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَلَا يَنْقُضُوْنَ الْمِيْثَاقَۙ

al-lażīna yūfūna bi‘ahdillāhi wa lā yanquḍūnal-mīṡāq(a).

(ማለትም) የአላህን ቃል ኪዳን የሚፈጽሙ እና ስምምነቱን የማያፈርሱ፣

وَالَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُوْنَ سُوْۤءَ الْحِسَابِ ۗ

wal-lażīna yaṣilūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yakhsyauna rabbahum wa yakhāfūna sū'al-ḥisāb(i).

እነዚያም አላህ እንዲገናኝ ያዘዘውን የሚያገናኙ፣ ጌታቸውንም የሚፈሩ፣ መጥፎ ምርመራንም የሚፈሩ ናቸው።

وَالَّذِيْنَ صَبَرُوا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً وَّيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِۙ

wal-lażīna ṣabarubtigā'a wajhi rabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyataw wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata ulā'ika lahum ‘uqbad-dār(i).

እነዚያም የጌታቸውን ውዴታ የሚከጅሉ፣ ሶላትንም የሚሰግዱ፣ ከሰጠናቸውም ሲሳይ በድብቅም ሆነ በግልጽ የሚለግሱ፣ ክፉውንም በበጎ የሚክዱ፣ እነዚያ (መልካም) መጨረሻቸው ያገኙ ናቸው።

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَدْخُلُوْنَ عَلَيْهِمْ مِّنْ كُلِّ بَابٍۚ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim wal-malā'ikatu yadkhulūna ‘alaihim min kulli bāb(in).

(ማለትም) የኤደን ገነቶች፣ ከአባቶቻቸው፣ ከባለቤቶቻቸውና ከዘሮቻቸው ጻድቃን ጋር ወደ እነርሱ ይገባሉ፤ መላእክትም ከየደጃፋቸው ይገባሉ።

سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِۗ

salāmun ‘alaikum bimā ṣabartum fa ni‘ma ‘uqbad-dār(i).

(እያለ)፣ "በትዕግስትህ ምክንያት መልካም ዕድል ይሁንልህ።" ስለዚህ እንዴት ያለ ጣፋጭ የመጨረሻ ቦታ ነው።

وَالَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ ۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۙ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ

wal-lażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqihī wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).

እነዚያም የአላህን ቃል ኪዳን ከተጣለ በኋላ የሚያፈርሱ፣ አላህም እንዲጣበቅ ያዘዘውን የሚቆርጡ፣ በምድርም ላይ የሚያበላሹ፣ ለእነርሱ እርግማንና መጥፎ መኖሪያ (ገሃነም) ናቸው።

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗوَفَرِحُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا مَتَاعٌ ࣖ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), wa fariḥū bil-ḥayātid-dun-yā, wa mal-ḥayātud-dun-yā fil-ākhirati illā matā‘(un).

አላህ ለሚሻው ሰው ሲሳይን ያሰፋል፤ ለፈለገውም ያጠባል። በቅርቢቱም ሕይወት ይደሰታሉ፤ ከመጨረሻይቱ ሕይወት ጋር ሲወዳደር ግን (አጭር) ደስታ ብቻ ነው።

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ اَنَابَۖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī ilaihi man anāb(a).

እነዚያም የካዱት «ከጌታው በእርሱ ላይ ለምን ተዓምር አልተወረደም» ይላሉ። «አላህ የሚሻውን ያጠማል፤ ወደ እርሱም የተጸጸቱትን ይመራል» በላቸው።

الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَطْمَىِٕنُّ قُلُوْبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَىِٕنُّ الْقُلُوْبُ ۗ

al-lażīna āmanū wa taṭma'innu qulūbuhum biżikrillāh(i), alā biżikrillāhi taṭma'innul-qulūb(u).

(ማለትም) እነዚያ ያመኑና ልቦቻቸውም አላህን በማውሳት የሚያርፉ ናቸው። እነሆ ልቦች የሚያርፉት አላህን በማውሳት ብቻ ነው።

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ طُوْبٰى لَهُمْ وَحُسْنُ مَاٰبٍ

allażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṭūbā lahum wa ḥusnu ma'āb(in).

እነዚያ ያመኑና መልካም ሥራዎችን የሠሩ ሰዎች ደስታንና መልካም መመለሻን ያገኛሉ።

كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ

każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).

እንደዚሁም (ሙሐመድን) ወደ ብዙ ሰዎች ከነሱ ያለፈች ወደሆነች ሕዝብ ላክንህ፤ ምንም እንኳን እጅግ በጣም አዛኝ በሆነው አላህ ቢክዱም እንኳ ወደ አንተ ያወረድነውን (ቁርኣንን) በእነርሱ ላይ ታነብላቸው ዘንድ። «እርሱ ጌታዬ ነው፤ ከእርሱ በቀር ሌላ አምላክ የለም፤ በእርሱ ብቻ እመካለሁ፤ በእርሱም ብቻ እጸጸታለሁ» በል።

وَلَوْ اَنَّ قُرْاٰنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ اَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْاَرْضُ اَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتٰىۗ بَلْ لِّلّٰهِ الْاَمْرُ جَمِيْعًاۗ اَفَلَمْ يَا۟يْـَٔسِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا تُصِيْبُهُمْ بِمَا صَنَعُوْا قَارِعَةٌ اَوْ تَحُلُّ قَرِيْبًا مِّنْ دَارِهِمْ حَتّٰى يَأْتِيَ وَعْدُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

wa lau anna qur'ānan suyyirat bihil-jibālu au quṭṭi‘at bihil-arḍu au kullima bihil-mautā, bal lillāhil-amru jamī‘ā(n), afalam yai'asil-lażīna āmanū allau yasyā'ullāhu lahadan-nāsa jamī‘ā(n), wa lā yazālul-lażīna kafarū tuṣībuhum bimā ṣana‘ū qāri‘atun au taḥullu qarībam min dārihim ḥattā ya'tiya wa‘dullāh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

ተራሮች የሚናወጡበት፣ ምድር የምትሰነጠቅበት፣ ወይም ሙታን የሚናገሩበት (ቅዱስ መጽሐፍ) ንባብ ቢኖር ኖሮ (ያ ቁርዓን ነው )። እንደ እውነቱ ከሆነ፣ ሁሉም ነገሮች የአላህ ናቸው። ስለዚህ አማኞች አላህ ቢፈቅድ (ሁሉም አማኞች) አላህ ለሰዎች ሁሉ መመሪያ እንደሚሰጥ አያውቁምን? እና ከሃዲዎች ሁልጊዜ የአላህ ቃል ኪዳን (የመካ ድል) እስኪመጣ ድረስ በራሳቸው ድርጊት ወይም በመኖሪያቸው አቅራቢያ በሚከሰቱ አደጋዎች ይደርሱ ነበር። በእርግጥም አላህ ቃል ኪዳኖችን አያፈርስም።

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَمْلَيْتُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثُمَّ اَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa amlaitu lil-lażīna kafarū ṡumma akhażtuhum fa kaifa kāna ‘iqāb(i).

ከአንተ በፊት ከነበሩት መልእክተኞች (ሙሐመድ) በእርግጥ ተሳለቁባቸው፤ ስለዚህ ለካዱት ሰዎች የተወሰነ ጊዜ ሰጠኋቸው፤ ከዚያም አጠፋኋቸው። ታዲያ ቅጣቴ ምንኛ ታላቅ ነው!

اَفَمَنْ هُوَ قَاۤىِٕمٌ عَلٰى كُلِّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْۚ وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗ قُلْ سَمُّوْهُمْۗ اَمْ تُنَبِّـُٔوْنَهٗ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى الْاَرْضِ اَمْ بِظَاهِرٍ مِّنَ الْقَوْلِ ۗبَلْ زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوْا عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

afaman huwa qā'imun ‘alā kulli nafsim bimā kasabat, wa ja‘alū lillāhi syurakā'(a), qul sammūhum, am tunabbi'ūnahū bimā lā ya‘lamu fil-arḍi am biẓāhirim minal-qaul(i), bal zuyyina lil-lażīna kafarū makruhum wa ṣuddū ‘anis-sabīl(i), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

ታዲያ ነፍስን ሁሉ ከምታደርገው ነገር የሚጠብቀው እግዚአብሔር ነውን (እንደሌሎች)? እነሱ ለአላህ አጋሮች ናቸው። «ባህሪያቸውን ጥቀስ» በላቸው። ወይስ በምድር ላይ የማያውቀውን ነገር ለአላህ ልትነግሩ ትፈልጋላችሁን ወይስ (ስለሱ መናገር) የተወለደ ቃል ብቻ ነው። እንደ እውነቱ ከሆነ፣ ለካህናውያን፣ ተንኮላቸው ውብ ሆኖ ይታያል፣ ከመንገድም ይከለከላሉ። አላህም የሚያጠመው ሁሉ የሚመራው የለም።

لَهُمْ عَذَابٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَقُّۚ وَمَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ وَّاقٍ

lahum ‘ażābun fil-ḥayātid-dun-yā wa la‘ażābul-ākhirati asyaqq(u), wa mā lahum minallāhi miw wāq(in).

በዚህች ዓለም ሕይወት ይሰቃያሉ፤ በኋለኛው ሕይወትም ያለው ቅጣት በእርግጥ የበለጠ ከባድ ይሆናል። ከአላህ (ቅጣት) የሚጠብቃቸው ማንም የለም።

۞ مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۗ اُكُلُهَا دَاۤىِٕمٌ وَّظِلُّهَاۗ تِلْكَ عُقْبَى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا ۖوَّعُقْبَى الْكٰفِرِيْنَ النَّارُ

maṡalul-jannatil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), tajrī min taḥtihal-anhār(u), ukuluhā dā'imuw wa ẓilluhā, tilka ‘uqbal-lażīnattaqau, wa ‘uqbal-kāfirīnan-nār(u).

ለጻድቃን የተስፋ ቃል የተገባለት የሰማይ ምሳሌ (እንደ ገነት ነው)፣ ወንዞች ከሥሩ የሚፈሱበት፤ ሁልጊዜ ፍሬያማና ጥላ ያለበት። ይህ ለጻድቃን የመጨረሻው ቦታ ነው፤ በአላህ የማያምኑ ሰዎች ደግሞ የመጨረሻው ቦታ ገሃነም ነው።

وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ

wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).

እነዚያም መጽሐፍን የሰጠናቸው ወደ አንተ በተወረደው ነገር ይደሰታሉ (ሙሐመድ ሆይ)። ከፊሉንም የሚክዱ (አይሁዶችና ክርስቲያኖች) አሉ። «እኔ የታዘዝኩት አላህን ብቻ እንድገዛና በእርሱም ምንንም እንዳላጋራ ነው። ወደ እርሱ እጠራለሁ፤ ወደ እርሱም እመለሳለሁ» በላቸው።

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ حُكْمًا عَرَبِيًّاۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَمَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا وَاقٍ ࣖ

wa każālika anzalnāhu ḥukman ‘arabiyyā(n), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘da mā jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā wāq(in).

እንደዚሁም (ቁርኣኑን) በአረብኛ (እውነተኛ) ሕግ አድርገን አወረድነው። እውቀት ከመጣልህ በኋላ ፍላጎታቸውን ብትከተል፣ ከአላህ (ስቃይ) የሚጠብቅህ ወይም የሚረዳህ የለም።

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ اَزْوَاجًا وَّذُرِّيَّةً ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗلِكُلِّ اَجَلٍ كِتَابٌ

wa laqad arsalnā rusulam min qablika wa ja‘alnā lahum azwājaw wa żurriyyah(tan), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), likulli ajalin kitāb(un).

ከአንተ በፊትም (ሙሐመድ) መልክተኞችን በእርግጥ ልከናል፤ ሚስቶችንና ዘሮችንም ሰጠናቸው። ማንኛውም መልእክተኛ በአላህ ፈቃድ ካልሆነ በስተቀር ማስረጃ (ተአምር) ሊያመጣ አይችልም። ለእያንዳንዱ ዘመን (የተለየ) መጽሐፍ አለ።

يَمْحُوا اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ وَيُثْبِتُ ۚوَعِنْدَهٗٓ اُمُّ الْكِتٰبِ

yamḥullāhu mā yasyā'u wa yuṡbit(u), wa ‘indahū ummul-kitāb(i).

አላህ የሚሻውን ያስወግዳል እና ይወስናል። ከጎኑም ኡሙል-ኪታብ (ላውህ ማህፉዝ) አለ።

وَاِنْ مَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ

wa immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa innamā ‘alaikal-balāgu wa ‘alainal-ḥisāb(u).

(ሙሐመድ ሆይ) የዛትንባቸውበትን (ቅጣቱን) ብናሳይህ ወይም ብንገድልህ (ብንገድልህ)፣ የአንተ ኃላፊነት ማድረስ ብቻ ነው፤ እኛም (ሥራቸውን) እንመረምራለን።

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ وَاللّٰهُ يَحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهٖۗ وَهُوَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

awa lam yarau annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, wallāhu yaḥkumu lā mu‘aqqiba liḥukmih(ī), wa huwa sarī‘ul-ḥisāb(i).

እኛ ወደ ክልሎቹ (በአላህ የካዱትን) እንደምንመጣና ከዚያም ከድንበሮቻቸው (በቀላሉ) እንደምናሳጣቸው አያዩምን? አላህም (እንደ ፈቃዱ) ይፈርዳል፤ ፍርዱንም የሚያመልጥ የለም፤ እርሱም ምርመራው ፈጣን ነው።

وَقَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلّٰهِ الْمَكْرُ جَمِيْعًا ۗيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍۗ وَسَيَعْلَمُ الْكُفّٰرُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ

wa qad makaral-lażīna min qablihim fa lillāhil-makru jamī‘ā(n), ya‘lamu mā taksibu kullu nafs(in), wa saya‘lamul-kuffāru liman ‘uqbad-dār(i).

በእርግጥም ከእነሱ በፊት የነበሩት (የመካ ከሐዲዎች) ተንኮልን ሠርተዋል፤ ነገር ግን ተንኮል ሁሉ በአላህ ኃይል ነበር። ሁሉም የሚታገልበትን ያውቃል፤ በአላህም የሚክዱ ሰዎች የመጨረሻው (ጥሩ) ቦታ ለማን እንደሆነ ያውቃሉ።

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).

እነዚያም የካዱት «አንተ (ሙሐመድ) መልክተኛ አይደለህም» ይላሉ። «አላህና የመጽሐፉን እውቀት የሚያውቁት በእኔና በእናንተ መካከል መስካሪዎች ናቸው።» በላቸው።