Q.S ፋቲር (فَاطِر) - 45 የጥቅሶች ብዛት

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ جَاعِلِ الْمَلٰۤىِٕكَةِ رُسُلًاۙ اُولِيْٓ اَجْنِحَةٍ مَّثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَۗ يَزِيْدُ فِى الْخَلْقِ مَا يَشَاۤءُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

al-ḥamdu lillāhi fāṭiris-samāwāti wal-arḍi jā‘ilil-malāikati rusulā(n), ulī ajniḥatim maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), yazīdu fil-khalqi mā yasyā'(u), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

የሰማያትንና የምድርን ፈጣሪ፣ መላእክትን መልእክተኞች አድርጎ (ለተለያዩ ጉዳዮች) የፈጠረ፣ ሁለት፣ ሶስትና አራት ክንፎች ያሏቸውን (አንዳንዶቹ) ሁለት፣ ሶስትና አራት ክንፎች ያሏቸውን ላደረጋቸው አላህ ምስጋና ይገባው። አላህ በፍጥረቱ ላይ የሚሻውን ይጨምራል። አላህ በነገሩ ሁሉ ላይ ቻይ ነው።

مَا يَفْتَحِ اللّٰهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَّحْمَةٍ فَلَا مُمْسِكَ لَهَا ۚوَمَا يُمْسِكْۙ فَلَا مُرْسِلَ لَهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

mā yaftaḥillāhu lin-nāsi mir raḥmatin falā mumsika lahā, wa mā yumsik falā mursila lahū mim ba‘dih(ī), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

እግዚአብሔር ለሰው ልጆች የሚሰጠውን ማንኛውንም ጸጋ ማንም ሊከለክለው አይችልም፤ የሚከለክለውንም ነገር ከዚያ በኋላ ማንም ሊፈታው አይችልም። እርሱም እጅግ ኃያልና ጥበበኛ ነው።

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْۗ هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللّٰهِ يَرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۖ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

yā ayyuhan-nāsużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum, hal min khāliqin gairullāhi yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍ(i), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tu'fakūn(a).

እናንተ ሰዎች ሆይ! የአላህን ጸጋ አስታውሱ። ከአላህ ሌላ ከሰማይና ከምድር የሚሰጣችሁ ፈጣሪ አለ? ከእርሱ በቀር አምላክ የለም፤ ታዲያ ለምን (ከአንድ አምላክነት) ዞራችሁ?

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ

wa iy yukażżibūka faqad kużżibat rusulum min qablik(a), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

ቢዋሹህም (ካስጠነቀቅካቸው በኋላ) ከአንተ በፊት የነበሩት መልክተኞችም በእርግጥ ተዋሽተዋል። ነገሮቹም ሁሉ ወደ አላህ ብቻ ይመለሳሉ።

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ

yā ayyuhan-nāsu inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).

እናንተ ሰዎች ሆይ! የአላህ ቃል ኪዳን እውነት ነውና ዓለማዊ ሕይወት አታታልላችሁ፤ በማታለል ብልህ የሆነው (ሰይጣን) በአላህ ላይ አያታልላችሁም።

اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوْهُ عَدُوًّاۗ اِنَّمَا يَدْعُوْا حِزْبَهٗ لِيَكُوْنُوْا مِنْ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِۗ

innasy-syaiṭāna lakum ‘aduwwun fattakhiżūhu ‘aduwwā(n), innamā yad‘ū ḥizbahū liyakūnū min aṣḥābis-sa‘īr(i).

በእርግጥም ሰይጣን ጠላትህ ነው፣ ስለዚህ እንደ ጠላት ተመልከተው፣ ምክንያቱም ሰይጣን ሕዝቡን የሚጋብዘው የሚንበለበል እሳት ነዋሪዎች እንዲሆኑ ብቻ ነው።

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ەۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ ࣖ

allażīna kafarū lahum ‘ażābun syadīd(un), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

እነዚያ የካዱት ለእነርሱ ብርቱ ቅጣት አላቸው። እነዚያም ያመኑና መልካም ሥራዎችን የሠሩ ለእነርሱ ምሕረትና ታላቅ ምንዳ አላቸው።

اَفَمَنْ زُيِّنَ لَهٗ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ فَرَاٰهُ حَسَنًاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۖ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرٰتٍۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِمَا يَصْنَعُوْنَ

afaman zuyyina lahū sū'u ‘amalihī fara'āhu ḥasanā(n), fa'innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), falā tażhab nafsuka ‘alaihim ḥasarāt(in), innallāha ‘alīmum bimā yaṣna‘ūn(a).

ታዲያ በመጥፎ ስራዎቹ ውብ ሆኖ እንዲሰማውና ስራውንም መልካም አድርጎ እንዲያስብለት ሰው ተገቢ ነውን? አላህ የሚሻውን ያሳስታል፤ የሚሻውንም ይመራል። ስለዚህ (ሙሐመድ) በነሱ ላይ በማዘን ራስህን አታጥፋ። አላህ የሚሠሩትን ሁሉ ያውቃልና።

وَاللّٰهُ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيٰحَ فَتُثِيْرُ سَحَابًا فَسُقْنٰهُ اِلٰى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَحْيَيْنَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ كَذٰلِكَ النُّشُوْرُ

wallāhul-lażī arsalar-riyāḥa fatuṡīru saḥāban fasuqnāhu ilā baladim mayyitin fa'aḥyainā bihil-arḍa ba‘da mautihā, każālikan-nusyūr(u).

አላህም ነፋሶችን ይልካል፤ ደመናዎችንም ያቀሰቅሳሉ፤ ወደ ሙት አገርም እናመራቸዋለን፤ በርሷም ምድርን ከሞተች በኋላ ሕያው እናደርጋለን። ትንሣኤው እንዲህ ነው።

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعِزَّةَ فَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ جَمِيْعًاۗ اِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهٗ ۗوَالَّذِيْنَ يَمْكُرُوْنَ السَّيِّاٰتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَمَكْرُ اُولٰۤىِٕكَ هُوَ يَبُوْرُ

man kāna yurīdul-‘izzata falillāhil-‘izzatu jamī‘ā(n), ilaihi yaṣ‘adul-kalimuṭ-ṭayyibu wal-‘amaluṣ-ṣāliḥu yarfa‘uh(ū), wal-lażīna yamkurūnas-sayyi'āti lahum ‘ażābun syadīd(un), wa makru ulā'ika huwa yabūr(u).

ክብርን የሚፈልግ ሰው (እወቁ) ክብር ሁሉ ለአላህ ነው። መልካም ቃላት የሚነሱት ለእርሱ ነው፣ እርሱም መልካም ሥራዎችን ከፍ ያደርጋል። ክፉን የሚያሴሩ ሰዎች ግን በጣም ከባድ ቅጣት ይደርስባቸዋል፣ ክፉ እቅዳቸውም ይጠፋል።

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ اَزْوَاجًاۗ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖۗ وَمَا يُعَمَّرُ مِنْ مُّعَمَّرٍ وَّلَا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهٖٓ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

wallāhu khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma ja‘alakum azwājā(n), wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa mā yu‘ammaru mim mu‘ammariw wa lā yunqaṣu min ‘umurihī illā fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

አላህም ከሸክላ ከዚያም ከወንድ ዘር ፈጠረ፤ ከዚያም ጥንዶችን (ወንድና ሴት) አደረገ። አንዲትም ሴት አታረግዝም አትወልድምም፣ በዕውቀቱ ካልሆነ በስተቀር። የሰውም ዕድሜ አይረዝምም ዕድሜውም አይቀንስም፤ በመጽሐፉ (ላውህ ማህፉዝ) ውስጥ ግን (ተረጋግጧል)። ይህ ለአላህ ቀላል ነው።

وَمَا يَسْتَوِى الْبَحْرٰنِۖ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَاۤىِٕغٌ شَرَابُهٗ وَهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۗ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُوْنَ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْنَ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَا ۚوَتَرَى الْفُلْكَ فِيْهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mā yastawil-baḥrān(i), hāżā ‘ażbun furātun sā'igun syarābuhū wa hāżā milḥun ujāj(un), wa min kullin ta'kulūna laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijūna ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka fīhi mawākhira litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

ሁለቱ ባሕሮችም አይመሳሰሉም፤ አንዱ ትኩስ፣ ለመጠጥም ጣፋጭ ነው፣ ሌላኛው ደግሞ ጨዋማና መራራ ነው። ከሁለቱም ትኩስ ሥጋ ትበላላችሁ፤ የምትለብሷቸውንም ጌጣጌጦች ታወጣላችሁ፤ ከችሮታውም ትፈልጉና ታመሰግኑ ዘንድ መርከቦችን በውስጧ ሲንሳፈፉ ታያላችሁ።

يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِۚ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مَا يَمْلِكُوْنَ مِنْ قِطْمِيْرٍۗ

yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-lail(i), wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī mā yamlikūna min qiṭmīr(in).

ሌሊትን በቀን ውስጥ፣ ቀንንም በሌሊት ውስጥ አደረገ፤ ፀሐይንና ጨረቃንም ገራ፤ ሁሉም በተወሰነ ጊዜ ይሽከረከራሉ። ይህ ጌታችሁ አላህ ነው፤ መንግሥታት ሁሉ የርሱ ናቸው። እነዚያም ከአላህ ሌላ የምትጠሩዋቸው እንደ ኤፒድመር ቀጭን ነገር የላቸውም።

اِنْ تَدْعُوْهُمْ لَا يَسْمَعُوْا دُعَاۤءَكُمْۚ وَلَوْ سَمِعُوْا مَا اسْتَجَابُوْا لَكُمْۗ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُوْنَ بِشِرْكِكُمْۗ وَلَا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيْرٍ ࣖ

in tad‘ūhum lā yasma‘ū du‘ā'akum, wa lau sami‘ū mastajābū lakum, wa yaumal-qiyāmati yakfurūna bisyirkikum, wa lā yunabbi'uka miṡlu khabīr(in).

ብትጠራቸው ጥሪህን አይሰሙም፤ ቢሰሙህም ጥያቄህን አይቀበሉም። በትንሳኤ ቀንም ሽርክነትህን ይክዳሉ፤ ማንም ሰው እጅግ በጣም ትክክለኛ ከሆነው (አላህ) የተሰጠህን መረጃ ሊሰጥህ አይችልም።

۞ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اَنْتُمُ الْفُقَرَاۤءُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَاللّٰهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

yā ayyuhan-nāsu antumul-fuqarā'u ilallāh(i), wallāhu huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

እናንተ ሰዎች ሆይ! አላህን የምትፈልጉት እናንተ ናችሁ፤ አላህም እጅግ ባለጸጋ (ምንም አያስፈልገውም)፣ እጅግም የተመሰገነ ነው።

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيْدٍۚ

iy yasya' yużhibkum wa ya'ti bikhalqin jadīd(in).

ቢሻ ኖሮ በእርግጥ ያጠፋችኋልና አዳዲስ ፍጥረታትን (በእናንተ ምትክ) ያመጣ ነበር።

وَمَا ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ بِعَزِيْزٍ

wa mā żālika ‘alallāhi bi‘azīz(in).

ይህ ደግሞ ለአላህ አስቸጋሪ አይደለም።

وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰى ۗوَاِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ اِلٰى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۗ اِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ ۗوَمَنْ تَزَكّٰى فَاِنَّمَا يَتَزَكّٰى لِنَفْسِهٖ ۗوَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa in tad‘u muṡqalatun ilā ḥimlihā lā yuḥmal minhu syai'uw wa lau kāna żā qurbā, innamā tunżirul-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), wa man tazakkā fa innamā yatazakkā linafsih(ī), wa ilallāhil-maṣīr(u).

ኃጢአተኛም ሰው የሌሎችን ኃጢአት አይሸከምም። በኃጢአቱ የተከበደ ሰው (ሌላ ሰው) ሸክሙን እንዲሸከም ቢጠራ፣ (የሚጠራቸው) ዘመዶቹ ቢሆኑም እንኳ፣ በምንም አይሸከሙትም። በእርግጥ፣ የጌታቸውን ቅጣት የሚፈሩትን (ባያዩትም) እና ሰጋጆችን ብቻ ነው የምታስጠነቅቀው። ራሱን የሚያነጻም ሰው ራሱን የሚጠራው ለራሱ ጥቅም ነው። ወደ አላህም መመለሻው ነው።

وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ۙ

wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u).

ዕውሮችም ከሚያዩት ጋር አንድ አይደሉም፤

وَلَا الظُّلُمٰتُ وَلَا النُّوْرُۙ

wa laẓ-ẓulumātu wa lan-nūr(u).

እና እንደ ብርሃን ጨለማ አይደለም (እንዲሁም)

وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُوْرُۚ

wa laẓ-ẓillu wa lal-ḥarūr(u).

ጥላ ያላቸው ደግሞ ከሞቃታማዎቹ ጋር አንድ አይነት አይደሉም፤

وَمَا يَسْتَوِى الْاَحْيَاۤءُ وَلَا الْاَمْوَاتُۗ اِنَّ اللّٰهَ يُسْمِعُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَمَآ اَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَّنْ فِى الْقُبُوْرِ

wa mā yastawil-aḥyā'u wa lal-amwāt(u), innallāha yusmi‘u may yasyā'(u), wa mā anta bimusmi‘im man fil-qubūr(i).

ሕያው ሰዎችም እንደ ሞቱ ሰዎች አይደሉም። አላህ ለሚሻው ሰው ሰሚ ይሰጣል፤ አንተም (ሙሐመድ) በመቃብር ውስጥ ያሉትን ሰዎች መስማት አትችልም።

اِنْ اَنْتَ اِلَّا نَذِيْرٌ

in anta illā nażīr(un).

አንተ አስጠንቃቂ እንጂ ሌላ አይደለህም።

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا ۗوَاِنْ مِّنْ اُمَّةٍ اِلَّا خَلَا فِيْهَا نَذِيْرٌ

innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa im min ummatin illā khalā fīhā nażīr(un).

እኛ አብሳሪና አስፈራሪ አድርገን በእውነት ላክንህ። አንድም ጉባኤ አልነበረም፤ አስፈራሪም መጥቶ ቢሆን እንጂ።

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالزُّبُرِ وَبِالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

wa iy yukażżibūka faqad każżabal-lażīna min qablihim, jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa biz-zuburi wa bil-kitābil-munīr(i).

ቢዋሹህም በእርግጥ እነዚያ ከነሱ በፊት የነበሩት (መልእክተኞች) ዋሹ፤ ሐዋሪያቱ እውነተኛ መረጃ (ተአምራትን)፣ ዙቡርን እና ፍጹም ማብራሪያዎችን የሰጡ መጻሕፍትን ይዘው በመጡ ጊዜ።

ثُمَّ اَخَذْتُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ ࣖ

Ṡumma akhażtul-lażīna kafarū fakaifa kāna nakīr(i).

ከዚያም እነዚያን የካዱትን እቀጣለሁ፤ ከዚያም የቁጣዬን ውጤት (አያለሁ።)

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ ثَمَرٰتٍ مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهَا ۗوَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ ۢبِيْضٌ وَّحُمْرٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهَا وَغَرَابِيْبُ سُوْدٌ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa'akhrajnā bihī ṡamarātim mukhtalifan alwānuhā, wa minal-jibāli judadum bīḍuw wa khumrum mukhtalifun alwānuhā wa garābību sūd(un).

አላህ ከሰማይ ውሃን ማውረዱን አታይምን? በእርሱም የተለያዩ ቀለሞች ያላቸውን ፍራፍሬዎች እናወጣለን? ከተራራዎችም ውስጥ የተለያዩ ቀለሞች ነጭና ቀይ ክርቶች አሉ፤ ሌሎችም ጥቁር ክርዎች አሉ።

وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَاۤبِّ وَالْاَنْعَامِ مُخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ كَذٰلِكَۗ اِنَّمَا يَخْشَى اللّٰهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمٰۤؤُاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ غَفُوْرٌ

wa minan-nāsi wad-dawābbi wal-an‘āmi mukhtalifun alwānuhū każālik(a), innamā yakhsyallāha min ‘ibādihil-ulamā'(u), innallāha ‘azīzun gafūr(un).

እንዲሁም በሰዎች መካከል፣ ሕያው የሆኑ ተንቀሳቃሽ ፍጥረታትና እንስሳት የተለያዩ ቀለሞች (እና ዓይነቶች) አሏቸው። አላህን ከሚፈሩት ባሮች መካከል ኡለማዎች ብቻ ናቸው። በእርግጥም አላህ ቻይና መሐሪ ነው።

اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ

innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).

እነዚያ የአላህን መጽሐፍ (ቁርኣንን) ዘወትር የሚያነቡ፣ ሶላትንም የሚሰግዱ፣ ከሰጠናቸውም ሲሳይ በድብቅም ሆነ በግልጽ የሚለግሱ፣ የማይከስር ንግድን ተስፋ ያደርጋሉ።

لِيُوَفِّيَهُمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدَهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ غَفُوْرٌ شَكُوْرٌ

liyuwaffiyahum ujūrahum wa yazīdahum min faḍlih(ī), innahū gafūrun syakūr(un).

አላህ ምንዳውን በእነርሱ ላይ ሊሞላና ችሮታውንም ሊጨምርላቸው ነው። አላህ በእርግጥ መሓሪ አመስጋኝ ነው።

وَالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِۗ اِنَّ اللّٰهَ بِعِبَادِهٖ لَخَبِيْرٌۢ بَصِيْرٌ

wal-lażī auḥainā ilaika minal-kitābi huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā baina yadaih(i), innallāha bi‘ibādihī lakhabīrum baṣīr(un).

ወደ አንተም (ሙሐመድ) ያወረድነው መጽሐፍ (ቁርኣን) እውነተኛ ነው፤ ይህም ከቀደሙት መጻሕፍት የሚያረጋግጥ ነው። አላህ በእርግጥ የባሮቹን ሁኔታ አዋቂ፣ ሁሉን ተመልካች ነው።

ثُمَّ اَوْرَثْنَا الْكِتٰبَ الَّذِيْنَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَاۚ فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ ۚوَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌ ۚوَمِنْهُمْ سَابِقٌۢ بِالْخَيْرٰتِ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيْرُۗ

Ṡumma auraṡnal-kitābal-lażīnaṣṭafainā min ‘ibādinā, fa minhum ẓālimul linafsih(ī), wa minhum muqtaṣid(un), wa minhum sābiqum bil-khairāti bi'iżnillāh(i), żālika huwal-faḍlul-kabīr(u).

ከዚያም ከባሮቻችን ውስጥ ለመረጥናቸው ሰዎች መጽሐፉን አወረስናቸው፤ ከዚያም ከእነሱ ውስጥ ነፍሶቻቸውን የሚበድሉ፣ መካከለኛዎችም ነበሩ፤ በአላህ ፈቃድም መጀመሪያ መልካምን የሠሩ (እንዲሁም)። ይህ ታላቅ ስጦታ ነው።

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًا ۚوَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).

(ገነትን ያገኛሉ) አድን፣ ወደ እርሷ ይገባሉ፣ በወርቅና በዕንቁ የተጌጡ አምባሮች፣ ልብሶቻቸውም ሐር ይሆናሉ።

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَۗ اِنَّ رَبَّنَا لَغَفُوْرٌ شَكُوْرٌۙ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ażhaba ‘annal-ḥazan(a), inna rabbanā lagafūrun syakūr(un).

«ምስጋና ለእዚያ ከእኛ ላይ ሀዘንን ላስወገደልን አላህ ይሁን። ጌታችን በእርግጥ መሓሪ አመስጋኝ ነውና።» አሉ።

ۨالَّذِيْٓ اَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهٖۚ لَا يَمَسُّنَا فِيْهَا نَصَبٌ وَّلَا يَمَسُّنَا فِيْهَا لُغُوْبٌ

allażī aḥallanā dāral-muqāmati min faḍlih(ī), lā yamassunā fīhā naṣabuw wa lā yamassunā fīhā lugūb(un).

በጸጋው በዘላለም ስፍራ (ሰማይ) ያስቀመጠን፤ በእርሱም ድካምና ድካም አይሰማንም።

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ نَارُ جَهَنَّمَۚ لَا يُقْضٰى عَلَيْهِمْ فَيَمُوْتُوْا وَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِّنْ عَذَابِهَاۗ كَذٰلِكَ نَجْزِيْ كُلَّ كَفُوْرٍ ۚ

wal-lażīna kafarū lahum nāru jahannam(a), lā yuqḍā ‘alaihim fayamūtū wa lā yukhaffafu ‘anhum min ‘ażābihā, każālika najzī kulla kafūr(in).

እነዚያም የካዱት ለእነርሱ ገሃነም አላቸው። እስኪሞቱ ድረስ አይጠፉም፤ ቅጣታቸውም ከነሱ አይቀለልላቸውም። እንደዚሁ የካደውን ሁሉ ታላቅ እንመነዳለን።

وَهُمْ يَصْطَرِخُوْنَ فِيْهَاۚ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ اَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ مَّا يَتَذَكَّرُ فِيْهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَجَاۤءَكُمُ النَّذِيْرُۗ فَذُوْقُوْا فَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ ࣖ

wa hum yaṣṭarikhūna fīhā, rabbanā akhirjnā na‘mal ṣāliḥan gairal-lażī kunnā na‘mal(u), awalam nu‘ammirkum mā yatażakkaru fīhi man tażakkara wa jā'akumun nażīr(u), fa żūqū famā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).

«ጌታችን ሆይ! (ከሲኦል) አውጠን፤ ከዚህ በፊት ከሠራነው የተለየ መልካም ሥራ እንሠራለን» ብለው ጮኹ። (ለእነሱም) « አስጠንቃቂ ቢመጣላችሁም እንኳ ሊያስቡ ለሚፈልጉ እንድታስቡ ዕድሜአችሁን አላራዘምንላችሁምን? ስለዚህ ቅጣታችንን ቅመሱ፤ ለበደለኞችም ምንም ረዳት የላቸውም» ተባሉ።

اِنَّ اللّٰهَ عَالِمُ غَيْبِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

innallāha ‘ālimu gaibis-samāwāti wal-arḍ(i), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

አላህ በሰማያትና በምድር ውስጥ ያለውን (የተደበቀውን) ምስጢር በእርግጥ ያውቃል። እርሱ ልቦችን ሁሉ ዐዋቂ ነው።

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ فِى الْاَرْضِۗ فَمَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهٗۗ وَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ اِلَّا مَقْتًا ۚوَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ اِلَّا خَسَارًا

huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifa fil-arḍ(i), faman kafara fa‘alaihi kufruh(ū), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum ‘inda rabbihim illā maqtā(n), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum illā khasārā(n).

በምድር ላይ ከሊፋዎች ያደረጋችሁ እርሱ ነው። የካደ ሰው ክህደቱ (ውጤቱ) በራሱ ላይ ይሆናል። የእነዚያም የካዱት ክህደት የጌታቸውን ቁጣ ብቻ ይጨምራል። የከሐዲዎችም ክህደት ኪሳራቸውን ብቻ ይጨምራል።

قُلْ اَرَاَيْتُمْ شُرَكَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِۚ اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا فَهُمْ عَلٰى بَيِّنَتٍ مِّنْهُۚ بَلْ اِنْ يَّعِدُ الظّٰلِمُوْنَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا اِلَّا غُرُوْرًا

qul ara'aitum syurakā'akumul-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), am ātaināhum kitāban fahum ‘alā bayyinatim minh(u), bal iy ya‘iduẓ-ẓālimūna ba‘ḍuhum ba‘ḍan illā gurūrā(n).

«ከአላህ ሌላ የምትጠሩዋቸውን ጓደኞቻችሁን ንገሩኝ» በላቸው። ከዚህች ምድር የፈጠሩትን የትኛውን ክፍል አሳዩኝ፤ ወይስ በሰማያት (መፍጠር) ውስጥ ድርሻ አላቸውን? ወይስ ከርሷ ግልጽ መረጃ እንዲያገኙ መጽሐፍ ሰጠናቸውን? እንደ እውነቱ ከሆነ እነዚያ በዳዮች ሰዎች፣ ከፊላቸው ለሌሎቹ ውሸትን ብቻ ቃል ይገቡ ነበር።

۞ اِنَّ اللّٰهَ يُمْسِكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ اَنْ تَزُوْلَا ەۚ وَلَىِٕنْ زَالَتَآ اِنْ اَمْسَكَهُمَا مِنْ اَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗاِنَّهٗ كَانَ حَلِيْمًا غَفُوْرًا

innallāha yumsikus-samāwāti wal-arḍa an tazūlā, wa la'in zālatā in amsakahumā min aḥadim mim ba‘dih(ī), innahū kāna ḥalīman gafūrā(n).

ሰማያትንና ምድርን እንዳይጠፉ የሚያዝዘው አላህ ነው፤ ሁለቱም ቢጠፉ ኖሮ ከአላህ በስተቀር ማንም አያግዳቸውም ነበር። እርሱ እጅግ ቸርና መሐሪ ነው።

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ لَّيَكُوْنُنَّ اَهْدٰى مِنْ اِحْدَى الْاُمَمِۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ مَّا زَادَهُمْ اِلَّا نُفُوْرًاۙ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'ahum nażīrul layakūnunna ahdā min iḥdal-umam(i), falammā jā'ahum nażīrum mā zādahum illā nufūrā(n).

አስፈራሪ ቢመጣላቸው ከሌሎቹ ሕዝቦች ሁሉ ይበልጥ የተመሩ እንደሚሆኑ በአላህ ስም ይምላሉ። አስፈራሪም በመጣላቸው ጊዜ አልጨመረላቸውም፤ ይልቁንም ከእውነት ርቀው ሄዱ።

ۨاسْتِكْبَارًا فِى الْاَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِۗ وَلَا يَحِيْقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ اِلَّا بِاَهْلِهٖ ۗفَهَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا سُنَّتَ الْاَوَّلِيْنَۚ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا ەۚ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَحْوِيْلًا

istikbāran fil-arḍi wa makras-sayyi'(i), wa lā yaḥīqul-makrus-sayyi'u illā bi'ahlih(ī), fahal yanẓurūna illā sunnatal-awwalīn(a), falan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n), wa lan tajida lisunnatillāhi taḥwīlā(n).

በምድር ላይ ባላቸው ትዕቢትና በክፉ ሴራቸው ምክንያት። ክፉ ሴራ የሚደርሰው በእነዚያ ላይ ብቻ ነው። ከነሱ በፊት የነበሩትን ሰዎች ውሳኔ ብቻ ነው የሚጠብቁት። ስለዚህ በአላህ ላይ ለውጥ አታገኝም፣ ከአላህም ውሳኔ ምንም አይነት መዛባት አታገኝም።

اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَكَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُعْجِزَهٗ مِنْ شَيْءٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِۗ اِنَّهٗ كَانَ عَلِيْمًا قَدِيْرًا

awalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim wa kānū asyadda minhum quwwah(tan), wa mā kānallāhu liyu‘jizahū min syai'in fis-samāwāti wa lā fil-arḍ(i), innahū kāna ‘alīman qadīrā(n).

እነዚያ ሰዎች ከእነርሱ የበለጠ ብርቱ ቢሆኑም እንኳ በምድር ላይ ተጉዘው (መልእክተኛውን የካዱት) የነበሩትን ነገር አላዩምን? በሰማይም ሆነ በምድር አላህን የሚያዳክም ምንም ነገር የለም። በእርግጥም እርሱ ሁሉን አዋቂ፣ ሁሉን ቻይ ነው።

وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللّٰهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوْا مَا تَرَكَ عَلٰى ظَهْرِهَا مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّلٰكِنْ يُّؤَخِّرُهُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِعِبَادِهٖ بَصِيْرًا ࣖ

wa lau yu'ākhiżullāhun-nāsa bimā kasabū mā taraka ‘alā ẓahrihā min dābbatiw wa lākiy yu'akhkhiruhum ilā ajalim musammā(n), fa iżā jā'a ajaluhum fa innallāha kāna bi‘ibādihī baṣīrā(n).

አላህም ሰዎችን በሠሩት ነገር ምክንያት ቢቀጣቸው ኖሮ በዚህች ምድር ላይ አንድም ሕያው ፍጡር አይተውም ነበር፤ ነገር ግን ቅጣቱን እስከተወሰነ ጊዜ ድረስ ያዘገየዋል። በኋላ ላይ፣ ሞታቸው ሲመጣ፣ አላህ የባሮቹን ሁኔታ ሁሉን አዋቂ ነው።