Q.S አል-ማአሪጅ (اَلْمَعَارِج) - 44 የጥቅሶች ብዛት

سَاَلَ سَاۤىِٕلٌۢ بِعَذَابٍ وَّاقِعٍۙ

sa'ala sā'ilum bi‘ażābiw wāqi‘(in).

አንድ ሰው በእርግጠኝነት ስለሚሆነው ቅጣት ጠየቀ፣

لِّلْكٰفِرِيْنَ لَيْسَ لَهٗ دَافِعٌۙ

lil-kāfirīna laisa lahū dāfi‘(un).

ማንም ሊክዳቸው ለማይችላቸው ለካህናቶች

مِّنَ اللّٰهِ ذِى الْمَعَارِجِۗ

minallāhi żil-ma‘ārij(i).

(ቅጣት) ከአላህ፣ እሱም የመውጣት ቦታዎች አሉት።

تَعْرُجُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَالرُّوْحُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗ خَمْسِيْنَ اَلْفَ سَنَةٍۚ

ta‘rujul-malā'ikatu war-rūḥu ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū khamsīna alfa sanah(tin).

መላእክትና ገብርኤል ወደ እግዚአብሔር (ፊት ለፊት) አርገዋል፣ ይህም ከሃምሳ ሺህ ዓመታት ጋር እኩል በሆነ ቀን ነው።

فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيْلًا

faṣbir ṣabran jamīlā(n).

ስለዚህ አንተ (ሙሐመድ) በመልካም ትዕግስት ታገስ።

اِنَّهُمْ يَرَوْنَهٗ بَعِيْدًاۙ

innahum yaraunahū ba‘īdā(n).

(ጥፋት) እስከ ሩቅ (የማይቻል) ድረስ ይመለከቱታል።

وَّنَرٰىهُ قَرِيْبًاۗ

wa narāhu qarībā(n).

እኛ ቅርብ እናየዋለን (በእርግጥ ይሆናል)።

يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ

yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).

ሰማይ እንደ ቀለጠ መዳብ በሚሆንበት ቀን (አስታውስ)።

وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ

wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).

ተራሮችም እንደ ዝንቦች (እንደሚበሩ) ላባዎች ናቸው፤

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيْمٌ حَمِيْمًاۚ

wa lā yas'alu ḥamīmun ḥamīmā(n).

እና አንድም የቅርብ ጓደኛው ጓደኛውን አልጠየቀውም።

يُبَصَّرُوْنَهُمْۗ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِيْ مِنْ عَذَابِ يَوْمِىِٕذٍۢ بِبَنِيْهِۙ

yubaṣṣarūnahum, yawaddul-mujrimu lau yaftadī min ‘ażābi yaumi'iżim bibanīh(i).

እርስ በእርሳቸው እየተያዩ ነበር። በዚያ ቀን ኃጢአተኛው ከልጆቹ ጋር ከቅጣቱ ራሱን ማዳን ይሻል።

وَصَاحِبَتِهٖ وَاَخِيْهِۙ

wa ṣāḥibatihī wa akhīh(i).

እና ሚስቱ እና ወንድሙ፣

وَفَصِيْلَتِهِ الَّتِيْ تُـْٔوِيْهِۙ

wa faṣīlatihil-latī tu'wīh(i).

እና (በዓለም ውስጥ) እሱን የሚጠብቀው ቤተሰብ፣

وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًاۙ ثُمَّ يُنْجِيْهِۙ

wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡumma yunjīh(i).

እናም በምድር ላይ ያሉ ሰዎች ሁሉ፣ ያድንላቸዋል ብለው ተስፋ ያደርጋሉ።

كَلَّاۗ اِنَّهَا لَظٰىۙ

kallā, innahā laẓā.

በፍጹም አይደለም! በእርግጥም ሲኦል ኃይለኛ እሳት ነው፣

نَزَّاعَةً لِّلشَّوٰىۚ

nazzā‘atal lisy-syawā.

የራስ ቅሉን የሚያጸዳው።

تَدْعُوْا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰىۙ

tad‘ū man adbara wa tawallā.

እነዚያን ወደ ኋላ የሚዞሩትንና ከሃይማኖት የሚዞሩትን የሚጠራቸው ማን ነው?

وَجَمَعَ فَاَوْعٰى

wa jama‘a fa'au‘ā.

እና (ንብረቶቹን) የሚሰበስበው እና ከዚያም የሚያከማች ሰው።

۞ اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوْعًاۙ

innal-insāna khuliqa halu‘ā(n).

በእርግጥም ሰዎች የተፈጠሩት ለማጉረምረም እንዲወዱ ነው።

اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوْعًاۙ

iżā massahusy-syarru jazū‘ā(n).

ችግር ሲገጥመው ቅሬታ ያቀርባል፣

وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوْعًاۙ

wa iżā massahul-khairu manū‘ā(n).

ጥሩ (ሀብት) ሲያገኝም ስስታም ይሆናል።

اِلَّا الْمُصَلِّيْنَۙ

illal-muṣallīn(a).

ሶላትን ከሚሰግዱ ሰዎች በስተቀር

الَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَاۤىِٕمُوْنَۖ

allażīna hum ‘alā ṣalātihim dā'imūn(a).

ጸሎታቸውን በታማኝነት የሚፈጽሙ፣

وَالَّذِيْنَ فِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُوْمٌۖ

wal-lażīna fī amwālihim ḥaqqum ma‘lūm(un).

እና በገንዘባቸው ውስጥ የተወሰነ ድርሻ የተጣለባቸው ሰዎች

لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِۖ

lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

ለሚለምኑት (ድሆች) እና ለማይለምኑት

وَالَّذِيْنَ يُصَدِّقُوْنَ بِيَوْمِ الدِّيْنِۖ

wal-lażīna yuṣaddiqūna biyaumid-dīn(i).

እነዚያም በፍርድ ቀን የሚያምኑት

وَالَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَۚ

wal-lażīna hum min ‘ażābi rabbihim musyfiqūn(a).

እነዚያም የጌታቸውን ቅጣት የሚፈሩት፤

اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُوْنٍۖ

inna ‘ażāba rabbihim gairu ma'mūn(in).

በእርግጥ ማንም ሰው ከጌታው ቅጣት አይጠበቅም።

وَّالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

እና የግል ብልቶቻቸውን የሚጠብቁ፣

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

በሚስቶቻቸው ወይም እጆቻቸው በያዟቸው ባሮች ላይ ሲቀር፣ እነዚያ (በዚህም) የሚወቀሱ አይደሉም።

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَۚ

fa manibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

ስለዚህ ከዚያ በላይ የሚመለከት ማንኛውም ሰው (እንደ ዝሙት፣ ግብረ ሰዶማውያን እና ሌዝቢያኖች)፣ እነዚህ ሰዎች ከገደቡ በላይ የሚሄዱ ናቸው።

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رٰعُوْنَۖ

wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā'ūn(a).

እና ትዕዛዙንና ቃል ኪዳናቸውን የሚጠብቁ፣

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِشَهٰدٰتِهِمْ قَاۤىِٕمُوْنَۖ

wal-lażīna hum bisyahādātihim qā'imūn(a).

እና ምስክርነታቸውን አጥብቀው የሚይዙት፣

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُوْنَۖ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

እና ጸሎታቸውን የሚጠብቁ።

اُولٰۤىِٕكَ فِيْ جَنّٰتٍ مُّكْرَمُوْنَ ۗ ࣖ

ulā'ika fī jannātim mukramūn(a).

በሰማይም ይከበራሉ።

فَمَالِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِيْنَۙ

famālil-lażīna kafarū qibalaka muhṭi‘īn(a).

ታዲያ ከሐዲዎች ለምን ወደ አንተ (ሙሐመድ) ይቸኩላሉ?

عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِيْنَ

‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli ‘izīn(a).

ከቀኝ እና ከግራ በቡድን ሆነው?

اَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيْمٍۙ

ayaṭma‘u kullumri'im minhum ay yudkhala jannata na‘īm(in).

ከከሓዲዎች ሁሉ ደስታን የተሞላባትን ገነት መግባት ይፈልጋሉን?

كَلَّاۗ اِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّمَّا يَعْلَمُوْنَ

kallā, innā khalaqnāhum mimmā ya‘malūn(a).

የማይቻል ነው! በእርግጥም ከሚያውቁት ነገር ፈጠርናቸው።

فَلَآ اُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشٰرِقِ وَالْمَغٰرِبِ اِنَّا لَقٰدِرُوْنَۙ

falā uqsimu birabbil-masyāriqi wal-magāribi innā laqādirūn(a).

የፀሐይን፣ የጨረቃንና የከዋክብትን መውጣትና መጥለቅ በሚቆጣጠር አላህ እምላለሁ፤ እኛ በእርግጥ ቻዮች ነን።

عَلٰٓى اَنْ نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْۙ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوْقِيْنَ

‘alā an nubaddila khairam minhum, wa mā naḥnu bimasbūqīn(a).

ከእነሱ የተሻለ ሕዝብን ልንተካቸው፤ እኛም ተሸናፊዎች አይደለንም።

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَۙ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a)

ስለዚህ ለእነሱ የተፈራረቀበትን ቀን እስኪያገኙ ድረስ (በስህተት) ተውዋቸውና ይጫወቱ።

يَوْمَ يَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ سِرَاعًا كَاَنَّهُمْ اِلٰى نُصُبٍ يُّوْفِضُوْنَۙ

yauma yakhrujūna minal-ajdāṡi sirā‘an ka'annahum ilā nuṣubiy yūfiḍūn(a).

(ማለትም) ወደ ጣዖቶቻቸው (በዓለም) እንደሚሄዱ ሁሉ ከመቃብሮቻቸው ፈጥነው በሚወጡበት ቀን፤

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗذٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ ࣖ

khāsyi‘atan abṣāruhum tarhaquhum żillah(tun), żālikal-yaumul-lażī kānū yū‘adūn(a).

ዓይኖቻቸው በውርደት ተሞልተው ወደ ታች ወድቀዋል። ያ ቀን የተዛቱበት ቀን ነበር።