Q.S አን-ናባ (اَلنَّبَأ) - 40 የጥቅሶች ብዛት

عَمَّ يَتَسَاۤءَلُوْنَۚ

‘amma yatasā'alūn(a).

እርስ በእርሳቸው የሚጠያየቁት ስለምንድን ነው?

عَنِ النَّبَاِ الْعَظِيْمِۙ

‘anin naba'il-‘aẓīm(i).

ስለ ታላቁ ዜና (የትንሣኤ ቀን)፣

الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ مُخْتَلِفُوْنَۗ

allażī hum fīhi mukhtalifūn(a).

በዚህ ሁኔታ አይስማሙም።

كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَۙ

kallā saya‘lamūn(a).

አይ! በቅርቡ ያውቃሉ፣

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَ

Ṡumma kallā saya‘lamūn(a).

እንደገና አይሆንም! በቅርቡ ያውቃሉ።

اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهٰدًاۙ

alam naj‘alil-arḍa mihādā(n).

ምድርን ሰፊ አላደረግናትምን?

وَّالْجِبَالَ اَوْتَادًاۖ

wal-jibāla autādā(n).

ተራሮችንስ እንደ ችንካሮች?

وَّخَلَقْنٰكُمْ اَزْوَاجًاۙ

wa khalaqnākum azwājā(n).

ጥንድ ጥንድ አድርገን ፈጠርናችሁ።

وَّجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًاۙ

wa ja‘alnā naumakum subātā(n).

እንቅልፋችሁንም ለእረፍት አደረግንላችሁ፤

وَّجَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاسًاۙ

wa ja‘alnal-laila libāsā(n).

ሌሊቱንም ልብስ አደረግን።

وَّجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًاۚ

wa ja‘alnan-nahāra ma‘āsyā(n).

ቀኑንም የኑሮ መተዳደሪያ መንገድ አድርገነዋል።

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًاۙ

wa banainā fauqakum sab‘an syidādā(n).

ከበላያችሁም ሰባት (ሰማያት) የተደላደሉ ሰማያትን ገነባን።

وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًاۖ

wa ja‘alnā sirājaw wahhājā(n).

(ፀሐይን) የሚያበራ መብራትንም አደረግን።

وَّاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرٰتِ مَاۤءً ثَجَّاجًاۙ

wa anzalnā minal-mu‘ṣirāti mā'an ṡajjājā(n).

ከደመናውም ከባድ ዝናብን አወረድን።

لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ

linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).

በዚህም እህልና ተክሎችን በእሱ ማብቀል እንችላለን፣

وَّجَنّٰتٍ اَلْفَافًاۗ

wa jannātin alfāfā(n).

እና ጥላ ያላቸው የአትክልት ስፍራዎች።

اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ

inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).

በእርግጥም የፍርድ ቀን የተወሰነ ጊዜ ነው፣

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَتَأْتُوْنَ اَفْوَاجًاۙ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa ta'tūna afwājā(n).

(ማለትም) መለከት በሚነፋበትና በብዙ ሕዝብም በምትመጡበት ቀን

وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ

wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).

ሰማያትም ተከፈቱ፥ ብዙ በሮችም ቆሙ፥

وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ

wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).

ተራሮችም እስኪበሩ ድረስ ተዘረጉ፤

اِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًاۙ

inna jahannama kānat mirṣādā(n).

በእርግጥም ገሃነም (ገሃነም) (እንደ) የገሃነምን ይዘት ለሚጠብቁ ጠባቂዎች (እንደ) መደበቂያ ቦታ ነው)።

لِّلطّٰغِيْنَ مَاٰبًاۙ

liṭ-ṭāgīna ma'ābā(n).

ከገደቡ በላይ ለሄዱ ሰዎች የመመለሻ ቦታ ይሁኑ።

لّٰبِثِيْنَ فِيْهَآ اَحْقَابًاۚ

lābiṡīna fīhā aḥqābā(n).

እዚያ ለረጅም ጊዜ ኖረዋል፣

لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا بَرْدًا وَّلَا شَرَابًاۙ

lā yażūqūna fīhā bardaw wa lā syarābā(n).

በውስጡ ያለውን ቅዝቃዜ አይሰማቸውም እንዲሁም አይጠጡም (ወይም አይጠጡም)።

اِلَّا حَمِيْمًا وَّغَسَّاقًاۙ

illā ḥamīmaw wa gassāqā(n).

ከፈላ ውሃ እና መግል በተጨማሪ

جَزَاۤءً وِّفَاقًاۗ

jazā'aw wifāqā(n).

እንደ ተገቢ ቅጣት።

اِنَّهُمْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ حِسَابًاۙ

innahum kānū lā yarjūna ḥisābā(n).

እንዲያውም፣ ቀደም ሲል ስሌቶችን ፈጽሞ አይጠብቁም ነበር።

وَّكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كِذَّابًاۗ

wa każżabū bi'āyātinā kiżżābā(n).

በአንቀጾቻችንም ሙሉ በሙሉ አስተባበሉ።

وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ كِتٰبًاۙ

wa kulla syai'in aḥṣaināhu kitābā(n).

ሁሉንም ነገር በመጽሐፍ (የሰው ልጅ ልማዶች መዝገብ) ውስጥ አስፍረናል።

فَذُوْقُوْا فَلَنْ نَّزِيْدَكُمْ اِلَّا عَذَابًا ࣖ

fa żūqū falan nazīdakum illā ‘ażābā(n)

ስለዚህ ተረዱት! ስለዚህ ከቅጣት በስተቀር ምንም አንጨምርልህም።

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ

inna lil-muttaqīna mafāzā(n).

በእርግጥም ቀናተኛ የሆኑ ድል ይሆናሉ፤

حَدَاۤىِٕقَ وَاَعْنَابًاۙ

Ḥadā'iqa wa a‘nābā(n).

(ማለትም) የአትክልት ስፍራዎችና የወይን እርሻዎች፣

وَّكَوَاعِبَ اَتْرَابًاۙ

wa kawā‘iba atrābā(n).

እና በተመሳሳይ ዕድሜ ላይ ያሉ ወፍራም ልጃገረዶች፣

وَّكَأْسًا دِهَاقًاۗ

wa ka'san dihāqā(n).

እና ሙሉ ብርጭቆዎች (በመጠጦች የተሞሉ)።

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا وَّلَا كِذّٰبًا

lā yasma‘ūna fīhā lagwaw wa lā kiżżābā(n).

እዚያም ከንቱ ንግግርም ሆነ ውሸት አይሰሙም።

جَزَاۤءً مِّنْ رَّبِّكَ عَطَاۤءً حِسَابًاۙ

jazā'am mir rabbika ‘aṭā'an ḥisābā(n).

ከጌታህ እንደ ሽልማትና ስጦታ፣

رَّبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمٰنِ لَا يَمْلِكُوْنَ مِنْهُ خِطَابًاۚ

rabbis-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumar-raḥmāni lā yamlikūna minhu khiṭābā(n).

የሰማያትና የምድር፣ በመካከላቸውም ያለው ሁሉ ጌታ እጅግ አዛኝ ነው። ከእርሱ ጋር መነጋገር አይችሉም።

يَوْمَ يَقُوْمُ الرُّوْحُ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ صَفًّاۙ لَّا يَتَكَلَّمُوْنَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

yauma yaqūmur-rūḥu wal-malā'ikatu ṣaffā(n), lā yatakallamūna illā man ażina lahur-raḥmānu wa qāla ṣawābā(n).

ነፍስና መላእክት በሰላም በሚቆሙበት ቀን፣ ከርኅሩኅ አምላክ ፈቃድ ከሰጣቸውና እሱ ብቻ እውነትን የሚናገረው ካልሆነ በስተቀር፣ አንድም ቃል አይናገሩም።

ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ مَاٰبًا

Żālikal-yaumul-ḥaqq(u), faman syā'attakhaża ilā rabbihī ma'ābā(n).

ያ በእርግጥ የሚመጣ ቀን ነው። ስለዚህ የሻ ሰው ወደ ጌታው መመለስን በእርግጥ ያገኛል።

اِنَّآ اَنْذَرْنٰكُمْ عَذَابًا قَرِيْبًا ەۙ يَّوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُوْلُ الْكٰفِرُ يٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ تُرٰبًا ࣖ

innā anżarnākum ‘ażāban qarībā(n), yauma yanẓurul-mar'u mā qaddamat yadāhu wa yaqūlul-kāfiru yā laitanī kuntu turābā(n).

በእርግጥም (ከሓዲዎችን) ስለሚመጣው ቅጣት አስጠንቅቀናችኋል፤ ሰዎች እጆቻቸው የሠሩትን በሚያዩበትና ከሐዲዎቹም «እኔ አፈር ብሆን ኖሮ ይሻለኝ ነበር» በሚሉበት ቀን።