Q.S አል-ሐጅ (اَلْحَجّ) - 78 የጥቅሶች ብዛት

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْۚ اِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيْمٌ

yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum, inna zalzalatas-sā‘ati syai'un ‘aẓīm(un).

እናንተ ሰዎች ሆይ! አምላካችሁን ፍሩ፤ በእርግጥም የትንሳኤው ድንጋጤ (ቀን) በጣም ትልቅ (ክስተት) ነው።

يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّآ اَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكٰرٰى وَمَا هُمْ بِسُكٰرٰى وَلٰكِنَّ عَذَابَ اللّٰهِ شَدِيْدٌ

yauma taraunahā tażhalu kullu murḍi‘atin ‘ammā arḍa‘at wa taḍa‘u kullu żāti ḥamlin ḥamlahā wa taran-nāsa sukārā wa mā hum bisukārā wa lākinna ‘ażāballāhi syadīd(un).

(አስታውሱ) ልጆቻቸውን የሚያጠቡ ሴቶች ሁሉ የሚያጠቡትን ልጆች በተመለከተ ቸልተኞች ይሆናሉ፣ ነፍሰ ጡር ሴት ሁሉ እርግዝናዋን ትጨነግፋለች፣ ሰዎችም ሰክረው ታያለህ፣ ምንም እንኳን ሰክረው ባይሆኑም፣ የአላህ ቅጣት ግን በጣም ከባድ ነው።

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطٰنٍ مَّرِيْدٍۙ

wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattabi‘u kulla syaiṭānim marīd(in).

ከሰዎች መካከል ያለ እውቀት በአላህ ላይ የሚከራከሩ እና በጣም ክፉ ሰይጣናትን ብቻ የሚከተሉ አሉ።

كُتِبَ عَلَيْهِ اَنَّهٗ مَنْ تَوَلَّاهُ فَاَنَّهٗ يُضِلُّهٗ وَيَهْدِيْهِ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ

kutiba ‘alaihi annahū man tawallāhu fa annahū yuḍilluhū wa yahdīhi ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).

(ስለ ሰይጣን)፣ ወዳጅ የሚያደርጋቸው ሁሉ እንዲያጠምዱትና ወደ ገሃነም ቅጣት እንዲመራው ተወስኗል።

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَّغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْۗ وَنُقِرُّ فِى الْاَرْحَامِ مَا نَشَاۤءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْۢبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍ

yā ayyuhan-nāsu in kuntum fī raibim minal-ba‘ṡi fa innā khalaqnākum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma mim muḍgatim mukhallaqatiw wa gairi mukhallaqatil linubayyina lakum, wa nuqirru fil-arḥāmi mā nasyā'u ilā ajalim musamman ṡumma nukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum, wa minkum may yutawaffā wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likailā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), wa taral-arḍa hāmidatan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat wa ambatat min kulli zaujim bahīj(in).

እናንተ ሰዎች ሆይ! (የትንሣኤን ቀን) ብትጠራጠሩ በእርግጥ ከአፈር ፈጠርናችሁ፤ ከዚያም ከወንድ የዘር ፍሬ ጠብታ፤ ከዚያም ከደም ረጋ፤ ከዚያም ፍጹም ከሆነችውና ከጎደለችው ሥጋ ብልቃጥ፤ ልንገልጽላችሁ እንችል ዘንድ፤ በፈቃዳችን እስከተወሰነ ጊዜ ድረስ በማኅፀን ውስጥ አስቀመጥናችሁ፤ ከዚያም ሕፃናት ሆናችሁ አወጣናችሁ፤ ከዚያም ቀስ በቀስ ወደ ጉልምስና ደረሳችሁ፤ ከናንተም ውስጥ አልፋችኋል፤ ከናንተም ውስጥ ወደ እርጅና ተመለሱ፤ ስለዚህም እርሱ አስቀድሞ የሚያውቀውን ነገር አያውቅም። ምድርም ደረቅ መሆኗን ታያላችሁ፤ ከዚያም ውሃውን (ዝናብን) በምናወርድበት ጊዜ ምድር ሕያው ትሆናለች፤ ለም ትሆናለች፤ የተለያዩ ውብ ተክሎችንም ታበቅላለች።

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّهٗ يُحْيِ الْمَوْتٰى وَاَنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ۙ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa annahū yuḥyil-mautā wa annahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ይህ የሆነው አላህ እርሱ እውነት ነው፤ ሙታንንም ሕያው የሚያደርግ ነው፤ እርሱም በነገሩ ሁሉ ላይ ቻይ ስለሆነ ነው።

وَّاَنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيْهَاۙ وَاَنَّ اللّٰهَ يَبْعَثُ مَنْ فِى الْقُبُوْرِ

wa annas-sā‘ata ātiyatul lā raiba fīhā, wa annallāha yab‘aṡu man fil-qubūr(i).

የፍርዱ ቀን በእርግጥ ይመጣል፤ በእርሱም ጥርጥር የለውም፤ አላህም በመቃብር ውስጥ ያለን ሁሉ በእርግጥ ያስነሳል።

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ ۙ

wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).

በሰዎች መካከል ያለ እውቀት፣ ያለ መመሪያ እና ያለ ብርሃን የሚሰጥ መጽሐፍ (ራዕይ) ስለ አላህ የሚከራከሩ አሉ።

ثَانِيَ عِطْفِهٖ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ لَهٗ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّنُذِيْقُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَذَابَ الْحَرِيْقِ

Ṡāniya ‘iṭfihī liyuḍilla ‘an sabīlillāh(i), lahū fid-dun-yā khizyuw wa nużīquhū yaumal-qiyāmati ‘ażābal-ḥarīq(i).

ጎኑን (በትዕቢት) በማዞር ሰዎችን ከአላህ መንገድ ለማሳሳት። በዚህች ዓለም ይዋረዳል፤ በትንሣኤም ቀን የሚነድ እሳትን ቅጣት እናቀምሰዋለን።

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ يَدٰكَ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِ ࣖ

Żālika bimā qaddamat yadāka wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

(ለእሱም) እንዲህ ይባላሉ፡- «ይህ የሆነው እጆችህ ከዚህ በፊት ባደረጉት ነገር ምክንያት ነው፤ አላህም ለባሮቹ ፈጽሞ በዳይ አይደለም።»

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّعْبُدُ اللّٰهَ عَلٰى حَرْفٍۚ فَاِنْ اَصَابَهٗ خَيْرُ ِۨاطْمَئَنَّ بِهٖۚ وَاِنْ اَصَابَتْهُ فِتْنَةُ ِۨانْقَلَبَ عَلٰى وَجْهِهٖۗ خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةَۗ ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

wa minan-nāsi may ya‘budullāha ‘alā ḥarf(in), fa in aṣābahū khairuniṭma'anna bih(ī), wa in aṣābathu fitnatuninqalaba ‘alā wajhih(ī), khasirad-dun-yā wal-ākhirah(ta), żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

ከሰዎች መካከል አላህን የሚያመልኩ ሰዎች አሉ፤ ስለዚህ በጎነትን ካገኘ ይረካል፤ ፈተናም ካጋጠመው ይመለሳል። በዚህ ዓለምም ሆነ በኋለኛው ሕይወት ይሸነፋል። ይህ እውነተኛ ኪሳራ ነው።

يَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَضُرُّهٗ وَمَا لَا يَنْفَعُهٗۗ ذٰلِكَ هُوَ الضَّلٰلُ الْبَعِيْدُ ۚ

yad‘ū min dūnillāhi mā lā yaḍurruhū wa mā lā yanfa‘uh(ū), żālika huwaḍ-ḍalālul-ba‘īd(u).

ከአላህ ውጭ ሌላን ሰው የሚጠራ ሲሆን ጥፋትን የማያመጣ እና የማይጠቅመውን ነገር ነው። ይህ በጣም የራቀ ነው።

يَدْعُوْا لَمَنْ ضَرُّهٗٓ اَقْرَبُ مِنْ نَّفْعِهٖۗ لَبِئْسَ الْمَوْلٰى وَلَبِئْسَ الْعَشِيْرُ

yad‘ū laman ḍarruhū aqrabu min naf‘ih(ī), labi'sal-maulā wa labi'sal-‘asyīr(u).

እውነተኛው ጥፋት ከጥቅሙ የቀረበለትን ነገር ይጠራል። እንደ ረዳትም እንደ ጓደኛም መጥፎ ነው።

اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۗ اِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيْدُ

innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), innallāha yaf‘alu mā yurīd(u).

(በእርግጥ) አላህ እነዚያን ያመኑትንና መልካም ሥራዎችን የሠሩትን ከሥሮቻቸው ወንዞች የሚፈሱባቸውን ገነቶች ያገባቸዋል። አላህ የሚሻውን ይሠራልና።

مَنْ كَانَ يَظُنُّ اَنْ لَّنْ يَّنْصُرَهُ اللّٰهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ اِلَى السَّمَاۤءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهٗ مَا يَغِيْظُ

man kāna yaẓunnu allay yanṣurahullāhu fid-dun-yā wal-ākhirati falyamdud bisababin ilas-samā'i ṡummalyaqṭa‘ falyanẓur hal yużhibanna kaiduhū mā yagīẓ(u).

አላህ (ሙሐመድን) በዚህ ዓለምና በመጨረሻው ዓለም እንደማይረዳው የሚያስብ ሰው፣ ገመድ ወደ ጣሪያው ይዘረጋና ራሱን ይሰቅል፤ ከዚያም ተንኮሉ የሚጎዳውን ነገር ያስወግድለት እንደሆነ ያስብ።

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۙ وَّاَنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يُّرِيْدُ

wa każālika anzalnāhu āyātim bayyināt(in), wa annallāha yahdī may yurīd(u).

እንደዚሁም (ቁርኣንን) አወረድነው፤ እውነተኛ አንቀጾች ናቸው፤ አላህ የሚሻውን ሰው ይመራል።

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـِٕيْنَ وَالنَّصٰرٰى وَالْمَجُوْسَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا ۖاِنَّ اللّٰهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'īna wan-naṣārā wal-majūsa wal-lażīna asyrakū, innallāha yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmah(ti), innallāha ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

በእርግጥም በምእመናን መካከል፣ በአይሁዶች፣ በሳቢያኖች፣ በክርስቲያኖች፣ በጠንቋዮችና በሙሽሪኮች መካከል፣ አላህ በትንሳኤ ቀን በመካከላቸው በእርግጥ ይፈርዳል። አላህም በሁሉ ነገር ላይ ምስክር ነው።

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يَسْجُدُ لَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ وَالنُّجُوْمُ وَالْجِبَالُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَاۤبُّ وَكَثِيْرٌ مِّنَ النَّاسِۗ وَكَثِيْرٌ حَقَّ عَلَيْهِ الْعَذَابُۗ وَمَنْ يُّهِنِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّكْرِمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ ۩ۗ

alam tara annallāha yasjudu lahū man fis-samāwāti wa man fil-arḍi wasy-syamsu wal-qamaru wan-nujūmu wal-jibālu wasy-syajaru wad-dawābbu wa kaṡīrum minan-nās(i), wa kaṡīrun ḥaqqa ‘alaihil-‘ażāb(u), wa may yuhinillāhu famā lahū mim mukrim(in), innallāha yaf‘alu mā yasyā'(u).

በሰማይ ያለ ሁሉ በምድርም ያለ ሁሉ ለአላህ፣ ለፀሐይ፣ ለጨረቃ፣ ለከዋክብት፣ ለተራሮች፣ ለዛፎች፣ ለመንሳፈፍ እንስሳትና ለብዙ ሰዎች እንደሚሰግዱ አታውቁምን? ግን ብዙዎች (ሰዎች) ቅጣት ይገባቸዋል። አላህ የሚሳደብ ሁሉ ማንም አያከብረውም። በእርግጥ አላህ የፈለገውን ያደርጋል።

۞ هٰذَانِ خَصْمٰنِ اخْتَصَمُوْا فِيْ رَبِّهِمْ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيَابٌ مِّنْ نَّارٍۗ يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُءُوْسِهِمُ الْحَمِيْمُ ۚ

hāżāni khaṣmānikhtaṣamū fī rabbihim fal-lażīna kafarū quṭṭi‘at lahum ṡiyābum min nār(in), yuṣabbu min fauqi ru'ūsihimul-ḥamīm(u).

እነዚህ በጌታቸው ላይ የተከራከሩት ሁለቱ ቡድኖች (አማኞችና ከሃዲዎች) ናቸው። ለእነዚያ ለካዱት የእሳት ልብስ ይሠራላቸዋል፣ በራሳቸውም ላይ የፈላ ውሃ ይፈስሳል።

يُصْهَرُ بِهٖ مَا فِيْ بُطُوْنِهِمْ وَالْجُلُوْدُ ۗ

yuṣharu bihī mā fī buṭūnihim wal-julūd(u).

(በሚፈላ ውሃ) በሆዳቸውና በቆዳቸው ውስጥ ያለውን ያጠፋል።

وَلَهُمْ مَّقَامِعُ مِنْ حَدِيْدٍ

wa lahum maqāmi‘u min ḥadīd(in).

ለእነሱም (ቅጣቱ) የብረት ጅራፍ አላቸው።

كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا مِنْ غَمٍّ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ ࣖ

kullamā arādū ay yakhrujū minhā min gammin u‘īdū fīhā, wa żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

ከሥቃይ የተነሳ ከሲኦል (ሲኦል) ለመውጣት በፈለጉ ቁጥር ወደ እርሷ (እንደገና) ይመለሳሉ። (ለእነሱም) "ይህንን የሚያቃጥል ስቃይ ቅመሱ!" ተባለ።

اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًاۗ وَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ

innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).

አላህ እነዚያን ያመኑትንና መልካም ሥራዎችን የሠሩትን በሥሮቻቸው ወንዞች የሚፈሱባቸውን ገነቶች በእርግጥ ያገባቸዋል። እዚያም በወርቅ አምባሮችና በዕንቁዎች ተሸለሙ፤ ልብሶቻቸውም ከሐር የተሠሩ ነበሩ።

وَهُدُوْٓا اِلَى الطَّيِّبِ مِنَ الْقَوْلِۚ وَهُدُوْٓا اِلٰى صِرَاطِ الْحَمِيْدِ

wa hudū ilaṭ-ṭayyibi minal-qaul(i), wa hudū ilā ṣirāṭil-ḥamīd(i).

ወደ መልካም ንግግርም ተመሩ፤ ወደ ምስጋናው (አላህ) መንገድም ተመሩ።

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِيْ جَعَلْنٰهُ لِلنَّاسِ سَوَاۤءً ۨالْعَاكِفُ فِيْهِ وَالْبَادِۗ وَمَنْ يُّرِدْ فِيْهِ بِاِلْحَادٍۢ بِظُلْمٍ نُّذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ ࣖ

innal-lażīna kafarū wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wal-masjidil-ḥarāmil-lażī ja‘alnāhu lin-nāsi sawā'anil-‘ākifu fīhi wal-bād(i), wa may yurid fīhi bi'ilḥādim biẓulmin nużiqhu min ‘ażābin alīm(in).

እነዚያ የካዱና ከአላህ መንገድና ከዚያም ለሰዎች ሁሉ፣ በውስጡ ለሚኖሩ ወይም ከውጪ ለሚመጡ፣ በውስጡም በደል ለመፈፀም ለሚፈልግ ሁሉ፣ ከከፈተልን ከተከበረው መስጊድ የሚያግዱ፣ አሳማሚ ቅጣትን በእርግጥ እናመጣቸዋለን።

وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ

wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).

ኢብራሂምን በአላህ ቤት ውስጥ ባደረግነው ጊዜ (አስታውሱ)፡- «በእኔ ምንንም አታጋሩ። ቤቴንም ለጠዋፍ ለሚያደርጉት፣ ለሚሰግዱት፣ ለሚሰግዱትና ለሚሰግዱት አጽዱላቸው።»

وَاَذِّنْ فِى النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوْكَ رِجَالًا وَّعَلٰى كُلِّ ضَامِرٍ يَّأْتِيْنَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيْقٍ ۙ

wa ażżin fin-nāsi bil-ḥajji ya'tūka rijālaw wa ‘alā kulli ḍāmiriy ya'tīna min kulli fajjin ‘amīq(in).

ሰዎችንም ሐጅ እንዲያደርጉ ጥራቸው፤ በእግር ወይም በቀጭን ግመል ሁሉ ላይ ተቀምጠው ወደ አንተ ይመጣሉ፤ ከሩቅ ማዕዘኖች ይመጣሉ።

لِّيَشْهَدُوْا مَنَافِعَ لَهُمْ وَيَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ فِيْٓ اَيَّامٍ مَّعْلُوْمٰتٍ عَلٰى مَا رَزَقَهُمْ مِّنْۢ بَهِيْمَةِ الْاَنْعَامِۚ فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْبَاۤىِٕسَ الْفَقِيْرَ ۖ

liyasyhadū manāfi‘a lahum wa yażkurusmallāhi fī ayyāmim ma‘lūmātin ‘alā mā razaqahum mim bahīmatil-an‘ām(i), fa kulū minhā wa aṭ‘imul-bā'isal-faqīr(a).

ለራሳቸው ጥቅምን እንዲመለከቱና በሰጣቸውም እንስሳት ላይ በተወሰኑ ቀናት የአላህን ስም እንዲያወሱ (ይህንን እንዲያደርጉ)። ስለዚህ ከርሱ ብሉ፤ ለድሆችና ለችግረኞችም ስጡ።

ثُمَّ لْيَقْضُوْا تَفَثَهُمْ وَلْيُوْفُوْا نُذُوْرَهُمْ وَلْيَطَّوَّفُوْا بِالْبَيْتِ الْعَتِيْقِ

Ṡummal yaqḍū tafaṡafahum wal yūfū nużūrahum wal yaṭṭawwafū bil-baitil-‘atīq(i).

ከዚያም፣ በሰውነታቸው ላይ ያለውን ቆሻሻ (በሰውነታቸው ላይ ያለውን ቆሻሻ) ያስወግዱ፣ ስእለታቸውን ይፈጽሙ እና በአሮጌው ቤት (በይቱላህ) ዙሪያ ጠዋፍ ያደርጉ።

ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ حُرُمٰتِ اللّٰهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۗ وَاُحِلَّتْ لَكُمُ الْاَنْعَامُ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْاَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوْا قَوْلَ الزُّوْرِ ۙ

Żālika wa may yu‘aẓẓim ḥurumātillāhi fa huwa khairul lahū ‘inda rabbih(ī), wa uḥillat lakumul-an‘āmu illā mā yutlā ‘alaikum fajtanibur-rijsa minal-auṡāni wajtanibū qaulaz-zūr(i).

ይህ (የአላህ ትዕዛዝ) ነው። በአላህ ዘንድ ክቡር የሆነውን ነገር የሚያከብር ሰው በጌታው ዘንድ ለእርሱ የተሻለ ነው። ከእንስሳት ሁሉ የተገለጹት በስተቀር ለእናንተ ተፈቅደዋል፤ ስለዚህ ርኩስ የሆኑ ጣዖታትን (ማምለክ) ራቁ፤ ከውሸት ንግግርም ራቁ።

حُنَفَاۤءَ لِلّٰهِ غَيْرَ مُشْرِكِيْنَ بِهٖۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَكَاَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاۤءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ اَوْ تَهْوِيْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ مَكَانٍ سَحِيْقٍ

Ḥunafā'a lillāhi gaira musyrikīna bih(ī), wa may yusyrik billāhi fa ka'annamā kharra minas-samā'i fa takhṭafuhuṭ-ṭairu au tahwī bihir-rīḥu fī makānin saḥīq(in).

(በአላህ) ከልብ ተገዙ፤ ከእርሱ ጋር ምንም ሳታጋሩ። በአላህ ላይ የሚያጋራ ሰው ከሰማይ እንደወደቀና በወፍ እንደተነጠቀ ወይም በነፋስ ወደ ሩቅ ቦታ እንደተወሰደው ይሆናል።

ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ فَاِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوْبِ

Żālika wa may yu‘aẓẓim sya‘ā'irallāhi fa innahā min taqwal-qulūb(i).

ይህ (የእግዚአብሔር ትእዛዝ) ነው። የአላህንም ምልክቶች የሚያከብር ሰው ይህ በእርግጥ የሚመነጨው ከልብ ፍራቻ ነው።

لَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ مَحِلُّهَآ اِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيْقِ ࣖ

lakum fīhā manāfi‘u ilā ajalim musamman ṡumma maḥilluhā ilal-baitil-‘atīq(i).

በእነሱ ውስጥ ለእናንተ ጥቅሞች አሉ (የሀዱ እንስሳት)፤ እስከተወሰነ ጊዜ ድረስ፤ ከዚያም የእርድ ቦታው በባይቱል አቲቅ (የአላህ ቤት) ዙሪያ ነው።

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا لِّيَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلٰى مَا رَزَقَهُمْ مِّنْۢ بَهِيْمَةِ الْاَنْعَامِۗ فَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَلَهٗٓ اَسْلِمُوْاۗ وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِيْنَ ۙ

wa likulli ummatin ja‘alnā mansakal liyażkurusmallāhi ‘alā mā razaqahum mim bahīmatil-an‘ām(i), fa ilāhukum ilāhuw wāḥidun fa lahū aslimū, wa basysyiril-mukhbitīn(a).

ለእያንዳንዱ ሕዝብም አላህ ከእንስሳት በእንስሳት መልክ የሰጣቸውን ሲሳይ የአላህን ስም እንዲያወሱ (እርድ) ደንግገናል። ስለዚህ አምላካችሁ ሁሉን ቻይ አምላክ ነው፤ ስለዚህ ለእርሱ ተገዙ። ለአላህ ታዛዥ ለሆኑትም አብስር።

الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَالصّٰبِرِيْنَ عَلٰى مَآ اَصَابَهُمْ وَالْمُقِيْمِى الصَّلٰوةِۙ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

allażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum waṣ-ṣābirīna ‘alā mā aṣābahum wal-muqīmiṣ-ṣalāh(ti), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(ማለትም) እነዚያ የአላህ ስም ሲጠራ ልባቸው የሚንቀጠቀጥባቸው፣ በሚደርስባቸው ነገር ላይ ታጋሾች፣ ሶላትንም የሚሰግዱ፣ ከሰጠናቸውም ሲሳይ የተወሰነውን የሚለግሱ።

وَالْبُدْنَ جَعَلْنٰهَا لَكُمْ مِّنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ لَكُمْ فِيْهَا خَيْرٌۖ فَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا صَوَاۤفَّۚ فَاِذَا وَجَبَتْ جُنُوْبُهَا فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْقَانِعَ وَالْمُعْتَرَّۗ كَذٰلِكَ سَخَّرْنٰهَا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wal-budna ja‘alnāhā lakum min sya‘ā'irillāhi lakum fīhā khair(un), fażkurusmallāhi ‘alaihā ṣawāff(a), fa iżā wajabat junūbuhā fa kulū minhā wa aṭ‘imul-qāni‘a wal-mu‘tarr(a), każālika sakhkharnāhā lakum la‘allakum tasykurūn(a).

እነዚህን ግመሎች ለእናንተ የአላህን ሃይማኖት መልእክት አካል አድርገናችኋል፤ ከእነሱም ብዙ መልካም ነገሮችን ታገኛላችሁ። ስለዚህ ቆመው (እግሮቿ ታስረው) የአላህን ስም (ለማረድ) በሉ፤ ከዚያም በወደቀች ጊዜ (በሞተች ጊዜ) ብሉ፤ ባለው ነገር የረካ ሰው (የማይጠይቀውን) እና ለሚለምነው ሰው አብሉት። እንደዚሁም (ግመሎቹን) ታመሰግኑ ዘንድ ገራንላችሁ (ለእናንተ)።

لَنْ يَّنَالَ اللّٰهَ لُحُوْمُهَا وَلَا دِمَاۤؤُهَا وَلٰكِنْ يَّنَالُهُ التَّقْوٰى مِنْكُمْۗ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ ۗ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِيْنَ

lay yanālallāha luḥūmuhā wa lā dimā'uhā wa lākiy yanāluhut-taqwā minkum, każālika sakhkharahā lakum litukabbirullāha ‘alā mā hadākum, wa basysyiril-muḥsinīn(a).

ስጋውና ደሙ ወደ አላህ በፍፁም አይደርሱም፤ ነገር ግን ወደ እርሱ የሚደርሰው አምልኮታችሁ ነው። ስለዚህ አላህን በሰጣችሁ መመሪያ ታከብሩ ዘንድ ለእናንተም አስገዛው። መልካምንም ለሚሠሩ ሰዎች ምሥራች ታበስሩ ዘንድ።

۞ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُوْرٍ ࣖ

innallāha yudāfi‘u ‘anil-lażīna āmanū, innallāha lā yuḥibbu kulla khawwānin kafūr(in).

አላህ በእርግጥም እነዚያን ያመኑትን ይጠብቃቸዋል። በእርግጥም አላህ በረከቶቹን የሚክድና የሚክድ ሰውን አይወድም።

اُذِنَ لِلَّذِيْنَ يُقَاتَلُوْنَ بِاَنَّهُمْ ظُلِمُوْاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى نَصْرِهِمْ لَقَدِيْرٌ ۙ

użina lil-lażīna yuqātalūna bi'annahum ẓulimū, wa innallāha ‘alā naṣrihim laqadīr(un).

ለሚታገሉት (መዋጋት) ተፈቅዷል፤ ምክንያቱም በእርግጥ ተበድለዋልና። በእርግጥም ሁሉን ቻይ የሆነው አላህ ይረዳቸዋል።

ۨالَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ اِلَّآ اَنْ يَّقُوْلُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَّصَلَوٰتٌ وَّمَسٰجِدُ يُذْكَرُ فِيْهَا اسْمُ اللّٰهِ كَثِيْرًاۗ وَلَيَنْصُرَنَّ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ

allażīna ukhrijū min diyārihim bigairi ḥaqqin illā ay yaqūlū rabbunallāh(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lahuddimat ṣawāmi‘u wa biya‘uw wa ṣalawātuw wa masājidu yużkaru fīhasmullāhi kaṡīrā(n), wa layanṣurannallāhu may yanṣuruh(ū), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).

(ማለትም) እነዚያን ያለ አግባብ ከቤታቸው የተባረሩ፣ «ጌታችን አላህ ነው» በማለታቸው ብቻ። አላህ የአንዳንድ ሰዎችን በሌሎቹ ባይከለክል ኖሮ፣ የአላህ ስም በብዛት የሚወሳባቸው ገዳማት፣ አብያተ ክርስቲያናት፣ ምኩራቦችና መስጊዶች በፈረሱ ነበር። አላህ (ሃይማኖቱን) የሚረዱትን በእርግጥ ይረዳል። አላህ በእርግጥ ኃያል፣ ሁሉን ቻይ ነው።

اَلَّذِيْنَ اِنْ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ وَاَمَرُوْا بِالْمَعْرُوْفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِۗ وَلِلّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ

allażīna im makkannāhum fil-arḍi aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta wa amarū bil-ma‘rūfi wa nahau ‘anil-munkar(i), wa lillāhi ‘āqibatul-umūr(i).

(ማለትም) እነዚያ በምድር ላይ ቦታ ብንሰጣቸው፣ ሶላትን የሚሰግዱ፣ ዘካን የሚከፍሉ፣ መልካም ነገርን እንዲሠሩ የሚያዝዙ፣ ከክፉ ነገር የሚከለክሉ፣ ነገሮችም ሁሉ ወደ አላህ የሚመለሱ ናቸው።

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّعَادٌ وَّثَمُوْدُ ۙ

wa iy yukażżibūka faqad każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa ‘āduw wa ṡamūd(u).

(አጋሪዎቹ) ቢዋሹህ (ሙሐመድን) ከነሱ በፊት የነበሩት ሕዝቦች የኑህ ሕዝቦች፣ ዓድና ሰሙድም (መልክተኞቹንም ዋሹ)።

وَقَوْمُ اِبْرٰهِيْمَ وَقَوْمُ لُوْطٍ ۙ

wa qaumu ibrāhīma wa qaumu lūṭ(in).

የኢብራሂምም ሕዝቦችና የሉጥ ሕዝቦችም (እንደዚሁ)።

وَّاَصْحٰبُ مَدْيَنَۚ وَكُذِّبَ مُوْسٰى فَاَمْلَيْتُ لِلْكٰفِرِيْنَ ثُمَّ اَخَذْتُهُمْۚ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ

wa aṣḥābu madyan(a), wa kużżiba mūsā fa amlaitu lil-kāfirīna ṡumma akhażtuhum, fa kaifa kāna nakīr(i).

እና የመድያን ነዋሪዎች። ሙሳም (ለ) ዋሸ፤ ለከሓዲዎቹም የችሮታ ጊዜ ሰጠኋቸው፤ ከዚያም አሠቃየኋቸው፤ ከዚያም ቅጣቴ እንዴት ታላቅ ነበር?

فَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ فَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَاۖ وَبِئْرٍ مُّعَطَّلَةٍ وَّقَصْرٍ مَّشِيْدٍ

fa ka'ayyim min qaryatin ahlaknāhā wa hiya ẓālimatun fa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā, wa bi'rim mu‘aṭṭalatiw wa qaṣrim masyīd(in).

ታዲያ ስንት አገሮችን አጥፍተናል፤ ሕዝባቸው ኢ-ፍትሃዊ በሆነ ሁኔታ ውስጥ ስለነበር፣ ሕንጻዎቹም ፈርሰው፣ (ስንት) ጉድጓዶች ተጥለው፣ ረጃጅም ቤተ መንግሥቶችም (የማይኖሩ) ነበሩ።

اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَتَكُوْنَ لَهُمْ قُلُوْبٌ يَّعْقِلُوْنَ بِهَآ اَوْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۚ فَاِنَّهَا لَا تَعْمَى الْاَبْصَارُ وَلٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوْبُ الَّتِيْ فِى الصُّدُوْرِ

afalam yasīrū fil-arḍi fa takūna lahum qulūbuy ya‘qilūna bihā au āżānuy yasma‘ūna bihā, fa innahā lā ta‘mal-abṣāru wa lākin ta‘mal-qulūbul-latī fiṣ-ṣudūr(i).

ታዲያ ልባቸው (ምክንያታቸው) እንዲረዳ፣ ጆሮአቸው እንዲሰማ በምድር ላይ ተጉዘው አያውቁምን? እንደ እውነቱ ከሆነ፣ ዓይኖቹ አይደሉም፣ ዕውር የሆነው ግን በደረት ውስጥ ያለው ልብ ነው።

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِ وَلَنْ يُّخْلِفَ اللّٰهُ وَعْدَهٗۗ وَاِنَّ يَوْمًا عِنْدَ رَبِّكَ كَاَلْفِ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażābi wa lay yukhlifallāhu wa‘dah(ū), wa inna yauman ‘inda rabbika ka'alfi sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

አላህ ቃል ኪዳኑን ባያፈርስም (ሙሐመድን) ቅጣቱን እንድታፋጥን ይጠይቁሃል። በእርግጥም በጌታህ ዘንድ አንድ ቀን እንደ ስሌትህ ሺህ ዓመት ነው።

وَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَمْلَيْتُ لَهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ ثُمَّ اَخَذْتُهَاۚ وَاِلَيَّ الْمَصِيْرُ ࣖ

wa ka'ayyim min qaryatin amlaitu lahā wa hiya ẓālimatun ṡumma akhażtuhā, wa ilayyal-maṣīr(u).

ነዋሪዎቻቸው በደል ስለፈጸሙ ስንት አገሮችን (ጥፋትን) አዘገየሁ፤ ከዚያም ቀጣኋቸው፤ የሁሉም ነገር መመለስም ወደ እኔ ነው።

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَآ اَنَا۠ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

qul yā ayyuhan-nāsu innamā ana lakum nażīrum mubīn(un).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- «እናንተ ሰዎች ሆይ! እኔ ለእናንተ ግልጽ አስጠንቃቂ ነኝ።»

فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ

fal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum magfiratuw wa rizqun karīm(un).

እነዚያም ያመኑና መልካም ሥራዎችን የሠሩ ምሕረትና የከበረ ሲሳይ አላቸው።

وَالَّذِيْنَ سَعَوْا فِيْٓ اٰيٰتِنَا مُعٰجِزِيْنَ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

wal-lażīna sa‘au fī āyātinā mu‘ājizīna ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

እነዚያም ለማዳከም (ለማመን) በማሰብ አንቀጾቻችንን ለመቃወም የሚሞክሩት እነዚያ የጃሂም ሲኦል ነዋሪዎች ናቸው።

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ وَّلَا نَبِيٍّ اِلَّآ اِذَا تَمَنّٰىٓ اَلْقَى الشَّيْطٰنُ فِيْٓ اُمْنِيَّتِهٖۚ فَيَنْسَخُ اللّٰهُ مَا يُلْقِى الشَّيْطٰنُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ۙ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūliw wa lā nabiyyin illā iżā tamannā alqasy-syaiṭānu fī umniyyatih(ī), fa yansakhullāhu mā yulqisy-syaiṭānu ṡumma yuḥkimullāhu āyātih(ī), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

ከአንተ በፊትም (ሙሐመድን) መልክተኛንም ሆነ ነቢይን አልላክንም፤ ፍላጎት ቢኖረውም ሰይጣን በፍላጎቱ ውስጥ ፈተናዎችን ያስገባል። ግን አላህ ሰይጣን በውስጡ ያስቀመጠውን ያስወግዳል፤ አላህም አንቀጾቹን ያጠነክራል። አላህም ዐዋቂ ጥበበኛ ነው።

لِّيَجْعَلَ مَا يُلْقِى الشَّيْطٰنُ فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْقَاسِيَةِ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَفِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ ۙ

liyaj‘ala mā yulqisy-syaiṭānu fitnatal lil-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-qāsiyati qulūbuhum, wa innaẓ-ẓālimīna lafī syiqāqim ba‘īd(in).

አላህ ሰይጣን የሚያመጣበትን ፈተና በልባቸው ውስጥ በሽታ ላለባቸውና ልባቸው ለደረቀ ሰዎች ፈተና ሊያደርገው ይፈልጋል። በዳዮችም በእርግጥ በጠላትነት ውስጥ ናቸው።

وَّلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَيُؤْمِنُوْا بِهٖ فَتُخْبِتَ لَهٗ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa liya‘lamal-lażīna ūtul-‘ilma annahul-ḥaqqu mir rabbika fa yu'minū bihī fa tukhbita lahū qulūbuhum, wa innallāha lahādil-lażīna āmanū ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

እነዚያም እውቀትን የተሰጡት (ቁርኣን) ከጌታህ የተገኘ እውነት መሆኑን እንዲያምኑ፣ ከዚያም እንዲያምኑ፣ ልቦቻቸውም ለእርሱ እንዲታዘዙ ነው። አላህም በቀጥተኛው መንገድ ለሚያምኑት በእርግጥ መሪ ነው።

وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْهُ حَتّٰى تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً اَوْ يَأْتِيَهُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَقِيْمٍ

wa lā yazālul-lażīna kafarū fī miryatim minhu ḥattā ta'tiyahumus-sā‘atu bagtatan au ya'tiyahum ‘ażābu yaumin ‘aqīm(in).

ከሐዲዎቹም ሁልጊዜ ስለሱ (ቁርኣን) ይጠራጠሩ ነበር፤ የሞቱበት ጊዜ በድንገት እስኪመጣባቸው ወይም የፍርዱ ቀን ቅጣት እስኪመጣባቸው ድረስ።

اَلْمُلْكُ يَوْمَىِٕذٍ لِّلّٰهِ ۗيَحْكُمُ بَيْنَهُمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

al-mulku yauma'iżil lillāh(i), yaḥkumu bainahum, fal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fī jannātin na‘īm(i).

የዚያ ቀን ስልጣን ያለው አላህ ዘንድ ነው፤ በመካከላቸውም ይወስናል። ስለዚህ ያመኑና መልካም ሥራዎችን የሠሩ በገነት ውስጥ በደስታ የተሞሉ ይሆናሉ።

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā fa ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

እነዚያም የካዱና በአንቀጾቻችንም የካዱ ለእነርሱ አዋራጅ ቅጣት አላቸው።

وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ قُتِلُوْٓا اَوْ مَاتُوْا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللّٰهُ رِزْقًا حَسَنًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

wal-lażīna hājarū fī sabīlillāhi ṡumma qutilū au mātū layarzuqannahumullāhu rizqan ḥasanā(n), wa innallāha lahuwa khairur-rāziqīn(a).

እነዚያም በአላህ መንገድ የተሰደዱ፣ ከዚያም የሚገደሉ ወይም የሚሞቱ፣ አላህ በእርግጥ ዕድሉን ይሰጣቸዋል (ገነት)። አላህም በእርግጥ መልካሙን ሲሳይ ሰጪ ነው።

لَيُدْخِلَنَّهُمْ مُّدْخَلًا يَّرْضَوْنَهٗۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَعَلِيْمٌ حَلِيْمٌ

layudkhilannahum mudkhalay yarḍaunah(ū), wa innallāha la‘alīmun ḥalīm(un).

አላህ (አላህ) ወደ ወደዱት መግቢያ (ገነት) በእርግጥ ያገባቸዋል። አላህም በእርግጥ አዋቂ መሓሪ ነው።

۞ ذٰلِكَ وَمَنْ عَاقَبَ بِمِثْلِ مَا عُوْقِبَ بِهٖ ثُمَّ بُغِيَ عَلَيْهِ لَيَنْصُرَنَّهُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَعَفُوٌّ غَفُوْرٌ

Żālika wa man ‘āqaba bimiṡli mā ‘ūqiba bihī ṡumma bugiya ‘alaihi layanṣurannahullāh(u), innallāha la‘afuwwun gafūr(un).

ስለዚህ፣ በተቀበለው (አምባገነንነት) ስቃይ መጠን የሚመልስና ከዚያም እንደገና የሚበደል ሰው፣ አላህ በእርግጥ ይረዳዋል። አላህ በእርግጥ መሐሪና መሐሪ ነው።

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَاَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ

Żālika bi'annallāha yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-laili wa annallāha samī‘um baṣīr(un).

ስለዚህም አላህ (ስልጣን) ሌሊትን በቀን ውስጥ ቀንንም በሌሊት ውስጥ ስለሚያስገባ ነው፤ አላህም በእርግጥ ሰሚና ሁሉን የሚያይ ነው።

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ هُوَ الْبَاطِلُ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa anna mā yad‘ūna min dūnihī huwal-bāṭilu wa annallāha huwal-‘aliyyul-kabīr(u).

ስለዚህ (የአላህ ታላቅነት) በአላህ ምክንያት ነው፤ እርሱ እውነት ነው። ከእርሱም ሌላ የሚጠሩት ነገር ውሸት ነው፤ አላህም እርሱ የሁሉ በላይ ታላቅ ነው።

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۖ فَتُصْبِحُ الْاَرْضُ مُخْضَرَّةًۗ اِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ ۚ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa tuṣbiḥul-arḍu mukhḍarrah(tan), innallāha laṭīfun khabīr(un).

አላህ ከሰማይ ውሃ (ዝናብን) ማውረዱን አላስተዋልክምን ምድርም አረንጓዴ እንድትሆን አደረግክ? አላህ በእርግጥ ርኅሩኅና ሁሉን አዋቂ ነው።

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ ࣖ

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa innallāha lahuwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

በሰማያትና በምድር ያለው ሁሉ የርሱ ነው። አላህም በእርግጥ ባለጸጋው ምስጉን ነው።

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ وَالْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖۗ وَيُمْسِكُ السَّمَاۤءَ اَنْ تَقَعَ عَلَى الْاَرْضِ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

alam tara annallāha sakhkhara lakum mā fil-arḍi wal-fulka tajrī fil-baḥri bi'amrih(ī), wa yumsikus-samā'a an taqa‘a ‘alal-arḍi illā bi'iżnih(ī), innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

አላህ በምድር ላይ ያለውን ሁሉና በባሕር ላይ የሚንሳፈፉትን መርከቦች በፈቃዱ እንዳስገዛላችሁ አላያችሁምን? የሰማያትንም ነገሮች በፈቃዱ ካልሆነ በስተቀር ወደ ምድር እንዳይወድቁ ይከለክላልን? አላህ በእርግጥ ለሰዎች በጣም ርኅሩኅና አዛኝ ነው።

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ

wa huwal-lażī aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, innal-insāna lakafūr(un).

እርሱም ያ ሕያው ያደረጋችሁ፣ ከዚያም የገደለችሁ፣ ከዚያም ሕያው ያደረጋችሁ ነው። (በትንሣኤ ቀን) ሰዎች በእርግጥ በጣም ከሓዲዎች ናቸው።

لِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا هُمْ نَاسِكُوْهُ فَلَا يُنَازِعُنَّكَ فِى الْاَمْرِ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَۗ اِنَّكَ لَعَلٰى هُدًى مُّسْتَقِيْمٍ

likulli ummatin ja‘alnā mansakan hum nāsikūhu falā yunāzi‘unnaka fil-amri wad‘u ilā rabbik(a), innaka la‘alā hudam mustaqīm(in).

ለእያንዳንዱ ሕዝብ (ለሕዝብ) ሊተገብሩት የሚገባቸውን ሸሪዓ (ሸሪዓ) ደንግገናል፤ ስለዚህ በዚህ ጉዳይ (ሸሪዓ) ከአንተ ጋር ሊከራከሩህና ወደ ጌታህ ሊጠሩህ አይገባቸውም። አንተ (ሙሐመድ) በቀጥተኛው መንገድ ላይ ነህና።

وَاِنْ جَادَلُوْكَ فَقُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

wa in jādalūka fa qulillāhu a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

ቢከራከሩህም «አላህ የምትሠሩትን ሁሉ ያውቃል» በላቸው።

اَللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

allāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmati fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

አላህ በትንሳኤ ቀን ከዚህ በፊት በተከራከራችሁበት ነገር በመካከላችሁ ይፈርዳል።

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّ ذٰلِكَ فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

alam ta‘lam annallāha ya‘lamu mā fis-samā'i wal-arḍ(i), inna żālika fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

አላህ በሰማይና በምድር ውስጥ ያለውን እንደሚያውቅ አታውቁምን? በእርግጥ ይህ አስቀድሞ በመጽሐፍ (ላውህ ማህፉዝ) ውስጥ ተካትቷል። በእርግጥ ይህ ለአላህ በጣም ቀላል ነው።

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّمَا لَيْسَ لَهُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa mā laisa lahum bihī ‘ilm(un), wa mā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).

ከአላህ ሌላን ይገዛሉ፤ ለዚያም ምንም ግልጽ ምክንያት የላቸውም፤ ስለዚህም ምንም እውቀት የላቸውም። ለበዳዮችም ምንም ረዳት የላቸውም።

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ تَعْرِفُ فِيْ وُجُوْهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الْمُنْكَرَۗ يَكَادُوْنَ يَسْطُوْنَ بِالَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۗ قُلْ اَفَاُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكُمْۗ اَلنَّارُۗ وَعَدَهَا اللّٰهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ࣖ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin ta‘rifu fī wujūhil-lażīna kafarul-munkar(a), yakādūna yasṭūna bil-lażīna yatlūna ‘alaihim āyātinā, qul afa unabbi'ukum bisyarrim min żālikum, an-nār(u), wa‘adahallāhul-lażīna kafarū, wa bi'sal-maṣīr(u).

ግልጽ የሆኑ አንቀጾቻችንን ከፊታቸው ስናነብ፣ በእነዚያ በካዱት ሰዎች ፊት ላይ (የማመፅ ምልክቶችን) በእርግጥ ታያለህ። አንቀጾቻችንን የሚያነቡላቸውን (ወደ ሙሐመድ) ሊያጠቁ ተቃርበዋል። (ሙሐመድ) «ከዚህ የከፋ ነገር (ማለትም) ገሃነምን ልንገራችሁን?» በላቸው። አላህ ለከሓዲዎች (ወደ ገሃነም) ገሃነምን አስፈራርቷታል። ወደዚያም (ወደ ገሃነም) የመመለሻ ቦታ በጣም መጥፎ ነው።

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَنْ يَّخْلُقُوْا ذُبَابًا وَّلَوِ اجْتَمَعُوْا لَهٗ ۗوَاِنْ يَّسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَيْـًٔا لَّا يَسْتَنْقِذُوْهُ مِنْهُۗ ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوْبُ

yā ayyuhan-nāsu ḍuriba maṡalum fastami‘ū lah(ū), innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lay yakhluqū żubābaw wa lawijtama‘ū lah(ū), wa iy yaslubhumuż-żubābu syai'al lā yastanqiżūhu minh(u), ḍa‘ufaṭ-ṭālibu wal-maṭlūb(u).

እናንተ ሰዎች ሆይ! ምሳሌ ተፈጥሯል። ስለዚህ አዳምጡ! በእርግጥም ከአላህ ውጭ የምትጠሩት ነገር ሁሉ አንድም ዝንብ ሊፈጥር አይችልም፣ ቢተባበሩም እንኳ። ዝንብ ከእነሱ የሆነ ነገር ቢወስድባቸውም ከዝንቡ ሊወስዱት አይችሉም። የሚሰግዱም ሆኑ የሚመለኩም እኩል ደካማ ናቸው።

مَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).

አላህን በእውነት አያወድሱም። በእርግጥም አላህ ሁሉን ቻይና ሁሉን ቻይ ነው።

اَللّٰهُ يَصْطَفِيْ مِنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ رُسُلًا وَّمِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ ۚ

allāhu yaṣṭafī minal-malā'ikati rusulaw wa minan-nās(i), innallāha samī‘um baṣīr(un).

አላህ (ሱ.ወ) መልእክተኞችን ከመላእክትና ከሰዎች መርጧል። አላህ በእርግጥ ሰሚና ሁሉን አዋቂ ነው።

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ

ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

አላህ (ሱ.ወ) በፊታቸው ያለውንና ከኋላቸው ያለውን ያውቃል። ሁሉም ነገር ወደ አላህ ይመለሳል።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا ارْكَعُوْا وَاسْجُدُوْا وَاعْبُدُوْا رَبَّكُمْ وَافْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ۚ۩

yā ayyuhal-lażīna āmanurka‘ū wasjudū wa‘budū rabbakum waf‘alul-khaira la‘allakum tufliḥūn(a).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አጎንብሱ፣ ስገዱ፣ ጌታችሁንም ተገዙ፤ መልካምንም አድርጉ፤ እድለኞች ትሆኑ ዘንድ።

وَجَاهِدُوْا فِى اللّٰهِ حَقَّ جِهَادِهٖۗ هُوَ اجْتَبٰىكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّيْنِ مِنْ حَرَجٍۗ مِلَّةَ اَبِيْكُمْ اِبْرٰهِيْمَۗ هُوَ سَمّٰىكُمُ الْمُسْلِمِيْنَ ەۙ مِنْ قَبْلُ وَفِيْ هٰذَا لِيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ شَهِيْدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِۖ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوْا بِاللّٰهِ ۗهُوَ مَوْلٰىكُمْۚ فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ࣖ ۔

wa jāhidū fillāhi ḥaqqa jihādih(ī), huwajtabākum wa mā ja‘ala ‘alaikum fid-dīni min ḥaraj(in), millata abīkum ibrāhīm(a), huwa sammākumul-muslimīn(a), min qablu wa fī hāżā liyakūnar-rasūlu syahīdan ‘alaikum wa takūnū syuhadā'a ‘alan-nās(i), fa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa‘taṣimū billāh(i), huwa maulākum, fa ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).

በአላህ መንገድ በእውነተኛ ጂሃድ ተጋደሉ። እርሱ መርጧችኋል፤ በሃይማኖትም አላስቸገራችሁም። የአባቶቻችሁን የኢብራሂምን ሃይማኖት ተከተሉ። እርሱ (አላህ) ከረጅም ጊዜ በፊት ሙስሊሞች ብሎ ሰየማችሁ፤ በዚህ (ቁርኣን) ውስጥም እንዲሁ፤ መልእክተኛው (ሙሐመድ) ለእናንተ መስካሪ እንዲሆንና እናንተም ለሰው ልጆች ሁሉ መስካሪዎች እንድትሆኑ። ስለዚህ ሶላትን ስጡ፤ ዘካንም ስጡ፤ በአላህም ያዙ። እርሱ ረዳታችሁ ነው፤ እርሱ ረዳታችሁ ነው፤ እርሱ መልካሙ ጠባቂና ረዳት ነው።