Q.S አል-ሐቃህ (اَلْحَاقَّة) - 52 የጥቅሶች ብዛት

اَلْحَاۤقَّةُۙ

al-ḥāqqah(tu).

የፍርድ ቀን፣

مَا الْحَاۤقَّةُ ۚ

mal-ḥāqqah(tu).

የፍርድ ቀን ምንድን ነው?

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْحَاۤقَّةُ ۗ

wa mā adrāka mal-ḥāqqah(tu).

የፍርዱ ቀን ምን እንደሆነ ታውቃለህ?

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ وَعَادٌ ۢبِالْقَارِعَةِ

każżabat ṡamūdu wa ‘ādum bil-qāri‘ah(ti).

የሳሙድ ሕዝቦችና ዓድ የፍርዱን ቀን አስተባብለዋል።

فَاَمَّا ثَمُوْدُ فَاُهْلِكُوْا بِالطَّاغِيَةِ

fa'ammā ṡamūdu fa uhlikū biṭ-ṭāgiyah(ti).

የሰሙድ ሕዝቦች ግን በጣም በታላቅ ድምፅ ጠፉ።

وَاَمَّا عَادٌ فَاُهْلِكُوْا بِرِيْحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۙ

wa ammā ‘ādun fa'uhlikū birīḥin ṣarṣarin ‘ātiyah(tin).

የዓድ ሕዝቦች ግን በጣም ቀዝቃዛ በሆነ ነፋስ ጠፉ።

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَّثَمٰنِيَةَ اَيَّامٍۙ حُسُوْمًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيْهَا صَرْعٰىۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۚ

sakhkharahā ‘alaihim sab‘a layāliw wa ṡamāniyata ayyām(in), ḥusūman fataral-qauma fīhā ṣar‘ā, ka'annahum a‘jāzu nakhlin khāwiyah(tin).

አላህ ይህንን ነፋስ ለሰባት ሌሊቶችና ለስምንት ቀናት ያለማቋረጥ በእነርሱ ላይ አወረደ፤ ከዚያም የዓድን ሰዎች በዚያን ጊዜ እንደ ባዶ (የበሰበሰ) የዘንባባ ግንድ ሞተው ተኝተው አየሃቸው።

فَهَلْ تَرٰى لَهُمْ مِّنْۢ بَاقِيَةٍ

fahal tarā lahum mim bāqiyah(tin).

ታዲያ ከመካከላቸው የቀረ ሰው ታያለህ?

وَجَاۤءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهٗ وَالْمُؤْتَفِكٰتُ بِالْخَاطِئَةِۚ

wa jā'a fir‘aunu wa man qablahū wal-mu'tafikātu bil-khāṭi'ah(ti).

ከዚያም ፈርዖንና ከእርሱ በፊት የነበሩት ሰዎችና በታላቅ ስህተት ምክንያት የተገለበጡ ከተሞች (ነዋሪዎች) መጡ።

فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِيَةً

fa ‘aṣau rasūla rabbihim fa akhażahum akhżatar rābiyah(tan).

ስለዚህ የጌታቸውን መልእክተኛ አልታዘዙም፤ አላህም እጅግ ከባድ ቅጣት አስከተለባቸው።

اِنَّا لَمَّا طَغَا الْمَاۤءُ حَمَلْنٰكُمْ فِى الْجَارِيَةِۙ

innā lammā ṭagal-mā'u ḥamalnākum fil-jāriyah(ti).

ውሃው (ወደ ተራሮች) በተነሳ ጊዜ (አባቶቻችሁን) በመርከቦች ውስጥ ጫንን።

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَّتَعِيَهَآ اُذُنٌ وَّاعِيَةٌ

linaj‘alahā lakum tażkirataw wa ta‘iyahā użunuw wā‘iyah(tun).

ይህንን ክስተት ለእናንተ ማስታወሻ ልናደርገውና ለመስማት ፈቃደኛ ለሆኑ ጆሮዎችም ልትሰሙት (ይህንን አጋጣሚ) ልንዘክርላችሁ (እንድንጀምርላችሁ)።

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ نَفْخَةٌ وَّاحِدَةٌ ۙ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri nafkhatuw wāḥidah(tun).

ስለዚህ መለከት አንድ ጊዜ ሲነፋ፣

وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ

wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).

ምድርና ተራሮችም ከፍ ከፍ አሉ፥ በአንድ ጊዜም በአንድነት ተጣሉ።

فَيَوْمَىِٕذٍ وَّقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ

fayauma'iżiw waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).

ስለዚህ በዚያ ቀን የፍርድ ቀን ይመጣል፣

وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ

wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).

ሰማያትም ተሰነጠቁ፤ በዚያን ቀን ሰማያት ደብዛዛ ነበሩ።

وَّالْمَلَكُ عَلٰٓى اَرْجَاۤىِٕهَاۗ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ ثَمٰنِيَةٌ ۗ

wal-malaku ‘alā arjā'ihā, wa yaḥmilu ‘arsya rabbika fauqahum yauma'iżin ṡamāniyah(tun).

መላእክትም በተለያዩ የሰማይ ማዕዘኖች ውስጥ ይሆናሉ። በዚያ ቀን ስምንት መላእክት የጌታህን ዙፋን ከበላያቸው ይይዛሉ።

يَوْمَىِٕذٍ تُعْرَضُوْنَ لَا تَخْفٰى مِنْكُمْ خَافِيَةٌ

yauma'iżin tu‘raḍūna lā takhfā minkum khāfiyah(tun).

በዚያ ቀን (ወደ ጌታህ) ትቀርባላችሁ፤ ከአንተ ምንም ነገር አይደበቅም።

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَيَقُوْلُ هَاۤؤُمُ اقْرَءُوْا كِتٰبِيَهْۚ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnihī fa yaqūlu hā'umuqra'ū kitābiyah.

መጽሐፉ በቀኝ እጁ የተሰጠውን ሰው በተመለከተም "ውሰደው፣ መጽሐፌን አንብብ" አለ።

اِنِّيْ ظَنَنْتُ اَنِّيْ مُلٰقٍ حِسَابِيَهْۚ

innī ẓanantu annī mulāqin ḥisābiyah.

በእርግጥም፣ (አንድ ቀን) ሒሳቤን እንደምቀበል እርግጠኛ ነኝ።

فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۚ

fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).

ያ ሰው ደስተኛ ህይወት ውስጥ ነው፣

فِيْ جَنَّةٍ عَالِيَةٍۙ

fī jannatin ‘āliyah(tin).

በከፍተኛ ሰማይ፣

قُطُوْفُهَا دَانِيَةٌ

quṭūfuhā dāniyah(tun).

ፍራፍሬዎቹ በአቅራቢያ ናቸው ፣

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَآ اَسْلَفْتُمْ فِى الْاَيَّامِ الْخَالِيَةِ

kulū wasyrabū hanī'am bimā aslaftum fil-ayyāmil-khāliyah(ti).

«ቀደም ባሉት ጊዜያት ስለሠራችሁት ሥራ በደስታ ብሉና ጠጡ» ይባላሉ።

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ەۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْۚ

wa ammā man ūtiya kitābahū bisyimālih(ī), fa yaqūlu yā laitanī lam ūta kitābiyah.

መጽሐፉ በግራ እጁ የተሰጠውን ሰው በተመለከተም፣ “ይህ መጽሐፍ ባይሰጠኝ ይሻለኝ ነበር” አለ።

وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ

wa lam adri mā ḥisābiyah.

ስለዚህ እንዴት እንዳሰላሁት አላውቅም።

يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَۚ

yā laitahā kānatil-qāḍiyah(ta).

ኦህ፣ ሁሉንም ነገር የሚያበቃው (ሞት) ይሁን።

مَآ اَغْنٰى عَنِّيْ مَالِيَهْۚ

mā agnā ‘annī māliyah.

ንብረቶቼ ለእኔ ፈጽሞ ከንቱ ናቸው።

هَلَكَ عَنِّيْ سُلْطٰنِيَهْۚ

halaka ‘annī sulṭāniyah.

ኃይሌ ከእኔ ተነጥቋል።

خُذُوْهُ فَغُلُّوْهُۙ

khużūhu fagullūh(u).

(አላህም) «ያዙትና እጆቹን በአንገቱ ላይ አስሩ» አለ።

ثُمَّ الْجَحِيْمَ صَلُّوْهُۙ

Ṡummal-jaḥīma ṣallūh(u).

ከዚያም ወደ ሲኦል እሳት ውስጥ አስገባው።

ثُمَّ فِيْ سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُوْنَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوْهُۗ

Ṡumma fī silsilatin żar‘uhā sab‘ūna żirā‘an faslukūh(u).

ከዚያም በሰባ ክንድ ርዝመት ባለው ሰንሰለት አስረው።

اِنَّهٗ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ الْعَظِيْمِۙ

innahū kāna lā yu'minu billāhil-‘aẓīm(i).

በእርግጥም እርሱ በታላቁ አላህ የማያምን ነው።

وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ

wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

እንዲሁም (ሌሎች) ድሆችን እንዲመግቡ አላበረታታም።

فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هٰهُنَا حَمِيْمٌۙ

fa laisa lahul-yauma hāhunā ḥamīm(un).

ስለዚህ ዛሬ እዚህ ለእሱ የሚሆን አንድም ጓደኛ የለም።

وَّلَا طَعَامٌ اِلَّا مِنْ غِسْلِيْنٍۙ

wa lā ṭa‘āmun illā min gislīn(in).

ከደምና ከንፈር በስተቀር (ለእሱ) ምንም ምግብ የለም።

لَّا يَأْكُلُهٗٓ اِلَّا الْخٰطِـُٔوْنَ ࣖ

lā ya'kuluhū illal-khāṭi'ūn(a).

ከኃጢአተኞች በቀር ማንም አይበላውም።

فَلَآ اُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُوْنَۙ

falā uqsimu bimā tubṣirūn(a).

ስለዚህ በምታዩት እምላለሁ፣

وَمَا لَا تُبْصِرُوْنَۙ

wa mā lā tubṣirūn(a).

እና ለማታዩት ነገር።

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

በእርግጥም (ቁርኣን) ለክቡር መልእክተኛ የተወረደ ራእይ ነው።

وَّمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۗ قَلِيْلًا مَّا تُؤْمِنُوْنَۙ

wa mā huwa biqauli syā‘ir(in), qalīlam mā tu'minūn(a).

እናም (ቁርዓን) የገጣሚ ቃል አይደለም። በእሱ ላይ እምነት የላችሁም።

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

wa lā biqauli kāhin(in), qalīlam mā tażakkarūn(a).

የአስማተኞችም ቃል አይደለም። ከእሱ የምትማረው በጣም ትንሽ ነው።

تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

እሱ (ቁርኣን) ከዓለማት ሁሉ አምላክ የተወረደ መገለጥ ነው።

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْاَقَاوِيْلِۙ

wa lau taqawwala ‘alainā ba‘ḍal-aqāwīl(i).

(ሙሐመድ) በእኛ ላይ ጥቂት ቃላትን ቢናገር ኖሮ

لَاَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِيْنِۙ

la'akhażnā minhu bil-yamīn(i).

እኛ በቀኙ እንይዛለንና።

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِيْنَۖ

Ṡumma laqaṭa‘nā minhul-watīn(a).

ከዚያም የልቡን የደም ሥሮች እንቆርጣለን።

فَمَا مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ عَنْهُ حٰجِزِيْنَۙ

famā minkum min aḥadin ‘anhu ḥājizīn(a).

ስለዚህ ከእናንተ ማንም ሊከለክለን አይችልም (እርሱን ከመቅጣት)።

وَاِنَّهٗ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

wa innahū latażkiratul lil-muttaqīn(a).

በእርግጥም (ቁርዓን) ለጥንቁቆች ትምህርት ነው።

وَاِنَّا لَنَعْلَمُ اَنَّ مِنْكُمْ مُّكَذِّبِيْنَۗ

wa innā lana‘lamu anna minkum mukażżibīn(a).

ከእናንተም ውስጥ የሚክዱ እንዳሉ በእርግጥ እናውቃለን።

وَاِنَّهٗ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۚ

wa innahū laḥasratun ‘alal-kāfirīn(a).

በእርግጥም (ቁርኣን) ለከሓዲዎቹ (በመጨረሻው ሕይወት) ፀፀትን ያስከትላል።

وَاِنَّهٗ لَحَقُّ الْيَقِيْنِ

wa innahū laḥaqqul-yaqīn(i).

በእርግጥም (ቁርዓን) እርግጠኛ እውነት ነው።

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa sabbiḥ bismi rabbikal-‘aẓīm(i).

ስለዚህ የልዑል አምላክህን ስም (በማውሳት) ራስህን አክብረው።