Q.S አል-ማኢዳህ (اَلْمَائِدَة) - 120 የጥቅሶች ብዛት

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَوْفُوْا بِالْعُقُوْدِۗ اُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيْمَةُ الْاَنْعَامِ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّى الصَّيْدِ وَاَنْتُمْ حُرُمٌۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيْدُ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aufū bil-‘uqūd(i), uḥillat lakum bahīmatul-an‘āmi illā mā yutlā ‘alaikum gaira muḥilliṣ-ṣaidi wa antum ḥurum(un), innallāha yaḥkumu mā yurīd(u).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ቃል ኪዳናችሁን ሙሉ። ለእናንተ ከተነገረው በስተቀር እንስሳት ለእናንተ ተፈቅደዋል፤ በኢህራም (ሐጅ ወይም ዑምራ) ውስጥ ሆናችሁም አደን አይፈቀድም። በእርግጥ አላህ ሕግን የሚወስነው እሱ በፈለገው መንገድ ነው።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحِلُّوْا شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَاۤىِٕدَ وَلَآ اٰۤمِّيْنَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا ۗوَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوْا ۗوَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُوْاۘ وَتَعَاوَنُوْا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوْا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥillū sya‘ā'irallāhi wa lasy-syahral-ḥarāma wa lal-hadya wa lal-qalā'ida wa lā āmmīnal-baital-ḥarāma yabtagūna faḍlam mir rabbihim wa riḍwānā(n), wa iżā ḥalaltum faṣṭādū, wa lā yajrimannakum syana'ānu qaumin an ṣaddūkum ‘anil- asjidil-ḥarāmi an ta‘tadū, wa ta‘āwanū ‘alal-birri wat-taqwā, wa lā ta‘āwanū ‘alal-iṡmi wal-‘udwān(i), wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! የአላህን ቅዱስ መርሆዎች አትጥሱ፤ የሐራም ወራትንም ክብር አትጥሱ፤ የሐዱ እንስሳትንና የቀላኢድን (የተለዩ የመስዋዕት እንስሳትን) አትረብሹ፤ እንዲሁም በባይቱልሃረም የሚጎበኙ ሰዎችን አታስቸግሩ፤ የጌታቸውን ችሮታና ውዴታ ይፈልጋሉ። ኢህራምን ከጨረሳችሁ ግን ማደን ትችላላችሁ። ለተከበረው መስጊድ ከመውጣት ስለሚያግዷችሁ ለሰዎች ያላችሁ ጥላቻ ከገደባችሁ በላይ እንድትሄዱ አያበረታታችሁ። በጽድቅና በንጽሕናም እርዱአችሁ፤ ኃጢአትንና ጥላቻን በመሥራት አትረዱ። አላህን ፍሩ፤ አላህ ቅጣቱ በጣም ከባድ ነው።

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوْذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيْحَةُ وَمَآ اَكَلَ السَّبُعُ اِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْۗ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَاَنْ تَسْتَقْسِمُوْا بِالْاَزْلَامِۗ ذٰلِكُمْ فِسْقٌۗ اَلْيَوْمَ يَىِٕسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ دِيْنِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِۗ اَلْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ دِيْنَكُمْ وَاَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِيْ وَرَضِيْتُ لَكُمُ الْاِسْلَامَ دِيْنًاۗ فَمَنِ اضْطُرَّ فِيْ مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّاِثْمٍۙ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ḥurrimat ‘alaikumul-maitatu wad-damu wa laḥmul-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bihī wal-munkhaniqatu wal-mauqūżatu wal-mutaraddiyatu wan-naṭīḥatu wa mā akalas-sabu‘u illā mā żakkaitum, wa mā żubiḥa ‘alan-nuṣubi wa an tastaqsimū bil-azlām(i), żālikum fisq(un), al-yauma ya'isal-lażīna kafarū min dīnikum falā takhsyauhum wakhsyaun(i), al-yauma akmaltu lakum dīnakum wa atmamtu ‘alaikum ni‘matī wa raḍītu lakumul-islāma dīnā(n), fa maniḍṭurra fī makhmaṣatin gaira mutajānifil li'iṡm(in), fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

በአላህ ስም (ስም) የማይታረዱትን በድን፣ ደምን፣ የአሳማ ሥጋን እና (በአላህ ስም) የማይታረዱትን እንስሳት፣ የታነቀውን፣ የተገረፈውን፣ የወደቀውን፣ የተወጋውን፣ በዱር እንስሳት የተበታተኑትን፣ ለማረድ ጊዜ ካላችሁ በስተቀር መብላት ለእናንተ የተከለከለ ነው። ለጣዖት የታረዱትንም (እንዲሁም የተከለከለ)። እንዲሁም (በቀስቶች) ብዙ ሀብትን በአዝላም (ቀስቶች) መሳብ (እንዲሁም የተከለከለ ነው)፣ (ምክንያቱም) ይህ ክፉ ተግባር ነው። ዛሬ ከሐዲዎች ሃይማኖታችሁን (ከማሸነፍ) ተስፋ ቆርጠዋል፣ ስለዚህ አትፍሩአቸው፤ እኔንም ፍሩኝ። ዛሬ ሃይማኖታችሁን ለእናንተ ሞላሁላችሁ፣ ጸጋዬንም ለእናንተ ፈጸምኩላችሁ፣ እስልምናንም እንደ ሃይማኖት መረጥኩ። ኃጢአትን ለመሥራት ሳይሆን በረሃብ የተገደደ ሁሉ አላህ መሐሪና አዛኝ ነው።

يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَآ اُحِلَّ لَهُمْۗ قُلْ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۙ وَمَا عَلَّمْتُمْ مِّنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِيْنَ تُعَلِّمُوْنَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللّٰهُ فَكُلُوْا مِمَّآ اَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهِ ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

yas'alūnaka māżā uḥilla lahum, qul uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa mā ‘allamtum minal-jawāriḥi mukallibīna tu‘allimūnahunna mimmā ‘allamakumullāhu fa kulū mimmā amsakna ‘alaikum ważkurusmallāhi ‘alaih(i), wattaqullāh(a), innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

(ሙሐመድ) «ለእነሱ የተፈቀደላቸው ምንድን ነው?» ብለው ይጠይቁሃል። «ለእናንተ የተፈቀደው (ምግብ) ጥሩ ምግብ እና (አደን) ለማደን የተለማመዳችሁት፣ አላህም ባሳወቃችሁት መሠረት ያሰለጠናችሁት ነው። ስለዚህ የሚያገኛችሁን ብሉ፤ የአላህንም ስም (ስትለቁት) አውሱ። አላህንም ፍሩ፤ አላህ በምርመራው ፈጣን ነው» በላቸው።

اَلْيَوْمَ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۗ وَطَعَامُ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حِلٌّ لَّكُمْ ۖوَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَّهُمْ ۖوَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الْمُؤْمِنٰتِ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ اِذَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ مُحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ وَلَا مُتَّخِذِيْٓ اَخْدَانٍۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهٗ ۖوَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ ࣖ

al-yauma uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa ṭa‘āmul-lażīna ūtul-kitāba ḥillul lakum, wa ṭa‘āmukum ḥillul lahum, wal-muḥṣanātu minal-mu'mināti wal-muḥṣanātu minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum iżā ātaitumūhunna ujūrahunna muḥṣinīna gaira musāfiḥīna wa lā muttakhiżī akhdān(in), wa may yakfur bil-īmāni faqad ḥabiṭa ‘amaluh(ū), wa huwa fil-ākhirati minal-khāsirīn(a).

በዚህ ቀን መልካም ነገር ሁሉ ለእናንተ ተፈቅዷል። የመጽሐፉ ባለቤቶች ምግብ (መሥዋዕት) ለእናንተ ሐላል ነው፤ ምግባችሁም ለእነርሱ ሐላል ነው። ከእናንተ በፊት መጽሐፍ ከተሰጡት ሰዎች መካከል ክብርን የሚጠብቁትን (ከምእመናን ሴቶችና ከሴቶች መካከል ክብርን የሚጠብቁትን) ማግባት ይፈቀዳል፤ ዝሙትን ለማግባት ሳይሆን ሴትን የቤት እንስሳ ላለማድረግ ጥሎአቸውን ብትሰጡ። ካመነ በኋላ የካደ ሰው ሥራው በእርግጥ ከንቱ ነው፤ በመጨረሻውም ዓለም ከከሳሪዎች አንዱ ይሆናል።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قُمْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ فَاغْسِلُوْا وُجُوْهَكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ اِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوْا بِرُءُوْسِكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ اِلَى الْكَعْبَيْنِۗ وَاِنْ كُنْتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُوْاۗ وَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ مِّنْهُ ۗمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ حَرَجٍ وَّلٰكِنْ يُّرِيْدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qumtum ilaṣ-ṣalāti fagsilū wujūhakum wa aidiyakum ilal-marāfiqi wamsaḥū biru'ūsikum wa arjulakum ilal-ka‘bain(i), wa in kuntum junuban faṭṭahharū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum minh(u), mā yurīdullāhu liyaj‘ala ‘alaikum min ḥarajiw wa lākiy yurīdu liyuṭahhirakum wa liyutimma na‘matahū ‘alaikum la‘allakum tasykurūn(a).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ለመስገድ ስትፈልጉ ፊትዎንና እጆቻችሁን እስከ ክርኖችዎ ድረስ ይታጠቡ፣ ጭንቅላታችሁንም ይጥረጉ፣ እግሮቻችሁንም እስከ ቁርጭምጭሚቶች (ውዱሁ) ድረስ ይታጠቡ። ጁኑብ ከሆናችሁ ገላችሁን ጠቡ። ታመማችሁ ወይም በጉዞ ላይ ከሆናችሁ፣ ከመጸዳጃ ቤት ስትመለሱ ወይም ሴትን ብትነኩ፣ ውሃ ካላገኛችሁ፣ በንፁህ አቧራ ተያሙምን አድርጉ፤ ፊትዎንና እጆቻችሁን በእሱ (አቧራ) ይጥረጉ። አላህ ነገሮችን አስቸጋሪ ሊያደርግባችሁ አይፈልግም፤ ነገር ግን ሊያጠራችሁና በረከቶቹን በእናንተ ላይ ሊሞላላችሁ ይፈልጋል፣ ስለዚህም አመስጋኞች ትሆኑ ዘንድ።

وَاذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمِيْثَاقَهُ الَّذِيْ وَاثَقَكُمْ بِهٖٓ ۙاِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mīṡāqahul-lażī wāṡaqakum bih(ī), iż qultum sami‘nā wa aṭa‘nā, wattaqullāh(a), innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

«ሰምተናል ታዘዝንም» ባላችሁ ጊዜ በእናንተ ላይ የሰጠውን የአላህን ጸጋና ያንንም ቃል ኪዳኑን አስታውሱ። አላህንም ፍሩ። አላህ በልቦቻችሁ ውስጥ ያለውን ሁሉ ዐዋቂ ነው።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ لِلّٰهِ شُهَدَاۤءَ بِالْقِسْطِۖ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ عَلٰٓى اَلَّا تَعْدِلُوْا ۗاِعْدِلُوْاۗ هُوَ اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna lillāhi syuhadā'a bil-qisṭi wa lā yajrimannakum syana'ānu qamin ‘alā allā ta‘dilū, i‘dilū, huwa aqrabu lit-taqwā wattaqullāh(a), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! በፍትህ ላይ ፍትሃዊ ምስክር ሆናችሁ ለአላህ ፍትሃዊ አስከባሪዎች ሁኑ። ለሰዎችም ያላችሁ ጥላቻ በደል እንድትፈጽሙ አያነሳሳችሁ። ፍትሃዊ ሁኑ። ምክንያቱም (ፍትሃዊ) ከአላህ ፍራቻ የቀረበ ነው። አላህንም ፍሩ፤ አላህ በምታደርጉት ነገር ጠንቃቃ ነው።

وَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۙ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ

wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).

አላህ እነዚያን ያመኑትንና መልካም ሥራዎችን የሠሩትን ምሕረትና ታላቅ ምንዳ እንደሚያገኙ ቃል ገብቷል።

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

እነዚያም የካዱና በአንቀጾቻችንም የካዱ እነዚያ የገሃነም ጓዶች ናቸው።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ هَمَّ قَوْمٌ اَنْ يَّبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż hamma qaumun ay yabsuṭū ilaikum aidiyahum fa kaffa aidiyahum ‘ankum, wattaqullāh(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ሰዎች በእጃቸው ሊወጉአችሁ ባሰቡ ጊዜ አላህ እጃቸውን ከእናንተ ላይ ከለከለባችሁ በኋላ በእናንተ ላይ የሰጠውን የአላህን ጸጋ አስታውሱ። አላህንም ፍሩ፤ ምእመናንም በአላህ ብቻ ሊመኩ ይገባል።

۞ وَلَقَدْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيْبًاۗ وَقَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مَعَكُمْ ۗ لَىِٕنْ اَقَمْتُمُ الصَّلٰوةَ وَاٰتَيْتُمُ الزَّكٰوةَ وَاٰمَنْتُمْ بِرُسُلِيْ وَعَزَّرْتُمُوْهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّاُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَلَاُدْخِلَنَّكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa laqad akhażallāhu mīṡāqa banī isrā'īl(a), wa ba‘aṡnā minhumuṡnai ‘asyara naqībā(n), wa qālallāhu innī ma‘akum, la'in aqamtumuṣ-ṣalāta wa ātaitumuz-zakāta wa āmantum birusulī wa ‘azzartumūhum wa aqraḍtumullāha qarḍan ḥasanal la'ukaffiranna ‘ankum sayyi'ātikum wa la'udkhilannakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), faman kafara ba‘da żālika minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

አላህም የእስራኤልን ልጆች ቃል ኪዳን በእርግጥ ወስዷል፤ ከነሱም አስራ ሁለት መሪዎችን ሾምን። አላህም «እኔ ከእናንተ ጋር ነኝ» አለ። በእርግጥ ሶላትን ብትሰግዱ፣ ዘካንም ብትሰጡ፣ በመልክተኞቼም ብታምኑ፣ ብትረዷቸውም፣ ለአላህም መልካም ብድር ብታበድሩ፣ በእርግጥ ኃጢአቶቻችሁን አጠፋለሁ፤ ከሥሮቻቸውም ወንዞች የሚፈሱባትን ገነት በእርግጥ አገባችኋለሁ። ከዚያ በኋላም ከእናንተ ውስጥ የካደ ሰው ከቀጥተኛው መንገድ በእርግጥ ተሳሳተ።»

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(ግን) ቃል ኪዳናቸውን በማፍረሳቸው ምክንያት ረገምናቸው፤ ልባቸውንም አደነድን። የአላህን ቃል ከቦታው መቀየር ይወዳሉ፤ የተስፈራሩበትንም መልእክት (ሆን ብለው) ይረሳሉ። ከእነሱ ውስጥ ጥቂት (የማይክዱ) ጭፍሮች ሲቀሩ ከነሱ ክህደትን ታያለህ፤ ስለዚህ ይቅር በላቸው፤ ተዋቸውም። አላህ መልካም ሰሪዎችን ይወዳልና።

وَمِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰٓى اَخَذْنَا مِيْثَاقَهُمْ فَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۖ فَاَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۗ وَسَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللّٰهُ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

wa minal-lażīna qālū innā naṣārā akhażnā mīṡāqahum fa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), fa agrainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), wa saufa yunabbi'uhumullāhu bimā kānū yaṣna‘ūn(a).

ከእነዚያም «እኛ ክርስቲያኖች ነን» ከሚሉት መካከል ቃል ኪዳናቸውን ያዝን፤ ነገር ግን (ሆን ብለው) የተስፈራሩበትን መልእክት ይረሳሉ፤ ስለዚህ እስከ ትንሣኤ ቀን ድረስ በመካከላቸው ጥላቻንና ጥላቻን ፈጠርን። አላህም ይሠሩት የነበረውን ነገር በቅርቡ ይነግራቸዋል።

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ

yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).

የመጽሐፉ ባለቤቶች ሆይ! ከመጽሐፉ ውስጥ የደበቃችኋቸውን ብዙ ነገሮችና የተወውንም ብዙ ነገር የሚያብራራ መልክተኛችን በእርግጥ መጣላችሁ። ከአላህ ዘንድ ብርሃንና ግልጽ መጽሐፍ በእርግጥ መጣላችሁ።

يَّهْدِيْ بِهِ اللّٰهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهٗ سُبُلَ السَّلٰمِ وَيُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ بِاِذْنِهٖ وَيَهْدِيْهِمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

yahdī bihillāhi manittaba‘a riḍwānahū subulas-salāmi wa yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūri bi'iżnihī wa yahdīhim ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

አላህ ፈቃዱን የተከተሉትን ወደ መዳን መንገድ የሚመራው በዚያ መጽሐፍ ነው፤ (በዚያም መጽሐፍ) አላህ ያንን ሰው በፈቃዱ ከጨለማ ወደ ብርሃን ያወጣዋል፤ ቀጥተኛውንም መንገድ ያሳየዋል።

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ اَنْ يُّهْلِكَ الْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۗوَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), qul famay yamliku minallāhi syai'an in arāda ay yuhlikal-masīḥabna maryama wa ummahū wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, yakhluqu mā yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

እነዚያ «አላህ የመርየም ልጅ መሲሕ ነው» የሚሉ በእርግጥ ካዱ። (ሙሐመድ) «የመርየምን ልጅ መሲሕን እና እናቱንም በምድርም ውስጥ ያለውን ሁሉ (ሰዎችን) ማጥፋት ቢፈልግ የአላህን ፈቃድ የሚያግድ ማነው?» በላቸው። የሰማያትና የምድር ንግሥናም የአላህ ብቻ ነው። የሚሻውን ይፈጥራል። አላህም በነገሩ ሁሉ ላይ ቻይ ነው።

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ وَالنَّصٰرٰى نَحْنُ اَبْنٰۤؤُا اللّٰهِ وَاَحِبَّاۤؤُهٗ ۗ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوْبِكُمْ ۗ بَلْ اَنْتُمْ بَشَرٌ مِّمَّنْ خَلَقَۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ

wa qālatil-yahūdu wan-naṣārā naḥnu abnā'ullāhi wa aḥibbā'uh(ū), qul falima yu‘ażżibukum biżunūbikum, bal antum basyarum mimman khalaq(a), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, wa ilaihil-maṣīr(u).

አይሁዶችና ክርስቲያኖች “እኛ የአላህ ልጆችና የተወደዱት ነን” ይላሉ። “አላህ በኃጢአታችሁ ለምን ይቀጣችኋል? አይደለም፤ እናንተ ከፈጠራቸው ሰዎች ናችሁ። የሚሻውን ይምራል፤ የሚሻውንም ይቀጣል። የሰማያትና የምድር ንግሥናም የአላህ ብቻ ነው። ሁሉም ወደ እርሱ ይመለሳሉ።” በላቸው።

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلٰى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا جَاۤءَنَا مِنْۢ بَشِيْرٍ وَّلَا نَذِيْرٍۗ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَشِيْرٌ وَّنَذِيْرٌ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum ‘alā fatratim minar-rusuli an taqūlū mā jā'anā mim basyīriw wa lā nażīr(in), faqad jā'akum basyīruw wa nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

የመጽሐፉ ሰዎች ሆይ! የመልክተኞቹ (መልእክተኞች) በተቋረጡ ጊዜ መልእክተኛው (ሕጋችንን) ሲያብራራላችሁ በእርግጥ መጣላችሁ፤ ስለዚህም «አብሳሪም አስጠንቃቂም አልመጣንም» እንዳትሉ ነው። አብሳሪም አስጠንቃቂም በእርግጥ መጣላችሁ። አላህም በነገሩ ሁሉ ላይ ቻይ ነው።

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).

ሙሳም ለሕዝቦቹ «ሕዝቦቼ ሆይ! በመካከላችሁ ነቢያትን ባደረገ ጊዜ፣ ነፃ ባደረጋችሁና ከሌሎች ሕዝቦች መካከል ለማንም ያልተሰጠውን (ጸጋ) በሰጣችሁ ጊዜ በእናንተ ላይ (ያደረገውን) ጸጋ አስታውሱ» ባለ ጊዜ (አስታውሱ)።

يٰقَوْمِ ادْخُلُوا الْاَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِيْ كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā qaumidkhulul-arḍal-muqaddasatal-latī kataballāhu lakum wa lā tartaddū ‘alā adbārikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

ወገኖቼ ሆይ! አላህ ለእናንተ ያዘጋጀላችሁን የተቀደሰችውን ምድር (ፍልስጤም) ግቡ፤ ወደ ኋላም አትመለሱ (ጠላትን በመፍራት)፤ አለበለዚያ ተሸናፊዎች ትሆናላችሁ።

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّ فِيْهَا قَوْمًا جَبَّارِيْنَۖ وَاِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَا حَتّٰى يَخْرُجُوْا مِنْهَاۚ فَاِنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا فَاِنَّا دٰخِلُوْنَ

qālū yā mūsā inna fīhā qauman jabbārīn(a), wa innā lan nadkhulahā ḥattā yakhrujū minhā, fa iy yakhrujū minhā fa innā dākhilūn(a).

«ሙሳ ሆይ! በእርግጥ በዚያች ምድር ውስጥ በጣም ኃያላንና ጨካኞች አሉ፤ ከርሷ እስኪወጡ ድረስ አንገባባትም። ከዚያ ከወጡ በእርግጥ እንገባለን» አሉ።

قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).

ከአላህ ዘንድ ሞገስ ካገኙ ሰዎች መካከል ሁለት ሰዎች "በከተማው በር (በከተማው በር) ውጉዋቸው። ብትገቡም በእርግጥ ታሸንፋላችሁ። አማኞችም ከሆናችሁ በአላህ ብቻ ተመኩ" አሉ።

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ

qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).

«ሙሳ ሆይ! እነሱ በውስጧ እስካሉ ድረስ በፍፁም አንገባባትም፤ ስለዚህ ከጌታህ ጋር ሂድና ሁለታችሁንም ተጋደሉ። እዚህ ብቻ እንቆይ (እንጠብቅ)» አሉ።

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ اِلَّا نَفْسِيْ وَاَخِيْ فَافْرُقْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ

qāla rabbi innī lā amliku illā nafsī wa akhī fafruq bainanā wa bainal-qaumil-fāsiqīn(a).

(ሙሳ) «ጌታዬ ሆይ! እኔ የምቆጣጠረው ራሴንና ወንድሜን ብቻ ነው። ስለዚህ ከእነዚያ ክፉ ሰዎች ለይን።» አለ።

قَالَ فَاِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ اَرْبَعِيْنَ سَنَةً ۚيَتِيْهُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

qāla fa innahā muḥarramatun ‘alaihim arba‘īna sanah(tan), yatīhūna fil-arḍ(i), falā ta'sa ‘alal qaumil-fāsiqīn(a).

(አላህ) «(እንዲህ ከሆነ) ምድሪቱ ለአርባ ዓመታት በእነርሱ ላይ እርም ናት፤ (በዚህ ጊዜ) በምድር ላይ ግራ ተጋብተው ይንከራተታሉ። ስለዚህ (ሙሳ) ስለእነዚያ ክፉ ሰዎች ዕጣ ፈንታ አታዝን።» አለ።

۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ ابْنَيْ اٰدَمَ بِالْحَقِّۘ اِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ اَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْاٰخَرِۗ قَالَ لَاَقْتُلَنَّكَ ۗ قَالَ اِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'abnai ādama bil-ḥaqqi iż qarrabā qurbānan fa tuqubbila min aḥadihimā wa lam yutaqabbal minal-ākhar(i), qāla la'aqtulannak(a), qāla innamā yataqabbalullāhu minal-muttaqīn(a).

ስለ ሁለቱ የአዳም ልጆችም (ሙሐመድ) ታሪክ እውነቱን ንገራቸው፤ ሁለቱም መስዋዕት ባቀረቡ ጊዜ የአንዱ (የሐቢል) (መስዋዕት) ተቀባይነት ሲያገኝ ሌላኛው (ቃቢል) ተቀባይነት ባላገኘ ጊዜ። (ቃቢል) “በእርግጥ እገድልሃለሁ!” አለ። (ሐቢል) “በእርግጥ አላህ (ምጽዋትን) የሚቀበለው ከጥንቁቆቹ ብቻ ነው” አለ።

لَىِٕنْۢ بَسَطْتَّ اِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِيْ مَآ اَنَا۠ بِبَاسِطٍ يَّدِيَ اِلَيْكَ لِاَقْتُلَكَۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ

la'im basaṭta ilayya yadaka litaqtulanī mā ana bibāsiṭiy yadiya ilaika li'aqtulak(a), innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).

«በእርግጥም አንተ (ቃቢል) ልትገድለኝ እጅህን ወደኔ ብታነሳብኝ፣ ልገድልህ እጄን ወደ አንተ አላነሳም። የዓለማትን ሁሉ ጌታ የሆነውን አላህን እፈራለሁ።»

اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ تَبُوْۤاَ بِاِثْمِيْ وَاِثْمِكَ فَتَكُوْنَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِۚ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَۚ

innī urīdu an tabū'a bi'iṡmī wa iṡmika fa takūna min aṣḥābin-nār(i), wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).

«በእርግጥም ኃጢአቴን (የግድያ) እና የራሳችሁን ኃጢአት ይዛችሁ እንድትመለሱ እፈልጋለሁ፤ ከዚያም የገሃነም ነዋሪዎች ትሆናላችሁ፤ ይህም ለበዳዮች ዋጋ ነው።»

فَطَوَّعَتْ لَهٗ نَفْسُهٗ قَتْلَ اَخِيْهِ فَقَتَلَهٗ فَاَصْبَحَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

fa ṭawwa‘at lahū nafsuhū qatla akhīhi fa qatalahū fa aṣbaḥa minal-khāsirīn(a).

ፍትወት (ቃቢል) ወንድሙን እንዲገድል ገፋፋው፤ ከዚያም (በእርግጥ) ገደለው፤ ስለዚህም ከከሳሪዎቹ አንዱ ሆነ።

فَبَعَثَ اللّٰهُ غُرَابًا يَّبْحَثُ فِى الْاَرْضِ لِيُرِيَهٗ كَيْفَ يُوَارِيْ سَوْءَةَ اَخِيْهِ ۗ قَالَ يٰوَيْلَتٰٓى اَعَجَزْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِثْلَ هٰذَا الْغُرَابِ فَاُوَارِيَ سَوْءَةَ اَخِيْۚ فَاَصْبَحَ مِنَ النّٰدِمِيْنَ ۛ

fa ba‘aṡallāhu gurābay yabḥaṡu fil-arḍi liyuriyahū kaifa yuwārī sau'ata akhīh(i), qāla yā wailatā a‘ajazta an akūna miṡla hāżal-gurābi fa uwāriya sau'ata akhī, fa aṣbaḥa minan-nādimīn(a).

ከዚያም አላህ (ቃቢል) የወንድሙን አስከሬን እንዴት መቅበር እንዳለበት ለማሳየት መሬት ላይ ቁራ ላከ። ቃቢልም “ወዮልኝ! የወንድሜን አስከሬን መቅበር እንድችል ለምን ይህን ቁራ ማድረግ አልችልም?” አለ። ስለዚህ ከሚጸጸቱት አንዱ ይሆናል።

مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ

min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).

ስለዚህም ለእስራኤል ልጆች ሌላን ሰው በመግደል ወይም በምድር ላይ በማበላሸት ሳይሆን ሰውን የገደለ ሰው የሰውን ሁሉ ሕይወት እንዳጠፋ ነው ብለን ደመድን። የሰውን ነፍስ ያዳነ ሰው የሰውን ሁሉ ሕይወት እንዳዳነ ነው ማለትን አዘዝን። መልክተኛችንም በግልጽ ማስረጃዎች መጥቶላቸዋል። ከዚያም በኋላ ብዙዎቹ በምድር ላይ ወሰንን አሉ።

اِنَّمَا جَزٰۤؤُا الَّذِيْنَ يُحَارِبُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًا اَنْ يُّقَتَّلُوْٓا اَوْ يُصَلَّبُوْٓا اَوْ تُقَطَّعَ اَيْدِيْهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ مِّنْ خِلَافٍ اَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْاَرْضِۗ ذٰلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِى الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

innamā jazā'ul-lażīna yuḥāribūnallāha wa rasūlahū wa yas‘auna fil-arḍi fasādan ay yuqattalū au yuṣallabū au tuqaṭṭa‘a aidīhim wa arjuluhum min khilāfin au yunfau minal-arḍ(i), żālika lahum khizyun fid-dun-yā wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

አላህንና መልእክተኛውን የሚዋጉና በምድር ላይ የሚያበላሹ ሰዎች ቅጣቱ መገደል ወይም መሰቀል፣ እጆቻቸውንና እግሮቻቸውን መስቀለኛ መንገድ መቆረጥ ወይም ከቤታቸው መባረር ብቻ ነው። ይህ በዚህ ዓለም ለእነርሱ ውርደት ነው፤ በኋለኛውም ዓለም ታላቅ ቅጣት ይደርስባቸዋል።

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَقْدِرُوْا عَلَيْهِمْۚ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

illal-lażīna tābū min qabli an taqdirū ‘alaihim, fa‘lamū annallāha gafūrur raḥīm(un).

እነዚያ በእነርሱ ላይ ከመቻላችሁ በፊት የተጸጸቱ ሲቀሩ፤ አላህም መሓሪ አዛኝ መሆኑን እወቁ።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَابْتَغُوْٓا اِلَيْهِ الْوَسِيْلَةَ وَجَاهِدُوْا فِيْ سَبِيْلِهٖ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wabtagū ilaihil-wasīlata wa jāhidū fī sabīlihī la‘allakum tufliḥūn(a).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አላህን ፍሩ፤ ወደ እርሱ የምትቀርቡበትን መንገድ ፈልጉ፤ ትሳሳቱ ዘንድም በመንገዱ ላይ ታገሉ።

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ اَنَّ لَهُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لِيَفْتَدُوْا بِهٖ مِنْ عَذَابِ يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَا تُقُبِّلَ مِنْهُمْ ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna kafarū lau anna lahum mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū liyaftadū bihī min ‘ażābi yaumil-qiyāmati mā tuqubbila minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

እነዚያ የካዱት በምድር ላይ ያለው ሁሉ ቢኖራቸውና በትንሳኤ ቀን ከቅጣቱ ለመቤዠት ብዙ ቢጨምሩ ኖሮ፣ ያ ሁሉ (ቤዛ) ከነሱ አይቀበልም ነበር። አሁንም አሳማሚ ቅጣት አላቸው።

يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنَ النَّارِ وَمَا هُمْ بِخٰرِجِيْنَ مِنْهَا ۖوَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

yurīdūna ay yakhrujū minan-nāri wa mā hum bikhārijīna minhā, wa lahum ‘ażābun muqīm(un).

ከሲኦል መውጣት ይፈልጋሉ፣ ነገር ግን ከዚያ መውጣት አይችሉም። እናም ዘላለማዊ ቅጣት ይቀበላሉ።

وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوْٓا اَيْدِيَهُمَا جَزَاۤءًۢ بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

was-sāriqu was-sāriqatu faqṭa‘ū aidiyahumā jazā'am bimā kasabā nakālam minallāh(i), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

ወንዶችና ሴቶችም የሚሰርቁን (በሠሩት ነገር ምክንያት) ከአላህም ዘንድ ቅጣት አድርገው እጆቻቸውን ይቁረጡ። አላህም ቻይ፣ ጥበበኛ ነው።

فَمَنْ تَابَ مِنْۢ بَعْدِ ظُلْمِهٖ وَاَصْلَحَ فَاِنَّ اللّٰهَ يَتُوْبُ عَلَيْهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

faman tāba mim ba‘di ẓulmihī wa aṣlaḥa fa innallāha yatūbu ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

ነገር ግን ወንጀል ከሰራ በኋላ የተጸጸተና ራሱን ያስተካከለ ሰው አላህ ጸጸቱን ይቀበላል። በእርግጥም አላህ መሐሪና አዛኝ ነው።

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

alam ta‘lam annallāha lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yu‘ażżibu may yasyā'u wa yagfiru limay yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

የሰማያትና የምድር ንግሥና የአላህ ብቻ መሆኑን አታውቅምን? የሚሻውን ሰው ይቀጣል፤ የሚሻውንም ይምራል፤ አላህ በነገሩ ሁሉ ላይ ቻይ ነው።

۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khuż­hu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

ረሱል (ሙሐመድ) ሆይ! በክህደታቸው እየተፎካከሩ ስለሆነ አትዘን። ማለትም ልባቸው ገና ባያምንም፣ በአፋቸው “አምነናል” የሚሉት (ግብዞች)፣ እንዲሁም (ዜና) ውሸቶችን መስማት የሚወዱ እና ወደ አንተ ያልመጡ ሌሎች ሰዎችን (ቃል) መስማት የሚወዱ አይሁዶች። (የቶራህን) ቃላት ከእውነተኛ ትርጉማቸው ቀይረዋል። “ይህ የተሰጠህ (የተለወጠው) ከሆነ ተቀበለው፤ ይህ ያልሆነ ነገር ከተሰጠህ ተጠንቀቅ” አሉ። አላህ እንዲስት የሚፈልገውን ሁሉ ከአላህ (እርዳታ) ምንም ነገር መከልከል አትችልም። እነዚህ ሰዎች አላህ ልባቸውን ማጥራት የማይፈልግባቸው ናቸው። በዚህ ዓለም ውስጥ ይዋረዳሉ፤ በኋለኛውም ዓለም ታላቅ ቅጣት ይደርስባቸዋል።

سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ

sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).

እነሱ በጣም የውሸት ዜና መስማት ይወዳሉ፣ ብዙ ሀራም (ምግብ) ይመገባሉ። (አይሁዶች) ወደ አንተ ቢመጡ (ሙሐመድ ፍርድ ለመጠየቅ) በመካከላቸው ፍረድ ወይም ከእነሱ ተመለስ፣ ከነሱም ብትዞር ምንም አይጎዱህም። ነገር ግን ከወሰንክ (ጉዳያቸውን) በትክክል ወስን። በእርግጥም አላህ ፍትሃዊ የሆኑትን ይወዳል።

وَكَيْفَ يُحَكِّمُوْنَكَ وَعِنْدَهُمُ التَّوْرٰىةُ فِيْهَا حُكْمُ اللّٰهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ ۗوَمَآ اُولٰۤىِٕكَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

wa kaifa yuḥakkimūnaka wa ‘indahumut-taurātu fīhā ḥukmullāhi ṡumma yatawallauna mim ba‘di żālik(a), wa mā ulā'ika bil-mu'minīn(a).

«እነርሱም የአላህ ሕግ በውስጧ ያለባት ተውራት ሲኖራቸው ከዚያም በኋላ የሚሸሹ ሲሆኑ እንዴት ዳኛ አድርገው ይሾሙሃል? በእርግጥ አማኞች አይደሉም።»

اِنَّآ اَنْزَلْنَا التَّوْرٰىةَ فِيْهَا هُدًى وَّنُوْرٌۚ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّوْنَ الَّذِيْنَ اَسْلَمُوْا لِلَّذِيْنَ هَادُوْا وَالرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوْا مِنْ كِتٰبِ اللّٰهِ وَكَانُوْا عَلَيْهِ شُهَدَاۤءَۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ

innā anzalnat-taurāta fīhā hudaw wa nūr(un), yaḥkumu bihan-nabiyyūnal-lażīna aslamū lil-lażīna hādū war-rabbāniyyūna wal-aḥbāru bimastuḥfiẓū min kitābillāhi wa kānū ‘alaihi syuhadā'(a), falā takhsyawun-nāsa wakhsyauni wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-kāfirūn(a).

እኛ የተውራትን መጽሐፍ አወረድን፤ በውስጡም መመሪያና ብርሃን አለ። በዚህ መጽሐፍ ለአላህ የታዘዙ ነቢያት፣ ሊቃውንቶቻቸውና ካህናቶቻቸውም በአይሁዶች ጉዳይ ላይ ፍርድ ሰጥተዋል፤ ምክንያቱም የአላህን መጻሕፍት እንዲጠብቁ ስለታዘዙና ለእነሱም ምስክሮች ስለነበሩ። ስለዚህ ሰዎችን አትፍሩ፤ እኔንም ፍሩኝ። አንቀጾቼንም በርካሽ አትሽጡ። አላህ ባወረደው ነገር የማይወስን ሰው እነዚያ ከሐዲዎች ናቸው።

وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيْهَآ اَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالْاَنْفَ بِالْاَنْفِ وَالْاُذُنَ بِالْاُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّۙ وَالْجُرُوْحَ قِصَاصٌۗ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهٖ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهٗ ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

wa katabnā ‘alaihim fīhā annan-nafsa bin-nafsi wal-‘aina bil-‘aini wal-anfa bil-anfi wal-użuna bil-użuni was-sinna bis-sinni wal-jurūḥa qiṣāṣ(un), faman taṣaddaqa bihī fa huwa kaffāratul lah(ū), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

በርሱም (ኦሪት) ሕይወት ለሕይወት (እንደሚከፈል)፣ ዓይን ለዓይን፣ አፍንጫ ለአፍንጫ፣ ጆሮ ለጆሮ፣ ጥርስ ለጥርስ፣ ቁስልም (እንደዚሁ) ኪሳዎች (እንደዚሁ) እንዳላቸው አረጋግጠናል (እንደዚሁ መልስ)። የቂሳዎችን መብት የሚተው ሰው (እንደዚሁ) ለኃጢአቱ ማስተሰረያ ይሆናል። አላህ ባወረደው መሠረት ነገሮችን የማይወስን ሰው እነዚያ በዳዮች ናቸው።

وَقَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرٰىةِ ۖوَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ فِيْهِ هُدًى وَّنُوْرٌۙ وَّمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَۗ

wa qaffainā ‘alā āṡārihim bi‘īsabni maryama muṣaddiqal limā baina yadaihi minat-taurāh(ti), wa ātaināhul-injīla fīhi hudaw wa nūr(un), wa muṣaddiqal limā baina yadaihi minat-taurāti wa hudaw wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).

በፈለጎቻቸውም ላይ የመርየምን ልጅ ዒሳን በቶራህ በፊት የነበረውን አረጋጋጭ በማድረግ ላክን፤ ወደ እርሱም ወንጌልን አወረድን፤ በውስጡም መመሪያና ብርሃን ያለበት፤ ከፊቱ ያለውን ተውራት የሚያረጋግጥ፤ ለጥንቁቆችም መሪና ገሳጭ የሆነ።

وَلْيَحْكُمْ اَهْلُ الْاِنْجِيْلِ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فِيْهِۗ وَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

walyaḥkum ahlul-injīli bimā anzalallāhu fīh(i), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-fasiqūn(a).

የወንጌል ተከታዮችም አላህ በገለጸው መሰረት ነገሮችን ይወስኑ። አላህ ባወረደው መሰረት ነገሮችን የማይወስን ሰው እነዚያ እነሱ አመጸኞች ናቸው።

وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتٰبِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ عَمَّا جَاۤءَكَ مِنَ الْحَقِّۗ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَّمِنْهَاجًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَۙ

wa anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi minal-kitābi wa muhaiminan ‘alaihi faḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum ‘ammā jā'aka minal-ḥaqq(i), likullin ja‘alnā minkum syir‘ataw wa minhājā(n), wa lau syā'allāhu laja‘alakum ummataw wāḥidataw wa lākil liyabluwakum fī mā ātākum fastabiqul-khairāt(i), ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

መጽሐፉን (ቁርኣንን) ወደ አንተ (ሙሐመድ) አወረድን፤ ይህም ከዚህ በፊት የተወረዱትን መጻሕፍት የሚያረጋግጥና የሚጠብቃቸውን ነው፤ ስለዚህ ጉዳዮቻቸውን አላህ ባወረደው መሠረት ፍረዱ፤ ወደ አንተ የመጣውን እውነት በመተውም ፍላጎታቸውን አትከተሉ። ከእናንተ መካከል ለሕዝቦች ሁሉ ሕግጋትንና ግልጽ መንገድን እንሰጣለን። አላህ ቢሻ ኖሮ አንድ ሕዝብ ባደረጋችሁ ነበር፤ ነገር ግን አላህ በሰጣችሁ ጸጋ ሊፈትናችሁ ይፈልጋል፤ ስለዚህ መልካም ሥራዎችን ለመሥራት ተወዳደሩ። ወደ አላህ ብቻ ትመለሳላችሁ፤ ከዚያም በፊት የተከራከራችሁበትን ነገር ይነግራችኋል።

وَاَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ اَنْ يَّفْتِنُوْكَ عَنْۢ بَعْضِ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكَۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ اَنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّصِيْبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوْبِهِمْ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ لَفٰسِقُوْنَ

wa aniḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum waḥżarūhum ay yaftinūka ‘am ba‘ḍi mā anzalallāhu ilaik(a), fa in tawallau fa‘lam annamā yurīdullāhu ay yuṣībahum biba‘ḍi żunūbihim, wa inna kaṡīram minan-nāsi lafāsiqūn(a).

አላህም ባወረደው ነገር በመካከላቸው ፍረዱ፤ ፍላጎታቸውንም አትከተሉ። አላህም ባወረደልህ ነገር ከፊሉን እንዳያታልሉህ ተጠንቀቃቸው። ቢዞሩም (አላህ ካወረደው ሕግ) አላህ በኃጢአታቸው ምክንያት በእነርሱ ላይ መከራን ሊያመጣባቸው እንደሚፈልግ እወቅ። በእርግጥም አብዛኛዎቹ ሰዎች ክፉዎች ናቸው።

اَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُوْنَۗ وَمَنْ اَحْسَنُ مِنَ اللّٰهِ حُكْمًا لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ ࣖ

afaḥukmul-jāhiliyyati yabgūn(a), wa man aḥsanu minallāhi ḥukmal liqaumiy yūqinūn(a).

የጃሂሊያ ህግ ምንን ይፈልጋሉ? በሃይማኖታቸው ለሚያምኑት ከአላህ ህግ የማን (ሕግ) የተሻለ ነው?

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُوْدَ وَالنَّصٰرٰٓى اَوْلِيَاۤءَ ۘ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاِنَّهٗ مِنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-yahūda wan-naṣārā auliyā'(a), ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wa may yatawallahum minkum fa innahū minhum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አይሁዶችንና ክርስቲያኖችን ታማኝ ወዳጆች አድርጋችሁ አታድርጉ፤ እርስ በርሳቸው ይጠብቃሉ። ከእናንተ ውስጥ ታማኝ ወዳጆች የሚያደርጋቸው ሰው በእርግጥ ከነሱ ነው። አላህ በዳዮችን አይመራም።

فَتَرَى الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ يُّسَارِعُوْنَ فِيْهِمْ يَقُوْلُوْنَ نَخْشٰٓى اَنْ تُصِيْبَنَا دَاۤىِٕرَةٌ ۗفَعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَ بِالْفَتْحِ اَوْ اَمْرٍ مِّنْ عِنْدِهٖ فَيُصْبِحُوْا عَلٰى مَآ اَسَرُّوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ نٰدِمِيْنَۗ

fa taral-lażīna fī qulūbihim maraḍuy yusāri‘ūna fīhim yaqūlūna nakhsyā an tuṣībanā dā'irah(tun), fa ‘asallāhu ay ya'tiya bil-fatḥi au amrim min ‘indihī fa yuṣbiḥū ‘alā mā asarrū fī anfusihim nādimīn(a).

ከዚያም ልባቸው የታመመባቸውን ሰዎች ወደነሱ (አይሁዶችና ክርስቲያኖች) ሲሮጡ ታያለህ፤ “ክፉ ነገር ሊደርስብን እንፈራለን” እያሉ። አላህ ድልን (ለመልእክተኛው) ወይም ከእርሱ የሆነ ውሳኔን ሊያመጣ ይችላል፤ ስለዚህም በነፍሳቸው ውስጥ በደበቁት ነገር ይጸጸታሉ።

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ اِنَّهُمْ لَمَعَكُمْۗ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَاَصْبَحُوْا خٰسِرِيْنَ

wa yaqūlul-lażīna āmanū ahā'ulā'il-lażīna aqsamū billāhi jahda aimānihim, innahum lama‘akum, ḥabiṭat a‘māluhum fa aṣbaḥū khāsirīn(a).

እነዚያም ያመኑት «ይህ በአላህ ስም «እነሱ በእርግጥ ከእናንተ ጋር ናቸው» ይላሉ። ሥራቸው ሁሉ ከንቱ ነው፤ ስለዚህ ከሳሪዎች ይሆናሉ።»

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَنْ يَّرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَسَوْفَ يَأْتِى اللّٰهُ بِقَوْمٍ يُّحِبُّهُمْ وَيُحِبُّوْنَهٗٓ ۙاَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اَعِزَّةٍ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۖ يُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَخَافُوْنَ لَوْمَةَ لَاۤىِٕمٍ ۗذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū may yartadda minkum ‘an dīnihī fa saufa ya'tillāhu biqaumiy yuḥibbuhum wa yuḥibbūnah(ū), ażillatin ‘alal-mu'minīna a‘izzatin ‘alal-kāfirīn(a), yujāhidūna fī sabīlillāhi wa lā yakhāfūna laumata lā'im(in), żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ከእናንተ ውስጥ ከሃይማኖቱ የሚክድ ሰው (ከሃይማኖቱ የሚወጣ) አላህ ሕዝቦችን ያመጣል፤ ይወዳቸዋል፤ እነሱም ይወዱታል፤ ለአመኑትም ገር ይሆናሉ፤ በአላህ መንገድ ለሚታገሉት ግን ለከሓዲዎች ጨካኞች ይሆናሉ፤ በአላህ መንገድ ለሚታገሉትና ለመተቸት ከሚወዱትም ነቀፋ ለማይፈሩት፤ ይህ የአላህ ስጦታ ነው፤ ለሚሻው ሰው የሚሰጠው ነው። አላህም ሁሉን ቻይ (ስጦታውን) ሁሉን አዋቂ ነው።

اِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ رٰكِعُوْنَ

innamā waliyyukumullāhu wa rasūluhū wal-lażīna āmanul-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum rāki‘ūn(a).

በእርግጥም ረዳታችሁ አላህ፣ መልክተኛውና እነዚያ ያመኑት ብቻ ናቸው፤ እነዚያም ለአላህ ታዛዦች ኾነው ሶላትን የሚሰጡና ዘካን የሚሰጡት።

وَمَنْ يَّتَوَلَّ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَاِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْغٰلِبُوْنَ ࣖ

wa may yatawallallāha wa rasūlahū wal-lażīna āmanū fa inna ḥizballāhi humul-gālibūn(a).

አላህን፣ መልክተኛውንና እነዚያን ያመኑትን ረዳቶቹ የሚያደርግ ሰው፣ በእርግጥም የአላህ ተከታዮች (ሃይማኖት) ያሸንፋሉ።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ከእነዚያ ከናንተ በፊት መጽሐፍ ከተሰጡትና ከከሐዲዎቹ (ከአጋሪዎች) መካከል ሃይማኖታችሁን ማላገጫና መጫወቻ የሚያደርጉ መሪዎችን አታድርጉ። አማኞችም ከሆናችሁ አላህን ፍሩ።

وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ

wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).

ሶላትን (ሶላትን) ብትጠራቸው፣ የፌዝና የመጫወቻ ቦታ ያደርጉታል። ይህ የሆነበት ምክንያት እነሱ የማይረዱ ሰዎች በመሆናቸው ነው።

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ هَلْ تَنْقِمُوْنَ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلُۙ وَاَنَّ اَكْثَرَكُمْ فٰسِقُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi hal tanqimūna minnā illā an āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila min qabl(u), wa anna akṡarakum fāsiqūn(a).

«የመጽሐፉ ባለቤቶች ሆይ! በአላህ፣ በተወረደልንና ከዚህ በፊት በተወረደው በማመናችን ብቻ እኛን እንደ ተሳሳታችሁ ትቆጥሩናላችሁን? በእርግጥ አብዛኞቻችሁ አመጸኞች ናችሁ» በላቸው።

قُلْ هَلْ اُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكَ مَثُوْبَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗمَنْ لَّعَنَهُ اللّٰهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيْرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوْتَۗ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ

qul hal unabbi'ukum bisyarrim min żālika maṡūbatan ‘indallāh(i), mal la‘anahullāhu wa gaḍiba ‘alaihi wa ja‘ala minhumul-qiradata wal-khanāzīra wa ‘abadaṭ-ṭāgūt(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu ‘an sawā'is-sabīl(i).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- «በአላህ ዘንድ ቅጣታቸው ከክፉዎች የከፋ ስለሆኑ ሰዎች ልንገራችሁን? ማለትም የተረገሙና በአላህ የተቆጡ ሰዎች፣ ከነሱም መካከል ዝንጀሮዎችና አሳማዎች የተባሉና ጣጉትን የሚያመልኩ አሉ።» እነሱ በከፋ ቦታ ላይ ናቸው፤ ከቀጥተኛውም መንገድ በጣም የተሳሳቱ ናቸው።

وَاِذَا جَاۤءُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا وَقَدْ دَّخَلُوْا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوْا بِهٖ ۗوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا كَانُوْا يَكْتُمُوْنَ

wa iżā jā'ūkum qālū āmannā wa qad dakhalū bil-kufri wa hum qad kharajū bih(ī), wallāhu a‘lamu bimā kānū yaktumūn(a).

(አይሁዶች ወይም መናፍቃን) ወደ አንተ በመጡ ጊዜም በክህደት ወደ አንተ ቢመጡም እንኳ «አምነናል» ይላሉ፤ አላህም የሚደብቁትን ያውቃል።

وَتَرٰى كَثِيْرًا مِّنْهُمْ يُسَارِعُوْنَ فِى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa tarā kaṡīram minhum yusāri‘ūna fil-iṡmi wal-‘udwāni wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū ya‘malūn(a).

ብዙዎቹንም (አይሁዶችን) በኃጢአት፣ በዓመፅና የተከለከለውን ሲበሉ ታያለህ። በእርግጥም የሚያደርጉት ነገር በጣም መጥፎ ነው።

لَوْلَا يَنْهٰىهُمُ الرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاِثْمَ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

lau lā yanhāhumur-rabbāniyyūna wal-aḥbāru ‘an qaulihimul-iṡma wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū yaṣna‘ūn(a).

ቀሳውስትና ቀሳውስት የሐሰት ቃላትን ከመናገርና ሐራም ነገሮችን ከመብላት ለምን አይከለክሏቸውም? ያደረጉት ነገር በጣም ያሳዝናል።

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

አይሁዶችም "የአላህ እጆች የታሰሩ ናቸው" አሉ። እንዲያውም እጆቻቸው የታሰሩ ናቸው፤ ሁለቱም የአላህ እጆች ክፍት ቢሆኑም እንኳ በተናገሩት ነገር የተረገሙ ናቸው፤ እርሱ እንደፈለገው ሲሳይን ይሰጣል። ከጌታህም ወደ አንተ የተወረደው (ቁርኣን) የአብዛኛዎቻቸውን አመጸኝነትና ክህደት በእርግጥ ይጨምራል። በመካከላቸውም ጠላትነትንና ጥላቻን እስከ ትንሣኤ ቀን ድረስ ፈጠርን። የጦርነት እሳትን ባቃጠሉ ቁጥር አላህ አጠፋው። በምድርም ላይ ለማጥፋት ይሞክራሉ። አላህም የሚያበላሹትን አይወድም።

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْكِتٰبِ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاَدْخَلْنٰهُمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

wa lau anna ahlal-kitābi āmanū wattaqau lakaffarnā ‘anhum sayyi'ātihim wa la'adkhalnāhum jannātin-na‘īm(i).

የመጽሐፉም ሰዎች ባመኑና በተጠነቀቁ ኖሮ ስህተቶቻቸውን ባጠፋን ነበር፤ በተድላም በተሞላች ገነት ውስጥ ባገባናቸው ነበር።

وَلَوْ اَنَّهُمْ اَقَامُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ مِّنْ رَّبِّهِمْ لَاَكَلُوْا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْۗ مِنْهُمْ اُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ سَاۤءَ مَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lau annahum aqāmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaihim mir rabbihim la'akalū min fauqihim wa min taḥti arjulihim, minhum ummatum muqtaṣidah(tun), wa kaṡīrum minhum sā'a mā ya‘malūn(a).

ከጌታቸው ወደ እነርሱ የተወረደውን ተውራትን፣ ወንጌልንና (ቁርኣንን) በእውነት ቢፈጽሙ ኖሮ ከበላያቸውና ከእግራቸው በታች ምግብ በሚያገኙ ነበር። ከነሱ መካከል ታማኝና ታዛዥ የሆኑ ሰዎች ቡድን ነበሩ። ብዙዎቹም በሚሠሩት ነገር በጣም መጥፎዎች ናቸው።

۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ بَلِّغْ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗوَاِنْ لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسٰلَتَهٗ ۗوَاللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

yā ayyuhar-rasūlu ballig mā unzila ilaika mir rabbik(a), wa illam taf‘al famā ballagta risālatah(ū), wallāhu ya‘ṣimuka minan-nās(i), innallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

አንተ መልእክተኛ ሆይ! ጌታህ የገለጠልህን አስተላልፍ። (የታዘዝከውን) ካላደረግክ መልእክቱን አላስተላለፍክም ማለት ነው። አላህም ከሰዎች (ጉዳት) ይጠብቅሃል። በእርግጥም አላህ ከሐዲዎችን አይመራም።

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَسْتُمْ عَلٰى شَيْءٍ حَتّٰى تُقِيْمُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗوَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۚ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

qul yā ahlal-kitābi lastum ‘alā syai'in ḥattā tuqīmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaikum mir rabbikum, wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), falā ta'sa ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- «የመጽሐፉ ባለቤቶች ሆይ! የተውራትን፣ የወንጌልንና ጌታችሁ ያወረደላችሁን (ቁርኣንን) ትምህርት እስክትከተሉ ድረስ ሃይማኖተኞች አይደላችሁም።» ጌታችሁም ወደ እናንተ የወረደላችሁ ነገር ብዙዎቹን በእርግጥ አመጸኞችና አመጸኞች ያደርጋቸዋል፤ ስለዚህ ከእነዚያ ከካዱት ተስፋ አትቁረጡ።

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـُٔوْنَ وَالنَّصٰرٰى مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'ūna wan-naṣārā man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

እነዚያ ያመኑት፣ እነዚያም አይሁዶች፣ ሳቢያኖችና ክርስቲያኖች፣ በአላህና በመጨረሻው ቀን ያመነና መልካምን የሠራ ሰው፣ በእነርሱ ላይ ፍርሃት የለባቸውም፤ እነሱም አያዝኑም።

لَقَدْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمْ رُسُلًا ۗ كُلَّمَا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰٓى اَنْفُسُهُمْۙ فَرِيْقًا كَذَّبُوْا وَفَرِيْقًا يَّقْتُلُوْنَ

laqad akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla wa arsalnā ilaihim rusulā(n), kullamā jā'ahum rasūlum bimā lā tahwā anfusuhum, farīqan każżabū wa farīqay yaqtulūn(a).

በእርግጥም የእስራኤልን ልጆች ቃል ኪዳን ያዝን፤ ወደእነርሱም መልክተኞችን ላክን። እያንዳንዱም መልክተኛ እንደ ፍላጎታቸው ያልሆነ ነገር ይዞ መጣላቸው፤ ስለዚህ ከፊሉን (ከሐዋርያት) ዋሹ፤ ሌሎቹንም ገደሉ።

وَحَسِبُوْٓا اَلَّا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ فَعَمُوْا وَصَمُّوْا ثُمَّ تَابَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوْا وَصَمُّوْا كَثِيْرٌ مِّنْهُمْۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ

wa ḥasibū allā takūna fitnatun fa ‘amū wa ṣammū ṡumma tāballāhu ‘alaihim ṡumma ‘amū wa ṣammū kaṡīrum minhum, wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

(ነቢያትን በመግደል) ምንም አይነት አደጋ እንደማይደርስባቸው አሰቡ፤ ስለዚህ ዕውሮችና ደንቆሮዎች ሆኑ፤ ከዚያም አላህ ጸጸታቸውን ተቀበለ፤ ብዙዎቹም ዕውሮችና ደንቆሮዎች ሆኑ። አላህም የሚሠሩትን ሁሉ ተመልካች ነው።

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

እነዚያ «አላህ የመርየም ልጅ መሲሕ ነው» የሚሉ በእርግጥ ካዱ።» አል-መሲሕ ራሱ «የእስራኤል ልጆች ሆይ! ጌታዬንና ጌታችሁን አላህን ተገዙ» ቢልም እንኳ። በእርግጥ ከአላህ ጋር የሚያጋራ ሰው አላህ ገነትን በርሱ ላይ እርም አድርጓል፤ ቦታውም ገሃነም ነው። ለበደለኞችም ሰዎች ምንም ረዳት የለውም።

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ ثَالِثُ ثَلٰثَةٍ ۘ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّآ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗوَاِنْ لَّمْ يَنْتَهُوْا عَمَّا يَقُوْلُوْنَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha ṡāliṡu ṡalāsah(tin), wa mā min ilāhin illā ilāhuw wāḥid(un), wa illam yantahū ‘ammā yaqūlūna layamassannal-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).

በእርግጥም አላህ ከሦስቱ አንዱ ነው የሚሉት ካዱ፤ ከአንዱ አምላክ በስተቀር ሌላ አምላክ (የአምልኮ መብት ያለው) የለም። ከሚሉት ነገር ካልተቆጠቡ ከነሱ መካከል እነዚያ የካዱት በእርግጥ አሳማሚ ቅጣት ይደርስባቸዋል።

اَفَلَا يَتُوْبُوْنَ اِلَى اللّٰهِ وَيَسْتَغْفِرُوْنَهٗۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

afalā yatūbūna ilallāhi wa yastagfirūnah(ū), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ለምን ወደ አላህ ንስሃ አይገቡም እና ምህረት አይለምኑም? አላህ መሐሪና አዛኝ ነው።

مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).

የማርያም ልጅ መሲሕ ሐዋርያ ብቻ ነበር። ከዚህ በፊት በርካታ ሐዋርያት አልፈዋል። እናቱም በእውነት ላይ የጸናች ነበረች። ሁለቱም ብዙውን ጊዜ ምግብ ይመገባሉ። አንቀጾችን (የኃይል ምልክቶችን) ለእነሱ (የመጽሐፍ ባለቤቶች) እንዴት እንደምናብራራላቸው ተመልከት፣ ከዚያም (በምኞታቸው) እንዴት እንደሚመለሱ ተመልከት።

قُلْ اَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ۗوَاللّٰهُ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qul ata‘budūna min dūnillāhi mā lā yamliku lakum ḍarraw wa lā naf‘ā(n), wallāhu huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

(ሙሐመድ) «ከአላህ ሌላ ለእናንተ ጉዳት የማያደርስባችሁንና የማይጠቅማችሁን ነገር ለምን ትገዛላችሁ?» በላቸው። አላህም ሰሚና አዋቂ ነው።

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوْٓا اَهْوَاۤءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوْا مِنْ قَبْلُ وَاَضَلُّوْا كَثِيْرًا وَّضَلُّوْا عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ ࣖ

qul yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum gairal-ḥaqqi wa lā tattabi‘ū ahwā'a qaumin qad ḍallū min qablu wa aḍallū kaṡīraw wa ḍallū ‘an sawā'is-sabīl(i).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- «የመጽሐፉ ባለቤቶች ሆይ! በሃይማኖታችሁ ውስጥ ትክክል ባልሆነ መንገድ አታጋኑ። እንዲሁም ከዚህ በፊት የተሳሳቱትንና ብዙ ሰዎችን ያሳሳቱትንና እነሱም ከቀጥተኛው መንገድ የተሳሳቱትን ሰዎች ዝንባሌ አትከተሉ።»

لُعِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى لِسَانِ دَاوٗدَ وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۗذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

lu‘inal-lażīna kafarū mim banī isrā'īla ‘alā lisāni dāwūda wa ‘īsabni maryam(a), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

የእስራኤል ልጆች ከሃዲዎች በዳዊትና በማርያም ልጅ በኢየሱስ ምላስ ተረግመዋል። ይህ የሆነው ታዛዥ ስላልነበሩና ሁልጊዜም ወሰን ያልፋሉ።

كَانُوْا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُّنْكَرٍ فَعَلُوْهُۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ

kānū lā yatanāhauna ‘am munkarin fa‘alūh(u), labi'sa mā kānū yaf‘alūn(a).

ሁልጊዜ የሚያደርጉትን የተሳሳቱ ነገሮችን ከማድረግ አይከላከሉም። ያደረጉት ነገር በጣም ያሳዝናል።

تَرٰى كَثِيْرًا مِّنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗ لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ اَنْفُسُهُمْ اَنْ سَخِطَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ وَفِى الْعَذَابِ هُمْ خٰلِدُوْنَ

tarā kaṡīram minhum yatawallaunal-lażīna kafarū, labi'sa mā qaddamat lahum anfusuhum an sakhiṭallāhu ‘alaihim wa fil ‘ażābi hum khālidūn(a).

ብዙዎቹን ከሃዲዎችን (አጋሪዎችን) ሲረዱ ታያለህ። በእርግጥም በራሳቸው ላይ ያደረጉት ነገር በጣም መጥፎ ነው፣ ማለትም የአላህ ቁጣ፣ እናም በዘላለማዊ ቅጣት ውስጥ ይቀራሉ።

وَلَوْ كَانُوْا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالنَّبِيِّ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ وَلٰكِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ

wa lau kānū yu'minūna billāhi wan-nabiyyi wa mā unzila ilaihi mattakhażūhum auliyā'a wa lākinna kaṡīram minhum fāsiqūn(a).

በአላህ፣ በነቢዩ (ሙሐመድ) እና ወደርሱ በተወረደው ነገር የሚያምኑ ቢሆኑ ኖሮ አጋሪዎችን ታማኝ ወዳጆቻቸው ባላደረጓቸው ነበር። ግን ብዙዎቹ ክፉ ሰዎች ናቸው።

۞ لَتَجِدَنَّ اَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الْيَهُوْدَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْاۚ وَلَتَجِدَنَّ اَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيْسِيْنَ وَرُهْبَانًا وَّاَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۔

latajidanna asyaddan-nāsi ‘adāwatal lil-lażīna āmanul-yahūda wal-lażīna asyrakū, wa latajidanna aqrabahum mawaddatal lil-lażīna āmanul-lażīna qālū innā naṣārā, żālika bi'anna minhum qissīsīna wa ruhbānaw wa annahum lā yastakbirūn(a).

ለአማኞች በጣም የሚጠሉ ሰዎችን በእርግጥ ታገኛለህ፤ እነሱም አይሁዶችና አጋሪዎች ናቸው። እነዚያንም ከአማኞች ጋር በጣም የቀረቡ ወዳጅነታቸውን «እኛ ክርስቲያኖች ነን» የሚሉትን ታገኛለህ። ይህ የሆነበት ምክንያት ከእነሱ ውስጥ ካህናትና መነኮሳት በመኖራቸው ነው፤ እነሱም አይኮሩም።

وَاِذَا سَمِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَى الرَّسُوْلِ تَرٰٓى اَعْيُنَهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوْا مِنَ الْحَقِّۚ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iżā sami‘ū mā unzila ilar-rasūli tarā a‘yunahum tafīḍu minad-dam‘i mimmā ‘arafū minal-ḥaqq(i), yaqūlūna rabbanā āmannā faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

ለመልክተኛው (ሙሐመድ) የተወረደውን (ቁርኣን) በሰሙ ጊዜ፣ ዓይኖቻቸው (ከራሳቸው መጻሕፍት) ስለተረዱ እንባ ሲያፈሱ አየሃቸው፣ “ጌታዬ ሆይ፣ አምነናል፣ ስለዚህ ከምስክሮቹ (የቁርኣንን እውነት እና የመሐመድን ነቢይነት) ጋር አስመዝግበን።”

وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَا جَاۤءَنَا مِنَ الْحَقِّۙ وَنَطْمَعُ اَنْ يُّدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصّٰلِحِيْنَ

wa mā lanā lā nu'minu billāhi wa mā jā'anā minal-ḥaqq(i), wa naṭma‘u ay yudkhilanā rabbunā ma‘al-qaumiṣ-ṣāliḥīn(a).

ጌታችን ከመልካሞቹ ጋር እንዲያገናኘን የምንፈልግ ብንሆንም፣ በአላህና በመጣልን እውነት ለምን አናምንም?

فَاَثَابَهُمُ اللّٰهُ بِمَا قَالُوْا جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَ

fa aṡābahumullāhu bimā qālū jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

አላህም በተናገሩት ቃል (ማለትም ከሥሮቻቸው ወንዞች የሚፈሱባትን ገነት) ወርሷ ውስጥ ለዘላለም ይኖራሉ። ይህም መልካም ለሠሩ ሰዎች ምንዳ ነው።

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

እነዚያም የካዱና በአንቀጾቻችንም የካዱ እነዚያ የገሃነም ጓዶች ናቸው

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحَرِّمُوْا طَيِّبٰتِ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥarrimū ṭayyibāti mā aḥallallāhu lakum wa lā ta‘tadū, innallāha lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አላህ ለእናንተ የፈቀደላችሁን መልካም ነገር አትከልክሉ፤ ወሰንንም አትለፉ። አላህ ወሰንን የሚተላለፉ ሰዎችን አይወድም።

وَكُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اَنْتُمْ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

wa kulū mimmā razaqakumullāhu ḥalālan ṭayyibā(n), wattaqullāhal-lażī antum bihī mu'minūn(a).

አላህም ከሰጣችሁ ነገር የተፈቀደና መልካም ሲሳይ ብሉ፤ አላህንም በርሱ ፍሩ።

لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللّٰهُ بِاللَّغْوِ فِيْٓ اَيْمَانِكُمْ وَلٰكِنْ يُّؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُّمُ الْاَيْمَانَۚ فَكَفَّارَتُهٗٓ اِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسٰكِيْنَ مِنْ اَوْسَطِ مَا تُطْعِمُوْنَ اَهْلِيْكُمْ اَوْ كِسْوَتُهُمْ اَوْ تَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ ۗفَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ كَفَّارَةُ اَيْمَانِكُمْ اِذَا حَلَفْتُمْ ۗوَاحْفَظُوْٓا اَيْمَانَكُمْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

lā yu'ākhiżukumullāhu bil-lagwi fī aimānikum wa lākiy yu'ākhiżukum bimā ‘aqqattumul-aimān(a), fa kaffāratuhū iṭ‘āmu ‘asyarati masākīna min ausaṭi mā tuṭ‘imūna ahlīkum au kiswatuhum au taḥrīru raqabah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu ṡalāṡati ayyām(in), żālika kaffāratu aimānikum iżā ḥalaftum, waḥfaẓū aimānakum, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tasykurūn(a).

አላህ ባለማወቅ ስእለት (በመሐላ) አይቀጣችሁም፤ ነገር ግን በዓላማ መሐላዎቻችሁ ምክንያት ይቀጣችኋል፤ ስለዚህ ካፋራት (መሐላ በማፍረስ ቅጣት) አስር ምስኪኖችን መመገብ ነው፤ እነሱም ለቤተሰብዎ ከሚሰጡት ምግብ፣ ልብስ መስጠት ወይም አገልጋይን ነፃ ማውጣት ናቸው። ይህን ማድረግ የማይችል ሰው (እንደ አለመታደል ሆኖ) ሶስት ቀናትን መጾም። ስትምሉ የመሐላዎቻችሁ ባህሪ ይህ ነው። መሐላችሁንም ጠብቁ። አላህም እንዲሁ እናንተ አመስጋኞች እንድትሆኑ ሕጎቹን ያብራራላችኋል።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْاَنْصَابُ وَالْاَزْلَامُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِ فَاجْتَنِبُوْهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-khamru wal-maisiru wal-anṣābu wal-azlāmu rijsum min ‘amalisy-syaiṭāni fajtanibūhu la‘allakum tufliḥūn(a).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! በእርግጥም አልኮል መጠጣት፣ ቁማር መጫወት፣ ለጣዖት (መስዋዕት ማድረግ) እና በቀስት ብዙ ሀብት መሳብ አስጸያፊ ተግባራት ናቸው፤ ከሰይጣንም ተግባራት መካከል ናቸው። ስለዚህ እድለኞች እንድትሆኑ ከእነዚህ (ተግባራት) ራቁ።

اِنَّمَا يُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّوْقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ فِى الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَعَنِ الصَّلٰوةِ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّنْتَهُوْنَ

innamā yurīdusy-syaiṭānu ay yūqi‘a bainakumul-‘adāwata wal-bagḍā'a fil-khamri wal-maisiri wa yaṣuddakum ‘an żikrillāhi wa ‘aniṣ-ṣalāti fahal antum muntahūn(a).

ሰይጣን በመጠጥና ቁማር በመጫወት በመካከላችሁ ጠላትነትንና ጥላቻን ለመፍጠር ብቻ ነው የሚፈልገው፣ አላህን ከማስታወስና ከመስገድ ለመከልከል ብቻ ነው፤ ስለዚህ ማቆም አትፈልግም?

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاحْذَرُوْا ۚفَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا عَلٰى رَسُوْلِنَا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla waḥżarū, fa in tawallaitum fa‘lamū annamā ‘alā rasūlinal-balāgul-mubīn(u).

አላህንም ተገዙ፤ መልክተኛውንም ታዘዙ፤ ተጠንቀቁም። ብትሸሹም የመልክተኛው ግዴታ ግልጽ ማድረስ ብቻ መሆኑን እወቁ።

لَيْسَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جُنَاحٌ فِيْمَا طَعِمُوْٓا اِذَا مَا اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاَحْسَنُوْا ۗوَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

laisa ‘alal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṡummattaqau wa āmanū ṡummattaqau wa aḥsanū, wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

እነዚያ (በቀድሞ) ከሚበሉት ነገር ላመኑና መልካም ሥራዎችን የሠሩ (በዚህ ምግብ) ኃጢአት የለባቸውም። እግዚአብሔርን ቢፈሩና ቢያምኑ መልካም ሥራዎችንም ቢሠሩና ቢሠሩ፣ ከዚያም እግዚአብሔርን ቢፈሩና ቢያምኑ (በዚህ ምግብ ውስጥ) እግዚአብሔርን ቢፈሩና መልካም ሥራዎችንም ቢሠሩ (በዚህ ምግብ ውስጥ) እግዚአብሔርን ቢፈሩና ቢሠሩ (በዚህ ምግብ ውስጥ) መልካም ሥራዎችንም ቢሠሩ አላህም መልካም ሥራዎችን የሚሠሩትን ይወዳል።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللّٰهُ بِشَيْءٍ مِّنَ الصَّيْدِ تَنَالُهٗٓ اَيْدِيْكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَّخَافُهٗ بِالْغَيْبِۚ فَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū layabluwannakumullāhu bisyai'im minaṣ-ṣaidi tanāluhū aidīkum wa rimāḥukum liya‘lamallāhu may yakhāfuhū bil-gaib(i), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አላህ በእጆቻችሁና በጦሮቻችሁ በቀላሉ የምትይዙትን አደን በእርግጥ ይፈትናችኋል፤ እርሱም የሚያየውን የሚፈራውን ያውቃል፤ ከዚያም በኋላ የሚተላለፍ ሰው አሳማሚ ቅጣት ያገኛል።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَاَنْتُمْ حُرُمٌ ۗوَمَنْ قَتَلَهٗ مِنْكُمْ مُّتَعَمِّدًا فَجَزَۤاءٌ مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهٖ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ هَدْيًاۢ بٰلِغَ الْكَعْبَةِ اَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسٰكِيْنَ اَوْ عَدْلُ ذٰلِكَ صِيَامًا لِّيَذُوْقَ وَبَالَ اَمْرِهٖ ۗعَفَا اللّٰهُ عَمَّا سَلَفَ ۗوَمَنْ عَادَ فَيَنْتَقِمُ اللّٰهُ مِنْهُ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqtuluṣ-ṣaida wa antum ḥurum(un), wa man qatalahū minkum muta‘ammidan fa jazā'um miṡlu mā qatala minan-na‘ami yaḥkumu bihī żawā ‘adlim minkum hadyam bāligal-ka‘bati au kaffāratun ṭa‘āmu masākīna au ‘adlu żālika ṣiyāmal liyażūqa wabāla amrih(ī), ‘afallāhu ‘ammā salaf(a), wa man ‘āda fa yantaqimullāhu minh(u), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! በኢህራም (ሐጅ ወይም ኡምራ) ውስጥ ሆናችሁ የአደን እንስሳትን አትግደሉ። ከእናንተ ውስጥ ሆን ብሎ የገደለው ሰው ቅጣቱ ከገደለው እንስሳ ጋር የሚመጣጠን የእንስሳት እርባታ መተካት አለበት፤ ይህም ከመካከላችሁ ሁለት ጻድቅ ሰዎች ወደ ካዕባ እንዲወሰዱ ወይም ድሆችን በመመገብ ቤዛ መክፈል ወይም ጾምን እንደወሰዱት ምግብ መጠን መጾም ነው፤ ይህም የድርጊቶቹ መጥፎ ውጤት እንዲሰማው ነው። አላህ ቀደም ሲል የተከሰተውን ነገር ይቅር ብሏል። እናም ወደዚያ የተመለሰ ሁሉ አላህ በእርግጥ ይቀጣዋል። አላህም ሁሉን ቻይ የሆነው (አላህ) የማሰቃየት (ስልጣን) አለው።

اُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهٗ مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِلسَّيَّارَةِ ۚوَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُمًا ۗوَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

uḥilla lakum ṣaidul-baḥri wa ṭa‘āmuhū matā‘al lakum wa lis-sayyārah(ti), wa ḥurrima ‘alaikum ṣaidul-barri mā dumtum ḥurumā(n), wattaqullāhal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

የባህር እንስሳትንና ከባህር የመነጨውን ምግብ (ለእናንተና ለመንገደኞችም ጣፋጭ ምግብ) ማደን ተፈቀደላችሁ፤ በኢህራም ውስጥ እስካላችሁ ድረስ የምድር እንስሳትን መያዝ ለእናንተም የተከለከለ ነው። ወደርሱም የምትሰበሰቡበትን አላህን ፍሩ።

۞ جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيٰمًا لِّلنَّاسِ وَالشَّهْرَ الْحَرَامَ وَالْهَدْيَ وَالْقَلَاۤىِٕدَ ۗذٰلِكَ لِتَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

ja‘alallāhul-ka‘batal-baital-ḥarāma qiyāmal lin-nāsi wasy-syahral-ḥarāma wal-hadya wal-qalā'id(a), żālika lita‘lamū annallāha ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

አላህ ካዕባን ሰዎች የሚሰበሰቡበት የተቀደሰ ቤት አድርጎታል። እንዲሁም የሐራም ወራት፣ ሀዱ እና ቃላኢድ። ይህ የሆነው አላህ በሰማያት ውስጥ ያለውንና በምድር ውስጥ ያለውን ሁሉ እንደሚያውቅና አላህም ሁሉንም ነገር አዋቂ መሆኑን እንድታውቁ ነው።

اِعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۗ

i‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i), wa annallāha gafūrur raḥīm(un).

አላህ ቅጣቱ ብርቱ መሆኑንና አላህም መሐሪና አዛኝ መሆኑን እወቁ።

مَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا تَكْتُمُوْنَ

mā ‘alar-rasūli illal-balāg(u),wallāhu ya‘lamu mā tubdūna wa mā taktumūn(a).

የመልእክተኛው ግዴታ (የአላህን መልእክት) ማስተላለፍ ብቻ አይደለም፤ አላህም የምትገልጹትንና የምትደብቁትን ያውቃል።

قُلْ لَّا يَسْتَوِى الْخَبِيْثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ اَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيْثِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

qul lā yastawil-khabīṡu waṭ-ṭayyibu wa lau a‘jabaka kaṡratul-khabīṡ(i), fattaqullāha yā ulil-albābi la‘allakum tufliḥūn(a).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- "ክፉው ከጥሩው ጋር አንድ አይደለም፤ ምንም እንኳን የክፋት ብዛት ልብህን ቢስብም፣ ስለዚህ አላህን ፍሩ፤ እናንተ የማመዛዘን ችሎታ ያላችሁ ሰዎች ትሳካላችሁ"።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَسْـَٔلُوْا عَنْ اَشْيَاۤءَ اِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ ۚوَاِنْ تَسْـَٔلُوْا عَنْهَا حِيْنَ يُنَزَّلُ الْقُرْاٰنُ تُبْدَ لَكُمْ ۗعَفَا اللّٰهُ عَنْهَا ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tas'alū ‘an asy-yā'a in tubda lakum tasu'kum, wa in tas'alū ‘anhā ḥīna yunazzalul-qur'ānu tubda lakum, ‘afallāhu ‘anhā, wallāhu gafūrun ḥalīm(un).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! (ከነቢዩ) ቢገለጽላችሁ የሚያስቸግራችሁን ነገሮች አትጠይቁ። ቁርኣን በሚወርድበት ጊዜ ብትጠይቁት (በእርግጥ) ይብራራላችኋል። አላህም በዚህ ነገር ይቅር ብሏል። አላህም መሐሪ አዛኝ ነው።

قَدْ سَاَلَهَا قَوْمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ثُمَّ اَصْبَحُوْا بِهَا كٰفِرِيْنَ

qad sa'alahā qaumum min qablikum ṡumma aṣbaḥū bihā kāfirīn(a).

በእርግጥ ከእናንተ በፊትም ተመሳሳይ ነገር (ለነቢያቸው) የጠየቁ የሰዎች ቡድን ነበሩ፤ ከዚያም ከሐዲዎች ሆኑ።

مَا جَعَلَ اللّٰهُ مِنْۢ بَحِيْرَةٍ وَّلَا سَاۤىِٕبَةٍ وَّلَا وَصِيْلَةٍ وَّلَا حَامٍ ۙوَّلٰكِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَاَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

mā ja‘alallāhu mim baḥīratiw wa lā sā'ibatiw wa lā waṣīlatiw wa lā ḥām(in), wa lākinnal-lażīna kafarū yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

አላህ የባሂራ፣ የሳኢባ፣ የወሲላ እና የሃምን መኖር በፍፁም አይገልጽም። ግን እነዚያ የካዱት በአላህ ላይ ውሸትን ይቀጣጥፋሉ፤ አብዛኛዎቹም አያውቁም።

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ قَالُوْا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli qālū ḥasbunā mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘lamūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).

«አላህ ያወረደውን ተከተሉና መልክተኛውን ተከተሉ» በተባሉ ጊዜ «አባቶቻችንን (ሲያደርጉ) ያገኘነው ነገር ይበቃናል» አሉ። አባቶቻቸው ምንም የማያውቁና ያልተመሩ ቢሆኑም እንኳ (ይከተላሉን?)

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا عَلَيْكُمْ اَنْفُسَكُمْ ۚ لَا يَضُرُّكُمْ مَّنْ ضَلَّ اِذَا اهْتَدَيْتُمْ ۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū ‘alaikum anfusakum, lā yaḍurrukum man ḍalla iżahtadaitum, ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ራሳችሁን ጠብቁ፤ (ምክንያቱም) የተሳሳተ ሰው ከተመራችሁ አይጎዳችሁም። ሁላችሁም ወደ አላህ ብቻ ትመለሳላችሁ፤ ከዚያም የሠራችሁትን ይነግራችኋል።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ከእናንተ አንዱ ኑዛዜን ሊፈጽም ሲል ሞትን የሚያይ ከሆነ፣ ከናንተ መካከል ሁለት ፍትሃዊ ሰዎች ወይም ከእናንተ የተለየ ሃይማኖት ያላቸው ሁለት ሰዎች (ኑዛዜውን) ይመሰክሩ። በምድር ላይ እየተጓዛችሁና ለሞት አደጋ ላይ ከሆናችሁ፣ ከሶላት በኋላ ሁለቱን ምስክሮች አቁሙ፤ ስለዚህም ጥርጣሬ ውስጥ ከሆናችሁ ሁለቱም በአላህ ስም ይምላሉ፤ "እርሱ የቅርብ ዘመድ ቢሆንም እንኳ ይህንን መሐላ አንጠቀምበትም፤ የአላህንም ምስክርነት አንደብቅም፤ በእርግጥ ከሆነ ከኃጢአተኞች መካከል እንሆናለን።"

فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

ሁለቱ ምስክሮች ኃጢአት መፈጸማቸው ከተረጋገጠ፣ ሌሎች ሁለት ሰዎች ቦታቸውን ይወስዳሉ፣ እነሱም ከትክክለኛ ወራሾች መካከል እና ከሞተው ሰው ጋር ቅርብ ሲሆኑ፣ ሁለቱም በአላህ ስም ይምላሉ፣ “በእርግጥ ምስክርነታችን ከሁለቱ ምስክሮች ምስክርነት የበለጠ ተቀባይነት ያለው ነው፣ እና ምንም አይነት ገደብ አናፈርስም። በእርግጥም እንዲህ ካደረግን ከበዳዮች መካከል እንሆናለን።”

ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِالشَّهَادَةِ عَلٰى وَجْهِهَآ اَوْ يَخَافُوْٓا اَنْ تُرَدَّ اَيْمَانٌۢ بَعْدَ اَيْمَانِهِمْۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاسْمَعُوْا ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

Żālika adnā ay ya'tū bisy-syahādati ‘alā wajhihā au yakhāfū an turadda aimānum ba‘da aimānihim, wattaqullāha wasma‘ū, wallāhu lā yahdil qaumal-fāsiqīn(a).

በዚህ መንገድ፣ ምስክርነታቸውን በእውነት መሰረት ቢሰጡ ይሻላቸዋል፣ እና ከማሉ በኋላ መሐላዎቻቸው (ለወራሹ) እንዳይመለሱ ይፈራሉ። አላህን ፍሩ እና (ትዕዛዛቱን) አዳምጡ። አላህም ክፉዎችን አይመራም።

۞ يَوْمَ يَجْمَعُ اللّٰهُ الرُّسُلَ فَيَقُوْلُ مَاذَٓا اُجِبْتُمْ ۗ قَالُوْا لَا عِلْمَ لَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

yauma yajma‘ullāhur-rusula fa yaqūlu māżā ujibtum, qālū lā ‘ilma lanā, innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).

አላህ ሐዋርያትን የሰበሰበበትን ቀን አስታውስ፤ ከዚያም “ለሕዝቦቻችሁ (ጥሪ) ምን ምላሽ ሰጡ?” ብሎ ጠየቃቸው። እነሱም “አናውቅም። አንተ ሩቁን ሁሉ አዋቂ ነህ” አሉ።

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

አላህም «ኢየሱስ ሆይ የመርየም ልጅ! በመንፈስ ቅዱስ ባበረታሁህ ጊዜ በአንተና በእናትህ ላይ የሰጠሁትን ጸጋ አስታውስ። ገና በሕፃንነትህና በአዋቂነትህ ጊዜ ከሰዎች ጋር መነጋገር ቻልክ። ጥበብን፣ ተውራትንና ወንጌልን (እንዲሁም) መጻፍን ባስተማርኩህ ጊዜ አስታውስ። በእኔ ፈቃድ ከምድር ወፍን በፈጠርክ ጊዜ፣ ከዚያም በነፋህበት ጊዜ፣ በፈቃዴም እውነተኛ ወፍ ሆነ። ከተወለደበት ጊዜ ጀምሮ ዕውር የሆነውንና ለምጻምን በፈወሰህ ጊዜ አስታውስ። በፈቃዴም ሙታንን (ከመቃብር ወደ ሕይወት) ባመጣሃቸው ጊዜ አስታውስ። የእስራኤልንም ልጆች (ለመግደልህ) ግልጽ መረጃ ባቀረብካቸው ጊዜ (ይህ እውነተኛ ድግምት ነው) እንዳሉ አስታውስ።»

وَاِذْ اَوْحَيْتُ اِلَى الْحَوَارِيّٖنَ اَنْ اٰمِنُوْا بِيْ وَبِرَسُوْلِيْ ۚ قَالُوْٓا اٰمَنَّا وَاشْهَدْ بِاَنَّنَا مُسْلِمُوْنَ

wa iż auḥaitu ilal-ḥawāriyyīna an āminū bī wa birasūlī, qālū āmannā wasyhad bi'annanā muslimūn(a).

(አስታውሱ)፣ የኢየሱስን ታማኝ ተከታዮች "በእኔና በመልክተኛዬ እመኑ" ብዬ ባነሳሳሁ ጊዜ። እነሱም "አምነናል፤ እኛ (ሙስሊሞች) የታዘዝን ሕዝቦች መሆናችንን መስክር" አሉ።

اِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيْعُ رَبُّكَ اَنْ يُّنَزِّلَ عَلَيْنَا مَاۤىِٕدَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ ۗقَالَ اتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

iż qālal-ḥawāriyyūna yā ‘īsabna maryama hal yastaṭī‘u rabbuka ay yunazzila ‘alainā mā'idatam minas-samā'(i), qālattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).

(አስታውስ)፣ የኢየሱስ ታማኝ ተከታዮች “የማርያም ልጅ ኢየሱስ ሆይ! ጌታህ ከሰማይ ምግብ ሊያወርድልን ፈቃደኛ ነውን?” ሲሉ ጊዜ (አስታውስ)። ኢየሱስም “አማኞች ከሆናችሁ አላህን ፍሩ” ሲል መለሰ።

قَالُوْا نُرِيْدُ اَنْ نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُنَا وَنَعْلَمَ اَنْ قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُوْنَ عَلَيْهَا مِنَ الشّٰهِدِيْنَ

qālū nurīdu an na'kula minhā wa taṭma'inna qulūbunā wa na‘lama an qad ṣadaqtanā wa nakūna ‘alaihā minasy-syāhidīn(a).

«ልባችን እንዲረጋጋ፣ እውነቱን እንደነገርከን እንድናረጋግጥ፣ እኛም ለእርሱ ምስክሮች እንድንሆን ልንበላው እንፈልጋለን» አሉ።

قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللّٰهُمَّ رَبَّنَآ اَنْزِلْ عَلَيْنَا مَاۤىِٕدَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ تَكُوْنُ لَنَا عِيْدًا لِّاَوَّلِنَا وَاٰخِرِنَا وَاٰيَةً مِّنْكَ وَارْزُقْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

qāla ‘īsabnu maryamallāhumma rabbanā anzil ‘alainā mā'idatam minas-samā'i takūnu lanā ‘īdal li'awwalinā wa ākhirinā wa āyatam minka warzuqnā wa anta khairur-rāziqīn(a).

የማርያም ልጅ ኢየሱስ እንዲህ ሲል ጸለየ፡- “ጌታችን ሆይ፣ ከሰማይ የወረደውን ምግብ (የሚወርድበትን ቀን) ለእኛ ላክልን፤ ይኸውም አሁን ከእኛ ጋር ላሉትና ከእኛ በኋላ ለሚመጡት፣ የኃይልህም ምልክት ይሁኑልን፤ ሲሳይን ስጠን፤ አንተም ከሁሉም የሚሻልህ ሲሳይ ሰጪ ነህ።”

قَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۚ فَمَنْ يَّكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَاِنِّيْٓ اُعَذِّبُهٗ عَذَابًا لَّآ اُعَذِّبُهٗٓ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

qālallāhu innī munazziluhā ‘alaikum, famay yakfur ba‘du minkum fa innī u‘ażżibuhū ‘ażābal lā u‘ażzibuhū aḥadam minal-‘ālamīn(a).

አላህ እንዲህ ይላል፡- "እኔ ሳህኑን ወደ እናንተ አወርዳለሁ፤ ነገር ግን ከእናንተ መካከል (ሳህኑ ከተወረደ በኋላ) የካደ ሰው፣ እኔ ከሰው ልጆች መካከል በማንም ላይ ያላደረግኩትን ቅጣት እቀጣዋለሁ (በተፈጥሮ ሁሉ)።"

وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).

አላህም «የመርየም ልጅ ዒሳ ሆይ! ለሰዎች «እኔንና እናቴን ከአላህ ሌላ ሁለት አማልክት አድርጉ» ያልከው አንተ ነህን?» (ኢሳ) «ጥራት ይገባህ፤ የእኔ ያልሆነውን መናገር ለእኔ ተገቢ አይደለም። ብናገር ኖሮ ታውቃለህ ነበር። በእኔ ውስጥ ያለውን ታውቃለህ፤ በአንተም ውስጥ ያለውን አላውቅም። አንተ የማይታየውን ሁሉ አዋቂ ነህ» ባለ ጊዜ (አስታውስ)።

مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

አንተ ያዘዝከኝን (ማለትም "ጌታዬንና ጌታችሁን አላህን አምልኩ" የሚለውን ቃል ብቻ እንጂ ለእነሱ አልነገርኳቸውም፤ በመካከላቸውም እስካለሁ ድረስ በእነርሱ ላይ ምስክር ነበርኩ። ስለዚህ አንተ ከሞትክ በኋላ አንተ በእነርሱ ላይ ጠባቂ ነበርክ። አንተም የሁሉም ነገር ምስክር ነህ።

اِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَاِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۚوَاِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَاِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

in tu‘ażżibhum fa innahum ‘ibāduk(a), wa in tagfir lahum fa innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ብትሰቃያቸው በእርግጥ ባሮችህ ናቸው፤ ብትምርላቸውም አንተ በእርግጥ አሸናፊው ጥበበኛው ነህ።

قَالَ اللّٰهُ هٰذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصّٰدِقِيْنَ صِدْقُهُمْ ۗ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗرَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

qālallāhu hāżā yaumu yanfa‘uṣ-ṣādiqīna ṣidquhum, lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

አላህ እንዲህ ይላል፡- "ይህ የሚሆነው ጻድቃን የጽድቅን ጥቅም የሚያገኙት በዚህ ጊዜ ነው። ወንዞች የሚፈሱባትን ገነት ያገኛሉ፣ በውስጧም ለዘላለም ይኖራሉ። አላህ በእነርሱ ተደስቷል፣ በእርሱም ተደስተዋል። ይህ ታላቅ ድል ነው።"

لِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا فِيْهِنَّ ۗوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā fīhinn(a), wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

የሰማያትና የምድር ንግሥና በውስጣቸውም ያለው ሁሉ የአላህ ነው፤ እርሱም በነገሩ ሁሉ ላይ ቻይ ነው።