Q.S አዝ-ዙመር (اَلزُّمَر) - 75 የጥቅሶች ብዛት

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

ይህ መጽሐፍ (ቁርኣን) እጅግ በጣም የተከበረውና ጥበበኛው በሆነው አላህ (ሱ.ወ) የወረደ ነው።

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

በእርግጥም መጽሐፍን (ቁርኣንን) ወደ አንተ (ሙሐመድ) ከእውነት ጋር (አወረድነው)። ስለዚህ አላህን በሃይማኖትህ ውስጥ በቅንነትና በቅንነት ተገዛው።

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

አስታውሱ! አላህ ብቻ ነው ንፁህ ሃይማኖት (ከሽርክ)። እነዚያም ከእርሱ ሌላ ረዳቶችን የያዙ (እንዲህ አሉ)፡- "እኛ አናመልካቸውም ነገር ግን በተቻለ መጠን ወደ አላህ እንዲቀርቡን ተስፋ እናደርጋለን።" በእርግጥ አላህ በሚከራከሩበት ነገር በመካከላቸው ይፈርዳል። በእርግጥ አላህ ውሸታሞችንና በጣም ከሐዲዎችን ሰዎችን አይመራም።

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

አላህ ልጅ ሊወልድ ከፈለገ በእርግጥ ከፈጠረው ውስጥ የሚፈልገውን ይመርጣል። ክብር ለእርሱ ይሁን። እርሱ ሁሉን ቻይ የሆነው አላህ ነው።

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

ሰማያትንና ምድርን በትክክለኛ (ዓላማ) ፈጠረ፤ ሌሊትን በቀን ላይ አስገዛ፤ ቀንንም በሌሊት ላይ አስገዛ፤ ፀሐይንና ጨረቃንም ገራ፤ እያንዳንዱም በተወሰነለት ጊዜ ይሮጣል። አስታውሱ! እርሱ እጅግ በጣም አዛኝና መሐሪ ነው።

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

ከአንድ ሰው (አዳም) ፈጠረህ፤ ከዚያም ከእርሱ አጋርህን አደረገ፤ ስምንት ጥንድ እንስሳትንም ላከልህ። በእናትህ ሆድ ውስጥ በሦስት ጨለማዎች ውስጥ ከክስተቶች በኋላ ፈጠረህ። ይህንን የሚያደርግ አላህ ጌታህ ነው፤ የንግሥና ባለቤት የሆነው ጌታ ነው። ከእርሱ በቀር ሌላ አምላክ የለም፤ ታዲያ ለምን ትሸሻለህ?

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

(ይህንን እወቁ) ብትክዱ አላህ በእርግጥ አያስፈልጋችሁም፤ የባሪያዎቹንም ክህደት አይቀበልም። ብታመሰግኑም በምስጋናችሁ ይደሰታል። ኃጢአት የሠራ ሰው የሌሎችን ኃጢአት አይሸከምም። ከዚያም ወደ ጌታችሁ ትመለሳላችሁ፤ የሠራችሁትንም ይነግራችኋል። በእርግጥም እርሱ በደረትህ ውስጥ ያለውን ሁሉ ያውቃል።

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

ሰውም አደጋ ሲደርስበት፣ ወደ እርሱ በመመለስ (በመታዘዝ) ከጌታው እርዳታን ይለምናል፤ በረከቱንም ሲሰጠው ከዚህ በፊት ለአላህ የጸለየበትን (ጥፋት) ይረሳል፤ አላህም ሰዎችን ከመንገዱ እንዲያሳስታቸው ረዳቶችን ይፈጥራል። «ለተወሰነ ጊዜ በክህደትህ ተደሰት። በእርግጥ ከገሃነም ነዋሪዎች መካከል ትሆናለህ» በል።

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

(እናንተ አጋሪዎች ይበልጥ እድለኞች ናችሁን?) ወይስ እናንተ በመጨረሻው ዓለም (በመጨረሻው ዓለም) ፍርሃትና የጌታቸውን ችሮታ የምትከጅሉ በሌሊት ሰጋጆችና ቆመዎች ሆናችሁ የምትሰግዱ ናችሁን? «እነዚያ የሚያውቁትና የማያውቁት እኩል ናቸውን?» በላቸው። በእርግጥ አእምሮ ያላቸው ብቻ ናቸው።

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- "እናንተ ታማኝ ባሮቼ ሆይ! ጌታችሁን ፍሩ።" በዚህ ዓለም መልካም የሚያደርጉ ሰዎች መልካም ነገርን ያገኛሉ። የአላህም ምድር ሰፊ ናት። ታጋሾች ብቻ ምንዳቸውን ያለገደብ ያገኛሉ።

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

«በእርግጥ አላህን በሃይማኖት ውስጥ ሙሉ በሙሉ ለእርሱ ታዛዥ ሆኜ እንድገዛው ታዝዣለሁ» በል።

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

እናም የመጀመሪያው እጅ ለመስጠት ታዘዝኩ።

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

«እኔ በእርግጥ የጌታዬን ትእዛዝ ብጥስ በታላቁ ቀን ቅጣትን እፈራለሁ» በል።

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

«ሃይማኖቴን ሙሉ በሙሉ ለእርሱ ታዛዥ ሆኜ የማመልከው አላህን ብቻ ነው» በል።

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

ስለዚህ ከርሱ ሌላ እንደፈለጋችሁት አምልኩ! (አጋሪዎች ሆይ)። «ከሳሪዎቹ እነዚያ በትንሳኤ ቀን ራሳቸውንና ቤተሰቦቻቸውን ያከሰሩ ናቸው» በላቸው።

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

ከበላያቸው የእሳት ንብርብሮች ነበሩ፤ ከበታቻቸውም ለእነሱ የተዘጋጁ ንብርብሮች ነበሩ። አላህም ባሮቹን (በዚያ ስቃይ) ያስፈራራቸዋል። «ባሮቼ ሆይ! ፍሩኝ።»

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

እነዚያም ከጣዖት የራቁ (ማለትም) የማይሰግዱትና ወደ አላህ የሚመለሱት እነሱ ምሥራች ይገባቸዋል። ስለዚህ ለባሮቼ አብሳሪ።

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

(ማለትም) እነዚያ ቃሉን የሚሰሙና መልካሙን የሚከተሉ ናቸው። እነዚያ አላህ የመራቸው ናቸው፤ እነዚያም አስተዋዮች ናቸው።

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

ታዲያ ቅጣት እንደሚደርስባቸው እርግጠኛ የሆኑ ሰዎችን (እጣ ፈንታቸውን) ምን (መለወጥ ትፈልጋለህ)? አንተ (መሐመድ) በገሃነም እሳት ውስጥ ያሉትን ሰዎች ታድናለህ?

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

ግን እነዚያ ጌታቸውን የሚፈሩት (በገነት ውስጥ) ክፍሎች አሏቸው፤ ከበላያቸው የተነደፉ ክፍሎች አሏቸው፤ ከሥሮቻቸውም ወንዞች የሚፈሱባቸው ክፍሎች አሏቸው። (ይህም) የአላህ ቃል ኪዳን ነው። አላህ ቃል ኪዳኑን አያፈርስም።

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

አላህ ከሰማይ ውሃን ማውረዱንና በምድር ውስጥ እንደ ምንጮች እንደሚያፈሰው አታይምን? ከዚያም በርሱ የተለያዩ ቀለሞች ያላቸውን አዝመራዎች ያወጣል፤ ከዚያም ይደርቃሉ፤ ከዚያም ወደ ቢጫነት ይለወጣሉ፤ ከዚያም የተበታተኑ ፍርስራሾች ያደርጋቸዋልን? በዚህ ውስጥ ለአእምሮ ባለቤቶች በእርግጥ ትምህርት አለ።

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

አላህ ልባቸውን ወደ እስልምና ሃይማኖት የከፈተላቸውና ከዚያም ከጌታቸው ብርሃን የሚያገኙ ሰዎች (ልባቸው ድንጋይ የሆነባቸው ሰዎች) ናቸውን? ልቦቻቸውም አላህን በማውሳት የቀዘቀዙ ሰዎች ወዮላቸው። እነሱ በግልጽ ስህተት ውስጥ ናቸው።

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

አላህ (ሱ.ወ) ደጋግሞ ምርጥ ቃላትን (ማለትም ተመሳሳይ ቁርኣንን (አንቀጾቹን) አውርዷል፤ በዚህም ምክንያት የሚንቀጠቀጥ ሰው ቆዳ ጌታቸውን የሚፈሩትን ሰዎች ቆዳ ያወርዳል፤ ከዚያም አላህን ሲያስታውሱ ቆዳቸውና ልባቸው ይረጋጋል። ይህ የአላህ መመሪያ ነው፤ በዚያ መጽሐፍ የሚሻውን ይመራል። አላህም የሚያጠመውን ማንም ሊመራው አይችልም።

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

ታዲያ ፊታቸውን የሚጠብቁ ሰዎች በትንሣኤ ቀን (ቅጣት የማይደርስባቸው አማኞችም) ከክፉ ቅጣት ይርቃሉን? ለበዳዮችም “በሠራችሁት ሥራ ዋጋን ቅመሱ” ተባለ።

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

እነዚያ ከነሱ በፊት የነበሩት (መልክተኞቹን) ያስተባበሉ ከዚያም ቅጣቱ ከማያውቁት አቅጣጫ መጣባቸው።

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

አላህም የቅርቢቱን ሕይወት ውርደት በእነርሱ ላይ አደረገ። በመጨረሻይቱም ዓለም ቅጣት በእርግጥ ታላቅ ነው፤ ቢያውቁ ኖሮ (ቢሆኑ ኖሮ)።

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

እናም በዚህ ቁርኣን ውስጥ ለሰዎች እንዲማሩ የተለያዩ ምሳሌዎችን አዘጋጅተናል።

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

(ይህም ማለት) ቁርኣን በአረብኛ የተጻፈ ነው፤ ምንም ዓይነት ጠማማነት የለም፤ ስለዚህም ይጠነቀቁ ዘንድ (ይከተሉት ዘንድ)።

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

አላህ በብዙ ተከራካሪዎች የተከራከሩበት ሰው እና ሙሉ በሙሉ የአንድ ሰው ባሪያ የሆነን ምሳሌ ያሳያል። ሁለቱ ባሮች በሁኔታ እኩል ናቸውን? አላህ ምስጋና ይገባዋል፤ ግን አብዛኛዎቹ አያውቁም።

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

በእርግጥም አንተ (ሙሐመድ) ትሞታለህ እነሱም ይሞታሉ።

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

ከዚያም በትንሣኤ ቀን በጌታችሁ ፊት ትከራከራላችሁ።

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

ታዲያ በአላህ ላይ ውሸትን ከፈጠረና ወደ እርሱ የመጣውን እውነት ከካደ ሰው የበለጠ በዳይ ማነው? ገሃነም የማያምኑት የሚኖሩበት ቦታ አይደለምን?

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

እውነትን የሚያመጡትና የሚያረጋግጡትም እነዚያ ቀናተኛ ሕዝቦች ናቸው።

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

ከጌታቸው የሚሹትን ያገኛሉ። ይህ መልካም የሠሩ ሰዎች ምንዳ ነው።

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

አላህ እስካሁን ካደረጓቸው መጥፎ ስራዎች ውስጥ አላህ እንዲሰርዝላቸውና ከሰሩት የተሻለ ነገር እንዲከፍላቸው።

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

አላህ ለባሮቹ በቂ አይደለምን? ከርሱ ውጭ በሌላ አምልኮ ያስፈራሩሃል። አላህ የሚያጠመውን ማንም ሊመራው አይችልም።

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

በአላህ የተመራ ማንም ሊያጠምደው አይችልም። አላህ ሁሉን ቻይ አይደለምን? የመቅጣትም ኃይል አለው?

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

«ሰማያትንና ምድርን የፈጠረ ማን ነው?» ብለህ ብትጠይቃቸው «አላህ» ብለው ይመልሳሉ። «ከአላህ ሌላ የምትገዙትን ታውቃለህን? አላህ በእኔ ላይ አደጋ ሊያመጣ ቢፈልግ አደጋውን ሊያስወግዱ ይችላሉን ወይስ አላህ ምህረትን ሊሰጠኝ ቢፈልግ ከችሮታው ሊያግዱ ይችላሉን?» በላቸው። «አላህ በቂዬ ነው። የሚተማመኑት ለእርሱ ታዛዦች ናቸው» በላቸው።

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- «ወገኖቼ ሆይ! እንደ አቋማችሁ ሥሩ፤ እኔም እንዲሁ አደርጋለሁ። በኋላም ታውቃላችሁ።»

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

የሚያዋርድ ቅጣት ይቀበላል፤ ዘላለማዊ ቅጣትም ይደርስበታል።

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

እኛ ለሰዎች እውነትን የሚያቀርብ መጽሐፍን (ቁርኣንን) ወደ አንተ አወረድን፤ የተመራ ሰው ለራሱ ነው፤ የተሳሳተም ሰው ስህተቱ ለራሱ ነው፤ አንተም በነሱ ላይ ተጠያቂ አይደለህም።

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

አላህ (ሰዎችን) በሞቱ ጊዜ ነፍሶችን እና የማይሞቱትንም (ሰዎችን) ተኝተው እያሉ ይወስዳል፤ ስለዚህ ሞትን የፈረደባቸውን (ሰዎችን) ነፍሶች ይጠብቃል፤ ሌሎቹንም እስከተወሰነ ጊዜ ድረስ ይለቃል። በዚህ ውስጥ ለሚያስቡ ሕዝቦች (የአላህን ታላቅነት) ምልክቶች አሉ።

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

ወይስ ከአላህ ሌላ ረዳቶችን ይይዛሉ? «ምንም የሌላቸውና የማያውቁ ቢሆኑም ትወስዳቸዋለህን?» በላቸው።

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

«እርዳታ የአላህ ብቻ ነው። የሰማያትና የምድር መንግሥት የእርሱ ነው። ከዚያም ወደ እርሱ ትመለሳላችሁ።» በላቸው።

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

የአላህ ስም ብቻ ቢነሳ፣ በኋለኛው ሕይወት የማያምኑ ሰዎች ልብ በጣም ይከፋል። ሆኖም ግን፣ ከአላህ ውጭ ያሉ አማልክት ስም ሲነሳ፣ በድንገት ይደሰታሉ።

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

«የሰማያትንና የምድርን ፈጣሪ የሆንከው አላህ ሆይ፤ የማይታየውንና እውነተኛውን ሁሉ የምታውቅ አንተ በባሮችህ መካከል ሁልጊዜ በሚከራከሩበት ነገር የምትፈርድ አንተ ነህ» በል።

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

በዳዮችም በምድር ላይ ያለው ሁሉ እና ከዚያ በላይ ቢኖራቸው ኖሮ፣ በትንሳኤ ቀን ከክፉው ቅጣት በርሱ ይቤዣሉ ነበር። ከአላህም ከዚህ በፊት ያልጠበቁት ቅጣት ለእነርሱ ግልጽ ሆነላቸው።

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

ምን ዓይነት ክፋት እንደሠሩም ግልጽ ሆነላቸው፤ ሁልጊዜም በሚያፌዙበት ነገር ተገረሙ።

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

ስለዚህ አንድን ሰው አደጋ ሲያጋጥመው ይጠራናል፤ ከዚያም በረከታችንን ስንሰጠው “ይህንን በረከት የተቀበልኩት በአእምሮዬ ብቻ ነው” ይላል። እንደ እውነቱ ከሆነ ፈተና ነው፣ ግን አብዛኛዎቹ አያውቁም።

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

በእርግጥም ከነሱ በፊት የነበሩት ይህንን የተናገሩት፣ ከዚህ በፊት ይሠሩት የነበረውን ነገር ለእነሱ አይጠቅምም።

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

ከዚያም በሠሩት መጥፎ ውጤት (ጥፋት) ተመቱ። ከነሱም መካከል በዳዮቹ በሚሠሩት መጥፎ ውጤት (ጥፋት) ይደርስባቸዋል፤ ማምለጥም አይችሉም።

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

አላህ ለሚሻው ሰው ሲሳይን እንደሚያሰፋና እንደሚያጠብም (ለሚሻው ሰው) አያውቁምን? በዚህ ውስጥ ለሚያምኑ ሕዝቦች (የአላህ ኃያልነት) ምልክቶች አሉ።

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

«እናንተ ከራሳቸው ወሰን በላይ የምትሄዱ ባሮቼ ሆይ! ከአላህ እዝነት ተስፋ አትቁረጡ። አላህ የሁሉንም ሰው ኃጢአት ይቅር ይላል። እርሱ እጅግ መሐሪና አዛኝ ነው።» በላቸው።

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

ቅጣቱም ከመምጣቱ በፊት ወደ ጌታችሁ ተመለሱ፤ ከዚያም አትረዱም።

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

ቅጣቱ በድንገት ከመምጣቱ በፊት፣ አንተ የማታውቅ ስትሆን፣ ከጌታህ ወደ አንተ የተወረደውን (ቁርኣንን) በተቻለህ መጠን ተከተሉ።

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

ማንም ሰው ‘በአላህ ላይ ያለብኝን ግዴታ በመወጣቴ (በመወጣቴ) ቸልተኝነቴ ምንኛ ጸጸት ይሰማኛል፤ እኔም በእርግጥ (በአላህ ሃይማኖት) ከሚሳለቁት አንዱ ነኝ’ እንዳይል

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

ወይም ማንም ሰው «አላህ ቢመራኝ ኖሮ ከጥንቁቆቹ ሕዝቦች አንዱ እሆን ነበር» እንዳይል፤

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

ወይም ማንም ሰው ቅጣቱን ሲያይ 'ወደ ዓለም መመለስ ብችል ኖሮ መልካም ከሚያደርጉት አንዱ እሆናለሁ' እንዳይል (እንዳይል)።

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

«እውነቱን ለመናገር መልኬ መጥቶልሃል፤ ግን ትክዳለህ፤ በምትኩ ትኮራለህ፤ ከከሓዲዎቹም ትሆናለህ» አለ።

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

በትንሣኤ ቀንም በአላህ ላይ የዋሹትን፣ ፊታቸው ጥቁር ሆኖ ታያለህ። ሲኦል ለመኖር ለሚኮሩ ሰዎች ቦታ አይደለምን?

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

አላህም ጻድቃንን በድል አድራጊነታቸው ያድናቸዋል። ቅጣቱ አይነካቸውም፤ አያዝኑም።

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

አላህ የሁሉም ነገር ፈጣሪ ነው፣ እርሱም የሁሉም ነገር አስተናባሪ ነው።

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

የሰማያትና የምድር መክፈቻዎች (መክፈቻዎች) የእርሱ ናቸው። እነዚያም በአላህ አንቀጾች የካዱት እነዚያ እነሱ ከሳሪዎቹ ናቸው።

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

(ሙሐመድ) «እናንተ አላዋቂዎች ሆይ፣ ከአላህ ሌላን እንድገዛ ታዝዙኛላችሁን?» በላቸው።

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

«በእርግጥም ወደ አንተና ከአንተ በፊት ወደነበሩት (ነቢያት) «በአላህ ብታጋራ ሥራህ ይሰረዛል፤ ከከሳሪዎቹም ትሆናለህ» ሲል ተወርዷል።

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

ስለዚህ አላህን ብቻውን የምታመልከው ይሁን፤ አንተም ከአመስጋኞቹ ትሁን።

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

አላህን የሚገባውን አያወድሱም፤ ምንም እንኳን ምድር በሙሉ በእጁ ብትሆንም ሰማያትም በቀኝ እጁ ቢጠቀለሉም። ለእርሱ ክብር ይሁን፤ እርስ በርስ ከሚያጋሩት በላይም የላቀ ነው።

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

በቀንዱም ተነፈሰ፤ በሰማያትና በምድርም ውስጥ ያሉት ሁሉ አላህ የሻው ሲቀር ሞቱ። ከዚያም እንደገና ተነፈሰ፤ ከዚያም ወዲያውኑ (ከመቃብር) ተነሱ፤ (የአላህን ውሳኔ) እየተጠባበቁ።

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

ምድርም (የመህሺር እርሻ) በጌታዋ ብርሃን (በፍትህ) ታበራለች፤ መጻሕፍትም (ለእያንዳንዱ ሰው) ይሰጣሉ፤ ነቢያትና ምስክሮችም ይመጣሉ፤ በመካከላቸውም በፍትህ ይፈረድባቸዋል፤ አይበደሉም።

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

ነፍስም ሁሉ በሠራችው ሥራ ፍጹም ምንዳ ይሰጣታል፤ እርሱም የሠሩትን ሁሉ ያውቃል።

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

የካዱ ሰዎች በቡድን ሆነው ወደ ገሃነም ይወሰዳሉ። ስለዚህም ወደ እርሱ (ገሃነም) በደረሱ ጊዜ በሮቹ ተከፈቱ፤ ጠባቂውም “ከእናንተ መካከል የጌታችሁን አንቀጾች የሚያነቡና ስለ ቀናችሁ (ስለ መገናኘት) ያስጠነቀቁ ሐዋርያት አልመጡላችሁምን?” አላቸው። “አዎ፣ አለ” ብለው መለሱ፤ ነገር ግን የቅጣቱ ውሳኔ በእርግጠኝነት ለከሓዲዎች ይሠራል።

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

«የገሀነምን በሮች ግቡ፤ በውስጧም ለዘላለም ትኖራላችሁ» ተባሉ። ስለዚህ (ገሀነም) ለሚኮሩ ሰዎች በጣም መጥፎው የመኖሪያ ቦታ ነው።

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

እነዚያም ጌታቸውን የሚፈሩት በቡድን ሆነው ወደ ሰማይ ይገባሉ። ወደ እርሷም (ሰማይ) በደረሱና በሮችዋም በተከፈቱ ጊዜ ጠባቂው “ብልጽግና ለእናንተ ይሁን፤ የተባረካችሁ ናችሁ፤ ግቡ፤ በውስጧም ለዘላለም ትኖራላችሁ” አላቸው።

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

«አላህ ቃል ኪዳኑን የፈጸመልንን እና ይህንን መኖሪያ የሰጠንን ምስጋና ይገባው፤ እኛም በፈለግነው ቦታ በገነት ውስጥ እንድንኖር ተፈቅዶልናል» አሉ። ስለዚህ መልካም ሥራ ለሚሠሩ ሰዎች ከሁሉ የተሻለ ምንዳ ነው።

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

(ሙሐመድ) መላእክትን በዙፋኑ ዙሪያ ሲከቡ ታያለህ፤ ጌታቸውንም እያመሰገኑ፤ ከዚያም በመካከላቸው (የአላህ ባሮች) በትክክል ውሳኔ ተሰጠና "ምስጋና ለዓለማት ሁሉ ጌታ ለአላህ ይሁን" ተባለ።