Q.S አል-ሙናፊቁን (اَلْمُنَافِقُون) - 11 የጥቅሶች ብዛት

اِذَا جَاۤءَكَ الْمُنٰفِقُوْنَ قَالُوْا نَشْهَدُ اِنَّكَ لَرَسُوْلُ اللّٰهِ ۘوَاللّٰهُ يَعْلَمُ اِنَّكَ لَرَسُوْلُهٗ ۗوَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ لَكٰذِبُوْنَۚ

iżā jā'akal-munāfiqūna qālū nasyhadu innaka larasūlullāh(i), wallāhu ya‘lamu innaka larasūluh(ū), wallāhu yasyhadu innal-munāfiqīna lakāżibūn(a).

መናፍቃን (ሙሐመድ ሆይ) ወደ አንተ ሲመጡ "አንተ የአላህ መልእክተኛ መሆንህን እንመሰክራለን" ይላሉ። አላህም አንተ በእርግጥ መልእክተኛው መሆንህን ያውቃል፤ አላህም መናፍቃን በእርግጥ ውሸታሞች መሆናቸውን ይመሰክራል።

اِتَّخَذُوْٓا اَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّهُمْ سَاۤءَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ittakhażū aimānahum junnatan faṣaddū ‘an sabīlillāh(i), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).

መሐላዎቻቸውን ጋሻ ያደርጋሉ፤ ከዚያም (ሰዎችን) ከአላህ መንገድ ያግዳሉ። በእርግጥም ያደረጉት ነገር ምንኛ ከፋ!

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا فَطُبِعَ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُوْنَ

Żālika bi'annahum āmanū ṡumma kafarū faṭubi‘a ‘alā qulūbihim fahum lā yafqahūn(a).

ይህ የሆነው አምነው ከዚያም ከሐዲ ስለሆኑ፣ ልቦቻቸውም ታትመው ስለነበር፣ መረዳት አልቻሉም።

۞ وَاِذَا رَاَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ اَجْسَامُهُمْۗ وَاِنْ يَّقُوْلُوْا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْۗ كَاَنَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَةٌ ۗيَحْسَبُوْنَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْۗ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْۗ قَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۖاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa iżā ra'aitahum tu‘jibuka ajsāmuhum, wa iy yaqūlū tasma‘ liqaulihim, ka'annahum khusyubum musannadah(tun), yaḥsabūna kulla ṣaiḥatin ‘alaihim, humul-‘aduwwu faḥżarhum, qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).

ባየሃቸውም ጊዜ ሰውነታቸው ያስደንቅሃል። ቢናገሩም የሚሉትን ታዳምጣለህ። እንደ ዘንበል ያለ እንጨት ናቸው። ጩኸት ሁሉ ወደ እነሱ እንደመጣ መስለው ነበር። እነሱ (እውነተኛው) ጠላት ናቸውና ተጠንቀቃቸው፤ አላህ አጠፋቸው። እንዴት (ከእውነት) ሊመለሱ ይችላሉ?

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُوْلُ اللّٰهِ لَوَّوْا رُءُوْسَهُمْ وَرَاَيْتَهُمْ يَصُدُّوْنَ وَهُمْ مُّسْتَكْبِرُوْنَ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau yastagfir lakum rasūlullāhi lawwau ru'ūsahum wa ra'aitahum yaṣuddūna wa hum mustakbirūn(a).

«ኑ (እመኑ)፤ የአላህ መልክተኛ ምሕረትን ይለምንላችሁ ዘንድ» በተባሉ ጊዜ፣ ወደ ኋላ ዞረው ይመለከታሉ፤ ሲኮሩም ታያቸዋለህ።

سَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ اَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ اَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْۗ لَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ

sawā'un ‘alaihim astagfarta lahum am lam tastagfir lahum, lay yagfirallāhu lahum, innallāha lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

ለእነሱም ተመሳሳይ ነው፤ አንተ (ሙሐመድ) ለእነሱ ምሕረትን ብትለምንላቸውም ሆነ ለእነሱ ምሕረትን ባትለምንላቸው አላህ አይምርም፤ አላህ ክፉዎችን አይመራም።

هُمُ الَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ لَا تُنْفِقُوْا عَلٰى مَنْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ حَتّٰى يَنْفَضُّوْاۗ وَلِلّٰهِ خَزَاۤىِٕنُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَلٰكِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ لَا يَفْقَهُوْنَ

humul-lażīna yaqūlūna lā tunfiqū ‘alā man ‘inda rasūlillāhi ḥattā yanfaḍḍū, wa lillāhi khazā'inus-samāwāti wal-arḍ(i), wa lākinnal-munāfiqīna lā yafqahūn(a).

እነዚያ (ለአንሷሮች) «ከአላህ መልክተኛ ጎን ላሉ ሰዎች (ሙሃጂሪን) እስኪበተኑ ድረስ ምጽዋት አትስጡ» ያሉ ናቸው። የሰማይና የምድር ሀብቶች የአላህ ቢሆኑም፣ መናፍቃን ግን አያውቁም።

يَقُوْلُوْنَ لَىِٕنْ رَّجَعْنَآ اِلَى الْمَدِيْنَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْاَعَزُّ مِنْهَا الْاَذَلَّ ۗوَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُوْلِهٖ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَلٰكِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

yaqūlūna la'ir raja‘nā ilal-madīnati layukhrijannal-a‘azzu minhal-ażall(a), wa lillāhil-‘izzatu wa lirasūlihī wa lil-mu'minīna wa lākinnal-munāfiqīna lā ya‘lamūn(a).

«በእርግጥ ወደ መዲና (ከባኒ ሙስጣሊክ ጦርነት ተመልሰን) ብንመለስ፣ ኃያላን ሰዎች ደካማ ሰዎችን ከዚያ ያባርራሉ» አሉ። ይህ ኃይል ለአላህ፣ ለመልክተኛውና ለምእመናን ብቻ ቢሆንም፣ መናፍቃን ግን አያውቁም።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُلْهِكُمْ اَمْوَالُكُمْ وَلَآ اَوْلَادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۚوَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tulhikum amwālukum wa lā aulādukum ‘an żikrillāh(i), wa may yaf‘al żālika fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ገንዘቦቻችሁና ልጆቻችሁ አላህን ከማስታወስ አያዘናጉዋችሁ። ይህንንም የሚያደርግ ሰው እነዚያ የተሸነፉት ሕዝቦች ናቸው።

وَاَنْفِقُوْا مِنْ مَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُوْلَ رَبِّ لَوْلَآ اَخَّرْتَنِيْٓ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۚ فَاَصَّدَّقَ وَاَكُنْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya aḥadakumul-mautu fa yaqūla rabbi lau lā akhkhartanī ilā ajalin qarīb(in), fa aṣṣaddaqa wa akum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ሞት ከመካከላችሁ ከመምጣቱ በፊት ከሰጠናችሁ ነገር የተወሰነውን ለግሱ። ከዚያም (በጸጸት) «ጌታዬ ሆይ! (ሞቴን) ጥቂት ጊዜ ለማዘግየት ብትፈቅድ ኖሮ ምጽዋትን መስጠት እችል ነበር፤ ከጥንቁቆቹም መካከል እሆናለሁ» አለ።

وَلَنْ يُّؤَخِّرَ اللّٰهُ نَفْسًا اِذَا جَاۤءَ اَجَلُهَاۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lay yu'akhkhirallāhu nafsan iżā jā'a ajaluhā, wallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).

የሞት ጊዜ በመጣ ጊዜ አላህ (ሞትን) ለሰው ልጅ አያዘገይም። አላህም የምትሠሩትን ሁሉ ዐዋቂ ነው።