Q.S አሽ-ሹራ (اَلشُّورَىٰ) - 53 የጥቅሶች ብዛት

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

ሃ ሚም

عۤسۤقۤ ۗ

‘ain sīn qāf.

አይንሲንቃፍ

كَذٰلِكَ يُوْحِيْٓ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۙ اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

każālika yūḥī ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), allāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).

እንደዚሁ ሁሉን ቻይና ጥበበኛው አላህ (ሱ.ወ) ላንተ (ሙሐመድ) እና ከአንተ በፊት ለነበሩት (ሰዎች) አወረደ።

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).

በሰማያትና በምድር ያለው ሁሉ የርሱ ነው። እርሱም ታላቁና ታላቁ ነው።

تَكَادُ السَّمٰوٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُوْنَ لِمَنْ فِى الْاَرْضِۗ اَلَآ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

takādus-samāwātu yatafaṭṭarna min fauqihinna wal-malā'ikatu yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim wa yastagfirūna liman fil-arḍ(i), alā innallāha huwal-gafūrur-raḥīm(u).

ሰማይ ከላይ ሊፈነዳ ተቃርቧል (በአላህ ታላቅነት ምክንያት)፤ መላእክትም ጌታቸውን በማመስገን በምድር ላይ ላሉ ሰዎች ምሕረትን ጠየቁ። አላህ በእርግጥም መሐሪና አዛኝ መሆኑን አስታውሱ።

وَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ اللّٰهُ حَفِيْظٌ عَلَيْهِمْۖ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ

wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'allāhu ḥafīẓun ‘alaihim, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

እነዚያም ከአላህ ሌላ ረዳቶችን የያዙ፣ አላህ በእነርሱ ላይ ተጠባባቂ ነው፤ አንተም (ሙሐመድ) በእነርሱ ላይ ጠባቂ አይደለህም።

وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لِّتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗفَرِيْقٌ فِى الْجَنَّةِ وَفَرِيْقٌ فِى السَّعِيْرِ

wa każālika auḥainā ilaika qur'ānan ‘arabiyyal litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā wa tunżira yaumal-jam‘i lā raiba fīh(i), farīqun fil-jannati wa farīqun fis-sa‘īr(i).

እንደዚሁም የዋና ከተማውን (የመካን) ነዋሪዎችና በዙሪያዋ ያሉትን (አገሮችን) ልታስጠነቅቅ፣ የመሰብሰቢያውንም ቀን (የቂያማ ቀን) በጥርጣሬ ውስጥ ስለሌለ ልታስጠነቅቅህ በዐረብኛ ቁርኣንን አወረድንልህ። ከፊሎቹ ወደ ሰማይ ይሄዳሉ ከፊሎቹም ወደ ገሃነም ይሄዳሉ።

وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَهُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ يُّدْخِلُ مَنْ يَّشَاۤءُ فِيْ رَحْمَتِهٖۗ وَالظّٰلِمُوْنَ مَا لَهُمْ مِّنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

wa lau syā'allāhu laja‘alahum ummataw wāḥidataw wa lākiy yudkhilu may yasyā'u fī raḥmatih(ī), waẓ-ẓālimūna mā lahum miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

አላህም ቢሻ ኖሮ አንድ ሕዝብ ባደረጋቸው ነበር፤ ነገር ግን እነዚያን የሻቸውን በእዝነቱ ውስጥ ያስገባቸዋል። በዳዮችም ለእነርሱ ምንም ረዳትና ረዳት የላቸውም።

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۚ فَاللّٰهُ هُوَ الْوَلِيُّ وَهُوَ يُحْيِ الْمَوْتٰى ۖوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

amittakhażū min dūnihī auliyā'(a), fallāhu huwal-waliyyu wa huwa yuḥyil-mautā, wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ወይስ ከእርሱ ሌላ ጠባቂ ያዙን? አላህ እርሱ እውነተኛ ጠባቂ ነው። እርሱም ሙታንን ሕያው ያደርጋል፤ እርሱም በነገሩ ሁሉ ላይ ቻይ ነው።

وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيْهِ مِنْ شَيْءٍ فَحُكْمُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبِّيْ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُۖ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ

wa makhtalaftum fīhi min syai'in faḥukmuhū ilallāh(i), żālikumullāhu rabbī ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).

በእርሱ ላይ በሆነ ነገር የምትከራከሩበት ነገር ሁሉ ውሳኔው የአላህ ነው። (እንደዚህ አይነት ባህሪያት ያሉት) ጌታዬ አላህ ነው። በእርሱ እተማመናለሁ፤ ወደ እርሱም እመለሳለሁ።

فَاطِرُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا وَّمِنَ الْاَنْعَامِ اَزْوَاجًاۚ يَذْرَؤُكُمْ فِيْهِۗ لَيْسَ كَمِثْلِهٖ شَيْءٌ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

fāṭirus-samāwāti wal-arḍ(i), ja‘ala lakum min anfusikum azwājaw wa minal-an‘āmi azwājā(n), yażra'ukum fīh(i), laisa kamiṡlihī syai'(un), wa huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

(አላህ) የሰማያትንና የምድር ፈጣሪ ነው። ከወገኖቻችሁ የሆኑ ሴቶችን፣ ከእንስሶችም (ተጓዳኞችን) አደረገላችሁ፤ በዚህም ያበዛችኋል። እንደ እርሱ ያለ ምንም ነገር የለም። እርሱም ሁሉን ሰሚና ሁሉን ተመልካች ነው።

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّهٗ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), innahū bikulli syai'in ‘alīm(un).

የሰማያትና የምድር ዋሻዎች የእርሱ ናቸው። ሲሳዩን ያሰፋል፤ ለሚሻውም ሰው ይገድበዋል። እርሱ ሁሉንም ነገር ዐዋቂ ነው።

۞ شَرَعَ لَكُمْ مِّنَ الدِّيْنِ مَا وَصّٰى بِهٖ نُوْحًا وَّالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهٖٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى وَعِيْسٰٓى اَنْ اَقِيْمُوا الدِّيْنَ وَلَا تَتَفَرَّقُوْا فِيْهِۗ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِيْنَ مَا تَدْعُوْهُمْ اِلَيْهِۗ اَللّٰهُ يَجْتَبِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ يُّنِيْبُۗ

syara‘a lakum minad-dīni mā waṣṣā bihī nūḥaw wal-lażī auḥainā ilaika wa mā waṣṣā bihī ibrāhīma wa mūsā wa ‘īsā an aqīmud-dīna wa lā tatafarraqū fīh(i), kabura ‘alal-musyrikīna mā tad‘ūhum ilaih(i), allāhu yajtabī ilaihi may yasyā'u wa yahdī ilaihi may yunīb(u).

ለኑህ እና ወደ አንተ (ሙሐመድ) ያወረድነውን ኑዛዜ ሰጠ፤ ለአብርሃም፣ ለሙሴና ለኢየሱስም የሰጠነውን ኑዛዜ ሰጠ፤ ይኸውም ሃይማኖትህን (እምነትንና አምልኮን) ጠብቅ፤ በርሱም አትከፋፈል። ለጣዖት አምላኪዎች የምትጠራቸውን ሃይማኖት መከተል በጣም ከባድ ነው። አላህ የሚሻውን በነጠላ ሃይማኖት ሃይማኖት ይመርጣል፤ ለሚመለሱትም (ወደ እርሱ) ይመራል።

وَمَا تَفَرَّقُوْٓا اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْۗ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى لَّقُضِيَ بَيْنَهُمْۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْرِثُوا الْكِتٰبَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ

wa mā tafarraqū illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika ilā ajalim musammal laquḍiya bainahum, wa innal-lażīna ūriṡul-kitāba mim ba‘dihim lafī syakkim minhu murīb(in).

እነሱም (የመጽሐፉ ሰዎች) በመካከላቸው ባለው ቅናት ምክንያት እውቀት (በነቢያት የተነገረው እውነት) ከመጣላቸው በኋላ ካልሆነ በስተቀር አልተለያዩም። ከጌታህ አስቀድሞ የወጣ ትእዛዝ (ቅጣቱን እስከተወሰነው ጊዜ ድረስ ለሌላ ጊዜ ማስተላለፍ) ባይኖር ኖሮ ቅጣታቸው በእርግጥ በተፈፀመ ነበር። በእርግጥም ከነሱ በኋላ (በመሐመድ ዘመን ) መጽሐፍን (ተውራትንና ወንጌልን) የወረሱት በእርግጥ በመጽሐፉ (ቁርኣን) ላይ ጥልቅ ጥርጣሬ ውስጥ ነበሩ።

فَلِذٰلِكَ فَادْعُ ۚوَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْۚ وَقُلْ اٰمَنْتُ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنْ كِتٰبٍۚ وَاُمِرْتُ لِاَعْدِلَ بَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۗ لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۗ لَاحُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۚوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ ۗ

fa liżālika fad‘(u), wastaqim kamā umirt(a), wa lā tattabi‘ ahwā'ahum, wa qul āmantu bimā anzalallāhu min kitāb(in), wa umirtu li'a‘dila bainakum, allāhu rabbunā wa rabbukum, lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, lā ḥujjata bainanā wa bainakum, allāhu yajma‘u bainanā,wa ilaihil-maṣīr(u).

ስለዚህ (ሙሐመድ) እንዳዘዝከው (እነዚያን) (እነዚያን) (እነዚያን) ጥራና (በማመንና በመስበክ) ኑር፤ ፍላጎታቸውንም አትከተል፤ «አላህ ባወረደው መጽሐፍ አምናለሁ፤ በመካከላችሁም ፍትሕን እንድሠራ ታዝዣለሁ» በል። አላህ ጌታችንና ጌታችሁ ነው። ለእኛ ሥራዎቻችን ለእናንተም ሥራዎቻችሁ ናቸው። በእኛና በእናንተ መካከል ጠብ (አያስፈልግም) የለም። አላህ በእኛና ወደ እርሱ (እኛ) እንመለሳለን።»

وَالَّذِيْنَ يُحَاۤجُّوْنَ فِى اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا اسْتُجِيْبَ لَهٗ حُجَّتُهُمْ دَاحِضَةٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ وَّلَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ

wal-lażīna yuḥājjūna fillāhi mim ba‘di mastujība lahū ḥujjatuhum dāḥiḍatun ‘inda rabbihim wa ‘alaihim gaḍabuw wa lahum ‘ażābun syadīd(un).

እነዚያም (ሃይማኖቱ) ተቀባይነት ካገኘ በኋላ በአላህ (ሃይማኖት) የሚከራከሩት፣ ክርክራቸው በጌታቸው ዘንድ ከንቱ ነው። የአላህን ቁጣ ተቀብለዋል፤ እጅግም ከባድ ቅጣት ተቀበሉ።

اَللّٰهُ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ وَالْمِيْزَانَ ۗوَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيْبٌ

allāhul-lażī anzalal-kitāba bil-ḥaqqi wal-mīzān(a), wa mā yudrīka la‘allas-sā‘ata qarīb(un).

አላህ መጽሐፉን (ቁርዓንን) ከእውነትና ከፍትህ ጋር (ከማምጣት) ጋር አወረደ። ምናልባት የዓለም ፍጻሜ እንደቀረበ ታውቃለህ?

يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهَاۚ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مُشْفِقُوْنَ مِنْهَاۙ وَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهَا الْحَقُّ ۗ اَلَآ اِنَّ الَّذِيْنَ يُمَارُوْنَ فِى السَّاعَةِ لَفِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ

yasta‘jilu bihal-lażīna lā yu'minūna bihā, wal-lażīna āmanū musyfiqūna minhā, wa ya‘lamūna annahal-ḥaqq(u), alā innal-lażīna yumārūna fis-sā‘ati lafī ḍalālim ba‘īd(in).

እነዚያ በሰዓቲቱ የማያምኑት በቅርቡ እንድትመጣ ይጠይቃሉ፤ እነዚያም የሚያምኑት ይፈራሉ፤ እውነትም መሆኑን ያረጋግጣሉ። መምጣቷን የሚክዱ በእርግጥ ተሳሳቾች መሆናቸውን እወቁ።

اَللّٰهُ لَطِيْفٌۢ بِعِبَادِهٖ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيْزُ ࣖ

allāhu laṭīfum bi‘ibādihī yarzuqu may yasyā'(u), wa huwal-qawiyyul-‘azīz(u).

አላህ ለባሮቹ ሩህሩህ ነው፤ ለሚሻው ሰው ሲሳይን ይሰጣል፤ እርሱም ሁሉን ቻይና ሁሉን ቻይ ነው።

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ حَرْثَ الْاٰخِرَةِ نَزِدْ لَهٗ فِيْ حَرْثِهٖۚ وَمَنْ كَانَ يُرِيْدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۙ وَمَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ نَّصِيْبٍ

man kāna yurīdu ḥarṡal-ākhirati nazid lahū fī ḥarṡih(ī), wa man kāna yurīdu ḥarṡad-dun-yā nu'tihī minhā, wa mā lahū fil-ākhirati min naṣīb(in).

የኋለኛይቱን ዓለም ጥቅም የሚፈልግ ሰው፣ በርሷ ውስጥ ትርፉን እንጨምራለን፤ የቅርቢቱንም ዓለም ጥቅም የሚፈልግ ሰው፣ ከርሷ የተወሰነውን እንሰጠዋለን፤ ለእርሱም በመጨረሻይቱ ዓለም ምንም ዕድል የለውም።

اَمْ لَهُمْ شُرَكٰۤؤُا شَرَعُوْا لَهُمْ مِّنَ الدِّيْنِ مَا لَمْ يَأْذَنْۢ بِهِ اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

am lahum syurakā'u syara‘ū lahum minad-dīni mā lam ya'żam bihillāh(u), wa lau lā kalimatul-faṣli laquḍiya bainahum, wa innaẓ-ẓālimīna lahum ‘ażābun alīm(un).

አላህ ለማይፈቅዳቸው ሰዎች የሃይማኖት ሕግጋትን የሚያወጣ ከአላህ ሌላ አምላክ አላቸውን? (ከአላህ ቅጣት የሚዘገይ ውሳኔ ባይኖር ኖሮ) በመካከላቸው ያለው ቅጣት በተፈጸመ ነበር። በእርግጥም በዳዮች ሰዎች በጣም አሳማሚ ቅጣት ይደርስባቸዋል።

تَرَى الظّٰلِمِيْنَ مُشْفِقِيْنَ مِمَّا كَسَبُوْا وَهُوَ وَاقِعٌۢ بِهِمْ ۗوَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فِيْ رَوْضَاتِ الْجَنَّاتِۚ لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيْرُ

taraẓ-ẓālimīna musyfiqīna mimmā kasabū wa huwa wāqi‘um bihim, wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fī rauḍātil-jannāt(i), lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika huwal-faḍlul-kabīr(u).

በደለኞች በሠሩት (ወንጀል) ምክንያት እጅግ እንደሚፈሩ ታያለህ፤ ቅጣቱም በእነርሱ ላይ እንደደረሰባቸው ታያለህ። እነዚያም ያመኑትና መልካም ሥራዎችን የሠሩት በገነት ገነቶች ውስጥ ናቸው። ከአላህ ዘንድ የሚሹትን ያገኛሉ። ይህ ታላቅ ስጦታ ነው።

ذٰلِكَ الَّذِيْ يُبَشِّرُ اللّٰهُ عِبَادَهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًا اِلَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبٰىۗ وَمَنْ يَّقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهٗ فِيْهَا حُسْنًا ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ شَكُوْرٌ

Żālikal-lażī yubasysyirullāhu ‘ibādahul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), qul lā as'alukum ‘alaihi ajran illal-mawaddata fil-qurbā, wa may yaqtarif ḥasanatan nazid lahū fīhā ḥusnā(n), innallāha gafūrun syakūr(un).

ያ (ስጦታ) አላህ ያወጀው ያመኑትንና መልካም ሥራዎችን የሠሩትን ባሮቹን ለማስደሰት ነው። (ሙሐመድ) «በጥሪዬ ምትክ ምንም አልጠይቃችሁም የቤተሰብ ፍቅርን እንጂ» በላቸው። መልካምንም የሠራ ሰው በመልካም ነገር እንጨምርለታለን። አላህ በእርግጥ መሐሪ አመስጋኝ ነው።

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۚ فَاِنْ يَّشَاِ اللّٰهُ يَخْتِمْ عَلٰى قَلْبِكَ ۗوَيَمْحُ اللّٰهُ الْبَاطِلَ وَيُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمٰتِهٖ ۗاِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

am yaqūlūnaftarā ‘alallāhi każibā(n), fa'iy yasya'illāhu yakhtim ‘alā qalbik(a), wa yamḥullāhul-bāṭila wa yuḥiqqul-ḥaqqa bikalimātih(ī), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

ወይስ «(ሙሐመድ) በአላህ ላይ ውሸትን ቀጠፈ» ይላሉን? አላህ ቢሻ ልብህን በእርግጥ ይዘጋዋል። አላህም ሐሰትን ያስወግዳል፤ እውነቱንም በቃሉ (ቁርኣን) ያጸድቃል። በእርግጥም እርሱ ልብን ሁሉ አዋቂ ነው።

وَهُوَ الَّذِيْ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهٖ وَيَعْفُوْا عَنِ السَّيِّاٰتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُوْنَۙ

wa huwal-lażī yaqbalut-taubata ‘an ‘ibādihī wa ya‘fū ‘anis-sayyi'āti wa ya‘lamu mā taf‘alūn(a).

እርሱም ከባሮቹ ንስሃ የሚቀበል፣ ኃጢአቶችንም ይቅር የሚል፣ የምትሠሩትንም የሚያውቅ ነው።

وَيَسْتَجِيْبُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَيَزِيْدُهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖ ۗوَالْكٰفِرُوْنَ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ

wa yastajībul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa yazīduhum min faḍlih(ī), wal-kāfirūna lahum ‘ażābun syadīd(un).

እነዚያንም ያመኑትንና መልካም ሥራዎችን የሠሩትን (ጸሎታቸውን) ይፈቅዳል፤ ከችሮታውም (ምንዳውን) ይጨምራል። የማያምኑት ሰዎች እጅግ ከባድ ቅጣት ይደርስባቸዋል።

۞ وَلَوْ بَسَطَ اللّٰهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهٖ لَبَغَوْا فِى الْاَرْضِ وَلٰكِنْ يُّنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَّا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرٌۢ بَصِيْرٌ

wa lau basaṭallāhur rizqa li‘ibādihī labagau fil-arḍi wa lākiy yunazzilu biqadarim mā yasyā'(u), innahū bi‘ibādihī khabīrum baṣīr(un).

አላህም ለባሮቹ ሲሳይን ቢሰጥ ኖሮ በምድር ላይ ወሰኖቻቸውን ባላለፉ ነበር፤ ግን በፈለገው መጠን ባወረደው ነበር። እርሱ የባሮቹን ሁኔታ ጠንቅቆ የሚያውቅና ሁሉን አዋቂ ነው።

وَهُوَ الَّذِيْ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْۢ بَعْدِ مَا قَنَطُوْا وَيَنْشُرُ رَحْمَتَهٗ ۗوَهُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيْدُ

wa huwal-lażī yunazzilul-gaiṡa mim ba‘di mā qanaṭū wa yansyuru raḥmatah(ū), wa huwal-waliyyul-ḥamīd(u).

እርሱም ተስፋ ከቆረጡ በኋላ ዝናብን የሚያወርድና ችሮታውን የሚያሰራጭ ነው። እርሱም እጅግ ጠባቂ፣ ምስጉን ነው።

وَمِنْ اٰيٰتِهٖ خَلْقُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَثَّ فِيْهِمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ ۗوَهُوَ عَلٰى جَمْعِهِمْ اِذَا يَشَاۤءُ قَدِيْرٌ ࣖ

wa min āyātihī khalqus-samāwāti wal-arḍi wa mā baṡṡa fīhimā min dābbah(tin), wa huwa ‘alā jam‘ihim iżā yasyā'u qadīr(un).

ከምልክቶቹም (ታላቅነቱ) መካከል ሰማያትንና ምድርን መፍጠርና በእነርሱ ላይ የዘረጋቸውን የሚሳቡ ፍጥረታት መፍጠር ነው። እርሱም በፈለገው ጊዜ ሁሉንም ነገር ለመሰብሰብ ቻይ ነው።

وَمَآ اَصَابَكُمْ مِّنْ مُّصِيْبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ اَيْدِيْكُمْ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍۗ

wa mā aṣābakum mim muṣībatin fabimā kasabat aidīkum wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in).

ማንኛውም ችግር የሚደርስብህ በእጅህ ሥራ ነው፣ አላህም ብዙ ስህተቶችህን ይቅር ይላል።

وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِۚ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍ(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

በምድርም ላይ (ከአላህ ስቃይ) ማምለጥ አትችሉም፤ ከአላህም ሌላ ረዳትም ሆነ ረዳት የላችሁም።

وَمِنْ اٰيٰتِهِ الْجَوَارِ فِى الْبَحْرِ كَالْاَعْلَامِ ۗ

wa min āyātihil-jawāri fil-baḥri kal-a‘lām(i).

ከታላቅነቱ ምልክቶች መካከል እንደ ተራሮች በባሕር ላይ የሚጓዙ መርከቦች ይገኙበታል።

اِنْ يَّشَأْ يُسْكِنِ الرِّيْحَ فَيَظْلَلْنَ رَوَاكِدَ عَلٰى ظَهْرِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍۙ

iy yasya' yuskinir-rīḥa fa yaẓlalna rawākida ‘alā ẓahrih(ī), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

ቢሻ ነፋሱን ያቆማል፤ መርከቦቹም በባሕር ላይ እንዲያርፉ ያደርጋል። በእርግጥም በዚህ ውስጥ ሁልጊዜ ታጋሾችና አመስጋኞች ለሆኑ ሰዎች የአላህን ኃይል የሚያሳዩ ምልክቶች አሉ።

اَوْ يُوْبِقْهُنَّ بِمَا كَسَبُوْا وَيَعْفُ عَنْ كَثِيْرٍۙ

au yūbiqhunna bimā kasabū wa ya‘fu ‘an kaṡīr(in).

ወይም (በኃጢአታቸው) መርከቦችን (በኃጢአታቸው) ያጠፋቸዋል፣ ለብዙዎችም ይቅር ይላል።

وَّيَعْلَمَ الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَاۗ مَا لَهُمْ مِّنْ مَّحِيْصٍ

wa ya‘lamal-lażīna yujādilūna fī āyātinā, mā lahum mim maḥīṣ(in).

እነዚያም በአንቀጾቻችን የሚክዱ ከስቃዩ ምንም ማምለጫ እንደማያገኙ እንዲያውቁ ነው።

فَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۚ

famā ūtītum min syai'in fa matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā lil-lażīna āmanū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

የተሰጣችሁ (ደስታ) በዚህ ዓለም ውስጥ የሕይወት ደስታ ነው። አላህ ዘንድ ያለው (ደስታ) ግን ለእነዚያ ላመኑትና በአላህ ብቻ ለሚመኩ ሰዎች የተሻለና ዘላለማዊ ነው።

وَالَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَاِذَا مَا غَضِبُوْا هُمْ يَغْفِرُوْنَ ۚ

wal-lażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya wa iżā mā gaḍibū hum yagfirūn(a).

እንዲሁም (ለ) ከታላላቅ ኃጢአቶችና አስጸያፊ ተግባራት ለሚርቁና በተናደዱ ጊዜ ወዲያውኑ ይቅር በሏቸው።

وَالَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۖ وَاَمْرُهُمْ شُوْرٰى بَيْنَهُمْۖ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۚ

wal-lażīnastajābū lirabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa amruhum syūrā bainahum, wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

ለእነዚያም የአላህን ጥሪ የሚቀበሉና ሶላትን የሚሰግዱ፣ ጉዳዮቻቸው በመካከላቸው በመመካከር የሚወሰኑ ሲሆኑ፣ ከሰጠናቸውም ሲሳይ የተወሰነውን የሚለግሱ፣

وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَصَابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُوْنَ

wal-lażīna iżā aṣābahumul-bagyu hum yantaṣirūn(a).

እና (ለ) እነዚያ፣ በደል ሲደርስባቸው፣ ራሳቸውን የሚከላከሉ።

وَجَزٰۤؤُا سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا ۚفَمَنْ عَفَا وَاَصْلَحَ فَاَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ

wa jazā'u sayyi'atin sayyi'atum miṡluhā, faman ‘afā wa aṣlaḥa fa ajruhū ‘alallāh(i), innahū lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

የክፉም ዋጋ ተገቢ ክፋት ነው። ይቅርም የሚልና መልካምን የሚያደርግ (ክፉ ለሚሠሩ) ምንዳው ከአላህ ነው። እርሱ በደለኞችን አይወድም።

وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ مَا عَلَيْهِمْ مِّنْ سَبِيْلٍۗ

wa lamanintaṣara ba‘da ẓulmihī fa ulā'ika mā ‘alaihim min sabīl(in).

ነገር ግን ከተበደሉ በኋላ ራሳቸውን የሚከላከሉ ሰዎች፣ እነሱን ለመውቀስ ምንም ምክንያት የላቸውም።

اِنَّمَا السَّبِيْلُ عَلَى الَّذِيْنَ يَظْلِمُوْنَ النَّاسَ وَيَبْغُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innamas-sabīlu ‘alal-lażīna yaẓlimūnan-nāsa wa yabgūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).

በእርግጥም ጥፋተኝነት የሚደርሰው በሰዎች ላይ ኢ-ፍትሃዊ ድርጊት የሚፈጽሙ እና ያለ እውነት በምድር ላይ ያለውን ገደብ የሚተላለፉ ሰዎች ብቻ ናቸው። አሳማሚ ቅጣትም ደርሶባቸዋል።

وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ اِنَّ ذٰلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ ࣖ

wa laman ṣabara wa gafara inna żālika lamin ‘azmil-umūr(i).

ግን ታጋሽና ይቅር የሚል ሰው በእርግጥም የተከበረ ተግባር ነው።

وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ وَّلِيٍّ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗوَتَرَى الظّٰلِمِيْنَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَ يَقُوْلُوْنَ هَلْ اِلٰى مَرَدٍّ مِّنْ سَبِيْلٍۚ

wa may yuḍlilillāhu famā lahū miw waliyyim mim ba‘dih(ī), wa taraẓ-ẓālimīna lammā ra'awul-‘ażāba yaqūlūna hal ilā maraddim min sabīl(in).

አላህም እንዲሳሳት የተፈቀደለት ሰው ከዚያ በኋላ ለእርሱ ምንም ተከላካይ የለውም። በዳዮችን ቅጣቱን ሲያዩ "ወደዚህ ዓለም የመመለሻ መንገድ አለ?" ሲሉ ታያቸዋለህ።

وَتَرٰىهُمْ يُعْرَضُوْنَ عَلَيْهَا خٰشِعِيْنَ مِنَ الذُّلِّ يَنْظُرُوْنَ مِنْ طَرْفٍ خَفِيٍّۗ وَقَالَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اَلَآ اِنَّ الظّٰلِمِيْنَ فِيْ عَذَابٍ مُّقِيْمٍ

wa tarāhum yu‘raḍūna ‘alaihā khāsyi‘īna minaż żulli yanẓurūna min ṭarfin khafiyy(in), wa qālal-lażīna āmanū innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā innaẓ-ẓālimīna fī ‘ażābim muqīm(in).

በውርደት ምክንያት ወደ ገሃነም ሲጋፈጡ ታያቸዋለህ፤ በድካምም ይመለከታሉ። እነዚያም ያመኑት «በእርግጥ ከሳሪዎቹ እነዚያ በትንሣኤ ቀን ራሳቸውንና ቤተሰቦቻቸውን የሚጎዱ ናቸው» ይላሉ። በዳዮች በእርግጥ በዘላለማዊ ቅጣት ውስጥ መሆናቸውን አስታውስ።

وَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنْ اَوْلِيَاۤءَ يَنْصُرُوْنَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ سَبِيْلٍ ۗ

wa mā kāna lahum min auliyā'a yanṣurūnahum min dūnillāh(i), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min sabīl(in).

ከአላህ ሌላ የሚረዳቸው ረዳት የላቸውም። አላህም እንዲጠመም የፈቀደለት ሰው ለእርሱ መውጫ የለውም። (ምሪትን ለማግኘት)።

اِسْتَجِيْبُوْا لِرَبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا مَرَدَّ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗمَا لَكُمْ مِّنْ مَّلْجَاٍ يَّوْمَىِٕذٍ وَّمَا لَكُمْ مِّنْ نَّكِيْرٍ

istajībū lirabbikum min qabli ay ya'tiya yaumul lā maradda lahū minallāh(i), mā lakum mim malja'iy yauma'iżiw wa mā lakum min nakīr(in).

ከአላህ ዘንድ የማይመለስ ቀን ከመምጣቱ በፊት የጌታችሁን ጥሪ ታዘዙ። በዚያ ቀን ምንም መጠጊያ የላችሁም፤ ኃጢአታችሁንም መካድ አትችሉም።

فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗاِنْ عَلَيْكَ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاِنَّآ اِذَآ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِهَا ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَاِنَّ الْاِنْسَانَ كَفُوْرٌ

fa in a‘raḍū famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n), in ‘alaika illal-balāg(u), wa innā iżā ażaqnal-insāna minnā raḥmatan fariḥa bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim fa'innal-insāna kafūr(un).

ቢዞሩም፣ ለእነሱ (አስታውሱ) ተቆጣጣሪ አድርገን አልላክንህም። ግዴታህ (ወንዶቹን) ማድረስ ብቻ ነው። በእርግጥም ለሰዎች ከእኛ የሆነን ምህረት ስናገኝ በደስታ ይቀበላል፤ ነገር ግን በእጃቸው ሥራ ምክንያት ችግር ቢደርስባቸው (በእርግጥ ይክዳሉ)፣ ሰዎች በእርግጥ ከሐዲዎች ናቸው።

لِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗيَهَبُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ اِنَاثًا وَّيَهَبُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ الذُّكُوْرَ ۙ

lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yakhluqu mā yasyā'(u), yahabu limay yasyā'u ināṡaw wa yahabu limay yasyā'uż-żukūr(a).

የሰማያትና የምድር ንግሥና የአላህ ነው፤ የሻውን ይፈጥራል፤ ለሚሻው ሴት ልጆችን ይሰጣል፤ ለሚሻውም ወንዶች ልጆችን ይሰጣል።

اَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْرَانًا وَّاِنَاثًا ۚوَيَجْعَلُ مَنْ يَّشَاۤءُ عَقِيْمًا ۗاِنَّهٗ عَلِيْمٌ قَدِيْرٌ

au yuzawwijuhum żukrānaw wa ināṡā(n), wa yaj‘alu may yasyā'u ‘aqīmā(n), innahū ‘alīmun qadīr(un).

ወይም የወንድና የሴት ዝርያዎችን ይሰጣል፤ የሚሻውንም መካን ያደርጋል። እርሱ ሁሉን አዋቂ፣ ሁሉን ቻይ ነው።

۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّكَلِّمَهُ اللّٰهُ اِلَّا وَحْيًا اَوْ مِنْ وَّرَاۤئِ حِجَابٍ اَوْ يُرْسِلَ رَسُوْلًا فَيُوْحِيَ بِاِذْنِهٖ مَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ عَلِيٌّ حَكِيْمٌ

wa mā kāna libasyarin ay yukallimahullāhu illā waḥyan au miw warā'i ḥijābin au yursila rasūlan fa yūḥiya bi'iżnihī mā yasyā'(u), innahū ‘aliyyun ḥakīm(un).

ለሰው ልጅ አላህ በመገለጥ ወይም ከመጋረጃ ጀርባ ወይም መልእክተኛን (መልአክን) በመላክ እና ከዚያም በፈቃዱ የፈለገውን ነገር በመግለጥ ካልሆነ በስተቀር ሊያናግረው ተገቢ አይደለም። እርሱ በእርግጥ የሁሉ በላይ ጥበበኛ ነው።

وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ رُوْحًا مِّنْ اَمْرِنَا ۗمَا كُنْتَ تَدْرِيْ مَا الْكِتٰبُ وَلَا الْاِيْمَانُ وَلٰكِنْ جَعَلْنٰهُ نُوْرًا نَّهْدِيْ بِهٖ مَنْ نَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِنَا ۗوَاِنَّكَ لَتَهْدِيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍۙ

wa każālika auḥainā ilaika rūḥam min amrinā, mā kunta tadrī mal-kitābu wa lal-īmānu wa lākin ja‘alnāhu nūran nahdī bihī man nasyā'u min ‘ibādinā, wa innaka latahdī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

እንደዚሁም ወደ አንተ (ሙሐመድ) በትእዛዛችን የቁርኣንን መንፈስ (መንፈስ) አወረድን። ከዚህ በፊት መጽሐፉ (ቁርኣን) ምን እንደሆነና እምነት ምን እንደሆነ የምታውቅ አልነበርክም። ግን ቁርኣንን ብርሃን አደረግነው። በእርሱም ከባሮቻችን ውስጥ የምንሻውን ሰው መርተናል። አንተም ወደ ቀጥተኛው መንገድ በእርግጥ ትመራለህ።

صِرَاطِ اللّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ اَلَآ اِلَى اللّٰهِ تَصِيْرُ الْاُمُوْرُ ࣖ

Ṣirāṭillāhil-lażī lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), alā ilallāhi taṣīrul-umūr(u).

(ማለትም) የአላህ መንገድ፣ በሰማያትና በምድር ያለው ሁሉ የእርሱ ነው። ነገሮች ሁሉ ወደ አላህ ይመለሳሉ።